Wariacje na temat potraw z jajek

[madohora]

[madohora]

Przykłady: Dorking (kraj pochodzenia Wielka Brytania), Faverolle (kraj pochodzenia Francja), Jersey giant (kraj pochodzenia Stany Zjednoczone Ameryki), Niederrheiner (kraj pochodzenia Niemcy)

[madohora]

kury zniekształcone – kury z utrwalonymi zniekształceniami kośćca lub upierzenia. Zazwyczaj hodowane w celach ozdobnych:
kury bezogonowe – brak u nich kręgów ogonowych.
kury czubate – kostny guz na głowie sprawia, że pióra układają się w charakterystyczny czub.
kury krótkonogie – nastąpiło u nich skrócenie niektórych kości długich, nie posiadają umiejętności grzebania, co pozwala na trzymanie ich jako ptaków ozdobnych w ogrodach.
kury o anormalnym upierzeniu – występują u nich takie zmiany jak: bardzo długie sterówki (np. u kogutów rasy feniks dochodzą do 6 m długości), kury gołoszyje z nagą szyją, kury jedwabiste – bez haczyków w piórach, stąd wyglądają jakby pokrywało je miękkie futro.

[madohora]

[madohora]

Jedynym okresem, w którym kura się nie niesie jest okres pierzenia. Pierzeniem nazywamy coroczny proces, podczas którego ptaki tracą pióra, zaś w miejsce utraconego upierzenia odrastają nowe. Trwa to zwykle przez miesiąc lub dwa. Zupełnie nowe pióra mogą różnić się strukturą i rysunkiem. Proces odrastania piór zużywa bardzo dużo energii kury i wymaga od niej dużej ilości białka jako surowca budulcowego. Należy wtedy żywić ptaki inaczej niż w trakcie nieśności. Gdy pierzenie przebiega zbyt wolno sugeruje się, że kura nie jest dobrą nioską
Naukowcy z Uniwersytetu w Uppsali oraz Uniwersytetu w Addis Abbebie dowiedli, że składniki typowe dla kurzych piór odstraszają komary

[madohora]

LEGENDA O KURZE Z KURCZAKAMI

[madohora]

Kaczka domowa (Anas platyrhynchos f. domestica oraz Cairina moschata f. domestica) – ptak gospodarski z rodziny kaczkowatych, udomowiona forma kaczki krzyżówki (Anas platyrhynchos), kaczki chińskiej (Anas zonorhyncha) i piżmówek (Cairina moschata). Zaliczają się do niej również niepłodne międzygatunkowe mieszańce kaczorów piżmówek i kaczek pekin – mulardy (krzyżowanie kaczki piżmówki z kaczorem pekin jest mniej korzystne). Kaczki domowe mogą być utrzymywane celem pozyskania mięsa, jaj, pierza, jako zwierzęta towarzyszące lub ozdobne, również w kilku celach (typ ogólnoużytkowy).

[madohora]

W krajach Zachodu kaczki krzyżówki udomowiono znacznie później, niż kury i gęsi. Istnieje kilka hipotez dotyczących czynników, które mogły ten proces opóźnić. Kacze jaja są w porównaniu do kurzych stosunkowo duże, a selekcja sztuczna była nakierowana na pozyskanie dużych ptaków – nie dużych jaj. Do tego mimo wysokiej wartości odżywczej nie cieszyły się one w Europie popularnością. Hodowlę utrudniały także węższe niż u kur preferencje żywieniowe oraz niemożność komfortowego utrzymywania ptaków z błonami pławnymi między palcami w klatkach z drucianej siatki. Dostępność odpowiedniego pokarmu była mniejsza szczególnie podczas zimy, zaś w południowo-wschodniej Azji – gdzie kaczki udomowiono – klimat był odpowiedni. Selekcję prowadzącą do powstania typów użytkowych: mięsnego i nieśnego oraz ras ozdobnych zaczęto prowadzić dopiero w XVIII i XIX wieku

[madohora]

W 2014 znano łącznie 319 ras kaczek, w tym:
253 lokalne rasy kaczek domowych wywodzących się od krzyżówek oraz 24 lokalne rasy piżmówek. Większość pochodziła z terenu Europy i Kaukazu (odpowiednio 107 i 6) oraz Azji (odpowiednio 92 i 9). Najuboższa w rasy jest Ameryka Północna, gdzie wyróżnia się jedynie jedną lokalną rasę kaczek wywodzącą się od krzyżówek, oraz Bliski Wschód wraz ze Środkowym Wschodem (5 ras, w tym jedna piżmówki)

[madohora]

Do 12 ras transgranicznych międzynarodowych należą:
Aylesbury
Szwedzka błękitna (potocznie często nazywana „kaczką pomorską”)
Cayuga
Kaczka czubata (Crested)
Biegus indyjski (Indian Runner)
Khaki Campbell
Kaczka Orpington
Pekin amerykański (potocznie Pekin, pod taką też nazwą wymienia tę rasę FAO, precyzuje jednak, że chodzi o rasę wyhodowaną w latach 70. XIX wieku w USA; stosowanie krótszej nazwy może prowadzić do pomyłek, istnieją bowiem również pekiny niemieckie, francuskie, duńskie czy krajowe)
Kaczka Rouen
Kaczka saksońska (Saxony Duck)
Welsh Harlequin
Pekin niemiecki

[madohora]

typ ogólnoużytkowy – do tej grupy zalicza się między innymi:
kaczka szwedzka błękitna. Masa ciała kaczorów wynosi przeciętnie 3 kg, u kaczek nieco mniej
Orpington. Masa ciała wynosi średnio 3,5 kg u kaczorów i 3 kg u kaczek

[madohora]

typ mięsny – do tej grupy zaliczają się kaczki:
Aylesbury. Masa ciała kaczora: przeciętnie 3,5–4 kg, kaczek: 3–3,5 kg.
Rouen. Masa ciała ptaków obojga płci wynosi około 4–5 kg
kaczki piżmowe, występujące w trzech typach. Mają silnie zaznaczony dymorfizm płciowy, masa ciała kaczorów to 4–6 kg, a kaczek – 2–2,5 kg. Występują dwa sezony nieśności, podczas których kaczki składają łącznie 140–180 jaj wylęgowych o masie 75–80 g. W chowie intensywnym odchów piżmówek trwa 8–9 tygodni dla kaczek i 11–12 tygodni dla kaczorów.
mulardy – niepłodne mieszańce kaczki piżmowej i kaczek Pekin, z których pochodzą stłuszczone wątróbki znane jako foie gras[8], w znacznie mniejszym stopniu pozyskiwane również z udomowionych gęsi (w 2006 było to niecałe 3%). Według danych z 2008 roku foie gras od piżmówek pochodzi w 95% od mulardów, a w 5% od czystych gatunkowo osobników męskich. Przeważnie krzyżowane są kaczory piżmówki i kaczki Pekin. Potomstwo ma umaszczenie czarno-białe, przy krzyżowaniu kaczorów Pekin i kaczek piżmówek uzyskuje się ptaki o umaszczeniu kuropatwianym. Odchów mulardów w chowie intensywnym trwa 11 tygodni, w ekstensywnym – 12–13 tygodni

[madohora]

[madohora]

ziarna zbóż – do 40% z wyjątkiem owsa (do 10%) i żyta (do 5% i tylko u ptaków dorosłych)
nasiona roślin strączkowych – do 15%
nasiona lnu i rzepaku – do 5%
śruty poekstrakcyjne: do 15% lnianą, sojową i słonecznikową; do 5%: arachidową i rzepakową
produkty uboczne przemysłu, jak młóto, kiełki słodowe, drożdże – do 8%

[madohora]

[madohora]

Wyróżniono kilka podgatunków Coturnix coturnix:
C. coturnix coturnix (Linnaeus, 1758) – przepiórka (zwyczajna) – zamieszkuje Europę, Afrykę Północną, Wyspy Kanaryjskie, Maderę, Azję Środkową i północne Indie;
C. coturnix conturbans E. Hartert, 1917 – zamieszkuje Azory;
C. coturnix inopinata E. Hartert, 1917 – zamieszkuje Wyspy Zielonego Przylądka;
C. coturnix africana Temminck & Schlegel, 1849 – przepiórka afrykańska – zamieszkuje Afrykę Subsaharyjską, Madagaskar i Komory. Populacja introdukowana na wyspy Mauritius i Reunion prawdopodobnie wymarła
C. coturnix erlangeri Zedlitz, 1912 – zamieszkuje wschodnią i północno-wschodnią Afrykę; dawniej tę nazwę stosowano tylko w odniesieniu do populacji zamieszkującej Wyżynę Abisyńską.
Za podgatunek przepiórki uznawano niekiedy przepiórkę japońską (C. japonica), ale występują one sympatrycznie w Mongolii. Proponowane podgatunki ragonierii (Toskania we Włoszech) i parisii (prawdopodobnie Sardynia) włączono do podgatunku nominatywnego. Podgatunki afrykańskie są niekiedy wydzielane do osobnego gatunku C. africana

[madohora]

Długość ciała 16–20 cm
Rozpiętość skrzydeł 32–35 cm
Masa ciała: samce 70–140 g, samice 70–155 g

[madohora]

Na ziemi osłonięte roślinami. Ma formę płytkiego zagłębienia rzadko wyściełanego roślinami

[madohora]

Jaja wysiadywane są przez okres 17–20 dni wyłącznie przez samicę. Pisklęta są zagniazdownikami. Klują się żółte, pokryte brunatnymi cętkami, z domieszką rdzawej barwy na głowie, jasną pręgą na wierzchu głowy i ciemną plamką uszną. Po około 19 dniach życia uzyskują zdolność lotu, w wieku 2 miesięcy są samodzielne. Do około 50 dnia życia przebywają w grupach rodzinnych

[madohora]

Przepiórki odzywają się trzysylabowym pit-pi-lit, intensywne i dobrze słyszalne. Ludowe podania tłumaczyły ten głos jako wzywanie chłopców do pracy („pójdźcie żąć”). Spłoszone i zmuszone do lotu odzywają się przenikliwym, piskliwym trii-trii. Wydają z siebie również kilka innych dźwięków, miękkich lub niskich, lecz są one trudne do usłyszenia

[madohora]

[madohora]

W Polsce przepiórka jest objęta ścisłą ochroną gatunkową. Na Czerwonej liście ptaków Polski została sklasyfikowana jako gatunek narażony (VU). Według szacunków Monitoringu Pospolitych Ptaków Lęgowych, w latach 2013–2018 krajowa populacja lęgowa liczyła 38–65 tysięcy samców, a trend liczebności jest silnie spadkowy.

[madohora]

Zagrożeniem dla przepiórek jest stosowanie toksycznych środków ochrony roślin, które pozbawiają je pokarmu w obszarach rolniczych. Zdarzają się również kolizje z budynkami i łapanie przez koty. Przepiórka jest gatunkiem łownym w krajach Europy Południowej, legalny odstrzał szacuje się tam na 1,6 miliona osobników rocznie.

[madohora]

Białko jaja kurzego – skład i właściwości
Według FAO (Organizacja Narodów Zjednoczonych do Spraw Wyżywienia i Rolnictwa) białko jaja kurzego jest wzorcowym źródłem białek, występującym naturalne w żywności. Ta informacja powinna skusić nas do zapoznania się bliżej z jego zawartością. Powołując się na polskie normy żywieniowe, już jedno jajko dziennie pokrywa prawie w ¼ zapotrzebowania dorosłego mężczyzny na białko.

[madohora]

Samo białko to około 33 gramy, a więc około 60% masy jajka. Nie jest to jednorodna masa, ponieważ dzieli się na części takie jak: rzadkie zewnętrzne, gęste oraz rzadkie wewnętrzne. Stanowią one odpowiednio 17%, 60% oraz 23% całej masy białka. Poza tym istnieje również warstwa chalazowa, która jest widoczną i cienką błoną otaczającą żółtko. Zarówno ona, jak i białko gęste zapewniają odpowiednie położenie żółtku. W skład białka wchodzi również wiele frakcji (części), różniących się od siebie składem oraz właściwościami. Białka te po rozłożeniu na aminokwasy pokrywają w 97 % zapotrzebowanie organizmu ludzkiego na białko.