Krzeszowice, Czerna

[madohora]

Dozwolono trzy razy w tygodniu spożywać mięso.
Ograniczono rozmyślanie ranne i wieczorne do pół godziny, aby zakonnicy mogli się przygotować do wypełniania obowiązków publicznych, które w tych czasach na nich nakładano.
W eremie czerneńskim ma być wprowadzony porządek dnia na sposób domów nowicjackich, z zachowaniem milczenia i klauzury.
Z powodu małej liczby zakonników, dyspensowano od nocnego wstawania na matutinum i laudes.

[madohora]

W tych czasach przeor klasztoru był praktycznie najwyższą władzą zakonną dla zakonników w Czernej, ponieważ kontakt z generałem i prowincjałem był niemożliwy. Od 1795 do 1857 r. nie przybył do Czernej żaden wizytator generalny.

[madohora]

Ówczesny stan klasztoru, aczkolwiek z dużą przesadą i nieznajomością życia pod zaborami w Polsce, ilustruje nam relacja o. Grzegorza od św. Teresy, wizytatora generalnego, w liście (pisanym w Czernej 16 grudnia 1861 r.) do definitorium generalnego w Rzymie. O. Grzegorz rozpoczął wizytację konwentu 12 grudnia. Po kilku dniach skonstatował, że wizytacja kanoniczna nie ma sensu, ponieważ jego władza jest za szczupła, aby klasztor doprowadzić do porządku. Całą sprawę życia zakonników w Czernej przedstawia do rozstrzygnięcia definitorium generalnemu w Rzymie. Wizytator donosi, że konwent prowadzi swoisty styl życia. Z powodu trudnych warunków politycznych prowincjał nie przeprowadza tu wizytacji, a kontakt z Rzymem nie jest możliwy. Rozporządzenia apostolskie i zakonne są tutaj w ogóle nieznane. Zakonnicy czytają, jako ostatnie, rozporządzenia apostolskie z 1694 r., zaś uchwały kapituł generalnych z 1702 r. Prowincja posiada dwa nowicjaty: jeden w Warszawie - w „Polsce ruskiej", drugi w Czernej - w „Polsce austriackiej". Czy te nowicjaty są ważnie erygowane, wizytator nie stwierdził. O. Julian od Św. Trójcy w 1843 r. opuścił zakon i sekularyzował się. Po śmierci o. Alojzego od św. Kazimierza powrócił do klasztoru i tutaj został obrany przeorem. Według rozporządzeń kapituły generalnej z 1853 r. (nr 13), nie należy już do tego zakonu, ale jest kapłanem świeckim. Zatem ksiądz diecezjalny piastuje urząd przeora. O. Cyryl od św. Wojciecha (Władysław Gawroński) również nieważnie pełni urząd magistra nowicjatu, a to z powodu braku dyspensy od lat, albowiem rok temu otrzymał święcenia kapłańskie. Skutkiem tego nowicjusze są nieważnie przyjęci. Nie wiadomo też czy profesje poprzednich nowicjuszy są ważne. Nowicjusze po 9 miesiącach do obłóczyn nie zostali jeszcze ani razu przedstawieni kapitule do aprobaty. Spowiednikiem sióstr karmelitanek na Wesołej w Krakowie jest o. Romeusz od św. Alojzego (Karol Brożek), rok po święceniach kapłańskich. Urząd ten pełni bez dyspensy i pozwolenia biskupa. Odnośnie do zarządu domowego wizytator konstatuje całkowite zaniedbanie. Przeor pełni również obowiązki prokuratora. Rezyduje na folwarku w Siedlcu, a do klasztoru przyjeżdża tylko na większe uroczystości. Wszystko czyni z własnej inicjatywy, bez porady dyskretów, których nie ma, i bez wiedzy kapituły. Kapituł konwenckich nie odprawia. Dochody roczne w wysokości 46 000 zł wystarczają tylko na 8 miesięcy. Zakonnicy nie mają wystarczającego ubrania ani wyżywienia. Stąd rodzi się wśród nich niezadowolenie. Życie wspólne nie jest pielęgnowane. Co miesiąc każdy otrzymuje pieniądze na swoje utrzymanie. Eremicki porządek dnia już dawno nie istnieje. Nawet regulamin dnia przewidziany dla innych konwentów nie jest zachowany. Matutinum i laudes odmawia się tu o godz. 15, a w lecie o godz. 16. Dyscypliny w ogóle nie ma, a medytacja jest odprawiana bardzo rzadko; natomiast wyjścia z klasztoru bardzo częste.

[madohora]

O.Józef zdawał sobie sprawę, że klasztorowi grozi wymarcie, kasata albo oddanie innemu zakonowi. Aby uratować ostatnią placówkę Karmelu w Polsce, zwrócił się ponownie o pomoc do przełożonego generalnego, prosząc o przysłanie nowych sił do odbudowy życia zakonnego. O. Łukasz od św. Jana od Krzyża, generał zakonu, przychylił się do jego prośby, popartej przez karmelitanki bose z Łobzowa w Krakowie, wysyłając do Czernej 8 ojców i 2 braci. Dnia 7 maja 1880 r. przybyli br. Awertan od św. Józefa (Schintler), kucharz i br. Tomasz od Dzieciątka Jezus (Wagner), ekonom. A dwa tygodnie później 21 maja przybyli z Wiednia o. Brokard od św. Eliasza (Kasper Losert), o. Fulgencjusz od Najśw. Maryi Panny (Zalduegum), Hiszpan i o. Jan Chrzciciel od Najśw. Serca Jezusa (Bouchaud), Francuz. Dnia następnego rozpoczęto akty wspólnego życia, od dawna nie przestrzegane z powodu małej liczby zakonników. Dnia 24 maja przyjechał do konwentu czerneńskiego nowy przeor o. Bertold od św. Jakuba (Mauritius Schormann), a zarazem wikariusz prowincjalny. Urząd swój objął 1 czerwca wraz z o. Brokardem od św. Eliasza, magistrem nowicjatu. Na stałe przybyli też do Czernej: o. Andrzej od św. Romualda (Karl Gatzweiler), o. Adrian od św. Józefa (Dubourdier), Francuz, o. Bartłomiej od św. Teresy (Diaz de Cerio), Hiszpan i o. Franciszek Ksawery od Najśw. Serc Jezusa i Maryi (August Drescher), Polak.

[madohora]

Rezerwat przyrody „Dolina Eliaszówki” powstał w roku 1989 i zajmuje powierzchnię ok. 110 ha. Znajduje się u podnóża klasztoru Karmelitów bosych w Czernej i ciągnie się dnem doliny o stromych zboczach wzdłuż potoku Eliaszówka, od którego bierze nazwę.

[madohora]

Płynący potok wije się wśród drzew, tworząc miejscami niewielkie rozlewiska, kaskady i małe wodospady.

[madohora]

Dnem doliny poprowadzono drogę asfaltowa łącząca Czerną z Gorenicami, dzięki czemu miejsce nadaje się na wycieczki piesze i rowerowe. W celu udogodnienia zwiedzania rezerwat jest poprzecinany szlakami turystycznymi pieszymi, rowerowymi i szlakiem Nordic Walking.

[madohora]

POMYSŁ NA WYCIECZKĘ POCIĄGIEM TENCZYŃSKI PARK KRAJOBRAZOWY - Nowiny - 30.10.2022

[madohora]

Czerna boczny ołtarz

[madohora]

Czerna Epitafium

[madohora]

Czerna ołtarz w kaplicy

[madohora]

Czerna organy

[madohora]

Czerna portal przed wejściem do kościoła

[madohora]

Czerna w

[madohora]

A dzisiaj dla draki
Będą ślimaki

[madohora]

[madohora]

Uzdrowisko przyciągało wielu gości, dla których w latach 1783-1789 wzniesiono pałac Vauxhall. Zaprojektowany przez Szczepana Humberta, miał być centralnym punktem założenia uzdrowiskowego. Piętrowy pałacyk, zbudowany na planie prostokąta mieścił sale i pokoje przeznaczone do różnych zabaw.

[madohora]

Czerna c.d

[madohora]

Czerna obraz na murze

[madohora]

****

[madohora]

Czerna droga na Golgotę

[madohora]

Czerna droga do cmentarza

[madohora]

Czerna cmentarz przy klasztorze

[madohora]

Czerna cmentarz cd

[madohora]

Obok kościoła znajduje się cmentarz klasztorny. W latach 1673-1837 zmarłych pustelników grzebano w grobowcu w podziemiach kościoła. W latach 1843-1845 założono cmentarz z południowej strony klasztoru. Zajmuje on działkę o wymiarach 40 x 24 m. W 1948 roku śmiertelne szczątki 60 pustelników przeniesiono z grobowca do wspólnej mogiły (drugi grób na środku cmentarza po prawej stronie pomnika). Na środku cmentarza znajduje się żelazny krzyż. W trzech narożach cmentarza pobudowano kapliczki: św. Teresy od Jezusa z barokową statuetką Świętej; św. Marii Magdaleny przedstawionej na marmurowej płaskorzeźbie z czarnego marmuru; św. Józefa, patrona dobrej śmierci, ze jego statuą wykonaną w XIX w. w stylu ludowym. Obok kapliczki do św. Józefa znajduje się grobowiec Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus z Domu Rekolekcyjnego w Czernej. Płaskorzeźba z czarnego marmuru przedstawiająca św. Marię Magdalenę, to jedyna pamiątka po licznych ołtarzach kaplic pustelni rozsianych po całym terenie eremu z których tylko nieliczne ruiny pozostały. Ta płaskorzeźba pochodzi z pustelni św. Marii Magdaleny z drugiej strony potoku Eliaszówki w stronę Paczółtowic. Na środku cmentarza stoi pomnik o. Dominika od św. Kajetana (Michała Horwatha, 1757-1827). Dwie tablice na murze upamiętniają miejsca w których spoczywali: św. Rafał od św. Józefa i bł. o. Alfons Maria od Ducha Świętego (Józef Mazurek). Obok miejsca grobu bł. o. Alfonsa jest grób czcigodnego Sługi Bożego brata Franciszka od św. Józefa (Józefa Powiertowskiego, 1917-1944).

[madohora]

Na cmentarzu w Czernej

[madohora]

Po stronie południowej cmentarza ustawiony jest nagrobek Aleksandra Błędowskiego (1788-1831), generała Wojsk Polskich powstania listopadowego, wykonany przez rzeźbiarza Ferdynanda Kuhna z następującym napisem: Tu leży Aleksander Błędowski Jenerał Wojsk polskich, którego kule moskiewskie mijały, a srożna przyjaciółka Moskali, cholera, życie mu przerwała. Ku wiadomości potomnych, przyjaciel jego Stanisław Klicki ten pomnik wystawił. Żył lat 43, umarł d. 25, m. lipca, R.P. 1831.

[madohora]

Cmentarz w Czernej widok ogólny

[madohora]

Tutaj również spoczywają zakonnicy, którzy byli prześladowani i karani zsyłką do obozów karnych w Kazachstanie przez okupacyjne władze sowieckie: o. Jakobin od św. Gerarda (1907-1976), o. Beniamin od św. Rodziny (Karol Kozera, 1916-1989). Za wierność Ojczyźnie i Kościołowi prześladowany był przez NKWD o. Marian od Najśw. Serca Pana Jezusa (Romuald Warakomski, 1908-1986), żołnierz Armii Krajowej, zasłużony pracownik Komórki Legalizacyjnej Sztabu Okręgu Wileńskiego AK w latach 1939–1947.

[madohora]

Czerna cmentarz przyklasztorny

[madohora]

Grobowiec fundatorki hrabianki Agnieszki z Terczyńskich Firlejowej znajduje się w progu świątyni pod posadzką i nakryty jest marmurową płytą na której wyryto napis, obecnie nieistniejący z powodu wydeptania, który w przekładzie polskim brzmi: Panie daj mi miejsce z owieczkami, nie odłączaj mnie z kozłami, na prawicy postaw ze sługami. Agnieszka hrabianka z Tęczyna Firlejowa, wojewodzina krakowska, tej świątyni fundatorka, najhojniejsza dobrodziejka ubogich zakonników i duchowieństwa, po sześćdziesiątym szóstym roku swego życia, czterdziestym siódmym swego wdowieństwa, rozstała się z tym światem 16 czerwca, roku pańskiego MDCXLIV. Ktokolwiek tędy przechodzisz dla modlitwy, westchnij nabożnie: o łaskawy Jezu Panie, daj jej wieczne spoczywanie. Amen”.

[madohora]

Czerna rośliny

[madohora]

Na środku cmentarza umieszczono żelazny krzyż na marmurowym cokole, który 21 listopada 1687 r. postawiono na placu przed wejściem do kościoła. W XIX w. przeniesiono go na założony cmentarz, jako nagrobek zmarłego w tym klasztorze o. Dominika od św. Kajetana (Michał Horwath), autora licznych poezji łacińskich, wydanych w tomiku zatytułowanym Jubilum coeleste et onomasticum… Weszprimii 1822. Na pomniku znajduje się marmurowa tablica z napisem ułożonym przez samego autora. W polskim przekładzie brzmi ono następująco:

[madohora]

Obok pomnika Błędowskiego znajduje się grób Wawrzyńca Gembickiego h. Nałęcz, kanonika krakowskiego, dobrodzieja klasztoru, zmarłego 9 grudnia 1652 r., pogrzebanego pierwotnie w prezbiterium kościoła. W 1948 r. przeniesiono jego prochy na cmentarz. W tym samym czasie przeniesiono prochy 60 pustelników z grobowca pod chórem zakonnym, umieszczając je we wspólnej mogile na cmentarzu. Wśród nich świątobliwością życia odznaczali się długoletni eremici o. Dominik od Krzyża (Charbicki) (+1673), spowiednik fundatorki i o. Joachim od Zwiastowania NMP (Marcin Gielewicz) (+1676), który był eremitą przez 33 lata.

[madohora]

NAJLEPSZEMU I NAJWYŻSZEMU BOGU,
PRZEWIELEBNY N.O. TELESFOR OD ŚW. MICHAŁA, NA ŚWIECIE JÓZEF SOŁTYSIK,
EKSPROWINCJAŁ, PRZEOR CZERNEŃSKI,
KTÓRY TO URZĄD CHWALEBNIE PIASTOWAŁ PRZEZ 34 LATA,
WSZYSTKIM DROGI I PRZEZ WSZYSTKICH KOCHANY,
WIELCE PRZYKŁADNY I DOSKONAŁY ZAKONNIK PRZEZ CAŁE SWE ŻYCIE.
PRZEŻYWSZY LAT 65, PO DŁUGIEJ I CIERPLIWIE ZNOSZONEJ CHOROBIE,
ZAOPATRZONY SAKRAMENTAMI ŚW., ZASNĄŁ W PANU
DNIA 22 WRZEŚNIA 1851 R. WE DWORZE SIEDLECKIM.
DUSZĘ JEGO POLECA SIĘ POBOŻNYM MODLITWOM.

[madohora]

17 października 1989 r. tablicę śp. por. Franciszka Górskiego, mgra filozofii Władysława Piekarczyka i ks. Jana Godźka, żołnierzy Armii Krajowej. Po uroczystej sumie za zmarłych i pomordowanych odbyło się odsłonięcie i poświęcenie tablic w obecności pocztów sztandarowych AK i różnych organizacji oraz zaproszonych gości.

[madohora]

Muzeum zostało zaprojektowane przez Barbarę i Jarosława Klaputow, autorów najlepszych realizacji muzealnych – Muzeum Powstania Warszawskiego i Domu Rodzinnego Jana Pawła II w Wadowicach. W takiej nowoczesnej formie zostało otwarte w 2014 roku.

[madohora]

Czerna Muzeum

[madohora]

Muzeum w Czernej.

[madohora]

***

[madohora]

&

[madohora]

^

[madohora]

Czerna dokumenty

[madohora]

Czerna ()

[madohora]

*

[madohora]

Muzeum w Czernej

[madohora]

Czerna Muzeum.

[madohora]

.

[madohora]

Muzeum w Czernej

[madohora]

Czerna - muzeum

[madohora]

Czerna muzeum - obozowe szachy

[madohora]

Muzeum

[madohora]

Czerna:

[madohora]

Czerna

[madohora]

Czerna Muzeum

[madohora]

Muzeum w Czernej

[madohora]

Eksponaty związane z filmem

[madohora]

Lichtarze

[madohora]

**

[madohora]

&

[madohora]

&&

[madohora]

#

[madohora]

'

[madohora]

MUZEUM MISYJNE W CZERNEJ - MURZYŃSKA CHATA, SZKOŁA - Dziennik Polski )archiwum)

[madohora]

Karmelici pojechali do Afryki w 1971 roku. Początkowo 11 zakonników posługiwało w Burundi, a od 1984 roku część z nich udała się do Rwandy.
– Te dwa sąsiadujące ze sobą państewka zamieszkiwane są przez plemiona Hutu i Tutsi, które mają swoją bolesną historię. Znamy krwawe wydarzenia dotyczące ludobójstwa. W przeciągu 3 miesięcy, życie straciło milion osób. Obecnie jest spokojniej. Możemy pracować bezpieczniej, głosić Chrystusa i przyjmować nowych współbraci, aby to również oni tworzyli zaczątki Karmelu w Afryce. – wyjaśnia misjonarz o. Paweł.

[madohora]

W Muzeum znajduje się replika figury Matki Bożej z Kibeho, miejsca, w którym objawiła się Maryja i przepowiedziała tragiczne wydarzenia dotyczące bratobójczej walki, ołtarz, sala lekcyjna w formie amfiteatru i szkolne przybory. Z sufitu zwisają bajecznie kolorowe pasy materiału.
– Afryka jest prosta i uboga, ale bogata w kolory. Sprzęty codziennego użytku, które dla nas są anachronizmem, tam nadal funkcjonują. To miejsce przenosi nas na chwilę w inną przestrzeń i otwiera nas na obcą kulturę, język, a także odmienny sposób przeżywania Pana Boga, relacji z Nim i z Jego Matką. Afrykańczycy tworzą młode społeczeństwo, średnia wieku to raptem dwadzieścia kilka lat, szkoły są przepełnione. Młodzi są przyszłością Afryki! Nie jedziemy tam po to, aby być w Afryce na stałe, ale by wprowadzić naszych czarnych Braci w rzeczywistość Kościoła i Karmelu, tak aby to oni mogli w najbliższym czasie kontynuować misyjną posługę. Dzieci i młodość są znakami charakteryzującymi Afrykę – ich duch jest żywiołowy – zarażają nas nim. Można się pozytywnie zadziwić! – przekonuje o. Paweł.
Muzeum można zwiedzać codziennie w godzinach 9.00- 17.00, w soboty i niedziele do godz. 19.00.

diecezja.pl/aktualnosci/afryka-jest-bogata-w-kolory-muzeum-misyjne-oo-karmelitow-bosych-w-czernej/

[madohora]

Budowę kompleksu składającego się z dwóch budynków rozpoczęto w 2010 roku. Dom recepcyjny zawiera funkcjonującą już księgarnię oraz nowo otwarte, multimedialne Muzeum Karmelitańskie, które w krótkim czasie otrzymało bardzo pochlebne opinie w mediach. W maju 2015 roku została otwarta restauracja, więc pojawiła się możliwość zjedzenia smacznego obiadu po przystępnej cenie. Dodatkowo w maju ruszyło również 25-osobowe Kameralne Kino Karmelitańskie dające możliwość obejrzenia filmów o tematyce religijnej, zwłaszcza poświęconych duchowości Karmelu. Pod koniec października 2015 została oddana do użytku przestronna sala konferencyjna, więc pojawiła się możliwość zorganizowania pojedynczej konferencji czy całego dnia skupienia nawet dla 150 osób. Otwarcie części noclegowej Domu Pielgrzyma, przewidzianej na przyjęcie grypy autokarowej, odbyło się już w lutym 2016 roku.