Rada przy kaczorze

[erazm1]

Wyręczam prezydenta miasta, który nie był łaskaw ujawnic kogo wybrał do
Społecznej Rady Ochrony Dziedzictwa Kulturowego (tak to się chyba nazywa):
prof. dr hab. Andrzej Tomaszewski - przeowdniczący, dr Paweł jaskanis - jego
zastępca, dr Bożena Chmiel, mgr Aleksandra Czyżewska, dr Hanna Faryna-
Paszkiewicz, prof. Andrzej Koss, arch. Jeremi Królikowski, dr MOnika Kuhnke,
dr hab. Marta Leśniakowska, prof. dr hab. Jolanta Putkowska, prof. Jan Rylke.
Osoba przewodniczącego jest nam juz znana z umiłwoania zabytków stolicy
(casus wykreśłenia z rejestru Tamki 43 na prosbe prywatnego inwestora), pani
Lesniakowska wielokrotnie dałą publicznie wyraz że nie obchodzi jej stara
Warszawa, nie mówiąc już o rekonstrukcji pałaców Saskiego i Brühla, Jeremi
Królikowski równiez jest zwolennikiem utryzmania testamentu Hitleraw tym
względzie (a wiec nie odbudowywac, zostawić jak jest), reszta osób poza Hanną
Faryną-Paszkiewicz nie jest mi znana, czekam więc na informacje i komentarze
forumowiczów.

[fima]

No i sami widzicie, kolego, z kim Prezydent musi pracować.
Dadzą Mu łupnia za te wizje Saskiego, Bruhla, Karasia. Warszawa mu się widziała
wielka, niefachowcowi.

[erazm1]

Nie potępiamw czambuł prezydenta i sekunduję mu w dziele odbudowy pałąców, ale
na miłośc boską dlaczego do takiej rady zaprasza ludzi o mentalności burzymurów
iw dodatku nie raczy powiadomić o jej skąłdzie opinii publicznej. Jakos dziwnym
trafem ludzie prawicy do złudzenia przypominajaw swym zachowaniu towarzyszy z
PZPR. Zwłaszcza, że kolega prezydent szedł do wyborów z hasłem jawności na
ustach.

[j_karolak]

No tak, nie chcą "pałaców Saskiego i Bruhla" więc przypominają PZPR.

[tomasz.urzykowski]

Nie chcę bronić Lecha Kaczyńskiego, ale skład Społecznej Rady Ochrony
Dziedzictwa Kulturowego przy Prezydencie Warszawy nie jest i od początku nie
był tajemnicą(nazwa rady niefortunna - no bo jak „społeczna rada” może być
powołana przez władze miasta?). Podczas jej powołania dziennikarze otrzymali
pełną listę osób, którzy w niej zasiadają. „Gazeta” miała ją opublikować, ale -
z powodu braku miejsca - w ostatniej chwili lista wypadła ze strony.
Oto pełna lista członków rady, wysuniętych - jak nam powiedziano - przez
organizacje i instytucje zajmujące się kulturą i dziedzictwem kulturowym:
1. Prof. Andrzej Tomaszewski (przewodniczący) - prezes Polskiego Komitetu
Narodowego Międzynarodowej Rady Ochrony Zabytków ICOMOS;
2. Paweł Jaskanis (wiceprzewodniczący) - dyrektor Muzeum Pałacu w Wilanowie;
3. dr Bożena Chmiel - architekt, urbanistka;
4. Aleksandra Czyżewska - ekspert w dziedzinie rewitalizacji zabytkowych miast;
5. dr Hanna Faryna-Paszkiewicz - historyk sztuki;
6. prof. Andrzej Koss - konserwator zabytków;
7. Jeremi Królikowski - architekt;
8. dr Monika Kuhnke - historyk sztuki;
9. dr Marta Leśniakowska - historyk sztuki;
10. prof. Jolanta Putkowska - architekt, znawca architektury warszawskiej doby
baroku;
11. prof. Jan Rylke - artysta plastyk, znawca sztuki ogrodowej.

Nie znam wszystkich osób. Prof. Andrzej Tomaszewski - oskarżany przez
społeczników z ZOK o burzymurstwo za Tamkę 43 - był kilka lat temu generalnym
konserwatorem zabytków. Nie umiem go ocenić, bo jedna wpadka z Tamką to
zdecydowanie za mało do ferowania krytycznych sądów. Trzeba pamiętać, że
podpisywane przez niego decyzje przygotowywał m.in. Andrzej Wojciechowski,
późniejszy wojewódzki konserwator zabytków w Warszawie, który wydawał
decyzje „pod inwestorów”.
Paweł Jaskanis - dyrektor Muzeum Pałacu w Wilanowie, wcześniej zastępca
generalnego konserwatora zabytków. Od kiedy jest dyrektorem pałacu, pełną parą
ruszyły remonty i konserwacje. Stara się o pieniądze, widać, że coś chce
zrobić. Kontrowersje wywołał jego pomysł zorganizowania w Wilanowie wesela dla
syna państwa Staraków, ale zdania na ten temat są podzielone.
Aleksandra Czyżewska to osoba, która jest inicjatorką bardzo udanej
rewitalizacji Sopotu (była kilka lat temu we władzach tego miasta). Od kilku
lat doradza samorządom, jak ożywiać zaniedbane rejony miast.
Dr Hanna Faryna - Paszkiewicz to znany historyk sztuki, pracownik Instytutu
Sztuki PAN, autorka licznych publikacji varsavianistycznych, ale nie tylko.
Napisała m.in. doskonałą monografię Saskiej Kępy. Jest współautorką „Atlasu
zabytków architektury w Polsce”.
Prof. Andrzej Koss, były dziekan Wydziału Konserwacji i Restauracji Dzieł
Sztuki warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Jest ekspertem w dziedzinie
konserwacji pomników i obiektów architektury. Pod jego kierunkiem kilka lat
temu odrestaurowany został Grób Nieznanego Żołnierza. Obecnie prof. Koss
przygotowuje projekt renowacji studni Gruba Kaśka w al. Solidarności, laureatki
konkursu „Gazety” - „Zabytek nie zbytek”.
Dr Martę Leśniakowską znam - przede wszystkim - jako autorkę atlasów
architektury w Warszawie (niestety z licznymi błędami) i Kazimierzu nad Wisłą
oraz monograficznej książki poświęconej Koszczycowi - Witkiewiczowi. Dr
Leśniakowska jest historykiem sztuki, pracownikiem IS PAN. To, że sprzeciwia
się odbudowie pałaców Saskiego i Bruhla nie oznacza, że nie lubi zabytków.
Pamiętam jej stanowcze komentarze w obronie burzonych willi z lat
międzywojennych - przy Wale Miedzeszyńskim i na Ksawerowie.
O Monice Kuhnke więcej wie Jerzy S. Majewski, bo to jego koleżanka. Jeremi
Królikowski jest mi znany z absurdalnych zachwytów dla obecnego wyglądu
zachodniej strony pl. Piłsudskiego (czyli bez budynków).

[s.fug]

Faktem jest jednak, że Rada - której powołanie było jedną z obietnic
wyborczych - powstawała baaaardzo długo. I o ile wiem, do dziś ani razu się nie
zebrała. Przepraszam, nie została zwołana. Bo Rada zbiera się tylko wtedy, gdy
zwoła ją prezydent miasta, i radzi nad sprawami, o które je zapyta. Jak widać,
nie ma za dużych kompetencji i obawiam się, czy nie pozostanie ciałem fasadowym
i bez większego znaczenia.
Na pewno nie wyręczy ona organizacji społecznych. Jeśli chcą one być usłyszane,
muszą same o to zabiegać, najlepiej tworząc własną "strukturę poziomą". Zresztą
taka struktura już istnieje, tylko ograniczyła działalność czekając na ruch
prezydenta - co, jak teraz widać, było błędem.
Przy okazji - jeśli ktoś dysponuje czasem w czwartek od 12-tej do 17-tej, jest
ciekawa konferencja w SARPie o planowaniu przestrzennym w W-wie. Program na
stronie Oddz. W-wskiego SARP.

[jack9]

Znam prof. Rylke - nie sądze żeby przyłozył ręke do czegoś co bedzie zagrażało
zabytkom ogrodowym czy warszawskim terenom zieleni.
I jeszcze jedna uwaga - czasem rozwiązania proponowane przez profesowrów czy
ekspertów z rady mogą wydawać sie laikom bezsensowne - ale jak osądzić kto ma
rację ?

[fima]

jack9 napisał:
> I jeszcze jedna uwaga - czasem rozwiązania proponowane przez profesorów czy
> ekspertów z rady mogą wydawać sie laikom bezsensowne - ale jak osądzić kto ma
> rację ?

W dziedzinie ochrony dziedzictwa kulturalnego oraz wartości kulturowych małych
ojczyzn i ich społeczności nie ma tytułów profesorskich ani eksperckich. Ta
dziedzina na szczęście wymyka się naukowej aksjologii i profesor czy ekspert
nie mogą sobie rościć prawa do wypowiadania sądów kategorycznych wyłącznie z
racji posiadania takiego czy innego tytułu.
Akurat w kwestii, którą się tu zajmujemy z mniejszym czy większym znawstwem,
opinie nawet patentowanych ekspertów są na ogół odbiciem ich prywatnych gustów
(jak wiadomo niedyskutowalnych) - o czym świadczą zupełnie przeciwstawne
poglądy wypowiadane nawet przez ludzi o identycznym poziomie wykształcenia
specjalności i utytułowania.
W dziedzinie wytyczania dróg kultury nie możemy także polegać na werdyktach
mężów uczonych, gdyż nie można sprawdzić ich prawdziwości czy fałszywości
metodami nauk ścisłych.
Któż więc może osądzić?
Obawiam się że wybór mamy niewielki: zawierzyć komuś kto jest autorytetem. I
czekać z niepokojem co powie sędzia ostateczny, niekwestionowalny i niemożliwy
do wyśmiania czy zignorowania: historia.
Na ogół mówi on nam, że złe autorytety sobie wybieraliśmy.

[erazm1]

Profesorowie juz sporo w Warszawie zniszczyli, za PRL-u nikt mieszkańców nie
pytał o zdanie, zawsze wiedziano lepiej. To się zmieniło, dlatego nowopowstałej
radzie jak i innym tym podobnym ciałom (np. Rada Urbanistyczno-
Architektoniczna) rzeba patrzeć na ręce.