przdszkolaki

[musinkakamis]

hej
mam pytanko
od wrzesnia mój synus idzi do przdszkola( wim z jeszcze sporo czasu ) no i wlasni z tym zwiazan jst m pytanie .w jaki posob wy drogie mamusie przyzwyczajalisci sw brzdac do tgo faktu???

[bacha1979]

Powiedz czemu piszesz tak niestarannie, trudno zrozumieć co napisałaś...

[zona_mi]

Pewnie uczył ją pisać Gryzilepek a dyktowała Ciotka Paszczaka.

[truscaveczka]

O, na to bym nie wpadła
Ostatnio na Małym dziecku kampania poprawnościowa rozkwita
Jednoczmy siły

[zona_mi]

> Ostatnio na Małym dziecku kampania poprawnościowa rozkwita

W jakim sensie?

[lupa_87]

Mój synek też idzie od września. Na dzień dziesiejszy jakoś nie za
bardzo to widzę, ale pewnie to się zmieni szybko. Ja póki co wcale
go nie przygotowuje. Pracuję, więc jest z nianią - nie ma
przynajmniej problemu z nieobecnością mamy do akceptacji.

[sabka22]

Wiesz ja synka dałam rok temu,opowiadałam dużo że dzieci będą i
zabawki nowe i że bedą na spacerki chodzić i ogólnie synek chciał
iść i się cieszył...przez jeden dzień było ok potem masakra.2
miesiące płakał przy rozstaniach ale przeszło,trzeba to przetrwać i
tyle.Teraz chodzi chętnie i bez problemu.

Córka idzie od wrzesnia ale ona małatwiej bo przedszkole już zna i
chce nawet teraz zostawać.Wie że idzie za niedługo i tyle,zobaczymy
jak będzie.

[joanna_poz]

przez cały rok poprzedzający syn z nianią chodził na zajęcia w
przedszkolu - raz w tygodniu po 1,5 godziny.

[daga_j]

Rozmawiałam z córeczką (3 letnią), bawiłyśmy się, że misie robią papa tacie i mamie misiowi i są odprowadzani do przedszkola, gdzie czeka na nich pani przedszkolanka i są różne zabawy. Czyli poprzez zabawę wyjaśniłam jej o co właściwie chodzi z tym, że rodziców tam nie ma. No i różne inne rozmowy, aż pamiętam jej tekst któregoś razu:
dla wyjaśnienia podam, że dziecko moje na skarpetki mówiło pastetki.
I córka mówi:
"Jat pani w przecztolu powie wóżcie pastetki dzieci, to ja wożę pastetki"
I to jest esencja sprawy

[ata99]

Mój (mam nadzieję) też pójdzie. Opowiadam mu dużo o zabawach z dziećmi,
byliśmy na "dniach otwartych". Przygotowuję go, że będzie mama w pracy,
a on z dziećmi i panią. Cieszy się bardzo, ale raczej nie liczę na
sielankę.Kiedy przyjdzie co do czego pewnie będzie różnie. Zamierzam
połazić z synem do teatru (nie lubi hałasu i wrzasku dzieciaków- żeby się przyzwyczajał), place zabaw.

[batutka]

a czy w Waszym przedszkolu sa/beda zajecia adaptacyjne? uwazam to za dobry
pomysl, bo oswajaja dziecko z nowym miejscem

[tusia-mama-jasia]

Tak, w naszym przedszkolu były zajęcia adaptacyjne - w ostatnich 2
tygodniach wakacji można było przyprowadzać dziecię na 1-2h, żeby
pobawiło się w ogródku przedszkolnym i w sali w towarzystwie innych
maluchów, poznało miejsce i panią jeszcze w obecności
mamy/taty/inszej bliskiej duszy Zresztą ten fakt był jednym z
kryteriów, które brałam pod uwagę wybierając przedszkole - dla
porównania dodam, że "konkurencyjna" placówka po drugiej stronie
ulicy proponuje tylko jeden dzien otwarty...11 miesiecy przed
debiutem. Jasne jest, że to wyłącznie dla rodziców ten dzien
otwarty, żeby mogli sobie pooglądać nowoczesne wnętrza, bo dzieci
nie pamiętają z tego nic.
Ale zajecia adaptacyjne to byl tak naprawde ostatni etap
przygotowan - kilka miesiecy wczesniej zaczelismy o przedszkolu
rozmawiac, czytac książeczki na ten temat, bawić się w przedszkole.
Kiedy chodziłam oglądać różne przedszkola, żeby wybrać to właściwe,
zabierałam czasem synka ze sobą, a gdy wybór już się dokonał, nieraz
chodziliśmy w okolice budynku, żeby poznać pobliskie ścieżki,
policzyć okna - oswajać to miejsce na ile to możliwe. Oczywiście
starałam się zapewnić synkowi jak najwięcej kontaktów z dziećmi,
zbiorowe wyjazdy itp., podejmowałam tez próby zostawiania
dziecka /przez prawie 3 lata bylismy razem w domu/- czasem z moją
przyjaciółką, czasem w klubie maluszka, do którego chodziliśmy przez
pewien czas.
Do tego cwiczenia samodzielnosci wszelkiej, wspólne wybieranie
wyprawki. Kilka miesiecy sumiennej "pracy" i 1 września nie było
zadnych problemów, potem tez nie. Naprawdę da się uniknąć
rozdzierających scen w szatni Ja nie doswiadczyłam ich ani razu
na szczęście, synek wszedł świetnie w nowe środowisko, choć urodził
się pod koniec roku i jest jednym z młodszych w grupie - 1 wrzesnia
nie miał jeszcze 3 lat.

[kitka80]

Moj synek chodzi do przedszkola od wrzesnia ubieglego roku i jak w
wiekszosci przypadkow poczatki byly trudne. Pomysl w naszym
przedszkolu, by dzieci mogly byc z rodzicami caly pierwszy tydzien w
przedszkolu byl moim zdaniem nietrafiony. Bylo mnostwo zamieszania,
niektore dzieci byly same inne z cala obstawa babc i mamusi i
ogolnie paniom bylo trudno nad wszystkim zapanowac. Mam wrazenie, ze
gdyby dzieciaki zostaly same, to szybciej by sie oswoily z nowym
miejscem... Rzeczywiscie dobrze, by dziecko poznalo wczesniej
przedszkole i takie zajecia adaptacyjne troche wczesniej to niezly
pomysl. Mysle jednak, ze nie unikniesz smutnych scen porannego
rozstania. U nas rano bylo płacz, a popołudniu odbieralismy
zadowolone, wesołe dziecko. Płakał podobno tylko do momentu, gdy
mijalismy furtke przedszkola... Pomogła możliwość zabierania ze sobą
ulubionej maskotki. Teraz już jest super, choć też synek odlicza dni
do weekendu ))

[budzik11]

Nijak nie przyzwyczajałam, nie ma u nas żadnych dni adaptacyjnych, ani nawet
godzin - trzeba 1 września przyprowadzić dziecko i wyjść. Córka świetnie
odnalazła sie w przedszkolu, płakała tylko 1 dnia widząc, jak inne dzieci płaczą.
Przekopiuję rady dla rodziców ze strony naszego przedszkola - IMO bardzo słuszne
i trafne, u nas świetnie się sprawdziły:
CytatRady dla rodziców

* 1. Nie przedłużaj pożegnania w szatni - pomóż dziecku rozebrać się,
pocałuj je i wyjdź.
* 2. Nie zabieraj dziecka do domu, kiedy płacze przy rozstaniu - jeśli
zrobisz to choć jeden raz, dziecko będzie wiedziało, że łzami można wiele wymusić.
* 3. Nie obiecuj: "Jeżeli pójdziesz do przedszkola, to coś dostaniesz".
Kiedy będziesz odbierać dziecko możesz dać mu maleńki prezent - niespodziankę,
ale nie może to być forma przekupywania.
* 4. Nie wypytuj dziecko o szczegóły związane z pobytem w ciągu dnia w
przedszkolu, poczekaj aż samo nabierze ochoty aby Ci o wszystkim opowiedzieć.
* 5. Czasami lepiej jest, gdy dziecko do przedszkola odprowadza tata, gdyż
rozstania z tatą, są w niektórych przypadkach mniej bolesne.
* 6. Wielokrotnie zapewniaj dziecko, że na pewno odbierzesz je z przedszkola.
* 7. Żegnaj i witaj swoje dziecko zawsze z uśmiechem. To napawa go
optymizmem i daje poczucie bezpieczeństwa.

Porady Adaptacyjne dla Rodziców.

* Jeżeli Twoje dziecko nadal płacze: 1. Przyprowadź dziecko wcześniej, abyś
mógł się z nim spokojnie pożegnać.
* 2. Pozwól dziecku zabrać ukochaną maskotkę- dzięki temu nie będzie czuło
się samotne.
* 3. Postaraj się odbierać malca wcześniej ono bardzo za tobą tęskni.
* 4. Po powrocie do domu zarezerwuj czas dla swojej pociechy. Maluch będzie
miał potrzebę czułości i pieszczot, ochotę opowiedzenia o tym co robił kogo poznał.
* 5. Nie ulegaj chęci zabrania dziecka z przedszkola, bo płacze. Może
utwierdzić go to w przekonaniu, że jeśli będę długo płakał to rodzice nie każą
mi tu zostać. Z reguły dziecko przestaje płakać i odnajduje się w grupie gdy
rodzice opuszczą przedszkole.
* 6. Często zdarza się tak, że dziecko początkowo chętnie chodzące do
przedszkola po kilku dniach zmienia zdanie. Powodem może być nadmiar nowych
bodźców i wrażeń, które wywołują u niego poczucie niepewności. W tym przypadku
też trzeba być cierpliwym i nie rezygnować.
* 7. Ucz dziecko samodzielności i samoobsługi, będzie mu łatwiej
funkcjonować w grupie.
* 8. Trzeba dać dziecku czas, aby oswoiło się z nową sytuacją wtedy proces
adaptacyjny będzie w pełni udany.

[jezozwierzynka]

na początek sale zabaw, place zabaw- ale Ty nie bierz udziału w życiu malca,
tylko obserwuj z boku, no i koniecznie zaserwuj mu okres adaptacyjny w
przedszkolu - przynajmniej 5 dni, gdzie pierwsze 2 będziesz z nim cały czas, a
potem wychodź na godzinę, 2, 3.
Żeby nie rzucać malucha na głęboką wodę, bo to może być mocno nieprzyjemne.

[mw144]

Poszłam z Młodym raz, tak z nudów, żeby mu pokazać jak wygląda przedszkole. Po
dwumiesięcznym chodzeniu za mną i ględzeniu typu: maaaaamo, kiedy będę chodzić
do przedszkola? Maaaaaaaaaaaaamo, ja chcę do przedszkola, maaaaaaaamo, zapiszesz
mnie? maaaaaamo, mogę? poległam i powiedziałam, że się zgadzam i zapisałam.