Uczeń może zareklamować oceny

[Gość: Szczęki]

Mamy w Polsce taką mentalność, że nikt się chyba sam z siebie nie będzie
odwoływał. Niedosć, że uczeń jest poniżej nauczycieli to i jest o wiele
młodszy. To zwykły strach, ale to jest na prawde mocno w nas zakorzenione i
nie zmienimy tego za szybko. Należy zacząć od siebie.

No niekoniecznie...

[Gość: jasiu...]

W sytuacji, którą mamy obecnie, kiedy widząc karetkę pogotowia niektórzy żartują
"pawulonki jadą", w sytuacji, kiedy mamy do czynienia z zdecydowanym zanikiem
jakichkolwiek norm moralnych nie tylko u tzw. marginesu, ale róznież w
środowiskach do przestrzegania tych norm jak najbardziej zobligowanych (księża,
prawnicy, policja, lekarze itd.) nauczyciele wcale nie są wyjątkową grupą.

W wielu szkołach przyjęty jest model - kilku olimpijczyków, to zapewni tzw.
święty spokój - no bo przecież efekty są, a poza tym zwykła odwalanie
pańszczyzny. Ile to nauczycieli potrafi dziś dojrzeć dzieci inteligentne, ale
zbyt wrażliwe, żeby mogły okazać graniczącą czasem z chamstwem siłę przebicia.
Iluż krzywdi dzieci, bo tak im wygodnie, bo po prostu mają na tyle swoich
problemów, że nie starcza czasu, ani chęci na jakiekolwiek zaangazowanie się w
pracę. Później wychodzi - ponadprzeciętne wyniki z egzaminu gimnazjalnego, przy
bardzo przeciętnych świadectwach.

Co tu mówić - rodzice najczęściej wiedzą, do jakiego gimnazjum lepiej nie
posyłać swoich dzieci, gdzie "szkoła przyjazna" jest tylko dla wybranej elity
uczniów.

A może czas skończyć z tymi nawykami. Kiedyś mówiło się - sklep dla pana, czy
pan dla sklepu? Szkoła jest dla ucznia, czy uczeń dla szkoły? Co ważniejsze
praca dla pani z wykształceniem pedagogicznym, czy dobro dziecka.

Zachęcam wszystkich, zróbmy porządek i w tym środowisku. Skoro porządkują się
środowiska innych grup zawodowych to może najbardziej nas dotyczące środowisko
również powinno się uporządkować.

Jeśli uważamy, że nauczyciel niszczy naszą psychikę, poniża nas, ocenia według
swoich, niejasnych kryteriów, to powinniśmy to mimo wszytko zgłosić. Jest takie
przysłowie - pies psu ogona nie urwie (nauczyciel z komisji dyscyplinarnej nie
skrzywdzi nauczyciela), ale takie sprawy powinniście nagłaśniać.

Na marginesie - a może napiszecie też tutaj których gimnazjów nie polecacie i
dlaczego?

[Gość: dyzio]

Stary mijasz się z prawdą. Nauczyciel nie szans w starciu z uczniem i jego
rodzicami. Jeżeli nie zgadzasz się z ocenami stawianymi przez nauczycieli,
wystarczy posłać mamę do kuratorium, niech coś wymysli na nauczyciela np. że za
młody albo za stary albo ma za długie wąsy etc. inwencję pozostawiam wam. Do
tego oczywiście trzeba dodać, że niesprawiedliwie ocenia. Ach zapomniałem,
trzeba być przy tym natarczywym, tzn. jedna wizyta nie wystarczy. Trzeba życzyć
sobie ponownych spotkań, najlepiej z samym dyrektorostwem. W takiej sytuacji
kuratorium z pewnością znajdzie sposób aby przywołać takiego krnąbrnego
wrednego nauczyciela do porządku. Nauczyciel i tak nie ma wyjścia, bo to jakby
jego szefostwo, skuli ogon pod siebie, trochę poszlocha w kątku i dalej będzie
odwalał te 18 godzin. A wtedy my już spokojnie możemy olać taki przedmiot i
wziąć się za następny (tymi samymymi metodami). A jeszcze zapomniałem -
najlepiej aby liczba przedmiotów nie przekraczała czterech pięciu rocznie.
Sukces gwarantowany. Spokojnie można życzyć sobie ocen celujących.
Na zakończenie apel niema co rozpaczać tylko trzeba się zabrać do roboty.

[Gość: lolek- nauczyciel]

niezły prowokator z Ciebie - jesli uczysz się lub pracujesz w szkole to wiesz
że, teraz jak zwrócisz uczniowi uwagę na jego agresywne, chamskie zachowanie
to już w tym momencie zniszczyłeś mu psychikę, to samo gdy, zapytasz go, a on
tylko bełkocze coś pod nosem - zniszczyłeś psychikę.może każdy wymagałby przede
wszystkim od siebie.szkoły są dla uczniów znających swoje prawa i obowiązki
taki uczeń nigdy nie bedzie miał problemów, o innych szkoda pisać. nauczyciel
nie zastąpi rodzica - który pojawia się w szkole pod koniec roku i odkrywa że
syn lub córka wagaruje i jest zagrożony z kilku przedmiotów i wtedy też jest
wina nauczyciela!

Właśnie o to chodziło

[Gość: jasiu...]

żeby sprowokować temat.I w stu procentach mi się udao. Bo widzisz, w prywatnych
szkołach nauczyciel (który przecież najczęściej nie zarabia tam więcej, niż jego
kolega z państwówki) potrafi zdobyć się na wydatek 35 groszy (cena impulsu) i
samemu zadzwonić do ojca, czy matki, by samemu podzielić się swoimi
wątpliwościami (na przykład dotyczącymi wagarów). Czy ty Lolek uważasz, że
gdybyś zadzwonił i poprosił o spotkanie, rozmowę, to jakikolwiek rodzic mógłby
później o cokolwiek cię oskarżyć.

Tak to teraz mamy - tatuś z mamusią tyra od rana do wieczora i z naiwnością
wierzy, że tak jak jemu zmieniły się warunki pracy po rozstaniu się z partią i
komuną, tak i w szkole zaszły podobne zmiany. Sam wiesz, że jeśli nauczyciel
chce, to potrafi (uczył się tych metod na pedagogice i psychologii) tak
poprowadzić zajęcia, żeby bez względu na różnicę inteligencji poszczególnych
uczniów dotrzeć do każdego. Skoro tatuś bachora zostaje często po godzinach,
przychodzi w soboty, a nawet niedzielę i nawet nie myśli żeby spytać się o
nadgodziny, to ty też mógłbyś trochę więcej zacząć wymagać od siebie. Spokojnie
poprosić, aby ten,co bełkocze pod nosem został po lekcjach, bo masz ochotę
wyjaśnić mu temat tak, by wreszcie coś dotarło do jego ciężkokapującej
mózgownicy. Piszesz, że nauczyciel nie zastąpi rodzica - to kto ma się zająć
kształtowaniem sylwetki dziecka - tatuś, który żeby zachować elementarny poziom
życia rodziny jest gościem w domu? Popatrz kiedyś przy najbliższych zakupach na
kasjerki z hipermarketów - kiedy te kobiety mają się zajmować swoimi dziećmi. A
ty masz czas, ty byś mógł im pomóc. I właśnie dlatego zdecydowałem się na tą
prowokację. Żebyś zrozumiał, że są ludzie, którzy tak muszą chronić swoją pracę,
że odbywa się to właśnie kosztem rodziny i kontaktów ze szkołą.

Masz wielką szansę, Lolek, zrobić wielki kawał dobrej roboty. Roboty, za którą
grosza nie dostaniesz, czasami stracisz, ale która da ci wiele satysfakcji, że
zrobiłeś wszystko, żeby pomóc uczniom, którzy właśnie na twoją opiekę zostali
skazani. Czy korzystasz z tej szansy?

[Gość: lolek]

coś Ci się porąbało w głowie, był Judym, była Siłaczka i starczy! nic nie
wiesz na temat nauczycieli czy uczniów. w szkole byłeś dawno. na szczęście
marzenia nie zabijają ( wcale nie chodzi mi nauczycieli - bo tych dobrych i
b.dobrych jest wielu przede wszystkim w szkołach publicznych). wierz mi mam
trochę doświadczeń z rodzicami i ich "pociechami" których nagle dopadł leń lub
nie spełniają oczekiwań rodziców. nic nie pomogą telefony, ani listy
polecone,a jak byś sie wybrał do domu ucznia to też masz małe szanse na
konstruktywną rozmowę.

Do lolka

[Gość: jasiu..]

Naprawdę uważasz, tak jak Dyzio, że skoro nie ma możliwości zmobilizowania
ucznia do tego, by jakąś wiedzę jego łeb zakceptował, to tylko trzeba czekać aż
jego pyskata mamusia poleci do kuratorium? Ośmieszasz się, jeśli chcesz
udowodnić, że nauczyciel nie powinien szukać innych, niekonwencjonalnych metod,
bardziej pasujących do obecnych standardów życia, aby lepiej (a może wogóle)
wykonywać swoją robotę. Jak nie potrafisz zdobyć się na coś więcej, niż
opracowane kilkanaście (-dziesiąt) lat temu metody to wylecisz z tego
środowiska. I nie cytuj Żeromskiego - chyba nie dlatego zostałeś nauczycielem,
żeby mieć długie wakacje i nie dlatego, że na WSP było łatwiej niż na
politechnice (no i było więcej ładnych dziewczyn)? A jeśli taki zawód wybraeś to
masz obowiązki. Jest kilka takich zawodów, w których powinno się mieć powołanie.
Archaiczne słowo, ale bez tego to ci, ta praca prędzej czy później zbrzydnie i
co wtedy? Pójdziesz na Wały handlować majtkami?

[Gość: ktoś]

Oj - to Stanisław L. będzie pisał na nauczycieli. :P:P