Rok temu..-odsłona I

[pampeliszka]

Za oknem świeciło takie samo słońce jak dziś, siedziałam na korytarzu w
szpitalu w Szternberku i miałam w perspektywie spędzenie całych Świąt
Wielkanocnych w tym upiornym miejscu. Czekałam, az przyjedzie mój mąz z
kumplem i ustalimy, kiedy pojadą do Polski po pysznośći wielkanocne mojej
tesciowej.
Miałam za sobą dwa dłuuugie i nuuuudne tygodnie, z mierzeniem teplotki o 6
rano, "tjukaniem" (KTG), ogladaniem Małgosi przynajmniej raz dziennie na
ekranie i zabawą w odmierzanie jednostek czasu wzorem H.Granta z "About a
boy".Nigdzie chyba czas nie stoi w miejscu tak, jak w szpitalu. Pocieszałam
się obrzydliwie kosztem moich kolezanek z sali, ktore mialy w perspektywie
pozostanie w tym szpitalu az do czerwca i zazdrosciły mi okrutnie, że mam
jeszcze "tylko" tydzien.
I tak sobie siedziałam, az poprosiła mnie siostra do primarza (ordynator), ten
mnie zbadal po raz setny i mowi, czy nie mam nic przeciwko temu, zeby Malgosie
wyjąc jutro. Bo juz jest duza, a podczas swiat w szpitalu prawie nikogo nie
bedzie, a ryzyko, ze mloda sie zacznie za wczesnie pchac na swiat jest spore.
Myslalam, ze zwariuje ze szczescia. Nie wiem, czy ktos sie tak cieszył na
operacje jak ja.

[wiolkak]

czyli jutro operacja?

[pampeliszka]

Jutro, juz jutro, huraaaaaaa!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[pampeliszka]

Ale ze jutro moge nie miec czasu, to dzis Wam opowiem.

[wiolkak]

opowiedz, bo jutro jek tylko otworzę oko to bede Małgosi zyczyła 300 lat!

[kpaxstar]

ojojoj to sie jutro bedzie działo. Aż nie mogę się doczekać) Z
niecierpliwością czekam na odsłonę 2)

[pampeliszka]

Nic nie było wstanie wytracic mnie ze swietnego nastroju. W nocy sie wyspalam,
bo poprosilam pielegniarke o tabletke nasenna i odpłynęłam. Była to ostatnia
noc, kiedy mogłam przespać cięgiem kilka godzin, wiec ją baardzo mile wspominam.
Lewatywa była zabawna i golenie, kroplówka tez. Jedynie pani praktykantka, ktora
po raz pierwszy w zyciu zakładała cewnik i na mnie cwiczyła, lekko mnie
zirytowała, bo robiła to okropnie nieudolnie i bolesnie. Straciłam przy tym na
chwile przytomnosc. Potem znowu było fajnie. Zastrzyk w kregoslup sprawił mi
dziką przyjemnosc, bo wreszcie przestalam czuc ten cholerny cewnik i odechciało
mi sie sikać, co po wlaniu we mnie kilku opakowan wody było dość wkurzające.
Sala operacyjna wygladala jak na filmach o statkach kosmicznych, a ci ludzie w
maskach, co sie nade mna nachylali wygladali zupelnie jak ufoludki. Podawali mi
tlen i ciagle budzili, bo mialam zamiar jeszcze troche sie zdrzemnac. Ktos mnie
trzymal ze reke, a ktos zadawal mase pytan. A za zaslonka pan primar z zastepca
mnie cieli. Nagle uslyszalam, jak mowia, ze czegos takiego to jeszcze nie
widzieli(potem sie okazalo, ze im chodzilo o łozysko), jeszcze potem okrzyk
primaza "uż je mam" i za chwile uslyszalam Malgosie. I pokazali mi ją, taka
maleńką i ciepłą, dała mi pierwszego w życiu buziaczka a ja tam leżałam i
czułam, że jestem najszczęśliwszą osobą na całym świecie. I że to maleńkie
stworzenie wywróci do góry nogami całe moje życie.I tak sie tez stało.

[tropikalna]

Jesu jak pięknie.
Prawie jak u mnie.
I wszystko się zmieniło.
I mamy córeczki.
I jesteśmy mamami.
I nic bym nie zmieniła.
Pam, czyz to nei cudowne...?

[pampeliszka]

pewnie, ze cudowne
rewelacyjnie jest byc mama
kurcze, ja juz niemal rok nia jestem

[renatka_sz]

za mietka jestem na takie opowiesci, bo mi sie zaraz lzy w oczach kreca...
a jutro bedziemy z Szafka zyczyc

[xemm1]

Super wspomnienia Pam
Ale mam pytanko czemu Ci podawali tlen, miałaś znieczulenie zewnątrzoponowe, to
co za dużo Ci podali, że Cię budzili... ja byłam rześka jak o poranku ) w
trakcie CC, a czemu łożysko ich zdziwiło?? Sorry za pytanka, mam nadzieję, ze
nie popsułam pięęęęknej atmosfery )

[wiolkak]

ja też chce wiedzieć!

[dusiek7]

wielkie gratulacje! życie jest jednak piękne. Dobrze, że wszystko poszło gładko
i że maleńka się zdrowiutka narodziła! Wszystkiego najwspanialszego!!

szczegóły

[pampeliszka]

a nie wiem, dlaczego tak odpływałam, miałam dzika ochote spac, juz od tego
cewnika nieszczesnego
a łozysko było przodujące i sie strasznie dziwnie ułożyło na dole i z przodu, no
i było ogromnie wielkie
a Malgol mial 3150 kg i 49 cm
i szyje dwa razy owinieta pepowina (jak to dobrze, ze mialam cc!!!)
i 10 p w skali A

[xemm1]

Całe szczęście, ze miałaś CC!! Ja tak jestem wielkim zwolennikiem CC, mimo
wielu negatywnych opinii. Na usg tej pępowinki nie było widać??

[pampeliszka]

no dokładnie, NIC nie wyszło na badaniach, a ogladali mnie codziennie i z kazdej
strony
teraz mojej znajomej urodzil sie synek (tez Szymek...)i mial szyje owinieta trzy
razy i tez nic nie bylo widac
na szczescie miala cc z powodu zbyt waskich wymiarow

[wiolkak]

olek też miał owinietą szyję i urodził sie prawie normalnie (ten nieszczęsny
próżnociag)

[xemm1]

kolejny argument ZA!
Moja znajoma miała straszne problemy z pierwszym porodem, a przez to później z
dzieckiem (niedotlenienie, niekończąca się rehabilitacja...), przy drugim
dziecku zażądała cesarki...

[kpaxstar]

Piękne wspomnienia i tak piękniejne opowiedziane. Ja też już zaczynam sobie
wspominać co było rok temu)

[kubona]

pampeliszko, wspomnienia są piękne, specjalnie po to właczyłam komputer
czyli już jutro będziesz mama? wspaniałe uczucie zobaczyć malucha, prawda?

[pancerniczek]

No tak Pam, Ty też Cesarzowa przecież
Już gratuluję roczku, choć główne obchody przewidziane są na jutro

[pampeliszka]

Pewnie myslalyscie, ze to juz koniec, hehe, wcale nie.
Przez nastepne 24h musialam lezec bez podnoszenia kregoslupa, dostalam pokoj
jednoosobowy z lazienka, ktora byla w remoncie. Malgosie zobaczylam dopiero
nastepnego dnia rano i od razu sie zaczelysmy zaprzyjazniac.Na poczatku
niesmialo i nieudolnie probowalam ja przystawiac do piersi, bylo widac, ze sie
jej ten pomysl niezwykle podoba. Szybko zaskoczyła o co chodzi. Wstawanie z
łozka to był dramat, walczyłam i padałam, próbowałam usiąść i padałam, tak z
godzinę, zanim się powiodło.
Sniadanie Wielkanocne jedlismy we troje, moj maz "skoczył" do Krakowa i
przywiozl same pysznosci od tesciowej, w szpitalu prawie nikogo nie bylo, a
Malgosia grzecznie spala w takim smiesznym wozku.Cudnie było.Nasze pierwsze
wspólne śniadanie...
Schody się zaczely 3 dnia, kiedy miałam nawał pokarmu, piersi bolały jak diabli
i przypominały kamienie, połozne mnie masowały, odciągały laktatorem, w koncu
zaczelo puszczac. Ale tak naprawde ustapiło dopiero w domu.
Po Swietach sie zrobiło strasznie, albowiem dokładnie NAD moim pokojem odbywał
się remont dachu, z wiertarkami, młotami pneumatycznymi, za oknem po
rusztowaniach biegali panowie robotnicy, łomot był taki, ze Malgol podskakiwał
ze strachu.Do dzis mysle, ze to jeden z powodow tego jej złego snu w nocy.
W nocy praktycznie nie spalam, od 3 dnia miałam Malgosie u siebie non-stop,
pielegniarki bardzo niechetnie sie zgadzaly, zeby im dzieci zostawic na godzinke
chociaz.W zwiazku z tym, kiedy mala w koncu zasnela o 4 czy 5 nad ranem,
budzilam siostre dyzurujaca i jej grzecznie mowilam, ze nie bylo teplotki,
dzieki czemu moglam sie zdrzemnac chociaz do tej 7, a nie o 6 miec pobudke.
Malgol nie chcial przybierac na wadze i mial zoltaczke, wiec nas nie wypuscili 6
dnia, jak obiecali, tylko dopiero siodmego. Boze, jak ja płakałam wtedy.
Siedziałam na korytarzu ze spiacym Malgosiem i ryczałam strasznie.Nad nami był
łomot, na kolacje olomouckie twarozki (ktorych nienawidze), a ja nie chcialam,
zeby maz mi cos zostawial, bo mialam przeciez wyjsc, wiec piłam mleko i jadłam
chleb z masłem i strasznie sie nad soba użalałam. Potem zapakowali Malgosie do
maszyny, ktora robi pik i swieci na niebiesko i wtedy sie uzalalam nad nia, bo
wyła tak jak ja wczesniej. Na całą noc ją potem zapakowali pod lampy i co 2 godz
dowozili na karmienie. A ja ją prosiłam, zeby do jutra wyzdrowiała z tej
żółtaczki, bo jak mamusia zostanie w szpitalu na jeszcze jeden dzien, to ciezka
depresja murowana i zaden magnez nie pomoze. I o 10rano nastepnego dnia
siedzialam i czekalam na wyniki badan. I były jak trzeba. I nas wypuscili.
Za oknem była wiosna, a my jechalismy do domu. Jaka to była piękna podróz.Jakaż
ja byłam szczęsliwa wtedy. Po 3 tygodniach spedzomych w szpitalu wreszcie
wracałam do nas.
A ze w szpitalu to ja sie zajmowałam Malgosia, to nie miałam schiz, ze sobie nie
poradzę.I sobie poradziłam. I odkryłam to forum. Ale to juz wiecie.

[be-ko]

Ech... Miło. ))

[renatka_sz]

jak ja lubie opowiesci z happy - endem))

[wiolkak]

kurczę, to naświetlanie pod lampami to też moja zmora!
kaska leżała 2 dni, bo miała wysoka bilirubinę i nasz kochany znajomy pediatra,
kolega mojego meża, po znajomosci zostawił nas jeden dzien dłużej, bo akurat
miał dyżur!
stwierdził, że nie chce nas zaraz po wyjściu ze szpitala widzieć pod drzwiami
gabinetu albo odbierać telefonów od spanikowanych rodziców "chińskiego
zwiadowcy"
jak zobaczyłam wenflon w jej raczce to myślałam, że zemdleję!

[xemm1]

Wiolka wenflony Malunia wzbudzały u mnie podobną reakcję, z tym że Malunio tez
miał w główce, ryczałam wtedy przeokrutnie

[mmala6]

Pam, piekna opowiesc o narodzinach nowego istnienia

Koncowke mialam identyczna , czyli jeden wielki ryk jak sie okazalo,ze nie moge
wyjsc tylko jeszcze trzy doby siedziec w szpitalu((I ryczalam jak widzialam
mojego kurczaczka w okularkach 'na solarium'.I modlilam sie,zeby mu ta cholerna
bilirubina spadla a ona nie chciala, buuuuu.Wreszcie nas na szosty dzien
wypuscili

[dusiek7]

Droga Pam! Sczczęśliwego nowego życia!!

[kpaxstar]

Biedne są Dzidziunie w maszynach robiących pik. Ja miałam to szczęście że
Szymcio nie musiał tam leżeć. Ale mimo że wyszliśmy na 3ci dzień, to też
końcówkę w szpitalu miałam zaryczaną, z zapaleniem piersi, bez laktatora i
porady co dalej.

[kubona]

pam...piękne...Kuba też miał żółaczkę, niezbyt silną poziom bilirubiny
zmierziny na oko, dopiero dwa dni póżniej zmusiłam neonatologa do pobrania mu
krwi żęby zmierzyli bilirubinę i crp bo wysypke miał straszną -teraz wiem, zę
od mleka, wyłam na korytarzu gdy lekarz powiedział, żę nie wypuści mnie do
domu - była wielka sobota, bo bardziej zależy mi na świetach w domu niż na
dziecku. dziecku nic nie było,a ja wpadałam w depresję, że nie potrafię go
nakarmić....wypisałam się na własne żądanie.....

ale piekne masz wspomnienia....

Kubona,

[pampeliszka]

Teraz tez sobie mysle, ze powinnam sie byla wypisac. W koncu zoltaczke ma 60%
dzieci, wg madrych ksiazek. Wypisalam sie za to w 26 tc z Olomouca, gdy trafilam
z odklejajacym sie lozyskiem. Chcieli mnie zostawic do konca ciazy, a tego bym
nie zniosla. Wolalam lezec w domu. Mialam instynkt.

[kangur4]

Ja nie mogę takich rzeczy czytać, bo dziwnie wzrok mi się psuje (jakos tak
wszystko rozmazane widzę) i na gardło mi się rzuca (coś mnie drapie i ściska)...

[wiolkak]

wiesz Kangur, latka lecą to i strzyka tu i ówdzie

[pampeliszka]

Wiolka, co Ty od wczoraj z tym starzeniem? Jakies zmarszczki znalazlas nowe czy co?

[wiolkak]

ja nie, ale tak patzre ajk coraz to nowe niemowlaki stają sie maluchami i coś w
tym musi być, u mnie bez zmian, znaczy inni sie posuwają w latach, ząb czasu
nadgryza bezlitośnie!

[pampeliszka]

Taaa, bez obaw, przypomne co niektorym to w okolicy 12 kwietnia...