andrzej_b2
22.02.06, 09:53
25 lutego mija 175 rocznica obrony Olszynki Grochowskiej. Dla przypomnienia
krótkie kalendarium:
21-23 lutego
Koncentracja oddziałów polskich na Grochowie.
22 lutego
Rozkaz dzienny Radziwiłła oznajmiający o mianowaniu Chłopickiego dowódcą
pierwszej linii.
Noc 24/ 25 lutego
Dyslokacja polskich oddziałów:
1. Obsada Olszynki: dwa pułki dywizji Żymirskiego (2 strzelców i 7 piechoty),
na skraju tyralierzy (I bat. 2 strzelców).
2. Odwód dywizji: 4 p. strzelców i 3 p. piechoty oraz 4 p. ułanów, z tyłu za
nimi odwód główny 3 dyw. piechoty i oddziały 20 p. liniowego oraz 2 p. ułanów.
3. Osłona ogniowa: baterie artylerii przy drugim rzucie dywizji Żymirskiego i
przy dywizji Skrzyneckiego, ponadto dwie baterie pozycyjne od południowego
boku Olszynki, dwie baterie lekkie i jedna pozycyjna od północnego boku Olszynki.
4. Skład prawego skrzydła: w odległości 1, 5 km z tyłu za Olszynką stanowiły 4
dyw. piechoty i trzy baterie artylerii.
5. Skład odwodów: I korpus Łubieńskiego w okolicy słupa żelaznego i korpus
Umińskiego na północy od Targówka, ponadto bateria dywizji Krukowieckiego w
Ząbkach
Siły polskie ogółem: 30-32 tys. żołnierzy i około 120 dział.
25 lutego
Kontakt z nieprzyjacielem:
1. Ataki rosyjskie rano obserwuje z pierwszej linii Chłopicki z wysokości ob.
ul. Grochowskiej/Kawczej (ze stanowisk ppłk Fr. Piętki).
2. Do godz. 11.00. Oddziały polskie odrzucają nieprzyjaciela z Olszynki.
Decydujący przebieg obrony:
1. Po godz. 11.00 Kontratak rosyjski; po trzech godz. walki wyparcie z lasku
Żymirskiego przez Rosjan. Odpowiedź polska. Chłopicki osobiście na polu walki.
Śmierć Żymirskiego na polu bitwy. Wyparcie Rosjan.
2. Po g. 12.00. Rozkaz do Krukowieckiego z nakazem zbliżenia się do armii
głównej. Opieszałość Krukowieckiego i nieposłuszeństwo Łubieńskiego.
Interwencja Chłopickiego u Radziwiłła i pozostawienie obrony olszynki
Skrzyneckiemu. Powrót Chłopickiego i ciężkie ranienie w nogi odłamkami
granatu. Zdanie dowództwa Srzyneckiemu. Utrata Olszynki. Atak kirasjerów ks.
Alberta. Uderzenie rakietników kpt. Skalskiego. Rozbicie kirasjerów przez
ułanów płk. L. Kickiego.
3. Odwrót armii polskiej na Pragę pod osłoną dyw. Skrzyneckiego.
Pozdrawiam