Oj ta komunia...

[lipsmacker]

Starsze dziecie idzie w tym roku szkolnym do komunii, zaczynam
zalowac ze nie zaplanowalismy przeprowadzki do Polski po tej
szczesliwej okazji zamiast przed. Mielibysmy 3 miesiace
coniedzielnych popoludniowych nauk , tymczasem mamy caly rok
obowiazkowo z rodzicami na 9ta rano w niedziele. "Rodzice maja sie
oprzec pokusie wyspania sie raz w tygodniu" zarzadzil ksiadz. Do
tego wlasnie doszly rozance czwartkowe "nieobowiazkowe, ale mysle ze
kazdy bedzie chcial". Tak wiec mamy zrezygnowac z wszystkich
weekendowych wyjazdow w tym roku i poprzestawiac sobie zajecia
pozalekcyjne ktore koliduja ze spotkaniami rozancowymi. Podejrzewam
ze jakos to przezyje, ale nie w tym kwestia.

Uwazam sie za katoliczke, aczkolwiek pretendowanie do tego tytulu
przez cale moje zycie uslane jest murami w ktore wale lbem. Lubie
chodzic do kosciola wtedy kiedy jest pusty albo jest w nim garstka
modlacych sie, lubie siedziec lub kleczec wtedy i rozmawiac z
Bogiem. Nie lubie mszy niemodernizowanych od wiekow, nudnych jak
flaki z olejem, wysluchiwanych w tlumie nie zawsze domytych
dewotek. Nie zgadzam sie spowiadac sie ksiedzu, wychodze z
zalozenia ze Bog i tak wie co zrobilam. Teraz bede do tego
zmuszona, bedzie to farsa bo nie bede sie przeciez wynaturzac przed
obcym facetem ktory sam grzeszy na lewo i prawo.

A rownoczesnie nie chce odbierac swojemu dziecku komunii. Jest
zafascynowany nauka i opowiescmi o Bogu, sam chce chodzic do tego
kosciola i isc do komunii.

Dlatego zaluje ze nie poszedl do komunii tam gdzie byl chrzczony -
gdzie liczylo sie dziecko a nie to co robia lub nie robia rodzice.

A po kiego grzyba masz się spowiadać...

[olamka1]

... księdzu... jeśli tego nie chcesz? Nie kumam. To komunia syna a nie Twoja.
Wyluzuj.

[lipsmacker]

Chetnie bym wyluzowala, niestety spowiedz rodzicow tez jest
obowiazkowa.

To jakaś bzdura...

[olamka1]

... wybacz... ale NIE wierzę. Spowiedź NIE może być obowiązkowa. A jeśli ksiądz
tak zarządził to nie obraź się, du..y jesteście nie rodzice Nikogo nie było
stać na opór?
Technicznie JAK spowiedź ma być obowiązkowa u Was? Z podpisaniem listy obecności
w konfesjonale...???
A Ty naprawdę WYLUZUJ lub załóż komitet protestacyjny. Polacy są w tym mocni
... naprawdę!

[lipsmacker]

A kto mial zaprotestowac jak tu wszystkie i tak rowno lataja do tej
spowiedzi co rusz? Chyba ja jedna, a ja tu jestem nowa, stanowie i
tak obiekt kuriozalny z roznych powodow, moj prostest bylby jak
ladowanie obcych na plebani.

[z_lasu]

A jak się nie będziesz spowiadać to co? Nie dopuści dziecka do
komunii?

[lipsmacker]

Nie wiem. Nie chodzi o sama spowiedz, nie sadze ze bedzie
zachwycony ze rodzice nie przyszli do spowiedzi, dziecko nie stawia
sie regularnie na kolko rozancowe, nie wiem zreszta co tam jeszcze
moze wyjsc. Narazie slabo znam tego ksiedza, poznalam go w reczniku
bo mi wlazl do domu po koledzie jak z wanny wychodzilam a ja glupia
w innym kraju wychowana drzwi na klucz zamknietych nie trzymalam.

[szyszunia11]

szkoda, ze trafilas na taki a nie inny kosciol, bo zareczam Ci, ze nie wszedzie msze sa "niemodernizowane od wiekow". Co do spowiedzi, to mysle, ze nie bardzo rozumiesz jej istote - przede wszystkim jest to spotkanie z Bogiem, ksiadz jest tylko posrednikiem, szafarzem tego sakramentu. Oczywiscie, ze grzeszy, jak kazdy, ale spowiednik nie pretenduje do miana bezgrzesznego, on moca Chrystusa i Kosciola odpuszcza grzechy, nie wlasna, co zreszta mowi w formule spowiedzi.
Bog wie co zrobilas, co nie zmienia faktu, ze chce przyjsc do Ciebie w sakramencie, ktory nie tyle jest "prysznicem" oczyszczajacym z grzechow, co miejscem umocnienia. To tak w kilku slowach, bo szkoda by bylo isc do spowiedzi i zrobic z tego farse - szkoda ze wzgledu na Ciebie

[beznickova]

Szyszuniu - mam nadzieję, że nie potraktujesz tego pytania jako ataku, zadaję je
akurat Tobie, bo zdajesz się poważnie podchodzić do kwestii wiary: skoro to Bóg
przemawia przez spowiednika, to dlaczego ta sama osoba, wyznając te same winy u
jednego księdza otrzymuje rozgrzeszenie, a u innego nie? Czytałam swego czasu
artykuł, zdaje się w "Newsweeku", gdzie wypowiadający się katolicy przyznawali,
że z premedytacją chodzą do bardziej liberalnych, "życiowych" księży.

beznickowa

[szyszunia11]

to nie do konca tak, ze Bog "przemawia" przez spowiednika. Nieraz slyszalam glupstwa w konfesjonale, ktorych Bogu bym nie przypisywala. Niewazne, co powie spowiednik z punktu widzenia sakramentu, w ktorym przychodzi Bog. Czasem posluzy sie slowem spowiednika, ktore do mnie trafi, ktore do dzis pamietam, czasem zas mam wrazenie, ze cala nauka byla bez sensu, co nie zmienia faktu, ze sakramnet Byla wazny i to tak naprawde Bogu wyznawalam grzechy i to on mi je odpuscil i dal umocnienie. co do przypadku ktory opisujesz, sa pewne warunki spowiedzi, jezeli sa one spelnione, spowiednik powinien grzechy odpuscic, jesli nie - to nie. jezeli taka osoba spelnila warunki, to nie widze powodu, dlaczego ksiadz grzechow nie odpuscil. Byc moze popelnil wielku blad, za ktory przed Bogiem odpowie. Ale jesli np. zlalozmy byla to osoba zyjaca w zwiazku niesakramentalnym i nie palnujaca nic z tym zrobic, to chyba jasne jest ze rozgrzeszenia nie dostanie, popelnia bowiem grzech ciezki i nie zamierza tego zmienic. W takim wyspadku to "liberalny" ksiadz bardzo sie zagubil. Tu nie ma miejsca na liberalizm, a na madra rozmowe, byc moze skierowania do duszpasterstwa dla osob w zwiazkach niesakr. Mam tez wrazenie, ze sam penitent czuje w takiej, ze cos tu nie gra... oczywiscie, mozna sobie nawet znalexc gluchego skiedza na spowiednika, ale jaki w tym sens? jak adojrzalosc? jakie powazne traktowanie siebie i wiary?

[beznickova]

No ale po co w takim razie ten pośrednik?


Piszesz:
> to tak naprawde Bogu wyznawalam grzechy i to on mi je odpuscil i
> dal umocnienie.

A jeśli rozgrzeszenia nie ma (mimo spełnionych warunków spowiedzi), to co - nie
doszło do spotkania z Bogiem w konfesjonale?

[szyszunia11]

beznickova napisała:

> No ale po co w takim razie ten pośrednik?
Przedde wszystkim dlatego, ze sam zalozyciel Kosciola - Chrystus - tak postanowil.
nie jstem w tej dziedzinie specjalista, ale mysle, ze wlasnie miedzy innymi po to by spowoadajacy sie otrzymal jednak nauke, rade. Mysle tez, ze dla kazdego jest to lekcja pokory, zwlaszcza ze np. zakonniki tez musi sie wyspoeiwadac, czesto u swoejgo wspolbrata ktorego dobrze zna i moze byc wiekszy wstyd... nawet papiez sie spowiada i spowiednik papieza tez. nie ma tu rownych i rowniejszych, a akurat kaplanom Bog udzielil wladzy odpuszczenia grzechow, juz w Ewangelii o tym jest. I oni faktycznie maja te wladze decydowac czy grzech moze byc odpuszczony, czy nie,ale sami na siebie biora za to odpowiedzialnosc. Gdyby nie posrednik, to czlowiek sam decydowalby co dobre a co zle, sam odpuszczal sobie grzechy i sam siebie prowadzil - mysle, ze wowczas ilu ludzi, tyle religii bysmy mieli.


> Piszesz:
> > to tak naprawde Bogu wyznawalam grzechy i to on mi je odpuscil i
> > dal umocnienie.
>
> A jeśli rozgrzeszenia nie ma (mimo spełnionych warunków spowiedzi), to co - nie
> doszło do spotkania z Bogiem w konfesjonale?
>
to nie bylo sakramentu i laski z niego plynacej. "spotkanie z Bogiem" to termin dosc nieostry i nie mnie go ocenia. Sakrament byl albo nie- to konkret.

[maadzik3]

Alez nic podobnego. W Biblii o spowiedzi nie ma slowa (przynajmniej w formie
indywidualnego wyznawania grzechow), do V wieku w chrzescijanstwie nie istniala,
nie ma jej w kosciolach protestanckich, a w katolickim wymyslili irlandzcy mnisi
a potem sie upowszechnila. To tak gwoli historii

:)

[szyszunia11]

madzik, oczywiscie, ze przeciwnicy spowiedzi w katolickiej formie interpretuja slowa Jezusa inaczej. Dla mnie sa dosc jednoznaczne
wiec dzieki za te rewelacje...

[attiya]

myślę, że każdy katolik tak reaguje na niewygodne mu rewelacje....i interpretuje
biblię w miarę wygodny dla niego sposób bez względu na historyczne fakty

[szyszunia11]

akurat w tym miejscu nie przychodzi mi do glowy zaden niewygodny fakt.
a na historii sie troche znam, z racji wyksztalcenia
poniewaz zas interesuje sie teologia, to naprawde zadna rewelacja.
zadna tez rewelacja nie jest fakt, ze na gruncie tzw. historycznej dyskucji nikt nikogo nie przekona
pozdrawiam.

[attiya]

jesteś związana z historią a nie przychodzi ci do głowy żaden nie wygodny fakt?

[szyszunia11]

beznickova napisała:

> A jeśli rozgrzeszenia nie ma (mimo spełnionych warunków spowiedzi),

swoja droga jesli faktycznie spowiadajacy sie spelnial te warunki, to chyba powinien otrzymac wyjasnienie dlaczego rozgrzeszenia nie dostaje? albo takiego wyjasnienia sie domagac? bo to naprawde nietypowa sytuacja.
>

[mniemanologia]

Nie taka nietypowa.
Za często zdarza się, że przed ślubem jedno z narzeczonych dostaje
rozgrzeszenie, a drugie nie.
Wyjaśnienie? "nie ma gwarancji, że jeśli do tej pory żyliście w
grzechu cudzołóstwa, to w tym okresie powstrzymacie się od
współżycia"

[szyszunia11]

> Wyjaśnienie? "nie ma gwarancji, że jeśli do tej pory żyliście w
> grzechu cudzołóstwa, to w tym okresie powstrzymacie się od
> współżycia"

totalny absurd, ale skoro znasz takie przypadki nie moge temu zaprzeczyc. spowiednik politowania godny. Coz, oczywiscie pod warunkiem, ze naprawde przy tej spowiedzi byl zal za grzechi i postanowienie poprawy a nie tylko chec zalatwienia karteczki. A moze za czesto zdarza sie, ze do sakramentu malzenstwa chca przystapic ludzie majacy zasady wiary 'w tyle", a spowiedz nie jest wyrazem nawrocenia i checi zmainy stylu zycia a tylko srodkiem do przepustki na uroczystosc koscielna?

[mniemanologia]

Widzisz, żal za grzechy i postanowienie poprawy to warunki, których
spowiednik nie jest w stanie zweryfikować. Podobnie jak nie
sprawdzi, czy zrobiłam dobrze rachunek sumienia czy zadośćuczyniłam.
Tu "na słowo" musi uwierzyć osobie spowiadającej się, zresztą w
ogóle clue tego sakramentu polega na tym, że większość warunków
opiera się na woli spowiadającego się i spowiednik nijak tego nie
zweryfikuje...
I jeśli mamy dwie osoby, które grzeszyły razem, bo już od czasu
jakiegoś - jak to czesto jest w dziesiejszych czasach - razem
mieszkają, to tutaj traktowanie jednej osoby tak, a drugiej inaczej
jest wyraźną nierównością. I po czymś takim bardzo ciężko jest nie
mieć głębokiego poczucia dozanej niesprawiedliwości i dużego żalu.

A znam taki przypadek z autopsji.
Oczywiście nie rzucam się na ciebie z tego powodu ani nie mam do
Ciebie pretensji o to Po prostu - to są rzeczy, które skutecznie
mnie zniechęcają do KK. Aha - jakiś czas później byłam świadkiem
analogicznej sytuacji, gdy narzeczony rozgrzeszenie dostał, a
narzeczona nie. Dobrze, że przed sakramentem ślubu wymagane są dwie
spowiedzi i można pójść po prostu do innego spowiednika (i wydusić z
siebie "ostatni raz spowiadałam się tydzień temu, rozgrzeszenia nie
otrzymałam").

[szyszunia11]

oczywiscie jezeli mowisz o sobie to ani mysle tego kwestionowac, nic mi do tego, moge jedynie ubolewac, ze trafilas na glupiego spowiednika, ktory nie dal Ci rozgrzeszenia mimo spelnienia warunkow. Natomiast mylisz sie co do faktu, ze warunkow nie da sie zweryfikowac. Czasem ksiadz pyta: czy zalujesz? i jak kto naprawde nie zaluje, to nie jest w stanie tego poweidziec, lub w tym miejscu zacznie klocic sie, dyskutowac... czy jestes gotowy zmienic swoje zycie? - mysle, ze w takim przypadku to jak najbardziej zasadne pytanie.nie wiem jak tamta spowiedz wygladala, ale naprawde trzeba by bylo to dokladnie wiedziec, zeby to moc ocenic.
dla ksiedza jest zawsze wielka radoscia autentyczna spowiedz, nawet (a moze tym bardziej) po latach, nawrocenie, czyjas chec zmiany zycia. Ale jesli ktos chce odstawic szopke dla papierka, moze to jak najbardziej wyjsc podczas spowiedzi.

moje dziecuszko

patologia

[mniemanologia]

No właśnie, jak ktoś idzie po to tylko, żeby dostać rozgrzeszenie na
karteczce od księdza, to wystarczy, żeby był w miarę inteligentny i
będzie wiedział, że nie należy robić przy tym kłopotów, udawac
skruchę, potakiwać i w ogóle. A już w ogóle to może powiedzieć, że
jedyne grzechy to brak modlitwy wieczornej i porannej, sporadyczne
przeklinanie, lenistwo i że dwa razy opuścił niedzielną mszę.
Ewentualnie może nawet powiedzieć, że ma trochę wątpliwości, jeśli
chodzi o stosunek do antykoncepcji, czy że uprawiał masturbację czy
namawiał narzeczoną do pettingu i mu wstyd, czy jakieś coś z tym
stylu, żeby się "uwiarygodnić"; że wstąpienie na nową drogę życia
jest dla niego szansą na zmiany itd.
I kwitek dostaje.

[szyszunia11]

mniemanologia napisała:

> No właśnie, jak ktoś idzie po to tylko, żeby dostać rozgrzeszenie na
> karteczce od księdza, to wystarczy, żeby był w miarę inteligentny

oczywiscie, z pewnoscia niestety wiele osob tak robi, rzecz jasna kwitek jest, ale spowiedz niewazna i komunia swietokradcza
calkowicie przyznaje Ci racje.
co nie wyklucza, ze moga byc tez inne sytuacje, kiedy ktos sie np. wda w pyskowke, zdenerwuje. nie kazdemu inteligentnemu czlowiekowi latwo przychodzi zapieranie sie siebie, swoich przekonan. jesli ktos nie byl dlugo, latami u spowiedzi moze sie spodziewac pytan w konfesjonale, bo trudno taka osobe podejrzewac o wyksztalcone sumienie. a jesli przypadkowo jest to spowiedz przedslubna wlasnie, to nasuwa sie podejrzenie, ze nie chodzi tu o nagle nawrocenie.
choc z tego co wiem, bo akurat znam osoby przygotowujace sie do malzenstwa,ksieza sa tu bardzo frontem do narzeczonych ustawieni.
zeby podsumowac: podejrzewam, ze jesli ksiadz faktycznie jednej z tych osob odmowil rozgrzeszenia to mogl miec powod. chyba, ze uzasadnil to wprost tymi slowy, o ktorych piszesz mimo, ze penitent z serca nawrocony i pelen zalu

[mniemanologia]

Aha, aha - to dwaj różni księża. Poszliśmy do róznych konfesjonałów.
Chcieliśmy uniknąć porównywania. Tia, no i uniknęliśmy.
A argumentacja była właśnie taka. Spowiednik męża znalazł na to
sposób - po prostu powiedział mu m.in. że do ślubu nic nie teges (co
zresztą sami z siebie już dawno wiedzieliśmy) i że mamy spać
oddzielnie. A mój - że nie ma gwarancji.
Wiesz, gdyby mi zależało na kwitku, to bym kwitek sobie "załatwiła"
tak, jak to pisałam. Ale chciałam być naprawdę w porządku.
No nieważne.

[szyszunia11]

no nie posadzalabym Ciebie o koniunkturalne kretactwa
cala sytuacja moglabym ocenic tylko zkaldajac podsluch w konfesjonale i slyszac rozmowe. To nie chodzi o to, ze za wszelka cene bronie ksiedza, bo gorsze glupoty w konfesjonalach sie dzieja - tak to juz jest. Ni ebardzo wyobrazam sobie, zeby ksaidz powiedzial tak osobie, ktora faktycznie zaluje, zmienila cos w swoim mysleniu i widac to z jej wypowiedzi. Bo moze przeciez byc i tak: "nie zgadzam sie z tym wszystkim, gdybym jeszcze raz dokonywala wyboru tez bym to zrobila, ale chce byc uczicwa wiec do slubu wytrzymam, a potem dalej bede kierowac sie swoja moralnoscia w "lozkowych" kwestiach". Moim zdaniem w takiej sytuacji mozna miec powazne watpliwosci co do rozgrzeszenia. nie sugeruje, ze tak bylo w Twoim przypadku bo tego nie wiem i nic mi do tego. nie odmawiam Ci prawa do bycia zraniona przez ksiedza - niestety wiekszoci praktykujacych sie to zdarza, bo taka nasza ludzka ulomna natura.
tak czy inaczej - ksieza sa rozni, w trudnych sprawach warto poszukac dobrego, madrego, cieszacego sie "renoma" spowiednika, najlepiej zakonnika.

[szyszunia11]

mniemanologia napisała:

> Oczywiście nie rzucam się na ciebie z tego powodu ani nie mam do
> Ciebie pretensji o to

hehe, no nawet jesli tak faktycznie bylo trudno sie w tym doszukiwac mojej winy...

[mniemanologia]

Wiesz, o co mi chodzi. Osoba, która na forum zadeklaruje się jako
wierząca, często zbiera cięgi za wszystkie błędy KK albo musi
odpowiadać na wszelakie zarzuty.

[szyszunia11]

mniemanologia napisała:

>
> Wiesz, o co mi chodzi. Osoba, która na forum zadeklaruje się jako
> wierząca, często zbiera cięgi za wszystkie błędy KK albo musi
> odpowiadać na wszelakie zarzuty.

no pewnie ze wiem, ale nie mam zamiaru swiecic oczami za cudze bledy. jezeli faktycznie byl blad to byl blad i juz

[mniemanologia]

Dobra, dobra
Po prostu nie chciałam, żebyś czuła się zaatakowana przez
rozgoryczoną na Kościół babę

[solaris31]

wiesz, ja myślę, że masz trochę pecha. msze na które ja chodzę nie
sa nudne jak flaki z olejem

a co do przygotowań - no to ja się zgadzam w sumie z poglądami
księdza. komunia to uroczystosć kościelna, duchowa, wymagająca
przygotowania. inaczej zostanie spłycona do prezentów i ładnej
sukienki /w przypadku dziewczynek oczywiście /. może i za dużo tych
spotkań, ale przeciez wazne jest, żeby iść z dzieckiem do kościoła
razem, całą rodziną. a co do różańca - sama piszesz, że
nieobowiązkowe, więc o co chodzi? raz na jakiś czas możesz z
dzieckiem pójść, skoro uważasz się za osobe wierzącą. różaniec to
piękna modlitwa , dzieci ją zwykle lubią. ja akurat nie chodze, bo w
tym czasie pracuję


drugi akapit Twojej wypowiedzi pozostawię bez komentarza. bo chyba
bardziej niż o komunię dziecka chodzi Ci o wygadanie się, jaki to
kościł niereformowalny. po co więc otoczka komunii dziecka? nie
mówię, że się nie zgadzam, ale mówię, że bez sensu ta woalka z
komunią ja tam wolę nazywać rzeczy po imieniu od razu

[szyszunia11]

a moze potraktuj to jako szanse dla siebie? na "modernizacje" swojego zycia duchowego? moze gdyby nie komunia dziecka i mniej lub bardziej madre nakazy ksiedza, nie musialabys sie nad tym zastanowic?
moze to Pan Bog puszcza do Ciebie oko?

[lipsmacker]

Szyszuni wypowiedz jest blizsza istocie sprawy. Komunia nie
stanowi 'woalki' a jest okazja z ktorej stanelam ponownie przed
trapiacym mnie zagadnieniem istoty mojej wiary. Moje zdanie o
spowiedzi pozostaje jednak niezmienne. Sa sprawy w moim zyciu
ktorych za nic w swiecie nie bede szeptac ksiedzu ani tez
komukolwiek innemu. Sa to albo sprawy ktorych zaluje ale nie
przejda mi przez gardlo i koniec, albo takie ktore kosciol uwaza za
naganne a ja nie - w tym drugim przypadku spowiedz i tak bylaby nie
wazna bo zal nie szczery.

[solaris31]

no dobrze, ale po co mieszasz kwestię własnych kłopotów z komunią
dziecka?

chcesz pogadać na ten temat - ok, ale nie zasłaniaj się komunią
dziecka. sądzę, że bardziej Ci przeszkadzają te inne sprawy niż same
przygotowania do komunii. sądzę, że w pierwszym poście oszukujesz
sama siebie...

[lipsmacker]

Nie rozumiem w jakim sensie oszukuje siebie? Bo nie jestem
przykladna katoliczka godzaca sie na kazy wymog kosciola? O tym to
ja doskonale wiem, szarpie sie ze swoja wiara od dobrych 20stu lat
bo wiele w niej widze absurdow, jednak w Boga wierze i wierzyc bede.

[solaris31]

>Nie rozumiem w jakim sensie oszukuje siebie?

bo zamiast napisać wprost post o swoich wątpliwosciach i tym, co Ci
nie leży, zamiast zatytułowac na przykład - mam wątplwiosci, nie
chodze do spowidzi, albo coś w tym stylu - to piszesz o komunii
dziecka, a potem ni z gruchy, ni z pietruchy przechodzisz do sedna
problemu. czyli do własnych kłopotów z wiarą i jej zasadami.

[lipsmacker]

No niestety nie moge oddzielic tych dwoch faktow: 1. dziecko idzi do
komunii 2. ja mam klopoty z wiara i ejj zasadami. Bo gdyby dziecko
nie szlo do komunii nie musialabym zastanawiac sie czy wogole wierze
w sens tej komunii czy tez nie. Jak dla mnie - wiara to wiara a
kosciol to instytucja, dla mnie czesciowo zbedna. Nie chce jednak
narzucac wlasnych przekonan dziecku i dlatego dziecko do komunii
idzie a ja siedze w lawce co tydzien i zastanawiam sie co ja tam
robie.

[solaris31]

nie myśl, że Cię jakoś osądzam albo coś w tym stylu... masz na tyle
powazny problem, ze nie możesz chyba mówic o sobie, że jesteś osobą
wierzącą... gdybys była wierząca, rozumiałabyś wiele - a z Twoich
wypowiedzi wynika, ze nie rozumiesz i sama idea jest Ci niesłuszna i
jakby obca. jesteś więc niekonsekwentna zarówno w słowach, jak i w
działaniu. pamietaj tylko, że to Ty jestes wzorem dla swojego
dziecka. nie ksiądz i nie nabożeństwo. tylko Ty. zastanów się, czego
tak naprawde chcesz. a jeśli sie zdecydujesz - no to wykaż sie
konsekwencją w działaniu.

wciąż uważam, że masz większy problem ze soba niż z tymi mszami co
niedzielę ale jeśli już dyskutujemy o instytucji kościoła, to i
ja - wierząca i praktykująca katoliczka czasem oddzielam sprawy
wiary od instytucji. widzę, co jest nie tak - ale to mi nie
przeszkadza na tyle, żeby uczestniczyć w życiu mojego kościoła. po
prostu - wiem swoje i tyle. ale wierzę w to, co wierzę, a nie w to,
co mi pasuje. przymuję wszystkie zasady, nawet te, przeciw którym
sie czasem buntuję. ale tak to już chyba musi być - albo się cos
przyjmuje i konsekwentnie realizuje, albo nie ma sobie co zawracac
głowy. wszystko - albo nic. ale oczywiście, z zachowaniem własnego
intelektu i zdroworozsądkowego myślenia. wyciagania wniosków i
patrzenia na to, co jest złe.

a co do spowiedzi - no ja spowiadam sie Bogu, nie księdzu
wychodzę z założenia, że ksiądz i tak zaraz zapomni a mówiąc
już serio - w spowiedzi przed księdzem chodzi właśnie o to, żeby
przełamac swój wstyd za to, co się zrobiło. gdybys spowiadała sie
tylko Bogu, w cichej modlitwie na łące - byłoby łatwiej. a tak -
trzeba przełamać ten wstyd....trudne to bardzo...ale trzeba sie
umiec przyznać - nie tylko przed sobą - do czegoś, co się zrobiło...
i choćby to jest przykład na to, że jednak nie wszystko rozumiesz.

myślę, że trzeba sobie na kilka pytan odpowiedzieć... przemyśl to -
powodzenia!

[lipsmacker]

W porzadku, z tym ze wedlug Ciebie moje odrzucanie niektorych cech
wiary katolickiej wogole wyklucza wiare sama w sobie, a z tym nie
moge sie zgodzic. Mozna przeciez wierzyc w Boga nie wierzac w caly
szereg towarzyszacych elementow proponowanych przez kosciol,
katolicki tudziez dowolnie inny.

Jednoczesnie bedac wzorem dla mojego dziecka nie jestem JEDYNYM jego
wzorem i uwazam ze nie tylko moge ale powinnam mu umozliwic szukania
wlasnej drogi. Konsekwencja w stylu 'mamie sie nie do konca podoba
ten kosciol katolicki a wiec nie pojdziesz do komuni synku' to
traktowanie dziecka jako nieodrebnej czesci mnie samej.

[solaris31]

W porzadku, z tym ze wedlug Ciebie moje odrzucanie niektorych cech
> wiary katolickiej wogole wyklucza wiare sama w sobie, a z tym nie
> moge sie zgodzic.

ale ja tego nigdzie nie napisałam. i sie akurat w tej kwestii
zgadzam - bo odrzucanie czegos tam nie ma związku z wiara jako
taką. ale odrzucając cokolwiek nie jestes jednak katoliczką - blizej
Ci do prostestantów. wierzysz - ale nie po katolicku, raczej
właśnie na kształt protestantów, ewangelików - to są wyznania
łagodniejsze niż sam katolicyzm - ale wciaz chrześcijańskie przecież.

mnie się podoba to, że Twoje wątpliwości nie mają odzwierciedlenia
na dziecku. ono samo kiedys też coś wybierze.

[szyszunia11]

lipsmacker napisała:

Moje zdanie o
> spowiedzi pozostaje jednak niezmienne. Sa sprawy w moim zyciu
> ktorych za nic w swiecie nie bede szeptac ksiedzu ani tez
> komukolwiek innemu. Sa to albo sprawy ktorych zaluje ale nie
> przejda mi przez gardlo i koniec, albo takie ktore kosciol uwaza za
> naganne a ja nie - w tym drugim przypadku spowiedz i tak bylaby nie
> wazna bo zal nie szczery.
>

no i to juz sa sprawy miedzy Toba a Bogiem. Z tego, co piszesz, to poszukujesz, a to znaczy, ze tak naprawde On Ciebie poszukuje
mysle, ze przydalaby Ci sie dobra ksiazka (bynajmniej nie akurat o spowiedzi, tylko o Bogu) lub madry rozmowca. Nie sadze by forum, zwlaszcza to forum Ci pomoglo w tej sprawie, bo tu generalnie do religii stosunek lekcewazacy przewaza.
powodzenia w poszukiwaniach!

[tabakierka2]

szyszunia11 napisała:

> >
>
> no i to juz sa sprawy miedzy Toba a Bogiem. Z tego, co piszesz, to
poszukujesz,
> a to znaczy, ze tak naprawde On Ciebie poszukuje
> mysle, ze przydalaby Ci sie dobra ksiazka (bynajmniej nie akurat o
spowiedzi, t
> ylko o Bogu) lub madry rozmowca.

osobiście polecam wyjazd tygodniowy do Taize (są takie wyjazdy także
dla rodzin) - to wspólnota ekumeniczna łącząca wyznawców Chrystusa
(katolików, prawosławnych...). Ja tam odnalazłam siebie, wielu moich
znajomych również znalazło odpowiedzi na nurtujące ich pytania, a
przede wszystkim modlitwa w duchu Taize ma trochę inny charakter,
wielbi sie Boga głównie śpiewem, uczestniczy w nabożeństwach. Trudno
opisać wrażenia, trzeba to przeżyć.

[mika_p]

Tak. To straszne, że katolik musi co tydzień uczestniczyć we Mszy świętej.
Przecież mógłby w ogóle się w kościele nie pokazać przez cały rok, w żadną
niedzielę. To tylko kwestia miejsca zamieszkania.

[lipsmacker]

Przeczytalas to co chcialas przeczytac. Zastanawiam sie po prostu
dlaczego w jednym kraju da sie dziecko przygotowac do komunii w
2godz tygodniowo przez 3mies, a w innym potrzebne jest 3 godz
katechezy + 2 godz w niedziele + godzine rozanca tygodniowo przez 9
miesiecy?

Jesli uwazasz ze wymogi nie sa plynne to odpowiedz mi dlaczego przy
chrzcie nikt nie wymagal od nas swiadectwa slubu (mamy koscielny), a
chrzestna jednego z synow jest innego wyznania (kosciol grecko-
ortodoksyjny), co rowiez nie stanowilo problemu? Mozliwe by to bylo
w Polsce?

[morekac]

a
> chrzestna jednego z synow jest innego wyznania (kosciol grecko-
> ortodoksyjny), co rowiez nie stanowilo problemu? Mozliwe by to bylo
> w Polsce?
Znam przypadek, że chrzestna jest prawosławna. Tu, w Polsce.

[angazetka]

W Polsce możliwe jest bycie świadkiem chrztu, jesli ma się inne
wyznanie (co to jest Kościół grecko-ortodoksyjny?) - a na Podlasiu
często po prostu chrzestnym. Z zaświadczeniem o slubie też róznie
bywa, ale w sumie rozumiem, po co ono jest potrzebne przy chrzcie.
Wymogi są, oczywiście płynne, róznią się pewnie nawet między
parafiami.

[solaris31]

nie gniewaj się, ale Ty chyba nie chodzisz do kościóła

msze nie trwaja 2 godzin.
różaniec nie trwa godziny. i nie przez 9 miesięcy - tylko w
październiku. bo październik to miesiąc Maryjny.

i jeszcze jedno. kościól grecko-katolicki to to samo wyznanie co
rzymski. te same dogmaty, te same zasady, zwierzchnictwo papieża i
tak dalej. jedna jest tylko różnica - liturgia. w kościele rzymskim
zachodnia, a w kościele greckim - bizantyjska. i owszem, jest to o
czym piszesz możliwe w Polce.

[lubie.garfielda]

Rozumiem, że katolik powinien coniedzielę się pojawić w kościele ale
dlaczego w konkretnym budynku i o konkretnej godzinie? W końcu
Wszechmocny jest wszędzie!
I pamiętam z własnego przygotowania do komuni - ksiądz żądał by
dzieci przygotowujące się do komuni stały na tej mszy przed ławkami
(matka mi nie chciała w to uwierzyć, twierdziła że się przesłyszałam)

A tak pozatym - czy w waszych parafiach nie ma czegoś takiego jak
masz św. szkolna w tygodniu po południu?

[kali_pso]

Różaniec odmawia się w Kosciele w październiku, nie wiedziałaś?
Kto Ci naopowiadał, że przez 9 miesięcy?

Uwielbiam, kiedy ludzie w moim otoczeniu posyłaja swoje dzieci do
Komunii. Lubię to, bo wielu ciekawych rzeczy mozna się dowiedzieć-
ostatnio wprost zaniemówiłam z wrażenia, jak dowiedziałam się , że
znajomi, którzy nie chodza do Koscioła, bo NIE( on deklaruje się
jako ateista) zdecydowali się na to, aby ich syn do Komunii poszedł-
i juz sarkają, że ksiądz w niedzielę spotkań sobie zażyczył...nóz
się w kieszeni otwiera...a u nas nie jest najgorzej- nie ma
wyznaczonej godziny na mszę, spotkania co miesiąc po południu w
niedzielę, różaniec TYLKO w październiku i to bez karteczek czy
obowiązkowych wpisów w zeszycie. Ale niektórym nigdy nie dogodzi
się, nigdy...



> gdzie liczylo sie dziecko a nie to co robia lub nie robia rodzice.



Tobie się chyba coś pomyliło, albo masz powazne luki w wiadomościach-
Komunia to nietylko sprawa dziecka, to również swoisty egzamin dla
rodziców i życia duchowego w rodzinie. Ale z tego co napisałaś
widać, że u Was tej wspólnoty brakuje, dlatego tak Cię dziwi fakt,
że ksiądz wymaga obecności rodziców na mszach.

[lipsmacker]

Nie wiem jak nazwac kosciol grecko-ortodoksyjny po polsku. Po
angielsku tak wlasnie mowia: Greek orthodox. Papieza nie uznaja.

Do kosciola chodze - pomodlic sie, a na msze faktycznie rzadko.
Jesli komunia to test dla rodzicow jak ktos napisal to przykro mi
ale ze mnie przykladu nie bedzie. Wiara nie jest dla mnie
rownoznaczna z instytucja kosciola a dziecko posylam do komunii
dlatego ze nie chce przesadzac o jego przekonaniach. Moze beda
zgola odmienne od moich, nie widze powodu zabraniania mu komunii
ktorej pragnie ze wzgledu na moje przekonania i braki jako
katoliczki.

[solaris31]

też nie wiem, co to za kościół, ale na pewno jeśli nie uznaja
papieża, nie można o nim pisać - grecko-katolicki. nawet jeśli
dodasz - ortodoksyjny. zresztą, to jest te zmniej istotne w całym
wątku.

komunia to sakrament. dar od Boga. dar dla dziecka i jego rodziny.
niestety dla Ciebie ma inne znaczenie. skoro nie widzisz się w roli
przewodnika dziecka po wierze, skoro nie chcesz uczestniczyć w
przygotowaniach, a jednocześnie nie chcesz dziecku zabraniać - to
może znajdź kogoś, kto to zrobi. strasznie się w tym wszystkim
miotasz...

a tak w ogóle - polecam Ci rozmowy z dominikaninami. nie chodzi o
to, żebyś się "nawróciła " - ale o to, żebyś odzyskała jakiś spokój
i równowagę, bo strasznie się męczysz z tym wszystkim.

wiara katolicka jest bardzo, bardzo trudna... nie jest łatwo...
szczególnie w dzisiejszych czasach...

[mgla_jedwabna]

Czyli Grecki Kościół Prawosławny. W Polsce go siłą rzeczy nie ma.

Kościół Rzymsko-Katolicki ma jednego zwierzchnika "na cały swiat" w Rzymie, natomiast Cerkwie Prawosławne są autokefaliczne tzn. nie ma jednego wspólnego międzynarodowego zwierzchnika. Najwyższymi władzami są więc zwierzchnicy krajowi. Tak więc mamy Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny, analogicznie rosyjski, grecki itd. Z punktu widzenia doktryny jest to to samo wyznanie.

Kościół Grecko-Katolicki to wynalazek wyłącznie polski. Taka "hybryda" - z grubsza rzecz biorąc, obrządek prawosławny i katolicka podległość papieżowi.

[mgla_jedwabna]

O, przepraszam, doczytałam właśnie w wiki, że koscioły grecko-katolickie są również poza Polską (generalnie Europa południowa i wschodnia).

[solaris31]

O, przepraszam, doczytałam właśnie w wiki, że koscioły grecko-
katolickie są rów
> nież poza Polską (generalnie Europa południowa i wschodnia).

wiesz, lepiej nie czytaj ju ztej wikipedii same bzdury tam
piszą - akurat w tym temacie.

można prędzej powiedzieć, że koscioły greckokatolickie / a raczej
sobory lub cerkwie/ są również w Polsce. szczególnie na terenach
przygranicznych, w Polsce wschodniej i południowowschodniej, gdzie
zmieniały sie granice i migrowała ludność pochodzenia ukraińskiego.

[solaris31]

>Kościół Grecko-Katolicki to wynalazek wyłącznie polski.

alez absolutnie nie! kościół greckokatolicki jest kościołem
ukraińskim, zwlaczanym zresztą przez całe lata przez prawosławie na
terenach dzisiejszej Ukrainy, dawnego ZSRR. grekokatolicy to niemal
wyłącznie wierni pochodzenia ukraińskiego, łemkowskiego lub
bojkowskiego. Polacy nie są grekokatolikami. inna nazwa cerkwii
greckokatolickiej to - unicka albo bizantyjsko - ukraińska.

[angazetka]

> alez absolutnie nie! kościół greckokatolicki jest kościołem
> ukraińskim,

Ale powstał dzięki unii brzeskiej z 1596 r., zawartej w
Rzeczpospolitej Obojga Narodów. W tym sensie jest to polski
wynalazek.

[solaris31]

dlatego napisałam wyżej nazwę - unicki ale wyznawcy tego kościoła
nigdy nie byli pochodzenia polskiego. nie wydaje mi się więc /mimo
wszystko/, żeby w takiej sytuacji można było mówić o kościele
greckokatolickim jako o wynalazku polskim.

[angazetka]

Byli obywatelami Polski. W czasach zawierania unii o narodowości
trudno było mówić, a na dzisiejszym pograniczu polsko-bialorusko-
ukraińskim trudno o niej mówić do dziś. Kościół unicki jest zatem po
prostu dziedzictwem I RP.

[solaris31]

no i co z tego , że byli obywatelami? narodowość to jedno,
obywatelstwo drugie. Polacy przez lata nie mieli obywatelstwa
polskiego podczas zaborów, a mimo to jakos Polakami zostali.

dzisiejsi wyznawcy kościoła greckokatolickiego w Polsce też są z
dokumentów Polakami. ale narodowośc i pochodzenie mają ukraińskie.
tak się składa, że mam przyjaciółkę unitkę, Polkę od wielu pokoleń -
ale pochodzenia ukraińskiego - więc i infromacje z pierwszej ręki.

[angazetka]

> no i co z tego , że byli obywatelami? narodowość to jedno,
> obywatelstwo drugie

To właśnie napisalam post wyżej. Też się trochę znam na wyznaniach,
na problemach na linii narodowość-obywatelstwo więcej niż trochę i
wiem, że tu nie ma jednoznacznych podziałów.

[solaris31]

no to jakos może źle zrozumiałam, wszak pierwsza godzina w nocy się
zbliża

z pewnością o jednoznaczności mówić nie można - ale akurat znani mi
unici nie maja problemów z samookreśleniem się. prędzej Bojkowie i
Łemkowie. ale nie Ukraińcy.

[angazetka]

Faktem jednak jest, że w spisiem powszechnym do narodowości
ukrainskiej przyznało się jakieś 10% domniemanych Ukraińców. No, ale
to temat na inną rozmowę, i tak ładny OT tu zrobiłyśmy

[solaris31]

prawda i w zakresie offtopu i w zakresie spisu.

[sueellen]

A ja po raz ostatni spowiadałam się 19 lat temu - właśnie przed pierwszą komunią
i pamiętam to jak dziś. Ba, nawet pamiętam część wyklepanej formułki. Stałam z
koleżankami przed konfesjonałem i naradzałyśmy się co powiedzieć, żeby było
wiarygodnie. No normalnie uzgadniałyśmy zeznania jak przed przesłuchaniem,
ośmioletnie kryminalistki.

[lubie.garfielda]

No normalnie uzgadniałyśmy zeznania jak przed przesłuchaniem,
> ośmioletnie kryminalistki.

nomen omen Boskie!!!

[solaris31]

ja podobnie pamiętam piewszą spowiedź

i choćby z tego powodu uważam, że spowiedź i komunia w wieku lat 9
to nieporozumienie. to za wcześnie.

[tabakierka2]

solaris31 napisała:

> ja podobnie pamiętam piewszą spowiedź
>
> i choćby z tego powodu uważam, że spowiedź i komunia w wieku lat 9
> to nieporozumienie. to za wcześnie.

ja pamiętam rachunek sumienia - siedziałam z mamą w kuchni i
spisywałam na kartce wszystkie moje grzechy, żeby żadnego nie
zapomnieć. Później, po spowiedzi podarłam kartkę...jakoś mi zapadła
w pamięci ta chwila.
Odnośnie komunii w wieku 9lat - pamietacie historię dzieci z Fatimy?
(chyba Łucja uparła się na przyjęcie komunii wcześniej niż
jej 'przysługiwało'? - myślicie, że te dzieciaki były dojrzalsze?)

[angazetka]

Takie cyniczne osmiolatki?

[solaris31]

nie sądze, że cyniczne po prostu - za młode nie zdające sobie
sprawy z powagi sytuacji - nazwij jak chcesz dzieci nie sa
cyniczne - tylko myślą jak dzieci

[lubie.garfielda]

Bardziej cyniczna wg mnie była moja koleżanka która rzuciła hasło że
należy przed pierwszą spowiedzią przeprosić panią wychowawczynię (a
było to jeszcze przed powrotem krzyży do szkół)... poszłyśmy stadnie
i po latach muszę przyznać że miałyśmy szczęście, że nasza pani nie
jest komunistką ideową.

[solaris31]

czy Ty chodziłas ze mną do klasy ?

my tez stadnie przepraszaliśmy wychowawczynię - w sumie to sie do
dzisiaj zastanawiam, za co, ale dobra - poszliśmy może chodziło
o jakiś aspekt wychowawczy -pojęcia nie mam w każdym razie, też
mieliśmy szczęście, bo pani nie była komunistką ideową, a takich w
szkołach wtedy nie brakowało... jak i kapusiów, którzy donosili
milicji i bezpiece, które dzieci do komunii idą... a potem kłopoty w
pracy, nachodzenie w domach.. ech,co za czasy...

[lubie.garfielda]

Jestem w takim wieku że zanim doszłam do ósmej klasy krzyże już
były, więc nie bałabym się kablowania i nieprzyjemności dla rodziców
a raczej bury od nauczycielki za niepotrafienie oddzielenia sakrum
od profanum

[solaris31]

mój ojciec miał burę w pracy za moją komunię, za bierzmowanie już
nie, bo czasy się zmienili

[jowita771]

> jak i kapusiów, którzy donosili
> milicji i bezpiece, które dzieci do komunii idą...

Ta milicja i bezpieka to jacyś debile musieli być, bo wystarczyło się przejść w
komunijna niedzielę pod kościół.
Nie wszędzie było tak źle, mój dziadek był członkiem partii, chociaż nie
angażował się. Piastował dyrektorskie stanowisko, a jego dzieci były ochrzczone
i do komunii poszły normalnie.

[solaris31]

Ta milicja i bezpieka to jacyś debile musieli być, bo wystarczyło
się przejść w
> komunijna niedzielę pod kościół.

niekoniecznie nie wszystki edzieci przystępowały do komunii w
swoich parafiach,czy ze swoją klasą. w mojej klasie kilkoro dzieci
poszło do komunii po cichu, w innej parafii, żeby zminimalizować
zaintersowanie służb. mój kuzyn - milicjant - brał ślub kościelny po
kryjomu, na wiosce, bez orszaków i tak dalej. przebierali się w
zakrystii, a na ślubie kościelnym była tylko najbliższa rodzina -
dosłownie kilka osób. za to reszta gości bawiła sie już na weselu,
po ślubie cywilnym młodzi pojechali na zdjęcia - no cos długo ich
nie było

ale owszem, nie wszędzie było tak źle, myślę, że wiele zależało od
regionu i od służalczości danego oficera.

[brzydula_betty]

lipsmacker napisała:
A kto mial zaprotestowac jak tu wszystkie i tak rowno lataja do tej
spowiedzi co rusz? Chyba ja jedna, a ja tu jestem nowa, stanowie i
tak obiekt kuriozalny z roznych powodow, moj prostest bylby jak
ladowanie obcych na plebani.

Ty miałaś zaprotestowac skoro nie zgadzasz się z nakazem pójścia rodziców do
spowiedzi. Inne się zgadzają więc nie protestują, ty się nie zgadzasz ale się na
to godzisz bo się boisz księdza czy jak?

lipsmacker

[attiya]

zgadzam się z Tobą - w Polsce to jakieś chore wynaturzenie z tą komunią...
akurat na temat przygotowań wiem coś - przygotowań w innych krajach - w USA w JC
trwa to około 4 m-ce - raz w tygodniu - 2 godziny, dobrze aby obydwoje rodzice
byli na spotkaniu ale jak nie uda im się no to trudno...
W Walii spotkania trwają w polskiej szkółce i zaczynają się około lutego. Raz w
tygodniu - bo raz w tygodniu jest ta polska szkółka. Msza i później pogadanka z
księdzem. Obecność rodziców mile widziana, bo po zakończeniu spotkania są
organizowane zabawy dla dzieci z poczęstunkiem. Każdy z rodziców coś przywozi i
robią - jak pogoda pozwoli piknik. Spotkanie miłe i przyjemne. W jednym
uczestniczyłam. Rodzice razem z dziećmi czynnie uczestniczyli w pogadance pt.
"Jak wyobrażam siebie w czasach Jezusa Chrystusa" Nikt nie chciał skończyć
spotkania bo rozmowy były na takim poziomie, że aż ksiądz chwalił wszystkich po
spotkaniu. Na koniec jest egzamin zaliczający a raczej takie spotkanie. Gdzie
każdy musi na kilka pytań odpowiedzieć, odmówić jakaś modlitwę, i opowiedzieć
swoimi słowami co to komunia, co ten sakrament nam da itp. Żadnych 200 czy
więcej pytań do wykucia na blachę.
Czyli tak jak wyżej - te 9-cio miesięczne przygotowania, obowiązkowe spotkania o
danej godzinie w kościele, karteczki i inne cuda to naprawdę tylko chyba w
Polsce. Nie dziwota, że niektórzy mówią, że katolicyzm najbardziej wynaturzony
jest tylko w Polsce.

[evee1]

Moim zdanie to tez przegiecie i nie ma to nic wspolnego z "prawdziwa
wiara", a raczej z sztywnym podejsciem niektorych ksiezy. Tym
bardziej, ze jak same piszecie w roznych parafiach jest roznie,
czyli nie jest to scisla dyrektywa polskiego episkopatu.
W innych krajach podleglych przciez temu samemu papiezowi dzieci tez
przygotowywane sa do komuni i chodza na rozne spotkania, ale jest
zdecydowanie przyjemniejsze . Rodzice sa zachecani do udzialu w
tych przygotowaniach, ale nie ma zadnych nakazow, ze trzeba/musza
itd.
Parafie tez maja pewna dowolnosc jezeli chodzi o sposob w jaki te
przygotowania i sama komunia sa organizowane. U mojego syna w
szkole/kosciele bylo nawet tak, ze dzieci oddzielnie przystepowaly
do sakramentu spowiedzi, a dopiero w kolejnym roku - do komunii.
Ja jestem katoliczka i do kosciola chodze co tydzien, bo lubie tam
chodzic. Nie tylko dlatego, ze tam sie spotykam z Bogiem, ale takze
dlatego, ze bardzo lubie panujaca tam atmosfere wspolnoty. Ale
mieszkam za granica.

[mal_art]

Nie powiedziałabym, że katolicyzm w Polsce jest wynaturzony, tylko po prostu
taki mamy "bagaż kulturowy" - związany z faktem, że kościół jest miejscem, gdzie
wypada się pokazać, chrzcić, brać ślub, nawet jeśli nie bardzo się wierzy. Po
prostu wypada. Kościół, o ile wiem, nad tym, że tylko wypada, ubolewa i niekedy
próbuje to zmienić, problem, że trafionych inicjatyw jest za mało jak na tłumy
ludzi właściwie obojętnych religijnie, którym wypada.
Ja też jestem mamą dziecka komunijnego, też po pierwszym spotkaniu mam mieszane
uczucia... Niestety w naszej parafii (bo tu niestety najwięcej od parafii
zależy) ksiądz nie traktuje rodziców po partnersku, uważa, że on wie najlepiej,
jak powinna wyglądać uroczystość, stroje dzieci, przygotowanie... Zgoda, on na
to patrzy co rok i wie, jakie rozwiązania się dotąd sprawdziły, ale chciałabym
mieć nieco wiecej wpływu na kształt tego przygotowania, żeby było może bardziej
tak, jak napisała Attiya - rozmowy i rozumowanie - a nie bezmyślne wkuwanie
formułek prawd wiary (jakby ktoś miał pomysł na wytłumaczenie 8-latkowi sensu
przykazania "nie cudzołóż", to proszę się podzielić). Żeby modlitwa nie była
odklepaniem wyuczonego niezrozumiałego tekstu, tylko rozmową z Bogiem, najlepiej
własnymi słowami. Ja tego próbuję uczyć dziecko w domu, ale za eksperta od spraw
religii ono uznaje siostrę katechetkę, więc już wie, że wyklepanie wierszyka
jest ważniejsze. A nie zaczęłam dyskusji o tych sprawach również dlatego, że
na spotkaniu dyskutowano gorąco o tak ważkich problemach, jak stroje dzieci -
przy czym ksiądz prezentuje postawę ignorującą całą kulturową, świecką otoczkę
tego święta i twierdzi, że wybór został już dokonany i nie ma o czym gadać.
Uprzedził też, że bez ważnych powodów (np. dziecko w szkole na terenie innej
parafii) nie udzieli zgody na komunię dziecka w innym kościele. Czyli choćbyśmy
nie wiem jak protestowali, niewiele uda się nam zdziałać.
Obowiązek chodzenia na niedzielne msze, różaniec w październiku, gorzkie żale w
Wielkim Poście mnie nie odstrasza, bardziej martwią mnie comiesięczne katechezy
dla rodziców w takich godzinach, które mi z pewnych względów nie odpowiadają.

[jowita771]

> (jakby ktoś miał pomysł na wytłumaczenie 8-latkowi sensu
> przykazania "nie cudzołóż", to proszę się podzielić).

Zakonnica, która przygotowywała mnie do komunii, miała sposób taki:
Zapytała, kto z dzieci ma drugiego tatusia. Zgłosiłam się, kazała mi wstać.
Potem powiedziała, że cudzołożenie to jest właśnie to, co robią moi rodzice i
jest to grzech śmiertelny za który się idzie do piekła, więc moi rodzice tam
właśnie trafią. Szkoda, że byłam wtedy nieśmiałą ośmiolatką, nawet zbyt
nieśmiałą, by opowiedzieć to mamie. Ustawiłaby babsko do pionu aż miło.
Ja jestem w podobnej sytuacji do mojej mamy, więc takie ograniczone zakonnice
również chciałyby mnie wysłać do piekła, dlatego oszczędzę mojej córce słuchania
tych bzdur.
Swoją drogą, jakim trzeba być pyszałkiem bez odrobiny pokory, żeby twierdzić, że
ktoś pójdzie do piekła.

lipsmacker

[mariolka55]

Uwazam sie za katoliczke, aczkolwiek pretendowanie do tego tytulu
> przez cale moje zycie uslane jest murami w ktore wale lbem. Lubie
> chodzic do kosciola wtedy kiedy jest pusty albo jest w nim garstka
> modlacych sie, lubie siedziec lub kleczec wtedy i rozmawiac z
> Bogiem. Nie lubie mszy niemodernizowanych od wiekow, nudnych jak
> flaki z olejem, wysluchiwanych w tlumie nie zawsze domytych
> dewotek. Nie zgadzam sie spowiadac sie ksiedzu, wychodze z
> zalozenia ze Bog i tak wie co zrobilam. Teraz bede do tego
> zmuszona, bedzie to farsa bo nie bede sie przeciez wynaturzac przed
> obcym facetem ktory sam grzeszy na lewo i prawo.


mam dokładnie tak samo

mnie Komunia czeka za 3 lata i już mnie ściska ze złości na samą myśl
u nas podobnie,co niedziela do kościoła z kartką do podpisania
do tego różańce,jakies wręczania na mszy przez rodziców,kupa pytań, nauki i
stresu dla małych jeszcze dzieci,jakby nie mozna było tego zrobić w innej
formie,bardziej przyjaznej dzieciom
no i właśnie co? chyba trzeba na rok z wyjazdów weekendowych zrezygnować?
cała ta Komunia to jedna wielka farsa,imprezy,prezenty coraz droższe

[tabakierka2]

mariolka55 napisała:

>
> cała ta Komunia to jedna wielka farsa,imprezy,prezenty coraz
droższe
>

Mariolko, bardzo, bardzo wiele zależy od tego, czy rodzice z Komunii
zrobią farsę.

[attiya]

oj ja Cię Tabako proszę nie pisz takich rzeczy
Naprawdę nie wszystkim rodzicom zależy za sukience a la Barbie i na zebraniu co
najmniej 50 tysięcy zł od gości.
Dziwne, że Polacy za granicą nie robią takich szopek - no po prawdzie i nie
wszyscy w Polsce robią takie szopki. Dziadkowie, chrzestni, obiad z dwóch dań i
papa. A później rozmowa z dzieckiem o wydarzeniach dnia gdy przyjął nowy
sakrament. Sory - ton ie rodzice wymyślili 284 pytania, wszystkie modlitwy do
zaliczenia i opisanie swoimi słowami na czym polega przykazanie "Nie pożądaj
żony bliźniego swego". Tego rodzice nie wymyślili. Nie wiedziałam, że bycie
katolikiem sprowadza się do obowiązkowego stawienia się z dzieckiem trzy razy w
tygodniu w kościele - bo pan ksiądz kazali. Aha - o godzinie 16:00. A że się
pracuje do 17:00 to pana księdza gó... obchodzi. "Ksiondz" ważniejszy niż praca.
A już szczególnie ważniejsze to co powiedział.

[kali_pso]

i opisanie swoimi słowami na czym polega przykazanie "Nie pożądaj
żony bliźniego swego".


A według Ciebie jak to powinno wyglądać- dziecko ma zakuć na pamięć
i nawet nie wiedzieć o co chodzi w tym przykazaniu? No, rzeczywiście
dążmy do tego, aby plotło coś bez zastanowienia, byleby powiedziało
i odbębniło swoje. Pamietam, jak z synem analizowalismy każde
pytanie, każde przykazanie, bo siostrze w szkole to do głowy nie
przyszło- może sie wstydziła a może własnie oczekuje sie, aby to
rodzice z dzieckiem usiedli i porozmawiali o tym, czego sie uczy?

[attiya]

a dlaczego analizowałaś z synem słowo po słowie? Bo mundrej siostrze nie
przyszło w szkole to do głowy...
Ciekawe dlaczego w przypadku opisanym przeze mnie wyżej takie sprawy przychodzą
jednak polskim księżom w parafiach za granicą? Tam im się chce a tu nie za
bardzo? Tam można z komunii zrobić święto a tu się robi farsę.

[tabakierka2]

attiya napisała:

> oj ja Cię Tabako proszę nie pisz takich rzeczy
> Naprawdę nie wszystkim rodzicom zależy za sukience a la Barbie i
na zebraniu co
> najmniej 50 tysięcy zł od gości.

ale ja tak nie twierdzę.
Napisałam, że bardzo wiele zalezy od podejścia rodziców. I za czasów
kiedy ja miałam Komunię (93rok) zdarzało się, że rodzice wysyłali
córeczkę do fryzjera, mała miała lekki makijaż (powaznie!!!) suknię
prawie balową - Komunia była pewnie okazją do pokazania się,
zaprezentowania, otrzymania kosztowanych (jak na tamte czasy)
prezentów.


> Dziwne, że Polacy za granicą nie robią takich szopek - no po
prawdzie i nie
> wszyscy w Polsce robią takie szopki.

dokładnie!
część robi z Komunii farsę, bo nie bardzo wie o co 'w tym wszystkim
chodzi'.

"Ksiondz" ważniejszy niż praca

tu nie o księdza chodzi, attiyo, bo nie dla księdza się do kościoła
chodzi.

[attiya]

skoro nie dla księdza to w takim razie po co te karteczki, podpisywanie listy,
sprawdzanie czy obydwoje rodzice przyszli do kościoła.
Bóg zdaje się nie odhacza listy obecności.
Poza tym i za moich czasów co niektórym już odbijało (pierwsza połowa lat
80-tych) Ale jeszcze królował wtedy rozsądek. Jeszcze...

[tabakierka2]

attiya napisała:

> skoro nie dla księdza to w takim razie po co te karteczki,
podpisywanie listy,
> sprawdzanie czy obydwoje rodzice przyszli do kościoła.
> Bóg zdaje się nie odhacza listy obecności.
>

Nie wiem, może odhacza

attiyo, nie wiem, po co te karteczki - osobiście byłam wściekła,
kiedy musiałam iść do spowiedzi przedślubnej z karteczką - dla nas
to było powiedzmy upokarzające bo i tak byśmy poszli, wiadomo.
Niemniej, skoro takie mają wymagania, trudno, ostatecznie korony nam
z głów nie spadły. Trochę traktowanie dorosłych ludzi jak dzieci,
ale z drugiej strony te wszystkie 'uniki' i pomysły dorosłych jak
obejść np. spowiedź są również dziecinne...
zapytaj księdza po co te karteczki.

[attiya]

sory ale nie widzę powodu aby mnie tak traktować....Dzieckiem nie jestem, uników
nie robię
Co do tego czy Bóg odhacza czy nie listę obecności to obawiam się, że nie po to
on syna na ziemię posłał aby w jego imieniu taki cyrk tu teraz robiono....Wierz
mi, nie po to jest wiara aby stawiać sie co tydzień pokornie w kościele....To
akurat ludzie wymyślili nie Bóg - ten to w neibie bezsilnie palce gryzie patrząc
jak jego wiarę ludzie wynaturzają

[maurra]

attiya napisała:
> skoro nie dla księdza to w takim razie po co te karteczki, podpisywanie listy,
> sprawdzanie czy obydwoje rodzice przyszli do kościoła.

bo ma katolików za kombinatorów, których do posłuszeństwa nakazom wiary można
zmusić tylko metodą zdobywania kolejnych karteczek z pieczątkami, że się
faktycznie było/widziało/spowiadało/zaliczyło.

[evee1]

tabakierka2 napisała:
> Mariolko, bardzo, bardzo wiele zależy od tego, czy rodzice z
Komunii
> zrobią farsę.
Tak, ale bardzo wielu rodzicow robi i nawet jezeli Twoje dziecko w
tym nie uczestniczy, to na to patrzy.
U nas jak doszlo do omawiania strojow komunijnych (w UK to bylo), to
ksiadz oswiadczyl, ze dzieci maja sie dobrze czuc i nie narzuca
nikomu co ma na siebie zalozyc. Oczywiscie dzieci byly ubrane
odswietnie, biale sukienki, biale koszule, garniturki, itd, ale
jeden chlopiec byl w zwyklej bluzie. Nie wiem dlaczego (raczej
ideowo, niz z biedy - jego tata mial zwyczaj chodzic w spodniach w
pomaranczowe paski ), ale nikt go nie wytykal palcami, nikt nie
mial pretensji. A juz ostatnia osoba byloby nasz ksiadz!

[tabakierka2]

evee1 napisała:


Oczywiscie dzieci byly ubrane
> odswietnie, biale sukienki, biale koszule, garniturki, itd, ale
> jeden chlopiec byl w zwyklej bluzie. Nie wiem dlaczego (raczej
> ideowo, niz z biedy - jego tata mial zwyczaj chodzic w spodniach w
> pomaranczowe paski ), ale nikt go nie wytykal palcami, nikt nie
> mial pretensji. A juz ostatnia osoba byloby nasz ksiadz!

wszystko fajnie, tyle, że to bardzo wazny dzień, powinno się przyjść
ubranym odświętnie, nie mówię, żeby wydawać jakieś wielkie kwoty,
ale schludnie, czysto, po prostu elegancko - tak, żeby okazać
wyglądem szacunek, bo to sakrament. U nas w parafii wszystkie dzieci
przyjmują Komunię w albach - wszystkie wyglądają tak samo, są równe.

[evee1]

tabakierka2 napisała:
> wszystko fajnie, tyle, że to bardzo wazny dzień, powinno się
przyjść
> ubranym odświętnie, nie mówię, żeby wydawać jakieś wielkie kwoty,
> ale schludnie, czysto, po prostu elegancko - tak, żeby okazać
> wyglądem szacunek, bo to sakrament.
Moze powinno, ale moze on z jakichs powodow nie mogl, czy nie
chcial. Eleganckim ubiorem mozna wyrazac szacunek, ale jego brak
niekoniecznie oznacza brak tego szacunku. Zalezy jaki kod spoleczny
sie uznaje i stosuje.

[attiya]

tabakierka2 napisała:


> wszystko fajnie, tyle, że to bardzo wazny dzień, powinno się przyjść
> ubranym odświętnie, nie mówię, żeby wydawać jakieś wielkie kwoty,
> ale schludnie, czysto, po prostu elegancko - tak, żeby okazać
> wyglądem szacunek, bo to sakrament. U nas w parafii wszystkie dzieci
> przyjmują Komunię w albach - wszystkie wyglądają tak samo, są równe.

widzisz Tabako i właśnie takie myślenie też nakręca ten biznes.
Bo ciągle będę wracać do komunii w Walii i w Usa. Tam widocznie nikt nie odbiera
schludnego, czystego ubrania jako czegoś nie teges. Nikt w garniturach nie
lata, tym bardziej w sukniach mini-weselnych.
Naprawdę nie wiedziałam, że szacunek okazuje sie w tym dniu zakładając albę ....
Tam wystarczy biała bluzka i dżinsy

[kali_pso]

> Tam wystarczy biała bluzka i dżinsy


No i co z tego?
Żeby przeżyć właściwie ten dzień koniecznie trzeba udowadniac, że
on niczym szczególnym nie rózni się od innych dni w roku? To zdaje
się normalne, że ludzie i strojem podkreślają rangę wydarzenia? Ale
może to jest nienormalne- dzinsy i t-shirt na wszystkie okazje To
juz wolę moją zaściankowość

[attiya]

a poźniej płacz i zgrzytanie zębami, że kasę się wydaje na imprezę....To trzeba
się zastanowić czy ważniejsze jest przeżycie duchowe czy sukienka
Dla mnie osobiście nie strój czyni uroczystość czymś wyjątkowym
No ale dla niektórych jest to element nieodzowny aby móc coś przeżyc

[tabakierka2]

attiya napisała:

> a poźniej płacz i zgrzytanie zębami, że kasę się wydaje na
imprezę....To trzeba
> się zastanowić czy ważniejsze jest przeżycie duchowe czy sukienka
> Dla mnie osobiście nie strój czyni uroczystość czymś wyjątkowym
> No ale dla niektórych jest to element nieodzowny aby móc coś
przeżyc

nie, attiya, kultura wymaga żeby w pewne miejsca i w pewnych
okolicznościach ubierać się w określony sposób, np. do opery,
teatru, na własny ślub, Komunię, bierzmowanie trzeba ubrać się
stosowanie do okazji. Nikt nie mówi o niewiadomo jakim wydatku,
dziecko w dżinsach również Komunię otrzyma, ale to jest bardzo ważna
uroczystość i należy się odpowiednio ubrać. Na rozmowę
kwalifikacyjną do pracy w biurze też nie pójdziesz w dresie i
adidasach, bo najnormaniej w świecie to nie jest strój biurowy.

[attiya]

Tabako - przestań !
Babcia opowiadała mi, że przed wojną do komunii chodziło się w sukience około
kolana. W sukience, w której szła co tydzień do kościoła. W sukience, w której
była wcześniej na ślubie jakiegoś kuzyna. Moja mama gdy szła do komunii - mam
nawet jej zdjęcie z komunii opowiadała coś podobnego. Nie pochodziła z jakiejś
biednej rodziny - z bogatej też nie, ale wtedy nie wymagano specjalnego stroju
bo to jakaś super specjalna okazja. Byłam na komunii w Walii. Podobnie. Dzieci
było około20-stu. W tym połowa to dzieci polskie. Żadne nei było w sukience
komunijnej, w albie, w garniturze. Od jedno w sukience hmmm takiej w miarę
skromnej za kolana, niektóre dziewczynki w spódniczkach, chłopcy w białych
bluzeczkach i dżinsach, jeden chłopiec miał spodnie od garnituru i białą bluzkę.
Sory - uparcie będę powtarzać, że te suknie, alby i garnitury to li i jedynie
wymysł polskiego katolicyzmu. Bo niby dlaczego za granicą nikt nie uważa, ze tu
potrzebny jest specjalny strój a tam wystarczy przyjść ubranym czysto i
schludnie. Poza tym dlaczego moja babcia, mama nie miały wypasionego stroju -
oki - mama miała komunię po wojnie - ciężkie czasy itepe.
I nie porównuj komunii do ślubu - zresztą bywałam na ślubach gdzie panie miały
skromne sukienki - niekoniecznie wyglądające na ślubne i też było oki. No i
skoro sama napisałaś, że dziecko w dżinsach też otrzyma komunię to jednak nie
strój jest tu najważniejszy.

[attiya]

attiya napisała:
zjadło mi kawałek tekstu
> Poza tym dlaczego moja babcia...
...mogła iść w sukience, w której chodziła co tydzień do kościoła ? Dlatego, że
na szczęście wtedy jeszcze myślano o przeżyciach duchowych a nie o strojach
ponoć godnych aby w nich przeżywać ten sakrament.

[angazetka]

> > Poza tym dlaczego moja babcia...
> ...mogła iść w sukience, w której chodziła co tydzień do
kościoła ? Dlatego, że
> na szczęście wtedy jeszcze myślano o przeżyciach duchowych a nie o
strojach ponoć godnych aby w nich przeżywać ten sakrament

A to już od rodziców dziecka zależy, co będzie ważniejsze w tym
dniu - najpiękniejsza nawet suknia czy sama Komunia.

[tabakierka2]

attiya, nie chce mi się cytować ani spierać z Tobą - zupełnie nie
rozumiesz, co mam na myśli.
Odświętny strój to taki w którym chodzisz 'od święta', czyli nie
strój codzienny.

Nie wiem, jak jest w Walii, bo nigdy nie byłam, ale dzieci we
Włoszech, w Polsce, w Hiszpanii, Portugalii, Niemczech chodzą do
Komunii ubrane odświętnie, czyli elegancko i stosowanie do okazji,
co nie znaczy, że mają mega wypaśne (drogie!) ciuchy.

p.s moja babcia i moja mama szły do Komunii ubrane w sukienki
skromne, ale komunijne - babci sukienka (zdjęcie widziałam, to był
rok ok. 44)była biała i takie same miały inne dziewczynki (chłopcy
też byli na bialo ubrani), w przypadku mamy zdecydowanie trend był
inny (dziewczynki sukienki białe przed kolanko + podkolankówki
wszystko bardzo skromnie, chłopcy czarne garniturki, krótkie
spodnie, białe podkolanówki).

[angazetka]

> dziecko w dżinsach też otrzyma komunię to jednak nie
> strój jest tu najważniejszy.

Podobnie jak człowiek w dresie wejdzie do teatru, prawda? Ale jednak
przyjęło się, by do teatru chodzić w stroju nieco bardziej
eleganckim. Taka konwencja. Tak jak się przyjęło, by "komuniści"
byli ubrani odświętnie - możliwe, że tylko w Polsce, no ale mówimy
tu właśnie o Polsce. Walia może mieć własne zwyczaje.
BTW u mnie i mama, i babcia, miały sukienki typowo komunijne, zgodne
oczywiście z panującymi wtedy trendami.

[tabakierka2]

angazetka napisała:

> Tak jak się przyjęło, by "komuniści"
> byli ubrani odświętnie - możliwe, że tylko w Polsce, no ale mówimy
> tu właśnie o Polsce.

zdedydowanie nie tylko w Polsce - we Włoszech, Hiszpanii, Portugalii
i Niemczech dzieci też mają komunijne stroje (czasem alby) - wiem,
bo widziałam na własne oczy. W Walii nie byłam, nie wiem, nie
widziałam.


> BTW u mnie i mama, i babcia, miały sukienki typowo komunijne,
zgodne
> oczywiście z panującymi wtedy trendami.

u moich tak samo.

[kali_pso]

NIKT nie twierdzi tutaj, że stój jest najważniejszy.
Strojem podkreśla się tylko wyjatkowośc tego dnia, nie samo
przyjęcie Komunii, no litościiii, nie potrafisz tego rozróżnić?
W Polsce jest taki komunijny dress code i tyle.
Jesli ktos poważnie podchodzi do spraw wiary, to i piekna sukienka
komunijna mu tego nie przesłoni. Problem jest wtedy, gdy
reprezentuje się podejście części społeczeństwa- z blichtrem na
zewnatrz a pustką wewnątrz, no to można się pogubić, ale nie
rzucałabym wszystkich do jedngo worka.

[attiya]

no i może pora to zmienić, co?
jak i wiele innych dziwnych ponoć polskich=katolickich zwyczajów

[tabakierka2]

attiya napisała:

> no i może pora to zmienić, co?
> jak i wiele innych dziwnych ponoć polskich=katolickich zwyczajów


no, możemy np. również do ślubu chodzić w dżinsach - co za różnica w
sumie, w biurze siedzieć w dresie, na imieniny iść w klapkach, jeść
obiad w stroju kąpielowym - wszystko to wbrew panującej etykiecie.

[attiya]

hmmm nigdzie nie pisałam, że odświętnym strojem jest dres albo strój kąpielowy -
nie popadajmy w przesadę

[tabakierka2]

attiya napisała:

> hmmm nigdzie nie pisałam, że odświętnym strojem jest dres albo
strój kąpielowy
> -
> nie popadajmy w przesadę

nie popadam - ja nie twierdzę, że napisałaś.
Twierdzę natomiast, że obowiązuje nas pewna etykieta i, że są
miejsca/sytuacje w których nie wypada ubrać się w strój codzienny.
Attiya, kumata jesteś, wiesz, co mam na myśli.

[attiya]

no chyba jestem
tzn tak mi się zdaje
albo inaczej - chciałabym aby tak było
no wiesz - po prostu dla mnie strój odświętny to nie tylko sukienka wypasiona za
1000 zeta (choć może i więcej albo mniej ale nie jestem na bieżąco z cenami
sukienek)

[tabakierka2]

attiya napisała:


> no wiesz - po prostu dla mnie strój odświętny to nie tylko
sukienka wypasiona z
> a
> 1000 zeta (choć może i więcej albo mniej ale nie jestem na bieżąco
z cenami
> sukienek)

dla mnie zdecydowanie sukienka za 1.000zł nie jest odpowiednim
strojem dla dziecka idącego do Komunii np. Z tego, co się orientuję
alba u nas w parafii kosztuje coś koło 200zł (nowa, od krawcowej), a
za używaną (użytą w dniu Komunii i w Białym Tygodniu) można zapłacić
koło 70-100zł a i za darmo czasami biedniejsze rodziny dostają.

[attiya]

rzecz gustu....wolę jednak dziecko w spodniach i koszuli (analogicznie
spódniczka) a nie w czymś a la worek

[kali_pso]

U nas w parafii wszystkie dzieci
przyjmują Komunię w albach - wszystkie wyglądają tak samo, są równe


A mnie się te sukmany zupełnie nie podobają.
U nas chłopcy mają jednakowe garnitury, dziewczynki- jednakowe
sukienki, chociaż na korzyść alb przemawia ich cena, niewątpliwie.

[tabakierka2]

kali_pso napisała:


>
> A mnie się te sukmany zupełnie nie podobają.
> U nas chłopcy mają jednakowe garnitury, dziewczynki- jednakowe
> sukienki, chociaż na korzyść alb przemawia ich cena, niewątpliwie.


alby naszym dzieciakom szyje krawcowa z parafii - są bardzo ładne,
delikatne, proste. wyglądają odświętnie. Nie ma rewii mody, nie ma
podkreślania, że ktoś jest 'lepszy' bo go stać na taką czy inną
sukienkę 'balową'.

[jowita771]

W parafii mojej mamy też ksiądz zarządził sukienki skromne, żeby się nikt nie
wyróżniał. Problem był taki, że cena tej sukienki u księdza była taka, jak za
wypasioną, więc biedniejsi rodzice mieli problem. Z początku rodzice kupowali od
starszego rocznika, ksiądz najpierw grzmiał, ale racjonalnego argumentu,
dlaczego nie wolno, nie miał, więc wymyślił sposób - sukienki co roku różnią się
nieco.

[jowita771]

Aha, a księdzu tak zależy, ponieważ od każdej sukienki dostaje dolę.

[mariolka55]

Cytat Z początku rodzice kupowali od
starszego rocznika, ksiądz najpierw grzmiał, ale racjonalnego argumentu,
dlaczego nie wolno, nie miał, więc wymyślił sposób - sukienki co roku różnią się
nieco.



CytatAha, a księdzu tak zależy, ponieważ od każdej sukienki dostaje dolę.

oczywście,przecież to kościelny biznes ,zakonnice szyją

[kali_pso]

U nas wcale nie zakonnice, tylko zaprzyjaźniona, świecka firma

[tabakierka2]

jowita771 napisał:

> W parafii mojej mamy też ksiądz zarządził sukienki skromne, żeby
się nikt nie
> wyróżniał. Problem był taki, że cena tej sukienki u księdza była
taka, jak za
> wypasioną, więc biedniejsi rodzice mieli problem. Z początku
rodzice kupowali o
> d
> starszego rocznika, ksiądz najpierw grzmiał, ale racjonalnego
argumentu,
> dlaczego nie wolno, nie miał, więc wymyślił sposób - sukienki co
roku różnią si
> ę
> nieco.

jesli tak faktycznie jest, to bardzo brzydko.
U nas, z tego,co wiem, starsze roczniki odsprzedają młodszym za
niewielką opłatą albo rodzice zostawiają albę dla młodszego
rodzeństwa. Czasem zdarza sie, że dziecko ma albę z innej parafii (
róznią się detalami) ale nie ma problemu, bo nie chodzi o naciąganie
na niepotrzebne koszty.

[mariolka55]

> U nas w parafii wszystkie dzieci
> przyjmują Komunię w albach - wszystkie wyglądają tak samo, są równe
>

u nas na szczęście też

[mariolka55]

>Tak, ale bardzo wielu rodzicow robi i nawet jezeli Twoje dziecko w
>tym nie uczestniczy, to na to patrzy.

dokładnie
a quady na komunie to nieporozumienie,zresztą ja ogólnie wróg quadów

[marzeka1]

"mnie Komunia czeka za 3 lata i już mnie ściska ze złości na samą myśl"- serio
to przymus z wpisem do akt posłać dziecko do komunii???? Bo dla mnie pisanie
czegoś takiego i takie podejście to dulszczyzna czystej wody. Po prostu nie
chcesz w tym uczestniczyć, nie posyłasz dziecka i tyle, a tu fundujesz sobie
złość w imię czego??? Czegoś, co nie jest dal ciebie żadną wartością, a robisz,
bo odruch stadny.

"chyba trzeba na rok z wyjazdów weekendowych zrezygnować?
> cała ta Komunia to jedna wielka farsa,imprezy,prezenty coraz droższe
> "- przerażajacy sposób rozumowania, mam za sobą 2 komunie, żadna farsa, żadne
drogie prezenty, goście tylko, ci których widzieć chciałam. Mieszasz to, co
niektórzy robią z komunii, z tym, czym ona powinna
być.
U mnie w mieście jest też możliwość komunii w Wielki Czwartek przez Wielkanocą,
po południu w dzień ustanowienia sakramentu dzieci przyjmują komunię, nie ma
cyrków,fet, następny dzień Wielki Piątek.

Myślenie, jakie prezentujesz jest zaściankowowe, niczym Hiacynta Bukiet z jej
"co ludzie powiedzą".

[mariolka55]

Po prostu nie
> chcesz w tym uczestniczyć, nie posyłasz dziecka i tyle, a tu fundujesz sobie
> złość w imię czego??? Czegoś, co nie jest dal ciebie żadną wartością, a robisz,
> bo odruch stadny.

nie odruch stadny,chcę posłac dziecko do Komunii i samo dziecko podejrzewam też
bedzie chciało już chodzi na religię
chodzi mi o tą wkurzającą otoczkę Komunii trwająca kilka miesięcy z wszelkim
przymusami i nakazami samego księdza
zamęczania i stresowania dzieci tysiącami pytań i egzaminami
z czego większość się szybko zapomina
można by to było zrobic w bardziej przyjazny dla dzieci sposób.
mozna by trochę zaufać rodzicom (podpisywania kartek obecności na mszy)
można by było z rodzicami rozmawiać,a nie prezentowac postawę jestem proboszczem
i ja wiem najlepiej.

[kali_pso]

cała ta Komunia to jedna wielka farsa,imprezy,prezenty coraz
droższe



Dla mnie to już jest Urban Legend normalnie
Nie wiem, w jakich Wy się środowisku obracacie, ale nie przypominam
sobie, aby w klasie syna były jakies licytacje prezentami i wyścig,
kto lepsze i droższe przyjęcie urządzi i da jakie prezenty-
wiekszość odbyła sie w domu a prezenty? Nawet nie wiem, kto co
dostał, syn zdaje się też nie
No ale wiele zalezy od nastawienia rodziców, jesli w Komunii widzi
się tylko przeszkodę w swobodnym weekendowaniu, to rzeczywiście
trzeba później sobie odbić- super wypasionym mini weselem lub quadem
dla progenitury...żałosne to jest w sumie, ale mnie chyba bardziej
bawi niż złości

[tabakierka2]

kali_pso napisała:


> No ale wiele zalezy od nastawienia rodziców, jesli w Komunii widzi
> się tylko przeszkodę w swobodnym weekendowaniu, to rzeczywiście
> trzeba później sobie odbić- super wypasionym mini weselem lub
quadem
> dla progenitury...żałosne to jest w sumie, ale mnie chyba bardziej
> bawi niż złości

też tak twierdzę!
bardzo wiele zalezy od tego, jak ten Dzień rozumieją rodzice/rodzina
dziecka i jaki komunikat to dziecko od nich otrzyma.

[beznickova]

> "Rodzice maja sie
> oprzec pokusie wyspania sie raz w tygodniu"

Yyyy....

[attiya]

beznickova napisała:

> > "Rodzice maja sie
> > oprzec pokusie wyspania sie raz w tygodniu"
>
> Yyyy....
>
>

o to to to....też z lekka mnie to ubawiło....bo pewnie rodzice cały boży rok w
domu siedzą, do pracy nie chodzą, wstają o 10 albo i później a nie o 5 nad ranem....
chciałoby się napisać dobitnie ale powstrzymam się i napiszę tylko - głupie
gadanie kogos kto nei zna realiów życia dzisiejszego

[czar_bajry]

Niestety w ostatnich latach księża i katecheci zamiast zająć się przygotowaniem
dzieci do tego wydarzenia, starają się "nawrócić" całą rodzinę.
Moja córka w tym roku ma bierzmowanie- masakra

[mariolka55]

>Niestety w ostatnich latach księża i katecheci zamiast zająć się przygotowaniem
> dzieci do tego wydarzenia, starają się "nawrócić" całą rodzinę.

tylko ze to efekt przynosi odwrotny

[tabakierka2]

czar_bajry napisała:

> Niestety w ostatnich latach księża i katecheci zamiast zająć się
przygotowaniem
> dzieci do tego wydarzenia, starają się "nawrócić" całą rodzinę.
>

wiesz, moja kuzynka kilka lat temu grzmiała, że każą jej uczyć
dziecko modlitwy 'Zdrowaś Mario', gdzie są słowa 'i błogosławiony
Owoc Żywota Twojego, Jezus' - dziecko przyszło do niej, żeby mu
wyjaśniła, a ona niedość, że sama nie wiedziała, to jeszcze była
cała wściekła, że jej dziecko ma sie modlitw uczyć

[szyszunia11]

tabakierka2 napisała:

> czar_bajry napisała:
>
> > Niestety w ostatnich latach księża i katecheci zamiast zająć się
> przygotowaniem
> > dzieci do tego wydarzenia, starają się "nawrócić" całą rodzinę.
> >

jezeli tak, to uwazam, ze dobrze robia

[tabakierka2]

szyszunia11 napisała:


>
> jezeli tak, to uwazam, ze dobrze robia

i szkoda, że dopiero w ostatnich latach

[mal_art]

A wiesz, że dla 8-latka słowa "błogosławiony Owoc żywota Twojego" są dość trudne
w wymowie? Zwłaszcza, jak nie bardzo wie, co oznaczają? Byłam świadkiem, jak
pewien ksiądz, podczas rekolekcji, nakrzyczał na chłopca, który zaciął się
wymawiając te słowa - po prostu zaczął się biedak jąkać przy mikrofonie. Byłam
oburzona podejściem księdza i na jego szczęście to nie ja byłam tego dzieciaka
opiekunką, bo gdybym była, to odpowiedziałabym mu równie "miło", jak on zwrócił
się do tego chłopca. Nie zważając na ołtarz i obecność innych dzieci,
nauczycieli i rodziców. Bo jeśli dzieciak czegoś się w tej sytuacji nauczył, to
na pewno nie prawidłowej modlitwy "Zdrowaś Mario", tylko tego, że w kościele
krzyczy się na ludzi i ich upokarza. Niestety, tak też bywa w polskim Kościele

[tabakierka2]

mal_art napisał:

> A wiesz, że dla 8-latka słowa "błogosławiony Owoc żywota Twojego"
są dość trudn
> e
> w wymowie? Zwłaszcza, jak nie bardzo wie, co oznaczają?

wiem, domyślam się.
Tylko ja nie uderzam w dziecko, bo 'co ono winne' tylko w matkę.
Widzisz, kobieta 35letnia deklarująca sie jako katoliczka powinna
znać znaczenie tych słów i je dziecku wyjaśnić, a skoro nie zna i
nie potrafi, to coś tu nie tak i jednak chyba należałoby również
całą rodziną włączyć w przygotowania do Komunii dziecka.