Do podwójnych mam z małą różnicą wieku dzieci

[lusia79]

Poprawcie mnie jeśli się mylę. Bardzo chciałabym kolejne dziecko - w tej
chwili mam jednego półtorarocznego słodziaka, który potrafi mnie wykończyć.
Pierwszy rok życia mojego dziecka był dla mnie okropnie trudny - i mam
wrażenie, że ciągle cierpię na depresję - jak dotąd przez nikogo
niezdiagnozowaną. Są dni,kiedy mam ochotę uciec jaknajdalej. Ale do czego
zmierzam - otóż chciałabym mieć następnego malucha, ale boję się że nie
podołam, że będę się ciągle darła na dzieci, że zacznę je poklepywać albo bić
i o wszystko obwiniać. Jak widzę matki, które użerają się z 2 maluchami,
gdzie 1 zaczyna chodzić, a drugie jej ucieka utwierdzam się w przekonaniu, że
ciężko jest być mamą dwójki małych dzieci. Jak to wygląda na prawdę.Tak mi
źle z tymi myślami. Tak bym chciała żeby decyzja o drugim maluchu płynęła z
serca - jak ta o narodzeniu córki. Rozsądnie z uwagi na dzieci byłoby chyba
już mieć natępnego maluszka, ale ja naokrągło jestem zmęczona, coraz bardziej
nerwowa, coraz bardziej zdezorganiozwana. Podwójne Mamusie podzielcie się
doświadczeniami, proszę.
Lusia

[nocek1]

pierwszy rok z dwójką maluchów jest ciężki - a potem lepiej niż z jednym
Nocek

[andaba]

Ja co prawa nie jestem podwójna, ale napiszę
Wydaje mi się, że je żeli jesteś ciągle zmęczona i masz wszystkiego dość, to
poczekaj jeszcze trochę. Trzyletnie dziecko jest już zupełnie niekłopotliwe,
może taka różnica wystarczy?
Ja osobiście uważam, że najlepsza różnica to rok, ale każdy ma swoje poglądy na
ten temat.
Przeda wszystkim ty musisz naprawdę chcieć i być gotowa, bo to nie powinno być
mordęgą, tylko radością.

[lusia79]

Właśnie dlatego, że moje dziecko w pierwszych m-cach życia dało mi popalić nie
miałam odwagi na następne. A moim marzeniem zawsze była mała różnica między
dziećmi...

[malgorzata9]

Szczerze to mogę tylko o sobie... Różnica wieku 2 lata i 8 miesięcy - pierwsze
półtora roku padałam na pysk, nie z powodu nieprzespanych nocy - ale nerwów,
chorób starszej(przedszkole) którymi młodszy sie zarażał, ciągłą
dyspozycyjnoscia w każdej minucie, teraz nerwy bo nieźle ten tandem daje w
kość Ale to tylko te złe strony Sa też dobre, wieeele dobrych

[marianna72]

Mam taka sama roznice jak u Ciebie .Powiedz cos wiecej ,jakie doswiadczxenia
kiedy zaczely sie razem bawic , kiedy razem pokoj.Moj mlodszy ma niecale 6
miesiecy wiec dopiero zaczynamy chociaz musze przyznac ,ze myslalam ,ze bedzie
duzo gorzej.
Do autorki nie wiem czy dobrze doczytalam ,ze Twoj maly ma dopiero pol
roku .Mysle ,ze to wczesnie na myslenie o drugim zwlaszcza jesli masz klopoty z
depresja.
My zaczelismy planowac po 1i pol roku mimo ze starszy byl malo klopotliwy a ja
realizowalam sie jako matka.
Pozdrowienia

[blou1]

Najtrudniejszy jest pierwszy rok pierwszego dziecka. Przy dwójce pierwszy rok
drugiego dziecka też nie jest łatwy. U nas różnica to 22 niesiące. Teraz jest
łatwiej bo córka ma już dwa latka a syn cztery. No ale jak pisałam pierwszy rok
córki był ciężki. Jeżeli masz wątpliwości poczekaj jeszcze pół bądź rok.

[sylwii32]

Przeczytałam wszystko co kto napisał i tak naprawde zadna nie ma dziecka z mała
róznica
Bo mała róznica to kilkanascie miesiecy do połtora roku
Czyli najdalej jak jedno sie rodzi to drugie bedzie miec 1,5 roku

Moze sie czepiam ale tak to rozgraniczam-
Ja dzis juz mam dzieci duze bo 14,13,11

Ale po koleji
miedzy 14 latka a 13 latkiem jest róznicy 11 miesiecy
Z koleji miedzy 11latka a 14 latka jest 45 miesiecy
A miedzy 11 latka a 13 latkiem jest 34 miesiace


Pierwsze dziecko i zaraz po nim chciałam miec odrazu drugie
wychowywały sie super i chociaz czasem sie bili(chłopiec-dziewczynka)to było
duzo lepiej niz jak doszła wieksza róznica wieku
Mija 11 lat i ta róznice widac a i najwiecej wojen wszczyna ta pannica
Syn moj chorował i choruje ale pomijajac rzeczy tp. gotowanie papek,pranie
gdzie przy jednym czy dwojce z taka róznica wieku robisz jak przy jednym
To zawsze sie trzymali razem,wszystko musiało byc jednakowe
I zawsze było swietnie-
Nauczyłam sie jezdzic dwoma wozkami jednoczenie-)))
czasem byłam zmeczona ale dzieci zupełnie inaczej sie bawia,wiecej czasu
zajmuja sie soba same i porosrtu jest oki-

[andaba]

Ja mam 15 miesięcy.
I 19 miesięcy.
To się nie liczy?

[spacey1]

Że jak? jaką masz różnicę???

Mam 2 córeczki z różnicą wieku 15 miesięcy

[ania.silenter]

Ola ma 2 lata i 3 miesiące, a Ada rok. Fajne są, choć - nie da się ukryć -
absorbujące. Bawią się już razem.
pozdrawiam

[mama_kotula]

Podpinam się, mam taką samą różnicę.
Najgorszy był okres, gdy Młoda zaczynała chodzić i wykazywała tendencje do
uciekania, teraz o niebo lepiej (ma półtora roku). Bawią się razem ze starszym
(niespełna 3), naśladuje starszego we wszystkim (i nawzajem, niestety), dużo
się od niego uczy.
Absorbujące przestały być niedawno, czasem mam wrażenie, że w ogóle mnie nie
potrzebują
Zresztą nasze przypadki życiowe (uwaga! reklama!) opisuję na blogu (link w
sygnaturce).

[spacey1]

Po pierwsze, to skoro się jeszcze zastanawiasz, to między Twoimi dziećmi nie
będzie małej różnicy wieku.
Po drugie, moim zdaniem nie za duża różnica jest lepsza, niż duża. U mnie jest
22 miesiące i całkiem to sobie chwalę. Starszy synek, młodsza córeczka.
Owszem, zdarzają się konflikty, ale jednak nadają na mniej więcej tym samym
poziomie i stanowią dla siebie towarzystko.
Ja miałam do pomocy nianię, więc nie odczułam tak bardzo tego pierwszego okresu.
Ale myślę, że jakoś bym sobie poradziła. A muszę powiedzieć, że starsze dziecko
miałam bardzo absorbujące.

[agacz2905]

Ja mam dzieci z różnicą wieku 2,5 roku, czyli zaszłam w ciążę, jak Szymek nie
miał jeszcze skończonych 2 lat. W tej chwili syn ma 5 lat, córka 2,5 roku.
Bywało bardzo ciężko, zwł. zaraz po urodzeniu Agaty. Szymek wyjątkowo źle
przyjął pojawienie się dzidziusia, w dodatku poszedł do żłobka jak mała miała
miesiąc, bo ja niestety nie dawałam sobie rady. Bardzo długo prawie kompletnie
ignorował małą, dopiero jak ta zaczęła chodzić - a późno zaczęła, bo miała
wtedy 18 miesięcy, Szymek miał 4 lata - zaczął zauważać siostrę jako ewent.
partnerkę do zabawy. Teraz jest w miarę dobrze, tj. my (dorośli) chodzimy do
pracy, mąż odwozi Agatę rano do żłobka, potem ja zaprowadzam Szymka do
przedszkola, tak więc dzieci "odpoczywają" od siebie, a popołudniami jednak
mimo wszystko cenią sobie wzajemne towarzystwo, rozmawiają, kłóca się, czasem
biją - normalka. Najbardziej jednak rozśmieszają nas ich "uczone" dziecinne
rozmowy prowadzone przy komputerze Szymka. Wymieniają tak "fachowe" uwagi, że
można nieraz pęknąć ze śmiechu. ja nie żałuję decyzji o dość szybkim powołaniu
na ten świat Agaty, co więcej - uważam, że gdybym zwlekała z decyzją, Szymon
mógłby jednak nie mieć rodzeństwa. Mi było ciężko, no ale ja jestem
niepełnosprawna ruchowo i zawsze byłoby mi trudno, a ponieważ choroba
postępuje...z upływem lat byłoby nawet jeszcze gorzej. Chwalę sobie różnicę
wieku moich dzieci, jak dla mnie niewielką (sama mam brata ponad 7 lat
młodszego). Pozdrawiam
Agnieszka

[a.lenard]

ja mam tylko jedną roczną córe, ale za dwa miesiące robimy drugiego brzdąca,
chcę zeby między dziećmi była różnica dwa lata, tez czasami padam na klatę ze
zmęczenia, ale jakos dam sobie radę, napewno jest ciężko przez pierwszy rok ale
ile mam sobie radzi?! to ja mam sobie nie poradzić?

[psylwia]

jeśli jesteś bardzo zmęczona i czujesz , że masz depresję to napewno druga
ciąża tego stanu nie poprawi . Myślę , że możesz poczekać i najpierw dojść do
siebie.Między moimi synami jest prawie 5 lat różnicy i jest super.

Jest super :)))

[jusytka]

No cóż dziecko to mnóstwo nowych obowiązków i wielka odpowiedzialność... Na
początku było ciężko z dwójką bobasów, ale dało się przeżyć Kolejne dziecko to
nie tylko więcej obowązków, ale też więcej radości, czułości i miłości Mała
róznica wieku jest problemem tylko na początku, im dzieci są starsze tym więcej
wyłania się korzysci, tak jak teraz. Moi mali faceci mają wspólne
zainteresowania, świetnie się razem bawią i sobą zajmują, polecam, jest super ))

Łukaszek 6,5 lat, Bartuś 5 lat

[aluniaaa]

Uważam,że jeśli jesteś zmęczona jednym dzickiem i nie jesteś pewna czy podolasz
dwóce na razie, to ja bym poczekala na twoim miejscu,ąz nabierzesz sil i wtedy
do dziela.
Miedzy moimi synkami jest róznica 17 miesięcy, było i jest ciężko, chociaż lżej
niż jak młodszy miał te kilka miesięcy.
Mieszkamy z dala od rodziny,więc musze radzic sobie sama poki maz nie wroci z pracy.

Gdybym miala jeszcze raz podejmowac decyzje,podjelabym ta sama. Mala roznica
wieku (u nas rocznikowo 2 latka) jest super.

[volta2]

Ja nie żałuję decyzji(24m-ce różnicy, ale starszak był zawsze bardzo
samodzielny, już jako roczniak, stąd decyzja o drugim), choć padamy ze
zmęczenia oboje z mężem i mam od niemal zawsze jakąś opiekunkę(dorywczo, na
godziny). Ale mamy wyjątkowo ruchliwe dziecko, absorbujące, niektórzy myślą, że
ma adhd!

Polecam forum Rodzeństwo- 2 lata różnicy, tam się sporo dowiesz!

[kingaolsz]

Poczytaj sobie to forum:

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=26619
Pozdr
Kinga

[allija]

Starszy miał 2 latka i 2 mies kiedy pojawil sie jego brat.
Osobiscie nie uwazam zeby było specjalnie trudniej, robisz to samo tylko w
podwójnym wydaniu wiec moze ciut dłużej. To dotyczy np. gotowania, prania,
kąpieli itp. Reszta taka sama np. zabawy wspólne, spacery wspólne, czytanie
bajek dla obojga. Trzeba wykazać sie jedynie wyobraźnią żeby przy wspólnych
czynnościach pogodzić dwójke maluchów.
Myślę, że trochę gorzej jest kiedy dzieci rozdzielaja się np. szkoła. Jeden na
zaczyna o innej godzinie niz drugi, kończy tez o innej. Chodza na inne zajecia
pozaszkolne itp. A jeszcze za małe żeby poruszały się same.

[agnieszkas72]

Drugie dziecko to zawsze postawienie wszystkiego na głowie,o wiele gorsze niż
trzecie i każde następne.Potem jest naprawdę fajnie ale to potem zaczyna się w
okolicach roku.Jeśli jesteś jeszcze zmęczona,miałaś trudną ciążę,poród,pierwszy
rok z dzieckiem-nie działaj wbrew sobie.To nie opinia innych mam,które często
piszą już z perspektywy czasu,jest ważna ale twoje zdrowie,samopoczucie i bardzo
silna chęć posiadania drugiego dziecka,właśnie w tym momencie.Uważam,że każda
różnica wieku może być dobra-mam czwórkę w odstępach mniej więcej
dwuletnich.Bardzo mnie na przykład wzruszało,jak świadomie i fajnie przeżywali
moją ostatnią ciążę i narodziny brata starsi synowie.Też się nim opiekują i
bawią się z nim,w dodatku mozna liczyc na całkiem realną pomoc.Tak więc nie
sugeruj się cudzymi opisami-jesli nie jesteś psychicznie i fizycznie gotowa na
drugie dziecko,po prostu daj sobie wiecej czasu.

[sirod78]

hejka...ja napisze w ten sposób są dni gdy rycze a są dni gdy poprostu jest
wspaniale, mam różnice 20miesięcy ..nie ma ławo do godz.17.00 jestem sama
czasem dłużej.......no ale co zrobić,a mąż po pracy wiecznie zmęczony i wsumie
zero pomocy.dziś np był taki dzien że płakałam przy małej bo ma problemy ze
skórą i jakoś maści nie pomagają na to starszy przyniós mi papier toaletowy
abym sie powycierała odrazu przeszło..pozdrawiam

[sirod78]

zapomniałam dodac że dzieciaczki to 2latek i 4miesięczna dziewczynka:o))

[malinka255]

Ja mam córkę 18 mies. i za 3,5 mies. urodze synka...trochę mnie
przestraszyłyście, mi sie jednak wydaje, że łatwiej jest z drugim dzieckiem,
tak jakos "przy okazji" się wychowuje...oby.
malinka

[melefretete]

no ja mam róznice 14 miesiecy. moja młodsza ma włsnie 2 i pół tyg. a starsza
jest w 15 miesiacu. i jest ciezko. nastawiłam sie na to bo wszyscyuprzedzali ze
poczatki beda trudne.... ale chyba mimo wszystko sie przeliczyłam. nie mam
ani chwili dla siebi , nawet na toalete.np. teraz tez isze z młodszym przy
cycu.nerwy czasem juz na skraju i w ogóle naprwde ciezko.... ale juz dzis z
usmiechem w sercu( i tylko w sercu na razie ) czekam na ten czas kiedy moje
córcie beda sie razem bawic i cieszyc ze swojego wzajemnego towarzystwa.

[melefretete]

aha dodam jeszcze ze pierwsza coaza , poród i sam pierwszy rok mojej pierwszej
córci wspominam jak bajke no marzylłam ze ta druga bedzie taka sama
anielska.... ale trzeba pamietac ze dzieci sie różnia

melefretete

[malinka255]

czyli jak drugi poród-gorszy?

[melefretete]

nie no.... zupełnie inny poprostu..dużo szybszy w porównaniu do 14 godzin to te
4 mineły tak szybko ze o mały włos nie zdazylabym dojechać do szpitala

[t.nina1]

U nas różnica wieku to 21 miesięcy, mam dwie córcie.
Nie ukrywam, że nie jest łatwo, ale ja jestem niemalże cały czas sama. Decyzja
o drugim dziecku wyniknęła głównie z tego, że starsza do roku była idealnym
spokojnym maluchem, charakterek wyszedł z niej z czasem. Żartowano, że kolejne
pewnie będzie spokojniejsze, gdyż dzieci zwykle są różne. Młodsza obecnie ma 14
miesięcy i wierzcie, jest jeszcze większym łobuzem. Przy czym u mnie "wesoło"
zaczyna się teraz, gdyż młodsza jak i starsza do roku była słodkim
niewiniątkiem. Mimo 2 dzieci nie wiem czym są nieprzespane noce.
Nie wiem jednak czy najlepszym pomysłem jest druga ciąża gdy Twoje samopoczucie
jest kiepskie, trudno przewidzieć czy kolejne dziecko Cię zmobilizuje czy też
pogłębi obecny stan. Zależy czy masz kogoś do pomocy. Dla mnie to, że nikt mi
nie pomaga jest normalne dla innych niewyobrażalne, nawet przy jednym.
Ja jednak mimo, że czasem tracę głowę (np. gdy wychodzimy z domu bez końca,
jedna się rozbiera, druga chce siku, przy okazji plądruje mi torebkę, która nie
wiem jakim cudem znalazła się w jej rękach, nagle ginie czapka którą młodsza
miała na głowie...)jestem szczęsliwa i duman z tych moich łobuziar, ba! po
cichu myślę o kolejnym

[yoyo11]

Wydaje mi się, że tak naprawdę nie chcesz mieć drugiego dziecka:
"depresja przez nikogo niezdiagnozowana"
"dni, kiedy mam ochotę uciec jak najdalej"
"boję się, że nie podołamże, będę się ciągle darła na dzieci"
"bym chciała żeby decyzja o drugim maluchu płynęła z serca"
"jestem zmęczona, coraz bardziej nerwowa, coraz bardziej zdezorganiozwana".

Twój post, aż krzyczy: Drugie dziecko - kategorycznie nie

Na stwierdzenie:
"Rozsądnie z uwagi na dzieci byłoby chyba już mieć natępnego maluszka"
nasuwa mi się tylko jedna odpowiedź: rozsądnie z uwagi na dziecko to jest być
szczęśliwym (generalizując)rodzicem, dzieci rodziców nieszczęśliwych są
nieszczęśliwymi rodzicami

Dla mnie sprawa "mieć dziecko" jest czarno biała, albo się chce albo się nie
chce, wątpliwości można mieć, ale po co je sprawdzać na kimś tak bliskim jak
własne dziecko?

yoyo11
Matka dwojga (odstęp 11 m-cy)