błędy w wychowaniu

[afryka11]

mam dwójkę : 2-letniego synka i 7-mies. córeczkę. teraz potrzebuję rady
dotyczącej Igora. Jeszcze kilka miesięcy temu ( powiedzmy 2) był naprawdę
grzecznym chłopcem. Ostatnio jednak zaczął nam strasznie uciekać i w ogóle
nie reaguje na nasze zawołania. Dziś poszedł grzecznie na pasy i sam
przeszedł przez ulice. Nie patrząc czy jedzie samochód, Kiedy idziemy za nim
przyspiesza, żebyśmy go nie dogonili. Tłumaczymy, prosimy, wreszcie
krzyczymy. Nic sobie z tego nie robi. Ludzie się śmieją jak za nim biegamy, a
ja się boję, że kiedyś niue zdąrze za nim ( sama chodzę na spacery zobojgiem,
więc zawsze pcham wózek). Mam taką specjalną deskę sprowadzoną z zachodu (
doczepiana do wózka, żeby starsze dziecko mogło sobie stać i jechać). Ale
rzecież jnie będzie na niej przez cały spacer. Ucieka jesnak przede wszystkim
jak jesteśmy cała rodziną ( z mężem ew. z dziadkami) na spacerze. Ucieka
bardzo daleko, nawet jeżeli zgubi nas z oczu. Równie perfidnie sika na dywan
zamiast do nocnika, ale nie chce mi się o tym pisać,gdyż na forum niemowle
zamiast rad przeczytałam głupie uwagi. Co robić. Nagrody i pochwały za dobre
sprawowanie nie pomagają . Nagany za złe też nie.A z nim jest coraz większy
problem. Gdy go dogonimy kładzie się na ziemi, tupie nogami. Nie wiem co
robimy źle. Uwagę poświęcam dzieciom w tym samym stopniu. Zdarza się że mała
krzyczy ale ją zostawiam bo synek chce się przytulić.,Ich potrzeby są dla
mnie w równym stopniu ważne, więc myślę żę córcia nie jet powodem. poza tym
dzieci się ubóstwiają.

[anaj75]

Moim zdaniem Twój synek prezentuje zachowania typowe dla dwulatka, zwłaszcza
temperamentnego dwulatka, więc nie ma co się katować doszukiwaniem się błędów.
Taki maluch zaczyna dążyć do niezależności, stąd te ucieczki a zarazem nie ma
umiejętności przewidywania skutków swoich działań. Co do spacerów, to jednak
lepiej byłoby mieć wózek podwójny albo pojemny pojedyńczy, bo deska, z moich
doświadczeń, bardziej nadaje się dla dziecka rozumniejszego, takiego bliżej 3
lat. No i wtedy można dowieżć dziecko w bezpieczne miejsce i dopiero wtedy
wypuść młodzież samopas. A co do poświęcania uwagi dzieciom... to zazdrość jest
naturalnym uczuciem, nawet jeśli masz wrażenie, że swój czas dzielisz
sprawiedliwie. Dla dziecka zawsze już będzie to brak wyłączności.
Co do nocnika... to wiele dzieci w jego wieku jeszcze nie umie go zastosować a
nawet jak umie i pojawia się rodzeństwo albo to rodzeństwo wkracza w kolejny
etap rozwoju, bo np. zaczyna się przemieszczać, może nastąpić regres, chęć
dzidziusiowania, czy poczucie zagrożenia - bo mniejsze zabiera zabawki - a tym
samym złość, a nawet agresja. Ubóstwianie sie dzieci nie eliminuje z ich życia
negatywnych odczuć, które mają prawo się pojawiać.
Ja myślę, że dobrze byłoby starać się zrozumieć stan ducha malca, trochę
ponazywać, co czuje, mówić o konsekwencjach zachowań, zapobiegać niebezpiecznym
sytuacjom, no i po prostu ... przeczekać. A dla siebie znaleźć czas na relaks
Przynajmniej ja tak staram się robić
Pozdrawiam.
Jana

[magda270519761]

Dla mnie to też normalne zachowanie 2 latka , moja 1.5 roku i już odwala takie
cyrki , tzn. ucieka , rzuca się na ziemie, poprostu trzeba to przetrwać i być w
miare stanowczym- choć 2 tak małych dzieci to nie bajka i można oszaleć.Życze
ci dużo cierpliwości i unikaj sytuacji wywołujących takie ataki, tzn. w domu
niech sobie krzyczy i leży , a na spacery choć tam gdzie nie ma zagrożenia dla
małego nawet jak ucieknie.

[asia_mama_alusia]

polecam dla ruchliwego dwulatka - szelki (takie z długa smyczą) - niezastąpione
w niebezpiecznych dla malucha miejscach (np. na pasach na jezdni)
pozdrawiam