myślałam że zawału serca dziś dostanę

[magiczna_marta]

Miejsce akcji: plac zabaw
Mój prawie dwulatek biega jak niezaganiany, w końcu obrał cel,
biegnie w kierunku huśtającego się na huśtawce dziecka. Przed samymi
butami udało mi się go dorwać, bo oczywiście wołanie po imieniu,
darcie japy żeby się zatrzymał nie dało żadnego rezultatu (reszta
osób na placu patrzyło na mnie jak na wariatkę, moje dziecko nawet
wzroku nie odwróciło w moim kierunku). Wzięłam na bok, tłumaczę jak
krowie na rowie, nic, ryki, wyrywanie się, puściłam go, pod huśtawkę
z powrotem biegiem, jakby rekord świata chciał pobić, znowu go
dorwałam, znów tłumaczę, wnowu wyrywanie się, ryki jakbym go zatłuc
chciała. Nie reaguje kompletnie na nic, nikogo nie słucha, wasze
dzieci też tak mają, bo mnie powoli szlag jasny trafia. Po 5 czy 6
takich podejściach wkur*wiłam się wzięłam go pod pachę (bo
oczywiście wyprowadzić się nie dał z placu zabaw) i do domu, w taki
oto sposób najczęściej kończą się wyjścia z domu bez wózka. Z
wózkiem jeszcze lepiej bo drze się tak jakby go ze skóry obdzierano.
Mam dość, chwilami mam ochotę wystawić go za drzwi żeby go sobie
ktoś zabrał, a z drugiej strony jak coś chce to lukier płynie
strumieniami, i potrafi buzi przyjść i dać, ale jak na dwór wyjdzie
to szatan w niego wstępuje. Wasze dzieci też tak mają czy mi się
jakiś egzemplarz trafił?

[joll28]

Ja na szczęscie tak nie mam ale polecam nie chodzić przez jakiś czas
na plac zabaw.Pozdrawiam i życzę cierpliwości.

[zuzka4063]

Ja mam dziewczynkę ale identycznie się zachowuje właśnie na placu zabaw.Kiedyś
nawet została uderzona huśtawką w przeponę,że nie mogła oddychać.Najgorsze jest
to,że nie ma żadnych urazów i za chwilę znowu chcę np.do tej samej huśtawki.Ja
po prostu nie chodzę z nią jeszcze za często na plac zabaw tylko do parku,albo w
ogóle gdzieś na spacery.Tam jest znacznie spokojniejsza i co na jważniejsze sie
słucha.

[alizee6]

EEEeeeee..... normalka, w tym wieku niektóre dzieci tak mają, mój synek też,
przypadek opisany przez ciebie plus wybieganie na jezdnię pod nadjeżdżający
samochód, itp.... nie powiem przy ludziach staram się być spokojna i opanowana,
biorę gościa pod pachę i takiego wyjącego zanoszę do domu. Za to w domu koleś
sobie odpoczywa a ja jestem tak wypompowana jakbym stoczyła walkę z
najstraszliwszym potworem. Dlatego polecam wózek, choć wiem, że takie drące i
prężące się stworzenie trudno zapakować do wózka, już jednak lepiej jechać niż
takie wijące się nieść (a mój waży ponad 15 kg i ma siłę konia). Ale ostatnio
mój syneczek zaczął wychodzić z wózeczkiem dla lalek na spacery, w wózeczku jest
misio i pieluszka i..... trzyma się tego wózeczka jak stróża jakiegoś i jak
mówię STÓJ, to on się zatrzymuje i w ogóle z tym wózeczkiem nie dość, że uroczy
to taki grzeczniutki. Może spróbuj zabierać mu jakąś ulubioną zabawkę. Jak
jesteśmy na placu zabaw zostawia swój wózeczek gdzieś tam z boku, ale nie daj
bóg podejdzie do niego jakieś dziecko to biegnie i z wrzaskiem odgania intruza.
Tak to dziwnie te dwuletnie ludzie mają, trza to chyba przeżyć )))

[magdalas]

moja corka o dziwo słucha co się do niej mówi, ale też nie zawsze.
Dzisiaj wpadła w histerię jak ją zabrałam od kotka którego molestowała
na dworze. Ale w takich sytuacjach mówię ze kotek śpi i jakoś dajemy
radę.
A tak z innej beczki, to ja wpadając pod huśtawkę (byłam trochę
starsza i się zagapiłam poprostu) nabawiłam się dożywotniej blizny na
ustach (na szczęście lekarz dobrze zaszył i nie widać za bardzo)

[anusia1912]

Hehehe jakbym czytała o swoim synku!!!!!! Normalnie szok że jeszcze oprócz
młodego tacy są na świecie U nas identycznie z małym dodatkiem:próby
wybiegnięcia na ulice, i wyskoki z wózka..masakra!

[mama-ola]

Mój synek jest akurat z tych ostrożniejszych, więc pod huśtawki nie
biegł z premedytacją, ale z posłuszeństwem też bywa koszmar. Czasem
tylko siąść i płakać.

A "patrzącymi jak na wariatkę" się w ogóle nie przejmuj, każdy kto
miał małe dziecko, wie jak to jest...

[magiczna_marta]

Jezuuu, całe szczęście że nie tylko mój taki, bo już myślałam że
mnie los pokarał za moją młodość takim szatanem.

Co do wózka, no właśnie staramy się go wyeliminować ze zwględu na to
że w styczniu Młodemu urodzi się brat i chyba musiałabym być
Robocopem żeby z 2wózkami na spacer wychodzić.

Aaaa, sprawy zabawek jeszcze nie poruszyłam ,też tak macie że
najfajniejszą zabawą jest wysypywanie zawartości kosza z pluszakami
i innymi takimi, po czym delikwent przestaje się zestawem
interesować, po tym jednak jak posprzątam, zabawki są na nowo bardzo
atrakcyjne, do czasu ponownego rozpieprzenia ich po całym domu?

A wieczorem mój szatan grzeczniutki, chyba już nie miał siły,
przyszedł grzecznie się położył koło mnie i męża i poszedł w kimke.
Normalnie w takich chwilach kiedy wygląda jak aniołeczek trudno mi
uwierzyć jaki potrafi być niemożliwy, a jednak.

[lambert77]

jakbym o swoim czytał... no poza tym chodzeniem spać grzecznie

[martusia_25]

U nas jedną z ulubionych zabaw jest rzucanie zabawek za siebie (samo
wywalenie ich z torby nie wystarcza), dopóki nie osiągną odpowiednio
dużego promienia rozrzutu. Ale jescze lepsze jest wyciąganie
zawartości szuflad z ubraniami i rzucanie jej za siebie. Po
wyczerpaniu zawartości pierwszej szuflady rozpoczyna się opróżnianie
następnej i następnej. Oczywiście odzież leżąca na podłodze nie jest
warta zainteresownia.

[zuzka4063]

Jeśli chodzi o rozrzucanie zabawek,to ja po prostu nie sprzątam.Ma swój pokój,w
którym wygląda jakby tajfun przeleciał.Zdarzało się,że prawie bym sie o nie
pozabijała.Dopiero wieczorem mała robi wielkie sprzątanie,nie powiem też jej
pomagam,bo trwałoby to do północy.Jeśli zaś zabawki przynosi,poza swoje
terytorium,to szybko je odnosi,bo ja wkraczam do akcji.

[mama-ola]

Mój syn generalnie nie sprzątał do tej pory zabawek. Leżał ten
bajzel całe dnie i noce. Szczerze mówiąc, dopiero po postach na
forum zorientowałam się, że mamy tu pewne zaniedbania. Pod
nieobecność małego zrobiłam z tydzień temu przegląd dóbr i
spakowałam 4 wielkie reklamówki zabawek, z których wyrósł albo
którymi się znudził. I schowałam. Resztę zaczęło być jakoś łatwiej
ogarnąć. No i wdrażam dziecię do sprzątania... Na przykład
informując, że przed bajką musi pozbierać z dywanu i powrzucać do
pudła, bo inaczej nie włączę TV.

[makurokurosek]

Nie nie miałam takich sytuacji, nie musiałam wydzierać sie na dziecko.
prawdopodobnie wynika to z faktu, że będąc z dwulatką na placu zabaw nie
siedziałam na ławeczce tylko chodziłam krok w krok za nią. Jedni wolą siedzieć i
wrzeszczeć inni nie doprowadzać do takich sytuacji

[magiczna_marta]

makurokurosek napisała:

> Nie nie miałam takich sytuacji, nie musiałam wydzierać sie na
dziecko.
> prawdopodobnie wynika to z faktu, że będąc z dwulatką na placu
zabaw nie
> siedziałam na ławeczce tylko chodziłam krok w krok za nią. Jedni
wolą siedzieć
> i
> wrzeszczeć inni nie doprowadzać do takich sytuacji

Przepraszam bardzo, może zanim cokolwiek napiszesz to się 2 razy
zastanów, bo nie życzę sobie takich komentarzy na mój temat! Nie
masz o mnie zielonego pojęcia i nie wiesz czy siedzę na ławeczce i
dre japę na dziecko czy popierdzielam jak głupia za nim po placu
zabaw. Wybacz, ale w 6 miesiącu ciąży po półtorej godzinie takiego
biegania też mogłam się zmęczyć i wolniej poruszać przez co mógł
uzyskać przewagę i nie zdążyłam go wcześniej powstrzymać przed
podbiegnięciem do huśtawki niż przed samymi butami dziecka właśnie z
tego przybytku korzystającego! Aha, moje dziecko nie chodzi tylko
non stop biega, ciekawe ile Ty (idealna mamusiu) dałabyś radę!

[makurokurosek]

Wybacz, ale w 6 miesiącu ciąży po półtorej godzinie takiego
> biegania też mogłam się zmęczyć i wolniej poruszać przez co mógł
> uzyskać przewagę i nie zdążyłam go wcześniej powstrzymać przed
> podbiegnięciem do huśtawki niż przed samymi butami dziecka właśnie z
> tego przybytku korzystającego

To wyjaśnienie jest ok do pojedynczego przypadku, a nie do sytuacji opisanej
przez ciebie czyli kilkukrotnego podbiegania dziecka do huśtawki.

"Aha, moje dziecko nie chodzi tylko
> non stop biega, ciekawe ile Ty (idealna mamusiu) dałabyś radę!"

Większość dzieci w tym wieku biega, a jednak tylko nielicznych rodzice nie sa w
stanie upilnować. Ciekawe czy to wina dzieci czy może rodziców. Jeżeli z powodu
ciąży nie jesteś w stanie zapewnić należytej opieki dziecku może warto aby ktoś
inny z nim wychodził

"nie wiesz czy siedzę na ławeczce i
> dre japę na dziecko czy popierdzielam jak głupia za nim po placu
> zabaw"

To ty w pierwszym poście napisałaś, ze sie na dziecko wydzierałaś

[magiczna_marta]

> To wyjaśnienie jest ok do pojedynczego przypadku, a nie do
sytuacji opisanej
> przez ciebie czyli kilkukrotnego podbiegania dziecka do huśtawki.

Zejdz na ziemię a nie bujaj w obłokach. Poczytałąm trochę Twoich
postów, wszędzie jesteś równie przemądrzała, wszystko wiesz
najlepiej, żyj sobie w swoim wyimaginowanym świecie, gdzie jesteś
rodzicem idealnym, a normalnych ludzi zostaw w spokoju i daruj sobie
odpisywanie w tematach jakie zakłądałam czy w przyszłości zakłądać
będę.

> Większość dzieci w tym wieku biega, a jednak tylko nielicznych
rodzice nie sa w
> stanie upilnować. Ciekawe czy to wina dzieci czy może rodziców.
Jeżeli z powodu
> ciąży nie jesteś w stanie zapewnić należytej opieki dziecku może
warto aby ktoś
> inny z nim wychodził

Jakieś badania robiłaś w tym temacie? Może przedstawisz jakieś
dowody na poparcie swoich słów, a nie wypisujesz jakieś "oczywiste
oczywistości"- tylko dla siebie ofkors.

> To ty w pierwszym poście napisałaś, ze sie na dziecko wydzierałaś

I to jest Twoim zdaniem równoznaczne z tym że sobie siedziałam na
ławeczce i darłam się na dziecko...brawo geniuszu, idz się podziel
swoją "wiedzą" gdzieś indziej, bo u mnie tylko budzisz śmiech.

[makurokurosek]

ciekawe dlaczego moja odpowiedz wzbudziła w tobie tyle agresji, jeżeli jest tak
bez postawna to czemu sie tak irytujesz.

do magicznej marty

[pingwinek13]

hej aj też jestem w 6 miesiący ciąży i wiem co to znaczy biegać z
brzuchem za 2 latkiem jesteś dzielna i trzymaj się! No a "idealne"
mamy zawsze się znajdą tylko czy rzeczywiście takie są? Nikt nie
jest idealny najważniejsze kochać swoje maleństwo z całych sił
Pozdrawiam!

[aurita]

makurokurosek napisała:

> prawdopodobnie wynika to z faktu, że będąc z dwulatką na placu zabaw nie
> siedziałam na ławeczce tylko chodziłam krok w krok za nią.

Podstawowym obowiazkiem rodzica jest nauczenie dziecka samodzielnosci. To co
robisz jest toksyczne.

hehe

[mariken]

>będąc z dwulatką na placu zabaw nie
> siedziałam na ławeczce tylko chodziłam krok w krok za nią

gratuluję pomysłu, bardzo samodzielne dziecko sobie wychowujesz...

[makurokurosek]

wbrew twoim przewidywaniom w obecnej chwili jest bardzo samodzielną trzylatką,
a mnie ominął zawał serca z powodu tego ze niedopilnowane dziecko wpadło pod
huśtawkę, czy spadło z drabinki. większość placów zabaw dostosowana jest do
samodzielnej zabawy dzieci trzyletnich, dwulatek nie jest na tyle sprawny by
całkowicie sam wspinać się na drabinki, potrzebuje asekuracji rodzica, nie
pomocy we wspinaczce ale asekuracji. Wolę być jak to napisała twoja
poprzedniczka toksycznym rodzicem niż płakać z powodu wstrząsu mózgu
spowodowanego upadkiem z drabinki.

[magiczna_marta]

@makurokurosek- ja już wszystko rozumiem, Ty po prostu nie czytasz
ze zrozumieniem.
To ja Ci to tak wytłumaczę, "jak krowie na rowie".
Problem nie leży w samodzielności dziecka tylko w tym że się
absolutnie nikogo nie słucha.

[makurokurosek]

jeżeli nie potrafisz dotrzeć do dwulatka, to jak planujesz go dalej wychowywać.
Nie mówię , że jest to łatwe ale w wychowywaniu dziecka nie ma łatwych okresów,
a czasu na znalezienie drogi do dziecka jest mało, jeżeli teraz nie potrafisz do
niego dotrzeć to sadzisz że za rok będzie prościej. Teraz jest ci trudno, a za
rok czy dwa będzie łatwiej? Teraz jest bunt dwulatka, później przyjdzie bunt
spowodowany pojawieniem się rodzeństwa, bunt czterolatka. Dziecko rośnie i staje
sie coraz bardziej niezależne, jeżeli teraz nie nauczysz sie z nim komunikować
to za kilka lat może sie okazać że nie wiesz już jak to robić.

[makurokurosek]

jeszcze jedno, to nie dziecko nie słucha to ty nie potrafisz do niego mówić tak
aby słyszało.

[magiczna_marta]

@makurokurosek- naoglądałaś się Superniani i teraz świrujesz...
bez komentarza

[makurokurosek]

nie oglądam superniani, nie mamy telewizora. Wystarczy, że poczytam forum
wychowanie czy poobserwuje zachowanie dzieci i ich rodziców na placu zabaw.

[figrut]

Wiesz makurokurosek, piszesz bzdury o których nie masz zielonego pojęcia. Pewnie
nie mieści się Tobie w głowie, że jest masa dzieci (szczególnie dwulatków) które
nie tyle nie słuchają, co nie chcą usłyszeć co się do nich mówi. Mój średniak za
notoryczne wybieganie na ulicę dostał w końcu kilka solidnych klapsów których po
dzień dzisiejszy nie miałam okazji pożałować - tak, tak, minęły cztery lata od
tamtego momentu, a ja nadal NIE ŻAŁUJĘ. Starsza córka i młodszy syn nigdy mi
takich numerów nie wycinali, ale średniak w tym wieku był NIE DO OPANOWANIA.
Wolę dziecko z "poklapsową traumą", niż dziecko pod kamiennym pomnikiem. Dla
czego akurat tak a nie inaczej zareagowałam i dla czego nie żałuję tamtych
klapsów tłumaczyć po raz setny zamiaru nie mam. Gdyby ponownie zaistniała taka
sama sytuacja, powtórzyłabym to ponownie bez sypania się popiołem w celach
pokutnych.

gratulacje, fantastycznie

[mariken]

moja niemal dwulatka (22mies) o zgrozo sama wchodzi na zjeżdżalnie,
sama z nich zjeżdza, wchodzi na huśtawki i konstrukcje z lin, wspina
się i biega po schodach. jak się przewróci - wstaje sama, otrzepuje
spodnie i idzie dalej, chyba dlatego, że nie lecę z palpitacją serca
i łzami, jak niektóre mamusie.
cóż, są dzieci sprawne i takie, które trzeba prowadzić na placu
zabaw za rączkę i w kasku, bo nie daj boże coś sobie zrobią.

[pingwinek13]

kochana nie jesteś sama podbieganie do huśtawek to jedno z
ulubionych zajęć mojego synka (2 latka 1 miesiąc). Szczerze mówiąc
to pocieszyłaś mnie że nie jestem sama i nie tylko ja mam
tak "broje" dzieko> Wołania też nie pomagają i często pouszczamy
plac zabaw z krzykiem no chyba że go zagadam że idziemy do traktora
albo do pieska( takie tam małe sztuczki- tylko wtedy muszę szukać
jakiego kundla na osiedlu )Myśle że minie to wkońcu naszym
dzieciaczkom ponoć 2 latka to naprawdę trudny okres dla rodziców
także trzymaj się i bądź cierpliwa w tłumaczeniu że "tak nie wolno
bo... " Pozdrawiam!

[leokadia206]

chyba tak jest z 2latkami... moj ostatnio doprowadza mnie do
rozpaczy non stop. Jak cos idzie nie po jego mysli to drze sie jak
szalony. Np wczoraj idziemy na spacer a on chce samochodem a nie
wozkiem i afera!!! ale jaka , drze sie jak opetany bo on chce do
auta. Nie reaguje ale on jeszcze bardziej sie drze. Po 15 min nie
wytrzymuje, wkladam go na sile do wozka i z takim dracym sie ide
na "uroczy " spacer. Ludzie sie ogladaja ja ide sobie z wozkiem a on
spazmy histeria. Po paru metrach od domu juz sie uspokaja bo piesek,
slim ak, i cos tam jeszcze go interesuje i spowrotem grzeczny synus.
I tak kilka razy dziennie, ale mam nadzieje ze jak skojarzy ze jak
po takich histeriach i tak nie jest po jego mysli to przestanie...

[katerina1983]

Witam! Mój Synuś(20miesięcy) to wcielenie diabła, na placu zabaw
biega, szaleje, skacze aż Mu pot po czole spływa, to o dziwo nie
wbiega pod huśtawki, bo jakoś chyba zrozumiał, że może stać Mu się
coś złego-kiedyś Mu tłumaczyłam i dziś, kiedy tylko chce podejść do
huśtawki, to tylko przypominam Mu czym to grozi. Ale czytając forum
trochę się pocieszyłam, że nie tylko ja mam takiego Urwisa... A
cierpliwość w moim wykonaniu bywa ograniczona...

[lambert77]

jakbym o swoim czytał ma dwa lata z hakiem i nie ruszam się z
dumu bez wózka tak na wszelki wypadek gdyby postanowił wpaść
nagle w histerię bo np kończymy już zabawę na placu albo nie
pozwalam mu wybiec pod samochód

[magiczna_marta]

@lambert77- na ile tak przeciętnie trwa histeria u waszym przypadku?

[lambert77]

od 5 minut do 15 - 20 ale narzekać potrafi jeszcze z godzinę lub
dwie ... wsadzam do wózka przypinam pasami bo gotowy sobie zrobić
krzywdę i jadę z nim do domu. Po jakimś czasie mu przechodzi ludzie
dziwnie się gapią na zasadzie no tak biedne dziecko z ojcem wyszło
na spacer facet sobie nie radzi itd itd. Przyznaję czasami mam
ochotę ściągnąć mu pory i dać mu powód do płaczu tak żeby przez
tydzień nie usiadł ale staram się jakoś panować nad sobą a nie
jest to łatwe.

[aurita]

Ja sie z moim szkrabem umawiam przed wejsciem na plac zabaw ze jezeli nie bedzie
sie sluchac to idziemy do domu. I przestrzegam tylko raz a nie 5 razy:
konsekwencja!!!!

A ze drze sie to nie szkodzi: znaczy sie plucka ma zdrowe

[lambert77]

oooo ja ze swoim też się ze swoim umawiam. Szkoda tylko że po
przekroczeniu bramy placu on już nie pamięta. Czasami bywają dni że
się bawimy wracamy do domu jest oki a czasami mam ochotę poprostu
zabrać się i zostawić pasożyta ale jakoś nie mogę chyba jednak
miłość ojcowska jest silniejsza od mojego wkur..wienia na niego

[aurita]

> zabrać się i zostawić pasożyta ale jakoś nie mogę chyba jednak
> miłość ojcowska jest silniejsza od mojego wkur..wienia na niego

[mammajowa]

ja bym olała krzyki, wzieła pod pache i zmienila miejsce pobytu. no i zakupila
szelki/smycz na nadgarstek. na wszelki wypadek.

[kasik2222]

u mnie tak samo dziewczynka 23 miesiąca, wbiega pod huśtawki, włazi
na zjeżdzalnie, wyłazi z wózka, wspina się na drabinki, wybiega na
ulicę - to na dworzu. W domu zawsze obierze jakiś cel wysoki i włazi
gdzie się da. Nie reaguje na żadne tłumaczenia, jakby nie rozumiała
co mówię, ale wiem ze rozumie. Nie przychodzi jak zawołam, czasem
nie zareaguje wogóle czasem krzyknie nie - rozdzierająco. Nie
wykonuje rzadnych poleceć, nie uczy się na własnych błędach. Jakiś
koszmar, czy wyrośnie z tego?

[omim]

Hmmm. Bunt dwulatka...

My teraz w to wchodzimy. Ni stąd ni zowąd potrafi się drzeć w
niebogłosy... najgorsze jest to, że brak jakiegokolwiek zrozumienia
u innych. Patrzą na Ciebie i myslą: "ale to dziecię biedne jest, tak
cierpi, a matka nie reaguje..."

[crazygirl11]

To ja jeszcze zapytam przy okazji: jak to jest z chodzeniem za rękę? Mój syn ma
19 miesięcy i kiedy próbuję po wyjęciu z wózka wziąć go za rękę i pospacerować,
to wyrywa ją, a później jeszcze pociera, jakbym przynajmniej wciskała mu do łapy
pokrzywy (mały gad!).
Wczoraj się załamałam: kobieta z bramy obok wyszła z auta, wysadziła dziewuszkę,
ta stanęła, poczekała, aż mama wypakuje zakupy, a kiedy do niej podeszła,
dziewuszka wyciągnęła rączkę i poszła z mamusią do domu! Noooo nie! Chciałam
biec za babką, czy by się na dzieci nie chciała zamienić, ale jeszcze poczekam
To jak jest u Was?

[lambert77]

tak samo jak u Ciebie i też dziwnie się patrze na te wszystkie
grzeczne dzieci ... zastanawiam się gdzie błąd popełniłem.

[crazygirl11]

Kolejny przykład z tegorocznego urlopu nad morzem. Rozlokowaliśmy się, tak jak
większość rodziców z dziećmi, przy wieeeeeelkiej kałuży na plaży. Obok nas
rodzice z dziewuszką w wieku naszego synka. Patrzę i oczom nie wierzę: ona
brodzi, BRODZI (!!!) w wodzie. Po pół godziny miała delikatnie wilgotny brzeg
sukieneczki, a my po pół godzinie zmienialiśmy czwartą koszulkę naszemu
czortowi, bo co chwilę efektownym rzutem lądował cały w tej kałuży...
Może melisa? Duuuużo melisy to byłoby rozwiązanie

[magiczna_marta]

E tam melisa, od razu Nervosol albo setka

[crazygirl11]

Setka to chyba dla mamusi (albo dwie )

[magiczna_marta]

no kurna ja nie mogę, bom w ciąży, ale Ty kochana nie oszczędzaj
się

[crazygirl11]

hyhy - to ja za siebie i ciebie. A! I tym razem życzę córeczki-aniołeczki
Ale jak trafi się chłopak, to zawsze możesz próbować wykorzystać nieuwagę
położnych w szpitalu może da się podmienić

[magiczna_marta]

no właśnie 2 chopak będzie podobno, byliśmy na 3d i było wyraźnie
widać więc tylko cud może mnie uratować przed męską masakrą w domu

[crazygirl11]

łooooohohooooooo...
No to ekstra

[magiczna_marta]

prawda?
po prostu któregoś dnia wywiozą mnie do psychiatryka i pędzie po
ptokach
a tak poważnie to mam nadzieję że zanim ten młodszy zacznie mieć
fazy to Kubie przejdzie

[crazygirl11]

To może dla równowagi kupcie sobie psa, płci suka (żartuję)

[magiczna_marta]

crazygirl11 napisała:

> To może dla równowagi kupcie sobie psa, płci suka (żartuję)

Mamy kotkę

[martusia_25]

Melisa nie działa. Sprawdzałam.

[magiczna_marta]

> To ja jeszcze zapytam przy okazji: jak to jest z chodzeniem za
rękę?

Jak ma dobry humor to czasami parę metrów się za rękę przejdzie,
częściej jest opcja wyrywania się albo siadania na betonie i ryków
ku kosmosowi.

[eps]

mój tez tak kiedys miał i czasami nadal miewa.
jeśli chodzi o hustawke to wytłumaczyłam kilak razy bardziej obrazowo bo pod
huśtawką i walnełam go delikatnie nią w głowe żeby wiedział o co chodzi i
bodajze po jednej demonstracji problemu i 2 przypomnieniach na sucho zajażył.
raz tez nagminnie mi uciekał jak wołałam. wiec przeszkoliłam skubańca i jak
zwiał to za każym razem ładowałam go do wózka, krępowałam pasami i czekałam aż
skończy wyć i sie wywijać, jak robił sie spokojny to wypuszczałam i tak w kółko.
po 5 zniewoleniu załapał i teraz chodzi jak zegarek.
młodszy siedzi w wozku, starszak trzyma sie posłusznie wózka i moge tak z nim
przejść pół miasta i nie puści jak nie pozwole.
oczywiscie nie kaze całego spaceru przejśc przy wózku ale jak jest jakies
niebezpieczeństwo lub mam potrzebe i zawołam to posłusznie przychodzi.

[corneliss]

masz standardowy egzemlarz, nic nadzwyczajnego ja tez taki mam i co... lepiej
wyprowadzic na plac i miec oko na dziecko lub do parku - tam spokojniej, bo
inaczej to samo bedziesz miec na zakupch w markecie; moj wychodzil z wozka
sklepowego...
bywamy na placyku tak czesto jak sie da, u innych dzieci lub na basenie- basen
jest swietny dla takiego zywiolu

wyrośnie

[tika.1980]

Moja córka raczej jest grzeczna, tzn. słucha mnie. Ale zdarzała nam sie niezła
akcja na placu zabaw. Najczęściej problem pojawiał się, gdy chciałam wracać do
domu. Wtedy moje dziecko nagle głuchło, dostawało jakiegoś przyspieszenia.
Czasem wracała zalana łzami. Piszę w czasie przeszłym, bo tak sie zdarzało, gdy
miała 2 latka. Za miesiąc moja panienka skończy 3 lata, ale takie zachowania u
niej od pół roku to już przeszłość. Musisz więc przeczekać. Masz żywe dziecko,
ciekawe świata. Gdy wychodzi na dwór rozpiera je energia i cieszy się innymi
dziećmi, zabawkami, których w domu nie ma. Póki co tłumacz, rozmawiaj, nie
odstępuj na placu. Może przed wyjściem na plac wytłumacz synkowi jakie będą
konsekwencje jego niewłaściwego zachowania. Potem w trakcie zabawy przypominaj
mu o rozmowie. A mimo wszystko musisz być przygotowana na to, że jeszcze nie raz
wyjdziesz z placu zabaw na sygnale alarmowym.
A tak z moich obserwacji na placu wynika, że często te "grzeczne- posłuszne"
dzieci wymuszają na swoich opiekunach kolejne minuty zabawy. Ci natomiast
ustępują maluchowi, żeby nie robić zamętu i nie prowokować płaczu dziecka. Tylko
do czego to prowadzi?

[asiulek_y]

U mnie na podobne akcje zadziałała tylko jedna metoda tzn. przy pierwszej takiej
akcji wytlumaczylam mu, ze tak nie wolno, bo go dziecko uderzy. Przy powtorce
powiedzialam, ze mu mowilam ze nie wolno i ze jak jeszcze raz tak zrobi to
pojdzie do domu. Przy trzeciej powiedzialam mu, ze go ostrzegalam i
zaprowadzilam go z wielkim rykiem do domu. Teraz jak slyszy, ze pojdzie do domu,
to juz jest grzeczny powodzenia