Mózg mi się zlasował

[atowlasnieja]

Zaszłam w ciążę w momencie jak się przeprowadziłam (tak, bardzo
dziwne że kobieta w dzisiejszych czasach przeprowadza się na
bezrobocie bo idzie do chopa mieszkać). Dzięki ciąży o pracy mogłam
zapomnieć... Urodziłam małą... pół roku świata poza nią nie
widziałam więc nawet o pracy nie myślałam a potem dostałam doła że
ledwo byłam w stanie małą nakarmić.

A teraz czuje że całą moją edukację jednym szybkim ruchem wrzuciłam
do kosza... Mąż czasem przynosi zadania jakie robiliśmy na
studiach... staram się je robić ale mam problemy z obsługą exela a
nawet kalkulatora.

Siedze i ryczę.

[kali_pso]

Biedne to Twoje dziecko... jest odpowiedzialne nawet na zlasowanie
Ci mózgu..kolejny kamyczek do koszyka?p

[red-truskawa]

Eeee tam, nic Ci się nie "zlasowało" ale "przestawiło" na inne zadania, a wiadomosci nie potrzebne zostały zepchnięte w kat, ale "dane sa do odzyskania", wystarczy kilka dni. Tez myslałam ze mam tabula rasa jak weszłam któregos dnia do pracy i zapytano mnie o cos, co robiłam kazdego dnia od ponad 10 lat- a tu pusto...Ale musiałam pójsc do jednego przypadku i nagle o dziwo- wszystko wróciło, cala wiedza zdobywana i ugruntowywana przez tyle lat. Bedzie dobrze, dokopiesz sie ponownie do ukrytych wiadomosci

[atowlasnieja]

do jej koszyczka? raczej nie.

To po prostu kolejny dowód na to że poległam. Są kobiety które
nadają się na matki. Widzę to. Widać po nich że to dla nich ważne.
Części kobiet jest z tym do twarzy, przy dzieciach wyglądają
kwitnąco. Pamiętam to jeszcze z zerówki: część matek przychodziła
zmęczona ale jak zjawiały się dzieci po prostu promieniały... a
niektóre matki zawsze miały usta zasznurowane, w prostą kreskę.
Mogły ubrać się kolorowo a wyglądały szaro, bezbarwnie. Odlepiały
się od ściany, bez słowa ubierały dzieci, które też nagle zapominały
języka w gębie.

[miska_malcova]

atowlasnieja napisała:

Mąż czasem przynosi zadania jakie robiliśmy na
> studiach... staram się je robić ale mam problemy z obsługą exela a
> nawet kalkulatora.

faktycznie ci sie zlasował...

[karro80]

Bez jaj -ja tam miałam w ciąży i po ciąży -a z dobry rok nawet.
W ciąży mąz grał ze mną w scrable, żeby troszke mi móżdżek
popracował, bo było strasznie, jakby mie ktoś tylko skrawek móżgu
zostawił.

Rozćwicz zwoje - jakieś szachy, gry logiczne na początek lub
skrabelki, popytaj lekarza o jakieś witaminy -mi w ogólnym
wyczerpaniu pomagały witaminy dla rekowalescentów - w mordę nie
pamiętam nazy-na s chyba w zielono-żótym opakowaniu-są musyjące i
do łykania...brałam po ciąży i po pisaniu i obronie pracy -wtedy też
mnie jakoś tak wypaliło od środka.

[thana203]

Mózg się nie zlasował, tylko zwyczajnie zajął się innymi rzeczami. Też miałam
wrażenie, że zgłupiałam, dopóki nie dotarło do mnie, jak wiele się w tym czasie
nauczyłam, a były to rzeczy o których wcześniej nie miałam bladego pojęcia - o
pielęgnacji niemowlęcia, o rozwoju dziecka, o moim własnym dziecku, że już o
trenowaniu rozmaitych rozwiązań logistycznych nie wspomnę. I to wszystko w
stanie permanentnego zmęczenia, jak to przy małym dziecku. Z nieustanną
koniecznością pamiętania o dziecku i uważania na nie. Myślisz, że mózg przy tym
wszystkim nie pracuje? Jest obciążony jak cholera, tylko społeczeństwo uważa tę
wiedzę za gorszą - tu i tylko tu pies pogrzebany.
Żadnej wiedzy nie straciłaś bezpowrotnie. Po odświeżeniu wszystko wróci, mało
tego: przekonasz się, że pracujesz lepiej i w sposób bardziej zorganizowany, niż
wcześniej. U mnie zdolności organizacyjne i zdolności przewidywania, które mi
się przydają w pracy, rozwinęły się właśnie przy dziecku...

[elza78]

tez zglupialam z synem siedzac rok w domu po roku powrot na przerwane studia byl
szokiem z ktorego jednaks ie szybko otrzasnelam, nastepna ciaza i opieka nad
dzieckiem juz nie byla przeszkoda w studiowaniu, mozna wrocic jesli chcesz dasz
rade, ja wiem po sobie ze sa jednostki ktorym nei wystarcza sama milosc do
dziecka i matkowanie i przeraza je wizja bezuzytecznego siedzenia w domu i
warzenia pozywnych posilkow dla calej rodziny. uszy do gory szybko nadrobisz ale
zadnej taryfy ulgowej

[atowlasnieja]

mój mózg nie pracuje nad opieką tylko nad tym jak by się tu urwać i
jednocześnie (mimo wszystko) zrobić to tak by mała przeżyła

[elza78]

da sie to pogodzic

[ihanelma]

Wydaje mi się, że na siłę szukasz uzasadnienia tezy że się nie
nadajesz na matkę swojego dziecka.

Napisze brutalnie - no to pewnie i tak jest. Tylko co w związku z
Tym? Dziecko masz i nic tego nie zmieni, chyba, że chcesz się zrzec
nad nim opieki i zostawić z nim męża. Wcale to nie jest taka
niespotykana opcja.

Jeśli nie planujesz takiego obrotu sprawy, przestań łaskawie jęczeć
i zastanawiać się co mianowicie straciłaś, tylko co zamierzasz
zrobić z resztą swojego życia, jak się rozwinąć i jak w to
wkomponować rodzinę i jeszcze do tego spróbować czerpać z tego
radość, a nie zabijać wszystkicj własnie kwaśną miną i jęczeniem na
zawołanie. Może i nie jest to łatwe, ale single i bezdzietni też
mają swoje zmartwienia i trudne momenty. Ma je każdy człowiek.
Musisz ogarnąć swoje "tu i teraz" i zacząć normalnie żyć, a nie
zastanawiać się do czego się nie nadajesz.

Bo jak się nie nadajesz, to się spakuj, zostaw męża z dzieckiem i
jedź szukać szczęścia do Brazylii - będzie wam wszystkim lepiej, a
na pewno dwóm osobom.

[layale]

Monika, jesteś mądrą kobitką wiesz?

A co do autorki, to ja się tak tylko zastaniawiam, czytając od
jakiegoś czasu jej wynurzenia (nie ukrywam, że z obawą o własne
przyszłe macierzyństwo), co takiego się do cholery stało?! Bo zawsze
myślałam, że macierzyństwo od początku przysparzało Ci tylko
cierpień i frustracji, że od początku było źle, a teraz czytam, że
przez pierwsze 6 miesięcy świata poza córką nie widziałaś?!
Więc co takiego się stało? Dlaczego to wszystko potem klapło?

Jeżeli to tylko zmęczenie, frustracja wynikająca z powtarzalności
pewnych czynności,poczucie utraty własnego <ja>, to ja mam dla
Ciebie jedną radę - walcz o własną przestrzeń.
Cokolwiek Twojego, nawet jeżeli nie możesz teraz wrócić do pracy, to
może studia podyplomowe, kolejny fakultet, cokolwiek, co sprawi, że
wyrwiesz się z tego kieratu. Naprawdę myślę, że dla was obu lepiej
będzie, jeżeli nie będziecie ciągle razem. Naprawdę nie musisz być
pełnoetatową mamą. Walcz o to, aby scedować jak najwięcej opieki nad
córką na innych.
Autorko, nie myśl, że masz tu samych wrogów, bo są ludzie którzy Ci
kibicują i martwią się o Ciebie i dziecko.

[atowlasnieja]

co się stało że się popsuło?
Jak mała przeszła z wyłącznie mlecznej diety na coś innego chciałam się z mężem
gdzieś wyrwać. I dostałam od niego zwięzły komunikat że mi się w du...
poprzewracało, że jak baba urodziła dziecko to nie ma prawa się wypuścić na
miasto z własnym facetem, był zbyt "zmęczony" by ze mną iść chociażby do kina a
z kumplami co kilka dni na piwo chodził... Deklarował miłość wielką do dziecka a
jak wracała z samotnych wyjść do miasta to byłam pewna, że mała głodna,
nienapojona i nieprzewinięta.

Na dodatek zmieniłam wtedy też tabletki hormonalne (jakiś czas potem poskarżyłam
się ginekologowi na ostrą awersję do dziecka to lekarz kazał mi natychmiast
odstawić wszelkie hormony)

wiesz, ja nie planowałam MIEĆ dzieci. Ja planowałam NIE POZOSTAĆ bezdzietna. I
dlatego nie inwestowałam w porządną antykoncepcję. Bo odłożyłabym macierzyństwo
na święte nigdy. Kiedy zaszłam to NIE POZWOLIŁAM sobie źle pomyśleć o dziecku.
Nie cieszyłam się ja ZABRONIŁAM SOBIE się złościć na los za ciążę.

[ihanelma]

Problemem wydaje mi się chłop, nie dziecko. Masz pretensje tak
naprawdę do niego plus poczucie niepewności co dalej ze sobą zrobić,
a przerzucasz całą "winę" na dziecko. Szukasz przyczyny problemów w
jakichś swoich mankamentach psychicznych, a wydaje mi sie, że nie
potrafisz nazwać do końca swoich problemów - tych konkretnych, z
którymi da się coś zrobic "od jutra".
Rzadko kto jest tak do końca urzeczony macierzyństwem, że od rana do
nocy pieje z zachwytu. Większość w mniejszym lub większym stopniu
doświadcza upierdliwości tego stanu. Nie jesteś żadnym wyjątkiem.
Nie odpowiada ci funkcja żonki przy mężu - nie tylko tobie. Z tego
się nie trzeba leczyć, tylko spróbować sobie odpowiedzieć na
pytanie, co chcesz robić i kiedy chcesz zacząć to robić. I jak w to
włączyć chłopa/wywalić chłopa bo zawadza.

[liliankaa77]

Było się sensowniej z chłopem obowiązkami podzielić- tak by żadne nie
musiało rezygnować z rozwoju zawodowego i kontaktu z dzieckiem. A tak
masz co chciałaś- wybacz szczerość.

[marzeka1]

Też jak czytam jej wynurzenia, to problemem jest bardziej chłop i tyle,
ustawiający ją w roli matki-rodzicielki, sam nie bardzo dzieckiem się zajmujący.
Mi jakoś nic po 2 urodzeniach dzieci się nie zlasowało, dzieci były wspólne i
opieka nad nimi takaż, do pracy wracałam za każdym razem po macierzyńskim, więc
nie miałam poczucia, że dziecko oznacza dla mnie koniec świata. Tyle że chyba
chłopa innego powinna mieć, a tak rośnie nieszczęśliwa, niechciana dziewczynka,
mąz - bez sensu, nie dziwię się jej wywodom na temat roli matki i dziecka.