Rewolucja w przedszkolach

[Gość: ew.]

W Łodzi ten pomysł słabo sie sprawdził, ale zpróbować warto.

[Gość: Kiju Naka Rama]

Naród japoński ma zapewnione nauczanie obowiązkowe według 26 rozdziału
Konstytucji. Obecnie obejmuje ono szkołę podstawową shogakko i szkołę średnią
chugakko, czyli łącznie 9 lat. Jednakże czasy się zmieniają, Japonia wprowadza
reformy w wielu dziedzinach życia społecznego i ekonomii. A zatem nic dziwnego,
że mogą pojawić się wkrótce zmiany w resorcie oświaty z uwagi na niski poziom
nauczania w szkole podstawowej i średniej.
W roku 2005 z inicjatywy Ministerstwa Oświaty przeprowadzono w całym kraju
ankietę na temat problemu nauczania w szkole podstawowej i średniej, w której
respondentami byli pedagodzy, rodzice oraz uczniowie. Natomiast 1 stycznia
2006 roku ogólnokrajowy dziennik „Yomiuri Shimbun” podał na pierwszej stronie
informację, że rząd wraz z popierającymi go partiami politycznymi Jiminto i
Komeito zdecydował się wprowadzić po 2009 roku rozszerzony do 11 lat okres
nauczania obowiązkowego, który miałby obejmować wychowanie przedszkolne. W
planie styczniowych obrad parlamentu japońskiego znalazły się więc również
prace nad poprawką do prawa kyoiku-kihonho (prawo o podstawach wychowania).
Potrzeba zwiększenia okresu nauczania obowiązkowego ma swoje
uzasadnienie w polityce społeczno-edukacyjnej. Przede wszystkim miałoby to duże
znaczenie dla strategii prorodzinnej, ponieważ państwowe nauczanie obowiązkowe
jest bezpłatne. A zatem częściowo bezpłatne przedszkole zmniejszyłoby
obciążenie finansowe w rodzinach wielodzietnych i mniej zamożnych. Z drugiej
strony dzieci rozpoczynające naukę w pierwszej klasie miałyby za sobą okres
adaptacji do obowiązków szkolnych. Obecnie trudno jest im się nagle przestawić
z beztroskiej, przedszkolnej zabawy do codziennej, systematycznej nauki. Zdarza
się, ze nauczyciel nie potrafi sprawić by, dzieci skoncentrowały się na
przedmiocie nauczania. Wiele szkół prosi rodziców o współudział w prowadzeniu
zajęć, aby dzieci zainteresować nauką. Wprawdzie w sąsiedniej Korei i USA
dzieci uczą się obowiązkowo również 9 lat, lecz Japonia chciałaby przyjąć
zapewne model oświaty, jaki istnieje w Wielkiej Brytanii. Tam dzieci
rozpoczynają szkołę od 5 roku życia i kontynuują nauczanie obowiązkowe przez 11
lat.. Naturalnie klasa początkowa tzw. „Reception Class” odpowiada programem
polskiej „zerówce” dla 6 latków. Dzieci uczą się początkowo bawiąc, nie są
oceniane stopniami ale chwalone, zwykle słownie lub rysunkiem słońca czy
kwiatka za wysiłki i osiągnięcia. W ten sposób bezstresowo dzieci przyzwyczaja
się do systematycznej nauki pisania, czytania i rachunków.
Reforma edukacyjna w zarysie polegałaby na stworzeniu jednolitego,
ciągłego programu wychowawczo-edukacyjnego od przedszkola przez szkołę
podstawową do szkoły średniej. Pedagodzy-wychowawcy dzieci mieliby możliwość
komunikowania się w sprawie osiągnięć, charakteru dzieci itp. Dzięki np.
informacjom ze szkoły podstawowej wychowawca szkoły średniej mógłby zastosować
odpowiednią strategię psychologiczno-edukacyjną, aby zainteresować uczniów
wiedzą i wprowadzić miłą atmosferę w klasię. Z drugiej strony dzieci
rozpoczynające naukę w nowym środowisku szybciej mogłyby się zaaklimatyzować i
mieć lepszą motywację zarówno do nauki jak również do przebywania w grupie
rówieśniczej, która ich akceptuje. W ten sposób zmiejszył by się może procent
absencji w szkole, znęcania się nad słabszymi kolegami tzw. ijime oraz
przestępstw nieletnich, a zwiększyłyby się może osiągnięcia naukowe uczniów. W
niedalekiej przyszłości zostaną poczynione eksperymenty w dziedzinie unifikacji
systemu wychowawczo-edukacyjnego na szczeblu podstawowym i średnim.
Jednakże w obecnych warunkach japońskich wprowadzenie reformy w nauczaniu
obowiązkowym polegającej na włączeniu do programu edukacyjnego okresu
przedszkolnego wydaje się być dość trudne. Przede wszystkim należałoby
rozpocząć prace od ujednolicenia systemu przedszkolnego. W zeszłym roku pisałam
w „Piaskownicy” dość szczegółowo o przedszkolach typu hoikuen i yochien
(artykuły z lutego 2005 i kwietnia 2005). Otóż oba typy przedszkoli podlegają
pod inne resorty. Przedszkolami yochien zarządza Ministerstwo Oświaty. Są to
placówki wychowawczo-oświatowe, któe mają w planie naukę hiragany oraz cyfr dla
dzieci 6 letnich. Plany, jak to plany, bywają realizowane lub nie. Przedszkola
urządzają wiele imprez dla dzieci i raczej nie przejmują się nauczaniem w
postaci zabawy. Zresztą dzieci przebywają w przedszkolu jedynie 5 godzin. Jest
to trochę za krótko, aby zrealizować program zabawy i jeszcze nauki.
Przedszkola prywatne organizują po zajęciach obowiązkowych płatne zajęcia nauki
pisania, rachunków, j. angielskiego, gry na instrumentach muzycznych, itp,
toteż wszystko zależy od rodziców i ich warunków finansowych lub dobrej woli,
czy posyłają dzieci na zajęcia edukacyjne, aby wcześniej przygotować je do
nauki w szkole. Natomiast yochien państwowe raczej nie organizują dodatkowych
zajęć połączonych z elementami nauczania. Otóż jak podaje „Yomiuri
Shimbun”(2006.01.01) w Japonii jest obecnie (stan z 2004.05) ok. 14 tysięcy
yochien, w tym 60% stanowią przedszkola prywatne. Reforma w kierunku
wprowadzenia bezpłatnego nauczania w przedszkolach wiązałaby się ze
zwiększeniem ilości państwowych yochien oraz ze zwiększeniem zatrudnienia w
nich nauczycieli. Zatem pojawia się tu problem przygotowania lokalizacji takich
przedszkoli oraz uzyskania środków z budżetu na opłacenie poborów dla
zwiększonej liczby ich pracowników. Z drugiej strony należy też odpowiednio
zreformować system przedszkoli typu hoikuen, które podlegają Ministerstwu
Zdrowia i mają charakter wyłącznie opiekuńczy a nie oświatowy.
Ogólnie wiadomo, że dzieci w wieku 5-6 lat wykazują duże
zainteresowanie poznawaniem świata, są odkrywcze, pilne, łatwo przyswająją
wiedzę, dość szybko przyzwyczajają się do spędzania czasu w grupie. Toteż
psychologowie radzą, aby rozpoczynać jak najwcześniej, w formie zabawy, naukę
pisania, rachunków oraz języków obcych. Warto więc zainwestować w maluchy. Czy
jednak uda się przeprowadzić z sukcesem wszystkie zamierzone plany? Czas
pokaże.

Ważne słowa...

[dziedzicznacytadelafinansjery]

Warto w tym zachwycie nad pomysłem pomyślec o słowach p. Teresy Ogrodzińskiej.

Rewolucja w przedszkolach

[Gość: Lidka -nauczyciel]

Edukacja przedszkolna w Polsce i na świecie.

Ostatnio dużo dyskutuje się i pisze o potrzebie włączenia dzieci sześcioletnich
do polskiego systemu szkolnego i objęcia ich obowiązkiem szkolnym.
Doświadczenia innych krajów- jak informują w różnych mediach - dowodzą, iż 6-
latki powinny realizować obowiązek szkolny.
Nasuwa się pytanie, czy musimy wzorować się na innych państwach?, czy w dobie
tak dobrze rozwijającej się edukacji przedszkolnej w Polsce, nie możemy sami
określić pewnych norm
zasad i podjąć właściwych dla Nas decyzji. Dlatego, zainteresowałam się
edukacją przedszkolną w innych krajach i podstawowym pułapem obowiązku
szkolnego.
Informacje na których będę się opierać, to głównie artykuły opublikowane w
Polsce
w różnych mediach prasowych (na przełomie ostatnich lat), dotyczące organizacji
i instytucji wychowania przedszkolnego na świecie, przybliżające różne
struktury systemów edukacyjnych i dające możliwość porównania ich z polskim
systemem edukacyjnym. A także moje skromne obserwacje i doświadczenia z
bliższych krajów Europy.
W krajach zachodnich placówki przedszkolne działają na podstawie zróżnicowanych
postaw prawnych. Są to przedszkola państwowe lub publiczne prowadzone przez
władze lokalne,
a także placówki prywatne zakładane przez różne organizacje, stowarzyszenia
religijne
i pojedyncze osoby. Porównanie polskiego systemu przedszkolnego z zachodnimi
zasługuje na uwagę w związku z przemianami społeczno-politycznymi, kierowanymi
w stronę szkolnictwa zachodniego.
Pomimo dążeń do ujednolicenia struktury gospodarczej i politycznej kraje
zachodnie, różnią się zasadniczo organizacją edukacji przedszkolnej. Wiele
różnic występuje chociażby, w założeniach programowo - organizacyjnych i
systemie pracy z dziećmi. W niektórych państwach obowiązuje podział dzieci na
grupy wiekowe, a w innych pozostawia się inicjatywę nauczycielom i dzieciom.
Przedszkolny system edukacyjny w Nowej Zelandii różni się zasadniczo
organizacją poszczególnych szczebli nauczania. Obowiązek szkolny obejmuje
dzieci które ukończyły
4 rok życia. W ten sposób dziecko, które rozpoczyna 5 rok życia w dniu swoich
urodzin wstępuje do szkoły.
Jest to zasadnicza różnica miedzy nowozelandzkim a polskim systemem
edukacyjnym. Przedszkole nowozelandzkie obejmuje dzieci wieku 3-4 lat i nie
przygotowuje dzieci do szkoły, pełni głównie funkcję opiekuńczą, ale przede
wszystkim stwarza dziecku możliwość kontaktu z rówieśnikami wskutek czego
kształtuje się umiejętność współdziałania w zespole.
Duńska edukacja przedszkolna różni się nieco od naszego systemu edukacji.
Powstaje tam wiele różnorodnych placówek, tzw. ogródki dziecięce do których
przyjmowane są dzieci od 3 do 7 lat. Zajęcia odbywają się trzy, cztery godziny
dziennie przez pięć dni
w tygodniu, są też tzw. klasy przedszkolne ”folkeskole” dla dzieci 5 –7 letnich
w których przygotowuje się dzieci do obowiązku szkolnego, podobnie jak u nas w
klasach „zerowych”.
Grupy przedszkolne są bardzo mało liczne. Z dwunastką dzieci pracuje jeden
nauczyciel
i pomoc nauczycielki, tzw. pomoc pedagoga. W przedszkolach nie ma leżaków,
dzieci kiedy są zmęczone kładą się na materacach i zasypiają obok bawiących się
kolegów.
W sali zabaw drzwi do ogrodu są cały czas otwarte, wychowankowie mogą
podejmować decyzję czy chcą bawić się w sali, czy na dworze. Ramowy rozkład
dnia jest nieco inny od naszego, zawiera kilka takich momentów, których
autorami są same dzieci. W przedszkolach panuje więc dobre samopoczucie, duża
swoboda i duża samodzielność.
Przedszkola w Niemczech prowadzone są od trzeciego roku życia do rozpoczęcia
obowiązku szkolnego tj. 6 roku życia i są placówkami społeczno –pedagogicznymi.
Utrzymywane są głównie w 70% przez Kościół.
Ich głównym zadaniem jest sprawowanie opieki, wychowanie i kształcenie w
zakresie elementarnym i samodzielności z uwzględnieniem potrzeb społecznych
W niemieckich przedszkolach zrezygnowano z edukacji prowadzonej w placówkach. W
to miejsce wprowadzono pedagogikę zabawy przy minimalnej integracji dorosłych.
Pobyt dzieci w przedszkolu wypełniony jest zabawą, przeważnie na powietrzu a
zajęcia z całą grupą, nastawione na słuchanie bajek lub wspólne śpiewanie.
Dzieci raz w tygodniu przygotowują razem wspólny posiłek, jednak najczęściej
przynoszą ze sobą drugie śniadanie i obsługują się same. Liczebność grup jest
różna od 20 do 25 dzieci.
Oprócz przedszkoli istnieją placówki podobne do naszych zerówek tzw. szkolne
ogródki dziecięce, do których uczęszczają dzieci w wieku obowiązku szkolnego, a
które nie są jeszcze przygotowane do nauki w szkole podstawowej.
Placówki dziennego pobytu są otwarte przez cały dzień, z uwzględnieniem potrzeb
środowiska lokalnego. Łączny czas pracy przedszkola wynosi minimum siedem
godzin
z przerwą lub pięć godzin bez przerwy.
Przedszkola we Francji stanowią pierwszy etap edukacji nauczania początkowego
i rozpoczynają się dla dzieci w wieku od 2 do 6 lat. Przedszkola publiczne są
fakultatywne
i bezpłatne, czynne rano i po południu w czasie którego rozpiętość waha się
między godziną 6:30 a 19:00, z dwu godzinną przerwą na południowy posiłek.
W przedszkolach dzieci podzielone są na grupy wiekowe w następującej kategorii:
od 2 do 4 roku życia, od 4 –do 5 r.ż. i od 5 do 6 r.ż. Dzieci 6 –letnie objęte
są obowiązkiem szkolnym.
W pracy z dziećmi w grupach najmłodszych bazuje się na spontanicznej
wewnętrznie inspirowanej aktywności dzieci oraz na potrzebie działania. Uczy
się kontaktów ze światem zewnętrznym, życia w grupie, śpiewu, rysunku, gestów i
ruchu. Natomiast w grupie najstarszej przygotowuje się dzieci do podjęcia nauki
w szkole i stopniowo uczy się czytać, pisać, liczyć i rozwijać zdolności
manualne i artystyczne.
W centrum procesu edukacyjnego znajduje się indywidualna aktywność dzieci.
Przedszkola francuskie pełnią role: wychowawczą, opiekuńczą i propedeutyczną.
W Holandii ponad 70% całego szkolnictwa ma charakter prywatny. Placówki
państwowe nie mają zbyt wysokich notowań w społeczeństwie.
Przedszkola zaś traktowane są przez większość systemów integralnie związane ze
szkołą podstawową. Inaczej mówiąc, system szkolnictwa pomyślany jest w taki
sposób, aby uczniowie mogli przejść nieprzerywalny rozwój emocjonalny,
intelektualny, kulturalny, fizyczny. Wszystkie placówki obowiązuje tak zwane
minimum programowe ustalone przez państwo wg kontroli administracji oświatowej,
a o reszcie decydują rodzice i nauczyciele. Edukacja przedszkolna obejmuje
dzieci w wieku od 4 do 6 lat i została połączona ze szkolnictwem elementarnym
obejmującym dzieci w wieku 6 - 13 lat, w jeden system edukacji przedszkolnej.
Jest ona nieobowiązkowa do 5 roku. Każdy oddział dzieci to 20 - 25 osobowy
prowadzony przez jednego nauczyciela, a wymiar edukacyjny wynosi podobnie jak w
Polsce 25 godzin tygodniowo.
Na terenie państwa powstaje bardzo dużo przedszkoli waldorfskich, które w
swoich założeniach organizacji i wyposażeniu różnią się od naszych polskich
przedszkoli.
W Ameryce przedszkola stały się częścią powchrzechnej edukacji szkolnej, ale
też nigdy nie były uważane za pierwszy etap systemu edukacji. Podzielone są one
na dwie instytucie. Jedna przeznaczona jest dla dzieci w wieku 0 - 5 roku życia
i spełnia funkcję opiekuńczą, druga zaś dla dzieci pięcioletnich na rok przed
podjęciem nauki w szkole i spełnia funkcję edukacyjną obowiązkową dla
wszystkich dzieci. Grupa przedszkolna liczy dziesięcioro dzieci i w zależności
od przedszkola opiekują się nimi dwie nauczycielki. Przedszkola w Stanach
Zjednoczonych nie są instytucjami nadzorowanymi przez powołane do tego celu
władze administracyjne. Kontrolą pracy zajmują się rodzice. Amerykańskie
przedszkola charakteryzuje tolerancja, prywatyzacja, brak określonych form
organizacyjnych.
Edukacja przedszkolna w S

[Gość: cd Lidka]

Edukacja przedszkolna w Szwecji, jest to świadoma i ukierunkowana polityka
państwa
i gminy, traktowana jako wstępne ogniwo społecznego systemu wychowania, która
ma uzupełnić wychowanie domowe i stworzyć dziecku optymalne warunki rozwoju.
W Szwecji istnieją przedszkola całodzienne przeznaczone dla dzieci rodziców
pracujących bądź rodziców uczących się w wieku od 0 do 6 lat.
Przedszkola kilkugodzinne (trzygodzinne), przeznaczone dla dzieci w wieku 4, 5,
6 lat, których jedno z rodziców nie pracuje zarobkowo. Znajdują się w nim dwie
grupy po 15-20 dzieci, jedna przed a druga po południu. Personel składa się z
jednego nauczyciela i jednego wychowawcy dla obu grup. Są też:
- przedszkola komunalne prowadzone przez tzw. przedszkolankę- osobę, która w
swoim prywatnym mieszkaniu zajmuje się grupą licząca najwyżej czworo dzieci i
współpracuje
z przedszkolem na część dnia; oraz Przedszkola otwarte – prowadzone przez
nauczyciela współpracującego z niepracującymi rodzicami.
We wszystkich wymienionych przedszkolach – dominują swobodne zabawy, jest dużo
muzyki, tańca, zabawy w teatr, rytmiki, zajęć plastycznych, zajęć wspólnych
i indywidualnych, które służą do pobudzania wyobraźni i twórczej aktywności
dzieci.
Szczególną uwagę w Szwecji przywiązuje się do podziału dzieci na grupy w różnym
wieku tj. dzieci starsze włączone są do opieki nad młodszymi co wyrabia w nich
poczucie odpowiedzialności, a także dzieci z różnego typu defektami
psychosomatycznymi, które są w miarę możliwości włączone do grup
przedszkolnych.
Wychowanie przedszkolne w Grecji jest nieobowiązkowe rozpoczyna się w 3,5 rok
życia
i trwa dwa lata, w ramach tego cyklu działają dwa rodzaje placówek
przedszkolnych prowadzonych przez jednego lub dwóch wychowawców. Obowiązek
szkolny rozpoczyna się w wieku 5,5 lat trwa dziewięć lat i w całości obejmuje
szkołę podstawową.
Małe przedszkola przyjmują od 7 do 30 dzieci. Pracuje z nimi jeden nauczyciel
W spontaniczny nieokreślony sposób rozwija się edukacja przedszkolna w Wielkiej
Brytanii. W Anglii i Walii nie ma systemu edukacji przedszkolnej. Państwowe
instytucje, władze lokalne organizują ogródki przedszkolne dla dzieci 3 i 5
letnich lub klasy przedszkolne do których uczęszczanie nie jest obowiązkowe.
Prywatne ogródki dziecięce
i przedszkolne organizują rodzice oraz dobrowolne i niezależne organizacje, z
których większość nie pobiera opłat. Godziny otwarcia są różne zależne od
przedszkoli, np. państwowe instytucje działają od 9:00 do 15:30 ; prywatne zaś
kilka godzin dziennie, rano i po południu przez cały tydzień lub tylko w
określone dni. Zależy to od potrzeb lokalnej społeczności. Liczba dzieci też
jest różna. Na jednego nauczyciela w państwowym przedszkolu przypada 25 dzieci.
Podobnie jak w Szwecji nie ma podziału na grupy wiekowe, a zupełnie
niedopuszczalne jest rozdzielenie rodzeństwa czy przyjaciół z podwórka.
W Irlandii Północnej obowiązkowe edukacyjne kształcenie rozpoczyna się w 5 roku
życia.
Znaczny rozwój placówek przedszkolnych nastąpił w Hiszpanii.
Edukacja przedszkolna jest częścią hiszpańskiego systemu szkolnego. Do
przedszkola uczęszczają dzieci od 3 do 6 lat. Placówki te mają charakter
państwowy lub prywatny. Przedszkola państwowe są w zasadzie bezpłatne(nie
licząc kosztów wyżywienia), a opłaty w przedszkolach prywatnych uzależnione są
od stopnia ekskluzywności. W przedszkolach stosuje się podział na trzy
jednorodne grupy wiekowe dzieci. Plan zajęć obejmuje okres ranny od 9.00 do
13.00 i popołudniowy od 15 do 17. Dwugodzinna przerwa przeznaczona jest na
spożycie obiadu w domu lub w stołówce szkolnej.
Przedszkola w Norwegii nie stanowią pierwszego szczebla w systemie oświaty.
Spotykamy tam trzy typy przedszkoli: miejskie, społeczne i prywatne,
zróżnicowane pod względem organizacji i obejmujące dzieci w wieku od 0 do 7
lat.
Przedszkola czynne są 16 – 30 godzin tygodniowo – są to przedszkola
jednooddziałowe, a wielooddziałowe, czynne 20 godzin tygodniowo – posiadające
na ogół trzy grupy dzieci. Istnieją także przedszkola rodzinne, prywatne i
społeczne, w których jest mała liczba dzieci, i funkcjonują ok. 20-25 godzin
tygodniowo, lub w pełnym wymiarze godzin, tzn. od 7.45 do 14. Podobnie jak w
Szwecji i Anglii znajdują się grupy mieszane, co wpływa korzystnie na kontakty
z rówieśnikami.
Dokonując podsumowania można stwierdzić, iż pułapy edukacji przedszkolnej
w większości krajów zachodnich są do siebie zbliżone i oscylują wokół szóstego
roku życia. Wyjątek stanowi Grecja, Francja, Hiszpania i Stany Zjednoczone,
gdzie wiek ten obniżono do piątego roku życia. Natomiast w Norwegii, Szwecji
edukację rozpoczyna się niemal od urodzenia.
Zauważa się też, że z wymienionych tu przeze mnie krajów nie zawsze edukacja
przedszkolna traktowana jest jako pierwsze ogniwo w kształtowaniu dzieci pod
względem edukacyjnym od najmłodszych lat, a organizowanie instytucji
przedszkolnych i wewnętrznej pracy dzieci zależna jest w dużej mierze od
zmieniających się warunków społeczno – politycznych oraz od poglądów na system
wychowania przedszkolnego przyjętych w danym społeczeństwie. Dlatego
pogłębienie tej problematyki wymaga, bowiem systematycznych badań naukowych.

Jako wieloletni nauczyciel przedszkola, jestem jak najbardziej ZA objęciem
dzieci 6-letnich obowiązkiem szkolnym, ale też chciałabym, aby dzieci te
pozostały w przedszkolach, ponieważ od lat polskie przedszkola spełniają ku
temu doskonałe warunki, zarówno pod względem lokalnym jak i dydaktycznym.

[monikaps]

Zajęcia w klubach już się w Warszawie odbywają, choćby w Ośrodku Kultury Ochoty, OKO: www.oko.com.pl
Moja córka na takie chodzi i bardzo jej się podobają.

Rewolucja w przedszkolach

[Gość: wigrid]

Tego typu kluby i świetlice na godziny już w Warszawie istnieją!
Sama pracuję z grupą 3-latków i 4-latków w Ognisku Pracy Pozaszkolnej przy ul.
Pawlikowskiego 3 na Gocławiu. Mamy zajęcia 5 dni w tygodniu od 9 do 13. Dzieci
mają zajęcia przedszkolne, w tym także rozwijające sprawność manualną i
koordynację wzrokowo - ruchową ("Wzory i obrazki" Frostig i Horne)oraz
elementy "Dziecięcej matematyki", a także 2 razy w tygodniu zajęcia plastyczne
i rytmiczno - muzyczne (prowadzone przez nauczycieli specjalistów).
Dzieci przynoszą drugie śniadanie. Jedyne opłaty to "komitet rodzicielski",
który ustanowili sami rodzice na pierwszym zebraniu (30 - 50 zł miesięcznie).
Wiem, że takich grup jest w Warszawie przynajmniej kilka. Wszędzie rodzice są
naprawdę zadowoleni, zwłaszcza, że grupy są małe (ok 15 dzieci).

Rewolucja w przedszkolach

[Gość: krzysztof]

czy ktoś z tych co to wymyślili pracował wprzeczkolu

To przykre, że dziennikarz nazywa rewolucją coś co

[Gość: obu]

funkcjonuje w miescie od co najmniej 3 lat!! I to dziennikarz, który
specjalizuje się w tematyce oświatowej. Prosimy o nowe pomysły, a nie o
wyważanie już otwartych drzwi!!!

Byle dziecko nie siedziało dłużej, niż 8 godzin

[Gość: JaC]

Jesli do 20.00, to najwcześniej od 12.00
Przedszkole to nie przechowalnia dworcowa.

Rewolucja w przedszkolach

[kingapitera]

Takie zajęcia są właśnie w Edupoint.pl. Są one świetną formą zajęć dla A.
rodziców którzy chcą by ich dzieci rozwijały się i/lub B. chcą oddać dziecko pod
opiekę wykwalifikowanych opiekunów a sami załatwić jakieś sprawy. 3 godziny dwa
razy w tygodniu ukierunkowanej intensywnej zabawy adaptującej do pójścia do
przedszkola lub inne krótsze spotkania rozwijające dzieci chodzące już do
przedszkola. Polecam stronę internetową gdzie jest więcej na ich temat
edupoint.pl/