niegrzeczny chłopczyk

[76kitka]

Wczoraj rano oglądałam program o temperamentach i uczuciach dzieci. Moje jakies wyjątkowo temperamentne. Mały poprostu szaleje, nie chce iść za rączkę, my w prawo, On w lewo, dziesięc razy muszę powtarzać zanim posłucha. Jestem stanowcza, konsekwentna, nie nadużywam słowa nie, zakazów ma kilka i tych przestrzegamy. Mimo to stale trzeba Go mieć na oku, bo nie dość, że szybko zapomina o zakazach, to stale przychodzą Mu do głowy zabójcze pomysły. Nie potrafi dłużej niz kilka minut zająć się zabawą. Wieczorem widziałam chłopca na oko w wieku mojego, który grzecznie szedł z mamą za rączkę i się załamałam.Pocieszcie mnie, że dzieci tak maja i że z tego wyrastają. Bo nie chciałabym
na siłę wyoatrywać u małego objawów ADHD. Mały ma 17 miesięcy niespełna.
-
Mikołaj ma dziś

[mama_kotula]

Moje oba, jak piszesz, temperamentne. Wolę mieć jednak żywe dziecko, niż
wytresowaną miągwę, co z mamusią za rączkę chodzi. Pocieszam się, że to minie,
czego i Tonbie życzę.
Pozdrawiam
Marta

[s.ivona]

czesc
Szymon ma 15m. To co napisalas bardzo pasuje i do nas. Szymon sobie a my sobie.
Czasem przyzaje ze juz nie mam do niego sil. prawda jest tez to ze jest bardzo
towarzyski, wesoly i lubiany na osiedlu choc naprawde bardzo meczacy. nie
doszukuj sie ADHD!!! Twoje dziecko jest radosne, zywe i ciekawe swiata! ciesz
sie z tego!
mysle tez ze moze warto poczytac jakies ksiazki o wychowaniu (ja teraz
szukam "kiedy zabronic, kiedy pozwolic" Roberta Mackenzie). Dziewczyny pisaly
ze to dobra pozycja. Moze tam znajde wskazowki jak postepowac z takimi
temperamentnymi dziecmi. Staram sie ale czasem nie wiem jak reagowac i jakie
komunikaty wysylac do syna.

[leli1]

w zasadzie to opisałas tez i moje 15 mies dziecię

[sylvia2005]

Ja też mam "niegrzecznego" 20-mies. chłopczyka i też się pocieszam, że z tego
wyrośnie.

[antonina_74]

to jest (niestety) normalne w tym wieku
i raczej martwiłabym się gdyby moje dziecko szło grzecznie za rączkę bo to by
znaczyło że coś jest nie tak tamten chłopczyk musiał być po prostu bardzo
zmęczony

[mama-patrycji]

pocieszę Cię.Ja mam dziewczynkę prawie dwuletnią i odkad pamietam zawsze
baaardzo temperamentną.Do tej pory ma swoje zdanie,o chodzeniu za rączke moge
tylko pomarzyc.To juz chyba taki charakterek,a tez kiedyś czekałam aż to
przejdzie,bo myslałam,ze to taki etap w zyciu dziecka).Życze duzo
cierpliwości,a swoja drogą przynajmniej wiesz,że masz dziecko))

[edytkus]

mama-patrycji napisała:

>Ja mam dziewczynkę prawie dwuletnią i odkad pamietam zawsze
> baaardzo temperamentną.Do tej pory ma swoje zdanie,o chodzeniu za rączke moge
> tylko pomarzyc

W wieku trzech lat przez chwile za reke Cie potrzyma, ale charakterek mimo wszystko zostanie - wiem
z autopsji ) Co tam, przynajmniej nie jest nudno

[kobiagni]

Mowisz że oglądałaś program. Ja też i jasno z niego wynika, że dzieci mają
różne charaktery i temperamenty. Nie masz czego doszukiwać się jakiejś
nienormalnosci w zachowaniu synka. Jest po prostu żywym dzieckiem, ciekawym
świata, który właśnie poznaje przez badanie go całym soba. CZuwaj tylko nad
jego bezpieczeństwem, nie wprowadzaj nerwowej atmosfery i pozwalaj mu się
wyszaleć, bo ma duzo energii, którą musi rozładować.

[mimi44]

Moja tez robi tak jak twój,ale zawsze myslałam ze z moją córcią wszystko
Ok.Obok mamy sąsiada w jej wieku(16-17mies.)cały dzień chodzi z babcią za
rączke lub buja sie w chustawce na balkonie.....co w tym fajnego?
Ale czasem tez szlag mnie trafia

[em_em71]

A swoją drogą, nie mogę pojąc, dlaczego grzeczne dzieci nazywa się "tresowanymi
miągwami". Moje dziecko czasem rozrabia, ale generalnie jest grzeczny.
Poświęcam mu wiele czasu, dużo z nim rozmawiam, czasem nawet zaskakuje mnie, że
tak dużo kojarzy. Jest przy tym bardzo pogodny. Pewnie, że czasem zdarzają się
chwile buntu czy wpadnie do głowy jakiś szatański pomysł ale na prawdę nie
muszę zdzierac gardła i szarpac nerwów, aby nad małym zapanowac. Zanim
urodziłam synka, miałam okazję (w rodzinie) przyjrzec się dzieciom z tzw.
temperamentem i myślę, że spora wina leżała po stronie rodziców, tudzież
dziadków. Nie chcę generalizowac ani nikogo oceniac, ale nie zgadzam się ze
stwierdzeniem, że grzeczne maluchy są gorsze, są baaaardzo kochane i mądre.

[irmelin]

Mój synek skończy w czwartek 20 miesięcy...miło poczytac ze nie tylko On jest
takim diabełkiem...czasami padam na pyzior ze zmęczenia, ganiam za nim po
calutkim domu, zakazy ma gdzieś...tez staram się być konsekwentna ale sa
momenty że dla świętego spokoju daję mu to co chce(martwi mnie,ze jak
dostanie klapsa, lekkiego oczywiście to chce mi oddać albo ugryźć....dlatego
wyeliminowaliśmy z mężem do minimum klapsy(Mimo że Krzysio wyprowadza nas
czasami z równowagi cieszę się, ze jest takim radosnym dzieckiem, ciekawym
świata, jest małym odkrywcą i to mnie cieszy że stara się być ostrożny przy
poznawaniu nieznanych mu "rejonów"życia))łatwo się komunikuje z otoczeniem,
natomiast sąsiadki synek starszy o 2 miesiące od mojego to spokojne, "ułożone"
dziecko, które potrafi bawić się jednym klockiem godzinę, za to zasób jego
słownictwa to mama i tata, poza tym jest mało sprawny fizycznie i przy każdej
próbie dogonienia mojego syna kończy się to u niego upadkiem...więc....cieszę
się że mam diabełka, i modlę o cierpliwość dla siebie i dziadków którzy z nim
siedzą))))

[76kitka]

lektura Waszych postów podziałała jak balsam, bo wczoraj myślelismy poważnie o wizycie u psychologa. Żeby tak jeszcze choć nocą ten mój psotnik spał i dał odpocząć, to pewnie byłoby znośniej. Czasem budzi się kilkanascie razy (nie pracuję, nie ogląda telewizji, nie jest w nocy karmiony, dopajany, w domu jest raczej spokojnie, nie widzi awantur, śpi w soim łóżeczku, zasypia sam, w pokoju jest 18 stopni,a mimo to budzi się z płaczem). Ale rzeczywiście zasób słownictwa ma bogaty, jest sprawny, otwarty i radosny. Niestety bije i gryzie więc kontakty z innymi dziećmi ma ograniczone i musi być ciągle ktoś przy Nim, bo czasem niechcący może zrobić krzywdę. W takim razie i ja czekam dnia, w którym moje dziecko osiedzi 15 minut z zabawką

[pade]

wiesz, ja mam dwójkę, pierwsze takie jak Twoje, zawsze grzecznie szło za
rączkę, a drugie takie jak opisuje to autorka watku. No i czyja to wina,
dziadkowie, rodzice i metody te same?

to było do em_em71

[pade]

[mal.go.sia]

Doloze Ci jeszcze balsamu - Olo jest dokladnie taki sam Jest coraz wiekszy,
madrzejszy, coraz wiecej rozumie i - uwaga ! - potrafi w pewnych sytuacjach byc
posluszny (np. grzecznie isc za raczke u lekarza, ktorego jeszcze bardzo sie
boi), ale z drugiej strony coraz czesciej ma wlasne zdanie i rzeczy, ktore
jeszcze niedawno nie mialy dla niego znaczenia (np. ktore buty zalozyc) nagle
urastaja do rangi problemow panstwowych
Ja mam z tym przeogromny problem, bo duzo pracuje i jestem na co dzien
zwyczajnie zmeczona. Ale w chwilach przeblyskow zdrowego rozsadku ciesze sie,
ze mam takiego wspanialego, zywego, zdrowego, madrego, sprytnego, sprawnego,
blyskotliwego syneczka )
czego i Tobie zycze ...