Opamiętajcie się!!!!

[akseinga]

Co drugi wątek ostatnio dotyczy usypiania metodą z książkie "Każde dziecko
można nauczyć spać" i przyznam, że po przeczytaniu ciarki przeszły mi po
plecach. Wymiotujące z płaczu dzieci, płacz trwający dwie godziny, jest
lepiej dzisiaj histeria trwała tylko 20 mniut to tylko kilka sytuacji
opisywanych przez matki stosujące metodę. I o co ta walka można by
pomyśleć,że to sprawa życia i śmierci, ale nie to chodzi tylko o to, aby
dziecko samo zasnęło. Czy to naprawdę takie duże poświęcenie, aby uśpić
wieczorem własne dziecko, czy wstać wnocy kiedy nas potrzebuje.
Ciekawa jestem jakie pokolenie dojżałych ludzi wyrośnie z tej metody pewnie
wystraszone , niepewne siebie bo nie wierzę w to żeby takie przeżycia z
dzieciństwa nie miały odbicia w przyszłości.
A Wy drogie mamy energię, którą wkładacie w "metodę" skierujcie może na inny
tor będzie napewno więcej z tego dobrego.
Pozdrawiam

[kokolores]

Rob tak jak ja ,nie czytaj postow na ten temat.Mnie tez juz czasem dziwi do
czego sa zdolni rodzice,ale kazdemu to co lubi!!Niestety to jest forum ,na
ktorym dozwolone sa tez takie(ciagnace sie w nieskonczonosc )tematy. I co raz
to wyjdzie jakas nowa metoda/ksiazka do usypiania,bedzie to powod do dyskusji.
Ja sama tez mialam dziecko ,ktore przed kazdym zasnieciem darlo sie od 15 do
czasem godziny i wiecej. Im mniej zwracalam na to uwagi,nie wchodzac do
pokoju ,tym latwiej moja cora zaczela sama zasypiac.Napewno nie ma patentu na
to jak nauczyc dziecka zasypiania.Ciagla na ten temat dyskusja tez nie pomoze.
Pewnie zaraz zbierzemy baty za nasze poglady ,ale nie musimy wszyscy byc tego
samego zdania,no nie?
Pozdrawiam.
:o)

[figa80]

Podpisuję się rękami i nogami!!! (jako doswiadczona matka 4,5 letniej Oli)- nie
wyobrażam sobie takiego psychicznego katowania dziecka. Przecież ono domaga się
tego, czego rzeczywiście potrzebuje- bliskości mamy i poczucia bezpieczeństwa.
To, że uśnie ze zmęczenia, a w koncu przestanie płakać wiedząc, że mama i tak
nie przyjdzie, to nie jest sukces, ale ogromna porażka.

W zamian proponuję metodę łagodnego przwyczajania: najpierw zasypianie takie
jak zwykle (z ziuzianiem, na rękach), ale w jego pokoju, potem już w łóżeczku,
ale przytulone, czy głaskane, w końcu samo w łóżeczku z mamą w pokoju.
Trzeba też zadbać o stały rytm czynności wieczornych; kolacja, mycie, czytanie
bajki, włączone kołysanki- wszystko w stałej kolejności o odp. porze.

Wiem, że to wymaga trochę czasu, ale spróbujcie. Zróbcie to dla waszych
maluszków.

[beatak]

No własnie, dziewczyny oczywiście że mozesz mieć swoje zdanie, ale nie mozecie
osądzać w ten sposób innych rodziców! Każde dziecko jest inne i rodzice mają
różne potrzeby. Ale już pisałam, moja córeczka budziła się co godzinę na
cyca w wielu 6 mies. Ja też jestem człowiekiem i też potrzebuję snu, zeby
później cały dzień być w formie przy dziecku! Poza tym wróciłam po 7 mies. do
pracy. Nie mogłam w ciągu dnia strzelić sobie drzemki, tylko mieć trzeźwy
umysł. Moja Emilka potrzebowała 2 dni, zeby opanować technikę samodzielnego
zasywpiania. I nie uważam się za wyrodną matkę! Uważam, że teraz gdy Misia
zasypia i przesypia całą noc jest pogodniejsza, ma więcej siły i chęci do
działań w ciągu dnia. Nie potępiam Waszych opinii, ale darujcie sobie uwagi
typu:
cyt.: A Wy drogie mamy energię, którą wkładacie w "metodę" skierujcie może na
inny tor będzie napewno więcej z tego dobrego

----
mama Emilki (21 lipca 2003)

[akseinga]

Tą energię możecie np poświęcić na nauke czytania Waszych niemowląt najlepiej
wieczorem może wtedy będą zasypiać szybciej.

[kokolores]

Sorry ,ale karmienie polrocznego dziecka w nocy co godzine nie jest niczym
dobrym dla dziecka.Dziecko powinno juz duuuuuuzo wczesniej byc nauczone co to
jest dzien (co sie robi w ciagu dnia) ,a co to jest noc(w nocy sie spi!!! z
mylymi przerwami).Ja moja core "wychowalam" w tym wzgledzie i dlagego nie
mialam z tym problemow. Musze Ci powiedziec ,ze znam wiele matek ,ktore 20 razy
wchodza do pokoju dziecka ,wyjmuja go z
lozeczka ,tlumacza ,tula ,spiewaja ,znowu wychodza i tak w kolo macieju.I co z
tego wynika??
Dziecko nie wie co ma robic!!Spac czy wolac/plakac itd.Dziecko widzi ,ze jak
poplacze to i tak predzej czy pozniej przyjdzie mama !
A jak juz czytam ,ze dwulatek nie umie sam zasypiac to jestem pewna ,ze rodzice
sa sami temu winni!!!
Coz ja zaprzestaje powoli czytac te "spiace" watki , bo mnie to drazni i
smieszy!

[beatak]

No a gdyby Twoje dziecko budziło się co godzinę w nocy to co bys zrobiła? I nie
umiałoby się najeść na cała nooc jednorazowo? Właśnie uważam że zastosowanie
tej metody pomogło mi w tym i może niejednej mamie i dlatego mając 16 mies
dziecko nie mam takich problemów i radzę innym mamom, żeby tą czy inną
zastosować. Chyba mnie źle zrozumiałaś, bo własnie chyba napisałam poprzednio,
że karmienie 6 mies dziecka co godzina jest zle, skoro zdecydowalam się na
zmianę!! Sama opisujesz podobną metodę więc nie wiem na co się tak wściekasz?

[kokolores]

Po pierwsze nie wsciekam sie ,po drugie ja moja corke nauczylam spac jak miala
2-3 miesiace ,a nie 16!!!Od poczatku nie reagowalam na placz nieuzasadnony.A ta
moja metoda ,to poprostu konsekwencja.Wszystko poszko automatycznie ,bez
wielkiego wysilku.
Nie potrzebowalam do tego zadnych ksiazek ,tylko zdrowy rozsadek.
Pozdrawiam.

[moofka]

kokolores napisała:

> Po pierwsze nie wsciekam sie ,po drugie ja moja corke nauczylam spac jak
miala
> 2-3 miesiace ,a nie 16!!!Od poczatku nie reagowalam na placz nieuzasadnony.A
ta
>
> moja metoda ,to poprostu konsekwencja.
___________________________
to dobre
a jaki płacz u 2 miesiecznego dziecka jest uzasadniony?
a który jest złośliwym przemyślanym działaniem, żeby matce spokój zakłócać?
kiedy moje dziecko miało kilka tygodni jakoś oczywiste dla mnie było, że skoro
płacze, to mnie potrzebuje, i na ogół nie myliłam sie
nie było też dla mnie szczególnie uciążliwym reagowanie na potrzeby dziecka
tych sadystycznych książek nie czytam i nie chce
a zaklinaczke i jej cudowne metody oglądam dla smiechu i ubolewam nad
idiotyzmem rodziców, producentów i samej trejsi
nie mam problemów z usypianiem, dziecko ma 18 miesięcy



Wszystko poszko automatycznie ,bez
> wielkiego wysilku.
> Nie potrzebowalam do tego zadnych ksiazek ,tylko zdrowy rozsadek.
> Pozdrawiam.

[lulka77]

witaj,
absolutna racja. ja tez reagowałam na wołanie mojego dziecka, tymsamym dajac mu
do zrozumienia, ze jest on dla mnie ważny.
nie czytam tych kretyńskich książek, bo wierze ze moja intuicja jest wazniesza
niż jakieś durne teorie- co nie znaczy ze w ogóle nie czytam. np. sprawadzam od
czasu do czasu, czy synek mieści sie rozmiarowo. A jeżeli juz czytam to ksiązki
synkowi, a nie jak go ujażmić.
wkurzają mnie infantulne teksty koleżanek, które pracują i maja dziecko. Nie
wzrusza mnie, że ktos pszedł do pracy po 5 m-cach maciezynskiego-uważam to za
głupote. A teksty w stylu "ja sie nie moge zdrzemnąć tak jak wy matki które
zostały w domu"- wyobraźcie sobie że ja tez sie zdrzemnąć nie mogę- bo w domu
zapieprzam. Nie siedze i nie pachnę. Samo sie nie zrobi.
Zrezygnowałam z bradzo dobrze płatnej roboty, bo wiem, ze dla synka to
najlepsze, że kontakt ze mna jest najwazniejszy ( z tata, babcią,.... też
oczywiście), ze zadna opiekunka matki nie zstapi (no chyba że jakąś naprawde
wyrodną).

Mój synek w grudniu skonczy 2,5 roku, uwielbia sie we mnie wtulac jak zasypia i
słuchac róznych opowiadań. Nie zamierzam go tego pozbawiać, bo jakaś durna
psycholozka wymysliła sobie, że "dzieci muszą", że "są za duże".Ja równiez
mimo, ze jstem czasami zmeczona, uwilbiam przytulac synka. Czasami wolałabym
zeby zasnął sam, ale zaraz myslę sobie inaczej- że za kilka lat zatęskinie za
przytulaniem, a on wtedy mi powie "mamo nie rób wsi".

I w ogóle to tak na marginesie zauważyłam, że:
są matki dla których wszelkie czynności wykonywane przy dziecku są strasznym
problem "nie chce spać", "nie chce jeść", "marudzi, spazmuje"...... itd
Zastanawiam sie po co więc w ogóle było dzieic robić skoro to taki problem i
męczarnia.
Ja nie mówie, ze ja zmeczona nie jestem- jestem, czasem mam dość, ale
uciekanie "do wszystkiego" aby tylko z tym dzieckiem nie być, nie wychowywać go
jest dla mnie niezrozumiałe.

[kokolores]

Troche zbocze z tematu ,ale napisalas jedno zdanie ,ktore bardzo mi sie
spodobalo :
" wiem, ze dla synka to
> najlepsze, że kontakt ze mna jest najwazniejszy ( z tata, babcią,.... też
> oczywiście), ze zadna opiekunka matki nie zstapi (no chyba że jakąś naprawde
> wyrodną)"

:o)
Pozdrawiam.

[wiewioreczka3]

"ja moja corke nauczylam spac jak miala
2-3 miesiace ,a nie 16!!!Od poczatku nie reagowalam na placz nieuzasadnony.A ta
moja metoda ,to poprostu konsekwencja.Wszystko poszko automatycznie ,bez
wielkiego wysilku.
Nie potrzebowalam do tego zadnych ksiazek ,tylko zdrowy rozsadek." napisala
kokolores

zgadzam sie w 100%, u mnie bylo tak samo, chociaz byl kryzys przy pierwszych
zabkach no i pozniej pare dni trzeba bylo oduczac.

poza tym zgadzam sie, ze kazdy ma wlasne zdanie, wlasne pomysly na wychowanie
itp.
wiem, ze sa rozne dzieci i roznie trzeba z nimi postepowac.
bardzo podoba mi sie to forum, ale nie podoba mi sie ocenianie tutaj innych.
kazdy ma prawo postepowac jak chce, oby dla dobra dziecka, ale drogie mamy
nikogo tu nie osadzajcie, poniewaz nie znacie ani tej mamy ani jej dziecka. ja
po prostu wierze, ze wszystkie, ktore tu jestesmy chcemy wszystkiego co dobre
dla naszego dziecka. nie rozumiem tylko po co wnikacie w zycie innych. tu
trzeba sie wysluchac, a nie osadzac.

kazdy jest inny!!!

pozdrawiam

[xymoxa]

moze nie znamy mamy i dziecka ale nie do pojecia jest tresura dziecka 2-3-
miesiecznego. Inaczej tego nazwać nie mozna. Płacz dziecka nieuzasadniony - nie
ma takiego. Dziecko jak płacze to zawsze ma powód!!!!a my rodzice jesteśmy od
tego, żeby tych powodów było jak najmniej.

[mruwa9]

To tylko Ci mozna pozazdroscic i pogratulowac pokornego, grzecznego dziecka,
ktore latwo dalo sie przekonac do snu w nocy...Chudy nigdy nie zrozumie
grubego, a matka grzecznego dziecka, ktore samo zasypia nie zrozumie, co to
znaczy np. miec dziecko z ADHD, ktore jest w stanie przeryczec i wyc przez
wiele nocy (i dni) z rzedu, uniemozliwiajac rodzinie normalna egzystencje. A
jakie Ty mialas cudowne metody, zeby nauczyc dziecko spania w nocy w wieku 6
miesiecy?

[kokolores]

Znam dzieci z ADHD i one ,musze Ci przyznac racje, stanowia wyjatek.Ja pisze o
dzieciach ,ktore moim zdanie sa poprostu rozpieszczone!!!Chyba nie wszystkie
dzieci z "tych" watkow maja ADHD??
Pozdrawiam i zycze cierpliwosci!!

[michu8]

Kokores napisała
Sami jestescie sobie winni-

Do michu8 !

[kokolores]

Witam!

Nie uzylam jeszcze slow "wyrodni rodzice" czy tez "zli rodzice". Forum jest
miedzy innymi po to aby pomagac.Jestem zdania ,ze rodzice piszacy na tym forum
to bardzo dobrzy rodzice ,bo szukaja pomocy ,kiedy nie wiedza co dalej!
Zeby przyznac sie do tego potrzebna jest duza porcja odwagi!! Ja tez nie jestem
perfekt i robie bledy ,ale ja zdaje sobie z tego sprawe!I dam sie skrytykowac!
Mam wrazenie,ze niektorzy tu (forum) piszacy rodzice(Nie mam na mysli Ciebie!!)
nie widza bledow jakie popelniaja i jakie sa z tego konsekwencje.
Napisalam to co myslalam i chyba mam prawo do wlasnego zdania na ten temat.
Pozdrawiam Ciebie i Twoja zone!

P.S. Czasem nakrzycze ,czasem przytule!
)

[judytak]

kokolores napisała:

> Sorry ,ale karmienie polrocznego dziecka w nocy co godzine nie jest niczym
> dobrym dla dziecka.Dziecko powinno juz duuuuuuzo wczesniej byc nauczone co to
> jest dzien (co sie robi w ciagu dnia) ,a co to jest noc(w nocy sie spi!!! z
> mylymi przerwami (...)

> A jak juz czytam ,ze dwulatek nie umie sam zasypiac to jestem pewna ,ze
rodzice
> sa sami temu winni!!!

takie mądrości wygłaszasz, że człowiek by pomyślał, że miałaś do czynienia z
setkami różnych dzieci, w dziesiątkach różnych sytuacjach życiowych...

ja mam tylko trójkę
i są bardzo różne, zwłaszcza jeśli chodzi o spanie w nocy...
wcale mnie nie dziwi, jak dziecko, śpiące idealnie w wieku 4-6 tygodni (krótkie
pobudki na karmienie regularnie co 3-4 godziny)
mając 5-6 miesięcy, "psuje się", czyli zaczyna co raz więcej, częściej się
budzić, nie z głodu, tylko dla towarzystwa
nie dziwi mnie to, bo to znam
nie dziwi mnie też, że dwulatek, który jeszcze niedawno zasypiał sam, teraz nie
chce (nie: nie umie, tylko właśnie nie chce - pozostawiony sam bedzie śpiewał,
bawił się, czasami wolał mamę itp. itd. całymi godzinami), bo to też znam

a "śpiących" wątków nie czytam, bo już dość się ich naczytałam :o)

pozdrawiam
Judyta

[renik.w]

nastąpna obrończyni uciśnionych ))

[beatak]

podobno na forum każdy ma prawo do swojego zdania i opinii

moja wypowiedź była do załozycielki wątku ...n/t

[renik.w]

[beatak]

czyzby Twoje milczenie oznaczało zgodę?

[beatak]

zwracam więc honor

[krozy]

zgadzam się z Tobą w stu procentach

[rysia_mama_wiktorka]

no dobra to ja coś dorzucę, jako juz w miarę doświadczona matka, bo moje
dziecko ma już / a może dopiero/ 3.7 roku.
Tak do 3 miesiąca przelażało obok mnie przy cycu a poza tym miało kolki. Kolki
przeszły i trochę chęć na cyca też Następnie tak właśnie koło 6 miesąca / bo
cześniej od 3 do 6 przesypiało całą noc/ zaczęła się akcja zęby i pobudka
dokładnie co godzinę. Przez miesiąc walczyłam, wyjmując, karmiąc i odkładając
do łóżeczka, później dałam sobie na luz i po prostu wzięłam na stałe do siebie
do łóżka. Jakoś udało się ja nie zeszłam z powodu chronicznego nie wyspania, a
młodemu na reszcie wyszły zęby i po problemie Do tej pory Wiktor zasypia ze
mną, przytulony do mnie i nie ma innej opcji, no czasami jak pracuję do 22 to
usypia go tatuś i też jest ok.
Oczywiście mądrą książkę o usypianiu też chcieliśmy przerobić, co by nie mówić
efekty zastosowania były zachęcające, ale moje dziecko nie dało się przekonać i
wyło w nieskończoność w między czasie "zapowietrzając" się.
Wcale nie uważam że nie wychowałam sobie dziecka, chociaż słowo wychowanie to
dla mnie osobiście znaczy co innego i nie ma nic wspólnego z tym czy dziecko
umie samo zasnąć czy nie. I chyba większość moich koleżanek też nie, bo jednak
dzieci wieczorem domagają się naszej bliskości i poświęcenia im trochę uwagi.
Mojemu dziecku i mi jest dobrze w takim układzie i myślę,że będzie dobrze ja
każdy z nas znajdzie dla siebie odpowiednią formę "nauki" zasypiania. Wszyscy
będą zadowoleni a oto właśnie chodzi

pozdrawiam,

[marysiaur]

Powiem wam, że nie miałam zdania na temat usypiania dzieci dopóki moja Ula (5
mies)nie zaczęła mieć dziwnych zwyczajów- zasypiała jednego dnia o 12 w nocy,
innego o ósmej, nigdy nie byłam pewna, o której danego dnia zaśnie i októrej
się obudzi rano. Zaczęłam rozglądać się za metodami i postanowiłam najpierw
wypróbować metodę zaklinaczki dzieci- ale całościowo, tzn wprowadzić całą
strukturę "EASY". Moim zdaniem - genialna sprawa. Dwa tygodnie temu zaczęłam, a
już ma drzemki o stałych porach, we własnym łóżeczku. Gorąco polecam. Dodam, że
Tracy Hogg jest przeciwniczką metody "na wypłakanie".

do marysiaur

[weronikarb]

za szybko enter wcisnelam

[weronikarb]

Proszę opowiedz cos wiecej o tej metodzie. Ogladalam tylko jeden odcinek
zaklinaczki, bo niewiedzialam kiedy i o ktorej leci. Moim zdanie jest to
naprawde dobra metoda gdyz dziecko nie jest zostawione samemu sobie i placze az
do usniecia z wyczerpania. Wiem ze podobne zle robie, ale nie potrafie sluchac
placzu mojego dziecka, choc wiem nieraz ze on tylko placze aby w ten sposob cos
uzyskac Prosze opisz mi ja dokladniej i jak to wygladalo u Ciebie. Dziekuje

[marysiaur]

Odpowiedziałam ci na dole wątku.

[marysiaur]

Odpowiedziałam ci na dole wątku

dobrze napisane, też tego nie rozumiem, tak

[alpepe]

samo nie rozumiem, że mamy boją się przyzwyczaić dzieci do bycia na rączkach.
Moja córka ma dwa latka i gdzieś od pół roku wcale nie używamy wózka, tylko,
jak się zmęczy to noszę ją na rękach. pewnie, że niewygodnie, ale z drugiej
strony, ile lat jeszcze ją ponoszę? Trzeba się cieszyć każdym dniem z
dzieckiem, przecież chciałam je mieć.

czasem to JEST poświęcenie

[anek.anek]

Nie wiem jak było u Ciebie, ale moje dziecko budziło się w nocy średnio co
godzinę przez pierwsze ponad pół roku. Wybacz, ale żaden przeciętnie wytrzymały
fizycznie człowiek nie jest w stanie tego znieść. W pełni rozumiem rodziców,
którzy chcą w nocy spać.Sami. Są ludzie, którym wystarczy cztery godziny snu na
dobę, a są tacy, którzy potrzebują 10 godzin I to nie jest "widzimisię" ani
lenistwo.
Jeśli metoda X czy Y w szybkim czasie się sprawdza, to dlaczego ktoś ma jej nie
stosować? To teraz jest powrót do "naturalnego" wychowywania. DTo pokolenie
dzisiejszych rodziców w głównej mierze było usypiane w sposób "na wypłakanie
się", aż dziecko zaśnie ze zmęczenia, nie mówiąc o innych rzeczach typu
karmienie o określonej porze, a nie na żadanie itd. Czy naprawdę uważasz, że
wszyscy naokoło są wystraszeni, niepewni siebie?
Jeśli trzy, cztery noce nie dałyby się zniwelować normalnością , okazywaniem
ciepła i uczuć na codzień, to mielibyśmy świat wariatów. Jest miliard sytuacji
w których zawiedziesz swoje dziecko, nie będzie cię przy nim, bo nie będziesz
mogła. Atakujesz wyłącznie za świadomość, rozmyślność.

[mama_szefusia]

Miałam się nie odzywać, bo w końcu to prywatna sprawa jak kto dziecko usypia.
Ale tutaj muszę się dopisać. Mój syn budził się na karmienie od urodzenia do 18
miesiąca zycia mniej więcej co 50 minut. Dlaczego, bo lubi jeść mało, a często -
od urodzenia do dzisiaj (3 lata).

Anek.anek napisała, że jest to fizycznie nie do zniesienia. Otóż nie mogę się
zgodzić, bo ja to zniosłam bez żadnych szkód dla zdrowia.

Przyznam się, że metody "uśnij wreszcie" spróbowaliśmy. Bez rezultatu. Po
prostu mam uparte dziecko, które wie czego chce, a 3,5 godziny krzyku
codziennie to nie metoda wychowawcza tylko okrucieństwo.

Moi rodzice usypiali mnie tak jak ja usypiam swoje dziecko, przytulaniem,
czytaniem, opowiadaniem bajek. Na szczęście nie przyszło im do głowy spróbować
sposobu "na wypłakanie się".

Pozdrawiam
Ola mama Jasia

[xymoxa]

W końcu ktoś odważył się skrytykować te metody. Nie potrafię zrozumieć dlaczego
te matki tak desperacko stosują te metodę. Najbardziej wkurza mnie to, jak
piszą, że ze łzami w oczach słuchają z drugiego pokoju lub kuchni jak ich
dzieci wyją. Nie szkodzi, że to trwa tylko (jak tłumaczą) 3-4 dni. Dla dziecka
to wieczność. Należałoby popatrzeć na to oczami dziecka, wczuć sie w sytuację.
Jestem matką 16-miesięcznego dziecka. Usypiam synka przy piersi czytając mu
książeczki albo śpiewając kołysanki. Dziecko zasypia w spokoju, bezstresowo
słysząc głos swojej mamy. Mam zamiar bardzo długo w ten sposób go usypiać bo
widzę, że sprawia mu to ogromną przyjemność. Po wieczornej kąpieli aż nie może
się doczekać, przynosi książeczki, wskakuje na łóżko i woła nas. W nocy budzi
się czasem dwa razy ale bywa też, że częściej. Zaznaczam, ze pracuję, często
dodatkowo też w domu wieczorami jak dziecko idzie spać. Mam pewną zasadę -
dziecku należy poświęcać jak najwiecej uwagi, a rodzice mają być oparciem na
dobre i na złe.
Pozdrawiam wszystkie mamy, a szczególnie te, które starają się zrozumieć własne
dziecko
Monika

[monkastonka]

Masz rację i to wielką nie powinno się moim skromnym zdaniem stosować takich
metod.
Każdy powinien wypracować sobie swoją metodę bo każde dziecko jest inne ja mam
swoją metodę pracowałam nad nią trochę ale udało się.
Dlaczego niby powinnam maltretować swoje dziecko metodami które mogłyby
spowodować jakiś niedaj boże uraz psychiczny miało wymiotować ryczeć godzinami
naprawdę to jakieś metody których ja napewno stosować nie będę.

[mama_radka]

Muszę się przyłączyć. Nie wiem jaki jest sens męczyć tak te dzieci. Przecież to
dla nich jeden wielki stres. A poczucie bezpieczeństwa - nie ma żadnego. Po co
są rodzice? Po to aby opiekować się dzieckiem troszczyć się o nie, dac poczucie
bezpieczeństwa. Przecież takie dziecko może nabawić się nerwicy. A nie lepiej,
np. położyc się koło dziecka, przytulić, powiedzieć jakąs bajkę itp.? Co z
bliskością? Nie wiem czasami zastanawiam się po co niektóre mamy rodziły,
przecież było wiadomo, że przy dziecku już nie jest tak samo jakby go nie było.
Dzieckiem trzeba się zajmowac cały czas, a nie wtedy jak tylko mi się
podoba.... Dobrze, że ktoś napisał ten post, bo naprawdę ręce opadają jak się
czyta te wszystkie - uśnij wreście i temu podobne....Wolę zrezygnować jako
takiej wygody niż skazywać dziecko na stres, chcę aby moje dziecko czuło się
bezpieczne, chcę, żeby wiedziało, że w każdej sytacji może na mnie liczyć - po
to min. jestem mamą. Pamiętam ze swego dzieciństwa jak nie mogłam sama zasnąć -
bałam się... I nie chciałabym zafundować tego swemu dziecku. Pamiętam też jak
tata czytał nam (mi i siostrze) książczki i było fajnie i czekał aż zaśniemy.
Pamiętam moje koszmary senne (czasami trapią mnie do dziś) i jak pomyślałam, ze
dziecko może mieć też koszmary, a pewnie może mieć, to nawet wole spać z
synkiem, niż zostawić go w łóżeczku samego...
To jest moje zdanie i tej metody nigdy nie zastosuję
Pozd

[wilma_flinstone]

wasze wypowiedzi sa na prawde super !!!

dobro dziecka na 1 miejscu,
mozna sie poswiecic(a raczej poswiecac noc w noc),
dziecko sie stresuje itp.

na prawde super !!! czemu tak trudno odniesc to do dzieci ktorych matki
pracuja??(byly takie watki i bylo wiecej ZA tym zeby dzieci zostawaly z obca
osoba) tu jest dokladnie to samo !(nie mam na mysli tych co MUSZA pracowac)

mysle ze powinno sie okreslic tylko jedna rzecz. KTO JEST WAZNIEJSZY ?

czy dzidzius jest najwazniejszy i mamy robic dla niego wszystko ???
czy szukac kompromisu???


PS. nie wiem czy ci co atakuja ta ksiazke i sposob w ogole ja przeczytali ??? no
bo jak mozna atakowac cos o czym nie ma sie pojecia??

[mama_radka]

wilma_flinstone napisał:

> wasze wypowiedzi sa na prawde super !!!
>
> dobro dziecka na 1 miejscu,
> mozna sie poswiecic(a raczej poswiecac noc w noc),
> dziecko sie stresuje itp.

To nie jest poświecenie, to miłość do dziecka. Oczywiście wiesz, ze dziecko sie
nie stresuje/. Jestes tego pewna?

> na prawde super !!! czemu tak trudno odniesc to do dzieci ktorych matki
> pracuja??(byly takie watki i bylo wiecej ZA tym zeby dzieci zostawaly z obca
> osoba) tu jest dokladnie to samo !(nie mam na mysli tych co MUSZA pracowac)

I widzisz ja też pracuję, co prawda dwa razy w tygodniu, ale muszę wstawać o
piątej i jakoś wielkiej tragedii z tego nie robię. A swoja drogą w domu to nic
się nie robi, prawda? Albo inaczej - wszystko samo się zrobi, tak? Zmywanie,
sprzątanie, prasowanie itp. rzeczy to też praca i to ciężka, ale nie narzekam,
chciałam tylko uświadomić, że nie tylko praca zawodowa to praca.

> mysle ze powinno sie okreslic tylko jedna rzecz. KTO JEST WAZNIEJSZY ?
>
> czy dzidzius jest najwazniejszy i mamy robic dla niego wszystko ???
> czy szukac kompromisu???
Oczywiście dziecko nie jest najważniejsze, ale też ważne i wolę mieć spokojne
sumienie, że mały czuję się dobrze i bezpiecznie niż aplikować jakieś pomysły,
które nie wiadomo czym się skończą w przyszłości..

> PS. nie wiem czy ci co atakuja ta ksiazke i sposob w ogole ja przeczytali ???
n
> o
> bo jak mozna atakowac cos o czym nie ma sie pojecia??

a skąd wiesz, czy czytałyśmy czy też nie?
z drugiej strony nie trzeba czytać książki, aby wiedzieć co nie co, wystarczy
poczytać co poniektóre posty na ten własnie temat, a jest ich nie mało
Pozdrawiam

[wilma_flinstone]

po pierwsze to ja serio mowilam(znaczy bez sarkazmu)ze super sa te wypowiedzi o
dobru dziecka i sie z nim zgadzam!
chodzilo mi o to ze widzicie STRES dziecka jak jest tak usypiane ale nie
widzicie w momencie w ktorym mama idzie do pracy a ono zostaje z obca osoba (na
poczatku(tak jak i w metodzie) jest stres na pewno !!!)
co do prac domowych to zajmuja troche czasu ale mozna je wykonac jak maly spi ...

co do ksiazki to czytalam posty mam ktore metode stosowaly i wierz mi nie
opisuja wszystkiego co jest w ksiazce a jedynie to co same przezywaja ...
to tyle i ciagle doradzam przeczytania zanim zacznie sie atakowac !!!

[zaneta21]

Witajcie
Widze ze do duskusji wtracił sie równiez mój małzonek(michu8)
Wzupełnosci sie z nim zgadzam

Brak snu naprawde odbija sie negatywnie na całej rodzinie na dziecku tez !!na
małzenstwie !! na pracy!!na wszystkim
Wpływa na całokształt naszego zycia i wiem to z doswiadczenia

Chyba przyznacie ze dziecko tez człowiek .i jemu podobnie jak dorosłym sen jest
niezbedny do normalnego funkcjonowania i rozwoj
Moje dzieci odkad spia w łózeczkach(mimo ze sie czesto budza a czasem laduja u
nas w łózku)sa pogodniejsze lepiej sie rozwijaja
Fakt metoda nie jest dla wszystki bo kazde dziecko jest inne!!!
Ale napisali ja specjalisci i sobie jej ot tak z głowy nie wzieli jest ona
poparta wieloletnimi badaniami.

Ale na miłos boska nie potepjajcie ludz którzy chca normalnie funkcjonowac ,
jesli wam nie przeszkadza brak snu , i nie czujecie sie przez to nieszczesliwe
to OK nikt was nie zmusza do zmian

Pozdrawiam mama blizniaczek Alicji i Wiktorii

[ksapula]

Sorki ale jak mozna nauczyć pólroczne dziecko co to jest dzień a co to jest
noc, bo nie rozumiem. Moze jestem jakaś tępa ale wydaje mi się że jeżeli
dziecko 6 miesięczne budzi sie na cyca w nocy tzn., że go potrzebuje. I nigdy
przez myśl mi nie przeszło żeby oduczyć mojego synka cycania w nocy. Rozumiem
matki które musza chodzic do pracy a po ciagłym wstawaniu w nocy były nie
przytomne, ale jak mozna maleńkie dziecko tak męczyć psychicznie tylko dla
własnego widzimi się, wygody czy z lenistwa. Mój 13 miesięczny synek nadal
budzi się w nocy raz albo dwa tym razem juz na butelke a nie na cycka, ale
dopóki ma taką potrzebę to niech się budzi, nie będe mu tego zabraniać, a
usypia ze mną na łóżku i nie potrzebuję uczenia go samodzielnego usypiania
uwielbiam te chwile kiedy wtulony we mnie zasypia. Jak podrośnie i będzie
usypiał sam strasznie będzie mi brakowalo tych chwil, ale zostaną wspomnienia:
śpiącego, szczęśliwego dziecka. Nie wytrzymałabym z rozpaczy gdyby moje dziecko
płakał przez godzinę samo w pokoju. Serce by mi pękło z żalu. Po to moje
dziecko ma mnie matkę, zeby je utulić,ć, a jak ma taką potrzebę to nawet uśpić
ujajac na rękach. I dodam,że mimo tego moje dziecko nie jest rozpieszczone, wie
co mu wolno, czego nie. Nie boi sie nowych miejsc, nie ma trudność z usypianiem
w gościach, jest radosnym, towarzyskim, roześmianym dzieckiem.

[wilma_flinstone]

ja mam tak ze jak chodze notorycznie(jakies 8 miesiecy) niewyspana to odbija mi
sie to na humorze(nie moge nic na to poradzic - taka natura). fatalny nastroj ,
brak cierpliwosci, ciagla nerwowka o wszystko.oczywiscie na dziecku sie nie
wyladowywalam(jakkolwiek czesciej na niego sie wsciekalam a wiadomo dziecko u
matki kazde emocje wyczuje) ale jak maz zmczony wracal z pracy to chcac nie
chcac mu sie obrywalo(co szkodzilo na nasz zwiazek). juz nie wspominajac o tym
ze maz tez niewyspany szedl do pracy. i wbrew temu co tu piszecie(ze to dla
wygody) u mnie byla to swiadoma decyzja tego ze to bedzie lepsze dla naszej
rodzinki. bo maly tez na tym kozysta - przesypia cala noc , budzi sie wyspany i
w lepszym humorze.wczesniej uspokajala go butelka z herbatka(oczywscie jak wypil
cala to chcial nastpna) przez co budzil sie z zalana pielucha i
spiochami(potrafil wypic w nocy pol litra herbatki!). to samo w ciagu dnia.
ogolnie cala rodzinka na tym zyskala.

i jeszcze raz powiem PRZECZYTAJCIE zanim zaczniecie krytykowac !!! bo czasami
rece opadaja jakie bzdury wypisujecie i ze to niby z tej ksiazki.

[jola_28]

Przepraszam!!!!!
Jesteście niektóre bardzo niesprawiedliwe!!!!!! Takie odpowiedzi w stylu że
komuś nie chce się wstać do dziecka są nie na miejscu.
Ja czekałam na mojego maluszka 2 lata. Dwa lata wystawałam u lekarzy, zażywałam
hormony, biegałam usg aby dowiedzieć się czy w tym miesiącu może będzie
jajeczkowanie. Nie ma na świecie nikogo kogo kocham tak bardzo jak mojego
synka. I nie jestem mama której ciężko jest wstać do własnego dziecka. Dwa lata
już nie śpię w nocy. Dwa lata..... I to nie w przenośni. Budzę się w
zależności od nocy co godzine, czasami uśpię mojego maluszka zdąrzę położyć się
do łóżka, nawet nie zamknę oczu i mój mały już się przebudza. Czasami zdrzemnę
sie ok 3 godzin i następnie wstaję ledwo żywa i biegnę do pracy na 8 godzin.
Jestem już wyczarpana, a przez to rozdrażniona, nie mam siły nawet oglądnąć,
film, przeczytać ksiązkę porozmawiać z moim mężem, przytuić się do niego, czy
pokochać. Nie wiemy co to znaczy bliskość.... Nie jestem leniwa, i nie jestem
wygodna. Ale widzę że problem narasta, mały chciałby żebym stała przy jego
łóżeczku całą noc. Nadmienię, że nie chce spać ze mną, bo wolałabym ta opcję.
Łóżeczko dosunęliśmy do naszego łóżka i nic. Nie myślcie, że wiecie już
wszystko i nie oceniajcie innych z perspektywy swoich doświadczeń bo pisząc tak
wydaje mi się, że nic nie wiecie o poświęceniu. Ja poświęcam się dla mojego
dziecka dwa lata. I nawet nie traktuję tego jako poświęcenie tylko robię to bo
go kocham. Widzę jednak że jest coraz starszy a słowa innych mam, że kiedyś z
tego wyrośnie nie sprwadzają sie . Sam wstaje rano niewyspany, płaczliwy,
rozdrażniony. Nie zasłużyłam sobie niczym na takie słowa pogardy i myślę, że to
forum nie jest miejscem gdzie można się pożalić, znależć pocieszenie. Nie
skorzystałabym z tej metody, gdybym uznała, że ona narusza psychkę dziecka. To
nie jest tak że ja go wrzucam do łóżeczka i wychodze z pokoju zamykając drzwi i
oglądam fim przygodowy w telewizji a moje dziecko cierpi za zamkniętymi
drzewiami. Absurd.... Ktoś tu chyba nie zrozumiam. Mamo erudytko.Wyobraź sobie
że ja też siadam z moim synkiem, czytamy książeczki, modliwmy się razem, tulimy
się i wszystko jest tak jak być powionno tylko tyle, że do tej pory po tym
wszystkim muszę jeszcze 40 min stać przy łóżeczku i usypiać mojego synka i tak
średni jeszcze z 5 razy w nocy. Zastanów sie najpierw zanim coś napiszesz, bo
możesz kogoś urazić swoimi sławami. Zresztą , nie będę stosować tej metody, bo
nie mogę słuchać jak moje dziecko płacze, chciałam tylko wam powiedzieć o moich
doświadczeniach, być może źle zrobiłam , ze spróbowałam, ale niegdy nie
dowiedziałabym sie czy to się sprawdza. Teraz wiem, że dalej zostaję sama z
moim problemem, a kto wie czy mąż nie zostawi mnie z nim, bo ile można
wytrzymać.

[anek.anek]

Jolu, to ja też wstawię tutaj fragment swojego listu z twoje wątku.
Wiem jak się możesz czuć fizycznie.
Ja po roku karmienia i ANI JEDNEJ przespanej nocy w całości trafiłam w końcu
na ostry dyżur, bo moje serce tego nie wytrzymało. Werdykt kardiologa brzmiał
tak, że jestem ksiązkowym przykładem wyczerpanej fizycznie matki. Organizm ma
swoje prawa. Obowiązkiem rodziców jest
zarówno dbanie o dziecko jak i o siebie. Jeśli jednak Twój maluch daje
taki "popis" histerii, to naprawdę radziłabym tej metody nie stosować. To nie
jest metoda na wszystkie dzieci. Na mojego syna nie była, było coraz gorzej,
zamiast coraz lepiej.
Na mojego syna do pewnego wieku nie działały ŻADNE metody. Kładłam się z nim do
łóżka, przytulałam, czytałam bajki itd. ale wystarczyło, że zmienię pozycję,
poruszę ręką, która ścierpła, bo dziecko na niej leży, albo pogłaszczę po ręce
a nie głowie, a zaczynała się histeria.
U nas szybko skończyło się tak, że mały spał z nami. To też nie było dobre
rozwiązanie, bo chociaż udało się przespać w nocy trochę więcej, to odbiło się
to na moim kręgosłupie z klei. Spać z dzieckiemu musiałam bowiem tylko w
jednej pozycji. Jak ją zmieniłam w czasie snu, to mały od razu się budził i
płakał.A w dzień wszyscy naokoło chwalili, że ten mały taki cudowny, że taki
pogodny, szczęśliwy, że musi dostawać od nas wielką porcję czułości i miłości
itd. Fajnie słyszeć takie słowa, i faktycznie miałam takie przekonanie, że tak
jest. Tyle, że okupione to było moim fizycznym, ogromnym cierpieniem. Szkoda,
że są ludzie, do których nie dociera to, że ktoś może być po prostu słabszy.

[wilma_flinstone]

jola,
jestes super mamusia. ale pomysl czasem o sobie i swoim mezu. wszyscy jestescie
wazni! i ty i maz i dziecko.
poszukaj kompromisu(nie mowie ze to musi byc ten sposob) .

jak napisalas (Nie wiemy co to znaczy bliskość.... ) ... wiem co czujesz. oboje
z mezem jestesmy "przytulaśni"(chodzi takze o sex).a jak sie chodzi niewyspanym
to to odpada jako pierwsze. szczegolnie ze dzidzie sie tak czesto przytula zeby
uspokoic. wiem jak bardzo brakowalo tego mojemu mezowi.kocham go tak bardzo jak
syna.
dlatego postanowilam zastosowac metode ... przestalam myslec tylko DZIECKO , a
zaczelam myslec RODZINA ... bo w sumie dziecko potrzebuje szczesliwej rodziny .

ja tak to widze
pozrdoofka

[zaneta21]

Wilma flinstone
Świete Słowa !!!!
Dziecko to tez Rodzina i trzeba dbac o nia cała ............

Pozdrowionka

[le_lutki]

Ja, jak dotad kieruje sie wylacznie wlasnym rozsadkiem i ponosze wszelkie
konsekwencjie wlasnych decyzji dotyczacych wychowania mojego dziecka. Nie
czytam zadnych poradnikow i nie mam raczej zamiaru. Nie wiem jak bedzie z
nastepnymi dziecmi, ale z obecnym nie ma najmniejszych klopotow.
Od samego urodzenia byl kladziony do spania we wlasnym lozeczku i we wlasnym
pokoju, swiatlo bylo gaszone i naprawde zasypial od razu bardzo dobrze.
Jesli sie budzil poczatkowo na karmienie to szlam go karmic a potem tak samo
gasilam swiatlo i szlam do swojej sypialni. Kilkakrotnie zdarzalo sie, ze sie
budzil bo byl np chory czy po prostu nie w sosie - wtedy przyszlam, albo
zaspiewalam kolysanke, albo zostalam chwilke ale nigdy nie siedzialam przy nim
pol nocy ani nie zabieralam do naszego lozka. Byc moze to czysty fart, a byc
moze choc odrobina sukcesu lezy w konsekwencji rodzicow - praktykowanej od
samego poczatku, a nie kiedy dziecko juz sie przyzwyczai do noszenia, utulania
przez mame i sypiania z nia w lozku. Rozumiem, ze po pol roku takiego
funkcjonowania dziecku trudno jest sie nagle bezbolesnie przestawic na nowe
upodobania rodzicow.
Pozdrawiam

le_lutki!

[kokolores]

Wlasnie o to mi chodzi.Zgadzam sie z Toba absolutnie!!!
Ktos napisal ,ze ja tresowalam moje dziecko.NIE!! Ja wprowadzalam mu od
poczatku rytualy i bylam konsekwentna.Pewnie ,ze byly noce nieprzespane z
powodu zebow ,choroby itp., ale moja cora od poczatku spala bez obecnosci
rodzicow,bez kolysania.Przytulac ,spiewac itp. moglam (moge) caly bozy dzien i
nie przypuszczam ,ze przez to moja corka doznaje mniej milosci!Nie zaluje ,ze
moja mala od poczatku przyzwyczailam(nie tresowalam!!) ,zeby sama zasypiala.

Pozdrawiam.

P.S.Mam kolezanke ,ktorej syn (7 lat) do tej pory nie umie zasnac bez mamy.
Sorry ,ale ja tego nie popieram.

Le lutki :)))

[triss_merigold6]

Le lutki tradycyjnie krok przede mną jesteś ))
Nie czytam poradników z wyjątkiem tekstów dotyczących spraw "technicznych"
(objawy chorób, jak pomóc noworodkowi z katarem itp.). Teksty na temat
wychowania olewam bo na ogół się z nimi nie zgadzam. Od urodzenia Mateusz śpi
we własnym łóżeczku (na razie w naszej sypialni), wieczorem po karmieniu
światło gaśnie i mały śpi. W nocy budzi się na karmienia 1-2 razy, zmiana
pieluchy, dostaje pierś i jest odkładany do łóżeczka. Jeśli kwęka to mogę go
pogłaskać, poszeptać ale nie noszę na rękach i nie biorę do małżeńskiego łóżka.
Może dostać smoczka na uspokojenie ale nie cyca.
Wychodzę z założenia, że jeśli mały: nie jest głodny, ma sucho, ciepło, był
przytulany i nic go nie boli to kwęka bez powodu.
Już teraz widzę, że dziecko funkcjonuje w stałym rytmie przesypiając w nocy 4,5-
5 godzin bez przerw a w dzień 3-4 godziny.
Odrobina konsekwencji teraz ułatwi życie rodzinie w przyszłości.
W kwestii snu: chroniczne, wielomiesięczne niedospanie zawsze jakoś odbije się
na zdrowiu i samopoczuciu tak kobiety jak i nieszczęsnego męża wstającego rano
do pracy. Zaspakajanie potrzeb dziecka JEST WAŻNE ale z drugiej strony dziecko
też powinno nauczyć się, że jak jest noc to śpimy a nie bawimy się, lulamy czy
nosimy na rękach.

[burza4]

Byc moze to czysty fart, a byc
> moze choc odrobina sukcesu lezy w konsekwencji rodzicow - praktykowanej od
> samego poczatku, a nie kiedy dziecko juz sie przyzwyczai do noszenia,
utulania przez mame i sypiania z nia w lozku. Rozumiem, ze po pol roku takiego
> funkcjonowania dziecku trudno jest sie nagle bezbolesnie przestawic na nowe
> upodobania rodzicow.

Le-lutki - mogę się podpisać obiema rekami! i według mnie to nie jest kwestia
farta - a wyłącznie przyzwyczajenie! ja stara krowa jestem, ale np. bardzo
trudno jest usnąć bez jaśka i na wyjazdach męczę się okropnie i nie mogę
zasnąć))- jestem więcej niż przekonana, ze u dzieci funkcjonuje to podobnie...

A tzw. "poczucie bezpieczeństwa" jednak moje dziecko miało - mimo oddzielnego
sypiania - bo jakoś spało spokojnie do rana, bez płaczu, zasypiała w 2 minuty,
a budziła się z uśmiechem.

Jeszcze jedno - pojewiło się pojęcie "płaczu nieuzasadnionego" - według mnie
matka świetnie rozróżnia "odcienie" płaczu - ja nie mam bynajmniej słuchu
absolutnego, ale zupełnie inaczej dziecko płakało, kiedy było głodne, czy kiedy
miała jakiś dyskomfort, a inaczej - kiedy to było marudzenie. Nie leciałam na
każde "nieuzasadnione" kwęknięcie, raczej coś do niej mówiłam, ale nie brałam
od razu na ręce. Może poniekąd dlatego że nie wyczuła korelacji "wrzask=dostaję
co chcę" była szalenie spokojnym i pogodnym dzieckiem. Wystarczyła jej moja
obecność z pewnego dystansu (mieszkałayśmy w kawalerce) i nie musiała być na
rękach.

[mami7]

Nie ustosunkowywuję się w ani jednym kierunku. Nawet nie będę pisać jak śpi moje dziecko, żeby nie wplątywać się w dyskusję.

Ostatnio trochę spędziłam czasu u neurologa z dzieckiem. Pani doktor to doskonały specjalista i zna ja wiele "forumowych" (i nie tylko) mam.
Powiedziała nam, że niezwykle istotne dla dziecka jest to, żeby spało samo, we własnym łóżeczku, samo zasypiało na domiar i jeszcze... najważniejszy dla dziecka jest nieprzerwany sen.
Od początku powinno się dziecko przyzwyczajać do samodzielnego spania i zasypiania. A to wszystko właśnie w trosce o jego prawidłowy rozwój.

Oczywiście nie znaczy to, że maluchowi nie potrzeba kołysanek, bajek, przytulania i czasami "leżakowania" z rodzicami.

Pozdrawiam

[lnga]

Założyłam wątek odnośnie dziwnego zachowania mojej córki 18 miesięcznej,która
potrafi wstać o 1 ,2 w nocy.Bardzo prosze o przeczytanie ,bo ja mam problem
chyba z lękami nocnymi.Dla mnie nie jest problemem że Łucja wstaje w nocy i
potrafi nie spać do rana,bo cóż nie robi się dla swojego dziecka,tylko
zastanawia mnie jej zachowanie.Łucja nie miała nigdy problemów z
zasypianiem,albo mąż się z nią kładł i usypiała kręcąc się albo zostawiałam ją
w łóżeczku i sama zasypiała ,albo ja ją usypiałam na rękach. Zazwyczaj jednak
usypiała sama w łóżeczku.Tak było wieczorami.W dzień prawie zawsze usypiała
sama w łóżeczku. Czasem potrafiła leżeć długo i kręcić się aż usneła.Może ona
leżała sobie cicho i się poprostu bała.
Teraz jednak mam wyżuty sumienia ,bo może Łucja jednak potrzebowała mojej
obecności i teraz tak dziwnie się zachowuje,może to właśnie lęki nocne.
Uważam że małe dziecko potrzebuje czuć się bezpieczne,potrzebuje naszej
obecności.Nie jest miłe widzieć jak dziecko rzuca się jakby w półśnie,pręży się
i wygląda na przerażone, i nie może znów usnąć.Najgorsze jest to że nie mogę
pomoc,a tak bym chciała.Może ktoś coś mi doradzi sensownego.
Nie jestem zwolenniczką tak zwanego "zimnego chowu".To tylko moje skromne
poglądy,każdy ma jednak swoje zdanie.
Pozdrawiam i może ktoś mi coś doradzi,będę wdzięczna.

[jaroosi]

Witaj,
mam gorąca prośbę o udzielenie porady. Napisałaś, że przyznanie się do błędów
wychowawczych jest trudne - to fakt. Ja przyznaję się do własnego. Kiedy Oskar
skończył 5 m-cy i pojawiły sie problemy ząbkowania automatycznie zakończyło sie
spanie w nocy. Od tamtej pory nie śpi sam tylko z dziadziem. ( Wiem - to źle )
Wieczorem po całym dniu usypia, przytulony na sofce do dziadka, zostaje
przeniesiony do innego pokoju i śpi obok mojego taty tak ze 3-4 godziny. A więc
w granicach 1-2 w nocy budzi się, koniec ze spaniem. Nie chce spać, siada,
pije, "chodzi po ścianach", totalne "kombinacje alpejskie". W związku z naszą
sytuacja mam prośbę. Wiem - popełniłam błąd, ale czy teraz mam szansę to
naprawić. Oskar ma juz 18 miesięcy, czy nie jest za późno? Myślałam o
skorzystaniu ze wspominanej ksiązki, ale część osób ją krytykuje. Może masz
inny pomyśl co zrobić? To nie chodzi o to, że nie chce mi sie wstawać do
dziecka, tylko raczej o zdrowie moje, mojego taty, no i oczywiście Oskarka.
Prawie od roku sypiamy po 3 godziny na dobe i wykończymi się. rozmawiałam z
dwoma lekarzami i usłuszałam, że sa dzieci, które spanie uważaja za stratę
czasu, że "ten typ tak ma". Może jednak coś poradzicie.

[kokolores]

Musze powiedziec ,ze Cie podziwiam !!
Po pierwsze za to ,ze potrafilas zobaczyc ten blad ,ktory zrobilas i ,ze sie
nie dajesz!!
Ja niestety nie jestem "zaklinaczka dzieci" tylko zwykla mama ,ktora tez nie
zna odpowiedzi na wszystkie pytania.Nie czytalam tych ksiazek ,o ktorych jest
mowa, nie stosowalam zadnych metod (tresowania,jak to ktos nazwal).Ja tez
kocham moje dziecko i intuicyjnie nauczylam je spac.Nie mam niestety zadnej
metody ,ktora moglabym Ci zaprezentowac ,tym bardziej ,ze Twoj maluszek jest
juz dosyc duzy(18 miesiecy).Jedyne co Ci moge poradzic to uzbroj sie w
cirpliwosc.Niestety nie moge Ci pomoc,sorry!
Pozdrawiam Cie i zycze Ci wszystkiego najlepszego!

[kag1]

Miałam podobny problem. U nas to trwało od urodzenia małej. Najpierw córeczka
miała kolki i nikt nieumiał nam pomóc ( mimo wielu konsultacji z lekarzami
różnych specjalości). Kolka trwała niemal całą dobę mała spała po 30 minut a
kiedy przespała 2 godziny byliśmy wniebowzięci. Kiedyś nawet wezwaliśmy lekarza
( prywatnie) do domu bo mała przespała spokojnie popołudnie ( dzisiaj to
śmieszne) ale my myśleliśmy że coś złego dzieje sie z dzieckiem. Oczywiście
ciągle na rękach a kiedy koliki minęły przyzwyczajenie zostało. A my pokorni
rodzice nadal nosiliśmy, mała wieczorem zasypiała i regularnie budziła się
około 4 rano gotowa do zabawy. Przesunęłam małej drzemki poobiednie i
delikatnie skóciłam kładłam ją spać w południe na 1,5 - 2 godzin, póżniej
wychodziłyśmy na spacer żeby się wyżyła na powietrzu ponieważ zaczęła już
chodzić i bardzo to polubiła taki spacer mocno ją wymęczył i dotlenił. Powoli
sen zaczął się stabilizować ale mała nigdy nie spała z nami. Zasypienie to
zupełnie odrębna sprawa i równie skomplikowana. Teraz spodziewam się drugiego
dziecka i mam nadzieję że uniknę wcześniejszych błedów.

[asialub1]

Dokładnie sie z tym zgadzam, my tez małego od początku kładziemy spac i nie ma
wiekszych problemów. O 19 kapiel potem cyc, dojada jeszcze po pól godzinie i ma
spac. Nawet wtedy gdy nie chce jszcze spac to nie palimy mu światla, nie
wyciagmy z łóżeczka, dostaje tylko smoczek ( coraz częściej go wypluwa, sam sie
od niego po malo odzwyczaja, więc kolejny mit na temat uzależnienia od smoczka
jest obalony). Wieczorem jest stały rytuał i dla dziecka jest to normalne.
Jedyny wyjatek to sroda bo wtedy ja pracuje wieczorem i wracam o 20. Dzieckiem
zajmuje sie moja mama i oczywiscie mlody jest jeszcze na rękach, noszony po
całym mieszkaniu przy glośnym telewizorze, światlach. Po wyjściu mamy dziecko
ma problemy z zasnięciem częśto dośc długo. Wiec coś w tym jest. Skoro matki
popełniaja takie same błdy to nie ma co sie dziwic ze dzieci nie moga spac.
Malucha trzeba nauczyc wyciszyc i to od pierwszych dni. Po kilku miesiącach czy
po roku to dość późno. A najwieksza głupota to lulanie w łóżeczku, mnie by
szlak trafil gdybym chciala spac a ktos by stał i kolebał mną i szturchał. Skąd
to sie wzięło w ogole ?
I nie ma co sie łudzic ze kiedys dziecko sie zmieni. Tez mam koleżanke której
córka ma skonczone pięć lat i bez mamy nie uśnie, trzeba do niej w nocy kilka
razy wstawać i w ogole z nikim innym niz mama ewentualnie babcia nie zostanie
sama. Jest jeszcze pare innych kwestii ktore tez sa dowodem pewnych błędów
wychowawczych ale nie dotyczy to akurat kwestii usypiania.
Juz widze jak nasze babcie ktore miały po 10 czy 6 dzieci tak nad każdym stały
i ciuckały, nie mając w domu gazu, prądu, wody. I jakos nasi rodzice i cale to
pokolenie wyroslo i jest o wiele zdrowsze i bardziej wytrzymale psychicznie niz
pokolenie naszych dzieci.

[mama_radka]

I jeszcze muszę cos dopisać.
Oczywiste jest to, że jakaś konsekwencja w działaniu musi być, ale musi być to
od początku życia dziecka, a nie po kilku czy kilkunastu miesiącach, od samego
początku starałam się z męzem wprowadzić kolejność działań, od samego rana do
wieczora i przygotowanie do snu wygląda i wyglądało tak - kolacja, kąpiel,
usypianie dziecka, (co prawda usypiam Radka, choć był okres, że ciężko
zasypiał, ale przeszło) i teraz zasypia ładnie, chwile jeszcze powygłupiamy się
na kanapie i zaraz potem ładnie zasypia, czasami w nocy się budzi, ale tylko na
kilka chwil, także nie ma większych problemów ze spaniem. Jak był malutki
wystarczała pieluszka, przytulał się do niej i zasypiał, ale gdy troszkę
podrósł, stał się naprawdę żywym dzieckiem i w łóżeczku niestety nie byłam w
stanie go uspokoić, jedyny sposób to usypianie ze mną. Ale usypia dosyć szybko,
tylko trzeba być przy nim i go uspokajać, bo to naprawdę żywa dusza...
Jeśli chodzi o bujanie dziecka na rękach, to od początku byłam przeciwna, i ja
tego nie robiłam, osobiście krew mnie zalewała jak teściowa go bujała, ale całe
szczeście synek się jakoś nie przyzwyczaił, więc teraz nie mam z tym problemu,
abym musiała bujać synka do snu.
Nie mogłabym zostawić synka w pustym, ciemnym pokoju, moze dlatego, ze ja w
dzieciństwie bałam sama się spać i zasypiać, a nawet w późniejszych latach
(miałam straszne koszmary senne) i kto wie, może Radek je też ma, czasami budzi
się przestraszony z płaczem.

[ageman]

Postanowiłam się tu jednak dopisać, tak trochę zroworozsądkowo.

Ja jestem za tym, żeby dziecko spało we własnym łóżku, zwłaszcza jak ma już
kilka miesięcy, bo zgadzam się, że jak się karmi piersią, to noworodka
wygodniej jest mieć przy sobie. Ale trzeba tez pamiętac, że im dziecko starsze,
tym trudniej przychodzą mu zmiany, więc łatwiej jest nauczyć dziecko
kilkumiesięczne niż np. dwulatka. Jeśli ktoś czeka, że dziecko samo pewnego
dnia powie, że od dziś chce spać w swoim łóżku to się mocno rozczaruje. To tak
jak z pieluchą - jak słyszę, że ktoś mówi o prawie trzyletnim dziecku, że z
pewnością ono wkrótce samo zrezygnuje z tej pieluchy, to mi włosy dęba stają.
Więc ono nie zrezygnuje samo ! Dzieci są strasznie konserwatywne ! One wcale
nie chcą zmian, chcą mieć swój stały, znany rytm dnia i zachowań !

I nie jest prawdą, że wychowanie to tylko dawanie dziecku poczucia
bezpieczeństwa - to przede wszystkim nauka życia, w każdym aspekcie: ubieraniu,
jedzeniu, załatwianiu się i SPANIU ! Bo jak ktoś już wcześniej napisał - w
życiu zdarzy się co najmniej milion sytuacji, że nie bedzie nas przy dziecku,
kiedy będzie tego potrzebowało i może poczuć się zawiedzione. Więc nie uważam,
żeby akurat nauka zasypiania była największą traumą dzieciństwa.
Ktoś też napisał wcześniej, że jak dziecko(kilkunastomiesięczne) budzi się w
nocy i chce ssać, to znaczy że jest głodne - to znaczy tylko tyle, że chce być
przy mamusi, bo się do tego przyzwyczaiło. Obudziło się - nie widzi mamy ani
cyca w pobliżu - więc płacze.

A jeśli na próby nauczenia dziecka samodzielnego spania rodzice reaguja tak
emocjonalnie i histerycznie, jak czytam w niektórych wątkach, to oznacza to, że
to RODZICE a nie dzieci nie dojrzeli jeszcze do samodzielnego zasypiania ich
pociechy w łóżeczku.

Na pewno naraże się wielu osobom, ale zapytam: dlaczego tak Was przeraża płacz
dziecka ? Chyba nigdy nie mieliście poważnie chorego dziecka, nie musieliście
go rehabilitować, chodzić z nim na bolesne zabiegi. Bo dziecko wtedy płacze,
często bardzo płacze, często trwa to długo- pół godziny, godzinę. Czy w takim
wypadku należy zrezygnować Waszym zdaniem z leczenia, bo dziecko płacze i
będzie miało traumatyczne dzieciństwo ? Chyba nie, bo to jest dla jego zdrowia !

Nauka spania też jest dla zdrowia dziecka - dla jego psychicznego zdrowia !

Dodam tylko, bo strasznie się rozpisałam: nauka spania=/=katowanie dziecka !
I jeszcze jedno: swoje pierwsze dziecko nauczyłam samodzielnego zasypiania w
łózeczku jak miało niespełna 8 miesięcy po tym, jak przecytałam naukowy artykuł
napisany na podstawie wieloletnich badań nad snem - otóż okazało się, że
dzieci,które wsześnie nauczone zostały samodzielnego zasypiania o wiele lepiej
zadziły sobie ze stresem w szkole i osiągały dzięki temu lepsze wyniki-
widoczne to było zwłaszcza przed sprawdzianami czy egzaminami - dzieci te o
wiele lepiej zasypiały wieczorem mimo czekającego je stresu, były rano dobrze
wypoczęte, dzięki czemu potrafiły się lepiej skoncentrować na zadaniu.

Pozdrawiam i życzę konsekwencji
Aga
mama 5-letniej helenki i 19-miesięcznej Tosni - obu śpiących od dawna w swoich
łóżeczkach

[zaneta21]

ageman napisała
>!
>
> I nie jest prawdą, że wychowanie to tylko dawanie dziecku poczucia
> bezpieczeństwa - to przede wszystkim nauka życia, w każdym aspekcie: ubieraniu
> jedzeniu, załatwianiu się i SPANIU ! Bo jak ktoś już wcześniej napisał - w
> życiu zdarzy się co najmniej milion sytuacji, że nie bedzie nas przy dziecku,
> kiedy będzie tego potrzebowało i może poczuć się zawiedzione.

Zgadzam sie z powyzszym w 100%
Więc nie uważam,
> żeby akurat nauka zasypiania była największą traumą dzieciństwa.
> >
> A jeśli na próby nauczenia dziecka samodzielnego spania rodzice reaguja tak
> emocjonalnie i histerycznie, jak czytam w niektórych wątkach, to oznacza to,
że
> to RODZICE a nie dzieci nie dojrzeli jeszcze do samodzielnego zasypiania ich
> pociechy w łóżeczku.
>To też potwierdzam
> Na pewno naraże się wielu osobom, ale zapytam: dlaczego tak Was przeraża
płacz
> dziecka ? Chyba nigdy nie mieliście poważnie chorego dziecka, nie musieliście
> go rehabilitować, chodzić z nim na bolesne zabiegi. Bo dziecko wtedy płacze,
> często bardzo płacze, często trwa to długo- pół godziny, godzinę. Czy w takim
> wypadku należy zrezygnować Waszym zdaniem z leczenia, bo dziecko płacze i
> będzie miało traumatyczne dzieciństwo ? Chyba nie, bo to jest dla jego
zdrowia
> !
Dokładnie spanie = zdrowie!
> Nauka spania też jest dla zdrowia dziecka - dla jego psychicznego zdrowia !
>
P.S ageman dokładnie to miałam na mysli tylko nie wiedziałam jak to opisac aby
mnie dobrze zrozumiano Dzieki i pozdrowionka

[ktola]

te rozmowy są bezsensu...
życzę krytykującym mamom takiej sytuacji jak ja miałam: spanie tylko z cycem w
buzi, nie ssanie ale trzymanie, zobaczymy ile by tak wytrzymały z rękami do
góry na jednym boku, dwie drzemki w dzień plus cała noc, czas poza spanie
przeznaczyć dla dziecko, co to kiedy domowe obowiązki? Ja jestem całymi dniami
od7 do 22 czasami sama w domu z dzieckiem (skoro ma być z mamą to tata musi
dużo pracować) i co lepsze ciągnąć tą męczącą dala nas obu sytuację czy to
unormować???
a jedna osoba to ma mierne informacje n/t karmienia piersią i nie wie że mlako
mamy zmienia swój skład i nocne karmienia są dla dzieci do 6 m-ca
najważniejsze?!!! Ja "potraktowałam" tak dziecko gdy miało 16m. i najpierw mu
opisałam sytuację- take już rozumie napewno więcej niż 2-3 mies. W ogóle
nierozuminm Ciebie. Moje dziecko wiedziało, że my jesteśmy, że teraz każdy ma
swoje lóżeczko, że cycuś się zepsuł tak jak kiedyś jej zabawka i wszystko poza
momentem odłożenia do lóżeczka było ok, więc nie ma krzywdy- dziecko poprostu
protestuje, bo woli lepsze dla siebie; ale jak zmieniłyśmy nawyki to odrazu
zaczęły się dłuższe spacerki dwarazy dzienni , przedtem było tego mało bo nie
miałam siły i czasu żeby wszystko zgodzić, i co jest lepsze??
pozatym tak jak pan napisał tak książka ma wiele informacji min, żeby nie
stosować tej metodu u dzieci ponożej 6m. i poniżej określonej wagi ciała
dodam na koniec że od ja zbierałam się do zastosowania tej metody ok. 9 m, bo
liczyłam że coś się zmieni, albo że wytrzymam jeszcze, ale było coraz gorzej,
nawet po drodze na wizycie u pediatry mam wpisane w zaleceniu" odstawić od
piersi i nauczyś samej spać"
życzę spokojnych nocy i może pora skonczyć pokrzykiwanie na siebie a czas
zacząś przekazywać swoje doświadczenia, przecież ludzie piszą, bo potrzebują
pomicy a nie obelg....

[kokolores]

ktola napisała:
"> te rozmowy są bezsensu...
> życzę krytykującym mamom takiej sytuacji jak ja miałam: spanie tylko z cycem
w
> buzi, nie ssanie ale trzymanie, zobaczymy ile by tak wytrzymały z rękami do
> góry na jednym boku, dwie drzemki w dzień plus cała noc, czas poza spanie
> przeznaczyć dla dziecko, co to kiedy domowe obowiązki? "


Ja jestem jedna z tych krytykujacych !!Wiec powiem Ci tak !Cyc to nie smoczek
czy kciuk.Cyc nie jest do uspokajania tylko do "jedzenia". Widzialas juz
dziecko spiace z lyzka w buzi , ja nie!Twoje dziecko samo sobie tego cyca za
kazdym razem nie wkladalo.
Reszty nie komentuje!
Pozdrawiam.

[ktola]

tak, tak, oczywiście
ale jako młoda mama czytałam że to zbrodnia wysługiwać się smokiem bo dziecko
potrzebuje mamy a nie silikonowego zastępnika,ja uwieżyłam w to że trzeba być
na każde zawolanie i tak dalej, drugi raz postąpie trochę inaczej, żeby uniknąć
zabrnięcia w tak ślepą uliczkę, ale widzisz teraz to wiem ale 1,5 roku temu nie
wiedziałam
każda ma inne doświadczenia i dlatego takie rozmowy są bez sensu, bo to jest
dobre miejsce na wymianę doświadczeń i spostrzeżeń a nie na burzucanie się
błotem

[kokolores]

ktola napisała:
"
każda ma inne doświadczenia i dlatego takie rozmowy są bez sensu, bo to jest
> dobre miejsce na wymianę doświadczeń i spostrzeżeń a nie na burzucanie się
> błotem"

Chyba jestes troche przewrazliwiona!Nikt nikogo tu blotem nie obrzuca!
Pa.

[ageman]

Obelg ? Nie napisałam ani jednej obelgi w swojej wypowiedzi. Co masz na myśli ?

Dzieci są różne!!!!

[twinmama76]

Jak czytam wasze wypowiedzi, to widzę, że każda matka uważa się za wzór dla
innych.
Ja może też pisałabym, że dziecko powinno spać od początku we własnym łóżeczku
i przesypiać noc w wieku 3 miesięcy, gdybym była mamą tylko Szymonka...
Być może tez pisałabym, że dziecko potrzebuje bliskości mamy, poczucia
bezpieczeństwa i jedzenia w nocy tak często jak chce, gdybym była mamą tylko
Zuzanki...

Na szczęście moje bliźniaki pozwoliły mi zrozumieć, że dzieci sa naprawdę
różne. To, że niektóre w wieku 2-3 miesięcy pięknie zasypiają i śpią prawie
całą noc to, proszę Szanownych Matek, jest zasługą nie tyle waszej
konsekwencji, ile po prostu dzieci. Widocznie taki mają organizm. Inne maluchy
budzą się w nocy po kilka razy i nie wyobrażam sobie konsekwentnego odmawiania
cyca lub butelki głodnemu dziecku ( Moim sposobem na względne przesypianie
nocy jest spanie z córeczką. Obie jestesmy z tego stanu rzeczy zadowolone.

A metody "na wypłakanie" uważam za okrutną tresurę.

[ktola]

i jeszcze jedno osoby , które nie czytały ksiązki nie powinny się wypowiadfać
bo nie wiedzą o czym mówią!!! to nie jest stara metoda na wyplakanie,gdybyście
znały ksiązkę to byście wiedziały, że autozy przestrzegają przed taką matodą i
ją negują, opisując cały proces szczegółowo wraz z tym co złego można takim
postępowanie zrobić
no to już wiadomo skąd nieporozumienia...
pozatym to niechodzi o sytuacje spania razem czy osobno, polulania godzinkę i
potem wstania 3-4 razy to było by do przejścia, czasem dzieją się naprawdę
przerastające sytuacje i to jest niedobra dla wszystkich również dziecka

[jaroosi]

Witam,
mam gorąca prośbę o udzielenie porady. Przyznanie się do błędów
wychowawczych jest trudne - to fakt. Ja przyznaję się do własnego. Kiedy Oskar
skończył 5 m-cy i pojawiły sie problemy ząbkowania automatycznie zakończyło sie
spanie w nocy. Od tamtej pory nie śpi sam tylko z dziadziem. ( Wiem - to źle,
ale dziadzio od poczatku był ukochany i przy nim było super. )
Wieczorem po całym dniu usypia, przytulony na sofce do dziadka, zostaje
przeniesiony do innego pokoju i śpi obok mojego. Niestety sen Oskarka trwa 3-4
godziny. A więc w granicach 1-2 w nocy budzi się, koniec ze spaniem. Nie chce
spać, siada, pije, "chodzi po ścianach", totalne "kombinacje alpejskie".
W związku z naszą sytuacja mam prośbę. Wiem - popełniłam błąd, ale czy teraz
mam szansę to naprawić. Oskar ma juz 18 miesięcy, czy nie jest za późno?
Myślałam o skorzystaniu ze wspominanej ksiązki, ale nie wiem czy ona moze mi
cos podpowiedzieć. To nie chodzi o to, że nie chce mi sie wstawać do
dziecka, tylko raczej o zdrowie moje, mojego taty, no i oczywiście Oskarka.
Prawie od roku wszyscy sypiamy po 3 godziny na dobe i wykończymi się.
Rozmawiałam z dwoma lekarzami i usłuszałam, że sa dzieci, które spanie uważaja
za stratę czasu, że "ten typ tak ma". Może jednak coś poradzicie. Martwie się o
mojego synka, nie mówiąc już, że my dorośli wylądujemy w wariatkowie.
Może Wy, doświadczone mamy cos poradzicie.
Pozdrawiam

[ageman]

Hmm, mało napisałaś o swoim synku. Może założ nowy wątek na forum, bo ten jest
już długi i ciężko się otwiera. No i napisz więcej o Oskarze - czy śpi w ciągu
dnia i jak długo; jeśli budzi sie w nocy to czy nie śpi już do rana a jeśli
zasypia, to o której rano się budzi ? Może zbyt mało ma wysiłku fizycznego w
ciągu dnia ?

no ale napisz to wszystko, może spróbuje Ci jakoś pomóc
Aga

[marysiaur]

weronikarb napisała:

> Proszę opowiedz cos wiecej o tej metodzie. Ogladalam tylko jeden odcinek
> zaklinaczki, bo niewiedzialam kiedy i o ktorej leci. Moim zdanie jest to
> naprawde dobra metoda gdyz dziecko nie jest zostawione samemu sobie i placze
az
>
> do usniecia z wyczerpania. Wiem ze podobne zle robie, ale nie potrafie
sluchac
> placzu mojego dziecka, choc wiem nieraz ze on tylko placze aby w ten sposob
cos
>
> uzyskac Prosze opisz mi ja dokladniej i jak to wygladalo u Ciebie.

Hej!
Tutaj powstał cały wątek o "języku niemowląt" Tracy Hogg, wklejam link
(napisałam tam moją relację z przeczytania książki)

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=572&w=17962034&v=2&s=0
Jeśłi chodzi o kwestię samego snu, to u nas wyglądało to tak: przez pierwsze
miesiące stosowałam metodę karmienia na żądanie i generalnie wychodziło mi
karmienie co 3-4 godziny, ale czasem co 2, i różne godziny w nocy(bez reguły,
czasem całą noc spała, czasem budziła się co dwie godziny.
Usypianie wieczorem polegało na tym, że jeździliśmy wózkiem w salonie,
oglądając telewizję, czasem zasypiała o ósmej czasemo 23.oo. 2 mies temu
dotarło do mnie,że przecież nie może do trzeciego roku życia zasypiać w wózku,
więc zaczęłam kłaść ją do łóżeczka. Musiałam być przy niej, więc od dwóch
miesięcy nie oglądam telewizji(i nie żałuję). Nauczyłam ją zasypiać w łóżeczku,
ale nadal kłopot był z godzinami-m raz zasypiała o 8., raz o 12 w nocy,a jak
doszło do tego ,że zaczęła zasypiać o 1.00w nocy,i budzić się nieregularnie,
zdesperowana rozejrzałam się za książkami. No i szczęśliwym trafem
dostałam "Secrets of the babywhisperer" (nie wiedziałam, że jest przetłumaczone
na polski). Wprowadziłam zasdy propagowane przez Tracy Hoggi w trzy dni jest
idealnie! Polecam, polecam, zwłaszcza mamom, których dzieci wymiotują i
histeryzują zostawiane same. W tej metodzie nie ma drastycznych elementów.(Całe
szczęście).Polecam bardzo gorąco.

[marysiaur]

Dodam coś jeszcze. Rzeczywiście, roi się od wątków o tej metodzie "zaśnij
wreszcie". Wiecie co, wydaje mi się, że te mamy które stodują tę metodę, nie są
złe. Mówię na podstawie własnego doświadczenia. Nie czytałam akurat" uśnij
wreszcie", ale w książce doktora Spocka (mam wydanie sprzed kilkudziesięciu
lat, ale myślę, że niewiele się w tej pozycji zmieniło), którego skądinąd
bardzo szanuję, przeczytałam, że świetną metodą na nauczenie dziecka spać w
łóżeczku jest zostawić je samo, a wypłacze się i po 30 min. uśnie. Napisał też,
żeby nie przejmować się wymiotami, bo to tylko histeria. Postanowiłam
spróbować. Usiadłam pod drzwiami pokoju, żeby słuchać, czy płacz nie doprowadzi
do bezdechu, bo szczerze mówiąc bałam się tego.No i patrzyłam na zegarek. Ze
ściśniętym żołądkiem przeczekałam bite pół godziny ryku mojego dziecka, potem
jeszcze następne 10min. Tylko wiecie co- wydaje mi się, że nie było szans. żeby
u niej to się skończyło, bo mimo,że była strasznie zmęczona, nie mogła zasnąć,
gdyż wstrząsały nią spazmy,że głowa podskakiwała jej o 20 cm.Utuliłam ją i
zasnęła od razu, ale jeszcze przez sen wstrząsały nią spazmy przez dłuższy
czas. Myślę, że ta metoda po prostu nie działa na wszystkich. Może zadziałać
świetnie u dziecka, które generalnie umie samo zasypiać, ale do tej pory mama
mu "nie pozwalała", bo zawsze go kołysała, albo nosiła.Wtedy wystarczy być może
zostawić i przeczekać. Ale jeśli przyczyna niezasypiania jest inna- np
przemęczenie, albo ból brzuszka, albo zbyt małe zmęczenie, bo naprzykład
wyspało się w dzień- to po prostu trzeba zastosować inna metodę.
W każdym razie ja czuję, że wymioty u dziecka to nie jest dobry objaw.Nie
stosujcie tej metody, jeśli dziecko jej nie toleruje! Błagam!

[akseinga]

I o to właśnie mi chodziło!!!!! We wszystkim co się w życiu robi trzeba się
kierować przede wszystkim zdrowym rozsądkiem, rozumem i wyciągać wnioski.
Jeżeli dziecko spazmuje, wymiotuje itp. trzeba poprostu zrezygnowć a nie
narażać jego i siebie na ogromny stres. Nie neguję samej metody, ale potępiam
bezmyślność w jej stosowaniu bez względu na wszystko.
Pozdrawiam

[weronikarb]

Widzisz dlatego wolę metode Tracy gdyz nie jest ona brutalna typu zostawianie
dziecka niech ryczy. U mnie tez sie nie sprawdzi. Wczoraj sprobowalam Dominika
polozyc w lozeczku i byl ryk, najpierw go glaskalam i mowilam do niego - nie
pomoglo zaczal sie zanosic, wzielam go z lozeczka i przytulilam (nie
kolysajac), gdy sie uspokoil chcialam go wlozyc do lozeczka - niestety nim
dotknal materacyka byl ryk tak probowalam chyba z 5 razy i co ja mam robic?
Usypia tylko bujany we wozku i to po 1 godz do 3 godz. bujania. Widze po nim ze
jest spiacy ale nie potrafi usnac. Budzi sie w nocy z krzykiem roznie od 1 - 5
razy. Jestem wykonczona a musze wstac o 4.30 bo do pracy Sama jestem sobie
winna, bo jak chorowal to tylko w ten sposob usypial i teraz mam

[magda1711]

Racja, opamiętajcie sie...
Też miałam swego czasu"problem", bo moje dziecko budziło się w nocy kilka razy,
chciało cyca...Ale to już mamy za sobą , bez (wg mnie) bzdetnych i durnych
książek o zasypianu, bez całej tej zaklinaczki dzieci...Brrr...
Budził sie , bo odstawiałam go od cyca, a to chyba przeżycie dla każdego
dziecka.

O rany, kobiety, czy wy zeby ululać własne dziecko potrzebujecie przeczytać
kśiążke, obejrzeć program w TV?Dla mnie to isnta paranoja!
Przeiciez to WASZE dziecko, potrzebuje czułości ,miłości, ciepła, stracenia
energii przed snem, spaceru...A nie 10 ksiązki którą czyta mama...
Jak można zostawiać płaczące w niebogłosy dziecko przez pół godziny samo w
ciemnym pokoju, żeby tylko ZASNĘŁO? Niech się zapłacze, niech czuje się
samotne , niech ma zatracone poczucie bezpieczeństwa, ale niech tylko zaśnie
SAMO...
To sa małe dzieci , które potrzebuja poczucia bezpieczeństwa, bliskości
matki ,ojca którzy ululają je do snu...
Dziecko tonie kolejna maszyna, sprzęt w naszym domu, który trzeba zaprogramować
wg książki.Bo tak jest teraz trendy...
A co robiły nasze babcie kładąc spać nasze mamy?Opowiadały, śpiewały
kołysanki...A teraz?
I jeszcze jedno, jak któraś z matek przeczyta jakąś książke że 2 miesięczniaka
można nauczyć chodzić , to zrobi tak?Bo TAK pisze książka, więc tak trzeba...?

[yuyanna]

Kobiety już naprawdę przestańcie dyskutować na ten temat, bo i tak kazda z nas
ma własne zdanie. Faktem jest, że metody te działają i lepiej, żeby
zdeterminowane matki robiły to w profesjonalny sposób, po przeczytaniu fachowej
książki.

pzdr

yuyanna

[amama2]

Wiecz co magda 1711, piszesz totalne głupoty!
Mam dwoje dzieci: córka od samego początku spała super i nie wiedziałam co to
nieprzespane noce. Kiedy urodził sie synek poznałam ten problem. Mały potrafił
się budzic co pół godziny czy co 45 minut. Ciekawe ile byś nocy wytrzymała
wstając co chwila? Ja tak robiłam - wstawałam, brałam go na ręce, przytulałam,
usypiałam i odkładałam do łóżeczka. I tak po kilkanaście razy w nocy. Mąż
pomagał ile mógł ale rano szedł dopracy więc jakoś musiał funkcjonować. To było
ponad nasz siły. Synek był najedzony, przewinięty, nic go nie bolało a budził
sie bardzo często.
Pod wpływem forum przeczytałam książke. Po trzech dniach nauki synek nauczył się
samodzielnie zasypiać. Było bez histerii, wymiotów czy tym podobnych rzeczy.
Oczywiście że synek nadal budzi sie w nocy ale są to 3 czy 4 pobudki, synek
dostaje smoczka i śpi dalej.
Z twojego postu wynika, ze owej ksiązki nie czytałaś. Nie oceniaj więc czegoś o
czym nie masz pojęcia. A dziecka wręcz nie wolno zostawić samego w ciemnym
pokoju!!!! Łatwo się ocenia rzeczy o których się nie pojęcia i które są zupełnie
obce. Ja pewnie 5 lat temu też wyśmiałabym mamy, które szukaja pomocy dla
dzieci, które nie śpią całą noc. Po urodzeniu synka już się nie śmieje...
Rodzice to też nie roboty, które sa w stanie funkcjonować bez snu przez kilka
tygodni. Moja starsza córcia też potrzebuje uwagi i czasu, ją też musze
przytulić i spędzić z nią trochę czasu a po kilku nieprzespanych nocach
chodziliśmy z mężem na rzęsach.
A więc droga koleżanko najpierw przeczytaj książkę a potem oceniaj!
amama2

[steffa]

Są różne dzieci. Np takie, które żądają, żebyś była przy nich cały dzień i całą
noc. Nie śpią, setki razy wychodzą z łóżek, budzą się jak tylko spostrzegą
się, że mamy nie ma, nie trzyma za rączkę, nie drapie po pleckach. Są zmęczone
i rozdrażnione, a życie rodzinne leży w gruzach. Dla takich dzieci METODA to
jedyne wyjście i nadzieja na zdrowy sen.
Pozdrawiam, no i życzę, żebyś swoją energię skierowała na lepszy tor, nie
pouczanie innych.

[jaroosi]

Witaj,
dziekuje za chęć pomocy. Napisałam na priva gazetowego.
Całuski

[ageman]

Sprawdzałam przed chwilą skrzynke i nic nie mam od Ciebie

[ageman]

nareszcie odpisałam )

pozdrowienia
Aga

[anma70]

Całkowicie się zTobą zgadzam. Czytając te wszystkie wątki na temat książkowego
usypiania dzieci nie mogę zrozumieć jednego: kto wymyslił tak beznadziejną
metodę usypiania. Jak mozna zostawić własne dziecko aby się wypłakało. Nie chce
nikogo krytykować ale wydaje mi się że to nie jest najlepszy sposób. Mój synek
usypia wtedy kiedy jest śpiący, nie płacze i nie mam z tym żadnych problemów.
Czasami się pokręci a czasami trochę go ponosze, przytule w końcu od tego jest
matka, aby przytulić dziecko kiedy tego potrzebuje. Pozdrawiam wszystkie mamy

[akseinga]

Bardzo Wam wszystkim dziękuję, że zechciałyście zabrać głos w dyskusji.
Z przyjemnością przeczytałam wszystkie wypowiedzi i nie myślcie,że ta
przyjemnośc pojawiała się tylko w przypadku wypowiedzi zgodnych ze mną.
Wiele argumentów przedstawionych przez mamy, które zostały zmuszone do
zastosowania metody dotarło do mnie. Mam wrażenie,że udział w dyskusji wzięły
mamy,którym nie śmiałabym mówić "Opamiętajcie się" bo te którym by sie to
przydało pewnie się nie poczuwają.Chciałam jeszcze raz podkreślić,że nie było
moim celem ani pouczanie kogokolwiek ani krytykowanie samej metody, ale
zwrócenie uwagi na fakt, że nie każde dziecko ulegnie tej metodzie i mądra mama
powinna to zrozumieć a nie za wszelka cenę ją stosować.
Moja Martyna też miała okres kilku miesięcy częstego budzenia się w nocy (a ja
musiałam wstać o 5) i nie wykluczam, że jeżeli znałabym wtedy tą metodę to
próbowałabym ją zastosować,ale nie w przypadku kiedy reakcje mojego dziecka
byłyby niepokojące ( i nie myślę o popłakiwaniu).
Cieszę się, że nie wynikła z tego jakaś kolejna awantura chociaż w pewnym
momencie było blisko, ale pokazałyście klasę i wiedzę.
A mnie chyba pokarało bo miałam ciężką noc .
Życzę wszystkim przespanych nocy.

[jowomaba]

Po przeczytaniu twojego postu pomyślałam "ona ma rację- popieram "
Ale przeczytałam też inne komentarze i myślę że to nie jest jednak takie proste
Na moje szczęście nie ma takich ciężkich doświadczen ze spaniem dziecka jak
niektóre piszące tu mamy
Idealnej sytuacji tez nie mam ale nie szukam jakiś rozwiązań
Nie nauczyłam mojego dziecka samodzielnie zasypiać
Najpierw był cycek i zasypainie przy cycku
W wieku 10 miesięcy gwałtowne rozstanie z cyckiem ( moja choroba) i początek
lulania na rękach ( wszysko aby utluć ten straszny żal- płakałyśmy obie że nie
moge karmić)
Lulanie na rękach trwało do buntu mojego kregosłupa
Teraz zasypiamy w naszym łóżku ja śpiewam, przytulam, dziecko mnie drapie po
ręce i zasypia
czasem wcześniej, czasem później
czasem jestem zła bo znów nic nie zrobiłam
bo chciałm poczytać umyć głowę zrobic paznokcie
Czasem zasypiam z dzieckiem
Z reguły jak zaśnie to śpi,
Czasem usypia tata i czasem
rzadko ale zdarza sie że dziecko "cuduje" i
nie da mi wyjśc z pokoju albo mnie wzywa i płacze
Trudno mi to wytrzymać jak słysze ten płacz a cóż dopiero gdybym miała ją
zostawić samą.
Nigdy!
Pozdrawiam