Jak myślicie?? sprawa przedszkolna

[mycha231]

Moja córka w styczniu skończyła 2,5 roku. Do tej pory zawsze była ze
mną, zabierałam ją wszędzie ze sobą.ewntualnie zostawała z
babcią.Pracowałam w domu więc sprawa opiekunki była nieaktualna.
Teraz jest taka sytuacja ,że wynajęliśmy biuro, pracy jest coraz
więcej, a cóż ja poprostu nie daje już rady jednocześnie pracować i
zajmować się małą, tym bardziej że w biurze kompletnie nie ma
warunków. Mam dylemat czy oddać córkę do przedszkola, na początek na
4 godz. Mała jest bardzo nieufna, boi się obcych zawsze tylko mama i
mama. Moja mama twierdzi ,że 2,5 letnie dziecko jeszcze nie dorosło
do przedszkola, a jeśli je tam wyślę to będę wyrodna. Jestem w
kropce... Nie chcę jej zrobić jakiejś moralnej, wychowawczej
krzywdy. Poradxcie czy wy byście wysłały 2,5 latka do przedszkola???

[lila1974]

Sporo dzieci w takim wieku zaczyna swoją karierę przedszkolną, więc
są mamy, które na ten krok się zdecydowały.
Nie będziesz wiedziała, czy dobrze robisz póki tego nie zrobisz. po
co zamartwiać się za wczasu? Jesli masz możliwość, to wyslij małą do
przedszkola i sama zobaczysz, jak ten układ funkcjonuje.

[kerry_weaver]

W naszym przedszkolu w maluchach jest sporo 2,5 latków. Niektóre
przychodzą na pół dnia, inne na 7-8 godzin. Niektóre jeszcze z
pampersem i butlą Nie wyglądają na smutne czy skrzywdzone
moralnie
Moje dzieci poszły do przedszkola miesiąc przed 3-cimi urodzinami,
dobrze się zaadaptowały. Ale to sprawa indywidualna, każde dziecko
jest inne. Młodszą mogłam wysłać wcześniej, przyjęliby ją bez
problemu i jestem pewna że ona by sobie poradziła, ale nie było
potrzeby.

[mw144]

Zależy od dziecka. Ja wysyłam, z tym, że moje nie łażą za matką krok
w krok, bawią się chętnie z innymi dziećmi i bez problemu zostają na
dłużej ze znanymi sobie dorosłymi.

[justyna9926]

Mój syn poszedł do przedszkola jak miał 2,8. Pierwszy miesiąc był
trudny a najtrudniejsze pierwszed 2 tygodnie - płakał bardzo a ja
razem z nim. Teraz nie wyobraża sobie życia bez przedszkola. Czesto
wieczorem jak idzie spać to mówi że on chce do przedszkola.
Zmiana całkowita i jak by ktoś mi we wrzesniu powiedział ze moje
dziecko tak polubi to miejsce to bym sie popukał a w głowe.
Dodam ze bardzo sie rozwinał, wyciszył, potrafi sam sie bawic a
wczesniej non stop potrzebował towarzystwa, mówi wiele wierszyków,
spiewa piosenki.

[mama007]

jak nie sprobujesz to sie nie dowiesz. ja poslalam jak miala 2 lata
i 4 miesiace.
przedszkole uwielbia niezmiennie do tej pory.

[loola_kr]

To jak dziecko zareaguje na przedszkole to jest sprawa indywidualana
i nie ocenisz na podastawie czy dziecko jest "trzymajace się
spódnicy mamy" czy otwarte i bardzo towarzyskie.
Moja córka jest i była towarzyska i lubiła nowe kontakty, jak poszła
do przedszkola (miała niecałe 3 lata) na poczatku bardzo płakała 9ok
1 miesiąc).
Natomiast córka mojej koleżnaki, zawsze przy mamie, nieśmiała po 2
dniach przestała płakać i zaakceptowała przedszkole (miała 3,5 roku).

Ja osobiście nie posłałabym 2,5 letniego dziecka do przedszkola.

ja to generalnie jestem za przedszkolem.

[krwawakornelia]

[kanna]

Moja dwu i pół latka poszła do przedszko0la i swietnie się
zaaklimatyzowała - bez placzu, rozpczań.
Ale ja ją rok wczesniej do tego przygotowywałam, chodząc z nią na
zajęcia dla dzieci i matek (które uwielbiała).
jak Natalka szła do przedszkola, rozumiała co to jest grupa,
potrafiła wykonywac polecenia, sam jadła, nie uzywała pampersów. W
przedszkolu był tez jej starszy brat.

Moje dzieci nie płakały w przedszkolu.

pozd Ania

[mama-ola]

> Mam dylemat czy oddać córkę do przedszkola, na początek na
> 4 godz.

Miałam taki właśnie plan (na kilka godzin dziennie, raz-dwa razy w
tygodniu) i poszłam do przedszkola porozmawiać o tym z dyrektorką.
Powiedziała mi, że w przedszkolu panuje pewnien rytm dnia i
początkowe dni w przedszkolu to jest nauka tego rytmu dnia,
wdrażanie dziecka do robienia tego co wszyscy ("teraz jest czas
na mycie rączek, wszyscy myją rączki, ty też"), przekonanie
dziecka, że ten rytm jest czymś b. ważnym. Jako bezsensowne
określiła oddawanie dziecka do przedszkola na kilka godzin,
a jako wrecz kuriozalne oddawanie co drugi dzień. Nauka rytmu
dnia nie udaje się, gdy dziecko raz ma tak, a raz inaczej,
jednego dnia przekonuje się go, że niezwykle istotne jest, by
jadł posiłki zawsze o tej samej godzinie, a drugiego sprawa
ta jest już nieistotna.
Powiedziała, że oddawanie "na początek" na kilka godzin, na
trochę, wynika z problemów _rodzica_ (bo nie chce się on rozstać
z dzieckiem, bo nie ufa przedszkolu, bo ma wyrzuty sumienia,
że zostawia dziecko, bo nie ma do swojej decyzji przekonania),
a nie z problemów _dziecka_.
No i powiedziała: zapraszam, jak będzie pani gotowa przyprowadzić
dziecko i je nam zostawić na cały dzień, a przynajmniej do 14:30.
Na inną opiekę się nie piszemy, szkoda naszej energii.

Przekonała mnie. Jestem tą panią dyrektor i ogólnie przedszkolem
zachwycona. Mam wielką nadzieję, że mój syn się tam dostanie.
Przedszkole ma opinię najlepszego w okolicy, a w sąsiednim
przedszkolu są wolne miejsca, utworzono jedną grupę mniej niż
zamierzano z braku miejsc.

poprawka

[mama-ola]

> a w sąsiednim
> przedszkolu są wolne miejsca, utworzono jedną grupę mniej niż
> zamierzano z braku MIEJSC.

Z braku CHĘTNYCH miało być.

nie bardzo rozumiem ...

[yola.d]

Szczerze mowiac , nie bardzo rozumiem w jaki sposob oddawanie
dziecka na kilka godz. moze przeszkodzic w nauczeniu sie tego tzw.
rytmu . Przeciez dziecko , zamiast rytmu calego dnia uczy sie rytmu
tych kilku godzin i juz . Jesli rodzice potem przedluza pobyt
dziecka , dziecko wchodzi w rytm "dluzszy" obserwujac inne dzieci i
nie sadze , zeby to trwalo jakos niepokojaco dlugo . Gdyby grupa
nagle wzrosla o 100% "nowych" , pewnie byloby troche balaganu , ale
jesli jest to jedno czy nawet dwoje dzieci , nauka "rytmu" przebiega
chyba raczej bezproblemowo .

[kocianna]

Ja oddawałam do klubu przedszkolaka na godzinę - dwie (w ramach przygotowań do
przedszkola) - był jakiś konflikt z panią i okazało się to porażką. Nawet nieco
utrudniło debiut przedszkolny, zamiast ułatwić. Przez pierwsze miesiące
większość maluszków w nowym przedszkolu zostawała przez kilka godzin - średnio
5. I chyba tak jest OK. Pod koniec okresu adaptacyjnego moje dziecko samo
stwierdziło, że nie chce iść do domu, bo wszystkie dzieci leżakują i ona też chce.

[mama-ola]

Chodzi o to, że dla _dziecka_ jest lepiej, gdy załapie od razu cały
rytm, a nie jego fragment. A ten we wspomnianym przedszkolu zaczyna
się o 8, a kończy się obiadem o 14. Tak się dowiedziałam od
wieloletniej dyrektor przedszkola i jej doświadczeniu, a nie
intuicji swojej, babci, innych matek itd. zawierzam całkowicie.
Coś tam na intuicję może Ci się wydawać lepsze albo równie dobre,
jak to, co sobie opracowały przedszkola, ale to nadal będzie jedynie
Twoja intuicja. A jak dyrektor przedszkola (sama dzieciata) mówi, to
jednak wie, co mówi.

[kanga_roo]

mama-ola napisała:
> wdrażanie dziecka do robienia tego co wszyscy ("teraz jest czas
> na mycie rączek, wszyscy myją rączki, ty też"), przekonanie
> dziecka, że ten rytm jest czymś b. ważnym. Jako bezsensowne
> określiła oddawanie dziecka do przedszkola na kilka godzin,

ja rozumiem, że w przedszkolu tak jest, przerabiałam to sama w
dzieciństwie, ale jak czytam, że dziecko ma robić tak, jak wszyscy,
i jeszcze stwierdzanie, że jest to bardzo ważne, to bynajmniej nie
jestem zachwycona, a wręcz przeciwnie. to samo dotyczy zostawiania
dziecka na kilka godzin. naprawdę to problem tylko rodzica, że
dziecko spędza z obcymi cztery zamiast ośmiu godzin? dziecku to
obojętne? pamiętam moją radość, kiedy odbierano mnie z przedszkola
wcześniej, i, doprawdy, takich kitów nie pozwoliłabym sobie wciskać.
szczególnie w odniesieniu do dziecka trzyletniego (lub młodszego).

[mama-ola]

> ja rozumiem, że w przedszkolu tak jest, przerabiałam to sama w
> dzieciństwie, ale jak czytam, że dziecko ma robić tak, jak
> wszyscy, i jeszcze stwierdzanie, że jest to bardzo ważne, to
> bynajmniej nie jestem zachwycona, a wręcz przeciwnie.

U mnie w domu też tak jest. Jak siadamy do śniadania czy obiadu,
to wszyscy. Mój mąż i ja b. chcemy razem zasiąść przy stole, jeść,
rozmawiać, potem długo pić kawę... Syna w tych wspólnych rodzinnych
posiłkach trzeba dopiero rozsmakować, nauczyć tego, że rodzina jada
razem. Więc zarządzam, że wszyscy myjemy ręce, a potem siadamy do
stołu. Obecnie dla mojego syna jest to już oczywiste, a bywały dni,
kiedy go trzeba było gonić, namawiać, na siłę do łazienki brać, albo
twierdził, że nie jest głodny, a jak kończyliśmy posiłek, to nagle
się głodny robił... Słowem zero zasad. Ale już wie, że jak siadamy
to siadamy.
W programie z Superniania można zobaczyć, do czego prowadzi taki
brak zasad: dziecko przy stoliku w małym pokoju, mama wczesniej w
biegu w kuchni, ojciec w salonie nad gazetą itp. Superniania uczy
wspólnego jedzenia.
Jedzenie to tylko jeden przykład.
Wspólnie robi się i inne rzeczy.
Mnie b. cieszy i zachwyca, że moje dziecko nauczy się w przedszkolu
słuchać.

> naprawdę to problem tylko rodzica, że
> dziecko spędza z obcymi cztery zamiast ośmiu godzin? dziecku to
> obojętne? pamiętam...

Ty pamiętasz to, inni co innego Są dzieci, które niechętnie do
przedszkola wchodzą, i takie, które niechętnie z niego wychodzą.
Dzieci są różniaste i zawsze były różniaste. Nie w tym rzecz.

[teo32]

MAM WRAZENIE ZE DYRAKTORKA TA SKONCZYLA RACZEJ ZARZADZANIE PLACOWKA
OSWIATOWA A NIE PSYCHOLOGIE (ROZWOJOAWA, BADZ INNA) I NIEWIELE WIE O
PSYCHOLOGII DZIECKA!! SZKODA, ZE MA TAK WIELKA SILE PRZEKONYWANIA ...


mama-ola napisała:



> > Mam dylemat czy oddać córkę do przedszkola, na początek na
> > 4 godz.
>
> Miałam taki właśnie plan (na kilka godzin dziennie, raz-dwa razy w
> tygodniu) i poszłam do przedszkola porozmawiać o tym z dyrektorką.
> Powiedziała mi, że w przedszkolu panuje pewnien rytm dnia i
> początkowe dni w przedszkolu to jest nauka tego rytmu dnia,
> wdrażanie dziecka do robienia tego co wszyscy ("teraz jest czas
> na mycie rączek, wszyscy myją rączki, ty też"), przekonanie
> dziecka, że ten rytm jest czymś b. ważnym. Jako bezsensowne
> określiła oddawanie dziecka do przedszkola na kilka godzin,
> a jako wrecz kuriozalne oddawanie co drugi dzień. Nauka rytmu
> dnia nie udaje się, gdy dziecko raz ma tak, a raz inaczej,
> jednego dnia przekonuje się go, że niezwykle istotne jest, by
> jadł posiłki zawsze o tej samej godzinie, a drugiego sprawa
> ta jest już nieistotna.
> Powiedziała, że oddawanie "na początek" na kilka godzin, na
> trochę, wynika z problemów _rodzica_ (bo nie chce się on rozstać
> z dzieckiem, bo nie ufa przedszkolu, bo ma wyrzuty sumienia,
> że zostawia dziecko, bo nie ma do swojej decyzji przekonania),
> a nie z problemów _dziecka_.
> No i powiedziała: zapraszam, jak będzie pani gotowa przyprowadzić
> dziecko i je nam zostawić na cały dzień, a przynajmniej do 14:30.
> Na inną opiekę się nie piszemy, szkoda naszej energii.
>
> Przekonała mnie. Jestem tą panią dyrektor i ogólnie przedszkolem
> zachwycona. Mam wielką nadzieję, że mój syn się tam dostanie.
> Przedszkole ma opinię najlepszego w okolicy, a w sąsiednim
> przedszkolu są wolne miejsca, utworzono jedną grupę mniej niż
> zamierzano z braku miejsc.

[jablkowy.sad]

Sądzę,że 2,5-3 lata to optymalny wiek na pójście do przedszkola.Mnie
postawa pani dyrektor raczej zniechęciła,a w szczególności
stwierdzenie,że szkoda energii wychowawczyń na zajmowanie się
dzieckiem ,które przychodzi tylko na godzinę czy też dwie.Z resztą
się zgadzam.Syn miał 3 lata,gdy poszedł do przedszkola,wcześniej był
z dziadkami.Nie wrzucałam go od razu na głęboką wodę,bo jakoś nie
wyobrażałam sobie ,że nagle oddaje go pod opiekę obcych mu ludzi
(choć dzikusem nigdy nie był) i w chmarę rozwrzeszczanych dzieci-
sądzę,że to by go całkowicie zniechęciło i zaburzyło zaufanie do
mnie.Przy aprobacie dyrektorki najpierw był tam ze mną przez
godzinę,na drugi dzień sam na godzinę,po dwóch dniach na dwie
godziny i dopiero na piąty dzień poszedł na sześć godzin,a po
tygodniu spędzał w przedszkolu ok.9,5 godzin i tak jest do
dziś.Oczywiscie na poczatku bardzo płakał,ale teraz zawiązał już
pierwsze przyjaznie,śpiewa piosenki,mówi wierszyki.Może nie biegnie
do przedszkola jak na skrzydłach,ale tez nie chodzi tam jak za karę.

[madziulec]

W jakims tam dosc ciezkim momencie zycia dla mojego dziecka pewna madra pani
psuycholog powiedziala, ze dla dziecka wazne sa rytualy, czyli powtarzalne
czynnosci. Powtarzalne czyli takie cos, co dzieje sie dzis i jutro tez sie
wydarzy, ale o tej samej mniejw iecej porze. Nie mowimy, ze musi z dokladnosci
aco do minuty. Ale rytual: wstawanie, jazda czy spacer do przedszkola,
sniadanko, potem zabawa, potem jakis dalszy rozklad dnia.
Jesli kazdy dzien wyglada inaczej, czyli dzis o 8 sniedanie, jutro o 9, pojutrze
znow o 8, do tego nie ma sprecyzowanych innych stalych punktow dnia to dziecko
sie rozregulowywuje.
Nie dlatego, ze jest beznadziejne, ale ono samo nie wie co sie dzieje nie wie
na czym moze oprzec swoj malutki swiat.

Co do pan z przedszkola: one maja 30 dzieci. Staraja sie zorganizowac swoja
prace i latwiej im przyzwyczajac cala grupe w ten sam sposob. Jesli matka raz
przyprowadzi na 1 godzine, potem w ogole, to niestety dziekco zapomni czego sie
nauczylo.
A co potem w szkole? Tez bedziemy przyprowadzac raz na ggodzinke?

[coccinella1]

Ja byłam w podobnej rozterce -posyłać czy nie. Tyle tylko,że moja
mała poszła do żłobka-przedszkola w wieku 18 miesięcy. No i
oczywiście też miałam dylematy. Na początku też ją chciałam
zostawiać na parę godzin ale to mija się z celem. "Ciocie"odradziły
mi to..Mówiły,że mała musi się poczuć bezpieczna w przedszkolu,
nauczyć się spać i zasypiać. A nie zostać na parę godzin -
to "wybija"dziecko z rytmu dnia. Jakoś przetrwałyśmy ten okres
adaptacji i teraz obie ( ja i córcia) jesteśmy zadowolone z tej
decyzji. Polecam Ci też wątek,który swojego czasu napisałam (jakiego
miałam stresa).
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=566&w=73324353&v=2&s=0
Ale teraz wiem,że nie jest tak strasznie a i mała jest wśród
rówieśników i widzę,że jest zadowolona jak ją zawożę i odbieram z
przedszlkola.

[oliwia244]

ja wysłałam córkę jak miała 2,5 roku. adaptacja jakis czas trwała ale udało sie
we wrzesniu bezwarunkowo mlodsza też idzie do przedszkola - będzie miala 2,5 roczku

[anaign]

Witam, Ja wysłałam mojego synka do żłobka-przedszkola jak miał ok 16
miesięcy.Na początku oczywiście były płacze i żale przy rozstawaniu
się w szatni, ale podobno gdy tylko mama znikała z widnokręgu to od
razu płacz ustawał. Kilka razy poczekałam schowana za drzwiami, aby
sprawdzić czy faktycznie tak jest i tak było. Maciuś bardzo szybko
się zaaklimatyzował. Bez problemu zasypiał w przedszkolu, nauczył
się jeść sztućcami i pić z "normalnego" kubeczka(bez dziubka). Poza
tym bardzo szybko zaczął mówić, nauczył się sam zajmować sobą i
bawić samodzielnie. Ja uważam że ten pomysł był bardzo dobry,
zarówno dla Maćka jak i dla nas-bo teraz gdy nie widzimy go przez
prawie cały dzień (w przedszkolu jest od 7 do prawie 17tej) to potem
nic innego nie jest ważne tylko cały czas poświęcamy jemu i wspólnym
zabawom. Moim zdaniem powinnaś spróbować i sama ocenić po jakimś
czasie - dajcie sobie przynajmniej miesiąc - jak Twoja malutka
przyjęła nowy stan rzeczy.

[agnieszka_i_dzieci]

Jeśli możesz ją wysłać na 4 godz.dziennie to tak zrób. Mała oswoi się z
przedszkolem i pewnie będzie sobie świetnie przez te kilka godzin radzić

ja posłałam, to była dobra decyzja

[alpepe]

moje dziecko nie mówiło prawie wcale, ale sama jadła, potrafiła się
umyć,skorzystać z toalety i bardzo lgnęła do dzieci.
Miała dwa lata, pięć miesięcy, poszła w marcu do przedszkola, była maskotką
grupy, dobrze, że nie poszła we wrześniu, była jedynym dzieckiem do pocieszania
z płaczu, do tulenia i trzymania rano na kolanach.

[teo32]

kazde dziecko jest inne, nie mozna generalizowac , jedne dzieci
dojrzewaja szybciej do przedszkola, inne ida jako 4latki. idz z mala
do przedszkola, zobacz jak sie tam bedzie czuc, sma bedziesz
wiedziec czy to dobry moment czy lepiej poszukac kogos na
indywidualne zabawy z maluchem, powodzenia. i nic na sile!

[bomba001]

moj syn raczej niesmialy i bojazliwy poszedl do przedszkola w tym
wieku. rewelacja! przyjal sie bardzo fajnie, zadnych placzow i stal
sie znacznie mniej wrazliwy i placzliwy. zaczal fajnie mowic, etc.
zadnych minusow poza, niestety chorobami. sa, lzejsze lub ciezsze.
u nas raczej tylko wirusowki, lekki przebieg, ale pamietam ten
pierwszy rok jako niezly maraton...
jak masz babcie, ktora sie moze awaryjnie zaopiekowac to fajnie.