zmuszac czy dac sobie spokój.. pomocy

[alexolo]

kochani mój mały ma 5 lat ogólnie jest chudym ..żywym ..
ruchliwym.. niejadkiem.
od kilku miesiecy mieszkamy z moim nowym partnerem.... ktory jest
ojcem dla mego i swego syna...
ostatnio narasta konflikt... bo mój syn ma upatrzone potrawy i za
nic w świecie nie chce spróbowac nic nowego.. ( w jego jadłospisie
sa.. kluski ,pierogi, nalesniki...rosół i pomidorowa danonki.. parówki
i kakao ) nic wiecej moz e nie istniec.. jedynym owocem które czasem
zje to jabłko...a warzywem ..to marchewka (ale z wielkim bólem)
kiedys nie był tak wybredny.
ja unikając nerwów małego ..placzu ....godze sie ..i raczej gotuje
pod małego... lub specjalnie dla niego.
nigdy sie nie zdazyło aby syn zjadł na obiad to co my.
mój partner wymysla rozne sposoby aby urozmaicic malemu diete...ale
ciagle jest to samo... on nie zje bo nie lubi bo on tego nie
je....!!!!
mój partner... na to . to w takim razie wstan i idź do pokoju...i
tu sypie sie tysiace kar" "zero tv, nie czytamy bajek, nie jemy
czekolady.... zero roweru..... ja sie zameczam bo dziecko głodne
siedzi w pokoju i płacze......ale nie poddaje sie ... i powtarza z
uporem ż e on nie zje bo nie lubi!!!!!
ta sytuacja staje sie stresujaca i wykańcza mnie powoli... nie moge
pozwolic aby maly tak stresowal sie przy posilkach... jednoczesnie
uwazam że mój artner tez ma racje ... mały powiniemnn jesc to co
wszyscy a nie tylko to co lubi...

rany ... czy i jak zmusic małego do normalnego jedzenia...jak
zachecic do próbowania potraw,,,, czy te kary sa dobrym pomyslem....
czy macie inne sposoby....jak było /jest u was?????????

[mearulezz]

moze porozmawiaj z partnerem.
powiedz to co napisalas tutaj.
facet niedawno zamieszkał z wami, zamieszal w Waszym zyciu. Moze najpierw niech
zbuduje autoryteet u twojego syna za pomoca ciepla szacunku, przyjazni a nie za
pomoca kar, zakazow i nowych reguł.

[alexolo]

ale ja nie prosze o pomoc w sprawie mego partnera.... bo uwazam że ma
racje irytujac sie ,..jak mały ostentacyjnie.. neguje wszuystko co mu
podajemy.... .. nie godze sie na te kary... które wynikaja z naszej
niemocy...a potem okazują sie niekonsekwentne...ale nie o to chodzi

jakimi sposobami namawiace niejadki do probowania nowego... czy wogle
namawiacie dzieci do jedzenia czy ... godzicie sie na
niejesdzenie....liczac ze w końcu zgłodnieja ??????
wiem ż e dzieci sa rózne .. np moje chrzesnice jedzą wszystko.... nawet
łagodne flaki szpinak i kaszanke
ale s a niejadki .....zmuszac czy nie?
jakie fortele stosowac?

[faq]

> ale ja nie prosze o pomoc w sprawie mego partnera...

a własnie temu sie powinnas przyjrzec. Dla dziecka obcy facet nie stanie sie z
dnia na dzien autorytetem, a stosowanie szykan dotyczacych jedzenia to juz
barbarzynstwo. Mozecie mu obrzydzic przyjemnosc probownia i jedzenia do konca
zycia. Spojrz na to z innej strony, nie dosc ze rewolucja bo pojawil sie Twoj
partner to jeszcze stosuje jakies drakonskie metody rodem z horroru. Skoro
wczesniej nie robilas problemu z powodu jedzenia wybranych potraw to co sie
zmienilo? Nie uczynisz z niejadka smakosza stosujac presje.. nie nauczyl sie
wczesniej jesc roznorodnie to teraz troche za pozno - dzieci maja przywiazanie
do rytualow a co za tym idzi sa bardzo konserwatywne - tak buduja swoje poczucie
bezpieczenstwa. A wy zamiast budzic w nim ciekawosc tylko usztywniacie wzajemne
pozycje.
Powtarzam jedzenie musi byc przyjemnocscia - w milej atmosferze, bez presji, bez
szykan, wtedy jest szansa, ze dziecie 'ocieplone' odwazy sie na eksperymenty.
Wyobraz sobie, ze nowy facet wprowadza sie do Twojego domu i zada wyrafinowanego
seksu grozba... jakbys sie czula?

[osa551]

> ale ja nie prosze o pomoc w sprawie mego partnera.... bo uwazam że ma
> racje irytujac sie ,..jak mały ostentacyjnie.. neguje wszuystko co mu
> podajemy.... .. nie godze sie na te kary... które wynikaja z naszej
> niemocy...a potem okazują sie niekonsekwentne...ale nie o to chodzi

Twojemu dziecku już wystarczy stresu, że wprowadziłaś mu do domu obcego faceta,
a Ty jeszcze pozwalasz, żeby ten obcy facet karał Twojego synka.
BRAWO!!!!!!!!!!!!!!!

Kluczem do jedzenia jest brak zmuszania i kar. Jeśli Twój partner tego nie wie,
to może niech nie wychowuje dzieci, a szczególnie cudzych. Karami jeszcze
pogłębia niechęć Twojego synka do jedzenia. Żal mi Twojego dziecka.

[babcia47]

postawić jedzenie takie jak dla wszystkich..i dac wybór: je albo
nie..jeżeli twierdzi, że mu nie smakuje lub tylko grzebie a jedzenie
wystygło..zabrac talerz i "zwolnic" syna z obowiazku siedzenie przy
stole..nastepny posiłek w porze, kiedy jecie go wszyscy, to samo co
wszyscy..bez zadnych przekąsek i słodyczy miedzy posiłkami..do
picia, woda lub niesłodzone soki. Im mniej zainteresowania i nacisku
na jedzenie z Waszej strony tym lepiej..jak zgłodnieje bedzie jadł
wszystko i bez problemu a robienie z tego "problemu" tylko Młodego
niepotrzebnie "nakręca"

TO PRAWDA!!!!!!!

[alexolo]

A TWOJA KONCEPCIA ZGADZAM SIE W 100%

NIE MOŻNA Z DZIECI ROBIC ŚWIETYCH KRÓW...choc i tak sa
najwazniejsze... nie wiedze sie w gotowaniu 4 róznych
obiadów... niestac mnie na to.. u mnie w domu w zyciu
tego nie było... ale najwazniejsze aby nie robic z tego
problemu...i nie nagłaśniac w domu sprawy jedzenia do
skrajnosci
zauwazyłam z e mój syn ucieka sie do fortelu i niechcac
jesc ...twierdzi ż e boli go brzuch.... oczywiscie to tylko
wybieg.....
powiedziałam mu wczoraj ż e nie musi go bolec
brzuch ...jesli nie chce juz jesc... wystarczy ż e powie"
najadlem sie dziekuje!!!!
i zadziałało.. przy deserze po kilku łyzkach budyniu...juz
sie wiercił... a ja go zapytałam o co chodzi....a on
elegancko wyrectował moje słowa... mimo niezjedzonego budyniu
poczułam ulge i synek pewnie tez!!!!!

babcia47 napisała:

> postawić jedzenie takie jak dla wszystkich..i dac wybór: je albo
> nie..jeżeli twierdzi, że mu nie smakuje lub tylko grzebie a
jedzenie
> wystygło..zabrac talerz i "zwolnic" syna z obowiazku siedzenie
przy
> stole..nastepny posiłek w porze, kiedy jecie go wszyscy, to samo
co
> wszyscy..bez zadnych przekąsek i słodyczy miedzy posiłkami..do
> picia, woda lub niesłodzone soki. Im mniej zainteresowania i
nacisku
> na jedzenie z Waszej strony tym lepiej..jak zgłodnieje bedzie jadł
> wszystko i bez problemu a robienie z tego "problemu" tylko Młodego
> niepotrzebnie "nakręca"

[malwa85]

Moim zdaniem te kary są bardzo złym pomysłem.Jeszcze bardziej zniechęcasz
dziecko do jedzenia.Jedzenie będzie kojarzyło mu się z czymś złym.Dziecko w tym
wieku jest bardzo uparte i zapewne postawi na swoim a i często będzie robiło na
przekór dla samej zasady.Skoro dziecko jest zdrowe nie ma anemii,nie brakuje mu
witamin to nie można robić z tego powodu wielkiej tragedii i żądać,aby z dnia na
dzień całkowicie zmieniło swoje dotychczasowe nawyki żywieniowe.Ja bym
codziennie proponowała jakąś inną rzecz niż ta z listy produktów dziecka,ale
jeśli by nie chciało to nie i koniec.Nie zmuszać na pewno z czasem wszystko mu
się odmieni.A teraz jest całkowicie zniechęcone przez atmosferę jaka panuje
przy jedzeniu.Porozmawiaj z partnerem,żeby nie naciskał tak na
dziecko.Pozdrawiam i wytrwałości życzę i cierpliwości.

dzieęki z a konstruktywną odp

[alexolo]

a o z tym" póki nie zjasz nie wstaniesz od stołu"
ja pamietam te metody z dzieciństwa...

ja bym odpusciła... mnie zmuszano do jedzenia ..jedzenie było bardzo
wazne w zyciu rodziny..duzo sie o tym mówilo i przywiazywało wage i ....
teraz... od 25 lat walcze z otyłoscia ... bezskutecznie.....jedzenie jest
nadal dla mnie bb wazne.

[malwa85]

Mnie niestety również zmuszano do jedzenia.Moja najczęstsza kara to było nie
odejdziesz od stołu póki nie zjesz.I doskonale pamiętam,że czasami nawet miałam
ochotę spróbować czegoś,ale nie próbowałam po złości.I wiele godzin
przesiedziałam sama w pokoju gapiąc się w talerz.I nigdy się nie
złamałam.Rodzice skutecznie zniechęcili mnie do wszelkiego jedzenia.Zmieniło to
się dopiero jak pojechałam na klasową wycieczkę i zobaczyłam,że nie trzeba jeść
z płaczem a jedzenie może być przyjemnością a nie karą.Ja niestety również mam
niejadka i wybredniocha.Ale nie zmuszam tylko proponuje.Nie to nie świat się nie
zawali jak nie zje tego co my.

[ik_ecc]

Pomijajac kwestie jedzenia - Twoj parnter wybral sobie doskonaly
sposob na staly konflikt z Twoim synem. Przybrany rodzic nie
powinien byc od dyscypliny. Tylko biologiczny rodzic ma w oczach
dziecka "prawo" do karania i narzucania - jesli to przybrany rodzic
bierze to na siebie, konflikt jest murowany, syn na pewno bedzie sie
przeciwstawial i dosyc szybko zrobi sie w Waszej rodzinie bardzo
brzydko. To WY powinniscie sobie te sprawe najpierw wyjasnic miedzy
soba, umowic sie na wspolny front, i to TY powinnas egzekwowac
cokolwiek tam wymyslicie.

[alika77]

Wyglada na to, ze cale pokolenie (albo i pokolenia) Polakow
wyrastaly slyszac "nie odejdziesz od stolu dopoki nie zjesz"... Ja
tez to slyszalam, jak rowniez (choc jak przez mgle) pamietam babcie
wciskajaca mi kolejny kawalek "za mamusie, za tatusia"... A rodzine
liczna mialam U mnie zaskutkowalo to sklonnosciami do anoreksji
i nawet dzisiaj, po 10 latach od opuszczenia domu jak jestem u
rodzicow i mama proponuje cos do zjedzenia to odruchowo
mowie "nie",uswiadamiajac sobie po sekundzie, ze w sumie jestem
glodna. I dlatego obiecalam sobie, ze swojego dziecka do jedzenia
zmuszac nigdy nie bede.
Moja corka rowniez "jadkiem" nie jest, kiedy karmilam ja piersia
potrafila zadowolic sie 5-minutowym ssaniem (z jednej tylko strony)
i wystarczalo jej to na pare godzin. Teraz (skonczyla 2 lata) staram
sie znalezc kompromis, tzn. zupe robie raczej pod kontem tego, jakie
ona lubi, ale juz drugie "normalne", cos co zjedza wszyscy. Chce -
je, nie chce - nie je. Probowalam raz czy dwa wcisnac jej cos tam,
ale mala ma przekorna nature (po mnie, haha), wiec dalam sobie
spokoj. Bedzie glodna, zje. Co jakis czas proponuje jej nowe rzeczy,
bo potrafi mnie zaskoczyc, przez miesiac nie chce spojrzec na
marchewke, az tu pewnego dnia staje sie to ulubionym warzywem. A
poza tym daje na luz, majac dostep do jedzenia z wlasnej woli
dziecko sie nie zaglodzi.

[mw144]

Nigdy nie zmuszałam dziecka do jedzenia, jak ma ochotę jeść makaron
na przemian z frytkami przez dwa tygodnie 3 razy dziennie to proszę
bardzo, smacznego. Po dwóch tygodniach sam przyszedł i poprosił o
kotleta mielonego na obiad i jajecznicę na kolację. Nic tak nie
zniechęca do próbowania nowych rzeczy jak zmuszanie do ich
zjedzenia, a postawa Twojego partnera dodatkowo zniechęca dzieciaka
do jedzenia wogóle. Posiłek ma się kojarzyć z przyjemnoscią a nie
karą i płaczem.

[monis250]

Moja córcia (4 lata) to też straaaaaszny niejadek i chudzielec , ale
w odróżnieniu od Twojego syna je prawie wszystko. Też się
gimnastykowałam żeby jadła więcej, prosiłam, groziłam. Wkońcu
odpuściłam, "nie chcesz to nie jedz". Skończyły się prośby i namowy.
Po prostu sobie odpuściłam. Teraz sama przychodzi i mówi, że jest
głodna. Nie bardzo wiem jak radzić sobie w Twojej sytuacji, gdy mały
je tylko kilka potraw, ale myślę że też odpuścić (przynajmniej
spróbuj) jak chce jeść tylko parówki cały dzień to niech je. Uwierz
mi, że wkońcu mu się znudzą i będzie chciał coś innego. Wydaje mi
się, że ważne są też wspólne posiłki przy stole, a nie jedzenie w
samotności. A propos kar, które stosuje Twój partner uwazam, że to
nie jest dobry pomysł i to bardzo. Tak sobie myślę, że gdybym to ja
miała te 5 lat to też nie jadłabym NA ZŁOŚĆ. Jeśli Twojemu synowi
jedzenie będzie się kojarzyło tylko z karami, to sama sobie
odpowiedz na pytanie czy tędy droga?
pozdrawiam i życzę powodzenia

[hanka13]

Pomysl generalny: przeczekac, w spokoju, i pozwolic dziecku jesc to
co lubi (i cieszyc sie ze sa rzeczy ktore lubi!) zamiast zmieniac mu
rodzinne posilki w pieklo.

1. A dlaczego uwazasz, ze dziecko POWINNO lubic dokladnie to co wy?
Dziecko to czlowiek, pamietaj o tym, i moze po prostu nie smakuje mu
to co tobie wydaje sie smaczne... pomysl o tym.
2. Jesli nie jest to sytuacja, ze ewidentnie jego niechec do
konkretnej potrawy w danej chwili wynika tylko z checi "zrobienia na
zlosc" twojemu partnerowi czy tobie, to naprawde - odpusc sobie.
Wasze obecne postepowanie juz z pewnoscia doprowadzilo do tego, ze
synek na mysl o wspolnym posilku pewnie od razu dostaje mdlosci... a
jedzenie, zlaszcza rodzinny posilek, powinno byc dla dziecka
przyjemnoscia! Moje wspomnienia z dziecinstwa to horror i terror
jedzeniowy... do dzis dobrze pamietam to uczucie, ze zaraz
zwymiotuje, i stale hasla "jak nie zjesz, to ...." i tu lista kar i
zakazow. I po co?! Czy twoje dziecko stale choruje? czy masz
ewidentne dowody, ze ma awitaminoze itp? czy jest ponizej norm
centylowych? Jesli nie, daruj sobie i nie rob dziecku piekla na co
dzien...
3. Piszesz, ze maly ma swoje ulubione potrawy, i ze nigdy nie je
tego co wy - tak na marginesie, rozumiem, ze nie jadacie w ogole
takich rzeczy jak " kluski ,pierogi, nalesniki...rosół i
pomidorowa .."? No a jesli to je chetnie, to sprobuj mu tylko od
czasu do czasu urozmaicac te potrawy innym dodatkiem, np. nowy farsz
do nalesnikow, inny dodatek do klusek (np sezonowo mus z truskawek),
rozne pierogi... i uzbroj sie w cierpliwosc (i swojego partnera
tez!) jesli nie bedzie mial na takie zmiany ochoty. Skoro ma 5 lat,
to zanim poswiecisz godzine na gotowanie, spytaj go wczesniej, czy
zje to co nowego robisz...
4.Robienie problemu ze sprawy niejedzenia tego czy owego powoduje
niewatpliwie nasilenie niecheci dziecka do jedzenia w ogole. No i
eskalacja problemu naprawde nie pomaga w jego rozwiazaniu, ktore
pewnie przyjdzie samo, z czasem, o ile na to pozwolicie. Ciagle
karanie, naleganie, placz synka i wasze i jego nerwy to zadna metoda
na spowodowanie, ze maly nagle zapala checią do innych smakow. Jesli
masz watpliwosci, poradz sie psychologa - w tym momencie robicie
dziecku krzywde, wybacz ale naprawde tak mysle (bazujac rowniez na
moich wspomnieniach).
5. Poczytaj sobie troche o fazach rozwoju dziecka - tak to bywa, ze
dziecko uwielbia jakies smaki przez pol roku, a potem nagle nie chce
nawet na to danie patrzec. Albo - jest chetne do probowania nowosci,
a potem blok totalny i niczego nowego do ust nie wezmie... O ile nie
powoduje to totalnego niedozywienia, to trzeba po prostu ze spokojem
przeczekac...a zreszta, z tego co piszesz wynika, ze wlasnie teraz
nie dojada i musi isc glodny do swojego pokoju...
6. Pomysł kar, o ktorych piszesz... (hm, faktycznie swietny pomysl,
zeby za kare dziecku nie czytac!)....i w ogole, karanie za to ze
dziecko nie je to jest bzdura. Kara powinna miec związek z jej
przyczyną - a lista kar ktora podajesz jest irracjonalna...
Wasze reakcje, wasza negacja jego zachowania, nerwy itd juz sa dla
dziecka ogromna kara i ciaglym stresem. Pomysl o tym.
Choc nie wiem, czy wezmiesz sobie do serca te uwagi skoro myslisz,
ze "mój partner tez ma racje ... mały powiniemnn jesc to co
> wszyscy a nie tylko to co lubi..." - a dlaczego? czy ty na co
dzien starasz sie jesc to co lubisz, czy to co wywoluje twoja
niechec?
Acha, moj synek tez jest niejadkiem, generalnie nie aprobuje nowych
smakow, staram sie podsuwac mu ciagle to i owo z nowosci, ale
spokojnie - jako dodatek do tego co lubi i wiem ze zje. Efekt - ja
sie nie denerwuje, on nie ma stresu, i od czasu do czasu jakas nowa
potrawa dołącza do jego zestawu I dziecko chetnie biegnie do stolu
jak slyszy haslo "obiad" czy "kolacja".
A jesli zdarza sie (niestety), ze pojawiaja sie ewidentne kaprysy,
ze chce z pomoca jedzenia nami pomanipulowac, bo np. pol godziny
wczesniej prosil o kanapki z szynka, a teraz "nie chce szynki!", to
slyszy spokojne "chciales wlasnie to, przygotowalam, a jesli nie
chcesz to nie jedz", a jesli maly probuje robic awanture, to
ewentualna kara ma jakis zwiazek z jedzeniem - np. "jesli nie zjesz
obiadu, to nie bedzie deseru" - i tyle.

pozdrawiam i zycze rozsadku i spokoju,
hanka

[babcia47]

1. A dlaczego uwazasz, ze dziecko POWINNO lubic dokladnie to co wy?
> Dziecko to czlowiek, pamietaj o tym, i moze po prostu nie smakuje
mu
> to co tobie wydaje sie smaczne... pomysl o tym.
..a dlaczego cała rodzina ma sie ograniczac do tego co łaskawie
toleruje w menu dziecko? ..a jeżeli kazdy będzie miał swoje ulubione
smaki, to mama ma przygotowywac 4 posiłki osobno dla
kazdego?..pomysl o tym.
Rozumiem, ze ktos moze mieć obrzydzenie do jakis produktów..jeden z
moich synów nie jada majonezu, musztardy, chrzanu, sledzi, bigosu,
niektórych zup, warzyw, wątróbki, kaszy gryczanej..czasem to bardzo
ogranicza jadłospis pozostałych członków rodziny (sałatki, sosy) lub
mnie zmusza do gotowania mu osobno..na szczęście pozostali
jedzą "normalnie" bo inaczej stanowczo bym odmówiła "kucharzenia"

[babcia47]

ps. mój syn juz dorosły..zostało mu..

[karanissa]

Sluchaj, to taki wiek. Dziecko ma swoj ulubiony repertuar potraw i
niechetnie probuje czegos nowego. A im bardziej naciskasz, tym
bardziej sie zacina w sobie.

Ja mam bardzo podobnie. Moj synek ma niespelna 5 lat, ale niechec do
probowania nowych potraw trwa juz jakies dwa lata. Menu bardzo
podobne, jak w Twoim przypadku: wszelkiego rodzaju kluchy, pierogi,
nalesniki, makaron, pomidorowa, rosol, frytki, od biedy kotlet
panierowany z piersi drobiowej, na szczescie je duzo owocow i
uwielbia jogurty i serki. Przepada za kanapkami, oczywiscie ciagle z
tym samym: ser zolty, salami i ogorek. Co dziwne - w przedszlolu
zjada wszystko oprocz - jak sam mowi - "szpinaku i pasty
kielbasowej".

Wiem, ze z tego wyrosnie. Nie zmuszam do jedzenia innych rzeczy, niz
te ulubione. Wazne, ze zjada ich duzo i nie chodzi glodny.
Oczywiscie krew mnie czasami zalewa, jak probuje namowic go do
sprobowania czegos nowego. Metrowym kijem nie tknie takich potraw,
gdzie wymieszane jest wiele skladnikow, typu gulasz czy duszone
warzywa.

Najbardziej serce boli mnie na wakacjach, gdzie zazwyczaj wykupujemy
All Inclusive i zajadamy sie pysznymi, regionalnymi potrawami. Ale
nie moj syn: on siedzi nad talerzem pelnym frytek (lub suchego
chleba), a obok zielony ogorek I tak dzien w dzien Dobrze,
ze sniadania przynajmniej w takich przypadkach zjada obfite, bo
zawsze sa jakies platki i mleko. Potrafi wtrabic 3 miseczki - za
kazdym razem inne platki.

Tak wiec moja rada: nie stresuj sie, odpusc, nie namawiaj, gotuj
codziennie te pomidorowa, a do tego kluchy. Trudno, w koncu to minie.

[loola_kr]

Zmuszanie dziecka do jedzenia jest złym pomysłem a karanie za
niejedzenie jeszcze gorszym.
Niech je to, co lubi. Z czasem polubi inne rzeczy.
Moja córka ma też ulubione potrawy i też czasami się denerwuję, że
nie je tego co my (młodszy je) ale odpuszczam. Dostaje to, co lubi.
Czasem nalegam, żeby coś spróbowała ale jak nie chce to zmuszam.
Jezeli zje troche i mówi, ze juz się najdał pytam raz czy może zje
jeszcze trochę. jak nie to nie.

A tak na marginesie to chyba niezbyt dobry początek wspólnego
mieszkania z punktu widzenia dziecka...

[damap]

Karanie za niejedzenie? Co to za metoda? Takim sposobem spowodujesz
jeszcze większą niechęć do jedzenia, a u dziecka pojawi się strach
(jeśli już się nie pojawił) przed wspólnymi posiłkami. Jeśli nie
zmienisz zasad, problem będzie narastał. Nie tędy droga. Odpuść
sobie. Podawaj te posiłki, które lubi, po jakimś czasie urozmaicaj
je, wprowadzaj nowości, ale niech w danej potrawie będzie
podstawowy składnik, który syn lubi. Jeśli lubi kluski, rób je na
różne sposoby, to samo z pierogami i naleśnikami (na słodko, na
ostro, z różnym farszem). Proponuj co jakiś czas coś nowego,
zachęcaj, ale nie zmuszaj. Moja młodsza siostra była niejadkiem,
rodzice stosowali metodę zmuszania jej do jedzenia, efekt taki, że
ma już 21 a do tej pory nie spróbowała jeszcze wielu potraw, bo jak
twierdzi, źle jej się kojarzą z dzieciństwa. Nie lubi np. sosów, bo
rodzice na siłę polewali jej ziemniaki sosem, kiedy ona chciała
jeść same. Efekt- nie zje żadnego sosu, wybiera z niego samo mięso
i je z suchą kaszą lub ziemniakami. Jedymym sosem jaki zje jest
pomidorowy do spagetti, ale tylko dlatego, że spóbowała go na
jakiejś imprezie i to całkiem niedawno. Jak to kiedyś ktoś
napisałam mądre zdanie "Wychodować niejadka jest bardzo łatwoi-
wystarczy go zmuszać do jedzenia". A przecież jedzenie to ma być
przyjemność a nie KARA.
A najgorsze w tym co napisałaś jest to, że to Twój partner
wprowadził te kary i to on je stosuje, a Ty stoisz obok. Nic
dobrego z tego nie wyjdzie.

dziewczyny dziekuje

[alexolo]

siedze i czytam wasze opinie....płacze i smieje sie na przemian... bo
widze z e moj mały nie jest wyjatkiem...
ja mam identyczny pogląd jak wy... ja bym nie zmuszała.. bo maly miał
juz rozne fazy jedzeniowe....no ta trwa juz od 1,5 roku.. to mnie
niepokoiło...

czy podawac dziecku jakies witaminy..????????

.. bo on na prawde z owocow to 1 jabłko i marchweke na miesiac... no
czasem banan
kiedys jadł szpinak ...pomidory i ogórki

macie racje biore stery w swoje ręce... wiem z e nie jest z a poźno
..bo mały z moim partnerem ma bbb dobry kontakt ...zrobie wszystko
aby tak zostało...choc wiem ze partner .. nie bedzie zadwolony i
poczuje ż e obieram mu autorytet..........jego syn ma 14 lat widocznie
zapomniało mu sie jak było u niego w domu 11 lat temu.

[loola_kr]

moja nie je warzyw w ogóle, żadnych surówek itp poza ogórkiem
kiszonym i to tylko mojej mamy.
Z owoców to lubi arbuza, winogrona i banany. Czasem brzoskwinie. I
tyle. Nie daję jej żadnych witamin. Może Twój syn przekona się
powoli do owoców? Teraz będzie mnóstwo...

[kra123snal]

Szczerze mówiąc nie rozumiem Ciebie. Dziecko jak i dorosły ma prawo
do swoich preferencji żywieniowych. Ma prawo czegoś nie lubić, a
poza tym jedzenie w atmosferze terroru na pewno temu nie sprzyja.
Sama sobie jedz to czego nie lubisz w ramach jedzenia tego co
wszyscy. Przecież to nonsens! Uszanuj decyzję dziecka! Przez
zmuszanie nie zachęcisz go do urozmaicania jadłospisu, wydaje mi
się, że zniechęcisz go w ogóle do jedzenia a wtedy nawet kluski i
pierogi pójdą w kąt. Ja nawet w imię jedzenia w towarzystwie nie
ruszę brukselki. Dziecko ma bardziej wyczulony smak - nie zmącony
solą, cukrem, wzmacniaczami smaku - wyraźniej czuje smak gorzki (np.
szpinak, brukselka...). Może warto brac to pod uwagę?

[spartanka4]

ja bym nie zmuszała, mój mąż "stary baran" a za nic w świecie nie zje barszczu,
buraczków i wszystkiego w czym jest choć mg buraczka, jak wyczuje to pójdzie to
zwymiotować ?, a próbowałaś przygotować coś do jedzenia razem z synem, weź
kilka składników które lubi i kilka tych których nie lubi i zróbcie coś razem, a
kary mogą przynieść efekt odwrotny, mój mały kiedyś nie jadł prawie dwa dni, bo
przygotowałam mu zupkę a ten wszystko wypluł i zjeść nie chciał, obiad
wyniosłam, za kilka godzin znowu spróbowałam z tym samym i wieczorem to samo, za
każdym razem pluł, na drugi dzień powtórka , z tym samy obiadkiem i powtórka w
jego wykonaniu, wieczorem jak mu zaniosłam to wciągnął wszystko w ciągu pięciu
minut i chciał jeszcze może to też metoda, tylko ja nie dawałam mu nic do
jedzenia tylko picie, nie lubi jajka i tego mu nie daję a tak poza tym zjada
wszystko bez problemu

uwazam ze ostro przeginaszi robisz synowi krzywde.

[krwawakornelia]

i wprowadzenie paru sensownych zasad przy stole i przestanie sie bac
wlasnego dziecka dobrze wam zrobi.

prosze o wyjasnienie ////w/w kwesti...

[alexolo]

zupełnie nie wiem co chcesz mi powiedziec.. mam nadzieje ż e to
konstruktywne tresci.... jesli kpisz obrazasz drwisz...wybacz ....twoje
słowa nie docieraja do mnie

nie jestem potworem .. martwie sie sytuacja ... i uwazam sie za
odpowiedzialna .. tak jak wy i dla tego jestem na forum z problemem!!!!!!


krwawakornelia napisał:

> i wprowadzenie paru sensownych zasad przy stole i przestanie sie bac
> wlasnego dziecka dobrze wam zrobi.

po prostu dwie sprawy

[krwawakornelia]

czy jestes wstanie poswiecic swoj nowy zwiazek dla kapryszenia
pieciolatka.
I druga, jest taka ze twoj syn potrzebuje w tej chwili konkretnego
wsparcia z Twojej strony, ktorego Ty mu nie chcesz udzielic.

[marva]

A Ty jesz wszystko? Czy też są rzeczy, które lubisz mniej, bardziej
lub wcale? Bo czegos tu nie rozumiem. Nie chce, niech nie je. Moje
dziecko z zup je tylko rosół i pomidorową, owoców i warzyw nawet nie
tknie (poza jabłkiem, bananem i kukurydzą) i jakbym mu za każdym
razem kazała odejść od stołu i zakazała oglądać bajek itp to pewnie
nic by nie jadł.
No więzi to Twój partner z Twoim dzieckiem chyba nie buduje w ten
sposób. Wiem, że czasami można wyjść z siebie i stanąć obok i po
częście Twojego partnera rozumiem. ALe moze tak spróbować innych
metod, zachęcić jakoś, przekonać, opowiedzieć jakąś historyjkę nt
pozytywów jedzenia owoców i warzyw...no nie wiem, jakieś
łagodniejsze metody. tym sposobem dzieciak nabawi się wstrętu do
wspólnego jadania posiłków na całe życie.

taaak

[alexolo]

moj artner i ja opowiadamy bajki.. recytujemy wiersze o tatku
niejadku.. sa naet przedstawienia z owoców i warzyw.... ale niepokojace
jest gdy dziecko na pyt co byc zjadł mówi .. w kółko " cinimini
bez mleka..."

ciekawa jestem czy by was niezaniepokoiło .. po przeczytaniu składu
owych chrupek.no przeciez nie mozna pobłazac tak do końca...
próbuje na rózne sposoby pokazac dziecku...że jedzenie moze byc zabawą
i moze dawac przyjemnosc.... przestane zmuszac.... przestane walczyc..
bede spokojnie patrzec jak dzieko zajada sie tym co lubi.. batony..
czekolady i chrupki bez mleka....[popadam w skrajnosc..

[kra123snal]

Może nie pytaj co chce, tylko np. jajecznica, czy pierogi?

taaaak a co wy na to

[alexolo]

skoro nie trzeba zmuszac i dbac aby dziecko miało
urozmaicona diete... to po co zmuszac do kapania.. do
mycia zębów...po co zmuszac tylko do 1 h przed tv...moze
róbta co chceta... skoro nie wolno denerwowac dzieci...
przeciez gdybym postepowala ze wszystkim jak radzicie co
bym postepowala z jedzeniem... to dziecko do przedszkola by
nie chodziło.. i sie nie myło ,chodziło spac o 23...po co
zmuszac samo minie....
oczywiscie w tym poście popadam w skrajnosc...ale te wlasnie
słowa przed chwila usłyszalam od mego faceta......
brak mi argumentów.... jak znaleśc zloty srodek????

[faq]

ale beton sprowadzilas pod swoj dach i demagoga do tego
1. nie trzeba zmuszac, co wiecej nie wolno, bo wywoluje to wrecz przeciwny
efekt. Czy celem jest zlamanie dziecka czy rozszerzenie mu diety? Nerwica czy
otwarcie na nowosci?
2. nikt nie sugerowal postepowania 'ze wszystkim' tak samo, choc ja i tak
preferuje sposobem i perswazja niz rozjezdzanie woli dzieciecia walcem
3. na takie slowa cisnie sie jedno: nie jego dziecko, jest 'nowy' wiec niech sie
stosuje do Twoich regul
4. dzieci poruszaja sie dobrze w okreslonych ramach i na dobre im to wychodzi -
rytualy - wiec trzymaj sie zasad: stale pory posilkow, brak podjadania pomiedzy,
brak zapijania sokami, zajadania czipsami - nie wiem jaki macie styl jedzenia,
mozna wymagac obecnosci na wspolnych posilkach, ale nie dostosowania sie do
waszego gustu. Zwlaszcza, ze to 'nowy' zmienia reguly i zasady a nie mama.

[kra123snal]

Jedzenie jest podstawową czynnością, niezbędną do życia. To nie jest
kwestia zabawy i samo jedzenie powinno być przyjemnością samą w
sobie. Organizm dziecka ma jeszcze zdolność do naturalnego
dobierania składników i ilości zakłocenie jej powoduje, że może
dojść do zaburzeń metabolicznych. Zresztą dziecko samo siebie nie
doprowadzi do głodu a jak jakiegoś składnika zabraknie w organizmie,
to się upomni (z opowiadań mamy ja jako niejadek co jakiś czas
wymagałam mięcha TU I TERAZ! Ja jadłam non stop bułki z masłem i
żyję, mam się dobrze, mam końską odporność). Jedzenie ma zaspakajać
potrzeby fizjologiczne... A cała reszta wspomniana przez Twojego
partnera, to kwestie pielęgnacyjno-wychowawcze. To tak jakby zmuszać
do picia alkoholu, bo dobrze jest to widziane w towarzystwie (wiem.
Przesadziłam. No ale jest diametralna różnica między jedzeniem a
oglądaniem tv).
A poza tym, to Ty wychowywałaś syna tyle lat i nie może ktoś w
buciorach wkraczać w jego życie, przyzwyczajenia, potrzeby...

taaak, ale to "niejedzenie"

[krwawakornelia]

jest uzywane jako sroek nacisku i manipulacji.
Juz nie mowiac, ze dziecko bardzo wiele przez to traci, a w kazdym
standardowym obiedzie zawsze znajdzie sie cos co da sie zjesc i nie
treba wszystkiego lubic.
Mozna chociazby z zupy wyjesc ziemniaki, zjesc sam makaron samego
ogorka.
A obiadowe menu planowac wspolnie.
A zasada wszystkiego sprobowac, a jak nie smakuje to wypluc zawsze
wychodzi na dobre.

[hanka13]

Wiesz co, twoj partner myli chyba dyscyplinowanie dziecka z
wmuszaniem w niego jedzenia...
Nikt tez nie pisze ci tutaj, ze nie trzeba "denerwowac" dzieci, i
pozwalac im by robily co chca.... Kwestia dyscypliny, ograniczenia
TV, nalegania na mycie zebow - to zupelnie inna sprawa niz smak,
ulubione potrawy itd! Pomysl - kazdy z nas (hm, po jezdzie autobusem
mam watpliwosci....) przeciez codziennie sie myje, myje zeby itp. I
to sa sprawy "niedyskutowalne". Natomiast jak posadzisz przy stole 5
osob, i beda mialy do wyboru rozne potrawy, to pewnie niemal kazdy
wybor bedzie inny! Czym innym sa obowiazki, reguly wynikajace np. z
norm zycia spolecznego, a czym innym indywidualne smaki i gust. Twoj
partner nie zamierza chyba na sile narzucac twojemu synkowi koloru
scian w pokoju, tylko w razie malowania pozwoli wybrac 5-latkowi?
nie bedzie mu chyba kupowal na sile wylacznie pomaranczowych bluzek,
i zmuszal do ich noszenia? itd, itp.
hanka

[daga_j]

Dobrze jest określić sytuację takimi zdaniami:
W naszej rodzinie dzieci chodzą spać o 21, bo uważamy, że dzięki temu będą
następnego dnia wyspane i będą zdrowo rosły.
Ja nie pozwalam Ci oglądać telewizji dłużej niż godzinę bo dbam o Twoje oczy,
wiem, że dzieciom szkodzi nadmiar telewizji.
I tak samo:
Podaję do jedzenia różne potrawy, bo to jest zdrowe jeść różne rzeczy, i te z
tłuszczem i z białkiem i węglowodanami - podać parę przykładów z piramidy
żywienia co jest co. Np. mięsa, szyneczka, ryby zaspokajają nasze potrzeby na
tłuszcz, żeby oczka były błyszczące a skóra miękka i gładka. Serek, twaróg,
mleko dają nam białko, dzięki któremu rośniemy i mamy mocne kości i zęby. No i
tak dalej - miło wytłumaczyć z dzieckiem albo się z nim w to pobawić
przedstawiając rysunki tych produktów i ono będzie zgadywało czy to daje nam
tłuszcz czy białko, czy można tego jeść dużo czy mało. (nie jestem ekspertem - z
tą gładką skórą wymyśliłam ale to chyba szczegół co nie) Zapewne w teorii
dziecko będzie dobre, ale przy obiedzie będzie dalej marudziło. Jednak tak jak
poprzednie dziewczyny proponuję nie karać za niejedzenie (jedyną znaną dziecku
konsekwencją ma być brak deseru/słodyczy jeśli nie zje choć trochę obiadu).
Zapraszasz wszystkich do stołu i mówisz dziś na obiad mamy np. kotlety z piersi
kurczaka z ziemniakami i mizerię. Każdy zjada tyle ile potrzebuje. Poprosić syna
by Ci posypał ziemniaki koperkiem, dzieci lubią takie rzeczy a może zachęci się
i posypie też sobie? Starać się nie namawiać nadmiernie syna do jedzenia, jak
nie zje to trudno. Kilka razy w tygodniu rób obiady które raczej synek zje, a
pozostałe takie jak lubią inni, najwyżej nie zje, ale nie zagłodzi się. Czasem
proś go o pomoc w kuchni, np. powiedz dziś robię naleśniki takie jak lubisz,
chodź pomożesz mi, wbij jajko albo zamieszaj coś, a następnego dnia "dziś robię
kotlety takie jak lubi partner, jak myślisz on woli więcej czy mniej pieprzu?
pomożesz mi doprawić?" - niech dziecko wie, że czasem robisz coś specjalnie dla
niego czasem dla innych i rozumiesz, że wtedy jemu nie musi to tak smakować, ale
jak dziecko nie będzie karane oraz zobaczy jak można pomóc w przygotowaniach i
że sprawia Ci radość szykowanie smakołyków dla innej osoby to myślę, że z czasem
zachęci się i spróbuje - na zasadzie czy dobrze doprawiliśmy z mamą?

Ddzieki

[alexolo]

TAK .. MAŁEMU SPRAWIA WIELKĄ RADOSC PRZYGOTOWANIE POSIŁKÓW..
NAWET JESLI ICH NIE JE!!!!

daga_j napisała:

> Dobrze jest określić sytuację takimi zdaniami:
> W naszej rodzinie dzieci chodzą spać o 21, bo uważamy, że dzięki
temu będą
> następnego dnia wyspane i będą zdrowo rosły.
> Ja nie pozwalam Ci oglądać telewizji dłużej niż godzinę bo dbam o
Twoje oczy,
> wiem, że dzieciom szkodzi nadmiar telewizji.
> I tak samo:
> Podaję do jedzenia różne potrawy, bo to jest zdrowe jeść różne
rzeczy, i te z
> tłuszczem i z białkiem i węglowodanami - podać parę przykładów z
piramidy
> żywienia co jest co. Np. mięsa, szyneczka, ryby zaspokajają nasze
potrzeby na
> tłuszcz, żeby oczka były błyszczące a skóra miękka i gładka.
Serek, twaróg,
> mleko dają nam białko, dzięki któremu rośniemy i mamy mocne kości
i zęby. No i
> tak dalej - miło wytłumaczyć z dzieckiem albo się z nim w to
pobawić
> przedstawiając rysunki tych produktów i ono będzie zgadywało czy
to daje nam
> tłuszcz czy białko, czy można tego jeść dużo czy mało. (nie jestem
ekspertem -
> z
> tą gładką skórą wymyśliłam ale to chyba szczegół co nie) Zapewne w
teorii
> dziecko będzie dobre, ale przy obiedzie będzie dalej marudziło.
Jednak tak jak
> poprzednie dziewczyny proponuję nie karać za niejedzenie (jedyną
znaną dziecku
> konsekwencją ma być brak deseru/słodyczy jeśli nie zje choć trochę
obiadu).
> Zapraszasz wszystkich do stołu i mówisz dziś na obiad mamy np.
kotlety z piersi
> kurczaka z ziemniakami i mizerię. Każdy zjada tyle ile potrzebuje.
Poprosić syn
> a
> by Ci posypał ziemniaki koperkiem, dzieci lubią takie rzeczy a
może zachęci się
> i posypie też sobie? Starać się nie namawiać nadmiernie syna do
jedzenia, jak
> nie zje to trudno. Kilka razy w tygodniu rób obiady które raczej
synek zje, a
> pozostałe takie jak lubią inni, najwyżej nie zje, ale nie zagłodzi
się. Czasem
> proś go o pomoc w kuchni, np. powiedz dziś robię naleśniki takie
jak lubisz,
> chodź pomożesz mi, wbij jajko albo zamieszaj coś, a następnego
dnia "dziś robię
> kotlety takie jak lubi partner, jak myślisz on woli więcej czy
mniej pieprzu?
> pomożesz mi doprawić?" - niech dziecko wie, że czasem robisz coś
specjalnie dla
> niego czasem dla innych i rozumiesz, że wtedy jemu nie musi to tak
smakować, al
> e
> jak dziecko nie będzie karane oraz zobaczy jak można pomóc w
przygotowaniach i
> że sprawia Ci radość szykowanie smakołyków dla innej osoby to
myślę, że z czase
> m
> zachęci się i spróbuje - na zasadzie czy dobrze doprawiliśmy z
mamą?

[lipcowa_mama83]

Mogę powiedzieć Ci jak było w moim przypadku- nie mojego dziecka
Jak byłam mała byłam niejadkiem- oczywiście naleśniki, placki, rosół mile widziane.
Nikt nie chciał mnie brać na wakacje bo nic nie jadłam. Jedynie moj babcia, która karmiła mnie naleśnikami ;P
Druga babcia stosowała metody typu jedzenie w kiblu- nigdy nic w taki sposób nie zjadłam.
U mnie w domu nigdy mnie do niczego nie zmuszano. Jak nie chcialam np kanapek mama robila mi kaszę manna na mleku z konfiturami, albo co tam lubilam

Potem mi jakoś przeszło to bycie niejadkiem.
Nie stresuj ani siebie, ani syneczka. Przyjdzie czas, że zacznie jeść noramlnie - obiecuję ;P


ps
przychodzi mi jeszcze do glowy ograniczenie slodyczy- to szatanstwo straszne i nic dobrego nie wnosi w zyciu naszych dzeci.

[mroweczkaaha]

Moim zdaniem nie powinno się karać dziecko za to że nie chce jeść
tego co byśmy sobie zażyczyli. Moja Droga!!! Twoje dziecko wcale nie
jest aż takim niejadkiem jak Ci się wydaje. Menu typowego niejadka
zliczyć można na palcach u jednej ręki ( wiem, bo w mojej rodzinie
są 2 takie przypadki) i bynajmniej się ich nie karze. Tym nic nie
wskórasz, a jedynie bardziej zniechęcisz do jedzenia i dodatkowo
zbuntujesz dziecko przeciwko ojczymowi. Ta metoda nadaje się w
wojsku, ale nie w przypadku małego wrażliwego dziecka. Poczekaj,
prędzej czy później sam zacznie próbować innych rzeczy. Z drugiej
strony znienawidziłabym kogoś kto wpychałby mi czerninę, kotlety
mielone czy np. kaszę gryczaną....pomimo że nigdy tego nie
próbowałam....po prostu dla mnie to jest niesmaczne i basta.......
Pozdrawiam i trzymam kciuki za maluszka!!!!!

[anja0123]

Opinia pedagogow jest taka, ze ABSOLUTNIE nie nalezy zmuszac dziecka
do jedzenia, bo jedynie pogarsza to sprawe. Zadnych kar, nawet braku
deseru (deser powinien byc widziany jako czesc posilku, a nie
nagroda). male dzieci jedza tyle, ile im potrzeba. nawet pare kesow
im wystarczy.

[phantomka]

Napisalas, ze masz problemy z nadwaga i lubisz jesc, ale pewnie masz
jakies potrawy, ktorych nie lubisz. Postaw sie teraz w sytuacji
syna: ktos daje ci przykladowo czernina czy flaki i kaze jesc pod
grozba kary. Milo?
Jedzenie ma sie kojarzyc z czyms przyjemnym. Sama mam niejadke,
rowniez ma kilka ulubionych potraw (najgorzej jest wlasnie z
obiadami) Pogodzilam sie z tym i gotuje jej w malych garnkach to, co
lubi. My jadamy cos innego, a przy okazji proponujemy, zeby
sprobowala tego, co my.
Innych sposobow nie ma, w ten sposob mozesz tylko zaszkodzic synowi,
co moze prowadzic do wiekszych problemow niz obecne.

No ok ale czy??????????

[alexolo]

jesli dziecko odmawia jedzenia .... specjalnie ...bo wie z e
na deser jesyt budyn.... to co... przymknac oko .. i dac
budyń czy czekolade
moimo z e nic nie zjadło?

[phantomka]

Nie, deser jest po zjedzonym obiedzie, u nas nawet sok jest dopiero
po obiedzie. Natomiast nie zmuszac do potraw, ktorych wiesz, ze on
nie lubi.

[alexolo]

MÓWIĆ dziecku... nie jesz słodyczy ....bo nie zjadłeś
obiadu.....
czy raczej masz słodycze .. mimo ze nie zjadłes
obiadu... i jest nam bb przykro?

w sumie dostaje nagrode za niezjedzenie...chyba tak to
nal;ezy traktowac?

[phantomka]

No ale dlaczego chcesz mu dawac slodycze, skoro nie zjadl obiadu? W
ogole po co mu te slodycze w takiej sytuacji, kiedy nie chce jesc -
ja zawsze powtarzam: nie jesz obiadu, widocznie nie masz miejsca w
brzuchu, skoro nie masz miejsca, to na slodycze czy sok tez nie
bedzie

ALE idac za takim tokiem rozumowania..

[alexolo]

to przeciez mnie należy zmuszac dziecka do jedzenia tego
czego nie chce.... i własnie dziecko nie chce nic co mu
podano na obiad(mimo ż e te rzeczy akurat lubi) ale
stanowczo odmawia .. twierdzac ż e tego własnie dzic nie
lubi ....ale budyń to by zjadł...
dziecko ma wsac od stołu głodne ... czy wg zyczenia
robimy budyń... bo nie wolno zmuszacz i nalezy dawac to
na co dziecko ma smaka?

[phantomka]

Przepraszam, a ile ty masz lat, ze zastanawiasz sie nad takimi
glupotami? Jestes matka myslaca samodzielnie, czy za pomoca nowego
partnera i przy wsparciu 5 letniego syna?
Ty jako rodzic ustalasz reguly, slodycze je sie po posilkach. Chyba,
ze pojdziesz swoim tokiem myslenia i pozwolisz na jedzenie samych
slodyczy, bo dziecko tak chce.
Naprawde nie widzisz tej subtelnej roznicy miedzy bezwartosciowym
slodyczem a wartosciowym obiadem?

HEE chce sprowokowac dyskusje

[alexolo]

bo nawiazuje do opowieści jednej z dziewczynn .. w którek
to opowiadała ż e super niania.. jest za dawaniem słofdkich
naleśników do bólu....ile wlezie....az dziecko samo
odmówi... co zaróznica naleśnik czy budyń...?
na szczescie moje dziecko słodyczy ..w dosłownym słowa
znaczeniu... niemal nie jada


phantomka napisała:

> Przepraszam, a ile ty masz lat, ze zastanawiasz sie nad takimi
> glupotami? Jestes matka myslaca samodzielnie, czy za pomoca nowego
> partnera i przy wsparciu 5 letniego syna?
> Ty jako rodzic ustalasz reguly, slodycze je sie po posilkach.
Chyba,
> ze pojdziesz swoim tokiem myslenia i pozwolisz na jedzenie samych
> slodyczy, bo dziecko tak chce.
> Naprawde nie widzisz tej subtelnej roznicy miedzy bezwartosciowym
> slodyczem a wartosciowym obiadem?

[monis250]

Wiesz śledzę ten wątek od kilku dni i pomału zaczynam sie
zastanawiać, czy to nie jakaś lekka prowokacja z Twojej strony.
Piszesz może pracę z psychologii, czy co?

[emwu55]

Niejadka NIE zmusza się do jedzenia. Niejadek je to co chce bo
inaczej nie je nic. Niejadek niestety rządzi stołem w domu i trzeba
zrozumieć i przetrwać. Dla niejadka najczęściej gotuje sie osobno .
I basta !!! Wiem - bo mam w domu i już nie walczę.

A jak odróznic niejadka od szntazysty...

[alexolo]

i małego manipulanta? ???????

bo dzieci bbb szybko wykorzystuj a sytuacje....
i moz e odpuscic dziecku.. poddac sie i stworzyc sobie
niejadka... i oddzielnie mu gotowac... czy to nie jest
wygodnictwo i brak konsekwencji?

[babcia47]

ja miałam niejadka, rzadził, nawet czasem zmuszałam, gotowałam
razem, osobno, i na okragło, bo co chwila miał inne zachcianki,
które po podaniu "olewał"..aż mnie cos naszło, diabli mnie wzieli i
dałam mu wybór.."możesz jeść lub nie"..i niejadkostwo przeszło mu w
dwa tygodnie do tego stopnia że szukałam lodówki z zamknięciem na
szyfr elektroniczny..bo lodówka z łańcuchem i kłódką głupio by
wyglądała w kuchni ))do dziś wszystko co z grubsza nadaje sie do
jedzenia to wróg i trzeba to zniszczyć natychmiast..najlepiej przez
pożarcie..i o dziwo szczupły...

dobre ;-)

[alexolo]

[babcia47]

to drugi syn..tamten tez teraz taki "jadek" byle bez majonezu,
musztardy, śledzi itd..oj przydała by mi się taka lodówka,
szczególnie ze synowa tez "żarta")ciakawe co z wnuka wyrosnie..na
razie dostał pierwsze papki i wcina az sie kurzy..ale przynajmniej
mam im czym sprawić frajdę jak przyjadą..bo "mamusiowe"
najlepsze..co synowa potwierdza(zjada z dokładką) i wyciąga ode mnie
przepisy, żeby nakarmić tego "niejadka" wreszcie do syta..

[hanna26]

emwu55 napisała:

> Niejadka NIE zmusza się do jedzenia. Niejadek je to co chce bo
> inaczej nie je nic. Niejadek niestety rządzi stołem w domu i trzeba
> zrozumieć i przetrwać. Dla niejadka najczęściej gotuje sie osobno .
> I basta !!! Wiem - bo mam w domu i już nie walczę.

Nie, naprawdę, dziewczyny, ile Wy macie lat? Pięć, piętnaście, czy trochę więcej? Jasne, że nie zmusza się nikogo do jedzenia obojętnie - jadek czy niejadek. Natomiast rządzenie stołem przez kilkuletnie dziecko... Gotowanie osobno... Sorry, mam wrażenie, że czytam wypowiedzi nie dorosłych kobiet, ale przedszkolaków, które sie bawią "w rodzinę". A jak dziecko ma ochotę przez tydzień jeść na obiad wyłącznie lody i pić szmpana, to też lecicie od razu po Algidę? To może od razu niech papieroska zapalą, na pewno im się nie spodoba i do końca życia będzie problem palenia z głowy.
Wiecie, ja mam troje dzieci, każde lubi co innego i musiałabym zatrudnić ze dwie pomoce domowe, gdybym miała każdemu z nich gotować tylko to, co lubi. I jaka byłaby dla nich z tego nauka? Że mama i tata są zupełnie nieważnymi ludźmi w tej rodzinie. Bo mama i tata nie mają prawa do ulubionych potraw. Takie prawo mają wyłącznie niejadki. Fajne, co? W takiem razie nie dziwię sie, ża macie niejadki w domu. Opłaca się być u Was niejadkiem.
No, chyba że dla siebie i męża też gotujecie osobno - w myśl sprawiedliwości i nauki, że Wam też się coś od życia należy. W takiem razie u mnie nie byłoby nawet tylu garnków, bo gotowanie pięciu obiadów to nie dla mnie robota.

Jeśli chodzi o pytanie autorki wątku - nie chcę nic radzić, ale powiem Ci, jakie u nas panują zasady:
- nikt nikogo nie zmusza do jedzenia.
- w związku z tym nie krzyczymy, nie karcimy, nie karzemy, jeśli ktoś nie chce czegoś zjeść.
- każdy ma prawo nie być głodnym, nie mieć na coś ochoty, zjeść pół porcji albo nie zjeść wcale - to przecież normalne.
- jeśli wszyscy siedzimy przy stole i jemy wspólny posiłek, nikt nie wstaje od stołu sam, bo coś mu się nie podoba. Oczywiście może nie zjeść swojej porcji, ale grzeczność nakazuje, żeby poczekał aż inni członkowie rodziny zjedzą.
- Każdy ma własny gust i ulubione potrawy - i dzieci i rodzice. Czasami na obiad jest to, co lubi najbardziej mama, czasami tata, czasami któreś z dzieci. Jeśli ktoś ma akurat ochotę na coś innego niż jest na stole - może sobie głośno pomarzyć. Może także np. wziąć sobie ogórka, jeśli nie "wchodzi" im pomidor. Nie znaczy to jednak, że mama natychmiast pędzi do garów, żeby ugotować to co sobie ktoś zamarzy. Wbrew pozorom mama nie jest ani służącą, ani niewolnicą.

Z Twojego postu zrozumiałam (przepraszam, nie czytałam wszystkich wypowiedzi), że dotychczas gotowałaś wyłącznie to, co Twój syn sobie życzy. Jeżeli pięcioletni chłopiec był przyzwyczajony, że "od zawsze" rządzi przy stole, to trudno oczekiwać, żeby zmienił się z dnia na dzień. Na to trzeba jednak trochę czasu. Może skorzystaj z pomocy jakiegoś psychologa dziecięcego?
Pozdrawiam serdecznie

[babcia47]

no nie..ten tekst nie był autorki wątku tylko jednej z forumek....

[hanna26]

babcia47 napisała:

> no nie..ten tekst nie był autorki wątku tylko jednej z forumek....

Tak, masz rację, ten tekst nie był autorki wątku. Po prostu zrozumiałam, że autorka wątku postępowała dotychczas identycznie i przyzwyczaiła syna, że on nie je nic innego, tylko to, co najbardziej lubi. Ale być może źle zrozumiałam czy coś przeoczyłam.

[phantomka]

Tak, zdarza mi sie gotowac dla siebie i niemeza osobno, bo akurat on
ma ochote na jedno, a ja na drugie. Nie widze problemu, bo szanuje
wolnosc wyboru drugiego czlowieka. Mnie osobiscie nikt nie zmusi
nigdy do jedzenia tego, co akurat jest na stole, a na co ja nie mam
ochoty. Naleze do osob, ktore w jedzeniu przebieraja (choc jesc
lubie) Nie jem na stolowkach, w tanich barach, etc. Wole zjesc sucha
bulke z kabanosem. Mam prawo? Mam. Podobnie jak moje dziecko, czy
kazda osoba, ktora jest np. gosciem w moim domu, ma prawo do swoich
smakow.
Twoj post hanna jest totalnym przerysowaniem problemu, z ktorym
widocznie sie nie spotkalas. Ja nie widze problemu nastawienia corce
zupy i wrzucenia tam kilku warzyw. Jezeli ona nie chce tej zupy
jesc, to jej nie zje i nie dostanie w zamian nic innego.
Natomiast odbieranie dziecku prawa do wlasnych smakow, to jest
wlasnie to nasze wielkie "rodzicielstwo" Jestem mama/tata i wiem
lepiej, co ci dziecko smakuje, prawda?

[babcia47]

Twoje poglądy uległy by radykalnej zmianie gdybyś, podobnie jak ja
kiedys pracowała po 12 godzin dziennie(albo i dłużej) i musiała
każdemu domownikowi przygotowac odmienne danie, bo akurat ma takie
gusta lub taka zachciankę na dziś..moze to egoistyczne ale dla mnie
było swego rodzaju wyzwaniem ugotowanie dla rodziny obiadu na
nastepny dzień jezeli trafiałam do domu ok godziny 20-tej i
zajmowało mi to 2 godziny(teoretycznie gotowałam na 2 dni ale
chłopcy byli juz "jadkami" i zazwyczaj wykańczali wszystko w
jeden)..gdybym miała gotować jeszcze 2-gi, 3-ci lub 4-ty obiad..to
chyba bym się wyprowadziła..co to ja niewolnica?..oprócz gotowania
miałam tez inne obowiązki, w tym wychowanie dzieci..no i kiedys spać
też było trzeba...moze mój przypadek i przytoczony przykład skrajny
ale gdzie jest napisane ze kobieta musi całe życie spedzic w kuchni
i zaspokajać wszelkie zachcianki? jej tez sie cos od zycia
nalezy..choćby chwila słodkiego nieróbstwa...

[phantomka]

Ja opisuje swoj dom, ja obecnie nie pracuje. Nie wyobrazam sobie,
zebym miala stac nad garnkami pracujac, a moj niemaz nie pomagalby w
domu, uwzgledniajac w to gotowanie obiadow - to sa dwie rozne
sytuacje.
Natomiast nie wyobrazam sobie, zeby ktos zmuszal mnie do jedzenia
czegos, czego nie lubie i tu nie jestem w stanie ugiac sie pod
zadnym argumentem. Dlatego doskonale rozumiem moja corke i szanuje
jej smak. Kolezanki dziecko, kiedy ona daje mu sporobowac cos, czego
on nie lubi, po prostu zaczyna to zwracac - sama mialam takie
sytuacje, kiedy zbieralo mi sie na wymioty, bo probowalam jesc
jakies dziwne dla mnie smaki. W jedzeniu nie tylko o to chodzi, zeby
sie najesc, ale i zeby smakowalo.

[babcia47]

> Natomiast nie wyobrazam sobie, zeby ktos zmuszal mnie do jedzenia
> czegos, czego nie lubie i tu nie jestem w stanie ugiac sie pod
> zadnym argumentem.
powiem Ci, z własnego doswiadczenia, że potrawy dobrze przyprawione
głodem maja jakis niezaprzeczalny urok i niepowtarzalny smak...a ja
w zyciu nie pozwoliłabym sobie na to by ktos mnie zmuszał nie tylko
do zarobkowania na rzecz utrzymania rodziny ale do tego na
zaspokajanie kaprysów żywieniowych kazdego członka z rodziny..takie
poglady żeczywiscie można głosic jedynie kiedy się nie pracuje, a
własciwie, kiedy gotowanie dla rodziny jest jedną z
wykonywanych "prac"..jednak traktowanie i radzenie tego komuś, kto
ma równiez inne absorbujące zajecia, jak praca zawodowa lub
zajmowanie sie małym dzieckiem, takiego rozwiazania to delikatnie
mówiąc jest naduzycie

[phantomka]

Dla ciebie naduzycie, dla mnie normalnosc. Cale zycie sie tak
wychowalam, cale swoje dorosle zycie, kiedy zylam z partnerem i
oboje pracowalismy i mielismy dom, gotowalismy sobie tylko to, co
oboje lubimy. Uwierz, ze sa szczesliwi ludzie na swiecie
A ugotowanie zupy dla dziecka zabiera mi jakies 10 min i zupa sama
sie robi - nie wiem, jak ty robisz zupy, ale u mnie kuchenka gotuje.
Naprawde zadna sztuka.

[hanna26]

phantomka napisała:

> Tak, zdarza mi sie gotowac dla siebie i niemeza osobno, bo akurat on
> ma ochote na jedno, a ja na drugie. Nie widze problemu, bo szanuje
> wolnosc wyboru drugiego czlowieka. Mnie osobiscie nikt nie zmusi
> nigdy do jedzenia tego, co akurat jest na stole, a na co ja nie mam
> ochoty.

Moje córki wracają z parku tak głodne i zziajane, że mało jest rzeczy, na które nie mają ochoty A może po prostu ja tak dobrze gotuję?

> Twoj post hanna jest totalnym przerysowaniem problemu, z ktorym
> widocznie sie nie spotkalas.

Rzeczywiście, nie spotkałam się jeszcze z problemem pt. "Muszę ugotować kilka różnych obiadów dla mojej rodziny, bo inaczej jedno z dzieci umrze mi głodu".

> Natomiast odbieranie dziecku prawa do wlasnych smakow, to jest
> wlasnie to nasze wielkie "rodzicielstwo" Jestem mama/tata i wiem
> lepiej, co ci dziecko smakuje, prawda?

Albo nie przeczytałaś dokładnie mojego postu, albo go źle zrozumiałaś. Ja nie odbieram moim dzieciom prawa do własnych smaków tylko prawo do codziennych zachcianek przy stole. Każde z nich ma swoje preferencje, co nie znaczy, że ja codziennie muszę je wszystkie spełniać.
Cóż, nic na to nie poradzę, że dla mnie wychowanie dziecka nie oznacza automatycznie spełniania wszystkich jego kaprysów.

[phantomka]

I kolejne przerysowania: jak rozumiem jadalas u mnie i dlatego
sugerujesz, ze zle gotuje, ok Z postu wylaniam sie rowniez jako
matka bezstresowo wychowujaca dziecko, spelniajaca jego kaprysy
zywieniowe - wow, normalny mag z ciebie. Takie wnioski wysunac na
podstawie dodatkowo ugotowanej zupy, to szczyt geniuszu jak dla mnie.
Mam nadzieje, ze dzieciom tez przekazalas ta lekkosc w
generalizowaniu i szybkim osadzaniu ludzi

[kasiak37]

przykro to powiedziec ale sama sobie jestes winna tej sytuacji.Trzeba bylo od
malego uczyc dziecko jesc roznorodne rzeczy,konsystencje czy smaki.Teraz
niestety tylko cierpliwosc i namawianie do probowania.

[alexolo]

kasiak37 napisała:

> przykro to powiedziec ale sama sobie jestes winna tej sytuacji.Trzeba bylo od
> malego uczyc dziecko jesc roznorodne rzeczy,konsystencje czy smaki.Teraz
> niestety tylko cierpliwosc i namawianie do probowania.



bzduury!!!!!!!!!!!!!!!!
jak juz pisane na forum było ...dzieciom zmieniają sie gusta..tak i
mojemu..sie zmieniło... i od 1,5 roku nie je pomidorow szpinaku...
mies...i innych rzeczy ktore lubił a teraz wydaje mu sie ż e go otrują!!

sęk czy przymuszac czy nie...i z lektury wiem ż nadal
proponowac...ale nie muszac...dac wolna reke ...ale z rozsądkiem.... no
i żadnych kar za nie wciśniecie buLy do końca

[wojtekp67]

Przypadkowo trafiłem na to forum. Nie czytałem całego watku al;e...
spojrzyjcie w przeszłosc, czy jako dzieci tez wszystko jedliście to
co rodzice?
Ja przez całe dzieciństwo, oprócz mielonych i parówek, nie wziałem
do ust mięsa. Zadnych kurczaków, szynek, kiełbas etc. próba
zmuszenia końxczyła sie wymiotami. Rodzice na szczescie odpuścili,
jadłem, dzem, parówki, sery i piłem mleko ))
Jestem zdrowym, dorosłym mezczyzną i....swoich dzieci nie zamierzam
zmuszać do jedzenia określonych potraw. Kazdy człowiek , w tym
dziecko, jest inny i trzeba to uszanować.Nalezy zadbac zeby jedzenia
zapewniało wystarczajace ilosci białka , wapna, witamin etc.

[nereis]

Ja mam taka corcie. Ma trzy latka. Nie można o niej powiedziec, że
jest niejadkiem, ale za to panicznie boi się nowości!!! Tak jak u
Twojego synka ma kilka rzeczy, które je i koniec, żadna inna nie
przejdzie. Zaczęłam grzebać po necie i znalazłam. NEOFOBIA
POKARMOWA - czyli lęk przed nowościami. Mało jest informacji po
polsku na ten temat, ale jak przeczytałam to wypisz wymaluj nasze
dzieci.
dziecko.onet.pl/2847,6,twoje_dzieci_wybrzydzaja_przy_jedzeniu_maja_to_po_tobie,2,artykuln.html
oiw.pl/Rodzicielstwo/3/27/175/250/Niechec_dzieci_do_nowych_pokarmow_to_sprawka_genow.htm
Tu podaję dwa linki do ciakawych artykułów na ten temat. Niestety
nie wiem nadal jak sobie z tym radzić. Wiem tylko, że to samo nie
przejdzie. Boję się, że jak od września moja mała pójdzie do
przedszkola to i tak będę ją musiała zabrać po miesiącu, bo po
prostu nic nie tknie.
Rady typu: nie daj nic innego to w końcu zgłodnieje i zje, albo
rozstawiaj jedzenie po całym domu- spróbuje z ciekawości itd. są
zupełnie bezużyteczne w tym przypadku. Moja córka widząc mnie np. z
truskawką na widelcu ma w oczach takie przerażenie jakbym stała z
nożem ociekającym krwią albo nie wiem co jeszcze. Gdy jemy z mężem
obiad patrzy na nas z obrzydzeniem jakby chciała powiedzieć "jak Wy
w ogóle możecie to wkładać do ust?".Potem ucieka jakby nawet nie
mogła patrzeć na to.
To zaczęło się już niemal od 6 miesiąca życia, nigdy nie wykazywała
ciekawości w stosunku do jedzenia, a je tylko to co poznała do ok
1,5 roku, wtedy to już kategorycznie odmówiła kosztowania
czegokolwiek nowego. Od tamtej pory cudem do menu dodaliśmy
kukurydze got., lody ( bo też sie ich bała) i raz zjadła ziarenko
groszku.

[martusia_25]

Z romowy z Januszem Książykiem z Centrum Zdrowia Dziecka:
"Zdarza się, że dziecko w kółko je na przykład kluski. Co wtedy -
próbować temu zaradzić czy przeczekać?

Na pewno nie robić niczego gwałtownego. Źródłem nieprawidłowych
nawyków żywieniowych bywa czasem jakiś problem rodzinny. Możliwe, że
dziecko opycha się kluskami, bo odreagowuje w ten sposób napięcie
emocjonalne, a jednocześnie sygnalizuje nam, że w domu dzieje się
coś złego - irytując rodziców swoim uporem, próbuje zwrócić na
siebie uwagę.

A co, jeśli dziecko w ogóle nie chce jeść? Czy takiego niejadka
trzeba leczyć?

Tylko jeśli niejedzenie jest objawem choroby. Z dzieckiem, które nie
chce jeść i chudnie, trzeba pójść do lekarza. Ale jeżeli lekarz
stwierdzi, że jest zdrowe, to należy je zostawić w spokoju, a już na
pewno nie karmić na siłę. Często niechęć do jedzenia bierze się
właśnie z takiego traktowania. Dziecko odmawia jedzenia, bo ma złe
skojarzenia z posiłkami, z atmosferą, która im towarzyszy. Jedzenie
jest rzeczą zupełnie naturalną i taką powinno pozostać. Wywieranie
presji na dziecko, wykorzystywanie swojej przewagi, robienie z
posiłku seansu przemocy wywołuje reakcję odwrotną do zamierzonej, a
z moralnego punktu widzenia jest niedopuszczalne. "

Selektywna niechęć do niektórych potraw może być też wywołana złym
samopoczuciem po ich zjedzeniu.

A już zupełnie od siebie dodam: czy gdyby partnerowi nie smakowała
jakaś potrawa, to też powiedziałabyś mu, że nie wstanie od stołu
dopóki nie zje, bo ma jeść nie to, co lubi tylko to, co Ty mu
ugotujesz? Zapewne nie, bo potraktowany jak śmieć zawinąłby się na
pięcie i tyle byś go widziała. Dlaczego więc chcesz tak traktować
własne dziecko? Możesz nie dać mu nic w zamian, ale zmuszanie do
jedzenia nielubianych rzeczy jest upokarzające i wstrętne. Sama to
przeżyłam, długo miałam z tego powodu problemy i nigdy nie
zafundowałabym tego własnemu dziecku. Przeżyłam też
nowego "partnera" mojej mamy, który to był taki super, ża zawsze
stawała po jego stronie, bo przecież był taki dobry, że zechciał
zastąpić ojca jej dzieciom i mieliśmy go słuchać i szanować. Szkoda,
że nie zapytała nas, czy chcemy takiego ojca, obcego faceta który
przylazł z ulicy i zaczął wprowadzać własne porządki w naszej
rodzinie. Cóż, to co w zamian za to zafundowaliśmy jej z braćmi w
okresie dojrzewania, było konsekwencją której żadnej matce nie życzę.

[kanaviosta]

czytając Twój post mam wrażenie, że istnieje w waszej nowopowstałej rodzinie jakaś niedobra rywalizacja, próba sił.
Twój partner bardzo chciałby żebyście tworzyli normalną rodzinę, dlatego stara się wywierać nacisk na dziecko i za wszelką cenę podporządkować je nowym zasadom.
Twój synek być może, biorąc pod uwagę wielką zmianę w waszym życiu, chciałby czuć, że chociaż jedna rzecz została po staremu (objawia się to niechęcią do potraw, które proponujecie wspólnie z partnerem)
może warto, żebyś porozmawiała z każdym z nich?
z partnerem o tym, że powinien budować przede wszystkim pozytywną więź i zaufanie, w wtedy Twój syn akceptując go w roli ojca chętniej zgodzi się z jego opiniami. naprawdę, jeśli dziecko zje inne danie niż to, które on lubi, nie oznacza to, że rządzi w domu. myślenie, jakie prezentuje w tym przypadku Twój parner osobiście uważam za infantylne.

z synem: o tym, że nadal jest dla Ciebie równie ważny jak przed pojawieniem się nowych członków rodziny. dzieci często nie mówią wprost o swoich odczuciach. demonstrują je jednak właśnie w taki sposób jak Twój syn.
przymusem niczego nie osiągniecie. pojawienie się nowego partnera matki to zawsze dla dziecka ogromny stres, utrata poczucia stałości, bezpieczeństwa. potrzebuje teraz wiele czasu, cierpliwości i pozytywnych wzmocnień żeby odnalazł sie w nowej rodzinie jaką tworzycie.
jeśli zobaczy, że nowe relacje, nowe zasady moga być przyjemne, jeśli zaakceptuje Twojego partnera w roli ojca, na pewno chętnie zje z Wami wspólny posiłek, nawet jeśli będzie mniej smaczny.

[kanaviosta]

może czuje, że nie kochasz go już tak bardzo bo dzielisz teraz swoją miłość i uwagę na dodatkowe dwie osoby. swoje odczucia manifestuje właśnie poprzez niechęć do jedznenia nowych potraw.