Czy znacie takie dzieci..

[an_ni]

dziewczyno idz na forum Wczesniaki, tam znajdziesz jakies w miare
rozsadne odpowiedzi, bo to z tego co czytam (sama nie mam
wczesniaka) to brak laknienia, problemy z przelykaniem, czy wrecz
wstret to czesty problem u wczesniakow

[foiegras]

kochana mamo
tez jestem mama niejadka, dzis juz 5 latka. Obecnie wazy cos ok 14 kg i
mierzy ciut ponad metr. (miesci sie w siatce centylowej !)
przestal jesc kiedy sam odstawil sie od piersi, ok 10 miesiaca. Pozniej
byla walka o kazdy kes. Cos jak u ciebie. Probowalam : robic papki,
robilam jedzenie "dorosle", nawet jedzenie przed Tv... karmienie konczylo
sie wymiotami, najczesciej. Nieprzegryzionym miesem trzymanym w buzi nawet
do kilku godzin. Chlopak nie chcial jesc. Panikowalam, szukalam czegos co
lubi, okazal sie nim MAKARON. Badania na wchlanianie , nie pamietam juz
dokladnie, niczego nie wykryly. Pediatra zalecila spisywanie WSZYTSKIEGO
co je dziecko w ciagu dnia, kazdego kesa, okruszka chleba. Studiowalam
etykietki produktow, spisywalam w tabelce, przeliczalam gramy na kalorie.
Tak przez 2 tygodnie. Okazalo sie, ze jadl minimalna zalecana dawke.
I spokoj. Gotowalam makaron, pozniej doszly parowki, tosty, ciut miesa i
sladowe ilosci owocow (warzywa przechodza tylko w gestej, miksowanej
zupie.) Moje dziecko jest baardzo zywym chlopcem i w sumie co jadl
to "spalal". Teraz ma lat 5. Je calkiem normalne porcje ( ale tego co
lubi ) wypija jeszcze 300 ml mleka, je jogurty. Na stolowce w przedszkolu
praktycznie nie je, odpuscilam sobie namawianie.
Tez bylam niejadkiem okrutnym, wiec mysle, ze jest to rodzaj " kary" )

nie jest to latwe do wyegzekwowania ale "DAJ SE LUZ"

[kukurydzazpuszki12345]

Droga autorko wątku!
Po pierwsze, nie przejmuj się nieptzyjemnymi i napastliwymi
komenatarzami, tak to już jest na tym forum
Myślę, że może rzeczywiście z jedzenia zrobiłaś zbyt duże HALO,
możliwe, że Twój synek wyczuwa Twój stres, stąd mogą się brać
problemy z przełykaniem. Postaraj się podchodzić do tego bardziej na
luzie (chociaż wiem, że Ci ciężko).
Możliwe róznież, że, ponieważ nie chodzi, minimalna ilośc jedzenia
NAPRAWDĘ mu wystarcza. Dawaj mu porcje wystaczające akurat na te
jego 5 kęsów. Nie więcej. Nie wpychaj mu jedzenia na siłę. Nie
zmuszaj do jedzenia, bo napewno tylko mu je obrzydzisz jeszcze
bardziej.
Możliwe też, że rzeczy, które dajesz mu do jedzenia są po prostu
niesmaczne! Albo akurat jemu nie smakują. Napisałaś, że nic nie
gotujesz - może pora się nauczyć? Gotować co weekend coś innego dla
siebie i niech mały spróbuje. A nóż widelec coś mu w końcu
zasmakuje?
Tyle sugestii i porad. a teraz chwila pocieszenia Znam bardzo
wiele dzieci oraz osób dorosłych, które były i są niejadkami a
pomimo to są zdrowymi, zadowolonymi z życia ludźmi. Moja
przyjaciółka nie lubi mięsa ani surowych warzych, zresztą większości
gotowanych też nie Jada głównie ugotowany suchy makaron i
jogurty. Od lat ma wyniki w normie. Mój facet, kiedy zaczęliśmy się
spotykać (wsześniej miał problemy z żołądkiem) jadł tylko serek
wiejski, suchy chleb i popijał to gorzką herbatą...i tak przez pół
roku! Potem pomału, pomału zaczął się przekonywac do innych potraw.
Mam też koleżankę, która po prostu nie lubi jeść. To znaczy jedzenie
nie sprawia jej przyjemności - je kiedy jest głodna bo wie, że musi.
Ile ludzi tyle historii.
Życzę Ci dużo cierpliwości ale i spokoju - dla Ciebie i Twojego
dziecka. Mam nadzieję, że, że na kilka tygodni/miesięcy wejdę na ten
wątek a Ty napiszesz, że Twój synek zmiótł z talerza cały obiad
Pozdrawiam.

[mikams75]

o kurcze, przeczytalam o swoim dziecku!
serio, sama kiedys zakladalam podobne posty, zamartwialam sie, rozpaczalam i nie
wiedzialam co jest.
Z ta roznica, ze moja nie byla wczesniakiem, ale jakos od poczatku a to nie
miala ochoty ssac, a pozniej nie miala ochoty gryzc.
Tez sporo przeszlam z tym. Nasz pediatra tlumaczyl mi zawsze, ze przelyk jej
wolniej dojrzewa i nic na sile mam nie robic, nie wciskac grudek itp. Kazde
dziecko dojrzewa w swoim tempie - jedne ucza sie pozniej chodzic, inne mowia
pozniej, inne gryza i lykaja pozniej.
Moja nawet zabawek nie brala do buzi, nie obgryzala nic, smoczek tez porzucila
jak miala 2 mies.
A z jedzeniem - potrafila na samym porannym i wieczornym mleku (bez kaszek)
przezyc 2 tygodnie. Mleko tez czasem opuszczala.
Obecnie ma prawie 2 latka i jest lepiej, choc jest nadal w tyle pod tym wzgledem
w porownaniu z rowiesnikami. Waga 11 kg, wzrost ok. 88 cm, nie wiem z czego ona
rosnie.
Chlebek zaczela gryzc jak miala ok. 1,5 roczku, wczesniej to tylko okruszki
rozkladala po stole, karmila wszystkich dookola a sobie do buzi nie wkladala nic.
Wierze, ze sie zamartwiasz. Ale z doswiadczenia powiem - olej, na serio. Lekarz
ocenil, ze dziecko jest zdrowe, wiec jest ok.
Mozesz ograniczyc kaszki, slodkie jogurty, to bardzo syci.
Mozesz np. zrobic omleta na slodko, pokroic na malutkie kawalki i polozyc gdzies
i nie patrzec. U nas zaczelo troche znikac jedzenie, ale miala ponad 18-19 miesiecy.
Olej, przestan dziecku pokazywac, ze ci zalezy, bo takim maluchom sie zlosiwosc
wlacza.
Karm papkami jakie chce jesc, ale sadzaj go przy stole razem z wami. Po paru
miesiacach powinien sie zaciekawic twoim talerzem.
I zycze cierpliwosci, cierpliwosci, i przestan porownywac z innymi dziecmi, choc
wiem, ze mamy maja takie tendencje.
Aaaa, moja ladnie sie uczyla wlasnie na bananie, pozniej pieczone jablko
zasmakowalo. Pozniej makaron - lubi makaron, bez sosu? Gwiazdki, albo duze rurki
do raczki?
Naprawde nie przejmuj sie, nie zmuszaj dziecka, daj mu czas dojrzec.
Jak pisalam, moja dojrzala ale duzo pozniej, nadal wydziwia przy jedzeniu, nic
jej nie smakuje, warzyw nie jada, ale nie wymiotuje, zuc sie nauczyla. Inna
sprawa, ze dopiero teraz ma czym gryzc.
Ostatnio olewam sprawe, niech je co chce, szkoda zeby byly zawsze nerwy przy stole.

[mikams75]

doczytalam jeszcze w twoich postach i musze cos dopisac. Jak maluch zaczyna sie
ruszac to lepiej je, wydaje mi sie, ze twoj dostaje wystarczajaco duzo kalorii
przy nieduzej ruchliwosci i mu to wystarcza. Mojej nie wystarczalo, byla marudna
bo glodna a jesc nie chciala.
Poszukaj tez w necie roznych przepisow, albo poombinuj z rzeczami ktore lubi np.
omleta bananowego - mojej bardzo smakuje, ciasto marchewkowe domowe itp.

[mikams75]

i znowu cos dopisze...
dzieci maja rozne smaki - np. moje potrafila wyjsc mi z talerza ostry sos
chrzanowy czy zupe przyprawiona na ostro curry. Niestety byly to jednokrotne
wybryki, ale chce przez to powiedziec, ze nie powinnas sie ograniczac do
jedzenia dla maluchow, niech probuje od doroslych co chce, nie obawiaj sie, ze
cos tam moze nie jest dla niego odpowiednie. Wiem, ze on nie wykazuje
zainteresowania jedzeniem, moja tez generalnie nie, ale raz na dwa tygodnie jej
odbije i mi cos podkradnie z talerza. Od mamy zawsze smakuje lepiej.

[majarzeszow]

twoj synek jak na wczesniaka jest naprawde spory. moja tez wzesniaczka, z 34tc,
wazyla 2 kg.
Na roczek miala tylko 70 cm i wzyla 7500 - mikrus przy twoim synku.

jest niejadkiem, trzeba sie mocno nagimnastyowac zeby cos zjadla. teraz ma 2
lata i 4 miesiac i wazy 10700, ma 82 cm wzrostu. patrz taka roznica wieku, a
moja ile mniejsza.

sklaniam sie do zdania dziewczyn, ze temat jedzenia urosl u was od rangi sprawy
panstwowej i w kolko tylko myslisz ile zjadl, kiedy jadl i kiedy bedzie jadl.

[melani5]

Moj nie wczesniak ale straszny niejadek.Ma teraz 23m i wkoncu zaczol normalnie
jesc.Tez mialam takie cyrki jak ty,karmienie przed komputerem,przed tv.plakalam
przy kazdym posilku.Chodzilismy do pani gastrolog,ktora doradzila nam
zwiekszenie kalorycznosci tego co malemu uda mi sie wepchac i poczekac do tych
2lat(podobno dziecko sie dopiero wtedy rozjada).Do rannego mleka zaczelam
dodawac lyzke oleju z pestek dyni,lyzke miodu i lyzeczke kakao.Maly szybko
przybral na wadze.U nas niejedze trwalo rok czasu.Teraz maly sam sie upomina o
jedzenie,ale chleba do dzisiaj nie je.

[ewelajnawrocek]

Moj syna na dobre przestal jesc na trzeci dzien po szczepieniu na odre roz
swin, myslalm ze to zbieg okolicznosci i wlasnie na forum o niejadkach
wyczytalam o dziewczynkach ktore po tejze szczepionce tez przestały jesc i
stały sie bardzo wybredne. Do tego szczepienia mial kilka dan ktore lubil,
a teraz juz ich nie chce. Stało sie to doslownia z dnia na dzien. Jest to
jakis trop, ale nie wiem na ile prawdziwy.

[ala_bama1]

A ja wlaśnie siedzę i ryczę mój syn (2lata) nie je nic od...12 godzin. O 6 wypił
mleko i to byłoby na tyle. Niech mi ktoś jeszcze powie że zje jak
zgłodnieje...Co kilka godzin próbuje mu wcisnąć cokolwiek i nic. Niejadkiem jest
od zawsze, ale do niedawna serki, jogurty i owoce jadł bez problemu. Od
niedzieli strajk, codziennie walczę o jedną chociażby łyżeczkę czegokolwiek.
Jutro chyba znowu pójdziemy do lekarza bo już nie daje rady. Badania ok, w
ubiegłym tygodniu mial robione. Lekarze rozkładają ręce, a ja wariuje...

[ewelajnawrocek]

o w koncu ktos kto wierzy ze dziecko moze nie zglodniec, ja wytzrymalam 14
godz i potem nakarmilam na sile. tzn pierwsza lyzeczka jest zawsze na
sile, potem juz jakos idzie. O ile papka.

[ala_bama1]

u nas dzisiaj nie szlo na siłę, nawet łyżeczki. Czekałam aż mąż wróci z pracy,
próbowaliśmy chyba przez godzinę, nie ma szans. Mnie też nie wierza...

[deela]

dziecko moze NIE Zglodniec
po 12 h strajku z jedzeniem i piciem wyladowalam z nim w szpitalu bo juz byl
odwodniony
mial wtedy 6 m-cy

[ala_bama1]

dodam jeszcze że w chwili obecnej maly zaciska buzię na wszystko. Nie ma takiej
rzeczy którą by skosztował czy nawet polizał. Dzisiaj zrobiłam mu frytki, jedną
wziął do buzi i od razu wypluł, mięsa, ziemniaków, ryżu, rosołu nawet nie
spróbował a to też zwykł mieć w swoim skromnym menu. Jestem przerażona, nawet
czekolady nie skosztował. Przy tym wszystkim jest bardzo wesoły, cały dzień
skacze wygłupia się o jedzeniu ani myśli.

[annthonka]

ala_bama1 napisała:

> dodam jeszcze że w chwili obecnej maly zaciska buzię na wszystko. Nie ma takiej
> rzeczy którą by skosztował czy nawet polizał.

A dziwisz mu się???? Kilka postów wyżej pisałaś, że przez godzinę próbowałaś w
niego coś wmusić. Jesteś na bardzo dobrej drodze do wyrobienia nerwicy lub
jadłowstrętu u dziecka.

Byłam niejadkiem z niedowagą (jak miałam rok ważyłam 7500) i od dzieciństwa
wpychano we mnie jedzenie na siłę. Jedno z moich pierwszych wspomnień to łyżka
kaszy sunąca w kierunku mojej buzi. Albo siedzenie przy stole w przedszkolu
dopóki nie zjem całego obiadu (czyli niejednokrotnie aż do podwieczorku, kiedy
szopka zaczynała się od nowa). Do dzisiaj mam odruch wymiotny jeżeli się za
bardzo najem. Dlatego wszelkie fanaberie jedzeniowe mojego dziecka totalnie
olewałam. W wieku półtora roku przez dwa tygodnie pił tylko mleko i herbatki,
nie tykał żadnych pokarmów stałych. Jakiś czas później miał fazę na jedzenie
wyłącznie pomidorów i bakłażanów. Przeżył i dobrze się miewa.

Tak jak radziły dziewczyny powyżej - jeść wspólne posiłki z dzieckiem, dawać mu
do spróbowania nowe smaki i nie histeryzować, jeżeli jeden lub dwa dni się
przegłodzi. Jedzenie ma być dla niego przyjemnością, a nie traumą. Jeszcze nie
było tak, żeby się zdrowe dziecko na śmierć zagłodziło. No chyba, że coś z
dzieckiem nie tak, ale nawet wtedy wmuszanie nic nie da, tylko trzeba porobić
badania.

[falka32]

> Moj syna na dobre przestal jesc na trzeci dzien po szczepieniu na odre roz
> swin, myslalm ze to zbieg okolicznosci i wlasnie na forum o niejadkach
> wyczytalam o dziewczynkach ktore po tejze szczepionce tez przestały jesc i
> stały sie bardzo wybredne. Do tego szczepienia mial kilka dan ktore lubil,
> a teraz juz ich nie chce. Stało sie to doslownia z dnia na dzien. Jest to
> jakis trop, ale nie wiem na ile prawdziwy.

To jest trop dość konkretny.
Tego rodzaju zaburzenia po tej szczepionce są, bywają nawet dużo cięższe, np.
autyzm. Dotyczą rozwoju układu nerwowego. Zaburzenia łaknienia, problemy z
integracją sensoryczną w tym wszystkim się mieszczą. Co prawda nie do końca
wiadomo, czy są bezpośrednio związane ze szczepionką, koncerny się bronią,
statystyki nie wiedzą co mają mówić, dokładnych badań nie ma, ale doniesień o
takich przypadkach jest sporo i coraz rzadziej są lekceważone.

Gdybym ja miała taką sytuację, poszłabym tropem następującym
1. neurolog i integracja sensoryczna. Ta ostatnia na pewno nie zaszkodzi dziecku
po wylewach.

2. nie wiem, jak ty się na to zapatrujesz, ale w leczeniu homeopatycznym
funkcjonują odtrutki na szczepionki. Nie niwelują samego działania szczepionki,
tylko odtruwają z tych syfów w niej zawartych, które są (ponoć) odpowiedzialne
za te zaburzenia. Znajdź homeopatę (nie pediatrę, który się interesuje
homeopatią i przepisuje chammomilę na ząbkowanie), którego zapytasz o odtrucie
po szczepieniu mmr i który ci powie: tak, wiem o co chodzi, proszę przyjść.
Odtrucie to jest kilka granulek, a nie żaden zabieg. Może nie pomoże, nie każdy
jest wrażliwy na homeopatię, może też problem leży gdzie indziej, ale jeżeli
próbujesz wszystkiego, to ten trop na twoim miejscu sprawdziłabym w tym momencie
w pierwszej kolejności. Na forum Homeopatia (prywatne forum na Gazecie, w dziale
Zdrowie) możesz o to zapytać i znaleźć namiary na homeopatów w twojej okolicy.
Tam też w wyszukiwarce znajdziesz sporo informacji - wystarczy że wrzucisz
"szczepienie" "odtrucie po szczepieniu".

[kasia.46]

znam skrajnego niejadka który w wieku twojego synka ważył 7800
jego matka byłaby sczęśliwa jakby ważył 11kg.

[mozyna]

Moim zdaniem główny Twój błąd to brak konsekwencji co do sposobu karmienia, bo
piszesz, że wypróbowałaś wszystko. To ma ogromny wpływ na jedzenie dziecka.

[pip-pi]

Znamy, znamy. Ale wiesz co, zdaniem mojego pediatry wiekszy jest
problem z dziecmi, ktore jedza za duzo, niz za malo. Czy probowalas
moze zapisac, bardzo szczegolowo, co twoje dziecko zjada i wypija w
ciagu dnia? Czasami okazuje sie, ze wcale nie tak malo.
Twoj bol znam z autopsji, rowniez biegalam za moim ok.
poltorarocznym wtedy dzieckiem, zeby zjadl chociaz lyzke jogurtu.
Zwlaszcza, ze chorowal, byl blady i mizerny. Niestety, ta metoda sie
nie sprawdza, bo dziecko nie lubi byc do niczego zmuszane, poza tym
szybko przekonuje sie, ze to dobry sposob na to, zeby mama sie nim
zajmowala. Aha, moje dziecko plulo bananami, dopoki nie dostalo w
calosci, ze skorka, do raczki - po prostu nie lubil rozdrobnionych!
Poza tym, okazalo sie ze lubi serki plesniowe oraz such chleb - bron
Boze z maslem. Oczywiscie, to wszystko okazywalo sie powoli, kiedy w
desperacji siegalam po produkty, ktorych - bylam przekonana- dziecko
nie wzmie do ust. Dlugo bym tak mogla..
Jesli chodzi o tzw. dobre rady. Po pierwsze, dzieci w tym wieku pija
duzo mleka - w zasadzie dziecko 12 miesieczne odzywia sie jeszcze
glownie mlekiem, pokarmy stale, to raczej trening jedzeniowy. Twoj
synek jest niewiele starszy, wiec jesli nie je, ale pije mleko, to
sie nie zaglodzi. Po drugie, dawaj mu male porcje, moze nawet 1-2
kawaleczki, zeby go 'zadanie nie przeroslo'. Po trzecie radzilabym
zrezygnowc z danonkow itp. jedzenia dla dzieci i przejscie na
normalne jedzenie (czyli to co Ty jesz, odpowiednio rozdrobnione),
przy stole, nawet raz dziennie - kolacja. U nas zadzialalo jeszcze
jedno - podawanie dziecku jedzenia na ceramicznych talerzach (nie
lubil plastikowych).
Naprawde Ci wspolczuje, sama przez to przechodzilam, ale sprobuj
zacisnac zeby - nie chce, niech nie je (jedyne co MUSI to pic - bo
sie odwodni). Na pocieszenie dodam, ze moj prawie 5-latek je teraz
prawie wszystko - czasami trzeba zastosowac lagodna perswazje,
czasami zjedzenie obiadu trwa godzine (bo zamiast jesc patrzy w
okno) ale generalnie jest ok. I nie daj sie sprowokowac babciom i
kolezankom, ktore sie uzalaja. Waga dziecka i wyniki mowia, ze nie
jest zle, wiec bez paniki (wiem, wiem - latwo powiedziec).
Pozdrawiam, bedzie dobrze.

[siedzesobie]

pozwole sobie napisac nie jako rodzic, ale jako dziecko-niejadek.
Niekoniecznie Twoje dziecko musi byc podobnym przypadkiem, ale moze
przedstawie opinie drugiej strony.
Cale dziecinstwo bylam traktowana jako wlasnie ten niejadek, i
pamietam siedzenie godzinami nad stolem, bo nie moglam od niego
odejsc poki nie zjem. Tlumaczenia, ze nie jestem glodna albo czegos
nie lubie nikogo nie obchodzily - rodzice najwyrazniej uwazaja, ze
jak postanowia, ze dziecko ma zjesc, to ma to zrobic. To, ze moze
czegos nie lubic jakos nie wchodzi w gre. Czesto konczylo sie
wymiotami, gdy "wpychano" we mnie rzeczy, ktore mowilam, ze nie
lubie.
W koncu rodzice trafili na lekarza, ktory im powiedzial, ze skoro
mam dobre wyniki krwi i inne, to maja przestac stresowac siebie i
mnie, widocznie nie potrzebuje wiecej. I ze jak zglodnieje, to sama
sie upomne. I na moje szczescie rodzice zmienili podejscie, dawali
mi tylko to, co twierdzilam, ze lubie, nawet jesli w ich opinii bylo
to za malo lub mama musiala dla mnie oddzielnie gotowac. Chuda
bylam, ale zyje
Teraz jestem dorosla - jaki efekt? jem normalne ilosci, nadal mam
duzo rzeczy, ktorych nie lubie, do niektorych sama w miedzyczasie
sie przekonalam (niestety pamietam, ze czasem juz rodzicom na zlosc
robilam, bo bylam tym zmeczona).

[ayrish1]

A może nie jajecznice na parze, ale taką z cebulką, czy szynką?Mój (16mcy) gdy
skończył jakieś 11mcy i próbowałam z jajkami, tylko taką polubił. Parówka - nie
zwykłej nie zje, ale franfurterke owszem, ale obraną ze skórki i taką bardziej
przyprawioną. Mięsko? Gotowane nie, ale przyprawione czosnkiem i słodką papryką
kotleciki owszem. Lubi karkówkę duszoną (żeby bardzo miękka była). Kaszek mój
nie je - ma odruch wymiotny, zup też nie je (to samo co przy kaszkach)A może
ryba? Nie na parze, ale normalny kotlecik. Mój ma wyostrzone smaki. Może twój
też tak ma? A co do karmienia przed telewizorem to tak karmiłam córkę, teraz ma
3 lata i sama je bez bajki, zupą tylko ją karmię bo średnio sobie radzi z
łyżką(ale się uczy). Córka przed telewizorem jadła dużo, ale jak już coś
polubiła to teraz je normalnie. Wiem, że takie karmienie jest nie dobre, ale
moja sama z tego wyrosła Głowa do góry, będzie dobrze. Tylko nie wmuszaj (ja
próbowałam - kończyło się tak jak u ciebie). Pomału dacie radę.

[blanzeflor]

nie wiem, czy znasz forum wsparcia dla mam niejadków, tutaj na
gazecie Dziecko w prywatnych, jest tam dużo podobnych przypadków,
albo i gorszych,
ja tam zaglądam, bo moja córka bywa czasem niejadkiem (choć czasem
za to wsuwa aż miło), ale zawsze jest okropnie wybredna, nie próbuje
nowych rzeczy, z warzyw i owoców ma po 2-3, które toleruje, żyje
głównie na makaronie z oliwą i tostach z dżemem, w przedszkolu nie
jada prawie nic, bo jej nie podchodzi, też mnie to czasem frustruje,
ale staram się nie popadać w paranoję, jest drobna i niska jak na
swoje 5 lat, ale wszystko w normie
wiele dzieci lubi makaron, ja daję mojej córce pełnoziarnisty i mam
nadzieję, że choć trochę tych potrzebnych składników dostaje, ktoś
pisał już o tym, że można dziecku urozmaicać, są różne kształty i
kolory, no i fajna, gumowata konsystencja, polany masełkiem albo
oliwą to już jest sensowny posiłek
a tak poza tym, to wydaje mi się, że dużo zła wyrządza sadzanie
dziecka przed telewizorem do jedzenia, w ogóle 14 miesięcy to trochę
wcześnie jak na oglądanie, moim zdaniem, ale jeśli przyzwyczajasz go
do czegoś takiego, to nie dziw się, że potem wychodzi z krzesełka
przy stole, bo się nudzi, każdy by się nudził
jeśli już koniecznie zabawiać przy jedzeniu, to może zamiast
ruchomymi obrazkami lepiej rozmową? ale nie takim babcinym gadaniem -
a teraz łyżka za mamusię, ale opowiadać o czymś ciekawym, bajki
jakieś, bo ja wiem?
moja córka też nie lubi siedzieć przy stole (twierdzi, że jedzenie
jest nudne), więc zawsze staramy się ją zagadywać, opowiadamy kawały
i różne śmieszne rzeczy, żeby choć chwilę wysiedziała
na pewno będzie dobrze, najgorsze to wpaść w to błędne koło, kiedy
nasza frustracja wpływa na dziecko, ono się buntuje, wtedy jeszcze
bardziej się frustrjemy itd.
trzymam kciuki, zdrowia dla maluszka

[m_laczynska]

A nie myślałyście o tym nie jedzeniu trochę z innej perspektywy...hmmm takiej
bardziej psychologiczno - rodzinnej. Bo moim zdaniem jak czytam zawsze o tych
nie jedzących dzieciach, to widzę jedno - taki dzieciak ma niesamowitą "władzę"
w rodzinie - bo mama, tata po prostu staną na głowie, żeby tylko dzieć coś
przełkną,a on NIE! No i ma przewagę i to jaką. Wszystko się kręci dookoła tego
jedzenia, można ustawić wszystkich jak się chce - frytki, czekoladki na
zawołanie. Myślę sobie, że problemem jest w gruncie rzeczy sposób rozwiązania
"tego problemu", bo to Ty jesteś "petentem", a młody ma nad Tobą przewagę. I
jestem w stanie uwierzyć, że przez cały dzień nie głodnieje, bo jak widzi, że Ty
trochę luzujesz, to też on traci swoje wpływy - no to nie zje, aż Ty w końcu
wymiękniesz i znów jest ok...
Tego pewnie nie da się rozwiązać w 2 doby, ale kluczem jest Twoje nastawienie,
żebyś naprawdę wyluzowała i wzięła odpowiedzialność, co nie równa się wpychaniu
jedzenia na siłę. Serio polecam konsultacje wychowawczą/rodzinną, bo problem
może nie leży w przewodzie pokarmowym.

[ewelajnawrocek]

Jest w tym duzo prawdy aczkolwiek wydaje mi sie ze tyczy sie wiekszych
dzieci, ktore np manipuluja tym co chca jesc, bo lubia np tylko niezdrowe
zreczy i wymuszaja. Ja nie znam rzeczy ktora lubialby moj synek i byl
wstanie wymuszac to na mnie, jest chyba za mały, umysłowo to roczne
dziecko, choc przyznam, ze jak sie tak czasem wykręca to ma taki
szelmowski usmiech. Kurcze, a moze dla niego to jest zabawa? Sama nie wiem
juz..

[lilith_dclxvi]

1.Byłam w zeszłym roku na panelu pediatrycznym i był świetny wykład o
zaburzeniach odżywiania i pan profesor psychiatra dziecięcy podkreślał kilka
razy: Z TEGO SIĘ NIE WYRASTA! Jeżeli mały protestuje przy praktycznie każdej
próbie nakarmienia i nie zje nic nawet po głodówce to to nie jest zwykłe
niejadkowanie. Zwykle dzieci zjedzą pięć łyżek, drugie tyle po persfazji typu
"za mamusie" i są najedzone. Gdybyś Ty czekała aż Mały sam coś zje to byś za
parę dni wylądowała na SORze z ciężką hipoglikemia, bo by zupełnie nic nie zjadł.
2.Młody unika jedzenia, bo jest to dla Niego bardzo nieprzyjemne- albo ma
problemy z ukł. trawiennym albo jakąś traumę. Wiem, że to dziwnie brzmi, ale
widziałam już parę dzieciaków, które jak raz oberwały po popuszczeniu w majtki,
to potem paręnaście dni nie oddawały stolca, aż wylądowały na oddziale. Niektóre
np. nie jedzą nic w określonym kolorze lub konsystencji, bo mają bardzo
negatywne wspomnienia. Może Twojemu dziecku coś stałego utknęło kiedyś w
przełyku albo się mocno oparzył i dlatego protestuje.
3.W pierwszej kolejności należy przeprowadzić porządną diagnostykę
gastroenterologiczną. I to w porządnej klinice pediatrycznej na gastroenterologi
dziecięcej, bo na oddziale pediatrycznym w zwykłym szpitalu zwykle nie mają
specjalistycznego sprzętu to spacyficznych badań dzieci. Jak jesteś z Mazowsza
to polecam oddział B na Działdowskiej- jest świetny profesor Trzeba wykluczyć
wszystkie możliwe przyczyny organiczne jadłowstrętu. Jak będzie trzeba to nawet
dokarmić przez sondę, zanim małemu coś się stanie.
4.Jeżeli z brzuchem jest wszystko w porządku to wtedy powinnaś iść na porządną
konsultację z psychiatrii dziecięcej(np. na Marszałkowskiej). Trzeba zbadać,
czemu Młody nic nie je i bardzo powoli nauczyć nauczyć go jeść nowych rzeczy -
strasznie ciężka praca, ale sam się nie nauczy
5.Młody jest w stanie zjeść parę ciniminis, bo widocznie nigdy wcześniej się po
nich źle nie czuł, jak kiedyś będzie mu gorzej to też z tego zrezygnuje.
6.Nie wiązałabym jadłowstrętu bezpośrednio ze szczepieniem.
7.NIE DAJ SOBIE WMÓWIĆ, ŻE JESTEŚ ZŁĄ MATKĄ. Czasem, żeby pomóc dziecku trzeba
go karmić na siłę i zrobić kilka nieprzyjemnych badań, ale to wszystko dla jego
dobra. Zdrowienie to ciężka praca i wcale nie jest przyjemne, ale prznosi rezultaty.
8. Ja za młodu byłam strasznym niejadkiem, wyglądałam jak z kraju trzeciego
świata, ale zawsze parę łyżek zjadłam. Też mam traumatyczne wpomnienia z
karmienia w przedszkolu (pamiętam jak na siłę zjadłam całą drożdżówkę, jak po
pół miałam zupełnie dość, żeby pójść się do innych dzieci bawić i wszystko
zwróciłam na ulubioną spódnicę), ale moje niejedzenie wymagało z małych potrzeb-
mam wolny metabolizm i zawsze byłam drobniutka, tak jak moja mama. Dziś jem małe
porcje, ale często.
9. Wybacz, że same instrukcje i diagnozowanie na ogległość, ale nie wierzę w
"samowyleczenie" Twojego dziecka, to już jest niejedzenie patologiczne i musisz
mu zdecydowanie pomóc, sam nie da rady. Mam nadzieję, że Cie nie wystraszyłam,
ale na pewno lepiej sprawdzić, czy to coś poważnego niż żyć w niewiedzy z
cierpiącym dzieckiem.

[ewelajnawrocek]

nie wystraszylas...wiem o tym wszystkim w mniejszym lkub wiekszym
stopniu...nie pisalam wczesniej ale moj synek mial straszny i chyba
jeszcze troszke ma refluks, do roku rzygal jak kot na odleglosc, teraz tez
sie zdarza raz na kilka dni chkusnąć zupk,a kaszka...wiele razy rzygal juz
pokarmami stałymi co było straszne, bo sie dusił, dławił, szło
noskiem..przeszlismy z mezem niejedną trwogę jak młody rzygał..na pewno
nie bylo to dla niego zachęcające do jedzenia

co do szczpienia priorixem - wiem jakie moze niesc za soba skutki,
zdecydowalm swiadomie, ze mimo to zaszczepie, po tym jedyne co sie stało
to wyszedł wezel chlonny za uchem

[melani5]

Kurde,zajzalam do ksiazeczki,no i maly faktycznie mial najwieksza faze nie
jedzenia wlasnie po priorixie!nigdy o tym nie pomyslalam. Przez dwa tyg.zyl na
soku wnogronowym i paluszkach z makiem-to byl koszmar.Stracil wtedy ponad
kilogram.Lekarze sie nie martwili do pil jak smok.

[analist73]

Moje dziecko miało fazy niejedzenia w okresie 9-15 miesięcy. Okazało się że nie
je nic co ma w sobie marchewkę, albo leżało koło niej. Nie jadło kaszek,
pieczywa. Resztę brało do ust ale tylko małe kawałki. Jak wyeliminowałam
marchewkę, kaszki, obiadki dla niemowląt to apetyt się poprawił. Ale i tak jadła
co chciała np w jeden dzień jadła ziemniaki, w drugi brokuła, w trzeci mięso. W
wieku chyba 1,5 roku Przez tydzień tylko piło mleko i nic nie jadło, co włożyło
do buzi o pogryzło i wypluło. Potem wyszły 4 ząbki i przeszło. Schudło, ale
wyniki badań miało dalej dobre. I jeszcze jedno im bardziej była namawiana do
jedzenia tym mniej zjadła. Obecnie ma prawie 4 lata, wagę 12,5kg i bardzo dobre
wyniki badań i apetyt.

wieści ze złobka:-(

[ewelajnawrocek]

dzis mlody pierwzy raz nie zjadl nic w zlobie przez 9h, troszke zupki ale
zwymiotowal bo miala grudki, nie chcial tez nic potem, trzy opiekunki i ja
probowalysmy dac jego ulubiony onegdaj jogurt..na wieczor zjadl troche
sinlaca, otwieral buzie do jedzenia a mimo to plakal..do tego cały wieczór
jęczał i poszedl juz o 18.30 spac
czy to te zeby? widzialam ze jedna trojka wyszla ,druga wystaje..wydaje mi
sie ze jak zab juz wylezie to nie boli..

[spinka84]

Sama jestem takim dzieckiem! Nie jadłam nigdy. Mama nigdy nie mogła wmusić we
mnie jedzenia, w przedszkolu też nie jadłam. Jak byłam trochę starsza i
potrafiłam jeść sama, to całe dnie spędzałam w kuchni. Ledwie skończyłam jeść
śniadanie, był obiad a ten męczyłam do kolacji. Lekarze rozkładali ręce, bo
wszystkie wyniki mam prawidłowe. Dzisiaj mam 25 lat i jem jak chcę i jak mam na
to ochotę. Są to 3 posiłki dziennie, ale potrafię się obejść bez jedzenia. Muszę
sobie o tym przypominać. Jak jestem u Mamy wmusza we mnie jedzenie do tej pory.
Jestem zdrowa, byłam badana nie raz. Lekarze rozkładali ręce. Wagę też mam w
porządku.
Pozdrawiam serdecznie wieczny niejadek

[joannka2]

Mój młody był taki. W wieku 2 lat ważył 12 kg. Stosowałam różne metody, włącznie
z przegłodzeniem - po czterech dniach to JA wymiękłam. Ale rozwijał się
prawidlowo i generalnie nie chorował więcej niż inne dzieci.
Teraz ma 12lat i wreszcie zaczyna jeść. Do dziś jedzenie nie kojarzy mu się z
przyjemnością, ale myślę że to moja wina, bo każdy posiłek był źródłem ogromnych
nerwów.

[mmiicchheellee]

a ja ci dam taka oto rade...wyczytralam w ktorejs twojej wypowiedzi
ze nie umies zugotowac kompletnie nic wiec moze naucz sie gotowac a
nie za pierwszym ale za ktorym,s kolejnym razem napewno twoj synek
skusi sie na pyszny domowy obiadek bo tych sloiczkow i innych rzeczy
to pewnie ma dosc....moja corka tez jets niejadkiem i ja kiedys tez
nie umialam gotowac ale wyczytalam pare przepisow z neta i po jakims
czasie zalapalam ze gotowanie to nic trudnego a jak mala wcina te
moje obiady mysle ze synek skusi sie na domowe obiadki i juz nie
powiesz ze jest niejadkiem... powodzenia

[krakrakrakra]

Nie mam siły czytać wszystkich postów, bo większość z nich jest do
siebie podobna. Ograniczę się do opowiedzenia, jak było u nas.
Mój syn jadł ładnie do około roku, a potem przestał. Jako, że mam
też starsze dziecko, które było klasycznym niejadkiem i z biegiem
czasu zaczęło jeść, stwierdziłam, że temu też przejdzie i wciskanie
jedzenia na siłę nie ma sensu. Nie wciskałam. A on jadł coraz mniej
i mniej... W końcu przestał jeść w ogóle. Pił soki - fakt, ale nie
jadł prawie nic - dosłownie po kilka łyżek czegokolwiek dziennie.
Trwało to miesiąc. Przestał rosnąć, wypadł ze wszystkich siatek
centylowych, strasznie chorował. W końcu pediatra wysłał nas na
badania. Podejrzewali całą masę różnych ciężkich chorób. A z badań
wynikało jedno: jest niedożywiony. Mając 1.5 roku ważył 7 kilo (tyle
samo, co rok wcześniej) i miał 72 cm wzrostu. Zaczęliśmy wciskać
jedzenie na siłę. Przed telewizorem, z zabawkami, robiąc z siebie
małpę, żeby zająć czymś dziecko. Powoli zaczynał jeść, choć wymagało
to od nas ogromnego wysiłku. Jak poszedł do przedszkola,
przedszkolanka z 30-letnim stażem powiedziała, że jeszcze takiego
niejadka nie widziała. Przez rok w przedszkolu nie zjadł nic, jeśli
nie był karmiony. Na szczęśćie pani się zawzięła i cierpliwie go
karmiła. W tej chwili ma 4.5 roku, waży 13.5 kilo i je coraz lepiej.
Jeśli go karmię, potrafi zjeść na prawdę dużo, tyle, że ja sie
staram go za często nie karmić - trochę jest na to za duży. Czasem
odnoszę wrażenie, że on po prostu nie odczuwa głodu, ale powoli uczy
się, że jeść trzeba (tak jak sprzątać, myć zęby, czy
mówić "przepraszam", jak się coś złego zrobiło).
W każdym razie: nie wiem, czy to Cię pocieszy, bo jak wiadomo, każdy
przypadek jest inny, ale u nas wygląda na to, że to przechodzi
(chociaż bardzo powoli). Jak teraz o tym myślę, to przełomem wydaje
się moment, kiedy poszedł do przedszkola. W tej chwili nadal muszę
walczyć o jedzenie (przypominać, szantażować, przekupiać...), ale
nie jest to już kwestia życia i śmierci. A nawet czasem mogę
odpuścić Jest coraz lepiej. I życzę Ci, żeby i u Was tak było.

[siostra_k]

Witam
sama byłam i raczej nadal jestem takim tadkiem niejadkiem. moja rada
nic na siłę widzę po postach że nie pierwsze ją piszę więc weź ją
sobie do serca. do tej pory pamiętam jak we mnie wmuszali żarcie i
rosło mi w gębie nie dlatego że niedobre tylko chyba raczej dlatego
że wmuszane - to najgorsze co może być!!! moja mama znalazła na to
jednak sposób z którego moja siostra dotej pory się śmieje a więc
moja kochana mamusia wymyśliła i to bardzo dobrze że nie muszę
wiedzieć że jem poprostu karmiła mnie butlą przez sen ja się nie
stresowałam i ona była zadowolona bo wiedziała że jem tylko moja
siostra miała radochę i dotej pory ma jak wspomina że do 8 roku
życia jadłam z butli przez sen kaszkę a ja to pamiętam tylko w
jej wspomnieniach i naśmiewaniu się obecnie mam prawie 30 na
karku dalej uwielbiam kaszkę manną mojem mamusi tylko już nie jem
jej przez butelkę. chuda byłam i jestem i to przerażliwie w szkole
mnie przezywali szkieletor więc nie ma się co przejmować każdy ma
inny metabolizm i inną przemianę materii obecnie nieraz zjem więcej
od mojego chłopa jak mi coś smakuje i mam dzień na jedzenie i wtedy
on się śmieje że chyba mnie lepiej ubierać niż żywić, a ja się
śmieje z siostry bo ona z tego co pamiętam całe życie się odchudza a
ja jem wszystko co mi smakuje więc głowa do góry i znajdź złoty
środek jak moja mama
dodam jeszcze że jestem okazem zdrowia pewna mądra pielęgniarka pod
koniec podstawówki gdy wykryli u mnie 3% anemię powiedziała mojej
mamie że 3% to nie choroba i "ten typ tak ma" i rzeczywiście siłę
mam niejednego chłopa przenosze lodówki pralki sama z meblami jeżdzę
po chałupie bo często przemeblowania robie i nie lubie przy tym
żadnej pomocy a zdrowa jestem do tej pory i nawet jak wszyscy
chorowali to się nie zarażałam bo odporność mam poprostu ludzie
się różnią i to musisz zaakceptować tylko ja w rodzinie jestem taka
chuda i dobrze mi z tym więc nie męcz dziecka prosze w jego
imieniu jeszcze ci się kiedyś za to odwdzięczy zobaczysz

Jedzenie i zabawa

[3-mamuska]

tak sobie czytam i mysle,napisalas ze synek wypluwa lub wymiotuje jesli cos ma
kawaleczki,moze on bawiac sie przy jedzeniu zapomina o gryzieniu,nie koncentruje
uwagi na tym co robi.On potrzebuje czasu zeby sie przestawic,nie mysl ze jadzac
tak przez 16 miesiecy,nastawiony na bierne przyjmowanie,zacznie jesc cale
kawalki siedziec grzecznie i zjadac caly posilek.(to jak ludzie jedza przed
telewizorem a po filmie dociera do nich ze zjedli paczke ciastek,chipsy i bog
wie co jeszcze bo ogladajac film nie zwracali na to uwagi)
Przestawienie go moze to potrwac sporo czasu,bo dla niego posilek to przykry
obowiazek zle mu sie kojarzy i dlatego ucieka i sie wycofuje,po 1 lyzce poddaje
sie bo wie ze nie dasz mu spokoju .Wiem co mowie, bo moj najmlodszy jak jest
glodny to jej sam 3-4-5 lyzek wklada do buzi a potem oddaje mi lyzke i chce zeby
go karmic, bo mu sie nudzi jedzeniem,ale ja stram sie go nie karmic tylko
zachecam zeby jadl sam dalej,a jesli oddaje lyzke to konczymy posilek.(karmie go
tylko w takim wypadku, kiedy gdzies sie spiesze lub wiem ze nie bedzie mnie
dlugo w domu,a w tym czasie bedzie mogl zjesc tylko jakies przekaski,ale to
czasami lub jest bardzo zmeczony.A i nie ma idealow,moje ma za to klopoty ze
snem i nie wiem jak z tego wybrnac,chyba poczekam az podrosnie.pozdrawiam

[beatazet]

Raz...zmieniłabym miejsce posiłku, ustawiła stolik-krzesełko w innym miejscu lub
nawet siadła na podłodze-dywanie.
Ugotowała na sypko kaszę jęczmienną lub ryż (ewentualnie gryczaną, ale tej sama
nie lubię i 14 miesięcznej córce jeszcze nie dawałam) lub makaron ( teraz są
różne kształty, taki drobny kółeczka lub gwiazdki lub co innego małego). Dała
łyżeczkę lub widelec. Dzieci bardzo często lubią makaron.
Moja starsza takimi na sucho bez dodatków , zwłaszcza makaronem zajadała się do
3 roku życia.
Ugotuj zupę, normalną, na mięsku i warzywach. Bardzo drobno pokrój mięso i
marchewkę ( lub zduś widelcem) Jak się dławi dawaj sam wywar. Starsza jadła zupę
do trzeciego roku życia. Nie lubiła drugiego. Tyle, że u nas zupa gęta była. Ale
od czegoś trzeba zacząć.

[phantomka]

Kiedys rozmawialam z pewna madra lekarka, ktora mowila mi, ze coraz
wiecej dzieci cierpi na jadlowstret, a jest to spowodowane tym, jak
karmia je rodzice. Moze i Twoj syn ma juz dosc tego napychania.
Polecam wizyte u dobrego psychologa dzieciecego, pogada z Toba i
fachowym okiem oceni, czy problem jest juz na tyle duzy.
Nie ma dzieci, ktore glodza sie specjalnie, problem zawsze w czyms
tkwi. I na razie mozna go szukac tylko w sposobie karmienia.

[ola33333]

u nas okres jak mloda miala jakies 14, 16 miesiecy byl najgorszy, bo
juz papek nie chciala a stalego jedzenia jeszcze nie umiala jesc.
Zaczela od bananow, chrupkow, potem udka z kurczaka zaczela jesc.
Powoli ale jakos poszlo. Wiele miesiecy mordegi, karmienia kilka
godzin dziennie. Wiem przez co przechodzisz. Ale niektore dzieciaki
takie sa i juz.
Moja teraz ma 3 lata i je, moze nie jakos super, ale nie jest zle.
Dalej szczuplutka ale wysoka, wyniki krwi ok, hemoglobine na lepsza
niz ja. Bylam z nia wtedy jak miala te 16 miesiecy u psychologa. Ten
psycholog zobaczyl, ze dziecko jest zywe radosne, mi dal porady dot.
karmienia. Moze nie wszystko sie sprawdzilo ale wypracowalam moja
metode: proponowac co 2 - 3 godziny cos do jedzenia, jak dziecko
tego nie chce to cos innego co w miare lubi. Tym sposobem mloda
jadla udka z kurczaka przez ponad rok prawie codziennie, ale innego
miesa nie chiala, no to dawalam te udka.. Jak nie chce jesc to nie
zmuszam.
Dodam ze okres 14-16 miesiecy byl u nas krytyczny takze z tego
wzgledu ze u mlodej czworki szly i meczyly ja najwyrazniej, co tez
na apetyt wplywalo negatywnie.

Powodzenia!

[eutyreoza]

Znam. To ja.

W dzieciństwie byłam okropnym niejadkiem, w dodatku ze sporą
niedowagą, a moja mama niemalże na rzęsach stawała, żeby choć trochę
jedzenia we mnie wcisnąć. Nawet do sanatorium jeździłam, żeby się z
tego wyleczyć - też nie pomogło.

Teraz takim niejadkiem jest mój ośmioletni siostrzeniec - ma kilka
ulubionych potraw, które je, ale niestety zjada ich mikroskopijne
ilości.

Nie pamiętam, kiedy dokładnie przestałam być niejadkiem, alo coś mi
się wydaje, że jakoś tak w okolicach siódmej klasy podstawówki i że
miało to związek z okresem dojrzewania.

Moja rada - nie zmuszaj dziecka do jedzenia, bo to przynosi odwrotny
od zamierzonego efekt. Ile zje, tyle zje.

[deela]

chyba sie moge wypowiedziec
moj syn do drugiego roku zycia nie jadl prawie nic
potrafil przezyc dzien o pol kromki suchego chleba
zrobilam mase badan ktore wskazaly jednoznacznie na przedawkowanie wit d3
mlody nie jadl niegdy - moze niedlugo po urodzeniu ale krotko
na rok wazyl 7400 na dwa lata moze z 8200
po drugim roku zycia zaczelo sie troche poprawiac, ale niewiele
dopiero jak skonczyl 3 lata zaczal jesc wiecej, o wiele wiecej ale nadal szalu
nie ma
ma 3 lata o 4 m-ce wazy 9100
jak rosnie to w gore a wtedy traci na wadze
nie wiem co mam z nim zrobic... wzrostu ma 96 cm wiec nie az tak strasznie malo
ale za duzo to to tez nie jest

[milamichaj]

Jasne ze są na to sposoby! Zapraszam tutaj:ulubione-
mili.blog.onet.pl/

na szczuplych i zdrowych ludzi..

[camel_3d]

))

[mag_internautka]

Pewnie się będę powtarzać, bo nie czytałam tych stu-ileś postów
powyżej. Chciałam jednak napisać, że mam dwoje dzieci i dowód na to,
że dziecko od małego może chętnie jeść. Metody:

--> Nie zmuszać do jedzenia, nie zabawiać przy jedzeniu, nie
przekupywać!!!!!!

Moje dzieci po prostu siadają do stołu i po prostu jedzą. warunek -
gdy są głodne i gdy jest to co lubią. Głodne na ogół są w porach
posiłków bo nie dokarmiam ich między posiłkami, dostają mało
słodyczy, raczej owoce. Dostają to co lubią, bo z reguły
już "dograliśmy się" - czyli oni lubią to co ja gotuję, a ja raczej
wiem, co może im smakować. Zasadniczo jedzą wszystko - mięso, drób
(duszone), ziemniaki, makarony, ryby, warzywa (raczej gotowane -
brokuł, kalafior, buraki, itd), kanapki z wędliną lub dżemem, serki,
jogurty, owoce. Piszę o tym, bo ja od początku wierzyłam w
karmienie "zdroworozsądkowe"... gdy dzieci były mniejsze to nie
zawsze chciały jeść i nie wszystko.... stosując metody j.w.
osiągnęliśmy taki sukces! Choć musiałam stoczyć walkę z teściową gdy
córeczka była mała - bo wg teściowej dziecko powinno jeść kiedy ONA
(teściowa) tak uważa, to co ONA wymyśli - i w takiej ilości co ONA
nałoży (porcji zupy przygotowanej dla rocznego dziecka nawet ja bym
nie dała rady zjeść!!!). No i oczywiście potem problem, bo dziecko
nie chce (nie ta pora, nie ten smak lub za dużo) .... i wtedy panika
(u teściowej), stawanie na głowie, zabawianie, cyrki.... oj musiałam
się nawalczyć aby mi dziecka nie zepsuła.... do drugiego już jej nie
dopuściłam (w sensie opieki). Na koniec dodam, że moje dzieci mają
5,5 roku i 3 lata. Oczywiście wg teściowej sa za chude... wg
pediatry w normie... ale gdyby teściowa miała wolną rękę to by je
tuczyła na siłę... i by narzekała, że są niejadkami... mój mąż też
podobno był podobno "niejadkiem" no ale ja się nie dziwię....


Drogie mamy - mniej słodyczy, więcej spacerów, owoców - to też
jeszcze ma wpływ na apetyt. No i odpuśćcie trochę. Nie zje
śniadania - zje duże drugie śniadanie... zje mało na obiad - to zje
dużą kolację... to tak na początek, bo potem naprawdę dziecko
wyregukuje swój apetyt do pór posiłków. Pamiętajcie - gdy walczycie
(takie nakłanianie do posiłków też jest formą "walki") - to dziecko
zawsze stawia opór!

[deela]

och opowiadasz SAME IDIOTYZMY!!!!
nie zabawiac przy jedzeniu, przeglodzic, stale pory jedzenia
i tego typu podobne bzdety
daruj sobie bo na oczy nie widzialas dziecka ktore po prostu nie chce jesc i
moze sobie umrzec z glodu
owszem dziecko MOZE SIE ZAGLODZIC
wiec daruj sobie ta litanie glupot i odejdz szczesliwa do swoich jedzacyh dzieci
i ciesz sie ze nie masz problemow
> Drogie mamy - mniej słodyczy, więcej spacerów, owoców - to też
> jeszcze ma wpływ na apetyt. No i odpuśćcie trochę. Nie zje
> śniadania - zje duże drugie śniadanie... zje mało na obiad - to zje
> dużą kolację...
nie zje nie zje nie zje NIE ZJE
rozumiesz ze NIE ZJE
ze nie zje nic dnia pierwszego drugiego TRZECIEGO DNIA TEZ NIE!!!!
oj przezylam takie maratony
a co ja przezylam to ty nie zrozumiesz

[d.o.s.i.a]

Przetrzymywanie w krzeselku godzinami, wmuszanie kaszki przez
Ciebie, albo trzy panie w przedszkolu. Normalnie hardcore.

Obrzydzilas dziecku jedzenie. Rozregulowalas osrodek glodu, ze teraz
pewnie dziecko nawet nie kuma zwiazku miedzy znienawidzonym
jedzeniem, a zaspokojeniem glodu.

W sumie nie napisze nic co juz padlo na tym forum. Po pierwsze,
przestan karmic dziecko. Narobilas bigosu i teraz musisz to
odkrecic. Twoja metoda NIE DZIALA i NIE ZADZIALA i im predzej to
zrozumies tym lepiej dla Twojego dziecka. Daj dziecku w lapke, albo
poloz na stole cos co ma smak i niech dziecko na nauczy sie odkrywac
jedzenie. Niech samo decyduje co i kiedy ma jesc.

I przestan histeryzowac jak nie zje od razu. Wprowadzasz do posilkow
nerwowa atmosfere i skutek tego oplakany, jak widzisz. Niech dziecko
obserwuje Ciebie jedzaca, usmiechaj sie do niego i proponuj
delikatnie jakies smakowite kaski. Jak nie chce nie zmuszaj.

A najlepiej polecam metode oddania dziecka w rece kogos normalnego
na pare dni.

The House of Tiny Tearaways with Dr Tanya Byron

[my_valenciana]

Jak dla mnie to klasyczny syndrom matki wcześniaka - musiałaś pilnować
żeby przybywał i nadal się o niego boisz. Normalne. Znam takie dziecko,
mojej przyjaciółki córka urodziła się w 32 tygodniu. Takie same
problemy z jedzeniem. Gdybym nie widziała to bym nie uwierzyła. Mała
potrafiła 2 godziny trzymać w buzi kęs jedzenia. Przetrzymywana - nie
jadła godzinami - nie 2-3, kilkanaście godzin nic. Przyjaciółka na siłę
wciskała łyżeczkę, bo mała nawet po kilkunastu godzinach zaciskała
usta. Ona potrafiła się obudzić po spaniu i mieć w buzi jedzenie.
Jej mama mówiła, ze ona wie, że mała nie jest zagłodzona, ale i tak
ważyła ją codziennie. Malutka, kiedy skończyła 18 miesięcy, zaczęła
normalnie jeść. Tzn drugich dań nie je nadal, ale zupę zje i nawet nie
trzeba jej rozdrabniać.
Moim zdaniem powinnaś dawać to co dziecko zjada - nie przejmuj się tym,
że ma już jeść kawałeczki - jak wchodzą papki, to dawaj papki - to nie
jest normalny niejadek i wiele osób udzielających tu rady ewidentnie
nie przeczytało wszystkich twoich wypowiedzi.
Moim zdaniem pozwolenie mu na niejedzenie spowoduje, że będzie tylko
gorzej bo ewidentnie twojemu dziecku jedzenie nie jest do szczęścia
potrzebne.
Kiedyś był taki program - "The House of Tiny Tearaways with Dr Tanya
Byron" - rewlacyjny. Wiele dzieci miało w nim problem z jedzeniem - i
pani psycholog dawała rodzicom wskazówki jak postępować, poszukaj go.
Chodziło ooswojenie jedzenia - dotykanie, próbowanie metodą małych
kroków. Myślę, ze wszelkimi sposobami powinnaś szukać dobrego
psychologa dziecięcego - Ciebie też zdjagnozuje w razie potrzeby. Mam
wrażenie, ze nikt Cię tutaj nie rozumie, bo nie zna takich sytuacji.

[darlenka51]

Ja byłam takim egzemplarzem od urodzenia. Mama musiała mnie karmić łyżeczką,bo
nie chciałam pić mleka ani z butelki ani z piersi.I do ukończenia 11 roku życia
rodzice przechodzili ze mną gehennę,bo dosłownie nic nie jadłam. A teraz mam
apetyt za dwoje. Oczywiście jestem skrajnym przypadkiem niejadka,inne dzieci
szybciej z tego wyrastają, powiedziałabym,że z 10 lat szybciej.

[darlenka51]

A jeśli chodzi o poród urodziłam się z pępowiną okręconą podwójnie wokół szyi i
miałam problemy z oddychaniem,nie wiem na ile mogło to spowodować problemy z
jedzeniem

do my-valenciana

[ewelajnawrocek]

Witaj,

dzieki Ci za posta, mysle, ze napisalas to, co ja próbowałam, ale zostałam
nazwana juz nienormalną matką nienawidzącą swoje dziecko wiec przestałam
się już tłumaczyć i odpuścilam ten wątek.
Tak, mamy wczesniaków mają z tym problem, kto nie przeszedł to nie wie..po
porodzie nie dostaje się pięknego dorodnego dziecka na brzuchm zeby ssało
pierś. Tylko wszyscy ci mowia, zeby szybko ochrzcic, bo zaraz moze
umrzec..a kiedy wychodzi z najgorszego, to mowia.. tylko musi wazyc te 2
kilo, musi przybierac, musi przybierac..a dziecko z niewyksztalconym
ukladem pokarmowym po prostu wymiotuje raz za razem, bo ma tak silny
refluks, ktory nie minąl do dzis i maly potrafi zwymiotowac 4 razy
dziennie. Kazde najmniejsze zachłysnięcie czy grudka powoduje wymioty
całej zawartosci żołądka. Dlatego rady zeby mu dac makaron czy kasze
gryczana nijak mają się do problemow mojego dziecka, ktore ma przeczulice
przełyku i od razu wymiotuje. Akurat ja nie przetrzymuje dziecka godzinami
w krzesełku, góra pol godziny. A problem z trzymaniem jedzenia w buzi
pojawil sie nagle z dnia na dzien..dlatego uwazam, ze nie jest wynikiem
jadłowstrętu tylko czegos innego, ale lekarz uznal, ze w buźce wszystko
ok.

[pannanowak]

Przesadzasz. Mój też nie jadł, ważył 11,300 w wieku 2,5 roku. Jak
miał 4 lata osiągnął 13 kg. Miał fazy przetrwania trzech-czterech
dni tylko o jednej misce płatków na mleku. W wieku trzech lat przez
dwa miesiące jadł wyłącznie parówki. Był chudy i blady, jednak
wyniki miał w porządku. Ale ja nigdy nie fiksowałam - nie chciał
jeść, ie jadł.
A, żeby nie było, że nie wiem o co chodzi: mój syn to wcześniak z 29
tygodnia, waga urodzeniowa 1,1 kg, wylew 2stopnia, w pierwszym tyg
życia 3 transfuzje wymienne z powodu hipoglikemii, dwa zapalenia
płuc w tym jedno grzybicze, nawracająca pneumocysta, rehabilitowany
dwa lata Voytą, od 3 do 5 roku zycia co dwa miesiące w szpitalu z
powodu obturacyjnego zapalenia płuc - podobno alergiczne, ale
dziwne, że przeszło mu jak tylko odstawiłam sterydy.