Która decyzja prostsza? O pierwszym czy drugim dzi

[kropkacom]

Która decyzja była dla was prostsza? O pierwszym czy drugim dziecku? Mi się
wydaje że jednak kobietom trudniej zdecydować się na kolejne dzieci niż w
ogóle na bycie rodzicem.

[slonko1335]

Dla mnie prostsza była decyzja o pierwszym dziecku i wydaje mi się tak jak Tobie.

[rita75]

o pierwszym

[kfiatuszek80]

Zdecydowanie o pierwszym

[aluc]

żadna nie była trudna, jak już podjęliśmy decyzję, że chcemy być
razem i chcemy mieć dzieci (w liczbie podwójnej , manie drugiego
było więc naturalną konsekwencją mania pierwszego, a że zewnętrzne
okoliczności sprzyjały, nie było się nad czym zastanawiać

wydaje mi się, że większym przełomem myślowym jest zdecydowanie się
na trzecie, w moim wyobrażeniu logistyka rodzinna ulega wtedy
diametralnym zmianom

o czwartym to już w ogóle nie mówię, bo nie lubię samochodów z
trzema rzędami siedzeń

[kropkacom]

> było więc naturalną konsekwencją mania pierwszego, a że zewnętrzne
> okoliczności sprzyjały, nie było się nad czym zastanawiać

Zastanawiam się co naprawdę jest takiego rewolucyjnego w decyzji o drugim
dziecku. Oczywiście stan związku, finanse są ważne ale drugie dziecko tak bardzo
aż nie zmienia życia (moim zdaniem). Powiedzmy trójka czy czwórka to już zgoła
inna logistyka.

[lola211]

Oczywiście stan związku, finanse są ważne ale drugie dziecko tak
bardz
> o
> aż nie zmienia życia (moim zdaniem)

W moim przypadku np istnialaby duza szansa, ze ciaze spedze lezac w
lozku/szpitalu.Pozostawienie na ten czas dziecka juz wychowywanego
byloby nieludzkie.Druga rzecz- jesli dziecko nie jest jedno po
drugim, pierwsze jest juz lekko odchowane, matka pracuje, to drugie
na nowo wymusza reorganizacje zycia- rezygnacje na jakis czas z
pracy i powrót do pieluch i uwiazania przy dziecku.Cos co sie
przeszło i niekoniecznie chce sie powtarzac na nowo.

[kropkacom]

> W moim przypadku np istnialaby duza szansa, ze ciaze spedze lezac w
> lozku/szpitalu.Pozostawienie na ten czas dziecka juz wychowywanego
> byloby nieludzkie.

Zaraz nieludzkie? Ale rozumiem argument.

> na nowo wymusza reorganizacje zycia- rezygnacje na jakis czas z
> pracy i powrót do pieluch i uwiazania przy dziecku.Cos co sie
> przeszło i niekoniecznie chce sie powtarzac na nowo.

Ale to góra (oczywiście zależy od konkretnej sytuacji) dwa lata.

[kropkacom]

Żeby nie było, nikogo nie próbuje namawiać To rozmowa dla samej rozmowy

[lola211]

No nieludzkie- małe dziecko kilka miesiecy bez matki to
połsierota.Decydowanie sie w takim przypadku na kolejne dziecko
uderza w to juz zyjace.
> Ale to góra (oczywiście zależy od konkretnej sytuacji) dwa
lata.
Az 2 lata, a sądze ze i dłuzej.Do czasu, az do szkoły nie pojdzie,
az sie usamodzielni, wychoruje itp.

[kropkacom]

Jak mama leży w łóżku w domu też nieludzkie? Czy cała ciąża w szpitalu?

[lola211]

Lezec w domu majac male dziecko? To kto sie tym dzieckiem zajmie? Bo
chyba nie unieruchomiona matka?

[kropkacom]

Przecież nie leży się non stop plackiem (no chyba że jednak). Wymaga to zmian w
organizacji rodziny ale dziecko ma matkę na wyciągniecie ręki. Nawet jeśli mama
nie nosi go na barana.

[lola211]

Sa sytuacje, ze sie plackiem lezy wlasnie, co przerobilam.Wowczas
najczesciej lekarz kieruje do szpitala, dobrze wiedzac jak wyglada
takie "lezenie" w domu.

[kropkacom]

Moim zadnie wszystko kwestia organizacji, pomocy i zaangażowania męża i rodziny
a ciąża nie trwa wiecznie. Co do dziecka, co zrobisz jak nie daj Boże
zachorowałabyś albo chociaż nogę złamała? Bez przesady dzieci są mądre.

[lola211]

Kropka- bylam w takiej sytuacji, to wiem o czym pisze.
Zachodzic w ciaze majac male dziecko, wiedzac,ze wyeliminuje to
kobiete na kilka miesiecy z zycia w ogole? Totalny brak
rozsadku.Angazowac rodzine na cale dnie przez kilka miesiecy? Szczyt
egoizmu.Angazowac partnera? A manna sama z nieba spadnie?
Choroby sie nie wybiera, zas ciaze mozna zaplanowac.Pakowac siebie i
innych w taki kanał? Zdrowy rozsadek mi nie pozwolił.

Bez przesady dzieci są mądre

Ale tesknia za nieobecna mama jak cholera.Zostaw dziecko przykladowo
na pełne 2 miesiace na dzien i noc, zobaczysz.

[kropkacom]

Ja rozumiem że nie chcesz tak ale nie pisz że to nieludzkie w stosunku do
dziecka. Może niefajne, niekomfortowe ale nie nieludzkie. A partnera angażować
można spokojnie po pracy i rodzinę na przykład (kłaniają się dobre stosunki w
rodzinie).

> Ale tesknia za nieobecna mama jak cholera.Zostaw dziecko przykladowo
> na pełne 2 miesiace na dzien i noc, zobaczysz.

Do szpitala można teraz chodzić choćby codziennie.

[lola211]

Nie wiesz o czym piszesz, niestety.
Jak najbardziej nieludzkie jest zostawienie malego dziecka, ktore
mialo swoja mame non stop nagle na miesiace, bo sie mamie kolejnego
dziecka zachcialo.Ja mialam 9 lat jak moj ojciec zostal internowany
i nie bylo go w domu długo.Bylam juz w miare duza, to byl ojciec,
nie matka, z ktora bylam bardziej zzyta, a i tak to byla dla mnie
trauma.To co dopiero musi przechodzic male dziecko.

Stosunki w rodzinie mam bardzo dobre, co nie zmienia faktu ze nie
angazowalabym rodziny w calodzienna opieke nad moim wlasnym
dzieckiem.A co, oni swojego zycia nie maja? Nie pracuja? Kogo w
rodzinie masz do wypozyczenia na całe miesiace? A partnera po
godzinach to mozna sobie angazowac jak pracuje na etacie do 16.Bo
jak zarabia inaczej(jak mój) to twoj plan bierze w łeb.

kropkacom napisała:

> Ja rozumiem że nie chcesz tak ale nie pisz że to nieludzkie w
stosunku do
> dziecka. Może niefajne, niekomfortowe ale nie nieludzkie. A
partnera angażować
> można spokojnie po pracy i rodzinę na przykład (kłaniają się dobre
stosunki w
> rodzinie).
>

>
> Do szpitala można teraz chodzić choćby codziennie.

A tak, mozna mozna, nie dosc ze angazowac wszystkich w calodobowa
opieke nad dzieckiem to jeszcze ich obarczyc codziennymi wizytami w
szpitalu.Powtórze- nie wiesz co piszesz.Nie wiesz pewnie co to
znaczy przede wszystkim dla kobiety, ktora sie w takiej sytuacji
znajdzie.To kanał.Przeszlam, to wiem.

[kropkacom]

Wiem o czym pisze. Mam dzieci i je kocham i to powinno ci starczyć. Jak syn miał
zabieg to wylądowałam z nim na oddziale na klika dni i niestety nie
stwierdziłabym że to było nieludzkie w stosunku do córki. A gdyby nie daj Boże
byłyby komplikacje mogło to trwać i trwać. Takie życie.

[kropkacom]

Wiem Lola że cokolwiek napisze to wyda ci się to równie nieludzkie bo pewnie
sama "detronizacja" pierwszego dziecka przez drugie z roli małego jedynego
synka/córeczki wydaje ci się takim samym koszmarem.

[lola211]

Nawet mi to do glowy nie przyszlo.

Za to zbyt dobrze pamietam co oznacza kilkumiesieczne lezenie
plackiem w szpitalu na ginekologii z mozliwoscia poronienia.

Jesli tobie wydaje sie, ze zostawienie dziecka na kilka miesiecy to
takie nic to faktycznie sie nie zrozumiemy.

[kropkacom]

Ja nie twierdze że to bułka z masłem. Ja twierdze że wiele kobiet decyduje się
na drugą ciążę mimo tego że może być ona zagrożona i pewnie nawet im do głowy
nie przyszło że są nieludzkie w stosunku do już posiadanego dziecka. I tyle

[lola211]

i pewnie nawet im do głowy
> nie przyszło że są nieludzkie w stosunku do już posiadanego
dziecka. I tyle


Ludzie rozne rzeczy robia, co nie znaczy, ze zawsze rozsadne i
wlasciwe.

[kropkacom]

O ile dobrze kojarzę to Twoje dziecko jest już całkiem duże (mogło by ci
najwyżej pomóc).

Nie wiem czy rozsądne jest opierać decyzje o posiadaniu lub nie kolejnych dzieci
na już urodzonej córce czy synu. Wolałabym kiedyś rozpatrując przeszłość nie
zrzucać swych żalów na własne dziecko. A uwierz psychika płata różne figle
niestety.

[lola211]

Tak, jest na tyle duza, ze obecnie pozostawienie jej na dluzszy
czas nie byloby juz taki problemem.
Mnie chodzilo o sytuacje zachodzenia w ciaze z drugim dzieckiem, gdy
to pierwsze jeszcze wymaga calodobowej opieki matki- bo z reguly
kobiety dorabiaja rodzenstwo swoim potomkom w miare szybko.

> Nie wiem czy rozsądne jest opierać decyzje o posiadaniu lub nie
kolejnych dziec
> i
> na już urodzonej córce czy synu


Jesli ma sie to odbyc kosztem tego dziecka, to uwazam ze jest to
dzialanie nierozsadne.

[echtom]

Kropka, ja też jestem zwolenniczką dwudzietności, ale rozumiem, że doświadczenia z ciąży, porodu i opieki nad niemowlęciem mogą rzutować na decyzję o drugim dziecku. U mnie wszystko odbyło się modelowo i nawet nadwyżkę przychówku ogarnęłam bez uszczerbku na zdrowiu Koleżanka, której trafił się egzemplarz hardkorowy, stwierdziła, że nie przeżyje kolejnych trzech nieprzespanych lat.

[kropkacom]

Nie rozumiesz echtom. Traumatyczna ciąża, ciężki poród czy hardcorowe niemowle
to dla mnie też nie był by dobry początek rozmyślań o kolejnym dziecku. Tylko
jak zrozumiałam Lola boi się że leżenie w ciąży będzie nieludzkim przeżyciem dla
jej córki.

[lola211]

Zupelnie inna sytuacja.
Kilka dni, a nie miesiace na wlasne zyczenie w dodatku.I nie
zostawienie dziecka by trwac przy dziecku, tylko samotny pobyt w
szpitalu.Nie ma porownania.

[laminja]

czasem nie stosunki są kluczowe ale np odległości i to w jakim wieku są rodzice.
Nasi normalnie pracują.

[slonko1335]

Dziecko generuje koszty, nie da się tego ukryć a drugie dziecko generuje
podwójne koszty, sprawa prosta. Jestem w stanie zgodzić się, że kilka tych
kosztów odpada bo nie ma potrzeby kupowania drugiego łóżeczka skoro ma się to po
pierwszym ale jeść dać trzeba, leki wykupić, za lekarza, szczepienia, pieluchy
zapłacić.
Druga sprawa - warunki lokalowe.
Trzecia sprawa - praca, u mnie na przykład w przypadku jednego dziecka sprawa z
powrotem była prosta w przypadku dwójki już nie miałam jak wracać od razu.
Czwarta sprawa strach i rozterki czy pokochasz drugie dziecko tak samo jak pierwsze?
Piąta sprawa wiesz już co Cię czeka i niekoniecznie jesteś znowu gotowa na
pieluchy, kolki, nieprzespane noce, ząbkowanie, itd.
Szósta sprawa - ciąża, ja pierwszą ciąże przeleżałam całą prawie, drugą niestety
też i widziałam jak bardzo córka na tym traciła.

i pewnie jeszcze jakichś innych rozterek kilka bym znalazła ale muszę przejąć
dzieciaki bo mąż koszule chce wyprasować.

[iskierka40]

pierwsza była prostsza mimo,ze byłam młoda mialam 21 lat,teraz jakoś
cieżej było się zdecydować,wiele było przeciw ale za wygrało

[laminja]

jeśli różnica wieku jest większa niż 3 lata kiedy już myślisz, że będzie
łatwiej, bez pieluch i wózka, itp., wracasz do punktu wyjścia. Oczywiście jest
znacznie łatwiej, bo masz doświadczenie, ale też trudniej bo dzieci jest dwoje.

[lilka69]

prostrza byla odnosnie pierwszego. odnosnie drugiego jest tak trudna, ze az
niemozliwa.

[kropkacom]

Zawsze myślałam że największą rewolucje powoduje pierwsze dziecko...

[ola]

zdecydowanie trudniej jest zdecydować się na drugie.
- po pierwsze poród, nieprzespane noce, poobgryzane cycki itd to już
nie teoria z książek (czytana z nastawieniem "e tam, nie moze być
tak źle) ale realne wspomnienie. Trudno z uśmiechem zdecydować się
na to samo raz jeszcze
- po drugie: kłopoty organizacyjne. Każdy kto choc raz musiał
załatwić bazarek, spółdzienię i pocztę z dwulatkiem pod pachą kwaśno
myśli o perspektywie ogarnięcia tego z dwójką urwisów.
Albo taka różnica: uśpić 2-latkę, która uprze się odglądać wieczorem
Terminatora z rodzicami. Trudne, ale wykonalne. Ale zagonić do łóżek
dwójkę i samemu w międzyczasie nie paśc z wyczerpania... Na pewno
się da, ale nie jest to juz takie proste jak kiedyś

[lilka69]

ha ha ola! to co piszesz to cala zyciowa prawda!

[kropkacom]

Czy tak strasznie trudno uśpić standardowego dwulatka i niemowlaka? A po dwóch
latach to już bez różnicy będzie.

[kasia191273]

decyzja o drugim jest prawdziwie swiadomym powolywaniem do zycia
czlowieka

pierwsze to ciekawosc, wielka desperacja, poczucie, ze sobie z
wszystkim swietnie poradzimy i przeswiadczenie, ze kto jak kto, ale
my na rodzicow nadajemy sie w 100%

przy drugim wszystko przefiltrowane przez dowswiadczenie, ktore
tamte przeswiadczenia mocno weryfikuje))

[lola211]

O, to to.Czlowiek juz po prostu wie, czym to pachnie.

[undomestic_goddess]

Przesadzasz z tymi problemami. Dwojke da sie ogarnac, trzeba sie
jedynie zorganizowac zamiast narzekac, ze trudno itd. Zmiana nie jest
prosta, ale sie da, szczegolnie jesli sie nie trafi egzemplarz
hardkorowy. Najlatwiej przejsc z 2 na 3.

Paradoksalnie latwiej miec dwojke niz jedno.

[ola]

a czy ja mówię że się nie da?
Mówię, że sie da, ale jest to trudniejsze niz z jednym. I że jest
to właśnie kwestia organizacji.

Mój starszak był koszmarny w usypianiu.
Przez 9 pierwszych miesięcy zasypiała tylko przy cycku, czasem
usypiałam ja 2 godziny i nie dawała od siebie odejść na krok.

Teraz niby idzie sama spać, ale zawsze z fochem, dwa razy jeszcze
wyjdzie ze swojego pokoju że a to soczek a to siku.
Jak druga będzie taka jak pierwsza (że będę musiała z nią plackiem
lezeć), a pierwsza taka jak jest (w tym samym czasie będzie łazić po
mieszkaniu i wynajdywać milion powodów żeby nie iść spać) to na
prewno łatwo nie będzie...

Finanse

[ola]

Kropka,
Nie wiem jak u innych, ale u mnie finanse nie miały żadnego wpływu
na decyzję o drugim.
Nie dlatego, że jestem Bilem Gatesem, ale dlatego, że jak na razie
(37 tyg ciąży), poza badaniami i lekarzami, drugie dziecko
kosztowało mnie równo 58 zł. Czyli tyle ile paczka Pampersów New
Born.
Wszystko inne - od łóżeczka i wózka po ubranka - przecież mam po
starszaku

I jeszcze organizacja plus prośba o radę

[ola]

Albo coś, co mi od początku ciąży spędza sen z powiek.

Starszak chodzi do przedszkola. Zabieram ja o 13.00, bo jeszcze śpi
w dzień, a w przedszkolu nie zaśnie. Mam tez psa, z którym trzeba
wyjść w środku dnia.
Rodzę w środku stycznia i nie mam pomysłu, jak zorganizować sobie te
piersze, powiedzmy, 2 tygodnie.
Jestem z gruntu za tym, żeby od razu po urodzeniu wietrzyć dzieci,
ale jak będzie -20 stopni, to z noworodkiem raczej nie wyjde.
Tylko, ze któś musi wyjsc z psem i odebrać Starszą z przedszkola.
Nie mam znajomych sąsiadek, mamy czy teściowej. Maż w pracy.
Macie pomysł jak to bezboleśnie zorganizować?

[kropkacom]

Skoro nikt ci nie może pomóc to może mąż mógłby wziąć urlop na dwa tygodnie. Z
psem to już faktycznie trudniej

[zuzanna56]

Ola, ja też rodziłam dzieci zimą. Mąż brał 2 tygodnie urlopu.
Przedszkole mieliśmy blisko, ale moje starsze dziecko wtedy do niego
nie chodziło, miało 4 lata kiedy urodziłam drugie, a do przedszkola
poszedł pół roku później.

[ola]

no to nie miałaś takiego problemu jak ja


zuzanna56 napisała:

> Ola, ja też rodziłam dzieci zimą. Mąż brał 2 tygodnie urlopu.
> Przedszkole mieliśmy blisko, ale moje starsze dziecko wtedy do
niego
> nie chodziło, miało 4 lata kiedy urodziłam drugie, a do
przedszkola
> poszedł pół roku później.

[zuzanna56]

No nie miałam. Był mąż. Może po prostu niech starsze dziecko
zostanie ten tydzień w domu? A może nie będzie aż tak zimno i
spokojnie dasz radę z 2 tygodniowym maluchem chodzić po starsze do
przedszkola. Nie martw się na zapas

[ola]

>/. Może po prostu niech starsze dziecko
> zostanie ten tydzień w domu?

a pies? On musi wyjść

[zuzanna56]

Hm, nie wiem, nie mam psa.

[lola211]

Ja bym wyszla z psem, gdy mlode by spalo- na szybki sik, no ale ja
jestem z tych nieodpowiedzialnych, co nie boja sie zostawic na
chwile dziecko samo.

[undomestic_goddess]

W temacie dzieci moge sie wypowiadac, w temacie psa nie bardzo, bo
nie laczylam dwojki dzieci z psem.

Na pierwsze 2 tygodnie to i tak maz niezbedny w domu. Kropka, bo musi
sie zapoznac z noworodkiem, a starsze dzieci urlop od przedszkola dla
ich zdrowia psychicznego powinny dostac, bo jak to tak, nowy dzidzius
w domu, a stary out do przedszkola? Taka atrakcja jak pierwsze
zmienianie pieluch ma go ominac? Musza miec szanse na poznanie sie,
wlasnie na poczatku. Widze, jak to procentuje

[donkaczka]

ola, ja tak mialam i ze lzami w oczach czasami pakowalam noworodka i zasuwalam
po najstarsza, przy czym prosciej mi bylo cos w odleglosci spaceru zalatwic, bo
mlode w chuscie pod kurtka bylo wniebowziete, gorzej gdy musialam autem jechac,
fotelik, cieple opatulenie, potem ryk w samochodzie, bo akurat faza na wiszenie
piersi byla, brrr okropny okres

nie masz nikogo do pomocy? ja probowalam zorganizowac opieke na tych 20 minut,
ale bez szans

[lola211]

Wszystko inne - od łóżeczka i wózka po ubranka - przecież mam po
> starszaku

To sa nieistotne wydatki.Te prawdziwe to koszty opiekunki lub
utracone dochody jesli chce sie wychowywac samemu przez pierwsze
lata.Potem koszt przedszkola.I tak do zerówki, gdzie mozna juz jako
tako odsapnac od wydatkow.

[ola]

>
> To sa nieistotne wydatki.Te prawdziwe to koszty opiekunki lub
> utracone dochody jesli chce sie wychowywac samemu przez pierwsze
> lata.Potem koszt przedszkola.I tak do zerówki, gdzie mozna juz
jako
> tako odsapnac od wydatkow.

nas to nie dotyczy. Moje siedzenie w domu kosztuje nas mniej niz
kosztowałaby moja praca przy dzieciach, więc tu mamy luzzz

[lola211]

Tak czy inaczej kolejne dziecko eliminuje matke na kolejne lata z
zawodowej aktywnosci - to wystrczajacy powod, by miec obawy.

[ola]

oczywiście.
Jeśli się chce/musi pracować, to oczywiście że to może mieć duże
znaczenie. Jeśli dla kogos ta praca jest wystarczająco ważnym
powodem, by mieć/nie mieć dzieci

[grzalka]

lola211 napisała:

> Tak czy inaczej kolejne dziecko eliminuje matke na kolejne lata z
> zawodowej aktywnosci - to wystrczajacy powod, by miec obawy.

eliminuje bo?
pierwsze dziecko wyeliminowało mnie na 12 miesięcy, bliźniaki na 14-
wliczając w to ciążę, to jest raptem trochę ponad 2 lata, nie
demonizujmy

[lola211]

Nie demonizuje.To sa 2 lata, a moze byc ich wiecej, bo nie wszystko
przewidzisz.

[liliankaa77]

Jeśli ma się dobre stosunki w rodzinie i ojciec jest pełnoprawnym
opiekunem to urodzenie dziecka nie musi eliminować matki z życia
zawodowego. Ojciec może zająć się dzieckiem, bądź można podzielić się
tak, że żadne nie musi rezygnować z życia zawodowego.
Ale rozumiem, że piszecie o polskim piekiełku i własnym niefortunnych
doświadczeniach.

[donkaczka]

ty chyba jestes kolejnym wcielenie lisbeth..

jakby nie patrzec, ktos wypadnie z obiegu na jakis czas, zeby zadne nie
rezygnowalo to tylko opiekunka od poczatku i powrot do pracy po 6 tygodniach..

[liliankaa77]

Co za bzdury. Od urodzenia synka opiekujemy się nim razem z mężem i
żadne z nas nie wypadło z obiegu, nie musiało zrezygnować z pracy
zawodowej. Pracujemy w różnych godzinach, uprzedzając pytania.
> powrot do pracy po 6 tygodniach..
Kolejne bzdury. Proponuję doczytać ile trwa <pełnopłatny> urlop
macierzyński w Polsce.
A, i to naprawdę smutne, że w wielu rodzinach jedynym opiekunem
dziecka jest matka.

[lola211]

Ja musialabym zrezygnowac na jakis czas z pracy.Powod prozaiczny- to
ja karmie piersia, nie facet.A sztucznymi mieszankami wolalabym nie
karmic.Kolejna rzecz-wyobraz sobie, ze zawod niektorych wiaze sie z
czestymi wyjazdami.Moj facet ma zarabiac, bo jak wespol bedziemy sie
zajmowac dzieckiem, to stracimy finansowo duzo wiecej niz gdy
dzieckiem zajme sie ja w wiekszym zakresie niz ojciec.
To sa wszystko sprawy indywidualne.

[zuzanna56]

U nas było tak samo przy pierwszym jak i przy drugim, po prostu
chcielismy mieć dziecko i już. To w ogóle nie były trudne decyzje.
Potem była myśl: a może trzecie? Ale dla mnie to juz byłaby bardzo
trudna decyzja. Teraz mi przeszło, może to kwestia wieku.

[echtom]

Dla mnie decyzja o drugim była jedną z najłatwiejszych z życiu - może
dlatego, że od początku nastawiłam się na dwójkę z małą różnicą
wieku. Na pewno decyzję ułatwił mi fakt, że bardzo dobrze zniosłam
ciążę i poród, a pierwszy egzemplarz trafił mi się zupełnie
bezproblemowy - jedynym problemem były moje własne schizy, wynikające
z braku doświadczenia z dziećmi Po wstępnym odchowaniu dużej (8
miesięcy) wzięliśmy się za robienie następnego, co się udało od razu
w pierwszym cyklu. Średnia w niemowlęctwie była ideałem absolutnym i
żałowałam chwilami, że już zakończyłam planowaną prokreację, skoro
tak świetnie mi to idzie. Młoda wyczuła i wykorzystała moje
wewnętrzne rozterki Wbrew temu, co pisała jedna z forumek,
przejście z 2 na 3 to był hardkor na granicy możliwości, choć też nie
była specjalnie uciążliwa. Przynajmniej zyskałam całkowitą pewność,
że nie chcę mieć więcej dzieci

echtom

[bazylea1]

echtom napisała:

Wbrew temu, co pisała jedna z forumek,
> przejście z 2 na 3 to był hardkor na granicy możliwości, choć też
nie
> była specjalnie uciążliwa.

a czemu hardkor?

[echtom]

Ogarnięcie 4-latki, 2,5-latki i niemowlaka po powrocie do pracy zawodowej po 4 miesiącach nie było najłatwiejsze Zwłaszcza bez pomocy męża i rodziców.

[donkaczka]

czyli to nie przejscie z 2 na 3 bylo horrorem, tylko niesprzyjajce warunki
zewnetrzne

O drugim prostsza n/t

[malila]

[deodyma]

mnie sie wydaje, ze decyzja o pierwszym dziecku, jet latwiejsza.
np teraz maz chcialby drugie a ja nie chce i stanowczo protestuje.
a poniewaz jestem bardzo uparta, podejrzewam, ze zostaniemy przy
jednym dzieciceiu.
no chyba ze cos mie sie tam kiedys odwidzi...

Zdecydowanie o drugim

[net79]

prostsza

[mniemanologia]

Obie podobnie.

Kiedyś ktoś mi powiedział a propos porodu: przed pierwszym
kobieta się boi, bo nie wie, co ją czeka; a przed kolejnym się boi,
bo wie, co ją czeka. I to chyba jest podobnie.

[ola]

przed pierwszym
> kobieta się boi, bo nie wie, co ją czeka; a przed kolejnym się
boi,
> bo wie, co ją czeka. I to chyba jest podobnie.
>

znam to powiedzenie, ale chyba się z perspektywy czasu przestaję z
nim zgadzać.
Tak jak pisałam wyżej - w pierwszej ciąży czytałam teorie o porodzie
i połogu, bałam się go oczywiście, ale byłam pewna, ze sobie
poradzę, że jakos to będzie. Że przecież kobiety rodzą od tysięcy
lat, więc i ja urodzę. Ale to była teoria.

Teraz mam oczywiste wspomnienie tego bólu, tych szwów itd.
To różnica jak pomiedzy tym, że wiesz, żeby nie wsadzać ręki do
ognia, bo Ci mama mówiła w dzieciństwie, że to boli, a wsadzeniem do
pieca raz już oparzonej dłoni. Ten drugi przypadek jednak "boli"
bardziej

o drugim

[truskawkowe_studio]

[agazagie]

Przed zajściem w ciążę wiedziałam, że chcę mieć dwójkę dzieci i to na tyle
szybko jak będzie możliwe. W czasie trwania ciąży nadal chciałam dwójkę ale żeby
tak chociaż z rok odczekać. Pod koniec ciąży zastanawiałam się czy w ogóle chcę
to pierwsze.
Teraz Młody ma 13 m-cy, jest coraz bardziej kumaty, można się z nim już pobawić,
sam się pobawi zabawkami. Chciałabym mieć drugie dziecko ale najlepiej już takie
roczne, odchowane Cała ta procedura z wymiotami, spuchniętymi nogami,
chodzeniem w żółwim tempie i na koniec poród, okres połogu, kolki, nieprzespane
noce - zniechęcają mnie.
No ale tak bez rodzeństwa...? Jakoś nie wyobrażam sobie.

[figrut]

O trzecim.

[hexella]

zdecydowanie decyzja o pierwszym była łatwiejsza, bo teoria którą
znałam z książek nie zdołała mnie zniechęcić, a praktyka, której
doświadczyłam po urodzeniu się starszaka zburzyła mój sielankowy
obraz modelu 2+ ktośtam.
Musiały minąć 3 lata, żebym w pełni świadoma następstw zdecydowała
się na kolejne dziecko. A od chwili kiedy zobaczyłam dwie kreski na
teście, wciąż powtarzałam- żeby już było "za dwa lata"...

[babcia47]

pierwsze samo zadecydowało..tak, tak, wpadka! choc mile powitana, o
tym, ze bedziemy brac slub we troje dowiedziałam sie na dwa tygodnie
przed slubem..drugie było naturalną konsekwencją, bo chciałam mieć
dwa lata różnicy, mąż sie przychylił..wiec "zrobiliśmy" nie
ogladajac się na sytuację finansową..i była to dobra decyzja, a
nawet naj;epsza patrząc z perspektywy lat..nawet w kwestii finansów
nam "przyżarło", pod koniec drugiej ciąży zaczekiśmy budować dom/,
tez troche "na wariackich papierach"..i udało się, dzieci juz
dorosłe, wykształcone, dom, od lat stoi..co niektóre forumki by
powiedziały, zem nieodpowiedzialna, bo gdy decydowałam sie na jedo i
drugie sytuacje finansową miałam niepewną, jak to czesto bywa u
tzw. "młodych małżeństw"

[cleo1976]

Decyzja o pierwszym była przemyślana i świadoma. Córka urodziła się
dokładnie wtedy kiedy chciałam i byłam na to gotowa. Drugie chciałam
w sumie po jakiś 2-3 latach, no ale tak się złożyło, że jak córka
miała 2 lata to rozstałam się z mężem. Potem byłam 1,5 roku sama
zanim poznałam obecnego partnera. Oczywiste było dla mnie, że nie
zajdę w ciążę zaraz po poznaniu. Czekałam więc 1,5 roku i dopiero
wtedy zdecydowałam się na kolejne dziecko. Decyzja nie była trudna,
bo od zawsze chciałam mieć dwójkę dzieci. Teraz dzieciaki ciągle nas
namawiają na siostrzyczkę, no ale na to chyba już się nie
zdecydujemy. To na pewno byłaby bardzo trudna decyzja.

[szyszunia11]

ja jestem przed decyzją o tym drugim. Stopień trudności będzie podobny myslę, choc kształtuja różne czynniki.
Np. ja wiem, że psychicznie to chyba nie bardzo dojrzałam do macierzyństwa, ale o tym wiem dopiero teraz. I z tą świadomością wiem, że chyba ze trzy lata muszą upłynąć do ewentualnej decyzji o kolejnym. Chciałabym wtedy chcieć - ze tak to ujme.

[pabia_a]

U mnie zdecydowanie prostsza decyzja była o pierwszym,wyczekanym
maluszku, natomiast podjęcie decyzji o drugim dziecku jest dla mnie
bardzo trudne, ciągle się wacham....

[irmaaa]

Zdecydowanie łatwiejsza odnośnie pierwszego. Większość ludzi jednak chce być
rodzicami i to pierwsze jest czymś naturalnym.
Przy drugim zaczyna się kalkulować. Dla mnie problemem było to, co stanie się ze
starszym,jeżeli np. umrę przy porodzie.Ponadto- jak będzie wyglądać nasze życie
(dzieciństwo starszego dziecka) jeśli drugie będzie upośledzone. Przy pierwszym
dziecku byłam desperacko nastawiona na tak- niezależnie od wszystkich zagrożeń.

[osa551]

obydwie decyzje były tak samo trudne

[grzalka]

zdecydowanie łatwiej było zdecydować się na drugie (nie wzięliśmy niestety pod uwagę, że może się hurtem urodzić i trzecie )

[echtom]

> nie wzięliśmy
> niestety pod uwagę, że może się hurtem urodzić i trzecie

Znam podobny przypadek w realu. A nawet trzecie w dwupaku

[guderianka]

O drugim-bo to była faktycznie decyzja
Pierwsze powstało bez jakiejkolwiej decyzji na skutek w(y)padku

[elza78]

nie wiem mysmy zadecydowali hurtowo o dwojce, znaczy juz przed peirwszym bylo
wiadomo ze bedzie dwojka z roznica wieku okolo 2 lat.

[przeciwcialo]

Pierwsze było naturalkne, drugie- przemyslane i odkładane w czasie,
trzecie to sama przyjemnosc.

O trzecim ;)

[piegowata9]

Zawsze mówiliśmy o trójce, ale ostatecznie wyszła duża różnica wieku.
Dziewczyny są samodzielne i co tu dużo mówić - mamy sporo luzu. Za dwa
tygodnie powinien się on skończyć, ale decyzja o dobrowolnej rezygnacji
z nabytej po latach swobody nie należała do prostych

[piegowata9]

No i nie doczytałam tytułu wątku.
W naszym przypadku "o trzecim" dotyczyło decyzji NAJTRUDNIEJSZEJ...

[agang]

tak samo
teraz chce 3 i to jest trudna decyzja,

[wieczna-gosia]

o czartym- bo bylo warunkiem powstania trzeciego

[laminja]

o pierwszym, bo nie wiesz co na prawdę Cię czeka :p Potem najlepsza szybka
decyzja, bo im dalej tym trudniej.

[jagoda56]

Mam 5 letnia córkę.Decyzja była od dnia ślubu na tak.Nie moge
zdecydowac sie na drugie.