do mam niegrzecznych dwulatek

[muchomorczerwony]

polączcie sie ze mna w bólu...

mam dwoje dzieci-syn ma juz 7lat, byl posluszny, ulozony i wydawalo mi sie,ze to efekt mojej konsekwencji,ale jakze sie mylilam,bo corka 2lata i 2miesiace jest zupelnie inna pomimo mojej konsekwencji!
jest bardzo uparta, stawia na swoim, nie odpuszcza, walczy do upadlego o swoje,woli np.zrezygnowac z jedzenia niz jesc jak nalezy. histerycznie wrzeszczy jak cos jest nie po jej mysli, kopie, rzuca sie na podloge(bo podwine rekawy do mycia rąk, bo zakrece za szybko wode, bo podam zly klocek, bo zjem jej jednego groszka,ktorych ona ma sto).
wszystko chce robic sama i tylko tak jak ona chce, nie pozwala sobie pomoc, wszytsko po swojemu. nigdy jej nie karmilam-od poczatku jadla sama albo wcale, w konsekwenji miala niewiele ponad rok,jak umiala sama jesc lyzeczka.
na specerze z uporem maniaka sciaga sobie czapke na mrozie albo robi inne szopki, zawsze cos wymysli.nie mozna wlozyc jej do wozka(jest silna), jak sie uda,to sie wygina i wrzeszczy cala droge,wiec zrezygnowalam-chodzi na nogach,ale da rade tylko w jedna strone, potem trzeba ją niesc,ale ona sobie wybiera osobe i np tylko babcia moze ja niesc. z samochodu tez tylko babcvia moze ja wyciagnac! do jedzenia tez wybiera sobie lyzke lub widelec- musi byc np duza łyzka, małą nie bedzie jadła.
swiadomie odmawia korzystania z nocnika. boje,ktore toczylam w tej sprawie, na nic sie nie zdaly.
moglabym pisac bez konca-rzucanie zabawkami, zabieranie innym dzieciom, zadnego dzielenia sie z rodzenstwem,proby wymuszania wrzaskiem. staram sie byc twarda-za kare wyprowadzam ja na korytarz,ale brakuje mi sily fizycznej,bo ta zlosnica taranuje drzwi.

zeby sobie ktos nie pomysla,ze ja tylko tak krytykuje wlasne dziecko, to dodam,ze mała ma wiele zalet- wyglada jak aniolek,od dawna mowi zdaniami, dobrze spi i sama zasypia od dawna,jest wesola,zywa,sprawna ruchowo, przebojowa, potrafi sie ladnie bawic z bratem lub ze mna(glownie samochodzikami),ale niestety jak tylko jej cos nie przypasuje,to rzuca sie do bicia.

[karo.8]

droga mamo, to wszystko co piszesz, to typowe dla tego wieku zachowanie dziecka.
ja konsekwentnie czekałam, i nie prowadziłam żadnej walki z dzieckiem. to meczące zachowanie szybko minęło. zamiast utrwalać jej zachowanie w pewnych sytuacjach, próbuj odwracać uwagę.
dużo cierpliwości, i to wszystko minie. piszę z własnego doświadczenia.

[ochra]

Też mam takie obserwacje, moja córka w tym wieku też była trudna. Tłumaczyliśmy w kółko do bólu dlaczego nie wolno robić tego czy tamtego, jeśli zależało nam żeby zmieniła jakieś zachowanie. Inne rzeczy z kolei odpuszczaliśmy, np.niech je łyżką jaką chce. Dziś moja prawie trzylatka jest super fajnym, mądrym dzieciakiem.

[bbuziaczekk]

Hehe jakbym czytala wszystko o mojej corce identyczny opis mojego dziecka! I tez ten sam wiek a dokladnie 2 lata i 1 miesiac.
Tez sie zastanawialam czy z nia wszystko ok bo az niemozliwe a do tego skubana wazy tylko 11,4 kg a sile ma jak "Pudzianowski"

[muchomorczerwony]

Buziaczek, u nas dokladnie taka sama waga

[bbuziaczekk]

Dodam jeszcze ze z nocnika korzysta ale niestety kupy nie zrobi. Kuba tylko w pampersa.
Poza domem w 95% jest raczej grzeczna choc tez nie zawsze.
Mam tez syna 4 letniego ktory byl podobny ale nie az tak bardzo!
Siostra go bardzo czesto gryzie, bije a teraz zaczela kopac.

[muchomorczerwony]

moja z nocnika skorzystala kilka razy jakis czas temu, w tym kupe raz zrobila,ale mimo nagrod i entuzjazmu calej rodziny ani jej sie sni to powtorzyc.
zalatwia sie do pieluchy-kupuję najtansze, co i tak nie przeszkadza jej- po czym oznajmia z usmiechem"gó... straszne' albo "gowno smierdzace zrobiłaś"(moj blad,ze uzylam takich slow i jej sie utrwalily). sama sobie pokazuje cius-cius i powtarza po babci,ze dzieci sie beda smialy,jakby to dotyczylo kogos innego.

[prosiaczek.futrzaczek]

Jestem mamą dwuletniego chłopca, też jest podobnie. Z nocnikiem odpuść i nie zawstydzaj, że ktoś się będzie śmiał, że brzydko... zasugeruj czasem delikatnie, gdzie się załatwiamy, a jak będzie gotowa, to zacznie korzystać z nocnika, czy toalety. Dwulatki średnio sobie racją z emocjami, bardzo średnio , trochę trzeba przeczekać i dawać dobry, cierpliwy przykład . Dzieci są różne, nie zaraz grzeczne czy niegrzeczne. Twoja córka ma większą pojemność baterii, jest ciekawa świata i musi go dokładnie posprawdzać. Powodzenia !

[muchomorczerwony]

nocnik odpuscilam juz, bo to walka z wiatrakami...corka nie tylko konsekwentnie odmawia siadania na nocnik, o sedesie nie ma mowy, ale jeszcze robi problemy przy zmianie pieluchy, nie chce sie polozyc, jak ja poloze,to ucieka, jak sie juz zgodzi,to krzyczy do mnie,ze mam jej nie dotykac nog lub ewentualnie zgadza sie na zmiane pieluchy na stojaco i trace pol paczki chusteczek,zeby ja powycierac (o myciu w wannie nie mam mowy,bo wskoczylaby mi cala do wanny i musialabym ja kapac kilka razy dziennie, nie zna dziewczyna umiaru). zalezalao mi na nauczeniu jej korzystania znocnika,bo czesto robi kupy i to rzadkie, odparza jej sie, a smarowanie jej tez łatwe nie jest.

zdaje sobie sprawe,ze wiekszosc tych zachowan wynika z wieku i temperamentu dziecka. niektore zachowania jednak mnie martwia-ten opor przed dzieleniem sie(caly swiat jest jej i ma sie jej podporzadkowac) i te agresywne zachowania(potarfi ze zlosci gryzc zabawki lub nawet siebie).
zauwazylam,ze zaczyna byc troche spokojniejsza-w ciagu ostatniego miesiaca urosla 3cm,wiec moze to byl tez skok rozwojowy.

[prosiaczek.futrzaczek]

Przede wszystkim wszystkiego najlepszego w Nowym Roku. Mój synek raz siada na kibelek, raz nie. Przy zmianie pieluchy czasem wystarczy zagadać, powygłupiać się, np. szukamy nogi, która właśnie wchodzi już do pieluchy (no właśnie, używamy pieluchomajtek, wg. mnie jest łatwiej, "doroślej" szybciej), czasem bardzo chce ją ubrać sam i wtedy idzie szybciej. Najgorsze rezultaty były, jak mi się spieszyło i się denerwowałam, kończyło się bezsensowną szamotaniną. A może Twoja córka stawia opór, bo ją boli pupa od tej rzadkiej kupy? Wiecie, skąd taka kupa? Przy smarowaniu może córkę ucieszy, jak jej dasz trochę kremu i sama będzie coś smarowała jednocześnie? Nam giną chusteczki do pupy, bo synek potrafi wpakować pół paczki do buzi , dlatego ma ograniczony dostęp.

Dwulatki jeszcze nie muszą się dzielić, nie widzą z tego przyjemności, nie czują takiej potrzeby. Jeszcze jest za wcześnie, jeśli już to robią to bardziej z musu, namowy rodziców. Dwulatki trochę chcą, żeby cały świat chodził, jak w zegarku... które one nastawią, jak chcą . Często sama mam dylemat, które zachowania odpuścić, gdzie postawić granicę i jak. A zabawki to gryzie tak pod wpływem chwili, bo nie wie, jak rozładować emocje, czy może patrzy, jak zareagujecie? Siebie mocno gryzie? My akurat nie mamy z tym problemu, tzn. ja raz miałam odcisk wszystkich zębów na ramieniu, ale na szczęście się nie powtórzyło. Teraz to jeszcze święta, zamieszanie, to może też trochę dzieciaki pobudzać.

[muchomorczerwony]

Prosiaczku, rowniez najlepsze zyczenia z okazji nowego roku
odnosnie zmiany pieluch, to wyprobowalam podane przez Ciebie metody(zagadywanie, odwracanie uwagi i czasem lepiej, czasem gorzej) i podobnie jak u Ciebie najgorzej idzie,jak sie spiesze corka jest silna, potrafi mocno kopnac w najmniej oczekiwanym momencie lub nagle sie wyrwac.
dawalam tez sudokrem do reki malej i sama sobie smarowala dupke,ale przy okazji buzie i zjadala krem pupa ja na pewno boli, bo kupy ma wlasciwie zawsze r zadkie i robi je nagle szybko, co utrudnia posadzenie na nocnik(brak powtarzajacych sie pór robienia kupy).
sika z kolei tak czesto,ze gdyby ja posadzic na nocnik, to duze prawdopobienstwo,ze zrobi siku. musialaby tylko chciec,ale uparla sie akurat nie siadac na nocnik.

[prosiaczek.futrzaczek]

A konsultowaliście te kupy z lekarzem? Raczej nie są takie same z siebie. Może, jak się uda unormować, to i z nocnikiem pójdzie łatwiej i mniej chusteczek będzie schodzić . Jak ją boli pupa, to może być powodem niechęci do wypróżniania.
P.S. Synek też macha nogami, najlepiej działa, jak mąż zaczyna śpiewać przy przewijaniu , coś o lewej i prawej nodze na przykład . No i te pieluchomajtki można zakładać w różnych pozycjach, a młody kopie zazwyczaj, jak leży.

[ulas123]

bo kupy ma wlasciwie zawsze r za
> dkie i robi je nagle szybko, co utrudnia posadzenie na nocnik(brak powtarzajacy
> ch sie pór robienia kupy).
> sika z kolei tak czesto,ze gdyby ja posadzic na nocnik, to duze prawdopobienstw
> o,ze zrobi siku.

skonsultuj z lekarzem te kupy /alergia, pasożyty/ i to częste sikanie, bo może dlatego że nie da się wymyć porządnie po kupie ma jakąś infekcję dróg moczowych - nie zawsze musi być gorączka.

[muchomorczerwony]

Ulas123, jesli chodzi o sikanie, to corka chyba od zawsze tak czesto sikala, zawsze po gora 15minutach od zalozenia pieluchy juz miala nasikane.
ona jest taka cwana,ze jak ja choc troszke zacznie pupa szczypac,to sie kladzie sama i wtedy daje sie dobrze powycierac. staram sie tez codziennie wsadzic ja do wanny.
martwia mnie natomiast te nienormalne rzadkie kupy-raz juz wpsominalam o tym pediatrzem,ale bede musiala temat powtorzyc.
ponadto ona jest ciagle wypryszczona w okoliach ust i na brodzie- pewnie od tego jedzenia jak prosię. dostalam od lekarza specyfik,ale tylko przez sen bylam w stanie ja wysmarowac.

[muchomorczerwony]

w tyc sprawach mniej istotnych-wybor łyzki-ja rowneiz odpuszczam, bo musialabym walczyc w kazdej minucie zycia
w niektorych sprawach nie moge jednak odpuscic(rzucanie samochodami po pokoju, bicie, gryzienie, kopanie i inne szalenstwa).
z pewnoscia sa to zachowania typowe dla dwulatkow, z drugiej strony corka zawsze byla zywa i ciekawa wszystkiego, teraz nastapilo jednak silne podkreslanie swojej woli i proba narzucania jej calemu swiatu z bezwzglednym uporem

[magdalenas9]

my też mamy trudny egzemplarz....jednak jestem zdania, że konsekwencja się sprawdza.mimo wszystko. tylko taka wprowadzana tygodniami, mimo protestów i połączona z dużą dozą uwagi i przytulania. u nas jest tak, że córka (za parę dni 2 lata) jest "najgorsza", gdy potrzebuje uwagi, ciepła. a przytulak jest masakryczny. teoretycznie nie chce, ale potem jak się weźmie na kolana, trochę zagada, żeby nie schodziła, to by tak siedziała cały dzień i każe sobie robić "aja"...

[gardenia_nowak]

A uprzedzasz, że zaraz zakręcisz wodę/pytasz, czy możesz zjeść groszka? U nas przyniosło to pozytywne efekty w odniesieniu do obydwojga moich dzieci - syn 4,5 roku, a córeczka ma wprawdzie 20 m-cy, ale już od plus minus 2 m-cy miewa jazdy typu histeria i niekontrolowana wściekłość. Dzieciaki chcą o sobie decydować i wg mnie trzeba im dawać coraz więcej swobody, ale przy zrywaniu czapki na mrozie, ja bym zapytała, czemu to robi - może za ciepło ją ubierasz i próbuje jakoś się ochłodzić? Jeśli to natomiast czyste testy - mamo zobacz, robię coś nielegalnego, jak zareagujesz - to ja bym powiedziała: zrywasz czapę = wracamy do domu, bo nie chcę żebyś była chora. I tak ze wszystkim. Spokojnie wyjaśniając, dlaczego to ważne. W ten sposób, można zresztą wyeliminować punkty, które kompletnie nie mają w danej chwili znaczenia typu jakim sztućcem zje, jakiego koloru rajstopki włoży itp.

[dagmara-k]

moja ma w tej chwili 2,8 i jest aniolem wcielonym w porownaniu z tym co bylo, jak miala 2,2. nadal robi jazde np przy ubieraniu, ktorego nie cierpi i nadal wiele rzeczy musi byc w odpowiedniej kolejnosci, ale jest cudowna, przeslodka, smieszna i "grzeczna" - kulturalna az milo, prosze, dziekuje, przepraszam nawet do psa ugodowa, zyczliwa, opiekuncza. po 2 latach ogolnej zalamki mojej w kazdym niemal temacie wyrosla na fajna i madra dziewczynke. tylko potzrebne bylo duzo cierpliwosci i znalezienia o co jej chodzi, czego ona potzrebuje dla rownowagi.

[muchomorczerwony]

Dagmara, ja tez wierze w to,ze moje dziecie wyrosnie z tych szalenstw, mzoe nie bede w stu procentach obiektywna, bo to moje dziecko, ale corka, pomimo tych swoich szopek jest czarujacym slodkim dzieckiem, potrafi w jednej chwili zdobyc serce, jedym usmiechem lub jakas smieszna wypowiedzia...jej samodzielnosc czesto bywa zaleta, jest rezolutna i pogodna, nie oglada sie na innych, tylko sama robi to,co jej odpowiada i za nia podazaja inne dzieci(nawet starsze)
nie mam na razie problemow z wybieraniem ubran-na szczescie zgadza sie na wszytsjko co jej zakladam, ale co rano po prostu nie chce sie ubrac, nawet czasem nie chce wyjsc z lozeczka,a jak sie ja ubiera,to ucieka, no ogolnie wyprawia rozne szopki i sama chce o wszytskim decydowac

[dagmara-k]

ja na to uciekanie mam sposob, ale on jest srednio madry z pedagogicznego punktu widzenia. madry sposob to olac i ubrac w innym momencie, miedzy zajeciami, jakby to nie bylo istotne, ale u mnie jest prawie zawsze istotne u musi byc zrobione, bo np musimy zdarzyc na autobus, zebym dotarla do pracy. po sniadaniu daje do reki gume witaminowa, albo jakis inny slodycz z "korzystna" zawartoscia, co ucisza moje wyrzuty sumienia i pozwalam zjesc dopiero jak jest ubrana. robie tak od ponad tygodnia i juz sa efekty - co ktores ubieranie jest spokojnie, bez cyrku, tylko pyta o gume. mowie, ze mozna dopiero jak sie jest ubranym i ubieramy sie bez cudowania. jak sie trzeba ubrac poza domem nie ma problemu, mowie tylko na pytanie o gume, ze juz dzis byla i teraz dopiero jutro rano bedziemy sie ubierac z guma i nie ma zadnych histerii. lekki sprzeciw, ale bez cyrku. cyrk jest tylko w domu.

[muchomorczerwony]

z pewnoscia gdybym sie rano spieszyla do pracy, na autobus itp, to musialabym skorzystac z podanej przez Ciebie metody i zmienic rozklad zajec rano.
wprawdzie nauczylam sie zakladac bluzke czy sukienke miedzy jednym podskokiem a drugim lub w trakcie, ale czekam z niecierpliwoscia,gdy wyrosnie z tego i bedzie siedziala spokojnie przy ubieraniu..poki co nie musze sie spieszyc,bo mala zostaje z babcia i w razie czego ubierze pozniej..nauczylam sie nawet robic warkoczyki,jak corka siedzi i pije mleko(mam tak z 5minut) i wiem,ze gume mogloby zastapic nawet mleko w naszym przypadku,gdyby nie bylo wykorzystane na czesanie

[dagmara-k]

no to luz, jak na mleko pojdzie zawsze moze byc kakao na ubieranie, mleko na czesanie i koktajl na jogurcie na wiazanie butow

[muchomorczerwony]

z czapka zrobilam tak-pewnego dnia sciagala ja juz zanim wyszlysmy na dwor, dostalam takiego nerwa(goraco mi juz bylo jak diabli) i mowie, ze jak sciagniesz jeszcze raz,to zostajemy w domu, oczywiscie sciagnela i zaczela przymierzac czapki brata. wscieklam sie, rozebralam ja i zostalysmy w domu. dzisiaj pytam,czy chce isc na spacer, mowi tak,a ja ,ze tylko jelsi ladnie czapke zalozyla, dalam jej do wyboru 2(bo moze rzeczywiscie ja gryzla jedn aczy co), wybralam kremowa i poszlysmy. czapki brata pochowalam na gore,zeby dostepu nie miala.
wiem jednak,ze nie zawsze sie tak da, bo czasem trzeba wyjsc niezaleznie od jej zachowania i cala konsekwencja na nic.
jesli chodzi o dzielenie sie,to na dzien dzisiejszy brak efektow-walczy o swoje i nie o swoje jak lew. zawsze pytam,czy moge sie poczestowac jej groszkiem, to na sama delikatna prosbe juz zaczyna podskakiwac jak kogucic.

[drzewachmuryziemia]

mam podobny egzemplarz ale jeszcze do tego bardzo wrazliwy. nie walczę z nim, w czym mogę, ustępuję, pomagam sie uspokoić, akceptuję, nie jest źle

[ma.ma.hu]

Moj syn zachowuje się podobnie jak Twoja córka ale wydaje się być bardziej poukładany. Mam na niego różne sposoby...
staram się odwracać jego uwagę, udaję psa, kota lub innego zwierzaka, rozbawiam go. Wczoraj dostał ataku histerii po tym jak nie wróciliśmy wcześniej ze sparu (zaczął padać deszcz). Kopał w drzwi i rzucał się na podłodze. Oczywiście rozebrać się nie dał. Na nic tłumaczenie, przytulanie - zakrzyczał mnie i już. Wyjęłam więc kamerę i zaczęłam go filmować. Oczywiście zamilkł. Potem poszedł do pokoju i położył się na łóżko. Gdy otworzyłam drzwi, zaczął płakać i krzyczeć "mama idź". Wyszłam i nastała cisza - potem dał się rozebrać i z tych emocji zasnął

Gdy nie chciał nosić czapki zakładałam na misia i mówiłam zobacz jak misiowi w niej do twarzy. Damy misiowy skoro ty nie chcesz???. No i płacz, że czapka jego, że on ją chce. Założył. Wiem, że z moim dzieckiem nic na siłę ale da się z nim "dogadać" uzywając wyobraźni.

[paliwodaj]

z tego tez powodu o ktorych piszecie ( roznie zachowujace sie dzieci w jednej rodzinie, mimo staran rodzica) zycie mnie nauczylo pewnego rodzaju pokory jezeli chodzi o ocenianie swoich metod wychowawczych a juz tym bardziej ocenianiu innych dzieci i ich rodzicow.
Mam 3 dzieci i kazde jest inne, wszystkie wychowywane w ten sam sposob. Mimo ze moj sredni syn , byl aniolkiem do 6 lat, teraz pokazuje pewne zachowania , ktorych sobie nie zycze.
Najstarszy syn, robil mi podobne sceny jak corka autorki watku, ale poniej przestal..
Najmlodsza corka, mimo ze straszny z niej slodziak, jest potajemnym psocicielem, zamknieta w lazience pisze markerem po sciane, wogole wielka z niej " pisarka" pisze po wszystkim, lacznie z kotem i swinkami morskimi i nie pojmuje ze nie wolno.
Kazde jest inne
Dlatego wkurzaja mnie serdecznie tutejsze madrale - matki 3 latkow - stawiajace smiale tezy wychowawcze, powolujac sie na swoje juz wychowane i dorosle dziecko. G... prawda., jeszcze nie raz beda zaskoczone , ze nie wszytko jest tak jak sobie zaplanowaly

[muchomorczerwony]

Paliwodaj, w moim watku odezwaly sie tylko rozsadne i doswiadczone mamy, jestem wdzieczna za wszelkie wskazowki pomimo tego,ze wiekszosc metod juz wyprobowalam wczesniej...ja juz przy drugim dziecku wiem,ze ode mnie zalezy sporo,ale sporo tez nie zalezy ode mnie
byla u mnie kiedys kolzenaka z corka-mala siedziala bez ruchu w sliniaczku i tylko buzie otwierala do lyzeczki podawanej przez mame(nawet nie wiem po co byl jej ten sliniak), podczas gdy moja palaszowala sama ogromnym widelcem, podskakujac na krzeselku i przelewajac kompot z jednego do drugiego kubka i komentujac glosno kazdy swoj wyczyn("wypiłas"! "jeszcze" "juz nie cę"), z zakladania sliniaka zrezygnowalam(bronila sie ostro,a gdy zwyciezylam, ciagnela tak mocno,zeby go zdjac,ze az starch).
jak uslyszalam komantarz,czemu nie daje dziecku malej lyzeczki do jedzenia zamiast duzej lub duzego widelca do ziemniakow,to sie prawie zachlysnelam(w tym temacie juz odpuscilam i temat nie ejst warty walki, po co dziecko ma spedzac 15minut na darciu sie o "dorosly" widelec). otrzymalam jeszcze kilka "drogocennych" rad, najlepsza,ze powinnam corke stawiac do kąta! no chyba bym musiala ja tam klejem przykleic do tego kąta. i na koniec,ze na za duzo jej pozwalam fakt, synowi dalo sie wiele rzeczy zabronic, corce musialabym zabronic prawie wszytskiego, wiec musze wydzielic sobie rzeczy wazne i mniej wazne i odpuscic w tych mniej waznych. jestem skupiona najbardziej na zapewnieniu corce bezpieczenstwa, wiec najwazaniejsze jest dla mnie eliminowanie zachowan zagrazajacych jej lub innym bezpieczenstwu(i tak np udalo mi sie wybic jej z glowy wchdozenie na stol).

[magnefar]

Mój synek ma dwa latka+ 5 miesięcy i bardzo podobnie zachowuję się jak Twoja córka, może ma inne zagrania ale ogólnie chodzi o to samo. Z ubieraniem nie mamy problemu, ale pieluszkę już chyba od 5 miesiąca zmieniałam razem z mężem albo trzymając go rękami i nogami. Od ponad roku pieluszkę zmieniamy na siedząco i tylko w taki sposób. O odpieluszkowaniu nie ma mowy - bo chłopak nawet na nocniku nie usiedzi, czekam aż będzie gotowy.
Bardzo często wpada w histerię, prowadzimy go wtedy do jego pokoju w celu wyciszenia. Chociaż ostatnio wyczytałam też, że wyciszenie nie powinno odbywać się w pokoju gdzie są zabawki.
Do tego jest agresywny w stosunku do innych dzieci. Bije, kilka razy ugryzł, zabiera zabawki, chociaż nigdy bez powodu - np jak jakieś dziecko zabierze mu zabawkę. Najbardziej serce mnie boli, że coraz mniej mam chce, żeby nasze dzieci się bawiły, a widzę ze synek bardzo lubi i szuka kontaktu z innymi dziećmi. Tutaj nie mam pomysłu co robić, staram się łapać mu rączki i nie pozwalać bić, ale nie zawsze uda mi się zdarzyć.
U nas pomogło też podawanie codziennie Magnezu, dla dwulatków jest Magnez w syropie, Wamag. Synek lubi ten syropek i nawet sam sobie wszczykuje, chociaż mnie osobiście nie smakuje.
Czasami dopadają mnie złe myśli, wydaje mi się że jego zachowania to moja wina, że nie sprawdzam się jako matka i że wyrośnie z niego zły człowiek. Ale później mój synek przyjdzie się do mnie przytulić i mówi "kosiam cie mamusiu" i wszystko przechodzi... A komentarze innych mam wpuszczam jednym uchem a wypuszczam drugim. Bo te mamy, które mają spokojniejsze dzieci uważają że to ich zasługa, konsekwencji, i ogólnie wychowania... a nam po prostu trafił się taki model!
Ps. Jak wybiłaś z głowy wchodzenie na stół? Bo mój synek wchodzi na blaty kuchenne, wczesnej pomagał sobie dosuwając krzesełka ale od miesiąca nawet krzesełek nie potrzebuje tylko podciąga się na rekach

[muchomorczerwony]

Magnefar, odnosnie wchdzenia na zabronione rzeczy typu stoły, to najwiekszy problem mailam tak miedzy rokiem a polktora, poczatkowo tylko corke lapalam i sciagalam na dol grozac palcem i mowiac 'nie wolno", ale potem ona znowu swoje. zaczelam tlumaczyc niemal codzinnie czym to grozi, kiwala glowa i czasem jakby chciala nie zbroic,ale innym razem broila,az w koncu wypalilam z czyms co jej przypasowalo, bo powiedzialam,ze za bije sie "na smierc" i bardzo jej sie to na smierc spodobalo, zaczela powtzrac "na mierc' z ustami w dziubek i udajac przerazenie...i z czasem byc moze cos do niej dotarlo,bo nie wlazi mi juz na stoly, jedynie na krzesla, na co popzwalam. obawiam sie jednak,ze na twoje dziecko to moze w ogole nie zadzialac.
przyznaje,ze czasem z braku lepszego pomyslu stosuje niepedagogiczna metode, czyli straszenie dziadem strasznym albo innym stworem...corka wcale sie zadnego dziada nie boi, ale czasem wchodzi w konwencje "nie ruszamy, bo dziad'.

corka, choc ma tylko 2latka i ledwo od ziemi odrosla, to bardzo chce chodzic do przedszkola i codziennie o tym opowiada,a ja z zalem stwierdzam,ze nie moze, bo w przedszkolu trezba siadac na kibelku i dzielic sie zabawkami...moze to jakas droga, bo zgozila sie posadzic na 3 sekundy na sedes po jednym dniu moich opowiesci

[mamatin]

zycie mnie nauczylo pewnego rodzaju pokory jezeli
> chodzi o ocenianie swoich metod wychowawczych a juz tym bardziej ocenianiu inn
> ych dzieci i ich rodzicow.
oj...mnie też (a mam tylko 1 dziecko). Wstyd mi normalnie przed moja bratową "mądrych" rad których jej udzielałam, oczu wzniesionych do góry, gdy jeszcze dziecka nie miałam.

[pyniolka13]

Twoja córka jest w fazie buntu dwulatka. to jest ciężki okres nie tylko dla naszych pociech ale przedewszystkim dla nas. u nas bylo podobnie. poczytaj sobie o buncie dwulatka. musisz byc konsekwentna, stanowcza a przedewsztstkim cierpliwa i nie pozwól wyprowadzic siez równowagi.