Dodaj do ulubionych

Jak się nie bać?

06.04.10, 12:31
Witam,
Teoretycznie jeszcze nigdy nie zostałam napadnięta, pobita,
okradziona, zgwałcona... (tfu, tfu, odpukać), ale strach przed
takimi sytuacjami sprawia, że czuję, jakby mi część życia umykała :-(

Chodzi o to, że starając się unikać zagrożeń (nie chodzę po ciemku w
nieznanaych częściach miasta, nie jeżdżę autobusami nocnymi, nie
wychodzę sama wieczorem, nie zawieram znajomości "na ulicy" itp.) od
razu ograniczam sobie możliwość fajnego spędzania czasu.

Jak mam się spotkać z koleżanką po pracy w kawiarni, to powrót
tramwajem, kiedy już jest ciemno i potem spacer z przystanku do domu
(w mojej okolicy!) przyprawia mnie niemal o zawał serca.

Na dyskotekę z koleżanką boję się pójść, bo obawiam się, jak 2
samotne dziewczyny (NIE szukające towarzystwa) będa potraktowane. I
czy dam rade łatwo i bezpiecznie znaleźć taksówkę i dojechać do
domu. Komunikacja miejska w nocy mnie przeraża. Zresztą taksówek tez
się boję, wyobrażam sobie, że taksówkarz też może miec nieczyste
zamiary, a samotna dziewczyna jest łatwiejsza...

Tak jak już pisałam, nigdy nic groźnego mi się nie zdarzyło, ale to
chyba właśnie przez tą moją zapobiegliwość. Jedyna agresja, z jaką
miałam do czynienia, to klapsy w dzieciństwie.
Mój strach jest tez pewnie po części spowodowany tym, że jestem dośc
niska, nie umiem się bić, słabo biegam, więc w przypadku realnego
zagrożenia nawet nie potrafiłabym, się obronić.

Z drugiej strony mam koleżanki, które jakoś wieczorem wychodzą,
autobusami nocnymi jeżdżą od zawsze, nawet same i jakoś nigdy nie
miały żadne ryzykownej sytuacji.

Chciałabym przestać tak się bać, bo to uniemożliwia mi normalne
funkcjonowanie! NIe mogę zamknąć się w domu i wychodzić tylko
dopracy i na szybkie zakupy za dnia!!!
Jak to zrobić???
Obserwuj wątek
    • mlody774 Re: Jak się nie bać? 06.04.10, 20:07
      Piszesz jak to boisz sie i nie mozesz sie bronic. A co maja
      powiedzec np starzy ludzie? Ich mala sila fizyczna nie uchroni przed
      napascia jakiegos nastolatka. Poprostu nie mozesz sie nalezycie
      bronic przed tymi napasciami, wiec pozostalo tylko tobie byc
      nadwyraz ostrozna. To juz taki kraj. Sluchaj politykow na TV. Oni
      pokaza tobie jak jest jeszcze gozej gdzies w innym kraju. W ten
      sposob insynuluja jak by dbali o twoje bespieczenstwo, zebys nic nie
      zmienila w swoim zyciu w przyszlosci i dalej glosowala na tych lub
      podobnych duzo obiecujacych politykow. Bac szczesliwa.
    • laura156 Re: Jak się nie bać? 12.04.10, 17:07
      Nie jesteś sama.
      Ja też panicznie bałam się tego że np ktoś włamie się do domu, okradnie mnie i dodatkowo coś mi zrobi. W nocy budziłam się i nasłuchiwałam czy nikt się nie włamał. Nie pokonałam tego lęku, ale trochę mi przeszło. Powtarzałam co dzień sobie że nic się nie stanie, tyle lat mieszkam tu gdzie mieszkam i nic się nie działo i nie powinno. A jak by ktoś się włamywał to usłyszała bym i zdąrzyła obudzić chłopaka, zadzwonić do kogoś itp.
      Musisz zacząć wychodzić wieczorami. Na początek poproś znajomych by odprowadzali Cię do domu. Zaopatrz się też w gaz łzawiący. Miej go zawsze przy sobie. Da Ci pewne poczucie bezpieczeństwa.
      Mam nadzieję że uda Ci się pokonać strach!
    • andrzejto1 Re: Jak się nie bać? 23.04.10, 13:11
      A może po prostu zapisz się na jakiś sport, system samoobrony itp.
      Wykorzystaj swój strach jako motywację.
      • toffi26 Re: Jak się nie bać? 14.06.10, 20:49
        Kup sobie gaz łzawiący żelowy... Mam to samo Co Ty. Też wolę siedzieć w domu bezpieczna niż się pobawić bo jak mam wracac to mam zły humor i nie potrafię się bawić... nawet w dzień chodzę z bardzo mocnym gazem żelowym. Dodam, że też nie zdarzyło mi się znaleźc w ryzykownej sytuacji
    • jagrafit Re: Jak się nie bać? 03.07.10, 18:27
      witaj
      mówią, że żeby przestać się bać trzeba się przestraszyć :) nie wiem tylko czy
      w Twoim przypadku jest dobrze przestac się zupełnie bać :)
      z tego co piszesz widzę, że masz mnóstwo strategii zabezpieczających Cie przed
      ewentualnym napadem i wiele z nich jest bardzo rozsądna i nie zmieniałabym
      ich, - wracanie do domu samej, jazda samej autobusem nocnym, chodzenie po
      ciemku w nieznanych częściach miasta, zawieranie znajomosći na ulicy do
      pewnego stopnia (nie wiem co masz na myśli - pytanie o godzinę, rozmowę o
      poodzie czy zaprzyjaźnienie się?) jest faktycznie ryzykowne, bez dwóch zdań -
      ciekawe, że wiążesz takie zachowania z możliwością spędzenia fajnie czasu.. bo
      to chyba jednak nie od tego zależy.. z drugiej strony rozumiem, że niektóe
      Twoje reakcje i rozmyślania niebezpieczeństwie sa nadmiarowe - gdyby zacząć
      gdybać mogłoby się okazać, że nawet siedzenie w domu nie jest bezpieczne..
      mogłabys przecież wyjścei zorganizować z większą grupą, poprosić o
      odprowadzenie do domu, może jakiegos kolegę? no i nie demonizować taksówek...
      mam wrażenie, że Twój lęk ma podłoże psychologiczne, wiąże się z tym jak
      postrzegasz świat jak rozumiesz ludzi jakie masz o nich
      przekonania..wyczytałam w Twoim poście, że najbardziej przerażą Cie przemoc
      mężczyzny wobec kobiety, przemoc seksualna, myślę że w pewnym sensie w ogóle
      kontakt z mężczyzną może jest dla Ciebie trudny? rzuca się w oczy Twoje
      podkreślenie słowa "nie" w zdaniu "NIE szukające towarzystwa" - przypuszczam
      facetów na dyskotece, jestes bardzo na tym skoncentrowana dużo o tym
      rozmyślasz "Mój strach jest tez pewnie po części spowodowany tym, że jestem
      dośc niska, nie umiem się bić, słabo biegam, więc w przypadku realnego
      zagrożenia nawet nie potrafiłabym, się obronić." Zwróć uwagę jak zmieniają się
      Twoje emocje kiedy zaczynasz snuć takie rozważania - podejrzewam, że zaczynasz
      bać sie bardziej...

      trudno jednak powiedzeć jednoznacznie jak masz przestać się bać i jestem
      daleka od zostawienia Ci tutaj jednej złotej rady, po której nagle Twoje życie
      towarzyskie ruszy do przodu.. myślę, że skorzystałabyś z jakiejś formy
      psychoterapii, pomocy psychologicznej - gdzie możesz dać się lepiej poznać,
      lepiej zrozumieć skąd lęk i jak go opanować.. byc może to co piszesz o agresji
      jedynej jakiej znasz - klapsie w dzieciństwie - nie jste wcale bez
      znaczenia..rodzice często łączą klaps z tekstem o tym jak to kochają swoje
      dzieci, a przez to budują głębpkie przekonanie o bolesnej bliskości z innymi
      ludźmi..niee wiem jak jest u Ciebie..

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka