i znowu Esculap

[kaoli27]

zauważyłam, że piszecie o Waszych rozterkach gdzie rodzić, czy przypadkiem
nie zmienić na Wojewódzki, Wyspiańskiego

dzisiaj właśnie była u mnie sąsiadka i opowiadała, że jej znajoma
rodziła w klinice miesiąc temu, po powrocie do domu dostała
silnej gorączki, trafiła już nie do Esculapa a do szpitala, niestety
musieli ją czyścić na nowo:((


a ja powoli dochodze do siebie. Mały jak zje to czasem potrafi spać ze 4 godzinki a ja ciągle sie martwię, że mam mało pokarmu, bo po prostu nie zalewa mi stanika, jak naciskam wycieka trochę, może przez antybiotyki które brałam

[mysty]

hallo Kaoli27, to dobrze, że powoli dochodzisz do siebie :).
Mam jednak wrażenie, że strasznie żałujesz, że rodziłaś w Eskulapie, że ogólnie
masz do nich żal o 'coś'.

Trzymaj się ciepło i wyściskaj dzieciurkę :))

[kaoli27]

wiesz Mysty, to nie żal, ja jakoś bardzo przeżyłam ten poród
Ciągle jednak slysze teraz negatywne opinie o klinice, przed poroddem tez
miałąm obawy, ale odsuwałam zle mysli od siebie

a Ty się nie stresuj Kochana, będzie wszystko dobrze:))
pozdrawiam

wiesz Kaoli...

[luciii]

bardzo Ci współczuję, że podżyłaś stresów i odczuwasz dyskomfort psychiczny i
bóle cielesne, ale co do historii zasłyszanych od ludzi, poprzez znajomych
królika raczej bardzo sceptycznie podchodzę [to coś w rodzaju bulwarowej ploty]

dlatego wolę usłyszeć coś na jakiś temat dokładnie od osoby, która to cy tamto
przeżyła sama
przestałam ufać w opowieści "dziwnej treści" bo ktoś coś tam napomnknął czy
podburknął

nie ma co się kierować takimi historiami zasłyszanych przez osoby "e-n-te" z
kolei, bo to już niestety bywa zakrapiane dozą fałszywej popduchy dla publiczki
i wyraźniejszego smaczku :(

może to i prawda, a może wcale nie
ale lepiej i bezpieczniej opierać się na historiach osób bezpośrednio
związanych z tematem [tak sądę, że to najzdrowsze podejście do sprawy]

a Tobie życzę jak najszybszego powrotu do pełni sił, po sobie wiem [a przeżyłam
kiedyś prawdziwą traumę], że człowiek potrafi wiele złego szybko zapomnieć i
dalej żyć normalnie i radośnie, ciesząc się każdym budzącym się na nowo
porankiem :)
a gdy się ma przy sobie swoje ukochane dziecko, wtedy miłość wyplenia chwasty
złej pamięci
bo życie toczy się dalej, tym bardziej, że ma się już jasny i mniamuśny cel w
życiu :))))
nieprawdaż?

życzę Ci szybkiego zapomnienia i pociechy z Twojego prywatnego maleńkiego
jeszcze słoneczka :))