Jak nauczyć ostrożności?

[ulfa]

Witam, synek w marcu skończył 3 lata. Jest bardzo ruchliwym i
szybkim dzieckiem. Mały nie patrzy dokąd biegnie. Często biegnie do
przodu a patrzy się do tyłu albo w bok. Myślałam, że jak będę mówić,
że ma być ostrożny to pomoże. Myślałam, że jak sobie nabije kilka
siniaków to będzie ostrożny. Cóż. Dziś mały po raz kolejny uderzył
się o parapet (wczasy). Macie jakieś pomysły jak nauczyć dziecka
ostrożności??

[anja0123]

Ostatnio przeczytalam gdzies bardzo zyciowa wypowiedz: wychowywanie
to POWTARZANIE. Czas, cierpliwosc i ciagle tlumaczenie. Innego
sposobu nie ma. Przynajmniej ja nie znam

[ulfa]

Rada mądra, ale dla mnie trochę nieżyciowa. mały ma tak poobijaną
głowę, że ostatnio byliśmy na ostrym dyżurze, bo się wywrócił na
beton i urosla mu śliwa wielkości jego pięści. Ja się nerwowo
wykonczę.

[agnieszka_i_dzieci]

Może mnie inne mamy zakrzyczą,ale proponuje przede wszystkim nauczyć siebie
cierpliwości i spokoju...
Dzieci w tym wieku często są poobijane, zwłaszcza jeśli są z tych energiczniejszych.
A synowi nie tyle powtarzać żeby uważał ile tłumaczyć czemu i na co konkretnie
ma uważać (możliwie dorośle, nie jak do maluszka). Podawaj mu przykłady
poważnych konsekwencji nieostrożności, a mniejszymi się sama nie przejmuj.
I pamiętaj,że dla niego wielki siniak na głowie to zapewne nie problem. Gdyby
np. złamał nogę i nie mógł biegać to prawdopodobnie by się przejął.

[ulfa]

Wiesz, ja małemu tłumaczę. On sam mówi, że pamięta jak go to czy
tamto bolało. Ale nie potrafi wspomnień i doświadczeń przełożyć na
tu i teraz. Zdaję sobie sprawę, że jeszcze jest mały i ma na to czas
ale tu chodzi o jego bezpieczeństwo. A ja siebie też uczę
cierpliwości. Naprawdę musi się wydarzyć Coś, żebym poszla na
kontrolę do lekarza.
Dzięki za odpowiedź

[agnieszka_i_dzieci]

A jak się wyszaleje np. na placu zabaw to jest nieco lepiej?
Ważne żeby znał (nawet jeśli nie rozumie, nie chce się stosować itp.) podstawowe
zasady typu trzymanie się mamy na ulicy, a reszta przyjdzie z czasem.
Mój synek (nieco starszy-4 lata) też ma dużo sińców, zadrapań itp. i nie bardzo
umie przełożyć własne doświadczania na uważanie na to co robi.
Mam wrażanie,ze powoli się tego uczy, ale jak szaleje to zapomina.
Poza tym on jest "twardy" facet i nie przejmuje się na dłuższą metę "ranami"

[kasiaczek181987]

To co powiem jest brutalne ale najlepsza jest terapia szokowa.Powiem jak to było
w przypadku mojego podopiecznego.Bardzo ciągnęło go do wody, szczególnie stawów
, jeziorek itd. Na nic sie zdały moje tłumaczenia ze to niebezpieczne że można
utonąć ble ble ble.Było coraz gorzej bo mały zaczął się wyrywać do wody np. gdy
podchodził a ja próbowałam go odciągnąć to sie szarpał i chciał wskakiwać. No i
pewnego dnia dałam mu ,,wskoczyć" szarpał się i chciał wskoczyć to wzięłam go i
skierowałam głową do wody, dziecko wyciagnęło ręce i umoczyłam go do łokci. Mały
był w lekkim szoku ale jak sam stwierdził to jednak niebezpieczne jest takie
wskakiwanie.Problem zniknął.

U ciebie może być taki problem że za bardzo się trzęsiesz nad dzieckiem.Nie
dałaś mu możliwości wyprobowania różnych rzeczy chroniąc go przed wszytskim. To
ze dziecko się uderzy albo rozbije nogę jest naturalne i nie ma co panikować.
Chorniąc go całe życie przed upadkami wychowasz życiowego kalekę który jako
dorosły będzie biegł do mamusi by go chroniła przed życiem.Oczywiscie nie ma co
przesadzać,że wrzucisz dziecko w ogień by się nauczyło.Wszystko w granicach rozsądku

[m.polkawnecie]

ciekawi mniw bo mamy 1,5 roczną córcie której czoło mieni się
kolorami od siniaków. Ona wchodzi gdzie się da. A końćzy się czesto
upadkami.
Ulfa moze tłumaczenie synkowi ( ale nie gderanie i nie wyprzedzanie
jego poczynań pomoże. Organizowanie zajęc by miał czas zajety.

Moze ktos zna się na tym.

[ulfa]

mały szaleje na placu zabaw. wbiega i włazi wszędzie gdzie się da.
problem polega na tym, że mały nie patrzy co robi. a jego się nie
da "wybiegać". On ma niespożyte siły