Czeczenia: Zginęło pięciu bojowników, w tym Turek

[Gość: rusofil]

Durak Szabałkin dumny, omal nie pęknie. Szkoda, że nie podaje ilu JEGO
bandytów Czeczeni utłukli...

Będzie ponad 300. W szkole, w Biesłaniu....

[Gość: rusofob]

Ktoś mądry napisał 1

[Gość: @]

http://www.przeglad-tygodnik.pl/index.php?site=opinie&name=24
Polityka nieprzyjaznych gestów
Stosunki polsko-rosyjskie z Czeczenią w tle
Andrzej Walicki
Autor jest historykiem idei, członkiem rzeczywistym PAN i emerytowanym
profesorem Uniwersytetu Notre Dame w Indianie w USA
Bronisław Łagowski określił reakcje mediów polskich na masakrę w Biesłanie
mianem „antyrosyjskiego obłędu” („Oszołomienie”, „Przegląd”, 19.09.04). Artykuł
w „Izwiestiach” pt. „Polska prasa kłamie” (pióra Jewgienija Szestakowa,
patrz „Gazeta Wyborcza”, 08.09.04) świadczy, że tym razem nie wytrzymali
nerwowo niektórzy publicyści rosyjscy, wyłamując się z taktyki świadomego
ignorowania antyrosyjskich wypadów prasy polskiej. Opinie wyrażone w tym
artykule nie były przesadne: trudno przecież zaprzeczyć, że wypowiedzi całej
nielewicowej prasy polskiej cechowała wrogość do Rosji oraz „współczucie wobec
czeczeńskich bojowników o wolność”. Autor mocno podkreślił, że nie przypisuje
rusofobii całemu społeczeństwu polskiemu. Wsparł ten pogląd wyliczeniem faktów
dowodzących, że wielu Polaków zareagowało na wydarzenia biesłańskie okazaniem
spontanicznej sympatii i współczucia wobec ofiar zbrodni.
Do faktów tych zaliczone zostały również kondolencje przekazane przez
prezydenta Kwaśniewskiego „narodowi północnej Osetii”. W tym wypadku jednak
chodziło być może o pośrednie zwrócenie uwagi na osobliwą niekonwencjonalność
zachowania prezydenta III RP. Zgodnie z powszechnie przyjętym obyczajem
międzynarodowym Kwaśniewski powinien był przesłać kondolencje swemu
funkcjonalnemu odpowiednikowi, czyli prezydentowi Federacji Rosyjskiej. Można
zasadnie przypuszczać, że przesłanie oficjalnych kondolencji „narodowi
osetyjskiemu”, jako mimowolnej ofierze rosyjsko-czeczeńskiego konfliktu,
było spełnieniem oczekiwań polskiej prawicy,
cierpiącej nie od dziś na antyrosyjską i anty-Putinowską alergię (o czym
pisałem w artykule „Rosja Putina a polityka polska”, „Przegląd”, 29.02.04).
Przypuszczenie to zamienia w pewność lektura „Gazety Wyborczej”. Informuje ona
(w numerze z 02.09), że „z całego świata napływają do Moskwy wyrazy
solidarności i słowa potępienia dla działań terrorystów”, ale jednocześnie (w
artykule W. Jagielskiego „Terror odrażający i normalny”) formułuje jednoznaczną
dyrektywę dla Polaków: „Współczuć trzeba nie rosyjskiemu państwu, tylko tym,
którym nie potrafi albo nie chce bezpieczeństwa zapewnić, jego własnym
obywatelom”. Zachowanie prezydenta Rzeczypospolitej było, jak widać, całkowitym
dostosowaniem się do tego właśnie postulatu.
Uzasadnienie tego stanowiska, wyraźnie przeciwstawiającego nas naszym zachodnim
sojusznikom, redukuje się do symplicystycznej tezy, iż Czeczeni walczą o własną
tożsamość i nie mogą zgodzić się „być Rosjanami, którymi nigdy nie byli i nie
są” (W. Jagielski w „GW”, z 02.09, to samo Michnik, tamże, 06.09). Rosja
natomiast nie daje im żadnych szans, stosuje jedynie nagą przemoc; Putin,
zdaniem Michnika, powinien wzorować się na Arielu Szaronie, który w konflikcie
palestyńskim poszukuje rozwiązań innych niż siłowe („GW” 06.09). Logiczny jest
więc wniosek, który wysnuł stąd redaktor „Tygodnika Powszechnego”, Jarosław
Makowski, w artykule pod wymownym tytułem „Putinowi nie chodzi o wojnę z
terroryzmem”: po tragedii biesłańskiej Moskwa powinna była „uderzyć się w
piersi i zrewidować swą politykę wobec Czeczenii” (cyt. w „GW”, 14.09, s. 2).
Powinna zatem zgodzić się na istotne ustępstwa wobec terrorystów.
Czy istniała jednak możliwość negocjacji? Przywódca terrorystów, Szamil
Basajew, zaoferował prezydentowi Rosji warunki następujące. Gdyby Putin wydał
rozkaz wycofania wojsk, porywacze daliby przetrzymywanym zakładnikom pić, a
kiedy wojska zaczęłyby wyjeżdżać – jeść. Po wycofaniu Rosjan uwolniono by
dzieci poniżej dziesiątego roku życia, a po dymisji Putina wypuszczono by
resztę zakładników. Strona czeczeńska zagwarantowałaby w zamian, że przez
najbliższe 10-15 lat żaden z mieszkających w Rosji muzułmanów nie sięgnąłby po
broń przeciwko Rosji (patrz „GW”, 18-19.09, s. 6).
Szczegółowy komentarz do tej propozycji wydaje się zbyteczny. Ograniczę się
więc do dwóch pytań retorycznych. Czy można wyobrazić sobie prezydenta
jakiegokolwiek państwa, który zgodziłby się na takie warunki? Czy można
wyobrazić sobie, że spełnienie takich warunków zaowocowałoby kilkunastoletnim
spokojem na Kaukazie? Można dyskutować na temat różnych wariantów rosyjskiej
polityki w Czeczenii (a także izraelskiej polityki w kwestii palestyńskiej lub
amerykańskiej walki z terroryzmem), ale tylko szaleniec mógłby polegać
na „słowie honoru” zbrodniczego przywódcy.
Ocena polskiego votum separatum w sprawie czeczeńskiego terroryzmu wymaga
przypomnienia kilku podstawowych faktów.
Prawo międzynarodowe wyraźnie odróżnia instytucjonalne gwarancje tożsamości
narodowej (które popiera) od separatyzmu
(do którego bynajmniej nie zachęca). Federacja Rosyjska nie jest państwem
zbudowanym na zasadach, które Czeczenom mogłyby grozić utratą własnej
tożsamości.
Etniczni Rosjanie stanowią w niej wprawdzie 85% ogółu ludności, ale mimo to
federacja składa się z 89 podmiotów, z których 21 (w tym Czeczenia) ma status
republik z własnymi konstytucjami i prezydentami. W momencie rozwiązania
Związku Radzieckiego (dokonanego, o czym często zapominamy dzisiaj, z
inicjatywy Rosji) rosyjski prezydent Borys Jelcyn zaproponował częściom
składowym Federacji Rosyjskiej, aby brały w swe ręce „tyle suwerenności, ile
tylko mogą udźwignąć”. Skorzystano z tego w sposób maksymalny. Tatarstan,
Baszkorstan (Baszkiria), a nawet Jakucja i maleńka ugrofińska republika Komi są
w ramach Rosji odrębnymi państewkami, dysponującymi bardzo dużym zakresem
suwerenności wewnętrznej. Wymagają od swych mieszkańców podwójnego obywatelstwa
(ogólnorosyjskiego i lokalnego), uzależniając od tego korzystanie z praw
politycznych; prowadzą politykę uprzywilejowania elit narodowych kosztem
etnicznych Rosjan (choć ci ostatni stanowią niekiedy większość ludności);
dysponują całkowitą kontrolą nad własnymi bogactwami naturalnymi, łącznie z
prawem do prowadzenia handlu międzynarodowego; lokalne prawa miały do niedawna
pierwszeństwo przed prawami federalnymi, co prowadziło do ustawicznej „wojny
praw” (sprzeczności między prawami federalnymi a republikańskimi usuwać zaczęto
dopiero za kadencji Putina). Kultury narodowe liczyć mogą nie tylko na swobodę
rozwoju, lecz również na wsparcie z budżetu federalnego; w wypadku tzw. narodów
małoliczebnych podtrzymuje ono istnienie zamierających dialektów, rzemiosł i
sztuki ludowej, a nawet praktyk znachorskich, czyli „ludowej medycyny”. O
poziomie zaspokojenia tych potrzeb decydują oczywiście realne możliwości,
faktem jest jednak, że konstytucja rosyjska oraz traktat federalny z 1992 r.
nie były pisane na użytek unifikatorów i centralistów.
Wydawało się, że nic nie stało na przeszkodzie, aby Czeczenia miała dziś taki
sam status jak Tatarstan – bardzo ceniący sobie zarówno wewnętrzną
samorządność, jak i brak granic, politycznych i celnych, umożliwiający Tatarom
prowadzenie ożywionej działalności gospodarczej w Moskwie. W maju 1992 r.
wojska rosyjskie wycofały się z Czeczenii, oddając ją, w postaci samodzielnej
republiki, w ręce samych Czeczenów. Prezydent Czeczenii, były radziecki generał
Dżochar Dudajew, odmówił jednak podpisania traktatu federalnego, żądając
całkowitej niepodległości na wzór Gruzji (w odróżnieniu od Czeczenii Gruzja
jako jedna z „republik związkowych” mogła powołać się na forma

[Gość: Grisza]

To bardzo dobre teksty ale obawiam sie ,ze niestety rzucone grochem o
sciane.Nie brak w Polsce kretynow podbechtywanych przez min.Gazecine Wybiorcza
do okazywania wobec Rosji postaw "nieugietych".Przypomina mi to ulanska szarze
pana premiera Buzka w ktoras rocznice Bitwy Warszawskiej.Ja sie wowczas przez
moment zastanowilem,czy ufal bym temu panu gdyby przszlo nam lezec razem w
okopach i odpierac atak bolszewikow.Po glebokim namysle i niezmiennie do dzis
nie ufalbym.

Doskonaly pomysl z zacytowaniem prof.Walickiego

[Gość: .]

szanowny panie @. Gratulacje!

[terra0]

Dobry artykul, ale niestety...
> Autor jest... profesorem Uniwersytetu Notre Dame w Indianie w USA
Madrzy tylko za granica... A w Polsce - MAW, WJ....

A nie chca mi uwierzyc, ze w nauce polskiej

[Gość: .]

pozostali sami losers, jak ten caly pro-palestynsko-czeczensko-wahabicki
wqrwiony2/Bnadem... Biedny UJ, skoro takie tendencyjne zera tam na arabistyce -
nawet jako mlodzi pracownicy naukowi - ucza...

CD 2

[Gość: @]

Prezydent Czeczenii, były radziecki generał Dżochar Dudajew, odmówił jednak
podpisania traktatu federalnego, żądając całkowitej niepodległości na wzór
Gruzji (w odróżnieniu od Czeczenii Gruzja jako jedna z „republik związkowych”
mogła powołać się na formalne „prawo do oddzielenia się” zawarte w konstytucji
radzieckiej). Ponadto Dudajew pozwolił sobie na pewne prowokacje, które w
kontekście wojen na Zakaukaziu wydawały się Rosji igraniem z ogniem. Jak
trafnie zauważa sympatyzujący z Czeczenami W. Jagielski, w wejściu na drogę
rozsądnych kompromisów przeszkadzały Dudajewowi „cechująca kaukaskich górali
niepohamowana duma” oraz „brak doświadczenia i rozeznania w meandrach polityki”
(„Bałkany Rosji”, „GW”, 11-12.09); Jelcyn zaś, w obliczu konfliktu z Dumą, nie
mógł pozwolić sobie na niepopularne ustępstwa (których pierwszym krytykiem
stałby się wpływowy przewodniczący Dumy, czeczeński polityk Rusłan
Chasbułatow). Tak czy inaczej w grudniu 1994 r. wybuchła pierwsza wojna
czeczeńska.
Od samego początku, niestety, towarzyszyły jej czeczeńskie akty terroryzmu,
które przeniosły ją poza terytorium republiki. W czerwcu 1995 r. oddział
Szamila Basajewa napadł na szpital w Budionnowsku, biorąc ponad tysiąc
zakładników. W styczniu następnego roku inny oddział czeczeński napadł na
szpital w dagestańskim Kizlarze. W obu wypadkach udało się jednak uniknąć
masakry. W końcu sierpnia 1996 r. gen. Aleksander Lebiedź i szef sztabu
czeczeńskiego, Asłan Maschadow, podpisali porozumienie pokojowe. Rosjanie
przyjęli faktycznie wszystkie żądania strony czeczeńskiej i powtórnie wycofali
z Czeczenii swoje wojska. Maschadow zaś wybrany został na prezydenta republiki.
Dalszy rozwój wydarzeń poszedł jednak w kierunku, którego ani Lebiedź, ani
Jelcyn nie mogli przewidzieć. W latach 1997-1998 wprowadzono w Czeczenii
szarijat i republikę islamską, co równało się całkowitemu odrzuceniu
konstytucji federalnej. Wyobraźmy sobie, jak zareagowałaby Unia Europejska na
wprowadzenie republiki islamskiej w Kosowie! Rosjanie jednak, śmiertelnie
zmęczeni wojną, powstrzymali się od interweniowania. Wciąż liczyli na
Maschadowa, stracił on jednak wszelką kontrolę nad sytuacją. Stanął w obliczu
opozycji własnych oficerów, uważających, że władza nad ludnością i bogactwami
Czeczenii należy się zasłużonym kombatantom, a nie faworyzowanej przez
prezydenta arystokracji klanowej. Musiał im ustąpić.
Czeczenia przekształciła się w ogromne targowisko niewolników,
na którym sprzedawano również rosyjskie dzieci, w potężny ośrodek handlu
narkotykami oraz w wylęgarnię pomysłów, jak zdobyć władzę nad całym Kaukazem i
ciągnąć zyski z kaukaskiej ropy.
Ciekawym aspektem tego rozwoju wydarzeń było importowanie do Czeczenii
najbardziej radykalnej odmiany wojującego islamu – jordańskiego wahabizmu. Był
to nurt zupełnie obcy tradycjom czeczeńskiego sufizmu, reprezentującego
najbardziej łagodną, kontemplacyjno-mistyczną wersję mahometanizmu.
Zaszczepiając w Czeczenii wahabizm, ekstremiści czeczeńscy kierowali się
dążeniem do przekształcenia własnego kraju w przyczółek agresywnego
fundamentalizmu muzułmańskiego, mającego utworzyć w niedalekiej
przyszłości „kalifat kaukaski” i całkowicie zniszczyć rosyjskiego wroga.
Wraz z importem idei nastąpił import wyznających je ludzi. Komendę nad
oddziałami czeczeńskimi obejmować zaczęli fundamentaliści arabscy. Jednym z
nich był jordański wahabita, emir Chattab – osobiście powiązany z bin Ladenem,
który powierzył mu zadanie „zniszczenia Rosji”. Założył on w jednym z uzdrowisk
kaukaskich szkołę terrorystów, w której nauka zawsze kończyła się „egzaminem
praktycznym”, czyli efektywnym aktem terroru.
W sierpniu 1999 r. Szamil Basajew, przy aktywnym współudziale Chattaba,
zorganizował zbrojną wyprawę na Dagestan, z zamiarem wzniecenia tam
muzułmańskiego powstania, utworzenia państwa ogólnokaukaskiego, a następnie
marszu na Moskwę. Nadzieje te spaliły na panewce, ludność Dagestanu okazała się
niepodatna na idee ekstremistów. Wywołało to oczywiście wściekłość
basajewowców; dali jej wyraz, organizując w następnym miesiącu wysadzanie domów
mieszkalnych w Moskwie, w wyniku czego zginęło kilkaset niewinnych osób. W
Polsce, niestety, próbowano bronić reputacji czeczeńskich „bojowników”,
sugerując, że było to w istocie dziełem Putinowskich służb specjalnych,
niewahających się używać najpotworniejszych nawet środków w celu
zdyskredytowania sprawy czeczeńskiej (patrz K. Kurczab-Redlich w „GW”,
26.01.02).
Wszystkie przytoczone wyżej informacje o Chattabie znaleźć można w artykule W.
Jagielskiego „Koczownicy świętej wojny”, opublikowanym w roku 2002 na
łamach „Gazety Wyborczej” (4-5.05.02). Dziwi więc fakt, że publicyści
tejże „Gazety”, łącznie z jej redaktorem naczelnym, traktują dziś udział
arabskich terrorystów w wojnie czeczeńskiej jako wymysł Putinowskiej
propagandy. Dziwi też przytoczenie bez komentarza oświadczenia Basajewa, iż nie
zna Osamy bin Ladena i nie ma z nim żadnych związków (patrz „GW”, 18-19.09, s.
6). Basajew nie musiał być w osobistym kontakcie z bin Ladenem; wystarczy, że
ściśle współpracował z jego bezpośrednim wysłannikiem, Chattabem.
Chattab zginął w Czeczenii z ręki Rosjan. W odwecie za jego śmierć ekstremiści
czeczeńscy napadli w Kaspijsku na orkiestrę wojskową, otoczoną dziećmi i
weteranami wojny, przechodzącą przez miasto w ramach obchodów „dnia zwycięstwa”
w wojnie z hitlerowskim faszyzmem. Zginęło 41 osób, w tym siedemnaścioro
dzieci. Prezydent Bush zareagował na to wyrazami solidarności z Rosją
(patrz „New York Times”, 10.05.02, s. 1). „Gazeta Wyborcza” natomiast
opublikowała z tej okazji wymieniony wyżej artykuł Jagielskiego („Koczownicy
świętej wojny”), opatrzony wizerunkiem Chattaba i wyrażający wielki, graniczący
z podziwem, szacunek dla jego działalności. Ludzie typu Chattaba byli bowiem
bohaterskimi idealistami, marzyli „o czymś czystym, sprawiedliwym, czymś, co
mogło stać się zaczątkiem odrodzenia w ich własnych ojczyznach” („GW”, 4-
5.05.02).Przytaczam tę opinię bez jakichkolwiek zarzutów pod adresem
agielskiego. Jest on utalentowanym autorem, osobiście znającym przywódców
czeczeńskich i mającym pełne prawo do własnego zdania na ich temat. Czym innym
jest jednak decyzja „Gazety”, która zareagowała na tragedię w Kaspijsku nie
artykułem o bezmyślnym okrucieństwie terroryzmu, lecz artykułem
o szlachetnych intencjach bohaterskiego terrorysty.
Nie drukowano takich artykułów w związku z terroryzmem palestyńskim, mimo że
wśród bojowników Hamasu także nie brak bohaterskich idealistów. Zastosowano
więc podwójne standardy, grając na antyrosyjskich emocjach w podświadomości
polskich czytelników. Uznano za oczywiste, że żądanie Rosjan, aby wspólnota
międzynarodowa dała im „przyzwolenie na prowadzenie w Czeczenii takiej samej
wojny, jaką przy aprobacie świata USA rozpoczęły w Afganistanie” (patrz cyt.
artykuł Jagielskiego, s. 11), uważać należy za absurdalne i śmieszne. Nie
wzięto pod uwagę, że dla czytelników wolnych od antyrosyjskiego bakcyla nie
było w tym nic oczywistego – ani logicznie, ani moralnie i politycznie.
Dalszy ciąg wydarzeń przybliża nas do sytuacji obecnej. Napaść Basajewa i
Chattaba na Dagestan, a następnie wybuchy w dzielnicach mieszkalnych Moskwy
skłoniły Putina do rozpoczęcia działań wojennych. 1 października 1999 r. wojska
rosyjskie znowu wkroczyły na teren Czeczenii. Zajęcie terytorium republiki nie
było problemem, większość ludności czeczeńskiej (można spierać się o to, jak
znaczna, ale z pewnością większość) dystansowała się bowiem od idei
ekstremistów. Pokonanie oddz

CD 3

[Gość: @]

1 października 1999 r. wojska rosyjskie znowu wkroczyły na teren Czeczenii.
Zajęcie terytorium republiki nie było problemem, większość ludności
czeczeńskiej (można spierać się o to, jak znaczna, ale z pewnością większość)
dystansowała się bowiem od idei ekstremistów. Pokonanie oddziałów ukrywających
się w górach okazało się jednak zadaniem niewykonalnym, a propozycje
kompromisu – łącznie z obietnicą przekazania Czeczenii wyłącznej własności
zasobów naftowych na jej terytorium – nie podważyły determinacji zwolenników
bezwarunkowej niepodległości. Właściwie trudno się temu dziwić: całkowita
autonomia w ramach Federacji Rosyjskiej jest czymś, co można było mieć od
samego początku, a skoro tak, to akceptacja tej formuły dzisiaj byłaby
przekreśleniem sensu dziesięciu lat walki. Wydarzenia z sierpnia i września br.
(atak na dwa rosyjskie samoloty, tragedia w Biesłanie) dowodzą, że wybrano w
tej sytuacji tworzenie faktów uniemożliwiających wszelkie kompromisy. Nie
lepsza jest jednak sytuacja Rosjan, którzy nie mogą pozwolić sobie na
kapitulację. Jest przecież rzeczą boleśnie jasną, że bezwarunkowa niepodległość
Czeczenii oznaczałaby dziś wydanie tego kraju na pastwę brutalnych
awanturników, destabilizację całego Kaukazu oraz „wojnę wszystkich ze
wszystkimi”. Wystarczy spojrzeć na wybuchową sytuację w Gruzji. Rozumie to
dobrze wspólnota międzynarodowa i dlatego wspiera Putina, a nie czeczeńskich
szowinistów. Nie jest to wcale sprzeczne z popieraniem idei niezawisłego
śledztwa, które wyjaśniłoby niektóre okoliczności tragedii biesłańskiej, w tym
zaniedbania rosyjskich służb specjalnych. Analogiczne śledztwo toczy się
przecież w USA w związku z wydarzeniami z 11 września 2001 r. Zastosowane miary
byłyby więc jednakowe, a to przecież jest najważniejsze.
Drastycznym przykładem rozpowszechnionego w polskich mediach stosunku do Rosji
jest artykuł Marcina Wojciechowskiego pt. „Nurpaszi kury by nie zabił”,
opublikowany 17.09 w „Gazecie Wyborczej”. Okazuje się, że niejaki Nurpaszi –
jedyny terrorysta ze szkoły w Biesłanie, który przeżył i znajduje się w
rosyjskim areszcie – jest terrorystą „dobrym”, który nie zabiłby nawet kury i
który głęboko boleje nad tym, że zmuszony został do walki z Rosjanami. Nie
interesuje mnie, ile jest w tym prawdy, zakładam, że różne dziwa możliwe są na
świecie. W danym kontekście interesuje mnie tylko kwestia: czy możliwe byłoby
opublikowanie analogicznego artykułu (zajmującego, dodajmy, całą kolumnę w
wielkonakładowej gazecie codziennej), gdyby sprawa dotyczyła szkoły
amerykańskiej lub izraelskiej? Jest rzeczą jasną ponad wszelką wątpliwość, że
byłoby to nie do pomyślenia. Nasuwa to niestety myśl, że Rosja traktowana bywa
w Polsce jak parias między narodami, niemogący liczyć na taki sam szacunek dla
swej godności, jakim cieszą się silniejsi lub bardziej wpływowi członkowie
społeczności międzynarodowej.
Gdyby tak było, byłby to

gruby błąd polityczny i moralny,

wpisujący się w całą serię podobnych gestów wobec Rosji. Do najważniejszych
spośród nich (o wiele ważniejszych niż polskie reakcje na Biesłan, ale
wypływających z tego samego źródła) zaliczyłbym następujące: Wałęsowską odmowę
przyjazdu na moskiewską defiladę z okazji 50. rocznicy zakończenia wojny;
uznanie obecności Oleksego na tej uroczystości za akt „narodowej zdrady”;
odrzucenie rosyjskich propozycji, aby zbrodnię katyńską uznać za część zbrodni
stalinowskiego totalitaryzmu, o których pamięć mogłaby łączyć (a nie dzielić)
Polaków z Rosjanami; kontrpropozycję w tej sprawie, polegającą na wystawianiu
Rosjanom (i tylko im! – bo już nie np. Ukraińcom czy Białorusinom) polskiego
rachunku krzywd oraz przypominaniu o nim przy wszelkiej możliwej okazji; przede
wszystkim zaś ostentacyjną, pogardliwą odmowę dostrzeżenia i wzięcia pod uwagę
moralnego elementu Gorbaczowowskiej pierestrojki oraz moralnego składnika
decyzji o demontażu systemu. Było to równoznaczne odmowie przyznania Rosjanom
tego, na co mieli prawo liczyć: zachowania twarzy przy wycofywaniu się z
socjalistycznego eksperymentu oraz przyjęcia do równoprawnej
rodziny „cywilizowanych narodów Europy”.
Wszystkie te moralne błędy, popełnione przez nas wobec Rosji, mają wspólny
mianownik: brak zrozumienia wynikający z etnocentrycznego niedostatku
wielkoduszności.
Tak się złożyło, że pracowałem przez całe życie nad intelektualną historią
Rosji. Już w czasie studiów (w okresie stalinowskim) wyraźnie odróżniałem
komunistyczny totalitaryzm od narodowej kultury rosyjskiej. W momencie
pojawienia się pierwszych oznak „odwilży” – było to równo 50 lat temu! –
podjąłem decyzję dążenia w swej pracy do duchowego zbliżenia polsko-
rosyjskiego. Przeświadczony byłem, że ustrój totalitarny załamie się kiedyś, co
umożliwi Polakom i Rosjanom głębsze zrozumienie wspólnie przeżytej historii,
wyzwolenie się od gruzu przeszłości oraz wspólne wkraczanie w samowiedną
dojrzałość.
Po 50 latach muszę stwierdzić ze smutkiem, że droga do tego celu jest jeszcze
bardzo długa.

[Gość: AAA]

Brawo @. Nareszcie coś mądrego

[karrhe]

Świetny artykuł w GW takich rzetelnych i obiektywnych analiz nie znajdziesz
w końcu GW to tylko prasa brukowa

Pan korespondent J.

[Gość: DM]

Poczytajcie korespondencje Pana J. z Czeczenii. Potem zastanówcie się jakie On
ma poglądu odnośnie terorryzmu.
A potem się przestraszycie.

[Gość: Jan]

Nazywając bandytów bojownikami przyczyniamy do rozwoju terroryzmu. O naszych
rodzimych bandytach mówi się często "chłopcy". "Chłopcy dla żartu wyrzucili
dziewczynę z pociągu". Ostatnio w Nowej Hucie nasi "chłopcy - bojownicy" prawie
zabili człowieka. Podaj inne przykłady Polaków - bojowników.

[doro6]

Warynski,Kniewski,Rutkowski,Hibner,Marchlewski,Nowotko,Okrzeja...tyle mi w
pamieci zostalo o naszych bojownikach

[Gość: kir]

Malo zostalo "doro6" w pamieci. Zaden z wymienionych ludzi nie byl bandyta - a
wrecz przeciwnie.

Moze sie "doro6" nie zgadzac z ich pogladami, tak jak ja nie zgadzam sie z
jego/jej. Nie posuwam sie jednak do tego, by nazwac go nieukiem i slepym
durniem. Inny byl czas, "doro6". Co dzis wydaje sie bledem umyslowym, co
doprowadzilo do wielu zbrodni, wtedy wydawalo sie wlasciwa droga. tak bywa w
historii, biedaku. Tak bywa nawet w indywidualnym zyciu wielu ludzi.

[doro6]

Zupelnie mnie nie zrozumiales. Zatrzymalem sie na slowie "bojownik", "polski
bojownik" i wymienilem tych, ktorzy mi sie z tym slowem kojarza.Zupelnie
abstrahowalem od ich pogladow, choc z natury rzeczy "bojownik" to jest raczej
po lewej stronie. Ale moglbym dodac tez: Traugutt, Pilsudski, Michnik.
Swiadomie zignorowalem slowo "bandyta" i nie okreslilem ich tak w swoim
poscie , bo w ten sposob o niczym nie da sie dyskutowac.
Oczywiscie tym bardziej nie nazwalbym nikogo nieukiem ani slepym durniem.
Racja,czasy sie zmieniaja, dlatego tak mnie raza gwaltowne, zaciekle oceny.
Moge je zrozumiec, jako zamowiona propagande, ale nie moge przyjac jako glosu w
dyskusji.

[doro6]

Jeszcze raz: Jan prosil o przyklady bojownikow, a nie bandytow. Jesli On jest
pacyfista i to dla niego to samo, to moge uszanowac jego poglad, ale nie musze
go podzielac.
Pozdr.
R.

Pacyfista podziwiajacy TERRORYSTOW? To

[Gość: .]

tylko Polak z Polish jokes mogl wymyslec...

[Gość: Maciej z USA]

Czeczeni powinni pogodzic sie z faktem ze przegrali wojny. Uwazam ze nalezy aby
zaprzestali jakichkolwiek prob wali zbrojnej i zaczeli wspolpracowac z
Rosjanami. No niestety nie ma innego rozwiazania. Rosjanie moga ich po prostu
zmiesc z powirzchni ziemi jak to uczynili z Prusakami czy Tatarami. Jedynie co
moga zaczac robic to nalegac na areanie miedzynarodowej aby Rosjan rozliczyc ze
zbrodni wojennych popelnionych w czasie dwoch wojen Czeczenskich. Bylby to
bardzo dlugotrwaly proces aby odzyskac niepodleglosc. Odzyskanie niepodleglosci
mogloby jedynie nastapic gdyby Rosja zaczelaby sie ponownie rozpadac. To moze
jedyniw nastapic w cigu nastepnych 50-100 lat! W tym momencie Czeczenom powinno
bardziej zalezec na przechowaniu swojej tozsamosci narodowej i kulturowej. To
jest jedyne rozwiazanie. Wprowadzanie do kraju najemnikow moze doprowadzic albo
dac pretekst Rosjanom zeby zdmuchnac cala nacje z powierzchni ziemi. Znajac
Rosjan jest to calkiem prawdopodobne. Putin z reszta staraja sie zrobic z ruchu
nacjonalistycznego wizje ruchu terorystycznego dla calego swiata. Turcy czy
inni arabscy "wojownicy" moga doprowadzic do jeszcze wiekszych tragedi i
podobnych masowych zbrodni jak w Kosowie. Niezapomnijmy ze tam tez byli
najemnicy z Iranu, Iraku czy innych panstw arabskich. To wlasnie obcy najemnicy
zapoczatkowali to krwawa "jadke". Teraz Rosjanie solidnie sie przygotowywuja
aby najpierw rozpoznac Czaczenow jako terorystow a potem ich zniszczyc jako
narod. Rosjanie wymordowali najpierw tych co mogli jeszcze myslec. Tam
wymordowano okolo 200 tys niewinnych ludzi a Europa i swiat na to patzyly.
Obowaizkiem Polakow jest aby prowadzic nauczanie Czeczenow jak nalezy z Rosja
walczyc. Walka zbjona z Rosja nie ma sensu co nauczylo nas Polakow poprzez
kilka powstan! Teraz Czeczeni musza ratowac swoj narod przed calkowitym
wytepieniem! Nalezy teraz walczyc polityka a nie sila chociaz serce tak bardzo
boli za to co Rosjanie zrobili!

[Gość: Kerim]

No jasne, taki turek-bojownik to jak chodzi na akcje to zaraz paszport do
kieszeni pcha - ani chybi chcial sie wylegitymowac, czekawe, czy mial prawo
jazdy?

O co chodzi Gazecie Wybiorczej?

[Gość: Grisza]

Gazeta prowadzi wlasna polityke zagraniczna wobec, i nie tylko Rosji.Stad inna
miara dla USA;Izraela i inna wobec Rosji.Oczywiscie GW formalnie popiera
inzyniera Arafata ale latwo mozna sie zorientowac ze sercem kibicuje
Izraelowi.GW ,jak i inne gazety maja prawo do wlasnego zdania i to jest
cacy.Prowadzenie jednak polityki zagranicznej,chcac nie chcac nie tylko we
wlasnym imieniu wychodzi poza kompetencje organu prasowego Partii Ludzi
Rozumnych i w wielu wypadkach stoi w sprzecznosci z polska racja stanu.Rosja
jest panstwem wielkim i wbrew temu,co wydaje sie strategom z GW jest w dalszym
ciagu mocarstwem z ktorym caly swiat musi sie liczyc.A Polska jako bliski
sasiad i dotychczasowy wasal Zwiazku Radzieckiego szczegolnie.Koleszkowie z GW
powinni jednak pamietac,ze to w duzej mierze ich rodzicom i starszym krewnym
zawdzieczamy 44 lata wasalizmu,powinna tez pamietac a szczegolnie jej naczelny
Adam Michnik,ze to ludzie honoru Jaruzelski i Kiszczak dzielnie utrzymywali
Polske w tej roli.Polacy dwudziestolecia miedzywojennego nie kochali Rosji ale
w odroznieniu od wielu pretendujacych srodowisk opiniotworczych,doskonale
rozumieli problemy Rosji,znali ja i znali czesto z wlasnej percepcji sprawy
stosunkow na Kaukazie.Mam tu na mysli tych oficerow Wojska Polskiego i tych
dzialaczy niepodleglego Panstwa ,ktorzy wyksztalcenie zdobywali w rosyjskich
uczelniach i ktorzy przed uzyskaniem niepodleglosci sluzyli w armii
rosyjskiej.I to ci oficerowie potrafili ,dzieki umiejetnosciom tam zdobytym
skutecznie obronic kraj przed napascia bolszewikow.Podobnie jak finski
marszalek Mannerheim.O takich jednak sprawach woli GW nie pamietac i wmusza
dzisiejszym Polakom wlasna wersje stosunkow polsko -rosyjskich opierajacej sie
na upartej nieufnosci i negacji jakichkolwiek pozytywnych wartosci plynacych z
istnienia panstwa rosyjskiego.GW gra tutaj wspolne dudy z prawie cala polska
prawica,ktora jest chorobliwie rusofobna.Az nie chce sie wierzyc,ze w tych
srodowiskach nie widac ludzi,ktorzy na Rosje spojrzeliby chlodnym okiem jako na
kraj o ogromnym potencjale i ogromnych mozliwosciach wspolpracy handlowej i
kulturalnej.A przeciez GW generalnie nie zgadza sie z polska prawica(oszolomy)i
medialnie ja zwalcza.W tym jednak przypadku wspiera takie jej poglady,ktore
utrzymuja stosunki polsko-rosyjskie na poziomie maksymalnej nieufnosci.Polacy
maja ogromne powody do niecheci wobec Rosji i Rosjan jako glownego architekta
rozbiorow,za historie pod rozbiorami,za napasc bolszewicaka,za Katyn i za caly
bolesny okres po drugiej wojnie swiatowej.Nie mozna jednak zapomniec,ze
rozbiory to w duzej mierze rezultat zbrodniczej polityki polskiej magnaterii i
samych Polakow.Ze Rosja urosla w sile ponad miare owczesnej Rzeczpospolitej tez
dzieki stosunkom panujacym na wschodnich rubiezach kraju,dzieki oblednej
polityce polskiej wobec narodu ukrainskiego.I niech dzis GW nie dziwi sie,ze
Bialorus i Ukraina naja blizej do Moskwy niz do Warszawy.I tego nie odwroci sie
wypisujac ironiczne banialuki o Lukaszence ,Kuczmie czy demokratycznej opozycji
na Bialorusi.Polska to dla wielu przedstawicieli rosyjskiej inteligencji bardzo
wrazliwy temat z mieszanina zazdrosci,podziwu ale tez wielkoruskiego zadecia i
nacjonalizmu.Wbrew historii musimy nauczyc sie patrzec na Rosje inaczej ,bez
kretynskich uprzedzen.Bo Polska musi miec stosunki z Rosja
uregulowane,konstruktywne z mozliwoscia pelnego korzystania mozliwosci
handlowych,ktore sa w tym kraju.I jestesmy w tej sprawie strona niestety
slabsza,wiec trzeba postepowac elastycznie.A nie sluchac GW i miec postawe
gleboko prowokacyjna wobec Rosji i Rosjan.Np. do bialosci doprowadza Rosjan
dizlalnosc misyjna kosciola katolickiego i niefortunny w niej udzial polskich
ksiezy.Tu trzeba sie dziwic Watykanowi,ze chce te sprawe miec wobec Rosji
postawiona wlasnie tak.Rosjanie alergicznie reaguja na widok polskiego ksiedza
wiec poco pchac ich im pod oczy?Celowo?problem czeczenski jest tylko jednym z
wielu problemow,ale dla Rosjan bardzo wazny,bo w calej wyrazistosci ukazuje im
jaki ,i kto na swiecie ma do tego stosunek.GW chcialaby popierac czeczenski
ruch niepodleglosciowy,wojne terorystyczna.Niech robi to ile tylko zechce,ale
niech za kazdym razem podkresli laskawie,ze nie wyraza pogladu wszystkich
Polakow,czy Polski ale poglady wlasne np.red Adama Michnika.I czesc.I wtedy
Rosjanie beda mieli jasny sygnal,ze to nie wszyscy Polacy a tylko Adam Michnik
sadza to czy tamto.Autor niniejszego postu wbrew pseudonimowi jakiego uzywa nie
jest Rosjaninem.

Co robil turek w Czeczeni?

[Gość: messien]

Byl na wakacjach? Czy juz samo to ze tam przebywal i niefortunnie misja jego nie zakonczla sie pomyslnie nie swiadczy o tym ze zrewidowac nalezy nasze poglady na temat wspolpracy czeczenskich islamistow z arabskimi i tureckimi? Nie zapominajmy o tym ze Turcja caly czas dazy do Unii Europejskiej. Brawo panie profesorze @. Mam nadzieje ze wyklad nie przejdzie bez echa. Pozdrawiam i gratuluje. Prawda zawsze ma postac prosta a czesto kole w oczy tych dla ktorych jest niewygodna.

Opinia @ ciekawsza niz artykul gazety

[Gość: dziennikarz]

Turek turysta. Tak jak Zarkawi z Jordanii w Iraku.

[Gość: igor]

Czy Ty na serio mowisz, ze musisz cos zrewidowac. Przeciez juz od poczatku
islamisci to miedzynarodowy spisek niewyzytych seksualnie mordercow Allaha.
Turek, Pakistanczyk, Czeczeniec, Arab - wsio islamiec.

Bandyci, a nie "bojownicy".

[Gość: ja]

"Czeczenia: Zginęło pięciu bojowników, w tym Turek" - ile jeszcze trzeba ofiar,
zeby durne pismactwo zaczelo nazywac bezwzglednych bandytow i terrorystow po
imieniu! Takie stwierdzenia to apoteoza zbrodni!

[Gość: Kris]

Gość portalu: ja napisał(a):

> "Czeczenia: Zginęło pięciu bojowników, w tym Turek" - ile jeszcze trzeba
ofiar,
>
> zeby durne pismactwo zaczelo nazywac bezwzglednych bandytow i terrorystow po
> imieniu! Takie stwierdzenia to apoteoza zbrodni!



Bo pisza i twierdza to zbrodniarze,zbrodniarze nad prawda!

Czy Rosjanie to <BANDYCI> czy <TERRORYSCI>????

[Gość: meerkat]

Wiedze, ze zastanawiacie sie, ktory termin jest bardziej adekwatny i uczciwy.

Proponuje, kompromisowo i odwolujac sie do antecedensow, pisac, ze jest to

"Bohaterska Armia Radziecka przynoszaca na bagnetach wolnosc ujarzmionym
narodom"!

Jestem pewien, ze nawet Szamil Basajew by sie pod tym okresleniem podpisal!
(tak jak ten polanalfabeta podpisal sie pod bezbledna ruszczyzna napisanym
listem uznajacym jego wine za prowokacje w Bieslanie.) ;-))))))))))))

Ndege? - akuna ndege! - Ndege? meerkat czy nie

[Gość: igor]

Masz nieraz swoje dni ale dzisiaj Ci nie wyszlo. Stress jakis czy co? Putin
doskonale wie co robi. Pamietaj, ze jego szkolenie i doswiadczenie daje mu
przewage w spotkaniu z kazdym politykiem Zachodu. Dazy do wzmocnienia wladzy
centralnej. Mowiac o bezblednym rosyjskim. meerkat, facet ma byle nauczycielki
jezyka rosyjskiego w swoim otoczeniu. Czeczenki, ktore nienawidza Rosjan.

IGOR !!! JUZ OD SWITU NAD SOBA PRACUJE!!! :-)))

[Gość: meerkat]

Pierwsza probka:

ZLAPAL KACAP TURKA
A TEN GO W DOOPE SZTURKA!
UZYWA TURECKIE PRACIE
NA RUSKIM ANALNYM FRONCIE