Kryteria cz. II

[basilisque]

Kryteria II:

To strona muzyczna, nie tylko sama melodia i kompozycja, ale
wykonanie i aranżacja, muzyczno- dźwiękowa dramaturgia utworu. I
znów przede wszystkim odrzucam sztampę, ale akceptuję prostotę (2+1,
Kasia Sobczyk) ale pod warunkiem profesjonalizmu i muzycznej
perfekcji. Odrzuciłem utwór dobrze skomponowany i świetnie
wykonany „Zegarmistrz światła” ze względu na bełkotliwy i
pretensjonalny tekst, który cały efekt zepsuł. To samo „Dziwny jest
ten świat”, też ekspresyjny i muzycznie świetny (choć zerżnięty
z „It’s a Man’s Word” Jamesa Browna) ale z patetycznie banalnym
tekstem. Znowu muzyczne dokonania różnych No-to-co’ów, Niebiesko-
Czarnych, Czerwono Czarnych (poza może Mihaiem Burano, który był
zjawiskiem wyjątkowo oryginalnym) oceniam dość nisko, a Violetta
Villas, Halina Frąckowiak, Urszula Sipińska (poza może jej
debiutem „Zapomniałam”, Irena Santor itp.itd. można określić jako
poprawną sztampę.
Cdn.

[cze67]

Jak rozumiem poniższy tekst nie jest ani bełkotliwy, ani
pretensjonalny?

Szczęśliwej drogi już czas

Los Cię w drogę pchnął
i ukradkiem drwiąc się śmiał,
bo nadzieję dając Ci,
fałszywy klejnot dał.
A Ty idąc w świat
patrzysz w klejnot ten co dnia,
chociaż rozpacz już od lat
wyziera z jego dna (co dnia),
Na rozstaju dróg,
gdzie przydrożny Chrystus stał
zapytałeś: dokąd iść?
frasobliwą minę miał.
Przystanąłeś więc,
z płaczem brzóz sprzymierzyć się
i uronić pierwszy raz
w czerwone wino łzę (w wino łzę).

Szczęśliwej drogi już czas
mapę życia w sercu masz,
jesteś jak młody ptak.
Głuchy jest los, nadaremnie wzywasz go, bo twój głos...

Idziesz wiecznie sam
i już nic nie zmieni się,
poza tym, że raz jest za,
raz przed tobą twój cień.
Los Cię w drogę pchnął
i ukradkiem drwiąc się śmiał,
bo nadzieję dając Ci,
fałszywy klejnot dał (tak chciał).

[basilisque]

Dziękuję za szybką reakcję. Dziwi mnie trochę, że akurat tak się na
ten VOX uwziąłeś, bo wydawało mi się, że inne pozycje na
moim „charcie” były bardziej kontrowersyjne. Ale do
rzeczy. „Szczęśliwej drogi już czas”.
Na pewno nie można mu zarzucić bełkotliwości. Przedstawia dość
czytelną sytuację jednostki (druga osoba, „ty” w treści) młodego
człowieka, który uwierzywszy w pewne wartości, został oszukany. To –
aż za bardzo czytelne mamy w wierszach:
Los Cię w drogę pchnął
i ukradkiem drwiąc się śmiał,
bo nadzieję dając Ci,
fałszywy klejnot dał…

Mimo to człek ów brnie dalej łudząc się, że jednak „klejnot” może
się okazać prawdziwy, ale Los (w domyśle Bóg?) nie daje mu
drogowskazu do szczęścia… Może to nie jest bardzo odkrywcze, ale w
żadnym razie nie bełkotliwe, bardzo „życiowe” i czytelne dla
wszystkich.

Co do pretensjonalności, to już taka kategoria dość pojemna i
bardziej subiektywna. Moim zdaniem tekst momentami ociera się o
pretensjonalność (przy tym Jezusie frasobliwym i łzie w winie), ale
generalnie ratuje go prostota, ironia i operowanie obrazem bardzo
czytelnym (droga, wędrówka) bez nadętych deklaracji jak np.
w „Dziwnym świecie” Niemena i pseudo-barokowych metafor jak np.
w „Zegarmistrzu światła”czy utworach wykonywanych np. przez b.
dobrego wokalnie, wice-Niemena, czyli Stana Borysa
(„Jaskółka” „Ziemia planeta ludzi”itp. )
Wracając do „Szczęśliwej drogi” dla mnie ten utwór jest poruszający,
ze względu na nastrój, zharmonizowanie muzyki, tekstu i wykonania.
Znacznie wyżej oceniam niż sztampowo poprawny „Bananowy song”.

A tak generalnie dziękuję za impuls do dyskusji. Bo nie uważam,
że „o gustach się nie dyskutuje”. Można dyskutować o gustach, a
przede wszystkim o wartościach o tym co uznaje się za dobre, albo
kiepskie, bo tego co uważa się za dobre trzeba bronić. Nawet jeżeli
to dotyczy czegoś tak ulotnego i trudnego do oceny jak
piosenka „pop”.

Proszę też o opinie, czy kontrpropozycje do moich propozycji –
polemiczne, albo nie.

Shakehand  Baz.

[cze67]

Baz, udowodnij jeszcze, że strofy
Przystanąłeś więc,
z płaczem brzóz sprzymierzyć się
i uronić pierwszy raz
w czerwone wino łzę (w wino łzę).
to przykład jednej z najwspanialszych metafor poezji polskiej 20-wieku i padnę
na kolana.

Co z tego, że tekst przedstawia klarowną sytuację jednostki, kiedy czyni to w
sposób nieudolny, pełen nachalnych symboli, nietrafionych metafor i do tego
podany w patetycznym sosie, który tutaj tak zwalczasz?

[basilisque]

cze67 napisał:

> Baz, udowodnij jeszcze, że strofy
> Przystanąłeś więc,
> z płaczem brzóz sprzymierzyć się
> i uronić pierwszy raz
> w czerwone wino łzę (w wino łzę).
> to przykład jednej z najwspanialszych metafor poezji polskiej 20-
wieku i padnę
> na kolana.

Nie będę udowadniał, bo nic takiego nie napisałem.
>
> Co z tego, że tekst przedstawia klarowną sytuację jednostki, kiedy
czyni to w
> sposób nieudolny, pełen nachalnych symboli, nietrafionych metafor
i do tego
> podany w patetycznym sosie, który tutaj tak zwalczasz?
Gdzie tu widzisz patetyczny sos? Patos to raczej kojarzy mi się z
takimi dziełami jak "Jest Warszawa", "Powrocisz tu", czy
wspomniany "Dziwny jest ten świat". Jak odróżniasz nachalne symbole
od nienachalnych i trafione metafory od nietrafionych?

Reasumując: nie uważam tekstu za genialny, ale dobry: prosty,
poważny bez patosu, z lekką domieszką ironii. W sumie z adekwatną
kompozycją i aranżacją i świetnym wokalem tworzy bardzo dobrą
całość...
Cheers. Baz

[powie-wiatru]

Odgrzebuję, by dodać coś o Kasi Sobczyk; znana jest głównie z
prostych utworów, ale jej repertuar obejmuje piosenki tak różne jak -
z jednej strony "Biedroneczki sa w kropeczki" , a z
drugiej "Zaklinacz" oraz mój ulubiony "Spójrz prawdzie w oczy".
Obydwu nie słyszałam od ponad 40 lat, ale co jakiś czas mi się
przypominają, więc tkwią, zapisały się, zrobiły wrażenie.
Zaklinacz ma słaby tekst, ale melodia, aranżacja (jak na tamte
czasy) i wykonanie b. dobre, a "Spójrz" świetna pod każdym względem.
Z przyjemnością przeczytałam opinie Basilica; przyjemnie jest
spotkać kogoś o podobnych gustach. Jedynie nie zgodzę się z oceną
talentu wokalnego S. Guzka - dla mnie jest to, podobnie jak
Trojanowska, osoba obdarzona talentem do przekonywania o swoim
talencie.

[w.ell]

Kasię S. to poznałam teraz dzięki temu forum: na youtube. Dość zabawna, ale
tylko jakby to nazwać, eksponat, relikt w muzeum...

[bartos29]

Mnie się nawet dość podoba, ale głównie w tych asertywno-feminizujących
kawałkach jak "O mnie się nie martw" czy "nie bądź taki szybki Bill"

[powie-wiatru]

W tych najbardziej popularnych kawałkach śpiewa tak sobie, natomiast
moim zdaniem rewelacyjnie w zupełnie zapomnianym "Spójrz prawdzie w
oczy" i "Zaklinaczu".
Żal,że przebiły się nie te co trzeba

[basilisque]

powie-wiatru napisała:

> W tych najbardziej popularnych kawałkach śpiewa tak sobie, natomiast
> moim zdaniem rewelacyjnie w zupełnie zapomnianym "Spójrz prawdzie w
> oczy" i "Zaklinaczu".
> Żal,że przebiły się nie te co trzeba

Sorry, ale tych kawałków nie znam, chociaż-em szukał po całym internecie.

Była też taka piosnka "Nucę sobie", którą znam, ale też w necie nieobecna.
Natomiast "O mnie się nie martw" - podoba mi się przez swą prostotę i
bezpretensjonalną zadziorność. A także młodzieńczy wdzięk Kasi. Dlatego
umieściłem ją na swojej liście.

[powie-wiatru]

No właśnie ja też przeczesałam sieć, żeby znaleźć te piosenki tylko
jako tytuły w wydawanych przez pewną firmę płytach - składankach.W
wersji do odsłuchania nie.Może kupię i wrzucę gdzieś, ale najpierw
skontaktuję się z firmą z zapytaniem czy płyta dostępna jest na cd
czy tylko winyl. Jesli winyl, to niestety, nic z tego.
Jakby ktoś chciał poszukać, to link do tej firmy:
www.fonorama.net/dyskografie/index.htm