zlamane serca

[elza78]

w kontekscie watku lipsmacker
oczami wyobrazni widze scene z filmu Noce i dnie w ktorej zajebisty jozek
nurza swoj sniezno bialy gejer w jakims bajorze wywlekajac narecza nenufarow
dla barbary...
ilez ona lat ta scene [piescila w glowie
ilez lez wylala
ile razy porownywala goscia ktory nieba jej przychylal do pustego bawidamka?
kogo kochala Toliboskiego czy te lilie, ta scene, tamten czas?
przezyla cale zycie u boku wspanialego czlowieka modlac sie do obrazu
stworzonego we wlasnej wyobrazni, a gdy zabraklo Bogumila rownież i ten obraz
pekl jak banka mydlana...
tak w kontekscie tamtego watku - zazwyczaj jest tak, ze "zlamane serca" nie
kochaja osoby ktora przyczynila sie do takiego stanu rzeczy tylko jakis
nierealny wytwor swojej imaginacji ktory w rzeczywistosci mocno odbiega od
pierwowzoru na podstawie ktorego zostal stworzony. i tu naprawde nie ma powodu
do dumy
nie nalezy sie cieszyc z tego ze ktos nie umie zyc chwila terazniejsza i
docenic tego co ma, bo to nie jest budujace niestety.

[morgen_stern]

Amen!
Choć ja właśnie taką archetypiczną Barbarą jestem, ale dźwigam swój krzyż z
pokorą

[kawka74]

Rozumiem, że można mieć złamane serce jakiś czas. Zwykle krótko, jeśli to jakaś licealna miłość.
Ale jak trzeba mieć narąbane w głowie, żeby rujnować sobie życie (sobie i komuś jeszcze, jak ten idiota z wątku Lipsmacker, co się ożenił z pierwszą lepszą laską) dla urojeń?
Niechcicowa nie kochała Toliboskiego - jej się wydawało, że go kocha, że z tamtym miałaby jedwabne życie, codziennie kąpiel w bagienku, nenufary i takie tam. Coś podobnego było w związku Benedykta Korczyńskiego z Emilią - tyle że Emilia nie hodowała wspomnień, a żyła życiem bohaterek literackich.
I jeszcze Róża Żabczyńska do kompletu - ta miała swoje dwie zmory, Michała i zmarłego synka.
I wszystkie trzy rujnowały życie sobie, dzieciom i mężom.
I po co, ja się pytam, po co?

[marzeka1]

Barbara Niechcicowa była dla mnie jedną z najbardziej wpieniających postaci i
literackich, i filmowych.

[lejdi111]

ja to jak Baśka ale.....
"Serce to nie sługa i nie da namówić się na kompromis zapomnienia lecz na łzy"

[ahhna]

Mnie wpieniała tylko do połowy drugiego tomu, o ile pamietam. Potem
całkiem sympatycznie łagodniała i schodziła na ziemię, a i Bogusia
zaczęła doceniać.

[nutka07]

www.youtube.com/watch?v=0o38F0zfTHU
Nuta wspaniala

[nutka07]

Nalezy sie wsluchiwac bez ogladania

www.youtube.com/watch?v=BBPa6X301sg

[kawka74]

Co Ty, wizualizacja jest fantastyczna ;p

[nutka07]

Tylko risotta nie przypal

[kawka74]

Wizualizacja piękna, faktycznie można uznać, że risotto było zagrożone ;p

[pati-5]

Boguś to chyba kryształowy taki nie był tak mi sie coś zdaje ,że
nawet zdązył zdradzić Baśke

[nangaparbat3]

Też bys ją w końcu zdradziła.

[ahhna]

> Boguś to chyba kryształowy taki nie był tak mi sie coś zdaje ,że
> nawet zdązył zdradzić Baśke

I nawet z dwiema babkami.

[nutka07]

Elza czasami jest tak, ze ktos nieba Ci moze przychylac i byc taki, jak wlasnie
tego chcialas ale... no wlasnie nie czujesz nic. Nie podzielasz tego. Rozumiesz,
widzisz co robi, doceniasz ale to nie wystarcza. Jakby taki zwiazek z rozsadku,
czekajacy na rozwoj milosci, ktora nigdy moze nie przyjsc.

[elza78]

a wiesz dlaczego tak jest, bo zycie nie jest szare lecz czarno biale i gdy
decydujemy sie na jakikolwiek kompromis krzywdzimy siebie i innych - nie ma
zwiazkow z rozsadku, milosc albo jest albo jej nei ma kto twierdzi inaczej
oszukuje sam siebie

[nangaparbat3]

Juz miałam napisac (po poscie Twym otwierajacym watek), ze sie w pełni zgadzam -
ale z tym tutaj sie nie zgadzam. Życie nie jest czarno-białe, to w koncu ten
kochajacy Bogus zdradził Barbarę, a miłosc przybiera najrózniejsze postaci i nie
ma jednej miary.

[elza78]

wiesz z czego to wynika, z wyboru barbary - ona sprawila ze dzieki tej akcji z
toliboskim wszyscy mieli przesrane zycie i ona i bogus
nie dziwi ze facet traktowany w ten sposob w koncu poszedl na bok zbey poczuc
sie kims lepszym i tym sposobem wszyscy byli pokrzywdzeni a dlaczego? bo
niechcicowa non stop wzdychala do czegos co nie istnialo

[nenia1]

Elza, a ty czytałaś może "Noce i dnie"?
Bo bardzo upraszczasz postać Barbary, może
warto wrócić do lektury w postaci pisanej, a nie
tylko do filmu w tv z eksponowanym motywem
Strasburgera z nenufarami.

[elza78]

moze warto bo bylo kilkanascie lat temu jednak w zasadzie nie o tym rozmowa,
ten watek to nie jest analiza lektury szkolnej i jej postaci i tego co autor
mial na mysli (mature z polskiego szczesliwie zdalam i mysle teraz mam prawo
podac jako przyklad scene z filmu ktora wszyscy znaja a nie analizowac profil
psychologiczny danej postaci)
chce pokazac ze nieszczesliwa milosc pociaga za soba cala lawine krzywd, a ta
nieszczesna scena z filmu jest dobrym tego przykladem
z reszta malo kto tej sceny nie kojarzy
sa zwyczajnie sytuacje w zyciu gdzie sercem trzeba sie kierowac nie rozumem,
czasem warto zyc samotnie nie krzywdzac innych zwyczajnie malzenstwo z rozsadku
to krzywdzenie tych ktorzy w ogole niczym nie zawinili.
a szczycenie sie tym ze ktos komus serce zlamal to szczyt szczytow

[kropkacom]

Noce i dnie piękny film. Postać Barbary Niechcic drażniła mnie zawsze...
Beznadziejna kobieta.

[daisy]

O Boże, moja babcia była taka sama... Całe życie wspominała, że mogła przed
wojną wyjść za jakiegoś policjanta w Warszawie. A dziadka miała za hetkę-pętelkę.
Niestety to dziedziczne!

[ala_bama1]

A jak tak sobie myslę że ona to lubiła te swoje niespełnione marzenia i
cierpienie. Przez to (oczywiście w swoim mniemaniu) stawała się lepsza,
szlachetniejsza... Przecież nie każdemu jest dana taka miłość nawet jeżeli jest
mocno wyidealizowana. Taki typ cierpiętnicy trochę