Tak sobie myślę, że miłość nie istnieje

[zebra12]

Żyję już trochę lat na świecie i dochodzę do wniosku, że miłość nie
istnieje. Nigdy nie byłam zakochana i pewnie już mi się to nie
zdarzy. Zresztą uważam, że miłość nie istnieje. Według mnie miłość
to:
- zauroczenie
- pożądanie
a potem:
- przyzwyczajenie do drugiej osoby
Mój mąż twierdził zawsze, że miłość to decyzja o byciu razem. No i
zdecydowaliśmy te 13 lat temu. Ale nic więcej się nie pojawiło. Było
pożądanie. Ale to normalne, bo z seksem czekalismy do ślubu. Po
ślubie nie przyszło żadne uczucie. Nic. Ale trwalismy razem, no, bo
ta decyzja była podjęta i to miała być ta miłość.
Teraz jestem sama, ale nadal nie zdarzyło mi się pokochać nikogo.
Kocham dzieci i rodziców. To naturalne. I szczerze, nie wierzę, że
istnieje inna miłość. Ludzie to sobie wmawiają.

[jola8181]

Zgorzkniała jesteś po prostu. A może nie zaznałaś nigdy prawdziwej miłości. Ja
kocham i jestem kochana.

Zgorzkniała?

[zebra12]

Ależ ja się cieszę życiem, kocham swoje dzieci. Czuję się
szczęśliwa. Naprawdę! Dlaczego mam niby być zgorzkniała, skoro
uważam, że miłość nie istnieje.
A skoro uważasz, że istnieje, to czym ona jest? Może ja ją
niewłaście interpretuję?

[vibe-b]

zebra12 napisała:

> kocham swoje dzieci.

oraz
> uważam, że miłość nie istnieje.


brak jakiejkolwiek logiki. Kochasz, ale milosc nie istnieje? Czy chodzilo
ci o milosc erotyczna, ze ta nie istnieje?

Chodzi mi o miłość kobiety do mężczyzny

[zebra12]

To, że się kocha dzieci, czy rodziców, to chyba naturalna rzecz. Ale
z tą miłością się człowiek rodzi lub ta miłośc się rodzi wraz z
dzieckiem. Ale czy istnieje miłość kobiety do mężczyzny. Ngale ciach
i kochasz. Czyli co? Bo nie neguję istnienia pożądania, przywiązania
czy fascynacji. Czy to jest właśnie miłość? Czy coś więcej?

[vibe-b]

zebra12 napisała:

Ale czy istnieje miłość kobiety do mężczyzny. Ngale ciach
> i kochasz.

nienienie.
Takie "ciach" to tylko w zauroczeniu, pozadaniu sie sprawdza. Nie mozna
ciach i pokochac. Kochasz kogos za to jakim jest czlowiekiem, a zeby
stwierdzic, jakim jest czlowiekiem to musisz go dobrze poznac. To jest
calkowite przeciwienstwo "ciach".
A ze Tobie sie nie zdarzylo, nie znaczy ze nie istnieje.

[wieczna-gosia]

> To, że się kocha dzieci, czy rodziców, to chyba naturalna rzecz.
Ale
> z tą miłością się człowiek rodzi lub ta miłośc się rodzi wraz z
> dzieckiem.

nieprawda- jest to pewnie bardziej instynktowna wiez co nie zmienia
faktu ze kobiety (i mezczyzni tez ale mam wrazenie ze zebra bardziej
pisze o kobietach) porzucaja dzieci, katuja i glodza, zaniedbuja
rodzicow i ich nienawidza.

[jola8181]

Ja nie twierdzę że jesteś w tej chwili nieszczęśliwa ale wdać gorycz w Twoich
słowach. Jeśli chodzi o uczucia jesteś zgorzkniała.

> A skoro uważasz, że istnieje, to czym ona jest?

Czymś trudno opisywalnym. Nadal bezwiednie się uśmiecham się na widok męża a
jego ciepło daje mi spokój. Trudno pisać o uczuciach tak żeby nie wypadło to jak
zwierzenia infantylnej pensjonarki.

[cynamonowy_chochlik]

Ja za to uważam, że nie istnieje coś takiego, jak prąd. Nigdy go nie widziałam
ani nigdy mnie nie kopnął. Prąd nie istnieje.

To wsadź palec do kontaktu :)

[zebra12]

Prąd daje światło. A jak mam się przekonać o istnieniu miłości?

[kali_pso]

Porównanie z prądem nader akuartne sie wydaje.
Dopiero jak Cie kopnie to wiesz, że to to
Z miłością podobnie- widac, że Ciebie Zebra nie dotknęło nigdy, bo bys wiedziała jak smakuje. Ale nic straconego- może jeszcze poczujesz co to jest miłośćp Kazdy ją przeżywa na swój sposób.
Definiować ją to jak próbować złapać wiatr lub snuć wnioski na temat o co chodzi uśmiechającej sie Mona Lizie- nie da się lub kazdy z nas ma inne zdanie w tej materii.

[sowa_hu_hu]

Istnieje Ja też jestem sama ale ciągle wierzę.

[marzeka1]

"I szczerze, nie wierzę, że
> istnieje inna miłość. Ludzie to sobie wmawiają. "- nie masz racji, zupełnie. Z
tym, że pamiętając twoje wpisy o mężu, zupełnie mnie takie podejście nie dziwi.
Nie masz racji- piszę do z perspektywy 20 lat własnego małżeństwa.

[grave_digger]

zebra, ja doszłam do tego samego wniosku co ty - że raczej nie kochałam nigdy
żadnego mężczyzny, bo chyba o to ci chodzi. ale wydawało mi się że tak było. z
biegiem czasu a zwłaszcza po rozwodzie twierdzę, że pewnie nie kochałam wcale.

ale miłość istnieje jak najbardziej. mam taką nadzieję i czekam na nią.

grave_digger

[zebra12]

Może to takie porozwodowe refleksje
Ale kochałaś kiedys swojego? No i czy prawdziwa miłość może minąć?
Bo przecież miłość dod zieci nie mija, mimo kłótni i nieporozumień.
Do rodziców podobnie.
Ja wiem, że nie kochałam mojego. To była tylko decyzja, bo ta miłośc
miała przyjśc potem. Ale nie przyszła.

[grave_digger]

wiesz, patrząc z perspektywy oddalenia - chyba jednak nie kochałam. chciałam z
nim być. chciałam z nim coś tworzyć. ale czy kochałam? nie sądzę.

zauroczona kiedyś i byłam. a potem... nie chciałam być sama. wystarczyło mi,
gdyby był dobrym człowiekiem. ale nie był.

[asia_i_p]

No i czy prawdziwa miłość może minąć?
Ciekawe pytanie. Ja mam taką teorię, której się trochę wstydzę, bo brzmi po
pensjonarsku właśnie, ale uważam, że jest w miłości jakiś "point of no return" i
kiedy się go minie, odkochać się już nie da. Że jest moment, w którym
przestajesz analizować zalety i wady kochanej osoby i masz jakąś wizję całości,
przeczucie istoty tego człowieka. I jeśli wtedy kochasz, to już nie przestaniesz
kochać, bo ta część człowieka się nie zmienia, nawet jeśli reszta człowieka
zmienia się drastycznie. Myślę, że to jest to, co wspierało męża Iris Murdoch,
kiedy się nią opiekował mimo rozwiniętego Alzheimera, który bardzo ją zmienił.

[madzioreck]

Po pierwsze, to, że Ty czegoś nie widziałaś/nie doświadczyłaś, to jeszcze nie
dowód, że to coś nie istnieje

Po drugie, jak możesz pisać, ze kochasz swoje dzieci i rodziców, a za chwilę, że
miłość nie istnieje...? Chyba, że chodzi Ci o miłość kobiety i mężczyzny, patrz
punkt pierwszy.

Tak, chodzi o miłość kobiety do mężczyzny

[zebra12]

Ja nie doświadczyłam, a jestem przezd 40 stką. Dlatego się
zastanawiam, czy źle trafiłam, czy jestem ułomna, czy miłość nie
istnieje.

[marzeka1]

Źle trafiłaś.

[vibe-b]

zebra12 napisała:

> Ja nie doświadczyłam, a jestem przezd 40 stką.

Sa tez dzieci, ktore nie doswiadczaja milosci rodzicow, tej wydawalo
by sie najbardziej oczywistej. Ale to nie znaczy ze milosc rodzica do
dziecka nie istnieje.

[lolinka2]

jesteś DDA, zebra?

Nie...

[zebra12]

A to ma jakiś wpływ?

[marzeka1]

"A to ma jakiś wpływ?"- baaaardzo duży.

ee

[18_lipcowa1]

No skoro masz takie doświadczenia to sie nie dziwie, że miłość wg
Ciebie nie istnieje.
Ja uważam że istnieje. I jest to własnie przyjaźń, szacunek +
bliskość cielesna.
Ty jej nie zaznalaś, ale to nie znaczy że tego nie ma.

[woman-in-the-city]

Ja na swoją prawdziwą miłosc czekałam dobrych kilka lat, byłam w kilku zwiazkach
zanim poznałam męza, mam też za sobą krótkotrwałe fascynacje. Ale to nie było
nigdy to. Miałam szczescie do atrakcyjnych męzczyzn, ale jak sama sobie
odpowiedziałas pożądanie, fascynacja nie jest tożsame z miłoscią, choc dobrze
gdy jest jej uzupełnieniem jeśli nie na stałe to chociaż na początku wspólnej
drogi.
Z perspektywy dobrych kilku lat, z czego ponad 8 lat w zwiazku małżeńskim mogę
napisac, że nie wyobrażam sobie zycia z innym męzczyzną ni zmój mąż. A mam
porównanie, jesli już , w zasadzie w każdej sferze, z poznaniem człowieka w
sytuacjach jak ja to nazywam "testowych" włącznie.
Kocham i jestem kochana, ale mam świadomosc, ze mogłoby mi się takie uczucie
nigdy nie przydarzyc. To jest łut szczęscia trafic na swoje idealne uzupełnienie.

[przeciwcialo]

O mamie nieraz pisałas że chłodna- to masz powielenie.
Miłość istnieje, i prawdziwe uczucie nie wypala sie po kilku latach.

[insomnia0]

to naturalne, ze skoro nie przezyłaś takiego uczucia- to nie bardzo w to wierzysz..
ja mogę zapewnić ze jest miłość partnerska.. zakochałam się ( i tu mowa o
zauroczeniu- pożądaniu itp..) pozniej albo zakochanie przeistacza sie w miłość
albo nie...
ja przezywam miłość..i faktycznie mozna powiedziec ze i w tym słowie zawarte
jest przywiązanie do człowieka.. ale to nie wszytsko..
chyba nie ma definicji miłosci..ale jest to bardzo silne uczucie... ja nadal
kocham swojego meza..pomimo wielu roznych kryzysów.. jest mi bardzo bliski i
moje uczucie do niego jest bardzo głębokie.. ciezko to opisac..

[triss_merigold6]

Biorąc pod uwagę zasób Twoich doświadczeń w jedynym związku męsko-
damskim w jakim byłaś to wcale się nie dziwię, że tak uważasz.

[maadzik3]

Istnieje, Zebro, ale nie zdarza sie na zyczenie i na pewno nie kazdemu. To
rzadki i deficytowy towar, ale istnieje.

[broceliande]

Kochałam jednego mężczyznę, dwie kobiety.
Miłość do dziecka sprawia, że miłość do mężczyzny blednie, staje się
płytka.
Ale można sie jakoś znowu odnaleźć.
Rodziców nie kochałam.

[morgen_stern]

Oczywiście, że to romantyczne mrzonki + reakcje chemiczne w organizmie (w
przypadku miłości między dwojgiem ludzi), lub instynkt + chemia (miłość do
dziecka) oraz przywiązanie pojawiające się w dłuższych związkach. Nie łudzę się,
ale i tak korzystam i bardzo kochliwa jestem oraz w uczuciach egzaltowana

Relacja czysto seksualna jest dużo uczciwsza, ale i tu pojawiają się prędzej czy
później jakieś emocje, pod tym względem ludzie są niereformowalni.

Miłość, podobnie jak monogamia, to jedne z najbardziej przereklamowanych
wytworów naszej kultury. Ale wszyscy i tak się oszukują i mają usta pełne
okrągłych frazesów w tych kwestiach.

[broceliande]

Nie ma instynktu macierzyńskiego.
Gdyby był, wszystkie kobiety usychałyby z chęci posiadania dzieci.
Dzieci to kwestia chcenia lub przypadku.
To prawdziwa miłość, choć pewnie też chemia.

[kropkacom]

> Nie ma instynktu macierzyńskiego.

Jest, ale nie każdy go doświadcza albo coś go zagłusza.

[przeciwcialo]

Dokładnie.

[broceliande]

kropkacom napisała:

> > Nie ma instynktu macierzyńskiego.
>
> Jest, ale nie każdy go doświadcza albo coś go zagłusza.

Instynkt to coś, co dotyczy każdego. Więc bzdura, że ktoś tam nie
doświadcza. Nie doświadcz, znaczy nie instynkt.

[jowita771]

Ja też uważam, że nie ma. Gdyby był, to byłoby to coś wrodzonego, tymczasem
instynkt macierzyński nie wynika z biologii, tylko z kultury. To jest coś
wyuczonego.

[morgen_stern]

No ale teoretycznie pojawia się tak czy siak po urodzeniu dziecka, tak? Wynik
zmian hormonalnych w organizmie kobiety plus instynkt.

[broceliande]

Nie zawsze się pojawia.
Tylko się o tym mało mówi. ze kobieta nie czuje się super fajnie w
roli matki, że ma depresję, że trafia do psychiatry... No bo jak to?
W kraju Matki Polki?
To wszystko hormony, żaden instynkt. Na własnej skórze doznałam.
Instynkt to może być samozachowawczy albo seksualny.
Polecam artykuł.

www.edziecko.pl/ciaza_i_porod/1,80260,2699325.html

200 lat temu nikt o tym "instynkcie" nie słyszał

[kropkacom]

Myślę że jest wiele czynników które instynkty (każde) skutecznie mogą zagłuszyć
czy wyeliminować. Gdyby instynkt macierzyński nie istniał kobiety by rzadko
zachodziłyby w ciąże a dzieci częściej byłyby po porodzie porzucane.

[broceliande]

Ależ często sa porzucane.
No i rzadko zachodzimy w ciążę. Skoro już panujemy nad płodniością,
coraz rzadziej.
Ja tylko raz byłam w ciąży i "instynkt" jakoś cicho siedzi. Nie chcę
więcej. to zależy od mojej woli, nie instynktu.

[kropkacom]

Przecież napisałam że nie każdy odczuwa w równym stopniu coś takiego jak
instynkt macierzyński.

[kropkacom]

Zdaje się że kiedyś na jakimś forum pisała nangaparbat3 a propos instynktu
nazywanego macierzyńskim. Może napisze coś mądrego.

[broceliande]

kropkacom napisała:

> Przecież napisałam że nie każdy odczuwa w równym stopniu coś
takiego jak
> instynkt macierzyński

Nie, nie, instynkt to coś silnego, dotyczy wszystkich. Jak sobie
wyobrażasz odczuwnie w nierównym stopniu instynktu
samozachowawczego, czy seksualnego?
Nie da się.
No i jak potraktujesz argument, że kobiety nie zawsze przepadają za
dziećmi?

[kropkacom]

Instynkt seksualny? No cóż, są ludzie oziębli, prawda? Wszelkie nałogi czy
odruchy samobójcze to nic innego jak zaburzenie instynktu samozachowawczego.

[broceliande]

Są oziębli, ale seks ich ciągnie, chociaż kilka razy w roku.
To moja definicja oziębłości.
Odruchy samobójcze też bywają, prawda.
Ale to są zwyczajne zaburzenia, rzadkie. wyjątki od reguły.
Zbyt wiele kobiety byłoby wyjątkami, więc... mądrzej uznać, że to
nie wyjątki.
Jak tlumaczysz świadomą bezdzietność?
Bezsens.

[kropkacom]

O nie, w rozmowę o bezdzietności mnie nie wciągniesz Kobiety nie chcą być
matkami ale jak im powiedzieć że mają zaburzony macierzyński instynkt to będą o
niego walczyć do pierwszej krwi.

[broceliande]

kropkacom napisała:

> O nie, w rozmowę o bezdzietności mnie nie wciągniesz Kobiety
nie chcą być
> matkami

To raz.

ale jak im powiedzieć że mają zaburzony macierzyński instynkt to
będą o
> niego walczyć do pierwszej krwi.

To dwa.
I to nie są te same kobiety, prawda?

[kropkacom]

Myślę że kobiece "nie chce dziecka" jest połączone z jakimś uśpieniem instynktu.
Mam nadzieje że nie uraziłam

[broceliande]

kropkacom napisała:

> Myślę że kobiece "nie chce dziecka" jest połączone z jakimś
uśpieniem instynktu

Może raczej z tym, że nie ma takiego instynktu?

> .
> Mam nadzieje że nie uraziłam

Ależ skąd
Ja mam dziecko z chęci, nie dlatego, że jestem kobietą = mam mieć
instynkt.

[kropkacom]

Ja wiem, ja też mówię że mam dzieci bo chciałam ale jednak jakiś impuls (i
nie był to stan posiadania dóbr materialnych) zdecydował że decyzje podjęłam
wtedy a nie na przykład wcześniej czy później. Nie lubimy myśleć że rządzą nami
instynkty

[broceliande]

> Ja wiem, ja też mówię że mam dzieci bo chciałam ale jednak
jakiś impuls (i
> nie był to stan posiadania dóbr materialnych) zdecydował że
decyzje podjęłam
> wtedy a nie na przykład wcześniej czy później.

No, ale skąd wiesz, że to był tak zany "instynkt"? To było chcenie i
tyle.
I też nie ma związku z sytuacją materialną.
Nie lubimy myśleć że rządzą nami
> instynkty

Ja tam lubię, ale niech to będą prawdziwe instynkty.

[kropkacom]

> No, ale skąd wiesz, że to był tak zany "instynkt"?

A skąd wiesz że nie był? Może to chcenie to właśnie instynkt?

[przeciwcialo]

Posiadanie potomstwa ma na celu przedłużenie gatunku a nie
realizowanie zachcianek.
Te zachcianki instynktem podszyte

[broceliande]

przeciwcialo napisała:

> Posiadanie potomstwa ma na celu przedłużenie gatunku a nie
> realizowanie zachcianek.
> Te zachcianki instynktem podszyte

Niestety nie w naszych czasach.
Buuuu, przykro ci?
Chcę, to mam.
Ty nie?

[grave_digger]

bardzo ciekawy artykuł
nie czytałam/nie słyszałam wcześniej o tym, że jednak tego instynktu może nie
być. ciekawe ...

[cherry.coke]

> Myślę że kobiece "nie chce dziecka" jest połączone z jakimś uśpieniem instynktu

Bzdura. Mam w rodzinie kobiety, ktore tak myslaly, dzieci urodzily bo tak, a
instynkt sie jakos skubany nie pojawil. Ze szkoda i dla dzieci, i dla matek. Bez
zadnych historii przemocowych, psychiatrycznych itp., normalne, sympatyczne,
wyksztalcone kobiety. Niespokrewnione zreszta, w roznych galeziach rodziny.

Bardzo smutne przypadki. I tyle daje bzdurzenie o instynkcie - takie jak one
potem licza glupio na to, ze z dzieckiem na reku im sie nagle obudzi.

[kropkacom]

To że komuś nie włączył się odpowiednio tak zwany instynkt macierzyński nie
oznacza że go nie ma.

[cherry.coke]

Tylko sie nie wlacza jakos bardzo wielu ludziom, Tym, co dusza niemowleta, bo
sie plec nie zgadza. Tym, co sprzedaja dzieci do prostytucji. I bardziej swojsko
- tym co im sie wodka po stole leje, a dziecko placze w kacie. Tym, co chetnie
duzej zostana w pracy, bo nie chca wracac do swoich dzieci, wola zarobic na
opiekunke. Tym, co po prostu nie dbaja o swoje dzieci, nie lubia ich, spelniaja
ich podstawowe potrzeby tylko z obowiazku i nacisku spolecznego, czekaja az
dzieci sie jak najszybciej wyniosa. Poczytaj watki na tym forum, ilu jest takich
rodzicow. A na swiecie? Multum.

Naiwnoscia jest myslec, ze "instynkt" po urodzeniu to norma. A jeszcze wieksze,
ze maja czy powinni miec go wszyscy ludzie, i ze zdawanie sobie sprawy z jego
braku to kompleksy czy fobia dzieci.

[kropkacom]

No ale czego to dowodzi? Że go nie ma? Czy że nie wszystkim zaskoczył albo u
części jest przytłumiony? Dla mnie logiczne jest to drugie? czemu ludzie kopca
papierosy i zapijają się regularnie? Nie ma instynktu samozachowawczego?

[cherry.coke]

Dowodzi tego, ze "instynkt" wcae nie jest powszechny ani domyslny. Bo dlaczego
nie zaskoczyl moim krewnym, mimo wszelkich warunkow? Dlaczego nie zaskoczyl
wszystkim tym opisywanym wyzej rodzicom? Dlaczego sa cale kultury i
spoleczenstwa, ktore "instynkt" maja gdzies, a dziecko jest dobrem zbywalnym lub
zbednym - jako norma, a nie jako wyjatek? Latwo sobie powiedziec, ze brak
"instynktu" to tylko u patologii, DDA albo dzikusow, ale naiwny kto w to uwierzy.

[kropkacom]

> jako norma, a nie jako wyjatek? Latwo sobie powiedziec, ze brak
> "instynktu" to tylko u patologii, DDA albo dzikusow, ale naiwny kto w to uwierzy.

Ja tak nie twierdze. Nie twierdze że wiemy na pewno czemu u jednych instynkt
jest silny a u innych całkowicie przytłumiony. Faktem jest że dzisiaj go się
raczej tłumi niż pozwala się rozwinąć. Tyle.

[a_gurk]

Antropologia kulturowa i badania rozmaitych plemion pokazuja, ze
tzw. instynkt macierzynski jest produktem kultury a nie natury. Moge
pogrzebac i podac nazwy plemion oraz badaczy. Niestety po angielsku.
Ciekawa lektura.

[przeciwcialo]

W naturze mało która samica jest niepłodna. Natura dba aby te płodne
wykonały swoja pracę.
Ludzie maja jako-taka kontrole nad płodnościa.
Poczytać wystarczy to forum i zaraz wiadomo jakimi warunkami jest
obwarowane macierzyństwo- mieszkanie, samochód, wypasione dochody,
wakacje 2 razyw roku, kariera....

[franczii]

> No i jak potraktujesz argument, że kobiety nie zawsze przepadają za
> dziećmi?

to akurat bardzo latwo wytlumaczyc bo po prostu instynkt macierzynski dziala w
odniesieniu tylko do wlasnych dzieci. Wiele znam kobiet, ktore maja obojetny
stosunek a wczasami wrecz nie znosza obcych dzieci a swoje wlasne uwielbiaja.
Tak samo jest w przyrodzie, samice "bezdzietne" nie zajmuja sie cudzym
potomstwem, co nie znaczy, ze kiedy same zostana matkami nie beda sie zajmowac
swoimi mlodymi.

[kawka74]

W kontekście takich dyskusji (i nie mówię tylko o Twoim poście) zawsze zachwyca mnie fenomen adopcji

[franczii]

Mnie tez zachwyca ten fenomen, ale nasze zycie nie ogranicza sie do fizycznosci,
gdyby bylo inaczej nie udaloby nam sie zapanowac nad naszymi pierwotnymi
instynktami. Zreszta fenomen adopcji nie jest calkim obcy zwierzetom,np. w
stadzie sloni samice bedace juz matkami zajmuja sie tez cudzymi sloniatkami. A z
wlasnego podworka wiele razy slyszalam o kotkach, ktore adoptowaly malego
psiaka i wychowywaly razem ze wlasnym potomstwem.

[franczii]

bo cywilizacja zaglusza instynkt to normalne, zreszta uspolecznienie nakazuje
nam panowac nad wszystkimi instynktami w tym nad instynktem rozmnazania.
Wszystkie nasze odruchy zostaly ujete w jakies normy. Musimy panowac nad zloscia
i agresja, nie mozemy jesc jak popadnie, sr..c jak i gdzie popadnie i gzic sie z
kim popadnie i gdzie nam sie zachce. I nad rozmnazaniem tez musimy panowac i
sluchac rozsadku a nie dzikiego zewu, ktory gdzies moze jeszcze w nas tkwi.

[setia]

strasznie bredzi ta pani profesor.
zgadzam się z kropką; instynkt macierzyński istnieje, ale czasem jest
zagłuszany, najczęściej przez czynniki związane z postępem cywilizacyjnym i
kulturowym.

[broceliande]

setia napisała:

> strasznie bredzi ta pani profesor.
> zgadzam się z kropką; instynkt macierzyński istnieje, ale czasem
jest
> zagłuszany, najczęściej przez czynniki związane z postępem
cywilizacyjnym i
> kulturowym

Sama dyskusja "czy istnieje" jest dowodem na to, że rzecz jest
wątpliwa.
Wątpię, czy przeczytałaś całość.
Co niby zagłusza ten "instynkt"? Jaki postęp? Jaka kultura?
Kiedyś kobiety rodziły, bo nie miały wyjścia, teraz rodzą, jeśli chcą
(jeśli wpadają, to nie z braku wiedzy, wiedzę mozna zdobyć). Żadnego
instynktu nigdy nie było.

[kunegunda32]

broceliande jest to instynkt, a to ze nie wszystkie samice rodzaju ludzkiego go
posiadają to norma. Ale wśród ssaków to że matka po urodzeniu dziecka je chroni,
karmi i jest zdolna do niesamowitych wyczynów aby to dziecko utrzymać przy
życiu, to jest właśnie instynkt. A od tego są wyjątki, jest coś takiego jak
instynkt samozachowawczy. Czyli że zawsze powinnyśmy robić wszystko aby przeżyć,
a jednak są wśród nas samobójcy, którzy nie mają tego instynktu. I to ze oni są
nie znaczy że ten instynkt nie istnieje. Gdyby nie instynkt to jak kobiety w
plemionach które praktycznie nie mają styczności z cywilizacją miały by żywe
potomstwo?

[broceliande]

O, nie zgodzę się, to instynkt jest normą, nie brak instynktu.
Sorry, ale to podważa istnienie tegoin stynktu, nie uważasz?
Samobójcy przezwyciężają instynkt.
Ale to prawdziwy instynkt, nie taki "instynkt macierzyński", który
jest konmkletnym wymysłym i nie da się obronić ani w świecie
zwierząt ani ludzi.

[franczii]

Nie zawsze sie pojawia u zwierzat i nie zawsze sie ujawnia u kobiet. Ale to jest
sytuacja skrajna, choroba, depresja, to stan odmienny od normalnosci. A kazdy
instynkt to wlasnie sprawa fizyczna i hormonalna. Instynkt samozachowawczy w
sytuacjach zagrozenia zycia to tez skutek hormonow, w tym przypadku hormonu
stresu adrenaliny. A za instynkt macierzynski odpowiada ten sam homon co za
pociag seksualny czyli oksytocyna.

[thaures]

Mój mąż po przeczytaniu tytułu wątku, objechaniu mnie,że głupoty czytam
stwierdził,że coś podobnego musiała napisać nieszczęśliwa osoba...

[morgen_stern]

Dlaczego? Ja akurat jestem ostatnio dość zadowolona z życia, mam świetny nastrój
i zdanie mam takie, jakie mam.

[triss_merigold6]

TRudno refleksje Zebry uznać za efekt szczęśliwego i
satysfakcjonującego życia.P

:) Ale wniosek...

[zebra12]

Psycholog czy coś?

[bi_scotti]

Coz, malo jest w zyciu spraw toczacych sie wedlug schematu "ciach i jest" -
dotyczy to rowniez uczuc, wlaczajac w to uczucia rodzicielskie. Miliony ludzi
nie sa w stanie kochac swoich dzieci, wielu bardzo sie stara, czesto skutecznie
ukrywajac ten brak uczuc (i wcale nie jest tak, ze wszystkie dzieci wyczuwaja
brak milosci ze strony rodzicow - wszystko zalezy od umiejetnosci i
odpowiedzialnosci tychze rodzicow) tak wiec zgadzam sie w zupelnosci z tym, ze
cos takiego jak "instynkt macierzynski" (badz ojcowski/rodzicielski) to czysta
utopia i wielkie chciejstwo. Bo my wszyscy chcielibysmy miec te pewnosc, ze
PRZYNAJMNIEJ mama MUSI nas kochac. A wcale nie musi! Zaden "instynkt" jej do
tego nie zmusi w przeciwienstwie do np. instynktu samozachowawczego, ktory wiele
matek doprowadzil w skrajnych warunkach do zjedzenia swojego potomstwa ...
Co do milosci miedzy dwojgiem doroslych ludzi to jest ona mozliwa wylacznie
wtedy gdy obie strony wkladaja uczciwy wysilek w jej budowanie, chronienie,
codzienne rozpalanie. Ona tez nie zdarzy sie "sama z siebie" ani tez "sama z
siebie" nie bedzie trwac latami, bo cudow nie ma. Uczucie wymaga troski, czasem
walki, czasem poswiecenia. Ale istnieje i moge Ci, Zebro, jedynie zyczyc zebys
spotkala gdzies drugiego czlowieka, ktoremu sie bedzie chcialo wlozyc wysilek i
wyobraznie w to jakies Wasze wspolne "cos"

[kali_pso]

Nie wiem, czy nieszczęśliwa.
Na pewno uboższa w doznaniap

[asia_i_p]

No właśnie niekoniecznie. Ja moje dziecko pokochałam jak osobę, stopniowo, nie
przeżyłam żadnej fali uczucia.

[franczii]

instynkt macierzynski istnieje, jest to przeciez potrzeba zajmowania sie
potomstwem obecna u wszystkich ssakow. W skrajnych przypadkach ten instynkt sie
nie pojawia i matka odrzuca mlode, ktore niestety koncza marnie. Ten instynkt
rodzi sie dzieki oksytocynie w okresie porodu i karmienia. to dzieki niemu u
zwirzat samice podejmuja trud opiekowania sie potomstwem. U kobiety jest
podobnie, moze od instynktu nie zalezy przetrwanie potomstwa ale on z pewnoscia
ulatwia podolanie trudom macierzynstwa.

[cherry.coke]

Ale opiekowanie sie swiezo urodzonym mlodym (hormonalne istotnie - choc tez do
rozwazenia, bo i zwierzeta, i ludzie odrzucaja czasem noworodki) to jest co
innego niz wczesniejsza swiadoma chec posiadania potomstwa oraz pozniejsza
dlugofalowa opieka/milosc. To pierwsze jest owszem odruchowe, a to drugie i
trzecie swiadome.

Myslisz, ze zwierzeta uprawiaja seks, bo chca miec dzieci? Nie, one maja dzieci,
bo uprawiaja seks, bo jest przyjemny (to wlasnie taki trick natury, zeby te
dzieci jednak powstaly).

No chyba ze w filmach Disneya.

[franczii]

Ale wlasnie instynkt macierzyski dziala w stosunku do wlasnego potomstwa, czyli
nie moze sie on ujawniac zanim to potomstwo sie pojawi. Zwierzeta czasem
odrzucaja noworodki, nie mam wiedzy na ten temat ale zdaje sie, ze najczesciej
zdarza sie to w niewoli, moznaby z tego wyciagnac wniosek, ze warunki
nienaturalne i wtlaczanie w pewne ramy zabija instynkt. Taki sam mechanizm moze
tez dzialac w przypadku czlowieka, na ktorym wymusza sie od najmlodszych lat
zycia, aby kontrolowal wszelkie swoje odruchy. W naturze sa to z pewnoscia
przypadki marginalne gdyby bylo inaczej swiat by nie przetrwal. Zajmowanie sie
potomstwem jest instynktowne w zwierzetach a czlowiek tez jest czescia swiata
zwierzecego wiec jakies chocby szczatki tego instynktu musi posiadac. Z
pewnoscia w czasach archaicznych ten oraz inne instynkty mialy o wiele wieksze
znaczenie. Zycie w wysokorozwinietym spoleczenstwie wymusza na nas panowanie nad
kazdym instynktem, folgowanie instynktowi nie jest dobrze widziane w zadnej
sferze zycia wiec nic dziwnego, ze instynkty sie przytlumily ale to nie znaczy
ze one nie istnieja.

[bi_scotti]

franczii napisała:

> Zwierzeta czasem
> odrzucaja noworodki, nie mam wiedzy na ten temat ale zdaje sie, ze najczesciej
> zdarza sie to w niewoli, moznaby z tego wyciagnac wniosek, ze warunki
> nienaturalne i wtlaczanie w pewne ramy zabija instynkt.

To nie takie proste, wystarczy porozmawiac z jakimkolwiek lesniczym czy ranger -
zwierzeta odrzucaja sporo swoich wlasnych dzieci w jak najbardziej naturalnych
warunkach: gdy miot jest za duzy, matka karmi tylko tyle ile jest w stanie, sama
wybiera te silniejsze, ktore bedzie karmic, slabsze albo zjada, albo zostawia
zeby sobie spokojnie zeszly z tego swiata; syndrom "brzydkiego kaczatka" jest
jak najbardziej typowy u znakomitej wiekszosci zwierzat - dlatego np. lew
albinos czy gazela z krotsza lapa maja bardzo male szanse na przezycie okresu
oseska, bo mama zadnego z takich "wybrakowanych" potomkow karmic nie bedzie
chyba, ze nie dostrzeze skazy. To tez jest czesc instynktu samozachowawczego ale
nie jednostkowego a gatunkowego. My, humans, nawet jezeli czasem przejawiamy
podobne odruchy, to od wiekow uwazamy je za "niecywilizowane", co nie znaczy, ze
podobne zachowania nie maja miejsca i we wspolczesnym swiecie. Przykladem niech
bedzie wybor chlopcow i pozbywanie sie dziewczynek w wielu spolecznosciach np. w
Chinach czy Indiach. Potrzeby spoleczne grupy/rodziny staja sie wazniejsze niz
inne wartosci.
To nie instynkt "macierzynski" kaze sie zajmowac nowo-narodzonym tylko instynkt
zachowania gatunku, ten sam ktory "zacheca" do seksu w okreslonych momentach
roku/miesiaca Ten sam kaze tez niektore nowo-narodzone eliminowac. Bez zalu
czy wewnetrzych oporow... no chyba, ze u Disneya, jak ktos juz wspomnial w innym
poscie
Podobnie rzecz sie ma z miloscia wobec rodzicow. Zaden tam instynkt - czysty
pragmatyzm natury. Co nie znaczy, ze milosci nie ma Na szczescie jest!

[franczii]

To nie instynkt "macierzynski" kaze sie zajmowac nowo-narodzonym tylko instynkt
> zachowania gatunku, ten sam ktory "zacheca" do seksu w okreslonych momentach
> roku/miesiaca

Jak zwal tak zwal Ja piszac o instynkcie macierzynskim wlasnie to mialam na
mysli, nie zadne ciumkanie jakiejs pani nad kazdym napotkanym niemowlakiem a to
, ze potrzeba zajecia sie potomstwem istnieje, jest instynktowna, jest wynikiem
gospodarki hormonalnej, zawdziecza sie ja temu samemu hormonowi co pociag
seksualny. W przypadku czlowieka zajecie sie potomstwem nie wynika jedynie z
instynktownej potrzeby a rowniez z poczucia odpowiedzialnosci a czasem tylko z
poczucia odpowiedzialnosci ale to nie znaczy, ze w czlowieku instynkt ten nie
istnieje wcale.

[katia.seitz]

>oraz przywiązanie pojawiające się w dłuższych związkach.

Może właśnie to, co w jednych związkach jest przywiązaniem, w innych jest
miłością. Ja też mam problem ze zdefiniowaniem miłości, ale wydaje mi się, że -
w przeciwieństwie do stanu zauroczenia czy zakochania - jest to przede wszystkim
relacja międzyludzka o najwyższej jakości i największym stopniu bliskości.
Oczywiście, towarzyszą jej emocje, ale to jest sprawa wtórna.

[aandzia43]

I szczerze, nie wierzę, że
> istnieje inna miłość. Ludzie to sobie wmawiają.

Zebra, to że ty nie jesteś w stanie mieć jakichś doznań, nie znaczy
jeszcze, że te doznania nie przytrafiają się innym ludziom. Ludzie
sobie nic nie "wmawiają". Czują i przeżywają coś, co tobie się nie
przydarzyło. Dlaczego ci się nie przydarzyło? Nie wiem.

[kali_pso]

Czują i przeżywają coś, co tobie się nie
> przydarzyło


Eeee...a może i przydarzyło, tylko znając Zebrę z kreacji forumowej to pomyślała , że ją brzuch boli i już

[czar_bajry]

Droga zebro gorycz przez Ciebie przemawia. I taka troszkę zgorzkniała jesteś.
Jeśli nigdy jeszcze nie kochałaś to bardzo Ci współczuję i życzę abyś nie
traciła nadziei

[agnisia77]

Jeny żałuj Miłość to cudowne uczucie)) Ja jak poznałam mojego męża to tylko
motylki w brzuchu...codzienne spacery do nocy, rozmowy, wygłupy, seks jeny
jakbym chciała przez chwilkę się wtedy znaleźć...

[alfa36]

Ja myslę podobnie jak założycielka wątku. Zauroczenie, pożądanie,
przyzwyczajenie. Niestety, wiele moich znajomych tak ma, jak ja...

[a_gurk]

Pytanie co nazywasz miloscia? Dla mnie wyznacznikiem jest 13
rozdzial 1 Listu do Koryntian. Mysle, ze w relacji m-d wazne jest
pozadanie, ale wazna jest rowniez wiernosc, szczerosc, wzajmne
oddanie i szacunek. Po 10 latach wspolnego bycia przestalam uwazac
milosc tylko za 'motyle w brzuchu' i wzajemna fascynacje, chociaz
obydwa elementy sa potrzebne w malzenstwie, dodaja mu ognia. Dla
mnie wazniejsza jest jednosc. Zreszta uwazam milosc nie za uczucie
tylko za decyzje o kochaniu kogos bez wzgledu na wszystko. Dotyczy
to zreszta takze kazdej innej milosci np. do rodzicow, dzieci.

Sposób myślenia mojego męża

[zebra12]

Dokładnie tak samo:

> Zreszta uwazam milosc nie za uczucie
> tylko za decyzje o kochaniu kogos

Tylko, że ja podjęłam taką decyzję i nic. No nie czułam do niego
nic. Skoro miłość to decyzja, to mozna zyć z każdym. Ale żyjesz z
tym kimś, wmawiasz sobie, że się cieszysz (wg zasady, że jak się coś
wmawia, to staje się prawdą), ale czujesz ulgę jak go nie ma. A
potem zaczyna Cię drażnić jego obecność, irytowac każdy ruch.
Oceniasz coraz bardziej krytycznie, zyjesz w stałym napięciu.
Uważam, że traktowanie miłości jak DECYZJI to kłamstwo! Miłość to
uczucie, nie decyzja. Ja nie podejmowałam żadnej decyzji, że będę
kochac dzieci czy rodziów, a kocham.
Decyzję podejmuje się tam, gdzie miłości brak, a jest taki nakaz, by
jednak się pojawiła i trzeba ja jakoś "wyprodukować". Przeszłam
przez to. I już Ci współczuję, że tkwisz w tym samym oszustwie, co
ja tkwiłam przez 13 lat. Ale długo tak się nie da.

[kawka74]

I z tego wyciągnęłaś wniosek, że miłości nie ma?

[zebra12]

Mój mąż twierdził, że ta decyzja, to zobowiązanie to jest miłość,
ale coś mi w tym przestało pasować. Bo nie czułam się dobrze w jego
obecności i wolałam być sama, bez niego. A ponieważ nigdy przed
poznaniem mojego męża ani w trakcie małżeństwa ani po nie pokochałam
żadnego faceta (ani kobiety, żeby nie było ) to dochodzę do
wniosku, że miłości chyba nie ma. Ale miło mi czytać, że ktoś jednak
w nią wierzy. Jednak na podstawie postu na który wyżej odpisywałam,
widzę, że nie tylko ja nie wiem, czym jest miłośći, że ktoś jeszcze
uwierzył w bzdety w decyzję i obietnicę.

[kawka74]

No, proszę Cię, nie czułaś się dobrze w obecności faceta, uciekałaś od niego, wolałaś być sama - i uważałaś, że to miłość? Zamiast kierować się własnym rozumem, przyjęłaś na wiarę cudzą definicję i wrąbałaś się w ciężkie guano
Jeśli chodzi o meritum, to nie jest tak, że ja wierzę czy nie wierzę w miłość, bo to nie yeti. Nie wiem, co się na nią składa i czym ona jest, i w zasadzie nic mnie to nie obchodzi. Ja po prostu chcę być z moim starym ;p

[jowita771]

> nic. Skoro miłość to decyzja, to mozna zyć z każdym. Ale żyjesz z
> tym kimś, wmawiasz sobie, że się cieszysz (wg zasady, że jak się coś
> wmawia, to staje się prawdą),

Chyba coś szwankuje w Twojej tezie, bo u Ciebie nie stało się prawdą.

> ale czujesz ulgę jak go nie ma.

A co z tym, którzy nie czują ulgi, tylko tęsknotę?

Uczę się życia

[zebra12]

Nie urodziłam się mądra. Uwierzyłam mężowi. A to było kłamstwem.
Może powinnam była czekać na miłość, skoro istnieje. A ja myślałam,
że to ta decyzja jest miłością, że uczucie się pojawi później, z
czasem.

[nenia1]

Jednak smutne jest to co piszesz, choć faktycznie
ty nie musisz odczuwać smutku. Smutne jest to raczej
dla osób empatycznych, które żyją/żyły w związku, w którym
miłość istnieje, i wiedzą, że żyłaś w długim związku
pozbawionym miłości, podczas gdy mogłaś żyć w innym -
tam gdzie jest miłość, gdzie podczas nieobecności drugiej
osoby raczej odczuwa się tęsknotę a nie ulgę.

Mam takie wrażenie, że w tym wszystkim byłaś sama, czy
nie rozmawiałaś z mamą na temat swoich uczuć, wątpliwości?
Tylko mąż był dla ciebie autorytetem?

[zebra12]

Z mamą? Nie, z moją mamą się o takich rzeczach nie rozmawia.

[guderianka]

Rozumiem Cię zebra. Zbierasz kopniaki od życia ale też sama tyłek
nadstawiasz-choćby pozwalając sobie na związek z kimś, do kogo nie
masz głebszego przekonania, kogo nie kochasz. Jak można związać sie
z kimś nie mając do niego zaufania, nie mając poczucia
bezpieczeństwa, nie mając przyjemności z obcowania z nim, nie
przyjaźnic sie z nim? Ano można-ale wtedy człowiek wbija się w
schemta pewnych zachowań, doznaje krzywdy która uczy go, że miłości
nie ma.
Uwierz mi, że jest. Jedni przyrównuja ją do trzęsienia ziemii, inni
nazywają motylami w brzuchu, ciepłem w sercu, spokojem. Jeszcze inni
mówią o drążcych kolanach-a inni o trosce, przywiązaniu , czy też
pożądaniu. Wszystko to prawda, bo wszystkie powyższe są jej
elementami. Zycze Ci bys jej zaznała

[blekitny.zamek]

Uwierz mi, że jest. Jedni przyrównuja ją do trzęsienia ziemii, inni
> nazywają motylami w brzuchu, ciepłem w sercu, spokojem. Jeszcze inni
> mówią o drążcych kolanach-a inni o trosce, przywiązaniu , czy też
> pożądaniu. Wszystko to prawda, bo wszystkie powyższe są jej
> elementami.


Pięknie napisane.
Miłośc istnieje

[funky_mamma]

blekitny.zamek napisała:

> Uwierz mi, że jest. Jedni przyrównuja ją do trzęsienia ziemii, inni
> > nazywają motylami w brzuchu, ciepłem w sercu, spokojem. Jeszcze inni
> > mówią o drążcych kolanach-a inni o trosce, przywiązaniu , czy też
> > pożądaniu. Wszystko to prawda, bo wszystkie powyższe są jej
> > elementami.
>
>
> Pięknie napisane.
> Miłośc istnieje

Ja wciąż jestem zakochana Poznałam mojego męża w wieku 17 lat, byłam wtedy z
kimś ale pomyślałam sobie, że to jest facet, z którym chciałabym być. Nasze
drogi się rozeszły byśmy po 7 latach znowu mogli się spotkać, zakochać i być
razem. Jesteśmy razem 5 lat a ja wciąż czuję to samo, a nawet więcej, bo wspólne
życie, wspólne osiąganie celów, spełnianie marzeń, wspieranie w trudnych
chwilach, umacnia nasz związek, buduje zaufanie i wzajemny szacunek. Dbamy o
siebie nawzajem, możemy na siebie liczyć, chcemy tego samego od życia, nasze
przeciwstawne charaktery dobrze się równoważą, nie mamy problemów łóżkowych,
lubimy się jako ludzie, pożądamy jako kobieta i mężczyzna, a to wszystko
sprawia, że płaczę w śnie, w którym go tracę. To jest dla mnie prawdziwa miłość

[mniemanologia]

Sprawdź w Wikipedii, co to miłość, tam są ładnie przedstawione różne
teorie.

Aha, kocham swojego męża, no

[xxe-lka]

Byłam w kilku mniej lub bardziej poważnych związkach. W tym
małżeństwo. I chyba żadnego z tych panów nie kochałam, za żadnym bym
w ogień nie poszła, żaden nie przesłonił mi świata. Więc miłość
chyba nie dla mnie. Zawsze byłam i będę dla siebie najważniejsza,
to ja stanowię dla siebie główny punkt odniesienia i nie chciałabym
nawet żeby było inaczej.
Znam kilka par gdzie po prostu uczucie i wieź ich łącząca widać,
słychać i czuc na odległość. Cała reszta to tkwienie w różnych
lepszych lub gorszych układach, przyzwyczajenie, niechęć do zmian.
To też nie dla mnie
Aczkowlwiek wcale sobie nie żaluję damsko-męskich historii bo nie ma
nic fajniejszego niż to uczucie zauroczenia. Tylko to mija a to co
zostaje jakoś nie do końca mi odpowiada
Nie oszukuję się już i jestem wobec siebie i ewentualnych partnerów
do bólu uczciwa. Wątpię żeby kiedykolwiek przydarzyła mi się miłość
taka przez duże M Co więcej wcale za tym nie wzdycham

[adsa_21]

a ja wierze w prawdziwa milosc mimo ze jeszcze nigdy jej nie
doswiadczylamale u mnie trudno o ten stan..

[asia_i_p]

Nikogo nie zdarzyło ci się kochać poza naturalnymi związkami krwi? Nie mówię
tylko o mężczyznach. Nikogo z dalszej rodziny, żadnej przyjaciółki? Nawet, jakby
głupio to nie zabrzmiało, psa albo kota?
Ja nie chcę forumowo psychologizować, ale czy ty się nie boisz straty?
Owszem, miłość to decyzja o byciu razem, to nie tylko uczucie, ale uczucie też w
tym jest. Ciepło, poczucie bliskości, zrozumienia, duma z tej drugiej osoby,
zaufanie, przyjaźń, potrzeba przebywania w jej towarzystwie. A oprócz tego
decyzja o byciu razem, nastawienie, że nawet jeśli tymczasowo znika cały ten
"komfort psychiczny", to będę walczyć i starać się ratować związek. Ale ta
decyzja to nie jest jakiś przymus psychiczny, jakieś ponure poczucie obowiązku,
tylko radosna świadomość, że jest o co walczyć, bo razem jest nam dobrze.

[jajofka]

czy dobrze rozumiem, że do ślubu byłaś dziewicą?! współczuję, że po
drodze nie "puknęłaś" jakiegoś innego gościa, żeby wiedzieć, jak
może być. skupiłaś się na jednym i teraz Ci nudno.

[leneczkaz]

Istnieje. I jest C U D O W N A!

[ledzeppelin3]

Co ja zrobię, no co ja zrobię, że mi się kojarzysz:
www.youtube.com/watch?v=P6ox2HUMbz4

OT

[woman-in-love]

czy ta ruchoma żaba/kotek sa konieczne? Strasznie przeszkadzaja w zgłębianiu
tematu - i jak mam teraz wiedzieć, czy miłośc istnieje???

[isabell1976]

Oczywiście, że miłość istnieje. Dal każdego jest inna, nie ma jednej definicji.
I życzę żebyś i Ty ją przeżyła.
A co do instynktu macierzyńskiego, to jeśli go nie ma to dlaczego kobiety, które
mają kłopoty z zajściem w ciążę, tak bardzo tego pragną?
Do tego stopnia, że czasem przesłania im to wszystko inne.