Pekin goni Europe

[adolf16_bratevy15]

Pekin goni Europe

W 2000 roku w stolicy Portugalii przywódcy Unii Europejskiej ogłosili, że w
ciągu dziesięciu lat gospodarka Wspólnoty wyprzedzi amerykańską i stanie się
najbardziej konkurencyjną oraz dynamiczną na świecie. Jednym z fundamentów
tzw. strategii lizbońskiej miało być zwiększenie wydatków na badania i
rozwój. Między innymi o potrzebie modernizacji europejskiej gospodarki i
konieczności zwiększenia nakładów na badania rozmawiano wczoraj na
nieformalnym szczycie UE w Hampton Court pod Londynem.

Na razie jednak o wyprzedzeniu gospodarki amerykańskiej pod względem
nowoczesności UE może tylko pomarzyć. Przyznają to nawet sami urzędnicy z
Brukseli. Nie oznacza to jednak, że nie należy próbować. Dlatego cieszą
informacje o kolejnych projektach finansowych, które mają wesprzeć europejski
sektor nowoczesnych technologii. Najnowszy z nich zakłada, że od przyszłego
roku, w ciągu siedmiu lat, europejskie małe i średnie spółki high-tech
otrzymają z Brukseli wsparcie finansowe na badania i rozwój w wysokości
prawie 2 miliardów euro. Oczywiście tylko dzięki nim Ameryki się nie dogoni,
ale może przynajmniej pozwoli to utrzymać dystans przed innymi.

Za kilkanaście czy kilkadziesiąt lat Unię pod względem rozwoju
technologicznego doścignąć mogą gospodarki azjatyckie. Już teraz uczelnie
techniczne w Indiach czy Chinach wypuszczają rocznie kilka milionów
absolwentów. Europa musi o tym pamiętać, jeżeli nie chce stać się skansenem
światowej gospodarki.

Zapomnieli o Chruszczowie

[felusiak1]

Wladza będzie dawała pienidze na badania. Wraz z pieniędzmi przyjdzie lustrator,
ktorego zadaniem będzie trzymanie oka na pieniadzach i ręki na pulsie w taki
sposób aby nikt nic nie sprzeniewierzył i nie zmarnotrawił.
Już kiedyś Nikita obiecywał dogonić i przegonić ale widocznie zapomniano o nim.
Kiedyś w Polsce też wdrazano postęp. Mieliśmy z tego wdrażania pralke "Frania"
i samochód osobowy "Syrena" i "Mikrus".

Imperium zanika

[adolf16_bratevy15]

Powoli, lecz systematycznie francuskie imperium w Afryce zanika

Agata Jabłońska

W dawnych francuskich i belgijskich koloniach w Afryce coraz rzadziej na
powitanie można usłyszeć "bonjour". Ludzie witają się angielskim "hello". To
nie tylko kwestia mody - w wielu wypadkach używanie angielskiego to kwestia
życia i śmierci. - Zmiana językowa może się okazać największą i najsilniej
wpływającą na przemiany cywilizacyjno-polityczne ze wszystkich, które ostatnio
zachodzą w Afryce - uważa prof. Mamadou Diouf, wykładający historię Afryki na
University of Michigan w Ann Arbor.

Język fortuny
Od tego, czy kongijski ksiądz Richard Diroma zdoła dokładnie wytłumaczyć
żołnierzom ONZ, gdzie grasują uzbrojone bojówki, zależy los jego i jego
wiernych. Tylko że pochodzący z sześciu afrykańskich państw żołnierze
stacjonujący w Kongu nie mówią po francusku w przeciwieństwie do księdza i jego
podopiecznych. - Dlatego codziennie Diroma wkuwa angielskie czasowniki. I w
zapale nauczenia się tego języka nie jest odosobniony - uważa Abraham
McLaughlin, reporter ABC News, który spotkał ks. Diromę w Bunii na północy
Konga.
McLaughlin twierdzi, że mieszkańcy tego miasta chcą używać angielskiego również
z bardziej prozaicznych powodów. Dla 30-letniego Johna Kabaseke, tłumacza przy
ONZ, znajomość tego języka oznacza 300 dolarów miesięcznie - pensję
astronomiczną jak na kongijskie warunki. - Dla mnie to język fortuny! - mówi
Kabaseke. Marie-Therese Djoza z Bunii może jechać ponad 2 tys. km do szpitala w
Kinszasie, stolicy Konga, ale łatwiej jest jej pokonać 400 km do ugandyjskiej
Kampali. Tam lekarze są anglojęzyczni, dlatego Djoza spędza popołudnia w tej
samej klasie co ksiądz Diroma.
Podobnie dzieje się w innych dawnych koloniach francuskich. - Angielski u nas,
tak jak na całym świecie, jest postrzegany jako język możliwości i biznesu -
uważa Debra Spitulnik z Uniwersytetu Zambii w Lusace. - Ale w niektórych
państwach afrykańskich używanie angielskiego to także wyraz złości na politykę
Paryża

Po francusce dla kazdego
Niedawno angielski stał się językiem urzędowym w tradycyjnie francuskojęzycznej
Rwandzie. Większość jej mieszkańców uważa, że Francuzi są współodpowiedzialni
za ludobójstwo w 1994 r. Wyraz temu dał prezydent Paul Kagame podczas
ubiegłorocznej uroczystości ku czci ofiar masakry. W przemówieniu - wygłoszonym
oczywiście po angielsku - przypomniał, że Francuzi zorganizowali wprawdzie
operację humanitarną Turqoise, w której ramach opanowali czwartą część kraju,
tworząc strefę bezpieczeństwa, ale właśnie podczas tej akcji pomagali
zbrodniarzom z plemienia Hutu.
Podobnie jak Rwandyjczycy złość na politykę Paryża wyrazili mieszkańcy innej
dawnej kolonii francuskiej - Wybrzeża Kości Słoniowej. Rok temu francuskie
wojska próbowały tam interweniować, by zapobiec wyprawie oddziałów prezydenta
Laurenta Gbagbo przeciw rebeliantom z północy kraju. W odwecie Gbagbo rozkazał
bojówkom narodowej partii Młodzi Patrioci ruszyć na dzielnice Francuzów w
Abidżanie. Pod hasłem "Po jednej Francuzce dla każdego" rozpoczęła się akcja
podpalania i rabowania francuskich willi oraz gwałcenia białych kobiet.
Jednocześnie Gbagbo oskarżył Paryż o "interwencję na wzór sowieckiej inwazji na
Czechosłowację w 1968 r.". Wkrótce z Wybrzeża Kości Słoniowej uciekła ponad
połowa z mieszkających tam 14 tys. Francuzów

USA is better
Dziś na domach, gdzie mieszkali, znajdują się graffiti: "USA is better".
Amerykański biznes - dotychczas niemal nieobecny - kwitnie.
Żal do Paryża mają też Kongijczycy, choćby za zorganizowaną przez UE pod
dowództwem Francuzów misję, która miała zapobiec rzeziom plemiennym. - Nie
zapobiegła. Kongijczycy liczyli też na pomoc Francuzów, gdy rządził nimi reżim
Mobutu Sese Seko, największego złodzieja w historii Afryki. Działanie nie
leżało w interesie Francji, więc dawni kolonizatorzy nie kiwnęli palcem - mówi
dr Peter Kagwanja, dyrektor departamentu Afryki Południowej w organizacji The
International Crisis Group. - We francuskiej polityce wobec Afryki za wiele
było gadania, za mało działania - uważa z kolei prof. Philippe Ndjalo z
Instytutu Pedagogiki w Bunii.
W Senegalu, który uzyskał niepodległość od Francji w 1960 r., na razie jedynie
wśród elit zaczyna dominować angielski. Młodzież z bogatych domów zamiast
studiować na paryskej Sorbonie, wybiera edukację w USA. Powód? Od kiedy
prezydent Abdoulaye Wade obiecał, że pomoże Amerykanom w wojnie z terroryzmem,
Waszyngton uruchomił hojny program pomocowy. Latem tego roku sekretarz stanu
Condoleezza Rice podczas wizyty w Dakarze poinformowała, że USA w ramach
African Growth and Opportunity Act przekażą państwom Afryki Zachodniej milion
dolarów, głównie na poprawę bezpieczeństwa i rozbudowę infrastruktury. Lwią
część tej kwoty dostanie Senegal. - Ludzie widzą, że Amerykanie w kilka
miesięcy zrobili dla nich więcej niż Francuzi w ciągu kilkudziesięciu lat -
mówi Moumar Gue`ye z wydawanego w Dakarze dziennika "Le Soleil". Podobnie jak w
Senegalu wygląda sytuacja w dawnej francuskiej kolonii Dżibuti, gdzie w ramach
zwalczania terroryzmu Waszyngton stworzył bazę wojskową, w której stacjonuje
około 2 tys. żołnierzy. - Powoli, ale systematycznie, francuskie imperium w
Afryce przestaje istnieć - uważa Peter Kagwanja.

Francja to juz dawno muzeum
Paryż nie zamierza się wycofywać bez walki. W lutym Jacques Chirac ostrzegł
anglojęzycznych przywódców afrykańskich, że nie powinni się mieszać w "sprawy
frankofońskie". Prezydent RPA Thabo Mbeki, który mediował na Wybrzeżu Kości
Słoniowej, usłyszał od Chiraca: "Afryka Zachodnia jest Afryką Zachodnią. I ma
swoją specyfikę. Nie powinniście o tym zapominać". "Francja to jeszcze nie
muzeum ani park rozrywki. Nie jest skazana na upadek. Musimy odzyskać swoją
przyszłość" - przekonywał z kolei rodaków Nicolas Sarkozy, francuski minister
spraw wewnętrznych i niemal pewny następca Chiraca. Podczas niedawnego szczytu
Afryki w Paryżu Francja przedstawiła program pomocowy dla tego kontynentu,
głównie dla swoich dawnych kolonii, który ma być finansowany m.in. z podatku od
biletów lotniczych w UE.
Zwykle w państwach, gdzie odchodzi się od używania języka francuskiego, chodzi
o względy praktyczne, takie jak możliwość swobodnego porozumiewania się. Dla
większości francuskojęzycznych Afrykańczyków używanie angielskiego to otwarcie
się na inne państwa kontynentu. A to buduje tożsamość. Francuski staje się
niepraktyczny. Francja musi odejść wraz z nim.

[polski_francuz]

Imperia zanikaja, glupcy nigdy...

PF

Tylko jak się żyje większości Chińczyków, a jak

[lortea]

większości Europejczyków?

Niech sobie goni, ale i tak to u nas ludzie żyją jak ludzie, nie jak bezwolne
marionetki, to na naszym kontynencie nie ma głodu. To żółci chcą emigrować do
Europy a nie na oidwrót.

[polski_francuz]

Zostan juz lepiej z lortea, ten Studnicki to mi jakos niezbyt pasowal. Jakby
powiedziec: co innego lubic Niemcow w 2006 roku a co innego w 1939...

PF