Rozdroże

[mrapallo]

Absurd, właściciel nie ma prawa zmienić wnętrz swojego lokalu bez zgody
architekta? Jestem architektem, zaprojektowałem sporo także wnętrz w kraju i
poza. Część tych wnętrz została przebudowana, nowy właściciel, nowe wymagania,
życie, rzecz normalna, ale nie w Polsce, nie w Gazecie. Zgodnie z interpretacją
prawa przez panią Mecenas, każda zmiana także jak rozumiem w domach prywatnych,
mieszkaniach wymagałaby zgody architekta. A co się dzieje, gdy takiej zgody nie
ma? Coraz bardziej Polska staje się krajem absurdu i paranoi, niestety
dziennikarze mają w tym swój udział nie zadając najbardziej istotnych pytań,
nie zastanawiając się nad istotą problemu. Na przykład proszę spojrzeć na
artykuł dotyczący kamienicy na placu Zbawiciela. Ze zdjęć wynika, że najlepiej
byłoby pozostawić tę ruinę bez zmian, bo przecież mieliśmy wspaniałe miejsce na
wieszanie banerów. Robienie z inwestorów rzezimieszków, oszustów to mam
wrażenie jest głównym zadaniem Gazety. Żyję w państwie absurdu i coraz bardziej
ten absurd mnie otacza. Nie ma dziedziny życia, w której by paranoja nie
zwyciężała nad logicznym myśleniem. Kraj opuszczają nie tylko inwestorzy ze
swoim kapitałem, ucieka przed wszystkim zdrowy rozsądek.

[Gość: ES]

Szczera prawda, absurd goni absurd. Pan architekt uzurpuje sobie prawo do czego
co jest nie jego własnością, to zwykłe pieniactwo i próba wyłudzenia pieniędzy
od bogu ducha winnego właściciela.Nie wiem kto nim jest, ale nie dajcie się
zastraszyć róbcie swoje w końcu to wy jesteście właścicielami. Niedługo dojdzie
do tego że spadkbiercy archtetów będą żądali odszkodowań od właścicieli lokali
mieszkalnych którzy je przebudowali niezgodnie z wizją np. z przed 100 lat.
Pielęgnowanie starej struktury jest naszym obowiązkiem ale bez przesady nie
dajmy się zwariawać, bo wszyscy z jakimkolwiek kapitałem i choć odrobiną
rozsądku w głowie wyjadą w siną dal.Panu architektowi radzę aby poprawę swojej
sytuacji finansowej realizował w inny sposób, i nie angażwał w to środków
masowego przekazu, lub zainwestował i odkupił kawiarnię a potem może ją nawet
zburzyć. Jeżeli mu to ni odpowiada to niech wyjedzie i nie zawraca nm głowy
swoimi. Nie da się żyć z zaprojetowanej kawiarni przed30 laty.

[gale]

Absolutnie zgadzam się! To jest jakaś paranoja, gość zaprojektował przed
trzydziestu laty coś co dzisiaj jest totalnym knotem. Ja osobiście stroniłem od
tej kawiarni właśnie ze względu na jej wystrój - siermiężnie trącący Gierkiem.

A teraz facet, który wziął za to pieniądze ponownie żąda kasy za to samo. To
tylko wskazuje na niedoskonałość prawa autorskiego.

gale
----
www.citi.prv.pl

[Gość: Grzechu]

To skandal, kiedys ludzie mieszkali w fajnych jaskiniach i pozniej bez budowy,
zaczeto budowac jakies domki, domy, budynki i inne potworki..
wiem, ze przesadzam, a w kazdym razie zgadzam sie z powyzszymi wpisami

[Gość: marrta]

Jestem architektem, zaprojektowałem sporo także wnętrz w kraju i
> poza.

Skoro posiada Pan tak wielkie doświadczenie projektowe, to nie trudno pewnie Panu
zorientować się w specyfice budynku na Rozdrożu . Jeśli Pan nie zauważył,
modernistyczna bryła kawiarni jest całkowicie przeszklona. Wprowadzone więc do
wnętrza arkady są widzoczne z zewnątrz. Tym samym przebudowa środka lokalu wpływa
na kształt całego budynku i narusza oryginalny projekt. Proste? Reszta to rzecz
gustu.

[Gość: derwisz]

Pan architekt chce odszkodowanie, by pieniądze przeznaczyć na odbudowę wnętrza
według swojego dawnego projektu. Uznał je zapewne za wybitne dzieło, które
należy chronić dla przyszłych, wdzięcznych pokoleń. A kto bywał na Rozdrożu
wie, jaka to była śmierdząca nora.
A przy okazji: Gazeta napisała, że Rozdroże było ulubioną knajpą Kisiela. To
typowa gazetowa manipulacja. Kisiel po prostu miszkał po drugiej stronie ulicy
i było to najbliższe miejsce, gdzie mógł się napić wódki. Często, gdy nie było
wolnych stolików przysiadał się do obcych ludzi i też było miło.

[marrta]

> Pan architekt chce odszkodowanie, by pieniądze przeznaczyć na odbudowę wnętrza
> według swojego dawnego projektu. Uznał je zapewne za wybitne dzieło, które
> należy chronić dla przyszłych, wdzięcznych pokoleń. A kto bywał na Rozdrożu
> wie, jaka to była śmierdząca nora.

Wydaje się, że awantura naprawdę nie jest o wymianę krzeseł i stolików.
Wstawienie do budynku, złożonego z prostych brył geometrycznych - rózowych arkad -
jest po prostu makabryczne. Jak parówka z marmoladą.

[grazy.szel.]

Mówicie o dwóch różnych sprawach. Jedna kwestia to ocena artystyczna dawnego
Rozdroża (rzecz gustu, nostalgii, przywiązania i czego jeszcze chcecie). Sprawa
druga to prawa autorskie. I tu wydaje mi się, że mrapallo nie ma racji. Wystrój
wnętrz stanowi integralną część całości projektu, a tu nie tylko zerwano
boazerię (zgadzam się, ze była paskudna), ale i przebudowano ściany. Ja tez
ostatecznie musiałam zgłosić do spółdzielni, że mam ochote zmienic układ w moim
mieszkaniu i zburzyc dwie ściany. Zgode otrzymałam automatycznie. I to za
zmiane gołych ścian. A tu chodzi o całkowite wybebeszenie wnętrz. Dla mnie jest
oczywiste, ze zgoda ich projektanta na wszelkie zmiany była konieczna. Pewnie
zresztą uzyskano by ja bez kłopotów. A tak zrobiło się śmierdząco.

[Gość: big]

marrta napisał(a):
> Wydaje się, że awantura naprawdę nie jest o wymianę krzeseł i stolików.
> Wstawienie do budynku, złożonego z prostych brył geometrycznych - rózowych arka
> d -
> jest po prostu makabryczne. Jak parówka z marmoladą.

Być może nowy wystrój nie jest specjalnie wysmakowany (chociaż i tak lepszy niż
gierkowska tandeta), ale chyba zabierasz głos nie na temat. Nikt tutaj nie mówi
o doborze krzeseł i stolików, ale o zasadzie - właściciel musi mieć prawo
dysponowania swoją własnością. Sfrustrowany architekt próbujący odcinać kupony
od swojego "dzieła" sprzed 30 lat to folklor i hucpa, a jest traktowany,
niestety również przez Gazetę, jak obrońca dobrego smaku i dziedzictwa
narodowego. Zgadzam się z otwierającym wątek - dom wariatów.

[kjack]

problem polega na braku nadzoru inwestycji ze strony miasta. i tyle.
a prawo autorskie w przyp wnetrz to sprawa na tyle sliska, ze trudno cos
zawyrokowac. nawet gdy wnetrze jest de facto elewacja.
aha, kompetentna i nieprzekupna kontrole mam na mysli.
p.s. porownanie do parowki z marmolada to chyba jest najlepszy opis tej
przerobki...