Strach o zdrowie i życie

[jj09]

W zasadzie jestem typem panikary w stosunku do wszystkiego.
Ale macierzyństwo mnie przerasta. Moja córa ma już 2,5 roku.
A ja CAŁY czas wyszukuję się różnych chorób u niej.
Cały czas na nią patrzę , obserwuję i szukam dziury w całym.
A to że ma sińce pod oczami/ zaznaczam że od urodzenia po mężu/,
wystające żeberko, anemia, zabuzrenia hormonalne, nie mówiąc
o najgorszym...
Jak mnie dopadną myśli to mam kilka dni z głowy i tak w kółko.
A nasza historia chorób: 1 raz antybiotyk, 3 razy katar,
krew z nosa, anemia jak miała 3 -mce.
Przecież nie mogę biegać z nią do lekarza raz na tydzień!

[hillroad]

to normalne że się martwisz, ale potrzeba ci dystansu pomyśl sobie, że nie ty
pierwsza masz dziecko. nie daj sie zwariować

[omamamia1]

Zapewniam cię,że to mija.Zdecydowanie sprzyja temu praca zawodowa i spotykanie
się z ludźmi z innego środowiska niż mamy małych dzieci.

[jj09]

Ale z tym się nie da żyć.
Chyba najgorzej moim najbliższym, bo chodzę smutna i zmierzła.
Pocieszające , że się zmieni póżniej????

[zaba133]

też tak miałam, szczególnie na początku, może problem jest poważniejszy, może
trzeba po prostu
poszukać dobrego psychologa, mnie bardzo pomógł,,,,,problemu już nie ma, dalej
martwie sie czasem o małą, ale jest to strach racjonalny, mający uzasadnienie:
jeśli sama piszesz, że z tym się nie da życ, to samo może nie minąć,pozdrawiam

[an_ni]

nie zmieni sie
to choroba, idz do psychiatry po leki, nie ma co meczyc dziecka i siebie

[zaba133]

akurat leki odradzam, rozwiązują problem doraźnie. lepiej poszukać dobrego
psychoterapeuty i raz na zawsze rozwiązać problem....

[lisabette]

an_ni napisała:

> nie zmieni sie
> to choroba, idz do psychiatry po leki, nie ma co meczyc dziecka i siebie

Ale idiotyczna rada, zastanów się dziewczyno co piszesz !!! Lepsza będzie wg
Ciebie mama na haju ???
Jeśli autorka wątku sobie nie radzi, to może skorzystać z pomocy psychologa,
kilka sesji powinno pomóc. Leki to ostateczność i wcale nie widzę, żeby tu były
potrzebne.

[magdamroziuk]

Moja rada - nie czytaj forum i wątków dotyczących zdrowia maluchów. Czas
zaoszczędzony spędzaj ze znajomymi, z dzieckiem, na dworze. Forum potwornie
nakręca lęki o dziecko.

[zaba133]

popieram popieram, ale i tak forum czytam, moze unikam tych wątków o
chorobach.....

[an_ni]

jakim haju kobieto??? leki wyciszajace to zaden haj

[zaba133]

leki moze to nie haj.... ale na pewno skutki uboczne mają i uzalezniają
niestety, każdy fachowiec to powie, na krótki czas pomogą, ale przyczyny
problemu nie zlikwidują,

[lisabette]

No to bierz je dalej

[lisabette]

zaba133, to nie było do Ciebie, tylko post wyżej.

[ikaes]

Ja mam niestety to samo i z wiekiem dzieci raczej mi nie mija. Mam 4,5 letniego
synka i prawie roczną córeczkę. Kiedy Franek mowi, że go brzuszek boli, od razu
myślę, że to rak. Basia dostała gorączki bardzo wysokiej, ja od razu myślę, że
to sepsa. Mój mąż mówi, ze w końcu coś wykraczę.
Ale i tak ja to nic w porównaniu z moją teściową. Mała wymiotowałą w zeszłym
tygodniu, więc głównie piła mleczko i teraz ma kupki b. jasne, prawie białe.
Zadzwoniła do mnie do pracy, że Basia to na pewno ma kłopoty z wątrobą i
dlatego tak wymiotowała. Kiedyś Frankowi wymyśliła autyzm (bo długo nie mówił -
zaczął jak miał ponad 3 lata) itp. Więc nie martw się, może ci przejdzie, a
może nie, jak mojej teściowej, która do dziś wymyśla choroby swojemu synkowi, a
mojemu małżowi.

[sabko]

Forum to najgorsza rzecz jeśli chodzi o wymyślanie chorób naszym dzieciom.
Pamiętam, gdy córeczka miała 18 miesięcy miała przedłużające się problemy
żołądkowe. Poczytałam na forum i nagle wszystkie objawy zaczęły mi pasować do
mukowiscydozy. Przez kilka tygodni żyłam w strachu, po czym okazało się że mała
ma nietolerancję laktozy i po prostu nie może pić za dużo mleka
3 tygodnie temu urodziłam synka i już też wymyśliłam mu kilka "forumowych" chorób.
Jednak paradoksalnie przy dwójce dzieci jakoś mniej się denerwuje, może po
prostu mam mniej czasu na szperania w internecie

[mim288]

Całkiem na serio - spraw sobie drugie dziecko (albo i trójkę) i idź do pracy.
Wtedy czasu jest TYLKO tyle, by mysleć o konkretach i olewać wszystko inne. To
nie złosliwość, z pierwszym dzieckiem na macierzyńskim miałam coś podobnego (no
może mniej "zaawansowane"), teraz mam dwoje i dwa etaty i naprawdę problem
nadmiernych trosk sam się rozwiązuje (co nie znaczy, że nie ma innych
problemów).

[anek130]

też radze iść do psychologa. To może eskalować. Też tak mam, ale sama ze sobą,
choć jak moje dziecko choruje to tez wymyslam najgorsze scenariusze, a Ty jak
widze nawet przy zdrowym dziecko się zamartwiasz na zapas. Naprawdę warto iść,
bo to się może rozwinąc w jakies zaburzenia lękowe, nerwicę.

Ania

[kajami1]

Idź do dobrego psychoterapeuty on będzie wiedział jak Tobie pomóc, czy wystarczy
psychoterapia czy trzeba sięgnąć po farmaceutyki.
Życzę wiecznego optymizmu