Nie lubię babci

[asis09]

Tak dzisiaj moja 3,5 latka powiedziała przez telefon
do swojej jedynej babci, której nie widziała dwa tygodnie.
I to były jej jedyne słowa, powtórzone kilka razy.
Już wcześniej się pytałam co mam zrobić w takiej sytuacji,
gdy mała nie chce zostawać z dziadkami, mówi do nich sio,
i w ogóle mama się obraża, ja się denerwuję i tak w kółko.
Rodzice opiekowali się córą od malenkości, od roku chodzi do
przedszkola. Nigdy nie chciała być z nimi.

[babcia47]

widocznie ma powód..pytałaś dlaczego?

[asis09]

Pytałam. Odpowiedz brzmiała:
bo nie lubię, bo tak chcę, bo babcia jest brzydka,
bo ja chcę być z Tobą...

[mamciulka-nikulka]

To taki wiek... mojej opiekunki wnuczek też niedawno przechodził ten okres,
babcia była bee i mówił do niej ciągle: babcia ić do placy! Córka odbiera
obecność babci jako stratę ciebie - jest babcia nie ma ciebie. To naturalne.
Przejdzie jej i babcia będzie najukochańsza. Chyba, że jest jakiś poważny powód
tego nielubienia?

[asis09]

Od dłuższego czasu wydaje mi się że jest właśnie jakiś
poważniejszy powód. I nie potrafię go rozgryżć
Napewno przy dziadkach moje dziecko miało większą dyscyplinę
/ karmienie na siłę, klapsy kapciem, obrażanie się jak nie chciało
się przywitać itp/.
Takie metody wychowawcze stosowane były przez starsze pokolenie i musiałam się z
tym liczyć, że tak będzie.
Ale od pół roku dziadki nie mają wpływu na wychowywanie/córa chodzi
stale do przedszkola/ i myślałam, ze bedzie się cieszyć na ich widok.
Czy dziadki ZAWSZE muszą rozpieszczać żeby byli "mile widziani"???
Co mam z nimi zrobić a co z córą?

[asis09]

> Co mam z nimi zrobić a co z córą?

Narazie zaczęłam ograniczać kontakty żeby nie było scen

[jankowski_1983]

No i dobrze zrobiłaś.

[szarsz]

asis09 napisała:
> / karmienie na siłę, klapsy kapciem, obrażanie się jak nie chciało
> się przywitać itp/.

Też bym nie lubiła takiej babci. I też bym nie chciała do niej
jeździć. Popieram Twoje dziecko. W pełni

[mofodogg]

Zadzwon do SUPER NIUNI!!!!!!!!!

[marva]

Ja tez takiej babci bym nie lubiła. Nie rozumiem karmmienia na siłę.
Owszem moja teściowa zabawia podczas jedzenia (co już mnie wkurza),
zagaduje i tym sposobem mały zje niemalże wszystko co mu da, ale na
siłę nigdy chyba go niekarmiła (a może nie wiem o tym po prostu).
Gdyby go lała kapciem albo obrażała sięo byle co to nie
zostawiałabym z Nią synka. Ja mam raczej odwrotny problem. Dziadki
ciągle toczą z Nami wojny o to, że mały dostanie karę, że płacze z
tego powodu itp. Dla Nich zawsze jest słodki i kochany i nie widzą
złego zachowania.

[szarsz]

asis09 napisała:
> Czy dziadki ZAWSZE muszą rozpieszczać żeby byli "mile widziani"???

Nie muszą. Ale muszą traktować dziecko jak człowieka.

[daisy]

asis09 napisała:

> Od dłuższego czasu wydaje mi się że jest właśnie jakiś
> poważniejszy powód. I nie potrafię go rozgryżć
> Napewno przy dziadkach moje dziecko miało większą dyscyplinę
> / karmienie na siłę, klapsy kapciem, obrażanie się jak nie chciało
> się przywitać itp/.
> Takie metody wychowawcze stosowane były przez starsze pokolenie i musiałam się
> z
> tym liczyć, że tak będzie.


Prawdę mówiąc, aż trudno uwierzyć w to, co piszesz. Nie możesz rozgryźć,
dlaczego twoja córka nie chce przebywać z ludźmi, którzy ją karmią na siłę i
biją butami???
Strach pomyśleć, co oni musieliby robić, żebyś ty też przestała ich lubić.
A gdyby to opiekunka zmuszała, biła i obrażała się na dziecko, to też byś nie
widziała problemu?
Naprawdę, to mi się nie mieści w głowie.

[babcia47]

> Takie metody wychowawcze stosowane były przez starsze pokolenie i
musiałam się
> z
> tym liczyć, że tak będzie.
niezasłużone uogólnienie..nie starsze pokolenie, a bezmyślni
ludzie...należę do tego starszego pokolenia ale takich metod nie
stosowałam wobec swoich dzieci a tym bardziej nie będe wobec
wnuka..moja babcia, urodzona jeszcze w wieku XIX-tym również nie
stosowała ich, ani wobec dzieci, ani sporego stadka wnuków!!!

[mamutka2007]

Ja też bym nie chciała bawic sie czy spedzac czas z kims kto mnie bije i zmusza do czegos czego nie chce
Dziecko tez ma prawo do swoich pogladow...

[mofodogg]

Dlatego ja zawsze szczerze popieralem Pana Giertycha, nie ma to jak wychowanie
prawem twardej dloni. I widzisz jaki pozniej wyrasta w pelni uksztaltowany
mlodzieniec, mozna by nawet powiedziec kwiat mlodziezy polskiej. On kiedys tez
nie chcial chodzic do Babci.

[jankowski_1983]

asis09 napisała:

> / karmienie na siłę, klapsy kapciem, obrażanie się jak nie chciało
> się przywitać itp/.

I Ty nie potrafisz rozgryźć powodu? Przecież on jest oczywisty: przemoc wobec
dziecka, brak szacunku do niego, traktowanie gorzej, niż porządni ludzie
traktują zwierzęta domowe.
Na miejscu Twojego dziecka też bym nie lubił babci. Więcej: nielubienie to jest
i tak łagodna reakcja. Najbardziej naturalną reakcją byłby strach połączony z
nienawiścią.
Jeśli dziadkowie nie potrafią zaakceptować, że dzieciom należy się minimum
szacunku, to należy ograniczyć ich kontakty z dziećmi do sytuacji, w której
będzie obok ktoś, kto będzie im patrzył na ręce. Jak i to nie pomoże i nawet
przy Tobie też będą stosowali swoje "metody wychowawcze", to należy zadbać o to,
żeby dziecko nie miało z nimi żadnego kontaktu.

[rikol]

To dziecko jest poddane przemocy ze strony dziadkow. Nic dziwnego, ze ich nie
lubi. Ich nie zmienisz, ale mozesz zmienic siebie i swoje reakcje. Np. mozesz
zabronic im karmienia na sile i bicia, i jesli ktores z nich zaczyna cos takiego
robic, zegnasz ich i wychodzisz (albo ich wypraszasz). Oni musza zrozumiec, ze
jestes autonomiczna osoba. Musza cie szanowac.

[bubster]

rozpieszczać nie
ale traktować z szacunkiem
córka nie potrafi Ci powiedzieć, że nie chce iść do babci bo babcia
ją bije za niejedzenie

jak powedział Korczak "Dziecko powinno jeść tyle, ile chce, ani
mniej ani więcej' (nie wiem czy to dokładny cytat).

[mofodogg]

Na przyklad dobra babcia dusi wieczorami twoje dziecko poduszka. Moze tak byc, moze.

rozwydrzone dziecko masz i tyle

[tsoprano]

[marva]

Jakbym swojego syna słyszała! Generalnie jest tak, że jak zostaje z
babcią i dziadkiem jak my w pracy to jest ok, jak tylko my wracamy
z pracy to zaczyna akcje typu: nielubie ciebie (do babci) a sio,
itp. I też nigdy nie chce z Nimi zostać bo zawsze woli z mamą lub
tatą...

[babcia47]

> i w ogóle mama się obraża, ja się denerwuję i tak w kółko.
..mozliwe, że cos jednak jest na rzeczy..moze "dziadkowie" wymagają
lub zabraniają, bez uzgodnienia z Toba rzeczy, które w domu są
normalne i na porzadku dziennym..może babcia apodyktycznie i bez
sensownego wytłumaczenia dziecku powodu czegoś zabrania albo co
gorsza gani lub zawstydza..może stosuje szantaż emocjonalny lub
kazde słowo "bierze do siebie"..sam fakt obrażania się za takie
słowa małego dziecka na to może wskazywać..za czas spedzony z
dzieckiem oczekuje wdzięcznosci i pochwały od całego świata a nie
zadaje sobie trudu by Ciebie słuchac i dowiedziec sie czegos na
temat rozwoju dziecka..uważa, że same "dobre chęci" wystarczą..a
wszystko co wychodzi poza jej oczekiwania uważa że jest skierowane w
nią osobiscie..moze wyładowuje swoje frustracje na dziecku karząc je
przez wykluczenie, "gniewanie się" i niezrozumiałe dla dziecka
zakazy???

[mofodogg]

Ludzie pacnijcie sie w te puste baniaki, robicie afere jak by dziadkowie dziecko
o kant stolu glowka tlukli. DZIADKOW DO PROKURATURY PODAJ NAJLEPIEJ, A WTEDY I
TY I DZIECKO BEDZIECIE MIELI PROBLEM Z GLOWY !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[babcia47]

a sio! trollu..

[agawikk]

NIKOMU nie pozwoliłabym traktować tak mojego dziecka.

[ap3333]

Powyższe komentarze, aczkolwiek słuszne, chyba nie pomagają w żaden sposób
rozwiązać Twojego problemu. W końcu wytykanie Ci, że nie powinnaś zostawiać
dziecka z rodzicami, skoro tak z nim postępują, to żadna rada. Skoro byłaś
zmuszona zostawiać dziecko z dziadkami, to widocznie nie miałaś innego wyjścia -
w końcu nie każdego stać na nianię i nie każdy ma super rodziców z odpowiednim
podejściem do dzieci. Mała chodzi teraz do przedszkola i nie musisz jej
zostawiać z dziadkami, więc spróbuj przeczekać. Może nie ograniczaj kontaktu,
ale raczej spróbuj być przy córeczce, kiedy jest u dziadków i obserwuj obie
strony. Może uda Ci się delikatnie wskazać dziadkom, czego mała się boi i czego
nie lubi, co można zmienić. No, i nie pozwól małej bić. I przede wszystkim nie
reaguj na obrażanie się babci, bo niepotrzebnie stracisz nerwy, próbując
wszystkich pogodzić (wiem coś o tym) - chce się obrażać, niech będzie obrażona.
W końcu dorosły człowiek powinien zrozumieć, że dziecko nie zastanawia się, czy
może kogoś urazić czy nie. A babci też zapewne bardzo zależy na kontaktach z
wnuczką. I nie przejmuj się też pojawiającymi się tu uszczypliwymi uwagami pod
Twoim adresem, jaką to jesteś wyrodną matką - łatwo jest coś takiego napisać,
gorzej wczuć się w sytuację kogoś, kto z jednej strony jest pod presją
psychiczną ze strony własnych rodziców, których nie chce urazić, bo pewnie
starali się być dobrymi dziadkami, z drugiej sam jest rodzicem i musi bronić
swojego dziecka.

do ap3333

[asis09]

Dziękuję za te słowa. Ja od rana sobie popłakuję, bo jestem między
młotem a kowadłem.
Próbując dzisiaj jakichkolwiek rozmów dowiedziałam się, ze ta cała
sytuacja to moja wina - bo jestem za dobra dla dziecka.
Bo powinnam krzyczeć, uderzyć / raz na miesiąc mi się zdarzy/,
wymagać, wymagać, wymagać. I przestać małą chwalić bo wyrośnie z niej królewna.
Na marginesie wolę królewnę niż zakompleksioną jak mama dziewczynę
I wtedy mała będzie chodziła jak w zegarku, a nie za kilka lat
mi na głowę.

[ap3333]

Ale w tej sytuacji to chyba nikt nie da Ci dobrej rady. Co prawda nie wyobrażam
sobie, jak można być "za dobrym dla dziecka" - pozwalasz dziecku na ataki
niekontrolowanej złości i agresję? ustępujesz, kiedy próbuje coś na Tobie
wymusić wrzaskiem albo biciem? nie ustaliłaś zasad, które dziecko musi
respektować? nie uczysz jej, żeby szanowała potrzeby innych? Jeśli na te pytania
odpowiadasz sobie negatywnie, to nie widzę tu problemu. Problem najwyraźniej ma
babcia, ale z tym to już Ty sobie nie poradzisz, jeśli ona nie wykaże dobrej
woli. Więc skoro jesteś przekonana, że wszystko robisz dobrze, to nie pozwól się
emocjonalnie szantażować. W końcu to Ty jesteś za dziecko odpowiedzialna, a nie
dziadkowie. I chwal dziecko zawsze, kiedy tylko na to zasłuży, bo dzięki temu
może nie będzie "chodzić jak w zegarku", ale na pewno będzie szczęśliwsza i
lepiej sobie da radę w trudnych sytuacjach. A krzykiem to można najwyżej kogoś
ogłuszyć, a nie wychować. I wiesz co, może pomoże Ci, jak zrobisz sobie takie
małe ćwiczenie z zakresu psychoterapii: spróbuj przyjrzeć się swojej relacji z
rodzicami tak jakbyś patrzyła z boku i zastanów się, co byś chciała powtórzyć w
stosunkach ze swoim dzieckiem, a czego za wszelką cenę chciałabyś uniknąć. I
trzymaj się tego później. Pozdrawiam.

[babcia47]

dokładnie j/w..problem leży w Twoich relacjach z mamą i babcia
Twojej córki, który jestem w stanie doskonale zrozumieć, bo sama
byłam i do dziś jestem w podobnej sytuacji, tj. mama stosuje podobne
metody wobec mnie (choć juz siwe włosy musze farbować i zawsze ich
próbowała wobec moich dzieci (na szczęście nie dawała klapsów, bo tu
juz bym urwała kontakt radykalnie).Musisz zdac sobie sprawe z tego,
ze Twoim elementarnym obowiazkiem jest zapewnienie poczucia
bezpieczeństwa, konsekwentnego i stabilnego sposobu wychowywania
wobec córki. Jeżeli babcia ma z tym problem, że postepując tak a nie
inaczej wzbudziła do siebie niechęć dziecka to jest jej problem!! Na
szacunek i miłość trzeba sobie zasłużyc a nie wymagać..te uczucia
nie są automatycznie przypisane do wieku czy stopnia pokrewieństwa a
są zależne od sposobu postepowania z innymi ludźmi..O ile Tobie
trudno jest sie przeciwstawić mamie (tak odczuwam z Twoich postów)
to dziecko, nie mając zahamowań, wyraża to wprost ("król jest nagi"
czyli babcia źle postępuje, krzywdzi mnie).. dla dobra córki i babci
powinnaś ograniczyć kontakty z "dziadkami" i jasno a konkretnie
wyjaśnic im powód takiego zachowania..musisz się zdobyć na "odciecie
pępowiny" dla dobra tego dziecka i "dziadków" Jako matka dorosła i
odpowiedzialna za swoje dziecko to Ty wyznaczasz standardy i
reguły..nie babcia!! Wiem,z własnego doswiadczenia, że ta "operacja"
będzie trudna zarówno dla Ciebie jak i dla mamy, która dalej próbuje
traktowac Cie jak małą, niedoświadczona dziewczynkę, narzucając
swoją wolę i poglądy na wiele spraw, w tym wychowanie TWOJEGO
dziecka..ale w tym przypadku to Ty masz pełnię praw i obowiązek
ustawienia takich relacji w rodzinie, które przyniosa kazdemu
przyjemnośc z obcowania ze sobą..wbrew pozorom pozwolą
również "dziadkom" zachować lub odzyskaą uczucia wnuczki

Musisz stanowczo przykręcić śrubę rozpaskudzonej

[ruch.a.czas]

babci.

Więcej wymagaj, więcej dystansu i stuprocentowa kontrola.

To może być dla Ciebie trudne, ale zdaje się, że to jedyny właściwy
kierunek. Zresztą opinie masz tutaj w sumie dość zgodne.

[a_lucka]

To nie jest jedyny wlasciwy kierunek! Jest to metoda autorytarna,
bardzo szkodzaca dziecku psychicznie (rodzicowi zreszta tez). Druga
metoda, tez nienajlepsza, to metoda ulegla. Istnieje trzecia, dzieki
ktorej rodzic z dzieckiem moze... och, o tym pisze w swoim ponizszym
komentarzu.

[ruch.a.czas]

Jakiś kosztujący czas a może i pieniądze kurs ma dopiero "odkryc
przyczyne"?

Bez sensu, przecież już zdiagnozowano w tym wątku przyczyny.

Ja nie zalecam przecież założycielce wątku zerwania stosunków ze
starszym pokoleniem, lecz daleko posuniętą ostrożność i znacznie
większą determinację w wierze we własną autonomię.

Prościej. Małe dzieci mają być częstowane troskliwą miłością, a nie
krzykami. Inaczej są niespokojne i mogą wywalić kał do łóżka. A już
mocz to z całkiem dużym prawdopodobieństwem.

[jacek226315]

asis09:
> Na ogol zgadzam sie z Toba,ale mam zastrzezenia do jednego Twego
zdania mianowicie"Na marginesie wole krolewna niz zakompleksiona jak
mama dziewczyne" Tylko badz ostrozna bo mozna przecholowac.Moja
bratowa chuchala w swoja corke ciagle wmawiala jej jaka Ty
piekna,jak madra,trzymala ja na kolanach jako dorosla 20 letnia
kobiete,efekt taki ,ze teraz bratanica ma prawie 40 lat i nie daj
Boze powiedziec przy niej ,iz ktos jest mily czy ladny-tez jest
zakompleksiona ale w druga strone

[jacek226315]

jeszcze mam pytanie ,a co maz na to?

[mofodogg]

A slyszalas dowcipy o tesciowych

[aga_tomtom]

Bicie dziecka nie jest spospbem dydaktycznym, ale wyrazem twojej
nieporadnosci. W takic momentach uczysz coreczke, ze racje ma ten
silniejszy i zastraszasz ja, a nie uczysz zmiany niepoprawnego
zachowania. Te klapsy sa tak samo fatalym pomyslem obojetnie czy
zdarzaja sie codziennie, raz na tydzien, raz na miesiac, czy raz na
rok.

Musisz wiecej porozmawiac z corka, a nie zniechecac sie przy jej
pierwszej odpowiedzi, ze babcia jest niedobra. Zapytaj sie, czemu,
co babcia zrobila, co tobie sie nie podobalo. Zazadaj od mamy i ojca
zaprzestania tatyk z ktorymi sie nie zgadzasz, czyli m.in. bicia
twojej corki butem, czy karmienia na sile.

[rosemary4]

Ja mam sześciolatkę i zawsze słyszę, że rozwydrzona, jak tylko
córka zareaguje inaczej niż babcia sobie zażyczy; że na za duzo jej
pozwalam. Teraz tak sobie pomyślałam. Gaba ma charakterek, ale jest
też wrażliwą dziewczynką. Potrafi warknąć, tupnąć, powiedzieć, że
nie będzie jadła ryby, bo już dziś w przedszkolu jadła. Nie używa
brzydkich słów, nie bije, nie pluje itd... A ja zawsze wtedy
słyszę, że ona jest niedobra, niewychowana. Bardzo chętnie poczytam
co inni moga napisac o tej sytuacji.
Jak ja sobie z tym radzę, są chwile , że faktycznie córka mówi, że
nie chce dziś jechać do babci i jeżeli faktycznie nie musimy, to
nie jedziemy. A ew uzgadniam z małą, że będę z nia cały czas.
Zawsze staram się byc obiektywna i jeżeli trzeba, to ukarzę, jeżeli
trzeba, to stane w obronie córki.
Ale swoją drogą ciekawy temat.

[rikol]

Bardzo dobrze, ze dziewczynka protestuje, jak jej wpychaja rybe na sile. Za 10
lat bedzie potrafila odmowic narkotykow czy innych rzeczy, ktore ktos jej
zaproponuje. Za 20 lat bedzie potrafila wynegocjowac podzial obowiazkow domowych
ze wspollokatorami czy z mezem. Bedzie potrafila tez negocjowac podwyzke w
pracy. Uleglosc to bardzo zla cecha. Takie dziecko robi to co mu kaze
ktokolwiek, kto akurat z nim jest.

[jacek226315]

rosemery4 napisala:
>......Potrafi warknac,tupnac....
No to kochana to jest objaw histerii,co to znaczy by dziecko tupalo,
pozwol na to czy przymknij oko to sie doczekasz

[rosemary4]

Nie zgadzam się na to - otrzymuje od nas jasny przekaz i karę
adekwatną do ilości tupania. Ale nie jestem w stanie zareagowac
zanim ten objaw się pojawi.

[marva]

O matko! Myślę, że ograniczenie kontaktów do absolutnegominimum
będzie tu najlepszym rozwiązaniem....
Moje dziecko ma kochanych dziadków....

[malutka_kropka82]

Asis, ja Ci powiem tylko, że jesteś dobrą matką, bo chwalenie dziecka jest
podstawą jego samooceny w przyszłości. Nie daj sobie wmówić, że jest inaczej.
Pozdrawiam

[ajakubas]

Hej, Mam 36 lat i też nie lubię swojej babci ... odkąd pamiętam. Mimo że moi
rodzice, a zwłaszcza tata (babcia nic w tym kierunku nie robiła) próbowali mnie
pozytywnie do zmotywować, to nie udało im się. Nie ma w naszych relacjach ani
ciepła ani życzliwości. Z kolei, jako matka obserwuję relacje swojego 3,5
letniego syna z dziadkami (dwie babcie i dwóch dziadków) oraz prababciami (trzy
prababcie). Są one bardzo nierówne. Rozpływa się wręcz na widok Mamy mojego Męża
oraz mojego Taty. W ich towarzystwie może przebywać i rozmawiać godzinami.
Toleruje moją Mamę i mojego Teścia. Nie zauważa w ogóle Babci mojego Męża.
Natomiast widząc moje obie Babcie zapytał czy to są czarownice i odmówił
przyjęcia od Nich słodyczy. Nic z tym nie robię ... Serce nie sługa ... Każdy ma
prawo do własnych sympatii i antypatii... To że jest się czyimś krewniakiem, nie
oznacza że tę osobę trzeba lubić. Chociaż przyznaję, gdy rodzina się lubi jest
łatwiej...

[rrosemary]

no rzeczywiście problem wygląda tak, że to konflikt między mamą a babcią, a
raczej głównym problemem jest babcia.
Dzieci przeważnie nie zastanawiają się czy kogoś urażą czy nie, są szczere,
jeśli mała nie lubi babci i nie chce tam jeździć to coś z babcią jest nie tak.
Jak wykazało "forumowe śledztwo" to metody i zachowania babci nie są godne
pochwały.
Z pewnością jesteś bardzo dobrą mamą i dobro małej jest dla Ciebie priorytetem i
bardzo dobrze, tak trzymać! Na pewno stworzyłaś małej dobre warunki do rozwoju,
różne zasady, powtarzające się czynności tak by miała poczucie bezpieczeństwa.
Jeśli ktoś inny opiekuje się dzieckiem powinien przestrzegać jego domowych reguł
ew. wyjaśnić mu że np "tak wiem, że w domu bawisz się w berka, ale u mnie nie
możesz, pobawmy się w co innego".

Inną rzeczą jest to co piszesz - jesteś już dorosła a twoja matka mówi Ci, że
źle wychowujesz córkę. Wtrąciłaś też coś o kompleksach. Domyślam się, że twoje
życie to nieustanna krytyka matki, wmawianie Ci że sobie nie poradzisz, szantaże
emocjonalne etc. Nie wiem jak silne są szkody jakie poniosłaś przez takie
wychowanie, ale może warto udać się do psychologa po poradę?
Osobiście nie wierzę, że wielokrotne rozmowy z babcią coś dadzą. Znam takie
przypadki aż za dobrze. Jeśli babcia całe życie w ten sposób komunikowała się z
najbliższymi ludźmi to nie wierzę w jej przemianę.
Jedyna szansa to to byś Ty uporała się ze swoim demonem i potrafiła postawić się
swojej matce, a przede wszystkim nie denerwować się gdy ona się obraża (spójrz
racjonalnie, czy to normalne, że dorosły człowiek obraża się za słowa 3latki??)
powodzenia życzę, chociaż sama pewnie bym urwała kontakt i wzięła do opieki
jakąś miłą panią.

[marsupilami25]

Nie chce sie zapedzic w swojej wypowiedzi, ale dla mnie sytuacja nienormalna to
obrazanie sie na zachowanie 3,5 letniego dziecka. Jesli mala dostaje od nich
klapsy ( co za wspaniala metoda na nie wychowanie krolewny!), to nie dziwie sie,
ze nie ma ochoty ich ogladac. Jedyne co mi przychodzi do glowy to ogranicz poki
co kontakt.

[titta]

A dlaczego musi lubiec? Czemu jej na to nie pozwalasz? Widocznie
babcia charakterem jej nie odpowiada.
Ja swojej powiedzialam kiedys, ze jest stara czarownica. I uciekalam
gdy mnie u niej zostawiano. Babcia odwdzieczyla mi sie mowiac, ze sa
dwie rzeczy ktorych nigdy w domu nie zaakceptuje: male kaczeta i ja.
(dla wyjasnienia: chodowala kaczki i swiezo wylegniete maluchy
trzymala dla bespieczenstwa w kuchni, co bylo mocno uciazliwe .
Dzis, po 30 latach, jestem ukochana wnuczka, a "wojne" z dziecinstwa
wspomina z rozrzewnieniem
A dlaczego jej nie lubilam? Mialysmy obie dominujacy charakter; ona
lubila porzadek i "czyste, grzeczne dzieci, bez glosu". A ja robilam
i mowilam co mi sie podoba i uwielbialam sie wluczyc godzinami po
drzewach i strychach Poza tym zmuszala mnie do picia kawy
zborzowej i jedzenia mocno przyprawionych dan (dzis je uwielbiam .
I niedelikatnie czesala.

Daj corce troche luzu. Dowiedz sie dlaczego babci nie lubi.
Potraktuj ja ze zrozumieniem odpuszczajac, gdzie mozna i tlumaczac
tam gdzie trzeba sie dostosowac. Moze cos jednak z babcia fajnego da
sie robic? (z moja fajnie karmilo sie kaczki

[titta]

Oj doczytalam watek. Nieciekawie. Dodam wiec, ze dzis wiem, ze moja
babcia miala stanowczy zakaz bicia mnie, podnoszenia glosu i
karmienia na sile. A ciagoty takie miala... Ale mojej mamie bylo
latwiej, bo to byla tesciowa... Choc nie raz uslyszala, ze mnie
rozpieszcza i sie to na niej zemsci. Trzeba sie niestety na to
uodpornic i twardo postawic zasady.

[london_in_use]

A ja mam prawie trzydziestke na karku i tez nie lubie swojej babci.

Bo gdy mialam szesc lat i "wyprowadzalam na spacer" w trawie mojego
myszkoskoczka, babcia tak sie zagalopowala, ze na niego nadepnela...

Jak ja ryczalam...

DDD

[...]

[a_lucka]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[zoskaanka]

głupoty pierniczysz w imię obrzydliwego spamu - kosz

[wenussa]

Jak słyszę co rano jak babcia, która przychodzi zająć się wnuczkiem gdy rodzice
wychodzą do pracy wydziera się niemiłosiernie na to dziecko, to nie dziwię się,
że nie każdy wnuk kocha swoich dziadków. Przeklina na niego, pogania, wylewa
swoje frustracje..

[minkipinki]

A moją najukochańszą babcią jest babcia mojego męża. Moja prawdziwa nigdy mnie
tak nie chwaliła i mam wrażenie tak nie kochała jak ta. Kiedy ją poznałam, miała
90 lat i zawsze traktowała jak swoją ukochaną wnuczkę i o wiele bardziej
rozpieszczała niż prawdziwa. Trzeba dziecko bezwarunkowo kochać, żeby
odwzajemniło to samo uczucie i wcale nie dziwię się twojemu.

[madissa]

Miałam ze 3 latka, może mniej, kiedy mój Dziadek, człowiek prosty i
sprawiedliwy, przylał mi pasem, na dodatek przy wszystkich. Zasłużyłam sobie
porządnie, bo za nic nie chciałam się po dobroci oderwać od ciotki, którą
radośnie szczypałam, targałam za uszy, włosy itd. - tak wynika z opowieści
rodzinnych. Cóż, wtedy po tym laniu wpadłam wręcz w histerię - nigdy wcześniej
(i później) nie dostałam pasem! A z dziadkiem - do końca jego życia, tak
całkiem podświadomie, byłam z nim bardzo na dystans...

No i?

[naprawdetrzezwy]

Nie wiesz co robić?

Najlepiej nie zmuszać żadnej ze stron do robienia czegoś, co byłoby niemiłe
dowolnej z nich.

A myślałaś, że co, masz siłą zmusić do tego, by się lubili?
;>

[mw144]

asis09 napisała:

> / karmienie na siłę, klapsy kapciem, obrażanie się jak nie chciało
> się przywitać itp/.
Ja swojego psa tak nie traktuję, a co dopiero dziecko, i Ty się
zastanawiasz czemu córka nie lubi babci? A poza tym dziecko ma prawo
do swoich sympatii i antypatii i nic babci do tego, tym bardziej, że
sobie zasłużyła. Nie zostawiałabym z takimi dziadkami dziecka sam na
sam nawet jak musiałabym w jakichś nagłych wypadkach skorzystać z
pomocy niani.

[jesienna-pani]

A moja 6-cio letnia wnuczka mnie uwielbia i ja ją też. Ale nigdy nie
karmię na siłę, nie stosuję żadnej przemocy, chociaż wymagam szacunku
i staram się utrzymać jaką taką dyscyplinę kiedy jesteśmy same. Jak
jest córka, zawsze ona ma ostatnie słowo. Za to stale się zachwycam
rysunkami, grą na pianinie, powtarzam jaka jest cudna i mądra i
otrzymuję tyle samo miłości i serdeczności. To wspaniała,
niepowtarzalna relacja jakiej się nie doświadcza nawet będąc mamą.

[maminka-2]

no cóż, kiepska z ciebie matka. bezradna. bezsilna. z tej bezsilności bijesz
dziecko ("tylko" raz na miesiąc), z tej bezradności nie wiesz, co zrobić w
banalnej codziennej sprawie. dzieci często mówią "nienawidzę cię", "nie lubię
taty", "mama fe". czy to znaczy, że naprawdę nienawidzą, nie lubią? nie. to
znaczy, ze z czymś się nie zgadzają. zostawiasz dziecko z babcią, więc mowi, że
jej nie lubi, bo woli zostać z tobą. proste jak cep.
jeśli takich podstawowych spraw dotyczących psychiki dziecka nie znasz, to może
kup sobie ze dwie książki, choćby starego spocka i przeczytaj.
i błagam, nie bij dziecka!

p.s. aby prowadzić samochód trzeba zdać egzamin, dlaczego do licha każdy może
się bezkarnie rozmnażać????

[ap3333]

Ale rada! Po prostu pomogłaś tej dziewczynie rozwiązać problem. A dlaczego nie
napisałaś po prostu - "idź się utop", byłaby to tak samo cenna rada. Oczywiście,
Ty zawsze wiedziałaś, jak z dzieckiem postępować, jesteś silną matką, co to
nigdy nie ma doła, nerwy ma jak postronki, a serce jak gołębica (szkoda tylko,
że zero wyrozumiałości dla innych ludzi). Obyś nigdy nie miała okazji, by się
boleśnie przekonać, jak złudne bywa czasem przeświadczenie o własnej wszechwiedzy.

[jankowski_1983]

jesienna-pani napisała:

> Za to stale się zachwycam
> rysunkami, grą na pianinie, powtarzam jaka jest cudna i mądra i
> otrzymuję tyle samo miłości i serdeczności.

Bo to właśnie o to chodzi: o minimum życzliwości. Jeśli się kogoś próbuje
zgnębić, to się otrzymuje w zamian nienawiść. Jeśli się jest w stosunku do kogoś
życzliwym, to się otrzymuje miłość.
Niektórzy wierzą, że zarówno dobro, jak i zło wracają do sprawcy trzy razy
mocniejsze. I coś w tym jest.

[oska001]

I może nie ma w tym nic dziwnego! dziadkowie są zazwyczaj starzy, moralizują,
tak naprawdę nie umieją nic wnukom zaproponować. Moi synowie nie znoszą mojego
ojca. A wcale się im nie dziwię, on zupełnie inaczej wychowywał mnie i brata,
wnuków straszy biciem i na nic nie pozwala. Dzieci szanują tego, co im coś daje,
dziadków niekoniecznie. Na miłość dzieciaka trzeba po prostu zapracować, więzy
krwi nie wystarczą. Porozmawiaj raczej z babcią, może robi coś, czego córka nie
znosi.

[jankowski_1983]

oska001 napisała:

> Dzieci szanują tego, co im coś daje
> ,
> dziadków niekoniecznie.

To nawet nie chodzi o dawanie. Moi dziadkowie od strony ojca nie byli w stanie
zaakceptować tego, że jestem alergikiem, więc przy mnie się nie pali. Ponieważ
moi rodzice nie należą do ludzi, którzy dają sobie włazić na głowę, więc
postawili sprawę jasno: u nas w domu nie ma palenia, z papierosami wychodzi się
na korytarz. Dziadkowie zareagowali w ten sposób, że przestali do nas w ogóle
przyjeżdżać.
Czasem jednak widywałem dziadków. Wtedy zazwyczaj cały czas gadali o moich
siostrach i braciach ciotecznych.
Nic dziwnego, że żadnej więzi emocjonalnej czy szacunku być nie mogło.
Dziadkowie od strony ojca pozostali dla mnie na zawsze obojętni, dużo większą
więź miałem z sąsiadami-emerytami, którzy się mną opiekowali pod nieobecność
rodziców.

Nie rozumiem, skąd to przekonanie, że rodzina musi się lubić. Nie musi.

[anajas]

Niestety nie wszystko jest proste jak cep: moja 4-letnia córka ma dwie babcie i
jedną prababcię. Moją mamę uwielbia, moją babcię - więcej niż uwielbia, mojej
teściowej - nie trawi. Też mówi że jej nie lubi i nie chce z nią zostać ani do
niej iść. Teściowa jest dobrą babcią - dba o nią na swój sposób (niekoniecznie
zgodny z moim, ale wiem że nie krzywdzi dziecka), mała nigdy się z nią nie
nudzi, dużo i często wychodzą na spacery. Niestety - teściowa ma inny sposób
bycia niż moja mama i dziecko po prostu ma porównanie. Woli moją mamę która ją
rozpieszcza, tuli itd., niż teściową która jest mniej wylewna i traktuje wnuczkę
bardziej "jak dorosłą". Mnie samą boli kiedy córeczka mówi babci że jej nie
lubi, a ja wiem że ona ją bardzo kocha, tym bardziej że to jej jedyna wnuczka.
Niestety nic nie poradzę na zachowanie dziecka, choć wiem że babcia cierpi.

[kamil922]

> Tak dzisiaj moja 3,5 latka powiedziała przez telefon
> do swojej jedynej babci, której nie widziała dwa tygodnie.
> I to były jej jedyne słowa, powtórzone kilka razy.
> Już wcześniej się pytałam co mam zrobić w takiej sytuacji,
> gdy mała nie chce zostawać z dziadkami, mówi do nich sio,
> i w ogóle mama się obraża, ja się denerwuję i tak w kółko.
> Rodzice opiekowali się córą od malenkości, od roku chodzi do
> przedszkola. Nigdy nie chciała być z nimi.
>


Jesteś okropną matką! Zadajesz głupie pytanie - co mam zrobić ? -
nic ! Nie lubi baby i koniec. Po co zadajesz tak durne pytanie ?
Może zmusisz córkę, siłą zostawisz ją z babcią, a potem będziesz
ograniczać swoje kontakty z dzieckiem do czasu, aż siłą przymusisz
dziecko do przywyczajenia dziewczynki do babci.
Jakim prawem możesz mieć dziecko, skoro jesteś tak
beznadziejną "matką" - właściwie to nie jesteś ani matką,
ani "matką" tylko kimś kto "zajmuje" się dzieckiem - zabaweczką,
której nie umie obsługiwać.

Bardzo smutne.


------------
www.zaustralii.bloog.pl

[ap3333]

A kto tobie dał prawo do osądzania i obrażania innych?

Kilka słów ode mnie

[asis09]

Niektóre tematy na forum wywołują burzę. I tak jest właśnie z tym wątkiem.
Dzięki temu uzyskałam kilka cennych wskazówek, które już wcześniej widziałam,
ale może powiem tak-szukałam potwierdzenia.
1. mama przesadza, nie powinna w ten sposób postępować
2. nie mam szans - nie zreformuję jej, nie zmienię, zresztą z tatą jest tak samo
3. moje dziecko urodziło się w ciężkiej zamartwicy i wymagało rehabilitacji,
obserwacji itp.
Nie wyobrażałam sobie obcej osoby, która zajmowałaby się córą
4. moi rodzice są po 6-tce i nie wiem ile im życia zostało. Ja między młotem i
kowadłem....
Nikomu nie życzę znależć się w takiej sytuacji.

5. niektóre, niektórzy z Was pozwalają sobie na osądzanie mnie.
Nie znając dokładnie sytuacji, mnie proszę o pozostawienie sądów
może właśnie Sądowi i spojrzenie na siebie z boku. NIE WIERZĘ w ideał matki/ojca.

[irbise]

Asis!!! Nie przejmuj sie idiotami,którzy nie maja pojęcia o wychowaniu dziecka. Jesteś mądrą, troskliwą i wspaniałą mamą!! Dziewczyny dały Ci tu wiele cennych rad, wykorzystaj je!! Ale nade wszystko nie zważaj na posty takich osób jak np kamil coś tam, są żenujące...
Jestem pewna, ze teraz sobie świetnie poradzisz!! Uważam takze, że na zreformowanie pewnych osób nigdy nie jest za późno, a rozmowa z nimi to podstawa... Ja rozmawiałabym do skutku z rodzicami. Może kiedy ochłoniecie wspólnie to Twoi rodzice spojrzą inaczej na całą sytuację. Jestem pewna, ze Twoi rodzice bardzo kochają małą i w końcu zrozumieją... Pozdrawiam Cię bardzo serdecznie!!!!

[jacek226315]

asis09
no a co maz na to?

[asis09]

Mąż od roku buduje dom
O sytuacji wie, no może bez wszystkich szczegółów.
Nauczona doświadczeniem uważam, że przed mężem należy
mieć tajemnice, bo może się wszystko obrócić o 180 stopni))

[ap3333]

To niefajnie - w nikim bliskim nie masz oparcia... To trochę dziwne, że ojciec
nie angażuje się w sprawy dotyczące dziecka. Przecież ta tajemnica nie dotyczy
Ciebie, tylko małej. Ale w końcu to Twoja rodzina...

[basia_84]

Kochana,

Nie słuchaj ignorantów! Tylko dobra mama szuka porady, pomocy, pyta
by nie popełniać błędów. Twoje dzieciątko jeszcze ci za to
podziękuje. Zobaczysz. Jesteś dobrą mamą.

Na twoim miejscu, kiedy babcia upomni się o odwiedziny wnuczki,
powiedziałabym jej, że odwiedzicie ją wspólnie, kiedy zrozumie, że
ty ABSOLUTNIE NIE ŻYCZYSZ SOBIE traktowania TWOJEGO dziecka w sposób
który ci nie odpowiada!

To twoje dziecko i masz prawo wychowywać je po swojemu. A dziecku
należy się miłość i szacunek. Dając mu je teraz ono uczy dawać się
je innym.

Wyjaśnij dokładnie, że TWOJE dziecko ma prawo jeść tyle ile chce i
nie można go zmuszać do jedzenia (do własnego gustu też ma prawo).
Dziecko ma żołądek wielkości własnej piąstki! - Moja mama nieraz
zmuszała mnie do jedzenia 3-4 kanapek, gdy byłam pełna po jednej.
Nie raz kończyło się to wymiotami!

Wyjaśnij, że NIKT nie ma prawa podnieść ręki na twoje dziecko! Nikt,
ani obcy ani z rodziny. Ani kapciem, ani pasem, ani ręką, ani nawet
kwiatkiem. Nikt i niczym. - Ale sama też się do tego zawsze stosuj.

Jeśli twoi rodzice tego nie zrozumieją to trudno.
Powiedz tak: takie są moje zasady i wobec mojego dziecka macie
obowiązek ich przestrzegać. Jeśli nie, to ja małej do widywania się
z wami zmuszać nie będę! To w tym momencie jest wasza decyzja. Sami
zdecydujecie czy wnuczka w przyszłości będzie was pamiętała jako
ukochanych dziadków z którymi o wszystkim pogada, czy jako złych
dziadków którzy są niedobrzy i niesprawiedliwi! Zastanówcie się i
powiedzcie mi jaką podjeliście decyzję.

[zefiryna.czarna]

A ty miales matke czy babcie sadystke, ze sie tak wyzywasz na autorce watku?
Tyle pogardy w twojej wypowiedzi. Jakis problem masz z wlasnymi emocjami,
przepracuj to z psychologiem albo i z psychiatra... Bo to chyba zbyt mocna
reakcja na post. A opinia co najmniej pochopna.

[basia_84]

kamil922 napisał:
> Jesteś okropną matką! Zadajesz głupie pytanie - co mam zrobić ? -
> nic ! Nie lubi baby i koniec. Po co zadajesz tak durne pytanie ?

Jak okropnym i okrótnym człowiekiem trzeba być by coś takiego
powiedzieć! I to komu? Mamie która szuka pomocy, porady, a może
usprawiedliwienia dla własnego sumienia że dobrze robi ograniczając
kontakty babci z dzieckiem. Na pewno babci za to dodatkowo ją
opie***a, daje jej dodatkową porcje "jesteś zła, jak możesz" itd.

Bardzo ci się chwali że pytasz gdy nie wiesz. Że szukasz opini czy
postępujesz dobrze. To właśnie różni cię od złych matek. Dziecko
zawsze ma powód by kogoś nie lubić. Gdyby to była błachostka to
zapomniało by o tym już następnego dnia.

[szarrak]

mamą nie jestem, bo mam 18 lat, ale powiem Ci na pocieszenie, że ja też nie
lubię jednej z moich babć. wydaje mi się, że to naturalne, to znaczy fakt, że
można nie żywić do kogoś sympatii mimo, że dana osoba jest (nieraz bliskim)
krewnym. nigdy nie umiałam uzasadnić mojej niechęci, choć teraz mi się wydaje,
że po prostu za dużo mogłam, pozostając pod jej opieką, a jednocześnie patrzyłam
na to, jak np. strofuje mojego dziadka (dziadka lubię bardzo). połączenie
skrajnej nadopiekuńczości z wtrącaniem się w nie swoje sprawy obrzydziło mi ją
chyba na długie lata. poza tym uważam, że jest dość fałszywa, ma typowo
drobnomieszczańskie nawyki. teraz, jako duża dziewczynka, spotykam się z nią co
tydzień-dwa (mieszkamy bardzo blisko siebie), czasem zadzwonię, by sprawdzić,
czy wszystko ok, ale ograniczam te kontakty do grzecznego minimum. z tego, co
pamiętam, nigdy za nią nie przepadałam, pewnie dlatego, że nigdy nie traktowała
mnie poważnie, zawsze robiła wszystko za mnie - niby powinnam jej być wdzięczna,
ale z drugiej strony - za co? za to, że jak miałam cztery lata, to sprzątała po
mnie zabawki, bo "tak będzie szybciej"?
przepraszam, że się rozpisałam, ale poważnie: nie przejmuj się, ogranicz kontakt
z babcią do minimum, wypytaj dokładnie córy, za co babci nie lubi, bo być może
to nie tylko "klapsy kapciem", ale coś więcej. może nie powinnam dawać rad, jako
niedoświadczona, ale: czasem tak po prostu bywa.

[gazdziikowa]

a mnie zastanawia jedno, trudność w rozgryzieniu dlaczego córka nie lubi babci.
Teraz już sie nie dziwię, dlaczego cześć dorosłych osób nie ma ochoty utrzymywać
bliższych kontaktów z rodziną. Dlaczego tego typu zachowania w stosunku do
dzieci są ignorowane. Czy każdy musi przejść koszmar wmuszania jedzenia w
dzieciństwie? Dziwi mnie rozgoryczenie i rozczarowanie dziadków, albo opiekunów,
którzy twierdzą, ze dla dziecka się zaharowywali, zadbali o jego szkołę, o
zajęcia poza szkolne, o fajne ubrania, a teraz dzieci ich olewają. Problem
polega na tym, że z relacji dzieci wynika co innego, nikt nie zadbał o ich
godność i szacunek.

Do autorki wątku, twoje dziecko nie musi lubić babci, nawet nie ze względu na
klapsy kapciem (ale sobie wymyśliła), przecież może jej nie pasować charakterem.
Powiedz, że nie życzysz sobie takiego traktowania TWOJEGO dziecka, a nawet
ogranicz kontakty z dziadkami, oni nie mają tu nic do powiedzenia.

Jesteś uzalezniona od rodzicow

[myroad]

Wyobraz sobie ze obca baba bije twoje dziecko w piaskownicy co w
tedy robisz ?? to samo co ze swoja mamusia ?? tłumaczysz że ma takie
poglady ?
Przejrzyj na oczy !!
Martwisz sie że twoim rodzica jest przykro że nie wiadomo ile
jeszcze pozyja i dajesz im krzywidzic dziecko ?? P A R A N O J A

[basia_84]

myroad napisała:
> Wyobraz sobie ze obca baba bije twoje dziecko w piaskownicy co w
> tedy robisz ?? to samo co ze swoja mamusia ?? tłumaczysz że ma
takie
> poglady ?
> Przejrzyj na oczy !!
> Martwisz sie że twoim rodzica jest przykro że nie wiadomo ile
> jeszcze pozyja i dajesz im krzywidzic dziecko ?? P A R A N O J A

Czytaj uważnie! Matka dziecka szukała tutaj potwierdzenia dla
słuszności swojej decyzji czyli odnośnie ograniczenia kontaktów
dziecka z dziadkami! Chciała sprawdzić czy obce osoby
stwierdzą "dobrze że ograniczasz ich kontakty" czy "nie rób tego".

Wiekszość z nas zgadza się z autorką wątku, że słusznie ten kontakt
ograniczyła i że na takie zachowanie pozwalać nie wolno. Zarówno
wobec dziecka, jak i wobec niej samej jeśli chodzi o nieustanną
krytykę jej metod wychowawczyć (że rozpieszcza zamiast karać, łoić
itp.).

Trzeba czytać ze zrozumieniem zamiast krytykować. Ja juz po
przeczytaniu pierwszej wypowiedzi zorientowałam się że to o to
chodzi a czytając późniejsze tylko się w tym upewniłam.

Na prawdę czytajcie ze zrozumieniem.