zmęczona jestem...

[misiowa83]

to już prawie dwa lata mijają,odkąd urodził się mój synek.Był moim
wymarzonym dzieckiem,po dłuuugiej,trwającej prawie 17 lat przerwie
(bardzo wcześnie urodziłam córkę,teraz jest dorosła)Tak więc siedzę
w domu i,wstyd się przyznać,mam już dość.Wiem,wyjdę na wyrodną
matkę,ale...przez te miesiące wszystko robiłam sama.Nikt oprócz mnie
nawet małemu nie zmienił pieluchy,nie wykąpał,no może mąż,kilka
razy.Do małego też wstawałam ja.Mieszkamy od roku na wsi,dość daleko
od znajomych czy przyjaciół,całymi tygodniami jestem sama z
małym,nie mam do kogo się odezwać.Jestem potwornie
zmęćzona,najchęniej wyjechałabym na kilka dni...ale to tylko
marzenie...uwielbiam mojego synka i naprawdękocham z nim
przebywać,ale czuję się wypalona...czy jestem złą matką???

[w_miare_normalna]

Nie jesteś, moja 16 miesięczna jest tak żywa, tak absorbująca, że nie
raz mam ochotę pieprznąć drzwiami i już nigdy nie wrócić.
Od kiedy ją zobaczyłam, pokochałam najbardziej na świecie, do
jakiegoś tam czasu było ok, ale od kiedy skończyła rok sobie po
prostu nie radze, mój partner wraca z pracy ok.18 czyli mała powoli
się szykuje do kąpieli i spania, spędza z nią mało czasu, w weekendy
wcale nie jest lepiej, załatwia jakieś swoje sprawy, albo odpoczywa,
więc wszystko przy małej robię ja,Gdybym się zastanowiła to chyba na
palcach jednej ręki policzyłabym ile razy ją przewinął.I to pewnie
wtedy gdy byłam w szkole bo nie miał wyboru. Jestem zmęczona, krzycze
non stop, dziś pierwszy raz dostałą solidnego klapsa, a i to nie
przyniosło skutku.Wszystkie znajome, a to powyjeżdżały, a to
dzieciate i czasu nie mają, a to zapracowane, więc siedzę sama, nie
licząc wyjazdów do mamy raz w tygodniu.Nie raz kiedy idę spać, ze
świadomością, że młoda obudzi mnie o 3 w nocy to myślę sobie jak by
to było gdyby tej ciąży nie było, żeby tak cofnąć czas, ale później
się ganiam i wynajduje tyle plusów bycia mamą. Codziennie uśmiechy,
zabawy, spacery i tak sobie myślę, że nie mogłoby jej nie być,
przecież tak ją kocham.A że żywa ? Cóż .. z wiekiem pewnie to minie i
nie raz jeszcze kochana zatęsknimy za tymi czasami )
Trzymaj się

[misiowa83]

a w ogóle to mężczyżni nie rozumieją,że możemy być zmęczone...jak
to,przeciez cały dzień siedzisz w domu?!!" a że mają
poprane,posprzątane,ugotowane,dziecko przypilnowane to już się nie
liczy,samo się zrobiło...niedawno powiedziałam mężowi,ile kosztuje
niania czy choćby lepszy żłobek-to był bardzo zdziwiony,że tak
drogo...powinien istnieć jakiś klub dla matek,z bezpłatnymi
opiekunkami,kawiarnią,basenem,salonem kosmetycznym,restauracją
itp.gdzie można by było za niewielką opłatą członkowską odwiedzić
kosmetyczkę,zjeść obiad,wreszcie przygotowany i podany przez
KOGOŚ,pogadać wreszcie normalnie,oczywiście z transportem,od i do
domu,żeby nie utykać się z wózkiem po autobusach...ehhh,marzenia!

[ewcia-k26]

Faktycznie to tylko marzenia, ale jakie piękne

[w_miare_normalna]

Albo chociaż takie klubiki malucha w każdym mieście, tak jak w Anglii
prowadzisz dziecko na 3-4 godzinki dziennie za darmo.
W tym czasie mogłabym zrobić dużo rzeczy, wypocząć, odwiedzić
kosmetyczkę-solarium-fryzjera, albo nawet poleniuchować w domu, no i
nawet robotę na pół etaty można by podjąć.U nas w Poznaniu nie ma
czegś takiego, dowiadywałam się i niestety ..

[ewcia-k26]

Wiem z doświadczenia, że to straszne uczucie mieć "dość" własnego
dziecka. Mój synek potrafi tak skutecznie dać mi w kość, że tracę
niemal chęć do życia. Szczególnie gdy mąż wychodzi jak mały śpi i
wraca jak mały już dawno śpi. Takie stany mijają po kilku dniach.
Jeśli to możliwe warto odnowić znajomość z jakąś koleżanką (nawet
jeśli nie ma dzieci). Wybrać się z dzieckiem na spacer w miejsce,
gdzie rzadko chodzimy. Wieczorem, mimo zmęczenia zrelaksować się.
Posiedzieć dłużej w wannie z maseczką na twarzy i jakimś fajnym
zapachowym płynem do kąpieli. Spędzić dzień po prostu inaczej.
Potrzebujemy co jakiś czas jakiejś odmiany prawda? A swoją drogą
prawdą jest, że całkiem niedługo zatęsknimy do tych czasów. Już nigdy
nie będziemy mogły spędzać tak wiele czasu z własnym dzieckiem i
obserwować jak każdego dnia się zmienia i dorasta

[misiowa83]

tak,tylko czasem chciałabym pospacerować SAMA,żeby złapać odrobinę
oddechu,nie biegać za uciekającym dzieckiem i koncentrować się
głównie na tym,żeby czegoś sobie nie zrobiło.Już w ogóle nie czuję
się KOBIETĄ-jestem jakimś dziwacznym stworem,wiecznie upaćkanym
jedzeniem,w rozciągniętym swetrze,bo i tak nikt nie widzi,ze sporą
nadwagą-dojadanie po dziecku,bo szkoda wyrzucić,a na ćwiczenia brak
siły,bo wieczorem padam na pysk(mały chadza spać po 22)a rano muszę
wcześnie zwlec się z wyra,bo trzeba zrobić śniadanie mężowi,kanapki
do pracy a o 7.30 wstaje synek.Włosy w "wiecznym" kucyku-do fryzjera
chodzę trzy razy do roku,a i to z największym trudem,o kosmetyczce
już zapomniałam.Libido ZEROWE!!!Seks może dla mnie nie
istnieć.POTRZEBUJĘ JEDNEGO,SŁOWNIE JEDNEGO DNIA W TYGODNIU-TYLKO DLA
SIEBIE!!! czy naprawdę tak trudno to zrozumieć???!!

[errmaris]

JAkbym czytala o sobie

[daisy]

> siły,bo wieczorem padam na pysk(mały chadza spać po 22)a rano muszę
> wcześnie zwlec się z wyra,bo trzeba zrobić śniadanie mężowi,kanapki
> do pracy a o 7.30 wstaje synek.Włosy w "wiecznym" kucyku-do fryzjera


Łatwo to zrozumieć i nawet można coś na to zaradzić. Zacznij od tego, żeby to
mąż wstawał pierwszy i robił śniadanie dla siebie i dla ciebie, żebyś po wstaniu
mogła zająć się tylko dzieckiem i sobą. No wybacz, ale ja bym trochę pogoniła
takiego faceta jak twój (do roboty). Za to jeden dzień weekendu tylko
"tatusiowy", bez odwołania. To się da zrobić, tylko trzeba trochę szacunku dla
siebie samej i swojego życia!!!

[grace.4]

sama dzieci nie zrobilas i wiem!!!! jak sie czujesz. przestalam byc
perfekcyjna, ni latam wiecznie ze scierka.sprzatam jak wszyscy pojda
spac, a rowniez zachecam synka do pomocy.jest czysto ale sie nie
swieci, wole wyjsc z domu nawet na pol dnia,zeby nie spedzac go w
domu,zawsze to odmiana , ktorej ty potrzebujesz. jesli chodzi o
dzien dla mnie mowie pare dni wczesniej,ze mam wychodne ,zawsze mam
aprobate albo oznajmiam,ze mam dzien pieknosci i kisne w lazience
zamykajac szczelnie drzwi,relaksujac sie, w koncu nie spieszac...
wazne sa te chwile, musisz zatrudnic meza do wspolpracy. musicie sie
razem wspierac i pomagac. czasami czytajac niektore posty robi mi
sie przykro i jednoczesnie dziekuje Bogu,ze mialam tyle szczescia. a
narzekam z reguly

[dorotamakota1]

A myślałaś o pójściu do pracy?
Masz to w planach?
Bo te nawet pół etatu było by dla Ciebie najlepszym wyjściem.
Ewentualnie uprzedzić męża i zarezerwować sobie sobotę na wyjście.
Chociaż jeden dzień należy Ci się jak psu buda

misiowa83...

[sabka22]

Naprawde wstajesz rano żeby mężowi śniadanie do pracy zrobić?
A co on niepełnosprawny jest???

Nie dosyć że masz wszystko na głowie to jeszcze mężusiowi kanapki
rano....boszzz jak ja takie coś czytam to mnie skręca!

[papiki]

Misiowa, Ty robisz śniadanie mężowi??? Jak mojemu kawę zrobię to się
cieszy i mi dziękuje A jak obiadu nie ma, to są bary (dla córki
mam zapasy obiadowe w zamrażalniku).

Ja też mam taką sytuację jak Ty (nikła pomoc od kogokolwiek, daleko
od znajomych, po prostu jestem sama - i tak prawie trzy lata) i
podobne stany emocjonalne. Tyle tylko, że mąż zdaje sobie sprawę, że
ja nie siedzę sobie w domu, bo lubię. Wiele się zmieniło odkąd córka
poszła do przedszkola. Mam czas na zakupy bez pośpiechu, na
poleniuchowanie bez wyrzutów sumienia. Chciałabym jeszcze wrócic do
pracy, na pół etatu, rozmawiałam z szefem, ale jest zastój w
zamówieniach i nic do roboty. Ale i tak szykuję się do kolejnej
ciąży. Zdaję sobie sprawę, że to wiąże się znowu z siedzeniem w
domu, ale może przy dwójce dzieci będzie inaczej.

Włosy układam codziennie, maluję się, żadnych porozciąganych ubrań -
robię to nie tylko dla swojego lepszego samopoczucia, ale także dla
córki, żeby widziała ładną, zadbaną i zadowoloną (hehe) mamę.

[dare-czka]

mam czasem(czesro)takie odczucia jak ty.Zmeczenie,wieczne
niewyspanie,brak wolnej chwili zeby w spokoju wypic kawe,wiecznie w
biegu,ale z drugiej strony przeciez to nie bedzie wiecznie
trwalo,nasze dzieci dorosna i bedziemy to wspominac z lezka w
oku...zobaczysz....I tez czasem nie czuje sie jak kobieta,zakladam
co rano ten sam dres,wlosy w kucyk i heja do przodu!

[beliska]

Jestem bardzo zmęczona i ostatnio b.znerwicowana. Sama z młodą od urodzenia, mąz w delegacjach a od wiosny za granicą. Mieszkamy na wsi od kilku lat, ale nie do konca jest to moje miejsce na ziemi i prócz oczywistych plusów typu ogród, nuda zabija niestety.
Nie rozumiem jednak za bardzo, jak mozna dopuścic do tego, by źle czuć się we własnej skórze, zaniedbać. Po urodzeniu młodej, kilkumiesięcznym pobycie w klinice, jak tylko dalam radę jako tako chodzić, polazłam/bo pójściem tego nazwac nie mozna/ do najbliższego fryzjera.
Owszem czasem nie mam czasu i sił, by zrobic sobie paznokcie, ale bez przesady Mozna chodzic w dresie i często chodzę, ale to może byc fajny dres, do tego lekki makijaż w 2minuty, perfumy dodające energii i juz się lepiej człowiek czuje. Nigdy w zyciu nie wstawałam przed mężem, by mu kanapki zrobic. Jak miałam dobry dzień, to robiłam wieczorem i do lodówki. Jak jest w domu, dzielimy obowiązki i zupełnie nie odczuwam, że mam młodą, która jest bardzo absorbującym dzieckiem od urodzenia.
Weź się w garśc kobieto Pogadaj z mężem, zadbaj o siebie, zaproś przyjaciół na jesienne wiejskie ognisko i moze rozejrzyj za pracą, bo bycie kura domową nie za bardzo Ci sprzyja. Zastanów się, czy nie masz depresji, czy to tylko znużenie i zmęczenie.
Rozejrzyj się też wśród sąsiadów, bo moze tuz za płotem masz fajnych ludzi. Mam super sąsiadów i dziś ostatkiem sił wzięłam w końcu jęczącą od rana młoda pod pachę i poszłam za płot, zakłócać senne niedzielne popołudnie. Postawili piwo, dali smazone rydze, a młoda szalała w domu pełnym ludzi. Mnie się nawet za bardzo gadac nie chciało, ale wiedzą, że po prostu mam czasem dośc.
Staram się jak mogę, by dac radę, nie zwariować i doskonale wiem, że bycie non stop tylko z dzieckiem moze wyjśc bokami bez względu na to, jak mocno się je kocha.
Pozdrawiam

[anja0123]

Kilka rad:
- po pierwsze: wychowac meza!!!!!!!! Co to za argument, ze on
pracuje? Ty tez, i to o wiele ciezej!!! Moj maz, mimo ze pracuje
zarobkowo na caly etat, a nie, tak jak ja, na pol, w takim samym
stopniu wieczorami i w weekendy zajmuje sie dziecmi, wstaje do nich
w nocy nawet czesciej, niz ja, prawie zawsze podaje ostatnia
wieczorna butelke, czesciej, niz ja, czyta starszemu na dobranoc i
td. Potrafi przy dziecku wszystko, i nie tylko przy dziecku -
gotuje, pralke laduje, podloge myje, no dobra, tylko koszul sobie
nie umie sam uprasowac. A kiedy po drugim dziecku przez trzy
miesiace bylam w depresji, pracowal wieczorami i po nocach, a w
dzien zajmowal sie dziecmi, a ja dochodzilam do siebie. I co, facet
nie moze? - moze, tylko musi mu sie chciec i czuc za swoje dzieci
taka sama odpowiedzialnosc, jaka czuje matka.
- po drugie - wychowac meza
- po trzecie - wychowac meza itd....
- po czwarte - zadbac o zdrowy i spokojny sen dziecka (jesli sypia
zle). Tez sie da!
- po czwarte - nawiaz kontakt z innymi mamami z dziecmi w podobnym
wieku. Umawiacie sie na pol dnia, dzieci sie razem bawia, a wy
gadacie i pijecie kawe. Bardzo pomaga zaladowac baterie!
- po piate: - zadbac co jakis czas o chwile dla siebie. W sobote
rano wysylasz meza z dzieckiem po zakupy, a ty idziesz do fryzjera.
- poza tym - mysl pozytywnie. Dzieci dorastaja tak szybko! Ani sie
obejrzysz, a Twoje dziecko bedzie starsze, zacznie chodzic do
szkoly, a Ty bedziesz miala wiecej czasu dla siebie.
Powodzenia!

[qsko]

Też jestem za wychowaniem męża. Mój wstaje rano, bierze małą pod pachę,
robi śniadanie. Wyprowadza psa i zawozi starsze do szkoły. Jeśli wraca
i nie ma obiadu, to zawija rękawy i gotuje. W końcu to nasze wspólne
życie i wspólne dzieci.
A spać nauczyłam się nawet jak mi chodzą po głowie, ale to 12 lat
praktyki.

[leneczkaz]

bardzo mi się podoba .. ta praktyka

[vivall]

ja też się przyłączam do zmęczonych mam.
żyć mi się nie chce. najpierw siedziałam w domu ze starszą córką. jakoś czas
leciał. teraz starsza poszła do przedszkola i jestem z młodszą. siedzę w domu,
nic mi się nie chce, o nic nie dbam, wszystko mnie denerwuje, drażni. drę gębę
na dziewczynki, na męża, na wszystkich dookoła. mam pretensje nie wiadomo o co.
mąż ciągle w delegacji, że przyjeżdża na weekendy. wiecznie brak czasu, brak kasy.
wiem, że robię źle, że krzywdzę dzieci, ale nie mogę nad tym zapanować. czasami
sobie myślę, trzeba było zostać singielką, jestem straszną matką, nie nadaję się
do tego. ostatnio stwierdziłam, że najlepiej dla wszystkich by było jakbym
zniknęła z tego świata.
a gdzieś tam w głębi serca słyszę głos... ciesz się z dzieci, bo te chwile nigdy
nie wrócą. ciesz się, bo niedługo dzieci odfruną ci z domu...

[batutka]

to normalne, ze majac male dziecko jestes zmeczona
masz do tego prawo - mysle, ze nie ma mamy, ktora ma motorek w tylku i ktora
jest na wysokich obrotach, usmiechnieta przez cale dnie codziennie
ja kocham swoje dziewczyny nad zycie, ale czasem tez mialabym ochote pobyc sama,
odpoczac, zeby nikt i nic mi glowy nie zawracal
normalka

[anja0123]

Proponuje wizyte u psychiatry. To nie zlosliwosc, ale naprawde dobra
rada - antydepresanty pomagaja na takie nastroje. Po co sie tak
meczyc?

[batutka]

ja jeszcze dodam,, ze jestem mama dwojki dzieci rok po roku, wiec lekko nie jest
ale ja mysle o sobie - na pewno nie wstawalabym rano robic mezowi kanapki, bo
sam am raczki i sobie robi, on wie, ze ja sie napracuje w ciagu dnia wiec nie
meczy mnie tym dodatkowo
poza tym, jak wraca z pracy, to ja robie czesto tak, ze zostawiam go z corkami i
ide na zakupy, na spacer albo zamykam sie na jakas godzinke w drugim pokoju i
mam czas TYLKO dla siebie
on w tym czasie ma czas dla dzieci, bawia sie razem, wiec kazdy zadowolony
czasem wyskakuje z kolezankami na kawke do jakiejs knajpki, na spacer
trzeba pomyslec tez o sobie

batutka

[mamasi]

No super podejście, pogratulować tylko. Ja tez tak robie. Kiedys
byłam bardziej jak mama w wątku głównym ale koleżanka mnie
zbuntowała. aha ale mężowi nigdy kanapek nie robiłam

[styczniowka82]

O rany skąd ja to znam, też mam wszystkiego dosyć. Mam również
dwójkę dzieci 5 lat i 21 m-cy i przy obydwojgu robię wszystko sama,
mąż jak coś zrobi to z wielką łaską, dopiero teraz więcej zaczyna
robić przy starszaku.
Wiem że lepiej będzie jak już pójdę do pracy ale to dopiero za rok
jak mały pójdzie do przedszkola.

[grace.4]

nie. jestes matka,ktora chce sie oderwac od codziennosci i przezyc
cos nowego niekoniecznie na wysoka skale.cos co przyniesie swiezy
powiew,oderwanie sie od rutyny i przywieje odswiezona energie na
borykanie sie z meczaca czasem codziennoscia,za ktora zatesknisz po
kilkudniowej przerwie. musisz odpoczac psychicznie i od czasu do
czasu sie odrywac. moj maz czesto mnie wygania, gdy widzi,ze mam
dosc,zawsze zacheca do wypadow. obopolna sprawa. nikt nam nie
pomaga,wiec dbamy o to,zeby od czasu do czasu wyskoczyc sobie bez
dzieciakow, osobno, czasem sie uda razemwypoczeta,zrelaksowana
matka,to szczesliwa matka... co z tego,ze jestes, jesli jestes zla
np? nastroj jest zarazliwy.
jeszcze raz, nie jestes zla maltka,jestes przemeczona matka u zadbaj
o siebie

[mamasi]

A mąż to nie może ci pomóc. U mnie mąż kąpie małą ja ją ubieram.
RAZEM jemy kolację, usypiamy małą na zmianę i na zmianę do niej
wstajemy. Jak jest w domu to on zmienia pieluchy - nic trudnego sie
nauczyć, trzeba chcieć. A kanapki zrób wieczorem i schowaj do
lodówki - chociaz taki duzy facet chyba umie sobie sam je zrobić. Ma
jakies dni wolne więc niech on idzie na spacer z małym a ty wtedy
zrób sobie chwilke dla siebie, przespij się, poczytaj, może kapiel
relaksująca i jakies zabiegi upiększające...Jak on nie będzie chciał
ci pomóc to sie zbuntuj i nic nie rób. Jeśli myśli że ty nic nie
robisz to wyjdź z domu a go zostaw z małym, niech posprzata i
ugotuje obiad przy okazji...Najpierw z nim pogadaj i powiedz co ci
lezy na serduchu. Powodzenia

a ja wyjechałam :)

[kanna]

Synek - 3 latka został z Tatą a Mała z babcią. Pojechałam w piątek
rano i wróciłam w niedziele wieczorem - do spa, a co mi tam

Spedziłam ten czas na lezeniu w basenie i w takiej rogrzewającej
kapsule, na nic nie robieniu, czytaniu i spaniu.
Wróciłam odmieniona Spokojniejsza, zrelaksowana.

Wiecj nie jeździłam sama, ale co roku, koło XI/XII dzieci zostajką z
babcią/chrzestnymi a my sobie z mężem wyjeżdżamy na przedłuzony
weeekend do fajnego hotelu.

W taki sposób dbamy o siebie i nasz związek. warto.

bo my- kubitki musimy być sprytne!

[leneczkaz]

Ja tam mam wszytko wytresowane ale nie przypadkowo, tylko dlatego, ŻE TAK
CHCIAŁAM! To Ty ustalasz swój los, swoje życie a nie ono się samo ustawiło...
Mąż to nie Pan i Włatca od zarabiania, a Tyś nie kurczak domowy.

U mnie mąż wstaje do syna (odkąd nie karmię piesią), wstaje z nim rano (4-6-ta)
i rano karmi syna i sprząta kuchnię.
Mnie budzi ok 6.30 i ja szykuję się do pracy (20 min.) a potem on (1,20 min
;p).. O 8-smej przychodzi niania/babcia a my wybywamy razem do pracy. Ja wracam
ok 12-13-tej i żagnam nianię/babcię i zajmuję się zabawą z synkiem a potem
obiadem. Po 14-15-tej wraca mąż i jemy rodzinny obiad. Do 18 mamy czas rodzinny
lub jakieś zajęcia własne które ustalamy wcześniej (fryzjer, sport, wspólne
wyjścia)+ ogarniamy razem mieszkanie. Po 18 następuje rytuał czytania
książeczek, kąpania (mąż) i karmienia (ja). O 19 nasz syn odpływa w krainę
ciemności ;p a my mamy czas na kąpiel, seks, film (przygotowuję też czasami
obiad na dzień następny)..

Wszytko ustalone i chodzi jak w zegarku. Ale mój mąż jest też moim przylacielem
i partnerem, więc jemu sprawia przyjemność pomaganie mi.

Ja też staram się ostatnio (od kiedy pracuję) wstawać rano do młodego bo uważam,
że to niesprawiedliwe,żeby teraz on cały czas wstawał (jak nie pracowałąm to nie
miałam takiego poczucia bo cały dzień z synkiem był bardziej męczący niż praca +
syn, więc potrzebowałam więcej odpoczynku)

Jednak powinnaś zastanowić się nad swoim życiem ogólnie. Bo potem deprecha i już
generalnie nikt nie będzie szczęśliwy. A szczęśliwi rodzice generują szczęśliwe
dzieci

[misiowa83]

taaak,muszę się z Wami zgodzić,kobitki,że mój mąż jest zle
wychowany,dużo w tym mojej winy,ale też mocno przyczyniła się do
tego upierdliwa teściowa.Jak byłam w ciąży (szósty miesiąc)mój mąż
wyjechał sobie na trzy tygodnie nad morze,ja zostałam sama,sytuacja
powtórzyła się,kiedy mały był już na świecie,też wyjechał,tym razem
na krócej,również w towarzystwie swojej ukochanej mamusi.Wprawdzie
proponował wspólny wyjazd,ale ja z teściową dłużej niż kilka godzin
nie wyrobię.Ponieważ m chrapie,a mieszkaliśmy wtedy w jednopokojowym
mieszkaniu,w ciąży spałam w kuchni,na złączonych stołkach,a jak mały
się urodził dostałam starą amerykankę (taki fotel rozkładany) m w
tym czasie wylegiwał się na kanapie.Zima po urodzeniu małego była
największym koszmarem mojego życia,ponieważ budowa domu mocno się
opóżniła,zamieszkaliśmy w przyczepie campingowej.To znaczy głównie
mój synek i ja zamieszkaliśmy,bo męża głownie nie było
(praca,odwiedziny u mamusi)To,że przetrwałam w tej cholernej
przyczepie z 9-miesięcznym dzieckiem to cud jakiś boski.Jak nadeszły
mrozy to dzień zaczynałam od wyrąbywania,autentycznie,przerębla w
pojemniku z wodą,żeby małemu ugotować obiad.Mój mąż
oczywiście też oczekiwał po powrocie do domu obiadku.A jak same
przypuszczacie,nawet głupie zmywanie zajmowało dużo czasu.Małeo
kąpałam w misce,m ani razu nie zaproponował,że zrobi to za mnie,na
moją prośbę odparł,że owszem,chętnie będzie kąpać małego,ale...jak
już będziemy mieli normalne warunki.Teraz jest o niebo
lepiej,mieszkamy już w domu,wprawdzie do całkowitego wykończenia
jeszcze spooro brakuje,ale jest lepiej.M nadal nie pomaga.

[mamasi]

Kobieto!!! Po co ci taki facet? i to jeszcze bez serca, TOTALNY
egoista...nie daj się. Postaw mu się ostro i już. Albo pomaga albo
nie ma nic w domu zrobionego. Pewnie i tak poleci do mamusi A za
to że spałaś w kuchni na stołkach to powinien być wychłostanynie
jedna pewnie by ci w tym pomogła. Nie daj się!!!

[ismen76]

O matko i wszyscy święci ..wiesz co ja zrobiłam gdy przeczytam Twój wątek?
Przeżegnałam się stopą.

Nawet nie myśl, że jesteś złą matką ..no w głowie mi się nie mieści jak można
tak potraktować ciężarną .. z całym szacunkiem, toż to mami synek. Misiowa,
wiem, że Ci będzie trudno, ale spróbuj się wziąć w garść, bo nikt za Ciebie tego
nie zrobi. Podziel obowiązki dosłownie spisując na kartce. Niech mąż zobaczy ile
jest do zrobienia, bo pewnie mu to gdzieś umyka i sądzi, że siedzisz na pupie i
nic nie robisz. Jeśli nie poskutkuje i nie będzie się wywiązywał zostaw męża z
dzieckiem na cały weekend, a Ty wyjedz nie wiem, do psiapsióły, mamy swojej,
siostry - kogokolwiek. Musisz wziąć sprawę w swoje ręce dla własnego dobra.
Jeśli nie masz z kim o tym pogadać nie krępuj się poprosić o pomoc specjalistę ,
na pewno możesz znaleźć jakiegoś psychologa w swoim rejonie. Takie książki też
mogą pomów wrócić Ci do równowagi:

www.pt.pl/index.php/corporate/szkolenia_dodatki/ksiazki/ksiazki_asertywnosc

gorąco Ci polecam tę książkę, to Ty możesz mieć największy wpływ na własne życie:

www.dobre-ksiazki.pl/depresja-nie-jest-przeznaczeniem-p143054.html
oraz to:

www.dobre-ksiazki.pl/kobieta-i-depresja-p145409.html

i coś dla rozwoju duchowego; ..zacznij myśleć pozytywnie.

merlin.pl/Sekret_Rhonda-Byrne/browse/product/1,565089.html;jsessionid=593D8F80C8117A3CC978BA9243E9C8D7.LB4?gclid=CPuQioOyt50CFY6CzAod61Xu6g
Trzymam kciuki za pozytywny rozwój sytuacji, pozdrawiam ;o)

[daisy]

O Jezusie, to straszne co piszesz o swoim małżeństwie, jakiś kryminał normalnie.
Ciekawi mnie tylko, dlaczego na to wszystko pozwalasz, oszalałaś czy co? Dobrze
wiesz, co jest nie tak, bo pięknie to wszystko wyliczyłaś, więc dlaczego nic nie
zrobisz? No wybacz, ale wygląda na to, że bycie poniewieraną jakoś ci odpowiada...

[leneczkaz]

misiowa! jesteś ode mnie zaledwie 2 lata starsza kobieto! życie przed Tobą! nie
daj się. weź sprawy w swoje ręce i porozmawiaj z maminsynkiem, że jest teraz
dużym- synkiem a nawet ojcem i mężem.

mi osobiście takie sytuacjie się w głowie nie mieszczą ale ja z natury jestem
fighterką i nigdy nie pozwoliłabym a żeby Pan i WłaTca spał na kanapie a ja na
fotelu.. niedoczekanie jego..
w ciąży to u mnie była taka tresura, że mąż po mieście jeździł i szukał
pomidorowej knnora bo stwierdzilam, że umrę jak jej nie zjem..

no ale rozumiem, że sytuacja finansowa i społeczna może Cię przymusić do
pozostania w tym związku. tylko wtedy się przyzwyczaj, że tak będzie zawsze..
nie rób drugiego dziecia, to niedługo podrośnie, pójdzie do szkoły, Ty
znajdziesz sobie kochanka.. będzie fajnie

a tak serio.. matką jesteś dobrą ale Twoi rodzice coś spaprali, że masz na tyle
niskie poczucie wartości, że godzisz się na tą sytuację.

[anew3]

ta historie to juz przegiecie , nie zmyslasz czasem , jestem juz
pewna, ze jestes trollem,

[anew3]

sluchaj, matka jestes dobra tylko chyba teraz masz kryzys.pogadaj z
corka, niech zostanie z bratem dajmy na too ze 2 razy w tygodniu na
2 czy 3 godziny a ty zajmij sie soba. nie wiem co to za wies, cos
tam jest w tej wsi oprocz domow, musi byc, moze jakas kawIARNIA CZY
RESTAURACJA MOZE JAKIS OBIEKT TURYSTYCZNY; PARK ITD, czy jest
jakies miasto czy miasteczko w poblizu, zacznij wychodzic z domu z
dzieckiem albo bez, moze jakas sasiadka tez ma male dziecko, i
jeszcze jedno po dziecku nie dojadaj, wyrzucaj, star dres wyrzuc kup
sobie cos fajnego do ubrania i pomaluj sie troche. moze kup sobie
tez czaem cos do poczytania , ksiake magazyn itd

[gazeta_mi_placi]

Jak do kawiarni lub restauracji sugeruję bez dziecka-inni użytkownicy tych
miejsc też przyszli tam by wypocząć a nie słuchać wrzasków dwulatka.

[leneczkaz]

a mnie to tam obchodzi kto co sobie myśli pfffffffffffff O_o

[gazeta_mi_placi]

Myślę,że powinno Cię obchodzić,żyjemy w społeczeństwie,a nie w buszu.

[batutka]

misiowa, pogadaj z mezem, postaw sprawe na ostrzu noza, to jest totalny egoista,
zachowuje sie jak nienormalny, nie szanuje Cie, dla mnie jakis horror
nie moglabym zyc z kims takim
musisz sie postawic bo inaczej wpadniesz w jakas depresje - on musi miec
obowiazki, musi Ci pomoc - i czym predzej to zrozumie, tym lepiej

[batutka]

dodam jeszcze jedno: nie obraz sie, ale poniekad jestes sobie winna
postawilas sie w tym zwiazku w roli ofiary, godzisz sie na wszystkie idiotyzmy
meza, nie walczysz o swoje, nie dbasz o siebie (nie chodzi mi o wyglad
zewnetrzny, ale o psychike, samopoczucie)
on Cie taka widzi - godzaca sie na wszystko i wykorzystuje to
musisz pokazac mu, ze jestes silna, ze od teraz Twoje potzreby sa rownie wazne
jak jego
po jaka cholere wstajesz rano i robisz mu to sniadanko
jak on nie ma Ci ochoty pomoc przy dziecku, to nawet by mi nie przyszlo do glowy
robic mu obiady, zobaczymy kto by dluzej wytrzymal
szanuj siebie i swoje potrzeby, a inni zaczna Ciebie szanowac
powodzenia i badz silna - pokaz temu egoiscie, na co Cie stac

[beliska]

Przykro czytać, że masz takie, a nie inne zycie, ale Batutka juz napisała to, co ja też chciałabym.
Przyzwyczaiłaś męża do tego i tyle. Teraz masz dwa wyjścia-zmienisz układ w Waszej rodzinie, albo pozostaniesz w roli takiej, w którą sama wdepnęłaś i będzie Ci nadal źle, coraz gorzej.
Tu nie ma trzeciego wyjścia, bo nawet jak wykończycie dom, będzie ładny i wygodny, to sam ten fakt nie odmieni Twojego zycia.
Myslę, ze to nie tyle zmęczenie dzieckiem, byciem matką, ile całym Twoim zyciem z mężem egoistą i sorry ale chamem, bo fakt spania kobiety w ciązy na stołkach powala. Inne sprawy też niestety.
Nie łatwo będzie przestawić stosunki, ale jak tego nie zrobisz, jestes na spalonej. Jestes silną kobietą, bo sporo zniosłaś, teraz czas wykorzystać tę siłę dla Twojego dobra.

[dare-czka]

ja tu podpielam sie pod Twoj watek i wyzalalam ze ja tez mam
ciezko.ale sorki po przeczytaniu calej Twojej historii swoje
odwoluje!moj maz wychodzi rano wraca poznym wieczorem ledwo co zdazy
na kapiel synka,on kapie,wstaje w nocy i rano tez on wstaje a ja
jeszcze 20 minut dosypiam,kanapek do pracy nigdy mu nie
robialm,koszul nawet nigdy nie uprasowalam,to sama mu jeszcze swoje
ciuchy podrzucam bo wie ze prasowac nienawidze,potrafi
przewinac,nakarmic itp,fakt malo jest w domu,ale nadrabia w
weekend,w ciagu tygodnia to oczywiscie ja jestem z synkiem prawie
non stop-i fakt czasem jestem zmeczona,opieka nad dzieckiem,trzeba
cos ugotowac,posprzatac,ale nie pozolilabym sobie na traktowanie
takie jak Ciebie maz traktuje.Postaw mu sie na litosc boska bo sie
wykonczysz!nie badz wiezniem we wlasnym domu!postaw sprawe jasno bo
inaczej nie zmienisz swojego losu.