Gość: +++IGNOR
IP: *.dialog.net.pl / *.wroclaw.dialog.net.pl
06.09.02, 03:34
Problem stosunków z Unią Europejską staje się coraz bardziej kluczowy dla
przyszłości Polski. Stąd tak ważne jest spoglądanie na nie w sposób
obiektywny i rzeczowy, bez propagandowych upiększeń, którymi "częstuje" nas
przeważająca większość mediów. Ostatnie propozycje UE w sprawie bezpośrednich
dopłat dla rolników wyraźnie pokazały, jak Unia chce realizować swoje
interesy wobec krajów kandydujących. Jest to prawdziwie alarmowy sygnał dla
Polaków, aby wreszcie przestali żyć iluzjami na temat rzekomego unijnego
eldorado. A także, aby zaczęli postrzegać stosunki z Unią według jedynego
uzasadnionego kryterium - rachunku zysków i strat. Tak jak to już dawno robią
Czesi, Węgrzy i Słowacy.
Aby ułatwić przyszłe dyskusje wokół jakże trudnych dylematów dotyczących
stosunków Polski i UE, proponuję uważne przeanalizowanie postawionych przeze
mnie 21 pytań pod adresem bezkrytycznych euroentuzjastów. Daję w tym
kontekście również 21 moich odpowiedzi z nadzieją, że mogą one się przysłużyć
do sprowokowania dalszych dyskusji na ten temat. I to zarówno na
łamach "Naszego Dziennika", jak i na różnych innych forach dyskusji wokół UE.
Stawiając te pytania i odpowiedzi, nie ukrywam swego zaniepokojenia
dotychczasowym stanem naszych negocjacji z UE. Obawiam się bowiem, że w tym
kontekście aż nadto prawdziwe jest stwierdzenie Jerzego Kropiwnickiego, b.
ministra rządu Buzka. Już parę lat temu w jednym z wywiadów na temat
stosunków Polski z Unią Europejską powiedział: "Znaleźliśmy się w takiej
sytuacji jak łatwowierna dziewczyna w przedwojennych romansach, która, dając
przed ślubem to, co powinna dać po ślubie, straciła zainteresowanie partnera".
Prezentowane w moim tekście dane faktograficzne świadomie oparłem w głównej
mierze na informacjach podawanych w książkach polskich autorów prounijnych, w
tekstach zachodnich ekonomistów, publikacjach "Gazety
Wyborczej", "Rzeczpospolitej" czy "Trybuny". Utrudni to próby podważania
wynikających z nich szokujących wniosków poprzez dezawuowanie ich jako
rzekomo tendencyjnych uogólnień prawicowych eurosceptyków. Warto w
publicznych debatach przytoczyć prounijnym panegirystom bardzo niewygodne dla
nich dane, zamieszczane w najbliższych im ideowo mediach.
