Pragnę poznać męskie zdanie...

[Gość: Nicole]

Mam pytanie, szczególnie do mężczyzn...
Czemu najpierw lecicie na kobietki jak pszczoły do miodu a jak sie
dowiadujecie że jest oprócz Was jeszcze jeden ważny mężczyzna (super
przystojny 5-latek) to nagle uciekacie???
Może nie mam szczęścia w życiu, ale na mojej drodze stają tylko tacy, którzy
owszem,póki widzą mnie jako 26-letnią drobna blondynkę to jest świetnie, ale
jak w końcu dochodzi do ujawnienia najukochańszego w moim życiu "dodatku" to
tylko siwy dym po nich pozostaje i to bez względu na wiek.
Więc chciałabym zrozumieć jak to w tej kwestii jest, może któryś z Was mi to
wyjaśni??? Bardzo proszę...

[qmar]

tak wszem i wobec... całego forum? ;)

[Gość: Nicole]

A dlaczego nie??? Po prostu chciałabym wiedziec jakie są przyczyny takiego
zachowania, nie jestem ślepa ani garbata, mogę sobie wybierac i przebierać, ale
nie to mi w głowie, chciałabym tak niewiele- tylko cieplutkiego domu i
szczęśliwej rodziny, ale dla wszystkich przeszkoda jest mój synek, choć i jemu
nic nie brakuje. Czy mężczyzna nie może rodzielic swojej miłości na dwoje skoro
otrzymac może miłość dwóch osób???

[qmar]

podstawowe przyczyny są bardzo proste... i myślę że doskonale to rozumiesz...
jak juz ktoś powiedział - dziewczyna z dzieckiem - to problemy...
mniejsza lub większa odpowiedzialność... obawa przed problemami... możliwa
niestabilność związku... cała masa... możliwości :)
poznanie kogoś wymaga czasu... a tu na początku same potencjalne problemy...

[Gość: gosc]

Powodów moze byc wiele sama powinnas do tego dojsc.Nie bylo to cos powaznego
skoro dziecko ich odstraszylo poza tym jest jeszcze kwestia praktyczna po co
byc kobieta z dzieckiem skoro mozna bez.I nie wynika to wg mnie z braku
dojrzalosci.

[Gość: adek]

dobra rada!!lepiej nie chwalic sie nowemu chlopakowi starymi milościami!!tak
juz to jest z nami facetami.pozdrawiam

[Gość: fart]

odpowiem ci to wyglada tak.ojciec tego slodkieo maluch bedzie sie pojawial w
twoim zyciu i to jest taki trujkat bermudzki same problemy

[Gość: Menel]

Trzeba bylo lepiej dobierac 5 lat wczesniej to bys miala teraz 2 przystojniakow
przy sobie i nie musiala szukac.A tak zostal Ci ino siwy dym....

[Gość: xxx]

Bo przeciątny facet chciałby być dla Ciebie tym najważniejszym(o ile dla kobiet
wogóle facet może być najważniejszy) zanim pojawi sie dzieciak. A potem
naturalnym jest że najwaznijszy staje sie dzieciak. I jeszcze jedna sprawa. Nie
jest przypadkiem tak że ty się tym dzieckiem troche o(za)słaniasz?? i
podświadomie stawiasz je jako bariere??

[Gość: Nicole]

Przecietny facet myśli samolubnymi kategoriami, więc i może tu jest
przyczyna??? Tylko jak i gdzie poznac tego nieprzeciętnego???

[Gość: xxx]

problem jest w tym że wy Kobiety całe życie szukacie nieprzeciętnego, królewicza
z bajki. no i są efekty. pewnie ojciec twojego dziecka przez jakiś czas był tym
nieprzeciętnym i co pojawił sie jakiś inny, czy on Ciebie rzucił? a ciekawe ilu
przeciętnych(takich którzy kochali by Cię na zabój) w tym czasie no i później
olałaś?

[qmar]

:)
cóż...
ale jest w tym ziarenko...

[Gość: Virago]

Święte słowa ... :-)

[Gość: xxx]

dzięki - ale nie chciałem byc zbyt brutalny, co najwyżej prawdziwy :)

[Gość: Nicole]

Wiesz co było powodem??? To że ten ktoś wolał kolegów gdy trzeba było iść na
spacer, nakarmić, przewinąć. Już nie wspomne o tym, że wolał spać u mamusi, bo
nie mógł się wyspać przy kolkach, ząbkowaniu. I ostatni powód - dziecko nie
jest workiem treningowym gdy lanie żony juz nie satysfakcjonuje. I czy moja
decyzja o rozstaniu nie była uzasadniona?? Dlatego z miłą chęcia teraz
związałabym się z samotnym tatusiem, bo znałabym już jego podejście do dzieci

[Gość: Nicole]

Nie bądż Panie Menel taki mądry, wierz mi że gdybym wiedziała że tak to się
skończy, to mimo że mój syn jest całym światem, przemyślałabym czy warto
decydowac się na syna jeśli samej trzeba będzie wychowywać.Ludzie się potrafia
zmieniać zaraz po ślubie i czasem mniejsze zło jest sie rozstać niż być razem.
Więc bardzo prosze nie oceniaj mojego wyboru sprzed 5 lat

[Gość: Nicole]

A jeżeli maluch dziecka od 3 lat wypiera sie syna i nie wiadomo gdzie jest??
Trójkąt bermudzki w tej sytuacji odpada.

[Gość: Olo]

plus jest taki, że jak znajdziesz tego właściwego, to będzie bardziej
wyszukany.
Znajomy spotykał się bardzo długo (czy są nadal niewiem) z dzieczyną z
dzieckiem i bardzo przyjemna para z nich była (może i jest).
Kiedyś o tym myślałem i doszedłem do wniosku, że gdybym pokochał dziwczyne z
dzieckiem, to owe dziecko chyba tylko bardziej by mnie mobilitowało i wiązało.
Tak więc żyj Waszym życiem, a ktoś się pojawi :-)

[Gość: realista]

Mój syn właśnie z taką dziewczyną zamieszkał i jest szczęliwy.Miał raczej obawy
jak my (rodzice ) to przyjmiemy. Kto kocha to mu nic nie przeszkadza.

[Gość: Nicole]

Dzękuję realisto za pokrzepiający akcent. Czyli pewnie jeszcze nie nadszedł
czas dla mnie, ale po Twoich słowach będę wierzyć że kiedyś i na mnie przyjdzie
pora :)

[Gość: Menel]

Zeby nie bylo tak różowo...mow mi po prostu Menel

Szukaj takiego z dzieckiem-moze w tym lezy pies pogrzebany:)

A z drugiej strony-jakbys Ty sie zapatrywala na mezczyzne samotnego z 5 letnim
synem, dla ktorego on bylby najwazniejszy?

P.S. Przypomina mi sie Gebbels z "Pittbula" :):)I jego rozmowy do domofonu:):)

[Gość: Nicole]

Myślę Menelku że mężczyznę z dzieckiem kochałabym tak samo jak mężczyznę bez
dziecka,a może i bardziej, bo wtedy można sprawdzić jakim rodzicem jest druga
strona. Czasem to co pięknie wygląda bez dziecka, bardzo się zmienia gdy
dzidziuś juz jest

[Gość: xxx]

no właśnie: "jakim rodzicem już jest..."! każdy facet teraz może być
potencjalnym zagrożeniem dla twojego "najważniejszego" w życiu. a skoro kilku
już Cię zostawiło to może problem lezy po twojej stronie??

[Gość: Nicole]

A czym wyjaśnisz fakt, że nigdy żaden z tych mężczyzn nie chciał poznać mojego
dziecka???

[Gość: xxx]

a chciałaś się nim pochwalic??

[qmar]

chciałaś ich poznać ze sobą...?
hmmm
przed poznaniem ich?
szybko
mam takie wrażenie... że bardziej potrzebny ojciec dla dziecka - niż partner
życiowy
oczywiście - za mało faktów - żeby się nad tym poważniej zastanowić...

[Gość: Nicole]

Oczywiście ze chiałam, nie przeskakuję z kwiatka na kwiatek, mojemu synowi tez
chciałabym przedstawić tego który w największym stopniu jest zdecydowany zabrać
nas do swojego serca.Oszczędzam dziecku "nowych wujków" bo nie w tym rzecz żeby
dziecku mieszać w główce. Oczywiście że proponowałam spotkania, ale nigdy do
nich nie dochodziło bo zawsze gość znajdywał powody żeby najpierw ograniczyć
spotkania a potem całkowicie zamilknąć :(

[Gość: realista]

Powiem ci coś z własnego doświadczenia. Poznałem atrakcyjną kobietę z dwiema
kilkunastoletnimi córkami, której odpowiadałem jako najdroższy wymarzony.
Przystałem na warunki, że mamy tworzyć rodzinę. Wychodziłem ze skóry, aby
zastąpić pod każdym względem ojca naturalnego. Pojawił się jednak problem: gdy
robiły coś niewłaściwego starałem się jak rodzony ojciec zwrócić uwagę, ale
natura matki jest taka - dziecko chociażby popełniło morderstwo, to i tak matka
powie, że wszyscy się na nie uwzięli. Przypuszczam, że też jesteś zapatrzona w
swojego synka, dlatego trudno ci zrozumieć swój problem. Sugestia Menela też
nie będzie rozwiązaniem, gdyż każde z was będzie faworyzować własne dziecko
jako lepsze. Będziecie ze sobą, a jednak obok siebie.

[qmar]

wiesz... generalizujesz...
mam akurat trochę inne doświadczenia
sam mam córkę z poprzedniego związku...
związałem się z kobietą z dzieckiem /też dziewczynką/ i nie mieliśmy tego typ
problemów...
każda historyjka jest inna... jak kobiety :)

[Gość: Nicole]

Generalizuję, bo jestem, szczerze przynam, rozgoryczona że na swojej drodze
spotykam choc różnych fizycznie, to jednak podobnych emocjonalnie.

do qmar

[Gość: realista]

Opisałem sprawę z własnego doświadczenia, być może odbiór jest właśnie taki, że
generalizuję. Powiedz tylko, czy zwracasz uwagę dziecku swojej partnerki, gdy
robi coś niewłaściwego i jaka jest jej reakcja. Jeżeli jest obiektywna, to
trafiłeś na właściwą i będziecie tworzyć wspaniałą rodzinę - gratuluję. Jednak
jak stwierdziłeś, że każda historyjka jest inna...jak kobiety, to skąd wiesz
jaki ma charakter nasza rozmówczyni?

[Gość: facet bez dziecka]

Dajcie dziewczynie spokój, nie odgryzajcie jej, przecież i tak ma mnóstwo
problemów, czy ktoś z Was wie, jak to jest wychowywać samej (samemu) dziecko?
Wątpie. To co nastapiło kilka lat wcześniej, będzie się ciągnąc za nią cały
czas, może kiedyś kochała, może czuła się kochana, z tej miłości zrodziło się
dziecko, a to, że ktoś okazał się później niedojrzały emocjonalnie i w
nastepstwie tego jest sama... należy jej tylko współczuć. Być może dziewczyna
nie jest bez winy, każdy czasem popełnia błędy, ale nikt z nas tak naprawde nie
wie, co się wydarzyło. To o czym wspomniała, bicie, czy upokarzanie chyba
powinniście zdawać sobie sprawe, do najprzyjemniejszych nie należy i z całą
pewnością nie było jej wtedy łatwo jak również nie jest jej łatwo teraz o tym
mówić. Chciała poznać nasze męskie opinie na ten temat, więc jej napiszcie, ale
zachowajcie też szacunek dla niej i jej miłości, zwłaszcza, że jest to miłość
do ukochanego dziecka...

[Gość: Nicole]

Dziękuję, przy czytaniu łza mi się zakręciła.Dziekuję że choć jedna osoba mnie
broni przed osądami. Bo żaden z Was nie pomyślał o mnie jako o wartościowej
kobiecie która na głowie ma przedszkole, pracę, przedszkole, pełnienie dwóch
ról mamusi i tatusia w jednym, wiązanie jakoś końca z końcem

[Gość: facet bez dziecka]

Nie przejmuj się tym co tutaj niektórzy piszą, wielu facetów, którzy
podchwycili wątek pewnie jest sfrustrowanych tym, że im we własnym życiu się
nie układa, że dziewczyna odeszła do innego, albo, że sami powolili jej odejść.
Musisz liczyć się z tym, że padną pod Twym adresem też niezbyt miłe słowa, tak
to już jest, ludzie są różni i często bez zastanowienia wysuwają mylne wnioski.
Pamiętaj tylko o jednym, kiedyś ta mroźna zima też musi minąć... dla nas
wszystkich...

[Gość: Nicole]

Dziękuję, widzę że jako jedyny potrafisz mnie tez troszkę zrozumieć. Takie
miałam do tej pory życie jakie miałam, 3 lata temu dostałam w głowę, nagle
musiałam znależć pracę, zorganizowac z tym studia i opiekę nad małym. Ciągle
jakies problemy, a to dziura w spodniach, nowe buty, naucz mnie mamusiu
gwizdać...Meżczyzna nie jest mi absolutnie potrzebny do finansów, tyle czasu
wiązałam koniec z końcem, to i dalej mogę. Ale potrzebny mi do tego by był obok
i żeby przytulił i spojrzał z miłością w oczy...

[Gość: facet bez dziecka]

Jesteś bardzo dzielną i mądrą kobietą, sporo przeszłaś i jak widać nie poddałaś
się, zwłaszcza, że jesteś w tak młodym wieku. Szkoda, że więcej kobiet nie
myśli tak dojrzale jak Ty. Ale jak wiesz, do wszystkiego trzeba dorosnąc, jak
mówią słowa pewnej piosenki "bo żeby to zrozumieć, potrzeba się zestarzeć",
nawet jeśli słowo "zestarzeć się" miałoby oznaczać choćby jeden dzień.
Myśle, że jest więcej podobnie myślących facetów jak ja, na pewno nie jestem
odosobniony w swoim rozumowaniu, więc głowa do góry, zobaczysz będzie lepiej,
jutro wybierz się do sklepu, kup małemu lizaka a może po drodze przywita Cię
czyjś płomienny uśmiech lub czułe spojrzenie... kto wie...

[Gość: Nicole]

Zrobię jakm proponujesz no i będę się rozglądać :)

[Gość: facet bez dziecka]

Tylko nie przesadzaj z tymi lizakami, bo małemu ząbki się popsują;)
Musisz być dzielna i otwarta, szczera i uśmiechnięta, w końcu masz dla kogo, a
facet... trafisz na mądrego w najmniej oczekiwanym momencie, tak to już jest z
tą miłością na świecie.

[Gość: Nicole]

Mały za lizakami nie przepada, dostanie batona, za to ja sobie kupie wielkiego
lizolka :)

[Gość: taktak]

'Facet bez dziecka' to pewnie kobieta i stąd tak się dogadują z babką z
dzieckiem. Widocznie nie poznałaś byłego męża zbyt dobrze, skoro zrobił Ci
dzieciaka, a pozniej Cie bił( i jego). To są decyzje które trzeba 100 razy
przenyslec bo pozniej nie ma juz odwrotu.
A większosc facetów chce spedzac czas z kobietą, a nie z jej dzieckiem. Dziecko
to przeszkoda. I nie każdy jest w stanie ją pokonac.

[Gość: facet bez dziecka]

Zapewniam Cie, że jestem mężczyzną nie kobietą i może dlatego właśnie rozumiem
(bądź staram się zrozumieć) problem Nicole nie przez pryzmat kobiety, jej
myślenia i feministyczne podejście, ale właśnie zachowująć obiektywizm i
starająć się wyciągać mądre wnioski. Ale nie tylko ja jeden jestem osobą z tego
forum, która zabrała głos, opierając się na danych faktach i przemyśleniach a
nie tylko na pustej i bezsensownej paplaninie ludzi, którym nawet nie chciało
się przeczytać wszystkich postów. Jest tu kilka osób, które z racji życiowego
doświadczenia, napisały cenne i mądre przemyślenia dla Nicole. Ukazał się
Realista, facet który borykał się z wieloma problemami, jeśli tylko wczytacie
sie w jego wypowiedzi, ma jakiś bagaż zyciowego doświadczenia, jest też post
mi44, też wnoszący wiele w ten wątek, zabrał głos także Andrzej, który ma
podobne problemy. Ci wszyscy ludzie, bezinteresownie zabierają głos, nie po to
by ukazać swoją mądrość i intelekt ale po to, by w jakiś sposób wesprzeć nie
tylko właścicielke postu, ale wiele takich Nicole, które często same nie wiedzą
co począc, może poprzez tego typu uwagi naprawde życzliwych ludzi, którzy nic
za nie nie oczekują, ktoś poczuje się lepiej i podejmnie w odpowiedniej chwili
mądrą życiową decyzje, tego nie wiemy, ale być może tak się stanie.
Pozdrawiam.

do facet bez dziecka i innych

[Gość: realista]

Masz rację to jest bagaż życia. Ktoś kto mnie określa mianem domorosłego
psychoanalityka, sam nim jest. Wszystko co do tej pory napisałem jest z życia
wzięte. Posłużyłem się Balladą o Januszku i bezkrytyczną miłością do dziecka.
Opiszę jednak na koniec swoją historię w tej kwestii i sami wyciągnijcie
wnioski, czy ze zdaniem partnera należy się liczyć. Było to kilka lat temu, gdy
Kasia miała 13 lat. Ponieważ mimo wieku zaczęła być atrakcyjna, adoratorów nie
brakowało. Zadała się z grupką młodzieńców emanujacych wiedzą, kulturą,
szpanujących kasą. Koleżanki zazdrościły. Jednak w ich zachowaniu wyczułem coś
podejrzanego (nazwę to samczymi instynktami, a nie koleżeństwem), zwierzyłem
się więc jej matce, która powiedziała, że Kasia jest mądra i wie co robi to są
porządni chłopcy. Pewnego dnia zniknęła na noc. Czarna rozpacz matki. Miałem
wtedy powiedzieć a co mnie to obchodzi? Ja stary chłop chodziłem od dyskoteki
do dyskoteki w poszukiwaniu i tak nie znalazłem, bo była u nich na chacie
(oczywiście matka adresu ani nazwisk nie znała). Ustaliłem, że zajmują się
dilerką prochów. Matce nikt nie pomógł ani policja, ani sąd rodzinny. Kasia nie
zamierzała zrywać tych związków, gdyż jej imponowali i perswazje też nie
pomogły. Czym to się mogło skończyć-zmarnowana młodość, dziecko rodzi dziecko.
Nie miałem wyjścia, przekroczyłem prawo, które nas nie chroniło. Sporo mnie to
kosztowało zdrowia i rozsądnych argumentów, żeby prokurator umożył
postępowanie."Porządni chłopcy" dali jej za to spokój tylko z obawy przede mną.
Przed tym incydentem miałem serce jak dzwon, po tym EKG zaczęło się pogarszać.
Teraz Kasia mi dziękuje, że ją wtedy uratowałem i ma pretensję, że jej nie
sprałem. Gó..arzom za dilerkę dobrali się do tyłków. Ma teraz pożądnego
chłopca z rodziny, którą dobrze znam i możemy spać spokojnie, że nikt jej nie
skrzywdzi. Pytanie: czy musiałem to zrobić skoro nie jestem biologicznym ojcem,
a matka na wstępie nie pozwalała mnie się wtrącać?

[Gość: xxx]

mimo moich szowinistycznych zapędów :) muszę przyznać Ci rację facecie bez dziecka !

do facet bez dziecka

[Gość: realista]

Przecież nikt nie mówi, żeby odgrzewać przeszłość dziewczyny. Co było to było.
Mamy jej szczerze radzić, bo jest zagubiona. Znajdzie niewątpliwie tego
swojego, tylko niestety miłość będzie musiała dzielić 1:1, gdyż wybranek nie
może odczuwać, że jest sztuką dla sztuki. Trafiała na facetów, którzy może
bardziej patrzeli na korzyści ze związku, a nie przy tym obowiązków. Trudno też
mówić czy byli emocjonalnie podobni.

[Gość: xxx]

abstrachując od tematu wątku: cieszy mnie że w ciągu kilkudziesięciu minut
pojawiło sie kilkadziesiąt postów i wszyskie na temat i z pełną kulturą(może
niektóre zbyt ostre)

A ty Nicole nie przjmój się. Napewno jakoś Ci się wszystko ułoży. Ja gdybym nie
był takiej myśli to bym już dawno zwariował :) Szkoda tylko że nikt nie potrafi
odpowiedzieć kiedy.

[Gość: Nicole]

Staram się, ale czasem (jak np. dziś i stąd ten post) tracę w to wiarę

[Gość: UR]

Znajomi, rodzina, i ten ojciec tego dziecka, jednym słowem same problemy. Polacy chyba narazie nie dorośli do takich sytuacji, Koleś ktury się w tobie zabuja będzie miał przepierd.... od wymienionych tych grup

[Gość: Absolwent]

Nicole, jesteś dzielną dziewczyną. Radzisz sobie z licznymi obowiązkami,
poradzisz sobie też dalej. Po zimie zawsze przychodzi wiosna, dlatego bądź
cierpliwa i ufna.

Nie chcę Ci udzielać niepotrzebnych rad, ale chciałbym przestrzec przed
szukaniem kogoś na siłę. Z Twoich słów wynika takie lekkie zniecierpliwienie, a
ono jest złym doradcą. Chodzi o to, abyś nie przeżyła rozczarowania jeszcze raz.
Jeżeli wykażesz cierpliwość to kiedyś pojawi się ktoś, kto pokocha Was oboje.
Tego Ci życzę.

[Gość: Nicole]

Dzięki ciepłym słowom czuję że naprawdę gdzies jest szczyt tej góry. Chcę
jednak powiedzieć że nie szukam na siłę, bo to nie ma sensu, kiedys pracowałam
w firmie gdzie były same kobiety, teraz w firmie gdzie sami mężczyźni i ja
jestem rodzynkiem, a niektórzy kawalerami, bądź mężczyznami po przejściach, ale
jednak nie narzucam się, nie uważam tej sytuacji jako doskonałej na złapanie
męża bądź partnera,pozwalam by sprawy same sie toczyły. Ale dziś kiedy kolejny
dzień siedze przed monitorem, bo to jedyny miły akcent w trakcie samotnego
wieczoru (bo Mały już chrapie) zaczęłam się zastanawiać czemu mi się nie udaje.

[Gość: zzz]

Faceci boją się takich kobiet , myślą że są już bardzo rozwiercone .

[Gość: Franek O.]

zzz ty albo dzieciuch jesteś albo debil, miejmy nadzieję, że ciebie i tobie
podobnych Nicola nie spotka na swej drodze

[Gość: Nicole]

Masz rację Franku, gość nic soba nie reprezentuje i mimo iz sie ciesze ze
zwrociles mu wage to nie marnujmy na niego czasu

[Gość: Absolwent]

Jednego faceta już masz, dla niego warto żyć. Drugi kiedyś zjawi się w Twoim
życiu, wcześniej czy później. Ale czy to by było naturalne, gdybyś wcześniej
potrafiła zaplanować ten moment?

U mnie w pracy większość kolegów i koleżanek jest po rozwodzie, a niektórzy w
trakcie. Wiem, że to nie jest żadne pocieszenie, ale sporo ludzi jest w podobnej
sytuacji. To co wyróżnia Ciebie, to że myślisz bardzo rozsądnie i odpowiedzialnie.

Ten Twój 5-latek ma naprawdę fajną mamę. Dla niego musisz się trzymać, czego Ci
życzę!

[Gość: wzruszony]

równiez buziaki dla Nicoli :*:*:*:*:* Trzymaj sie cieplutko!! :*

[Gość: Nicole]

I Tobie również wielkie dzięki za słowa otuchy, a także wszystkim tym którzy
wirtualnie nie uznali mnie z góry za panienkę bez celu, ambicji i życiowego
marzenia zaznania miłości

Do Panów:Facet bez dziecka i Absolwentże

[Gość: Nicole]

Wielkie dzięki że byliście w tej dyskusji, dzięki Wam wiem że ludzie na
poziomie chodzą po tym świecie, nie chcę tutaj mówić o tym jak bardzo
chciałabym się z Wami spotkać i sprawdzić czy nie jesteście moimi
połóweczkami,bo to nie w moim stylu, ale dzięki Waszym wypowiedziom czuje się
pewniej bo macie dużo racji. Nie będę juz generalizować, bo wiem że nie
wszystcy są tacy żli, wierzę w to, że kiedyś,w bliższej bądź dalszej
przyszłości moja miłościa stanie się człowiek z takim podejściem do życia jak
Wasz. Jeszcze raz Wielkie Dzięki !!!

[Gość: facet bez dziecka]

Nie trać nigdy nadziei, bez niej oddech nie miałby sensu;)
Co do ludzi, każdy kiedyś potrzebuje wsparcia innej osoby, bardziej lub mniej
znanej, to dzięki ludziom czujemy się wyjątkowo choćby na krótką chwile, ale
dzięki tej chwili mamy siłe by czekać na ten dzień, w którym zrozumiemy, że już
nie jesteśmy sami, że jest przy nas ktoś, komu na nas zależy, musimy byc tylko
czujni, by tej chwili nie przegapić. Wierze, że już wkrótce przyjdą te
cieplejsze dni.
Życze powodzenia i każdego dnia uśmiechu na twarzy wywołanego przez Twe
dziecko, a któregoś dnia, zobaczysz, dodatkowo poczujesz jeszcze troskliwe
spojrzenie kogoś nieznajomego, kto obdarzy Cie czułością...

Pragnę poznać męskie zdanie...

[Gość: Nicole]

Ślicznie to ująłeś...:)))

[Gość: radovan]

Nicole prawda jest taka że kobieta z dzieckiem to <towar>
drugiej kategori(bez urazy) jest przeciez tyle wolnych
bezdzietnych panien i to one zawsze beda mialy przewage
nad Tobą i podobnymi.Oczywiście może trafić sie desperat
któremu z wyżej wymienionymi po prostu nie wyszło a sam
być nie chce tudzież rozwodnik czy wdowiec.
Życze cierpliwości w poszukiwaniach i odporności psychicznej
na widok <siwego dymu>pozostawianego po zniechęconych adoratorach
bo dziecko to jednak duuza bariera...

[Gość: Nicole]

To Twoje zdanie,do którego masz pełne prawo, zobaczymy jakie odczucia urodza
się w Tobie jeżeli kiedyś (czego Ci absolutnie nie zycze) znajdziesz sie w
podobnej sytuacji. I proszę, nie mów że nie może cie to spotkać, po prostu
nigdy nie mów nigdy...

[Gość: noel]

hmmm, jakze tutaj zrobilo sie dostojnie, serdecznie, cieplo, optymistycznie...
niemal jak ostatnie slowa scarlett w gone in the wind

niemniej, zycze Ci, szanowna Nicole, zebys trafila na kogos, kto niekoniecznie
bedzie duzo mowil, ale koniecznie bedzie duzo robil. zdecydowanie lepiej zycie
przezyc, zamiast je po prostu spedzic

pozdrawiam

[Gość: Magda]

A ja jestem w podobnej sytuacji i świadomie wybrałam samotność. Może gdy
przyjdzie jesień zycia i córka sie usamodzielni to wtedy przyjdzie czas by i
mnie szczęscie spotkało

[Gość: sfgh]

Jest takie żydowskie przekleństwo - abyś cudze dzieci bawił

[Gość: marek]

ale to przysłowie odnosi się do nauczycieli. określając ich ciężka pracę.

[Gość: Magda]

Cudze dzieci bawił...jakim Ty człowiekiem jestes??? Dzieci powinny byc kochane
bez wzgledu na to kogo są. I nie powinny byc przekleństwem ale najwieksza
zyciowa nagrodą

[Gość: doswiadczony]

Tatus sobie przypomni jak juz dziecko bedzie starsze. Kiedy juz mina klopoty z
wychowaniem, tatus sobie wtedy przypomni. Kiedys tez bylem z kobieta z
dzieckiem i nie wspominam tego zbyt milo. I wcale nie przez dziecko ale przez
inne sytuacje. Moze to zalezy od kobiety ale ta z ktora bylem bedac ze mna
szukla "lepszego" partnera asekurujac sie mna. Taka mala lafirynda ale to juz
przeciez przeszlosc...
Nie mowie tu ze matki z dzieckiem sa zle, bo dziecko moge pokochac... ale boli
hjak potem dziecko powie "nie mow mi co mam robic bo nie jestes moim ojcem..."

[Gość: Magda]

A ja mysle że stosunek dziecka do Ciebie zalezy tylko od tego jakie wpoiles mu
zasady i wartosci. Nie kazde dziecko będzie cie traktować jak intruza, fakt,
może troche łatwiej postepować z małym dzieckiem niz z gniewnym nastolatkiem,
ale wszystko jest do zrobienia !!!

[Gość: marek]

a jak Ci "twoje" dziecko nie mów mi co mam robić bo nie jest pewne ze jesteś
moim ojcem - to co? .To zawsze masz zapłatę jak je/dziecko/wychowywaliście(razem).

[Gość: Magda]

I tak uwazam że wszystko jest kwestią odpowiedniego wychowania dziecka.

[Gość: doswiadczony]

Tu nie chodzi o wychowanie. Jak dziecko odrosnie i tak "buzia" odplaci. Kazdy
zrobni to w przyplywie nerwow, a tekst "nie mow mi co mam robic bo nie jestes
moim ojcem" wtedy najbardziej boli. Znasz kogos kot nie odszczeknal sie do
rodzicow? Krotkie trzymanie ktos powie? Za kazde odszczekniecie lac w gebe.. az
dzieciak z nienawisci zadźga Cie nozem pewnej nocy..
Nie ma na to sposobu. Sam jestem za luźnym wychowaniem, bez bicia, ale dzieciak
ma wiedziec co mu można a co nie... Ale nie ma sily, kiedys sie odszczeknie...

[Gość: micjan]

nic dodać,nic ująć

[Gość: Nicole]

Chyba za bardzo traktujesz wszystkich po jednej monecie, moj kuzyn mieszka z
ojczymem,a w zyciu nie powiedzial na niego nic zlego, nawet w czasie klotni.
Powiem wiecej - w kazdej sytuacji czy jest dobrze czy jest zle - docenia fakt,
że obcy gość dał mu więcej niz ten biologiczny, który nie wiadomo gdzie
przebywa.

[mi44]

Życzę Ci,abyś spotkała takiego faceta,który zaopiekuje się wami i z którym
będziesz szczęśliwa.
I proszę cię bardzo o to,abyś go nie skrzywdziła ślepą miłością do swego
syna.Nie znam Cię,nie chcę generalizować,nie osądzam,ale wiem co pisze,bo w
takim związku jestem,bo zakochałem się w dziewczynie w identycznej sytuacji jak
Ty.Od początku wiedziałem,że ma 6 letniego syna i nie jest to do dziś dla mnie
żadnym "problemem".Wszystko było fantastyczne,wydawało się,że jesteśmy dla
siebie stworzeni(cała trojka),wyrwałem ich z zamkniętego świata,zamieszkaliśmy w
wynajętym mieszkaniu.Zakupiliśmy własne,wspólne mieszkanie i wszystko się
zmieniło.Dziś niestety mam wrażenie,że wcale już nie jestem potrzebny ja,moja
miłość,moje starania.Ona nie potrafi i nigdy nje będzie potrafić patrzeć przez
pryzmat naszej trójki,jest totalnie bezkrytyczna wobec swego syna,on też zajął w
100 % miejsce przy jej boku
Bardzo Cię proszę abyś właściwie odczytała moje intencje,życzę ci jak
najlepiej.Proszę tylko,abyś nie stwórzyła mu domu,do którego nie będzie chciał
wracać.Relacje pomiędzy Twoimi mężczyznami,będą zależały tylko od Ciebie.Życzę
Ci dużo szczęścia,mądrości i przepraszam za chaos w mojej wypowiedzi

[Gość: fiołek]

nicole,śmiem twierdzić,że jesteś w błędzie-w takim razie nie trafiłaś jeszcze na
mojego byłego-ten tylko obracał się wokół,albo panien z dzieckiem albo rozwódek
z dzieckiem,hehe totez sie rozstalismy.

[Gość: Nicole]

A Ty nie mogłaś dać mu dziecka żeby zatrzymać przy sobie??? Nie wiem jakie masz
życie, ale uważam że dzieci powinniśmy rodzić jak najwcześniej, ja zdecydowałam
się być mamusią w wieku 21 lat, bo bardzo tego pragnęłam, oprócz tego że mam
siłę żeby sie wygłupiać, wyglądam młodo na wszelkich imprezach przedszkolnych i
nie łupie mnie w krzyżu przy "mamusiu, chcę na rączki", to uważam że to
najlepszy wiek by miec siłe i czas dla maluszka. Czasem tak sobie myślę, że
mogłam to inaczej poukładać, żeby się dorobic, nie wiązać końca z końcem, ale
jak widzę umorusana buzię, albo łezki w oczkach bo zrobiło sie "ziaziu" to
natychmiast wszystko mija. Za nic w świecie nie oddałabym życia z dzieckiem na
rzecz życia bez zobowiązań.

[Gość: Franek O.]

Ja z samym sobą mam trochę inne doświadczenia dziecko przyszło na świat jak
byłem po trzydziestce. Wcześniej chyba nie byłem dojrzały. Z kobietami jest
chyba trochę inaczej. Na twoim przykładzie widać, że w zasadzie każdy wiek jest
dobry (poza przypadkami patologicznymi). Ponadto jest coś takiego jak stworzony
przez naturę instynkt macierzyński - ojcowskiego ponoć nie ma ( spierałem się
oto przez 2 lata na studiach i chyba prof od psychologii miała rację).
Oczywiście kocham swojego syna i życie oddałbym za niego, ale generalnie to nie
jest tak jak u kobiet, które na urodzenie dziecka gotowe są zawsze - chociaż
nie zawsze o tym wiedzą. Ale to już trochę inny temat. Tobie życzę szczęścia
jakkolwiek potoczy się twoje życie... Jak powiedział kiedyś mój dziadek "im
bardziej chcesz tym bardziej ci nie wychodzi" . Cierpliwości a TA połóweczka
sama przypłynie nawet nie zuważysz kiedy...

[Gość: realista]

Zapoznałem się ze wszystkimi wypowiedziami, również twoimi reakcjami na nie.
Odnoszę wrażenie, iż raczej szukasz wsparcia duchowego, niż porady. Wypowiedzi
np. feceta bez dziecka lub Absolwenta niczego nowego nie wprowadzają. Niektóre
inne w swoim tonie są wręcz bezczelne. Moje doświadczenia i wcześniejsza opinia
pokrywają się z wypowiedzią mi44. Przeczytaj je ponownie, abym nie musiał się
powtarzać. Doradzam ci jak ojciec(mam pięćdziesiatkę na karku).Wiem jak trudno
jest borykać się z problemami dnia codziennego, dlatego wsparcie ukochanego
jest ci potrzebne i do tego dążysz. Jeżeli trafisz na człowieka konkretnego i
będzisz się liczyła z jego zdaniem w kwestii m.in.wychowania synka, dzieląc
równo miłość do dwóch swoich mężczyzn, on też to doceni i będzie kochał was też
jednakowo. O ile pamiętasz film Ballada o Januszku (pomimo iż to tylko film)
życie pokazuje do czego doprowadza bezkrytyczna miłość do dziecka. Nie chcę
truć własnymi przykładami, ale jest to jedyny sposób żeby w twoim związku nie
zaiskrzyło. To że dotychczas potencjalni partnerzy zmywali się na wieść, że
masz dziecko świadczy o ich wyrachowaniu z różnych przyczyn. Jeżeli Absolwent,
facet bez dziecka, czy też inni pocieszyciele uważają, że jest inaczej, niech
zadeklarują spotkanie z tobą, żeby porozmawiać. W obliczu rzeczywistości też
mogą zniknąć,jak ci z którymi miałaś dotychczas do czynienia. Nie słuchaj
wyłącznie czułych słówek, bo znowu się sparzysz. Życie jest brutalne. Zamiast
wczytywania się w te zróżnicowane opinie, proponuję abyś poprozmawiała z
psychologiem i wyciągnęła z tego wnioski, jaka jest przyczyna problemu.

[Gość: facet bez dziecka]

Pomimo późnej pory i zmęczenia, musze się przyznać, że prześledziłem temat
ponownie. Realisto, być może moje wypowiedzi nie wniosły niczego nowego
(chociaż nie do końca rozumiem co chciałeś przez to powiedzieć, bo co to znaczy
nic nowego?). Dziewczyna odważyła się napisać na forum, przedstawić swój
problem po to, by zasięgnąć opinii przede wszystkim nas facetów. Nie uczyniła
tego, by zamieścić swój anons matrymonialny. Oczywiste jest, że oczekuje
wsparcia ludzi, którzy mają serce otwarte i mogą jej coś mądrego napisać, czy
to Ty, czy ja, czy też inni. Masz jak przyznałeś pieśdziesiątkę na karku, ja
tylko 28 lat, co zatem moge wiedzieć o życiu, pewnie niewiele. By je poznać,
trzeba je godnie przeżyć i każdego dnia uczestniczyć w nim na nowo. Ale każdy z
nas ma jakieś mniejsze bądź większe doświadczenia, umie wyciągać wnioski (lub
powinien je umieć) i nie patrzeć bezkrytycznie, lecz starać się zachowywać
obiektywizm w każdej sytuacji, a to nie jest jak przyznacie łatwe. Jak sam
wspomniałeś Realisto "mamy jej szczerze radzić, bo jest zagubiona". Powiem tak,
jest to bardzo życiowy temat, na każdym niemal kroku spotykamy się z takimi
problemami, może wielu ludzi nie potrafi sobie z nimi poradzić, może własnie
podobnie jak Nicole potrzebuje otuchy i wsparcia innych, nieznanych,
bezinteresownych ludzi. Dobrze, że chociaż kilka osób zabrało głos w tym
zakresie, każdy pewnie miał coś cennego z merytorycznego pkt widzenia do
przekazania. Czy coś wnieśliśmy, to tylko zależy od niej samej, czy będzie
potrafiła w mądry sposób się nad tym głęboko zastanowić. Racją jest, że nie
należy bezkrytycznie patrzeć na własne dzieci (pamiętam dobrze film "Ballada o
Januszku" i konsekwencje jakie z nadmiernej matczynej miłości), uważam, że gdy
dziecko zasłuży, trzeba wypowiedzić mocniejsze słowa, ale w taki sposób by
przyniosły one coś mądrego. Dzieci przede wszystkim nie powinny być karane
przez tych, którzy je nie kochają, bo tylko obdarzone miłością potrafią
dostrzec swój błąd, chociaż czasem mogą temu zaprzeczać, taka jest dziecięca
psychika. Tak, mi44 napisał również bardzo mądre słowa. Nie można tworzyć
szczęśliwej rodziny darząc uczuciem tylko jej część, miłość musi ogarniać
wszystkich jej członków, bo dzięki temu oni wzajemnie się wspierają i są sobie
potrzebni, inaczej unieszczęśliwi się kogoś, kto chciał ofiarować swe serce.
Zatem droga Nicole, gdy już spotkasz na swej drodze kogoś, kto da Tobie i Twemu
dziecku miłość, ciepło domowego ogniska i zrozumienie, będziesz musiała dla
dobra Was wszystkich ogarnać uczuciem nie tylko swe ukochane dziecko, ale i
tego faceta, który w każdym dniu będzie walczył o to, by być wspaniałym mężem
dla Ciebie i ojcem, tak ojcem, dla Twego synka. Będzie walczył, nie tylko z
przeciwnościami jakie będą go spotykały z zewnątrz, może rodzina, może
biologiczny tatuś, ale także z własnymi myślami, zwątpieniami, czy aby nadal
jest Wam potrzebny, on niekiedy też może mieć słabszy dzień i nie odbieraj tego
jako męską słabość, i wtedy Ty musisz dać mu tą odpowiedź, utwierdzić go w
przekonaniu, że chcesz, że warto, że jest ważną osobą nie tylko dla Ciebie ale
dla całej Twojej rodziny. I nie złość się, nie upieraj, gdy będzie chciał
zachowac się jak mądry ojciec, tłumacząc Waszemu już synkowi, co jest słuszne a
co nie, co dobre a co złe, bo decydując się byc z kimś musisz się liczyć też
właśnie z tym, że od tej chwili ciężar wychowania dziecka będzie spoczywał na
Was...

do faceta bez dziecka

[Gość: realista]

Jeżeli ciebie w jakiś sposób uraziłem to przepraszam. Po tym co napisałeś mogę
ocenić ciebie jako uczciwego i porządnego człowieka o gołębim sercu, który
uszanuje innych. Uszanowałeś Nicol i nie wyśmiałeś mnie jak zgłupiałego
wapniaka. Mam nadzieję, że Nicol swojego synka też na takiego wychowa. Wiem, że
nie jest to forum matrymonialne, bo jest wiele stron, gdzie mogłaby umieścić
swój anons. Jednakże odczuwam, że Nicol w swoim otoczeniu nie ma nikogo, kto
mógłby jej serdecznie doradzić. Słowo pisane nogdy nie będzie tak ciepłe jak
wypowiedziane.

[Gość: Nicole]

Potwierdzam Twoje domysły, nie mam tak naprawde nikogo na kim mogłabym polegać,
wiele razy "przejechałam się" czy to na tzw. przyjaciółkach, czy na mężczyznach
którzy deklarowali platoniczną przyjażń ażeby potem z tej przyjażni dążyc do
czegoś więcej. Dlatego poruszyłam ten temat, kobiet w podobnej sytuacji jest
miliony, może ten post będzie dla nich rowniez okazja na zrozumienie kilku
życiowych kwestii. A ja, mimo rozgoryczenia sprzed kilku dni że jest mi zle,
stwierdzam że potrafię żyć bez mężczyzny. Uczciwie to chyba nawet dochodze do
wniosku, że odstraszam mężczyzn tym, że jestem samowystarczalna i nikim się nie
wysługuję. Pełnię dwie role, męską i żeńską, sprawiam wrażenie silnej bo musze
taka być. Może to mój problem, może powinnam przy np. grzebaniu w silniku
rozejrzeć się w poszukiwaniu mężczyzny który tam zajrzy??? Tylko że to nie moja
wina że nie szukam nigdzie wsparcia w męskich czynnościach, jest takie
powiedzenie: Umiesz liczyć to licz na siebie, całe moje życie tak wygląda że
tak naprawdę moge liczyc tylko na swoja intuicję, zasady i przekonania.Więc tak
robie, nie chcę się juz nigdy w życiu na nikim zawieść.

[Gość: realista]

Zwracając się o opinię mężczyzn z ich punktu widzenia, udowodniłaś że nie
czujesz do nas uprzedzenia. Jak zauważyłaś są ludzie dobrzy i źli bez względu
na płeć. Z racji swoich przeżyć, powiem ci że prawdziwej miłości nie potrzeba
szukać na siłę, ona sama przyjdzie, tylko nie izoluj się we własnej skorupie.
Ja też byłem całe życie niezależny materialnie, ale brak osoby bliskiej szkodzi
psychice. Nigdy nie liczyłem na pomoc innych, lecz bywają dni że człowiek chce
wyrzucić z siebie wszystko co go gryzie i rozładować w ten sposób napięcie. Z
drugiej strony pomyśl o swoim synku. Rówieśnicy są bezwzględni. Chwaląc się
swoimi wspaniałymi ojcami, sprawią jemu przykrość.Czym się pochwali? To jest
jeden z przykładów, że mogą powstawać kompleksy, które odbiją się na jego
właściwym rozwoju. Nie możesz być egoistką. Z drugiej strony inne są potrzeby
emocjonalne dorastającej dziewczynki, inne chłopca. Ty jako dziewczynka
potrzebowałaś bardziej ciepła matki, natomiast ja wracając do dzieciństwa
bardziej garnąłem się do ojca, który wiele mnie nauczył. Twój synek również
bardziej będzie interesował się np.majsterkowaniem niż gotowaniem. Nie chcę
rozwijać dalej tematu, ale tak jak chciałaś przedstawiam ci spojrzenie na
sprawę widzianą męskim okiem i wrażliwością

[Gość: Nicole]

Wiesz, realisto, dzis padło w przedszkolu pytanie jednego z kolegow syna: A Ty
masz tatę? I wiesz, sądząc po odpowiedzi, moj syn wcale nie rozpacza z tego
powodu, odpowiedzial po prostu ze nie ma tatusia, bo tamten byl zły ale ma duza
rodzine ktora go kocha. Lezka mi sie zakrecila po tak "doroslej" odpowiedzi. I
wiesz co jest najlepsze, że tak naprawde jest, na razie bynajmniej niczego
mojemu dziecku nie brakuje, a i majsterkowania dla niego jestem w stanie sie
nauczyc. Przyjdzie pora, to mnie w tym ktoś wyręczy, na razie uczę się bo
wiedza w zyciu sie przydaje :)

taka jest prawda

[Gość: pracownik]

Poniewaz mezczyzni nie chca miec cudzego benkarta. Przypuszczam ze wpadlas albo
bylas niezle najiwna. I miec cudzego bachora nigdy w zyciu.

[Gość: realista]

Nicole nie ze względu na to że ma dziecko, lecz z powodu trudnego charakteru
nie może trafić na właściwego partnera. Jest zawzięta w swoich poglądach i
żadne dobre rady nie pomogą. Jej pytanie na forum nie powinno było się pojawić,
gdyż i tak nie liczy się z niczyim zdaniem.

[Gość: Nicole]

No i po niektorych wypowiedziach w stylu "cudzy bachor" itd dochodze do wniosku
ze zycze kazdemu facetowi zeby kiedys zostal w takiej sytuacji jak moja. I
niech wtedy sie wypowie jak to jest jak ktos nazywa dziecko, jakim by nnie
bylo "cudzym bękartem" Pracowniku, mam nadzieje ze kiedys Cie spotkam i bede
mogla po prostu dac Ci w twarz. Zreszta szkoda reki bo jestes po prostu zerem o
czym swiadzcy Twoj styl wypowiedzi.

do Pracownika

[Gość: Nicole]

I pomysl sobie logicznie - czy Twoj ojciec jest rzeczywiscie Twoim ojcem?? Moze
za chwile Ci powie: Ty cudzy bękarcie...

[Gość: realista]

Jeżeli wczytywałaś się w moje wypowiedzi, to zuważyłaś, że tak jak napisałem
głos zabierali ludzie tobie przychylni, ale też i kpiarze. Uszczypliwe uwagi
powinnaś lekceważyć, a nie pobudzać się emocjonalnie. Zawsze wybieraj to co
najlepsze.

[Gość: menik]

Droga Nicole,
ja Ci to wytłumaczę najprościej jak mogę z punktu widzenia mężczuzny z
paroleltnim stażem małżeńskim.
Niezależnie od jak to nazwałaś dodatku, każda kobieta jest fajna dopóki
niestety nie zostaje kobietą danego mężczyzny na dłuższy czas.
Przepraszam, ale nie uzasadnię Ci tego bo nie zrozumiesz. Po prostu nigdy nie
miałaś na dłużej dziewczyny, czy też żony.
Buźki:)

[Gość: :0]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=55&w=36101706

[Gość: realista]

Co prawda koli w oczy. Niestety takie sa realia. Zaden rozsadny mezczyzna nie
bedzie z toba. Bo niepotrzebuje mamy tylko kobiety, wolnej, niezaleznej. Do
takiej systuacji sama prawdopodobnie doprowadzilas. Jest takie powiedzenie jak
suka by nie dala to pies by niewzial. I nie obrazaj sie na caly swiat ze jestes
nieszczesliwa, niekochona. Wina nie lezy tylko po stronie chlopaka, ale rowniez
po twojej.

do realisty

[Gość: realista]

Wymyśl coś bardziej oryginalnego. I tak mnie nie wkurzyłeś, gdyż twoim cynizmem
nikt się nie przejmie.

[Gość: Franek O.]

Nicol niestety na forum są śmieci, które zawsze mają odmienne zdanie.
Przyświeca im jeden cel - " jeśli mogę kogoś wku... to go wku..., jeśli mogę
komuś dokopać to mo dokopię". Natomiast większość "normalnych" tak jak słusznie
odczytałaś wyżej życzy ci jak najlepiej. Normalny człowiek (nawet facet - nie
mylić z dzieciuchem) nigdt nie powie o żadnym dziecku "bachor" to wiadomo już
od jakichś kilku tysięcy lat. Niestety debilizm w dzisiejszych czasach szerzy
się szybciej niż dżuma i narazie trudno znaleźć jakąś skuteczną szczepionkę.
Głowa do góry, "popatrz w niebo, agdy ujrzysz spadającą gwiazdę - pomyśl
życzenie - na pewno się spełni" może i banalne ale się sprawdza czego i tobie
jeszcze raz życzę .

do Franek

[Gość: realista życzliwy]

Dobrze że są jeszcze tacy ludzie jak my, którzy są ludźmi, gdyż potrafią być
wrażliwi. Nicole nie powinna się przejmować bezczelnością. Jakie to ma
znaczenie, czy kotoś jest z dzieckiem? Normalni ludzie potrafią adoptować
sieroty z domów dziecka i wątpię żeby zwracali się do nich "ty bachorze". Cała
kwestia polega na odpowiednim dobraniu się partnerów.

[Gość: lilu]

zgadzam się z tobą.
droga Nikol ignoruj takich pseudo "realistów", czasem przykro nawet czytać
takie rzeczy co niektórzy wypisują a nie daj Boże że oni tak chyba naprawde
myślą brrrr aż ciarki przeszyły całe moje ciało. nie zyczę Ci abyś spotkała na
swej drodze takich typków (ani Tobie ani nikomu innemu), omijajmy ich z daleka.
ktoś taki co pisze "bachor" jak będzie traktowal wlasne dziecko ( a może to on
kiedyś będzie samotny i jakaś kobieta tak samo nazwie jego dziecko - choć sama
w to nie wierze by jaka kolwiek kobieta mogła tak powiedzieć)

i jeszcze jedno co za prostackie porównanie "suka" kto o zdrowych zmysłach
stosuje takie porownania

[Gość: Andrzej]

Nie wiem Nicol, czy czytasz jeszcze ten wątek. Chciałem podzielić sie z Tobą
moimi refleksjami. Ja jestem z osobą która ma kilkuletnią córke, mieszkamy razem
od 2 lat. Ja mam kilkuletniego syna z poprzedniego małżenstwa.
1. Pomyśl, czy przeszkadzało by ci że Twój hipotetyczny partner ma dziecko.
Konsekwencją są np. wyjazdy z jego dzieckiem, problemy z akceptacją Twojej osoby
przez dziecki itp.
2. Wybierając osobe która by z Wami była zwróć uwage na jej dojrzałość. Nie
bedzie mu łatwo zaakceptowac kaprysy czy niepoprawne zachowanie Twojego dziecka.
3. Zastanów się, czy chciała byś aby człowiek z którym będziesz brał udział w
wychowaniu Twojego dziecka. A wychowanie to nie tylko prezenty i pochwały dla
malucha. Moze wolisz aby sie nie wtrącał do twojego dziecka. Kazdy wybór z pkt.
3 ma swoje wady.
4. Reasumujac: nie podejmuj dramatycznych gestów byle by z kimś byc, bo jest
smutno byc samemu. Prawdopodobnie spodkasz mężczyzn na swojej drodze, tylko
najpierw wymyśl czego od Nich oczeczekujesz. Nie znajdziesz nigdy ideału.
Podobnie Ty nie jesteś idealna, ale wybierz osobe która będzie w stanie podjąśc
to naprawde trudne wyzwanie.Pamiętaj żeby za wczesnie nie mieszac dziecka do
Twoich spraw. Ono juz wiele rozumie i może niechcacy polubić "wujka" który po
pewnym czasie zniknie. Ostrzeżenie: to ze facet będzie zachwycony Twoim
dzieckiem i świetnie będzie sie z nim bawił na początku znajomości nie oznacza
ze za jakiś dalej "będzie prawie ojcem"
Pozdrowienia.
PS Zycze powodzenia , cierpliwosci i mądrości w poszukiwaniach

Dla wszystkim domorosłych twórców psychoanalizy!!!

[Gość: Rolka]

Dajcie sobie spokój z tymi nędznymi wypowiedziami,one do niczego nie prowadzą.A
JEŚLI NIE POTRAFICIE PROWADZIĆ ROZMOWY I TOLEROWAĆ POGLĄDÓW INNYCH TO
ZACZNIJCIE PISAĆ DO "PRZYJACIÓŁKI" Suflerzy życia z bożej łaski,to Wam
potrzebny jest specjalista.RSVP

[Gość: realista]

Może zwróciłaś uwagę na to, że Nicole "chce poznać męskie zdanie". Nie
zatytułowała wątku "chcę poznać zdanie psychoanalityków". Po drugie: o zdanie
nie zwraca się do kobiet, gdyż chodziło jej o odczucia płci przeciwnej. Ze
wszystkich wypowiedzi wynika samo życie. Są wulgarne, są też oparte na własnym
doświadczeniu, a nie na regułkach naukowych. Krytykując tych mądrzejszych,
poniekąd oceniasz ich jako głupców. Podam ci przykład: tonie człowiek na oczach
wielu ludzi. Z tłumu gapiów pojawi się tylko kilku, którzy z narażeniem życia
rzucą się na ratunek i nie muszą być fachowcami typu WOPR. Pozostali tylko
zakładają się o czas w jakim osobą utonie. Tak samo jest z wypowiedziami na
formu i nie masz prawa wszystkich mężczyzn wrzucać do jednego wora, chyba że
jesteś zawziętą feministką.

[Gość: Rolka]

Twoj przykład jest niestety nietrafny,tłum rzadzi sie jak juz zapewne wiesz
innymi prawami niz internetowe forum na ktorym jest pelna anonimowosc i dziala
zupelnie inny mechanizm.Dlatego wlasnie tak wielu ludzi pisze!Jak juz
wspomnialem to piszacy berdziej potrzebuja rady , ale od specjalisty.Niestety
twoje podejrzenia co do mojego feminizmu sa rowniez chybione gdyz nick o niczym
nie swiadczy;)Staram sie nie generalizowac jesli ktos poczuł sie urazony
przepraszam.

[Gość: realista]

Jednak nie zrozumiałaś tego co napisałem. Nie chodzi o reakcje tłumu, lecz o
ludzką wrażliwość na czyjeś problemy. Podałem może zbyt drastyczny przykład.
Nie ma znaczenia akurat jak ludzie reagują w podanym przeze mnie przykładzie.
Człowiek pomagający bliźniemu, robiąc coś bezinteresownie nie uważa się za
bohatera i w większości przypadków tak jak na forum, pozostanie anonimowy. Nie
wiem, czy zapoznałaś się ze wszystkimi wypowiedziami - ja tak. Jeżeli uważasz,
że jest mi też potrzebna rada specjalisty, to jesteś w błędzie. Przeżyłem już
prawie pół wieku i na własnych błędach odróżniam, co jest dobre, a co złe. Bez
względu na płeć są ludzie i ludziska.

[Gość: Andrzej]

Nie poyliliscie wątków???. O czym tu piszecie??? Napewno nie na temat Nicol.
Dołączając do waszego tematu, to po jaką cholere komentować czyjeś wypowiedzi.
Nicol ma swój rozum i sama dokonuje wyborów sensownych postów i "buractwa"

do Anrzeja

[Gość: realista]

Wątku nie pomyliłem (zapoznaj się z moimi wcześniejszymi wypowiedziami). To co
wyraziłem w odpowiedzi dla Rolki, było tylko ripostą na jej tok myślenia.
Jeżeli chodzi o Nicole, nie posądzam jej o brak rozumu. Bardzo dobrze się
składa, że opinie są zróżnicowane, a ich esencja utrzyma Nicole w swojej sile
charakteru i nie pozwoli na to żeby ktoś znowu ją "wpuścił w maliny".

[Gość: Andrzej]

Przepraszam, nie czytałe wszystkich postow. Nie lubie poprostu smieciarskich
wypowiedzi nie na temat.
Pozdrowienia

[Gość: realista]

Nie czuję się urażony, więc nie masz za co przepraszać. Czytałem wszystkie
posty i odpowiedzi na nie Nicol. Tam gdzie były serdeczne reagowała tym samym,
gdzie krytyczne też w tym samym tonie. Widać z tego jak potrzebuje ciepła i
przyjaźni. Gdyby wszyscy mężczyźni wypowiadali się tonem aroganckim, z
pewnością przestałaby wierzyć że są wśród nich tacy, którzy mogliby jej to
zapewnić. Wiara w drugiego człowieka pozwala walczyć z przeciwnościami losu.
Dlatego też zarówno moje wypowiedzi, twoje i kilku innych poważnych ludzi dadzą
Nocole nadzieję, że trafi na kogoś równie wrażliwego i uczciwego. Tego bardzo
mocno jej życzę i pozdrawiam wszystkich forumowiczów, którzy mieli coś
konkretnego do powiedzenia. Głupcom i cynikom proponuję, aby nie wchodzili w
wątki w których poruszane są tak delikatne tematy. Właściwym na ich poziom
był "czy facet może popuścić w gacie ze śmiechu"

[Gość: joasia]

Co wy za bzdury ludzie wypisujecie

[Gość: joasia]

A tak w ogóle chciałabym coś powiedzieć, tylko nie wiem co.

[Gość: Andrzej?]

To po co piszesz???.

Do realista

[Gość: Rolka]

Przykład nie był zbyt drastyczny tylko nieadekwatny do sytuacji "chodzi tu o
rady dla Nicol", a nie o ratowanie czyjegoś życia w obu przypadkach to
niesienie pomocy,ale przyznasz,ze w wypadku Twojego przykładu determinanty
ratowania życia są zupełnie rózne od tych ,które występuja w przypadku rozmowy
na forum.Tam decydują ułamki sekund i wyuczone zachowania, bo ryzyko utraty
życia w przypadku zle udzielonej pomocy jest ogromne. A tutaj nic nie
ryzykujecie podrzucajac Nicoli swoje wizje. Taka jest własnie ta różnica.
Doceniam altruizm forumowiczów, ale z całym szacunkiem, to nikomu nie
pomoże.Scenariusze pisane przez życie mają to do siebie,ze nigdy sie nie
powtarzają.Dlatego właśnie uważam,temat za nieprowadzacy do niczego.A jesli
masz potrzebe pisania proponuje popełnic ksiażke może pamietnik.;)

do rolka

[Gość: realista]

Nie zamierzam nikogo obrażać, ale z twoich wypowiedzi wynika, że życie jeszcze
niczego ciebie nie nauczyło. Sugerowanie abym zaczął pisać pamiętniki może i
jest trafione, jeżeli miałoby to pusłużyć jako pomoc ludziom zagubionym. Tobie
akurat zalecam oglądanie bzdurnych seriali M jak miłość i Na Wspólnej, gdyż nie
potrafisz odróżnić fikcji od rzeczywistości. Co do powtarzania się historii to
fakt,że nigdy nie będą identyczne, mogą być podobne. Morał ich jednak będzie
taki sam. Szanuj człowieka to będziesz szanowany (ciebie też to dotyczy).

[Gość: Rolka]

Słuszna uwaga do której sam sie nie stosujesz "życie ma nauczac ", a Ty
zawężasz mozliwosci doswiadczania Nicol dajac jej "rady"!.Jesli nie portafisz
sie przyznac do nie trafionych wypowiedzi to w ogole nie zabieraj glosu, co tu
do rzeczy maja jakies seriale?!.Wrecz przeciwnie to Ty lewitujesz w jakims
wlasnym wyidealizowanym swiecie.Szanuj człowieka to będziesz szanowany (ciebie
też to dotyczy).

do Rolka

[Gość: realista]

Niech zgadnę - jesteś blondynką z kawałów?

[Gość: Rolka]

Nicol napisała: "I generalnie z braku konkretnych dobrych rad tutaj sama
pokieruję tym wszystkim. Ten,który nas pokocha, weżmie mnie taką jaką jestem, z
szeregiem wad, ale też z masą cennych zalet. I wierzcie mi, nie jestem taka zła
jak sie niektorym może wydawać, doceniam dobre rady i analizuje je ale w
Waszych wypowiedziach nie ma nic, co konkretnie i inteligentnie by mi
odpwowiedziało na zadane pytanie."Przeczytaj i pomysl zanim ponownie cos
chlapniesz kabotynie zagubionych.Trudno dyskutowac kiedy brak argumentacji, a w
dodatku bedac ograniczonym. Szkoda moge tylko ci współczuc,ze resekcja mózgu
sprawiła nieodwracalne skutki w Twoim malutkim rozumku.

Pragnę poznać męskie zdanie...

[Gość: Nicole]

Nikogo tutaj nie obrażam, nie muszę się stosować do rad "bądź otwarta, czekaj
na szczęscie" bo tak jest. Co do mojego mózgu, zapewne jest mały, co teraz
zauważyłam zastanawiając się po co zadałam pytanie na forum i po co co jakiś
czas szukam tutaj rozsadnych odpowiedzi.Wiele z tego co tutaj jest wartościowe
(od kilku stałych autorów) pokrywa sie z tym, czym w życiu się kieruję.
Większość to pisanie po to, żeby popisać, żeby zgnoić kogoś kto ma cięższe
życie, żeby zabić wiarę w ludzi i wiarę w ich serdeczność, żeby dokopać
leżącemu. Jakimi jesteście ludźmi?? Gdzie Wasze serca??
Nie oczekiwałam absolutnie 100% głaskających odpowiedzi, ale kulturalnej
wymiany zdań, której trudno sie tutaj doszukać. Wasze emocje to tutaj w
większości obrażanie poglądów innych, jeśli nie są zgodne z Waszymi... Dyskusja
to wymiana zdań i albo godzenie się z nią, albo wysunięcie własnych poglądów,
nie obrażanie za inność.Wszyscy deklarujemy że jesteśmy tolerancyjni a
wystarczy że ktoś inaczej mysli to juz powód żeby zabić w myślach...Wy pewnie
jesteście czyści i nieskalani...
Zadane pytanie miało mi naświetlić obraz naszych mężczyzn i ich poglądów na
kobietę z dzieckiem i w większości przypadków jest ono marniutkie,
bezuczuciowe. Wiekszość tutaj jest egoistycznie zapatrzona w samych siebie,
egoistycznie chcą tylko kobiety pierwszej swieżości, dziecka pierwszej jakości,
wszystkiego co jest 100% naj.
Ale jak kiedys przezyjecie podobna historię do mojej, będziecie pragnąć choć
odrobiny szczęscia, życzliwości, ręki która czasem Was podtrzyma żeby pod
trudami życia nie paść. Życzę Wam wszystkim wszystkiego dobrego

[Gość: Nicole]

A Ty Rolko może zamiast obrażać kobiety wyjdż na ulicę , znajdź sobie równego,
spójrz mu w oczy, obraź i czekaj na równa wymiane zdań...Taka dobra rada od
umysłu nieodwracalnie zniszczonego przez resekcje mózgu

[Gość: Rolka]

Akurat tak sie składa,ze żadna z moich wypowiedzi nie dotyczyła Pani,gdyż jak
juz zapewne sie Pani zorientowała prowadze poboczny temat z
niejakim "realista".Czyżby jakis podstepny sojusz?Prosze z siebie nie robic
cierpietnicy.Życze Pani abyście odnaleźli przede wszystkim człowieka, a reszta
przyjdzie sama.Pozdrawiam

[Gość: realista]

Twoje ostatnie wypowiedzi zszokowały mnie olbrzymim rozsądkiem. Już myślałem,
że jesteś pokroju Rolki. Zarzuciła mi,że powinienem pisać pamiętniki, jednak
tyle co przeżyłem wystarczy na kilka trylogii. Z jej doświadczeniem życiowym
nie wiem czy napiałaby nowelę. Ty, ja, kilka innych osób z forum, tworzymy
grupę osób o podobnych problemach, dlatego rozmawiamy ze sobą na poziomie. Nie
chcę jej obrażać, ale czasami takim osobom, które wtrącają się z marginesu
utrzeć nosa warto. Nie polecam jej rozwiązywania testów mensy, bo się może
zakompleksić. W swoich wypowiedziach starałem się delikatnie przekazać klucz do
sukcesu. Cieszę się, że zrozumiałaś sedno sprawy tak jak facet bez dziecka,
Andrzej i kilku innych rozsądnych ludzi (czy były z naszej strony chamskie
inwektywy?). Moja pointa: gdy pokochałem swoją kobietę, na początku tak dużo
opowiadała o swoich dzieciach, że męski instynkt samoobronny zadawał pytanie-
czy w jej sercu znajdzie się chociaż troszkę miejsca dla mnie (faceci, którzy
spotykali się z tobą i znikali, też zadawali sobie to pytanie-tu masz
odpowiedź).
Dużo kosztowało mnie to wysiłku by zapracować na miejsce w jej sercu-
poświęceniem, oddaniem. Zyskała partnera i ojca dla swoich dzieci. Chamstwo,
które pojawiło się na forum świadczy, że ci ludzie nie znają wartości uczucia,
wrażliwości. Nigdy nie kochali i nie byli kochani. Cierpliwie czekaj na swoją
połówkę, a gdy go znajdziesz pokaż mu, że też jest w twoim sercu miejsce dla
niego. Nie będę już wchodził na forum, gdyż przekazałem ci swoje zdanie w
sposób najbardziej zrozumiały i delikatny, gdyż potrafiłem wczuć się w twoje
położenie. Bądź mądra-trzymam za ciebie kciuki.

[Gość: Rolka]

Co ty mozesz wiedziec o moim życiu nic ci do tego co napisze na jego podstawie
widze,ze doceniasz ilosc(trylogia)co nie przechodzi w jakosc!, ktora moze byc
nawet nowela. Testy z mensy, a co to ma do rzeczy chcialbys ludzi oceniac na
podstawie IQ śmieszny jestes człowieku jeszcze nie dawno pisałes "Szanuj
ludzi" ,a w tej chwili ponownie sam strzeliles sobie gola! Pomysl to nie boli!!!

To powyzej to do realist oczywiscie

[Gość: Rolka]

do rolki

[Gość: realista]

Tak napisałem: szanuj ludzi a też będziesz szanowany. I tak właśnie jest skoro
pierwsza bez żadnego powodu obrzuciłaś mnie inwektywami, to dlaczego miałbym
cię szanować? Dlatego wiem co napisałem. Czy ja gdzieś określiłem siebie mianem
mormona, że na obelgi mam reagować nadmierną grzecznością. Twoje zawężone
jeszcze choryzonty myślowe są zastanawiające. Nie znasz znaczenia metafory?
Chcąc na przykładzie tonącego człowieka wysublimować ludzką wrażliwość na
czyjeś problemy życiowe, co ma porównanie z reakcjami drwiny z twojej strony i
innych, ty przyziemnie określaś, że co może mieć wspólnego topielec z tematem.
Może i nic, lecz adresowałem to nie do Nicole, tylko do was kpiarzy. To co
opisywałem na swoich przykładach, nie miało służyć tobie, gdyż nie ty zadawałaś
pytania na forum. Reagujesz emocjonalnie na krytykę- zażyj Nervosol. Może
jesteś dojrzała fizycznie jako kobieta, lecz to jeszcze za mało abyś znała
życie. Masz blisko do Matki Boskiej Częstochowskiej, idź się pomodlić, bo
grzeszysz pychą. Między nami jest ta różnica, że na twoje aluzję reaguję
śmiechem, ty zaś nerwami. Zdenerwowałaś się nawet na Nicole, że ma szeroko
otwarte oczy i odróżnia dobro od zła. Nie chcę cię więcej obrażać, więc nie
polemizuj więcej ze mną.

[Gość: Rolka]

Chyba Twoim pobożnym życzeniem pozostanie" Nie chcę cię więcej obrażać, więc
nie
> polemizuj więcej ze mną." Czy sadzisz,ze polecanie komus ogladania seriali i
zastanawianie sie czy jest blondynka nie sprawi mu przykrosci? czy nie wywola
okreslonej reakcji?Uważasz sie za kogos lepszego od innych czy internetowego
poliglote. DOSKONALE WIEDZIALES CO ROBISZ!!!Wymowa nie pozostawia cienia
watpliwosci z twojej wypowiedzi wypływa drwina,cynizm,itp.Zejdz na ziemie! Nie
zasłaniaj sie "szlachetnoscia" chyba,ze uzywasz znaczenia tego słowa
przenosnie;) Napisałam wtedy, ze podobieństwo jest bo pomagamy człowiekowi, ale
w wypadku Nicoli nie ratujemy życia i nie ponosimy bezpośredniego ryzyka.Czytaj
wszystko, a nie traktuj tekstu wybiórczo.Jesli wziac pod uwage metafore,albo
raczej jej skale to rownie dobrze mozna powiedziec "pijany kierowca za
kierownica" i tez bedzie to przenosnie odebrane jako mozliwosc utrata życia
czyli uratuje byc moze zycie blizniemu, jesli po alkoholu nie wsiade za
kółko.Tyle,ze trafnosc tych dwóch metafor jest nieprecyzyjna choc mozna
domyslic sie, ze podajacemu chodzilo o ratowanie życia to rady dla Nicoli
pozostaja tutaj juz na dalszym planie.Co sie wrażliwości tyczy empatia nie
oznacza jeszcze,ze jestes w stanie pomagac innym.Piszeszo że zycie nic mnie nie
nauczyło pewnie znowu "przenosnie",jak ma nauczac Nicol skoro ty chcesz
prowadzic Ja wedlug własnych wytycznych(podajac jej swoj juz rozwiazany
problem ).Nie jestem przekonana aby zycie bedace pasmem sukcesow bylo w pelni
przezyte.Ponownie nasuwa sie pytanie,ze masz sie za półboga?,daj jej mozliwosc
doswiadczac wszystkich smakow ludzkiego istnienia,moze okazac sie ze kiedys
usiadzie zaduma i dojdzie do wniosku,ze wlasnie slodkie zycie bez calej tej
ciemnej strony spowodowalo,iz bedzie mogla napisac tylko nowele, a tego chyba
nie chcesz?Ty smiesz nazywac mnie pyszna chlopie:)troche samokrytyki.Wypowiedz
niezla, ale chyba stac cie nawiecej?

[Gość: realista]

Dziwne jest to że wszyscy zrozumieli mój punkt widzenia tylko nie ty. Nie
zamierzam jak powiedziałem polemizować, bo rozmowa z tobą mnie nudzi i jest
bezprzedmiotowa. Mogę tylko na koniec powiedzieć, że będę spał spokojnie, gdyż
jestem uczciwym i porządnym człowiekiem, ale też nie pozwolę by ktoś wylewał na
mnie pomyje. Ty z kolei nie zaśniesz, gdyż trawi cię jad nienawiści. Istnieje
solidarność kobieca - w czym pomogłaś Nicole? Wręcz przeciwnie swoimi bzdurnymi
komentarzami wprowadziłaś chaos na forum.

p.s. do Rolki

[Gość: realista]

Bardzo cię przepraszam za może zbyt ostre słowa pod twoim adresem. Nie mogę
jednak zasnąć z myślą,że ciebie skrzywdziłem. Zrozum, że przeze mnie nie
przemawia cynizm, nie jestem półbogiem a zwykłym człowiekiem, który potrafi
przeprosić. Nie myśl, że mam podwójne oblicze. Potrafię być czuły, wrażliwy,
ale czasami muszę być ostry. Życie to walka o przetrwanie, które dyktują
problemy dnia codziennego. Może dlatego mam silniejszą wolę i nie liczyłem
nigdy na czyjąś pomoc. Są jednak też słabsi, którym staram się pomagać. Życzę
ci wszystkiego dobrego.

[Gość: Rolka]

Trudna,ale nie niemozliwa, a na pewno nie bezprzedmiotowa.Wszystko kiedys staje
sie nudne.Wierze,ze jest wiecej ludzi, ktorzy potrafia wykrzesac z siebie
człowieka :)choc cxzasem nie przychodzi to latwo. Ty w ostatecznym rozrachunku
okazales sie nim byc.Chcialabym uscisnac Ci dlon,rowniez przepraszam,ale czy
zycie moze stac sie idylla?Mozemy na pewno sprawic, ze bedzie lepsze.Pozdrawiam

[Gość: Rolka]

P.S Na poczatku podobno tez był chaos,a jakos sie wszystko wyklarowało;)

do Andrzeja

[Gość: Nicole]

Czytam to Andrzeju wszystko czasami, wkurzam się czytając "dobre" słowa
niektórych. Powiem Ci że owszem, chciałabym aby moje dziecko miało normalnego
ojca, takiego który pogra w piłkę ale tez skarci na równych ze mną prawach.
Tylko jak czytam niektóre wypowiedzi to mi sie odechciewa, doceniam czytajac
niektóre śmieciarskie wypowiedzi fakt że jestem sama, że nie użeram się z
gościem który uważa dziecko "za bękarta" albo "bachora" choćby niemo w myślach.
I wiesz, jestem wdzięczna losowi za to, że wiem czego chcę, nie zadowalam
się "odpadami". To co czytam ze strony niektórych daje mi tylko obraz
społeczeństwa w jakim żyję i powiem Ci szczerze że dzis jest mi dobrze, jest
obok mnie największy życiowy skarb i tylko to jest ważne. Jeżeli ma mnie
spotkać szczęscie, to mnie spotka, na razie jestem szczęśliwą samotną mamusia.

[Gość: Andrzej]

Miło mi że przeczytałas mojego posta. Chciałem ci w nim tylko ukazac pewne
problemy które moga sie pojawic w nowym związku. Jeszcze jedna prawda, odnosie
"bachorów i benkartów" nie sadze aby mężczyzna decydujący sie na trwały związek
z kobietą "dzieciatą" tak myślał, chyba ze jest głupi. Natomiast ja nie potrafie
kochac córki mojej drugiej żony w ten sam sposób co swojego syna. Nie oznacza to
złego traktowania i innych złych rzeczy, poprostu zdaje sobie sprawe iż sa to
inne uczucia dla syna i "nowej" córki. My wiedzielismy o tym budując swój
związek. Na poczatku było troche z tym problemów, ale z czasem dopasowalismy sie
z "nową" córką.
Reasumując: trudno bedzie znalesc kogos kto pokocha twojego syna jak swoje
dziecko.Nie oznacza to ze nie bedzie dobrym ojcem ale miłość rodzicielska a
bycie dobrym dla nie swojego dziecka to różne sprawy, myśle że do pogodzenia.
Mnie sie to udaje.
Pozdrowienia.

[Gość: Anka]

Nicole, to jest bajka stara jak świat. Ja też dałam się na nią nabrać.
Wiedziałam, że jest żonaty. Ale przecież jego małżeństwo to fikcja,
nieszczęśliwy, kocha mnie, tylko ja się liczę, itd. Każda z nas CHCE! wierzyć w
takie słowa i wierzy zakładając uczciwość faceta. NIC BARDZIEJ MYLNEGO! Oni
chcą tylko ŁATWEJ!!!!! przygody! Rozwód-nigdy w życiu! Zaczyna się o poczuciu
odpowiedzialności, o niezwykle trudnych powiązaniach finansowych, o 20-
letnich "dzieciach", o.... itd. Znasz sama ciąg dalszy. Oni są tchórzami i
wygodniccy. Po cóż robić sobie kłopot? Słowa nic nie kosztują. Potem jest
zawsze tak samo: "przecież ja nic nie obiecywałem", "wiedziałaś". To troszeczkę
inna historia jak Twoja Nicole, ale z tej samej Bajki. Niestety, ja nie
potrafię Cię pocieszyć. Sama takiej pociechy potrzebuję i bie umiem sobie
wytłumaczyć swojej łatwowierności. Przecież wiedziałam... Trzymaj się.

[Gość: biegly]

nie czytalem calego watku, pewnie cos podobnego juz padlo, ale ktory facet
bedzie chcial wychowywac cudzego dzieciaka?

[Gość: zzz]

To nawet nie chodzi o dziecko , ale o to że wkraczasz w świat już
ukształtowany – w gotową rodzinę ( nie zakładasz jej wspólnie z żoną , bo ona
już istnieje – ty tylko do niej wchodzisz ) . Nigdy nie poczujesz pełnej
wspólnoty z taką rodziną , dla dziecka nie będziesz prawdziwym ojcem ( nie
będzie cię tak traktować ) – będziesz kolesiem od zarabiania pieniędzy którego
znalazła sobie ONA z DZIECKIEM – takie myśli będą ci chodziły po głowie od
czasu do czasu . To nie będzie rodzina 3 osobowa ale rodzina 2 + 1 i ty się
będziesz czuł jak ten jeden .

[Gość: ktmm]

Ja mam podobną sytuację do Ciebie Nicole. Mam 30 lat i jestem samotnym
tatusiem. Mój synek ma półtora roczku. Od niedawna spotykam się z dziewczyną,
która wie ze mam syna i to ja się boje jak ona go zaakceptuje, czy będzie
potrafiła go pokochać. Widzę, że jest jej ciężko. Ja nie jestem pewny czy
byłbym w stanie pokochać inne dziecko, żyć i kochać jak swoję. Myślę że zależy
to też od drugiej strony. Próbuje się postawić w jej sytuacji i nie wiem czy
bym podołał. Chce stworzyć z nią i moim synkiem rodzinę, chcę mieć z nią
dzieci, ale obawiam się że w przyszłości nie będzie traktowała mojego syna na
równi z naszymi dziećmi.
Myślę ze dotychczas miałaś do czynienia ze szczeniakami, potrzebujesz
dorosłego, dojrzałego faceta, który doceni to że jesteś dobrą matką, dbasz o
swojego syna i napewno będziesz dbała o Wasze dzieci. A uwierz mi że znaleźć
taką kobietę jest niesłychanie trudno. Zyczę powodzenia

do ktmm

[Gość: realista]

Łączy ciebie i Nicole ten sam problem. Jednak, gdy już traficie na właściwych
partnerów, nie niszcie uczucia, bądźcie wyrozumiali i obiektywni. W każdym
związku potrafi zaiskrzyć, ale dyskutujcie rozsądnie. Jedno dziecko - cóż za
problem. Ja od dawna jestem z moją ukochaną kobietą, którą zaakceptowałem z
dwojgiem dzieci, w tym jedno jest niepełnosprawne, którego wychowanie wymaga
wiecej poświęcenia i wydatków finansowych (leczenie, wyjazdy po klinikach).
Zdarzało się, że na zwróconą uwagę usłyszałem: a co ty masz do
powiedzenia?.Jednak nigdy nie odreagowałem słowami: "ty bachorze". Dziecko
myśli innymi kategoriami niż dorosły, dlatego poprzez długie rozmowy, na
podstawie przykładów, uświadamiałem co złego widzę w ich postępowaniu. Moja
sytuacja finansowa pozwala mi na niezależność, a jednak nigdy nie obróciłem się
na pięcie, mówiąc nie moje małpy, nie mój cyrk. Kształtowanie szacunku wymaga
cierpliwości i zauważam korzystne zmiany w tych relacjach. Tego właśnie
obawiają się potencjalni Wasi partnerzy. Druga obawa to mętalność społeczna w
odniesieniu do rozwiedzionych, czy panien z dzieckiem, co skutkuje presją np.
rodziny, która krytykuje zamierzenia słowami: po co ci takie coś z odzysku,
wtaroj sort itp. Jesteście młodzi, życie przed Wami, traficie na swoich
rozsądnych, tylko też tacy bądźcie.

[Gość: Nicole]

Wy tu sobie między sobą gadu-gadu, a ja uwazam, ze gdzies i tak jest ten, który
nas pokocha. I generalnie z braku konkretnych dobrych rad tutaj sama pokieruję
tym wszystkim. Ten,który nas pokocha, weżmie mnie taką jaką jestem, z
szeregiem wad, ale też z masą cennych zalet. I wierzcie mi, nie jestem taka zła
jak sie niektorym może wydawać, doceniam dobre rady i analizuje je ale w
Waszych wypowiedziach nie ma nic, co konkretnie i inteligentnie by mi
odpwowiedziało na zadane pytanie.

[Gość: realista]

Jeżeli nie wyciagnęłaś właściwych wniosków z konkretnych wypowiedzi, to twoja
sprawa. Smak życia (gorzki i słodki) przed Tobą, ucz się więc nadal na własnych
błędach.

do Realisty

[Gość: Nicole]

Oczywiście że wyciągnęłam wnioski z wypowiedzi, sam zauważyłeś że w
przeważającej większości są opinie typu, "byłaś łatwa to Twoj już problem"
Doceniam te poglądy od ludzi konkretnych. Wiem że nie będzie łatwo, całkiem
niedawno byłam prawie pewna że człowiek z którym sie spotykaliśmy jest tym
właściwym, zmarnowałam 2 lata na dawanie mu szans poprawy. Jeżeli chodzi o
synka, spotkali się bardzo szybko i bardzo szybko polubili, naprawde widać było
ze Rafał jest w stosunku do mojego syna nastawiony pozytywnie, przez dwa lata
biegło wszystko torem ku lepszemu.Ale kiedy ta ślepota nazywana zaślepieniem
zeszła mi z oczu, zauważyłam, że mam dwoje dzieci do wychowywania. Rafał był
człowiekiem spokojnym i był ślepo w nas zaptrzony, to jednak nie chciałam nosic
spodni w rodzinie. Musiałam o wszystkim sama decydować, jak przy dwójce dzieci-
kiedy do dentysty, kiedy termin przeglądu, co ma wziąc do pracy na śniadanie.
Rozmawialiśmy o tym często, nic się nie zmieniało, zabawy owszem były super,
ale kiedy przychodziło do poważniejszych kwestii albo do męskiego oparcia-
zawsze moje propozycje były akceptowane bez dyskusji. Nie chcę ciepłych kluch w
domu, może straciłam na własne życzenie człowieka który był dobry, który o nas
dbał i nas kochał, ale nie mogłam żyć ciągle obietnicami że przejmie role pana
domu. Wierz mi Realisto, staram się być elastyczna, nie chcę sobie znajdować
mężczyzny tylko po to, żeby przyniosł wypłatę i był wspomnianym dodatkiem żeby
łatwiej się zyło. Potrzebuje kogoś mądrego, kto będzie nam umiał zapewnic
poczucie bezpieczeństwa psychicznego, kto będzie partnerem w rozmować i
decyzjach a nie marionetką, tzw. pantoflarzem. Sama jestem osobą dynamiczną i
zorganizowaną, potrzebuję partnera podobnego, by stworzyc wartościowy związek,
w którym nie tylko ja bede karcić większego i mniejszego, ale kiedy czasem i
mnie ktoś skarci.
Właściwie to moja wypowiedż jest nieco chaotyczna, ale sens jest jeden - jestem
wymagającą osobą, wiem czego chcę i dążę do tego, ale potrafię jednocześnie iść
na kompromisy i przyznać się do błędów, wziąć udział w dyskusji i zmienić
własne przekonania jeżeli uznam że nie były trafione.Masz wiele racji w tym co
piszesz i za to doceniam Twoj udział w dyskusji. Miło jest przeczytać
wypowiedzi osoby która była w podobnej sytacji kiedyś dawno temu. Dzięki
Twojemu przykładowi widzę, że są ludzie, dla których dzieci nie są przeszkodą.
Jesteś dzielnym człowiekiem i na pewno z wielkim sercem

[Gość: jarek]

Na początku napiszę, że napradę Cię podziwiam.
Jestem w tym samym wieku co Ty i nie wiem, czy postawiony w Twojej sytuacji poradziłbym sobie równie dobrze.
Nie mam zamiaru pisać co powinnaś robić, a czego nie, bo nie sądzę, by moje doświadczenie pozwalało na to. Chciałem jedynie napisać, byś ewentualnemu kandydatowi na partnera jak najszybciej powiedziała o synu. Oczywiście nie chodzi o to,żebyś na każde "Cześć" odpowiadała "Cześć, mam pięcioletniego syna", ale szybkie postawienie sprawy pozwoli uninąć Ci rozczarowania, a i drugiej stronie pozwoli na jakieś wyjście z honorem. Być może tak właśnie postępujesz, nie wiem tego.
Nigdy nie byłem w takiej sytuacji, więc nie wiem jak ja bym się zachował, ale wiem jedno: na pewno chciałbym wiedzieć o dziecku i to szybciej niż później :) również po to, by móc zastanowić się nad wszystkim. Facet może odebrać zwłokę jako próbę "złapania" go.
Jeszcze raz napiszę: świetnie sobie radzisz.

[korfantydrugi]

Każdy z nas woli by kobieta była bez dziecka(chyba że wdowa)

[Gość: gość]

Tu też wiesz wszystko, Korfanty?

[Gość: kawaler 38]

Odpowiem Ci na podstawie własnych doświadczeń. Kiedyś poznałem kobietę, była po
rozwodzie, miała syna w 3 klasie podstawówki. Byliśmy ze soba prawie 10 lat, nie
chciała ślubu. W pewnym momencie powiedziała, że muszę odejść bo ma innego
partnera, jej syn przeżył stres. Dlaczego kobiety z dzieckiem są takie?

[Gość: toes]

Droga redakcjo "Przyjaciółki"...
wątek sam w sobie się zagubił
proszę przestańcie wypisywać te wywody
z tego nic nie wynika
i to by było na tyle

[Gość: Magda]

Jeżeli nic z tego nie wynika, to po co marnujesz czas i wysilasz paluszki na
wygłoszenie własnego zdania??? Do tej pory śledziłam ten wątek, rzeczywiście
sie zagubił, teraz to niejako wojna między kilkoma osobami kto mądrzejszy,a
była szansa że będzie kulturalnie i na temat