Duchy i dynie

[madohora]

DYNIOWE ROGALIKI

400 g mąki tortowej 1,5 łyżeczki drożdży suchych lub 40 g świeżych 3/4 szklanki mleka
2 żółtka 2 łyżki puree z dyni, czubate
70 g masła lub margaryny 1/3 szklanki cukru 1 łyżeczka cukru waniliowego
szczypta soli
mały słoiczek nutelli 1 jajko łyżka mleka/wody
ok. 50 g płatków migdałowych

Mąkę przesiewamy i łączymy z suchymi drożdżami ( używając świeżych wykonujemy wcześniej zaczyn ) oraz solą. Mleko podgrzewamy razem z cukrami oraz masłem ( powinno się rozpuścić ). Żółtka ucieramy i łączymy z dyniowym puree. Dodajemy powoli ciepłą mieszankę mleka i łączymy z suchymi składnikami. Wymieszane drewnianą łyżką ciasto odstawiamy na 5 min. Po tym czasie ciasto dokładnie wyrabiamy. Nie powinno kleić się do rąk. Gotowe ciasto wkładamy do dużej miski, przykrywamy ściereczką i odstawiamy na godzinę do podwojenia objętości.
Wyrośnięte ciasto rozwałkowujemy na okrąg o grubości ok. 0,5 cm. Wykrawamy trójkąty nożykiem do pizzy lub zwykłym ostrym nożem. Nakładamy na każdy 1 łyżeczkę kremu nutella. Zwijamy od szerszej ku węższej części. Przekładamy na blaszkę wyłożoną papierem do pieczenia. Przykrywamy ściereczką i odstawiamy na 20 min.
Po tym czasie rogaliki smarujemy jajkiem roztrzepanym z mlekiem lub wodą i oprószamy płatkami migdałowymi. Pieczemy w temp. 180 C przez 15-20 min do zarumienienia skórki.

[madohora]

Motyle Morpho
Motyle z rodzaju Morpho należą do najbardziej rozpoznawalnych niebieskich owadów. Ich skrzydła lśniące intensywnym błękitem są wynikiem zjawiska zwanego interferencją świetlną. Maleńkie łuski na powierzchni skrzydeł rozpraszają światło, tworząc iluzję intensywnego koloru. Niebieski błysk skrzydeł pełni rolę obronną – w momencie, gdy motyl leci, jego kolor może dezorientować drapieżniki.

[madohora]

Dynie są znane od dawna. Są ważne dla tych, którzy zajmują się ogrodnictwem warzywnym , chociaż mają mniejsze znaczenie niż uprawy chleba . Zaletą dyni jest bezpretensjonalność w uprawie gleb niewymagających orki .
Dynie dzielą się na dwie duże grupy:
jadalny;
pasza

[madohora]

Kwiaty dyni są unisex, duże, żółte. Zapylanie – przez wiatr i owady. Odmiany dyni są dobrze zapylane krzyżowo. Jeśli celem jest uzyskanie nasion czystej odmiany, kwiaty żeńskie są sztucznie zapylane i przykrywane papierowymi torebkami. Aby zwiększyć plon, stosuje się również sztuczne zapylanie kwiatów. Słabe i jałowe pędy są wycinane

[madohora]

Symbolikę i znaczenie dyni w swoich pracach podjęli Hryhorij Kwitka-Osnowjanenko („Zaloty na Gonczarówce”), Panas Myrnyi („Głodna wola”), Oleksandr Dowżenko („Zaczarowana Desna”), Oleksandr Konyskij („Sędzia Dynia”) „), Borysa Antonenko-Davydovycha („Dynia i Tsmoktij”) i wielu innych pisarzy ukraińskich

[madohora]

Cucurbita – dynia , kabaczek , cukinia , niektóre rodzaje tykw .
Lagenaria – tykwa i inne ozdobne tykwy.
Citrullus – arbuz ( C. lanatus , C. colocynthis ) i kilka innych gatunków.
Cucumis – ogórek ( C. sativus ); różne melony i pnącza.
Momordica – gorzki melon .
Luffa – powszechnie nazywana „luffa” lub „luffa squash”; czasami pisana jako loofah. Młode owoce mogą być gotowane; gdy są w pełni dojrzałe, stają się włókniste i niesmaczne, stając się w ten sposób źródłem gąbki do szorowania loofah.
Cyclanthera – Caigua .
Gerrardanthus — gatunek G. macrorhizus zyskał pewną popularność jako ozdobna roślina kaudycyformiczna .
Xerosicyos — winorośl srebrzysta ( Xerosicyos danguyi ) cieszy się popularnością wśród ogrodników i kolekcjonerów roślin.

[madohora]

Jednym z najstarszych dotychczas odkrytych kopalnych dyniowatych jest † Cucurbitaciphyllum lobatum z epoki paleocenu , znaleziony w Shirley Canal w Montanie . Został opisany po raz pierwszy w 1924 roku przez paleobotanika Franka Hall Knowltona . Skamieniały liść jest dłoniasty , trójpłatowy z zaokrąglonymi zatokami płatowymi i całobrzegim lub ząbkowanym brzegiem. Ma wzór liści podobny do przedstawicieli rodzajów Kedrostis , Melothria i Zehneria

[madohora]

Uzbekistan

Uzbekistan jest największym obszarem uprawy melonów w Azji Środkowej ( 35 000–40 000 ha i 450 000–500 000 owoców). Zgłoszono występowanie 160 odmian o różnej dojrzałości , smaku i okresie przydatności do spożycia, sprzedawanych jest tam 36 odmian (2005) . Regiony produkcyjne to Taszkent , Samarkanda , Buchara , Khorezm (brzegi Amu Darii ), Fergana i obszary południowe

[madohora]

„Mirza Cho'l”: owoce wydłużone, nakrapiane w kolorze żółtym lub zielonym, długość od 30 do 60 cm do 11 kg , miąższ pomarańczowy o aromacie kwiatowym i pikantnych nutach piżma o smaku miodu. Słodka . Pierwotnie uprawiana na pustynnych obszarach Syr-darii i Jizzak , następnie w Kazachstanie, skąd jest eksportowana 20 do Niemiec . Obinavat i Mirza z powodzeniem uprawiano w Kalifornii.

[madohora]

Grupa Bukharika

Melony owalne od 3 do 5 kg : „Makhalliy” żółto-pomarańczowe plamki od 72 do 82 dni, uprawiane w okolicach Taszkientu , „Zarchopon F1” (pozyskiwany lokalnie) 15 % suchej masy i bardzo słodki (11,2°brix), dobrze się transportuje.

[madohora]

Odmiany letnie o miękkiej skórce. „Bosvoldi”, „Gyuk-gurvak”, „Kora-Gurvak”, „Alleke” ( Cucumis melo ssp. oriental Sagaret. var. gurvak Fil.)

[madohora]

Melony Zard

W tej kategorii znajdziemy odmiany 'Makhalliy'. oraz liczne jajowate, niektóre bardzo duże, np. „Ok kosh” (do 12 kg ). Khorezm produkuje melony ozime Ala-Khamma, Almurty Gulyabi oraz lokalne uprawy letnie Ak-Novvat Khorezm, Torlam i Gokcha.

[madohora]

Zidentyfikowano tam 400 odmian melona, ​​pochodzących z selekcji lokalnych lub z krajów sąsiednich , podano 323 nazwane odmiany turkmeńskie . Święto narodowe, Dzień Melona ( Gawun bayramy ) – oficjalne święto państwowe – obchodzone jest od 1994 roku w drugą niedzielę sierpnia

[madohora]

Kazachstan

M. Pitrat (2016) wyróżnia 19 ogrodniczych grup fenotypowych ( Agrestis, Kachri, Chito, Tibish, Acidulus, Momordica, Conomon, Makuwa, Chinensis, Flexuosus, Chate, Dudaim, Chandalak, Indicus, Ameri, Cassaba, Ibericus, Inodorus i Cantalupensis ) 42 do tego należy dodać wiele oryginalnych, lokalnych odmian powstałych w wyniku wzajemnego nawożenia, m.in. „Zard” i „Zurbek”. Główny obszar produkcyjny znajduje się na południu, na sieci hydraulicznej Syr-Daria . Lokalni preferują słodkie melony.

[madohora]

Melon ałtajski ( Дыня Алтайская ( Dynya Altayskaya )) jest przystosowany do klimatu południowosyberyjskiego, ma dobrą odporność na wilgoć, tolerancję na mróz (siew pod koniec kwietnia), krótki cykl wegetacyjny (65–75 dni). Owoce są owalne, żółte z bardzo słodkim, jasnym miąższem

[madohora]

„Bitthikh tak daleko

Przed osiągnięciem dojrzałości przypomina ogórek: stoi pośrodku pomiędzy ciepłem a zimnem, jednak skłania się ku chłodowi. Dojrzały żółty melon jest gorący i wilgotny, z przewagą ciepła i dodatkową słodyczą. W hadisie podano, że melon łączy w sobie dziesięć właściwości: jest pożywieniem, napojem, perfumami, słodyczą, źródłem wody, oczyszcza żołądek i pęcherz, rozmnaża plemniki, wzmacnia zdolności narządów płciowych, leczy przeziębienie (impotencja) i powoduje wyciek moczu. Jest szybko trawiony. Istnieje kilka gatunków, jeden jest zastępowany drugim. Przekazuje to Prorok: Melon przed posiłkiem oczyszcza organizm i usuwa choroby. Według Syouthiego byłoby to pośrodku: po posiłku byłoby to bezwartościowe.

[madohora]

„Melony i arbuzy stanowią dużą część diety tubylców. Jest to, że tak powiem, owoc narodowy.

[madohora]

dynia , owoc niektórych odmian dyni , takich jak odmianydynia pospolitaC. moschata iC. maxima — z rodziny dyniowatych ( Cucurbitaceae ), zwykle charakteryzująca się twardą pomarańczową skórką z charakterystycznymi rowkami. Dynie są powszechnie uprawiane do spożycia przez ludzi , jako dekoracja, a także jako pasza dla zwierząt gospodarskich .

[madohora]

Dynie są popularną jesienną ozdobą, szczególnie C. pepo , popularna dynia polna . W niektórych miejscach dynie są używane jakoDekoracje na Halloween znane jakodynia typu jack-o'-lantern , w której wnętrze dyni zostaje wyczyszczone, a następnie wkłada się do niej światło, aby świeciło przez wyrzeźbioną w ścianie owocu twarz.

[madohora]

Większość gatunków to szybko rosnące płożące się lub pnące pnącza z długimi, dłoniastymi liśćmi , które naprzemiennie rosną wzdłuż łodygi. Po stronie ogonka liściowego u gatunków jednorocznych znajduje się prosty, często rozgałęziony, spiralnie zwinięty wąs czepny . Jest on powszechnie uważany przez większość botaników za zmodyfikowany pęd i służy do podtrzymywania pnących łodyg. Większość gatunków ma kwiaty jednopłciowe , które są wyrastane w kątach liści i mają pięć białych lub żółtych płatków. W każdym kwiecie jest pięć działek kielicha; kwiaty męskie mają do pięciu pylników, często zrośniętych lub połączonych w złożony sposób, a kwiaty żeńskie zwykle mają trzy słupki. Znany jako pepo, owoc u większości gatunków jest mięsistą jagodą o wielu nasionach z twardą skórką, często osiągającą znaczne rozmiary. Nasiona są spłaszczone, a niektóre, takie jak te wytwarzane przez ogórek jawajski ( Alsomitra macrocarpa ), mają piękne skrzydełka, które pomagają w rozsiewaniu.

[madohora]

kabaczek, dynia szparagowa, grupa odmian bot. dyni (zwyczajnej), jednoroczna roślina warzywna;

[madohora]

jest uprawiana ze względu na owoce — silnie wydłużone, u nasady nieco węższe, lekko żebrowane; spożywane w stanie świeżym (surowe), jako marynaty lub po ugotowaniu; największą wartość dietetyczną i zawartość wit. C (ok. 30 mg%) mają owoce zebrane we wczesnej fazie dojrzałości (o dł. 8–12 cm, gdy mają jeszcze okwiat); w fazie dojrzałości fizjol. osiągają one masę 3–8 kg; cukinia ma podobne wymagania klim. i glebowe jak dynia zwyczajna; daje wysokie plony — 60 do 150 t z ha.

[madohora]

kawon [tur.], arbuz, arbuz zwyczajny, Citrullus vulgaris, jednoroczna roślina warzywna z rodziny dyniowatych, pochodząca z obszarów międzyzwrotnikowych Afryki;
łodyga płożąca się, dł. do 4 m; liście duże, podwójnie pierzastosieczne; kwiaty żółte, kielichowate; owoc — jagoda (masa do kilkunastu kilogramów) o słodkim, jadalnym (na surowo) miąższu czerwonym, różowym lub żółtym, okrytym grubą, zieloną, białą albo żółtą skórką, często marmurkową lub paskowaną; uprawiany w krajach o ciepłym klimacie; w Europie — w południowej części Federacji Ros., na Węgrzech i na Płw. Bałkańskim; w Polsce w cieplarniach, rzadziej w uprawie polowej.

[madohora]

ogórek, Cucumis, rodzaj z rodziny dyniowatych, obejmujący kilka gat. jednorocznych roślin jednopiennych pochodzących ze strefy podzwrotnikowej i zwrotnikowej; niektóre są uprawiane jako warzywa;
niektóre są uprawiane jako warzywa; łodyga płożąca z wąsami czepnymi; liście 5-klapowe, szorstko owłosione; kwiaty rozdzielnopłciowe, obcopylne (czasem występuje partenokarpia), żółte; owoc — nibyjagoda, przeważnie barwy żółtej lub zielonej. Najważniejszymi gat. uprawnymi są melon oraz ogórek siewny, C. sativus, zw. pot. ogórkiem, pochodzący prawdopodobnie ze wschodnich obszarów Indii; jest to jedna z najstarszych roślin warzywnych, znana już w staroż. Grecji i Rzymie; obecnie rozpowszechniony (w uprawie polowej i w cieplarniach) na obszarach klimatu umiarkowanego i ciepłego, uprawiany dla owoców o dużej wartości dietetycznej (znaczna zawartość soli miner. i pektyn), do bezpośredniego spożycia, także na kwaszenie, konserwowanie i na korniszony

[madohora]

ok. 120 rodzajów z ponad 700 gat., roślin jednorocznych, rosnących na obszarach tropik. i podzwrotnikowych oraz nieliczne w strefie umiarkowanej; liście o różnych kształtach, najczęściej klapowane, ułożone skrętolegle; kwiaty promieniste 5-krotne, najczęściej rozdzielnopłciowe; owoc — jagoda lub torebka; w Polsce dziko rosną gat. z rodzaju przestęp; do przedstawicieli dyniowatych o znaczeniu gosp. należą arbuz (kawon), dynia, ogórek i tykwa pospolita.