choleryczny 3-latek

[malgoska2_k]

Moja 3,5 letnia córcia miewa napady złości, ale nie jakieś tak
wrzaski i krzyki, ale spazmy, rzucanie się na podłogę, bicie mamusi,
tatusia, dzidziusia itp. Natychmiast potem bardzo tego żałuje. Jak
tylko urodził się Wojtuś (4 miesiące) pojawiły się problemy.
Przytulana, całowana, zawsze na kolanach i tak reagowała nerwami.
Dużo z nią rozmawiałam, miałam też dla niej czas (no chyba że
karmiłam). Początkowo dało się ją ujarzmic, ale teraz po powrocie po
dłuższej nieobecności do przedszkola, jest coraz gorzej. Rano nie
płacze, w grupie się bawi, chętnie leżakuje, ale w domu jest
masakra! Czy mieliście podobne problemy? poradźcie.

[mruwa9]

mysle, ze to moze byc wypadkowa caloksztaltu sytuacji: mlodsze
rodzenstwo, z ktorym trzeba sie podzielic uwaga rodzicow, do tego
moze zwykle, najzwyklejsze zmeczenie po calym dniu w przedszkolu.
Moze pomogloby wczesniejsze kladzenie malej spac? Z poswieceniem
calej swojej uwagi corce ( czas tylko i wylacznie dla corki,
czytanie, zabawa, przytulanie, opowiadanie bajek) przed
zasnieciem.Aktywna pomoc tatusia w zajeciu sie w tym czasie
niemowlakiem bardzo pozadana. W weekend mozna zabrac corke na
wycieczke, na basen, do kina,.. okazywac jej, ze jest dla Was
najwazniejsza dziewczynka na swiecie.

[ullena2]

połączyłabym to z zazdrościa o brata. dzieci bardzo przezywaja
pojawienie sie rodzeństwa. ataki agresji to jeszcze nic, mój syn się
głodził i udawała ze sie dusi zeby skupić na sobie uwagę. przestał
mówić, nosił ciąge smoczka i właził małej do wózka - gondoli (mając
3 lata)