Życie w jednopokojowym mieszkaniu we czwórkę?!

[beacia09]

Która z e mam mieszka w jednopokojowym mieszkaniu z mężem i dwójką dzieci?! Jak sobie zorganizowałyście życie w tak małym mieszkanku?!
Ja jestem przerażona a czeka mnie to już za miesiąc...

[triss_merigold6]

IMO słusznie jesteś przerażona, klaustrofobiczna wizja.

[el_jot]

Triss, spodziewałam się ciebie w tym wątku, mimo że nie mieszkasz w
takim mieszkaniu i nic konstruktywnego autorce poradzić nie możesz

[arturprzezywacz]

el_jot napisała:

> Triss, spodziewałam się ciebie w tym wątku, mimo że nie mieszkasz w
> takim mieszkaniu i nic konstruktywnego autorce poradzić nie możesz

Za to tyle ile wnioslas do dyskusji tym postem, hoho. Mucha nie siada.

[el_jot]

To było takie maleńskie off topic, można mi, no nie?
A do tematu mogłabym trochę dołożyć od siebie, ale mi się nie chce.

[arturprzezywacz]

> To było takie maleńskie off topic, można mi, no nie?

Jej tez mozna.

> A do tematu mogłabym trochę dołożyć od siebie, ale mi się nie chce.

Kwintesencja tutejszej glupoty.

[el_jot]

No patrz, adwokat się znalazł.

[arturprzezywacz]

el_jot napisała:

> No patrz, adwokat się znalazł.

Zle na to patrzysz. Nie jestem jej adwokatem, tylko twoim oskarzycielem. Moze tak bedzie ci latwiej zrozumiec.

[el_jot]

arturprzezywacz napisał:

> > >
> Kwintesencja tutejszej glupoty.
Jeżeli tak cię razi tutejsza głupota, to co ty tutaj robisz? Wnosisz
jakiś powiew mądrości? Jakoś nie zauważyłam. Jak mnie poraziła
głupota tego forum to przez dwa lata tutaj nawet nie zaglądałam.
Tobie radzę to samo.

[arturprzezywacz]

> Jeżeli tak cię razi tutejsza głupota, to co ty tutaj robisz?

Szydze z niej? Naprawde tego nie widac?

> Jak mnie poraziła
> głupota tego forum to przez dwa lata tutaj nawet nie zaglądałam.

To czemu wrocilas? Samoistnie dostosowalas sie do poziomu?

[el_jot]

Nadal na temat nic nie napisałeś/aś

[ja_w_twoim_wieku_nie_jadlam]

Ale za to wysylac posty nie majace nic wspolnego z tematem ci sie chce.
No coz, jak sie mieszka z mamusia to sie nie wie nic na temat samodzielnego mieszkania.

[el_jot]

ja_w_twoim_wieku_nie_jadlam napisała:
No coz, jak sie mieszka z mamusia to sie nie wie nic na temat
samodzielnego mie
> szkania.
Ubawiłam się setnie,pudło he he he he Dziecko ja z mamusią
nie mieszkam już ...hm ok. 20 lat Rozumiem, że opierasz się
na własnym doświadczeniu

[marzeka1]

O to na stałe czy przejściowo?

[hugo43]

ja mieszkalam z rodzicami i duzo mlodszym bratem przez 4
lata.tyle,ze ta kawalerka miala z 50m,ja mialam lozko i swoj kat w
kuchni,no i to bylo mieszkanie w domku z ogrodem,wiec od wiosny do
jesieni nie bylo to bardzo uciazliwe.

Zaraz Cię tu zjedzą!

[zebra12]

Każda emama ma duże mieszkanie/dom. Jest zadbaną, pracującą kobietą
i zarabia minimum 2 tys na głowę w rodzinie. A Ty tu takie pytanie

[marzeka1]

Nie przesadzaj, zebro, każda z emam ma RÓŻNĄ sytuację mieszkaniową i finansową. Nikt jej "nie zje",ale mieszkanie w czwórkę w jednym
pokoju jest.....trudne.

[kropkacom]

Wiele emam miało w pewnym momencie nieciekawe sytuacje mimo, że się do tego nie
przyznają tutaj w życiu. Także spokojnie.

Po pierwsze, zastanów się czy masz jeszcze jakieś inne wyjście. Po drugie,
mieszkanie jednopokojowe to pojecie rozległe. To może być klitka ale też całkiem
spory metraż. Także napisz coś więcej.

[beacia09]

Mieszkanie ma tylko 35m.
A jak długo tam zostaniemy to nie wiem

[marzeka1]

Moje pierwsze własne mieszkanie to były 2 małe pokoiki, łącznie 37m,
mieszkaliśmy tak we 3, potem,gdy byliśmy we czwórkę, sprzedaliśmy i
kupiliśmy większe.
Zadbaj o oddzielenie jakoś waszej-rodziców- przestrzeni, od miejsca
dla dzieci.

[gazeta_mi_placi]

I koniecznie dobrze wyciszyć (dzieci nie muszą wiedzieć,że uprawiacie seks).

[gabi683]

beacia09 napisała:

> Mieszkanie ma tylko 35m.
> A jak długo tam zostaniemy to nie wiem



Na takiej malej powierzchni poszczają nerwy ,puki są małe dzieci nie jest to
zbyt uciążliwe.

[nastjaa]

Ważne jeszcze czy to mie szkanie w bloku czy np. w kamienicy.

Ja miałam kawalerkę 43 m. w kamienicy i myslałam o dostosowaniu go
na przyszłość pod dzieci, na szczęscie sytuacja się zmieniła i
dostaliśmy sporo większe mieszkanko.

W tamtym mieszkaniu planowałam przerobić kuchnię na pokój dziecięcy,
do tego antresola (w ikei kupiliśmy taką, która pasowała by również
do bloku). W pokoju miał być niewielki neks kuchenny (pokój mial
ok.24m)

[oczko426]

Znam ludzi,którzy w czwórkę mieszkali w 27m,a potem przenieśli się
do 29m.
Wszytko zależy od ustawności kuchni.Oni wpakowali 5latka do kuchni-
bez problemu zmieściło się łóżko i biurko.
Dwulatka mieszkała z nimi w pokoju.Przedpokój ustawny,więc poszła
tam szafa do sufitu.Poza tym duży balkon.
35m to fajny metraż,ale pod warunkiem,że mieszkanko ustawne.Wg mnie
29m znajomych było bardziej ustawne niż moje 34m,w którym w kuchni
nigdy nie zmieściłoby się 1osobowe łóżko,a w tych 29m stała nawet
2osobowa kanapa młodzieżowa.

[crises]

Ale widać nie miały aż tak ciężkiego dzieciństwa i reszty życia, żeby się nie
nauczyć odróżniać "także" od "tak że".

[rysia.z.poczty]

Bedzie ciężko ale znam takich co w klitce bez pozadnego kibla na ok
20 m w 5 mieszkają.Dodam,ze to nie zadna patologia,kase mają tylko
brudasy są. Ich najstarsza córka ma w tej chwili ok 16 lat.

[gabi683]

crises napisała:

> Ale widać nie miały aż tak ciężkiego dzieciństwa i reszty życia, żeby się nie
> nauczyć odróżniać "także" od "tak że".


Pani nieomylnej już podziękujemy ,już ulżyło czy jeszcze Cie ciśnie

[gabi683]

Ja tak mieszkałam z mężem i dwójką dzieci ,było trudno ale dałam rade .teraz nie
narzekam .To był bardzo trudny okres w naszym życiu,ale bardzo Nas to
zbliżało,choć nie było łatwo ...

[mikas73]

U nas w mieście są kawalerki ok.28m2 i wiem ,że dawniej mieszkały w nich rodziny z dziećmi i przeżyli.
Jak duże są dzieci? Może da się wydzielić dla nich osobny kąt, koniecznie łóżko piętrowe. Kuchnię to bym połączyła z pokojem jeżeli oczywiście się da, zyskasz więcej przestrzeni. Pocieszenie, że idzie ciepła pora to i czasu na dworze więcej można spędzać.
Powodzenia, jakoś dacie radę.

[mikas73]

Doczytałam, że to 35 m2. Ja 19 lat mieszkałam na dwupokojowym -36m2. Nie mam jakiś koszmarów a rodzice są wciąż razem

[gazeta_mi_placi]

Na pewno gdyby mieli większe mieszkanie Ty byś miała koszmary a oni by się
rozwiedli.
To czynnik bardzo ciasnego mieszkania sprawił,że dalej są ze sobą.

[kropkacom]

Gazetko, przeczytaj to co sam napisałeś poniżej. To o srebrze i milczeniu. Ok?

[atena12345]

kropkacom napisała:

> Gazetko, przeczytaj to co sam napisałeś poniżej. To o srebrze i
milczeniu. Ok?

moim zdaniem powinno się omijać posty gazety i nie komentować ich,
sa tak durne

[mikas73]

> moim zdaniem powinno się omijać posty gazety i nie komentować ich,
> sa tak durne

Masz rację

Re z punktu widzenia dziecka

[kamyczek_0]

Mieszkałam na takich metrażu będąc dzieckiem przez kilka lat. Ja, brat, rodzice.
Masakra Nie wyobrażam sobie powtórki sytuacji w moim wykonaniu. Zawsze
marzyłam o swoim pokoju, to było moje największe marzenie...niestety. Obecnie
mam 2 duże pokoje, mieszkanie przestronne, jedno dziecko. W takich warunkach nie
wyobrażam sobie posiadania na stanie drugiego. Nie ma takiej opcji, każe musi
mieć swój pokój. Wiem, wiem zaraz mnie ktoś zje, ale mam uraz i tyle. Nic na to
nie poradzę.
Współczuję. Wiem, jak to jest żyć a takich warunkach dziecku. Mam nadzieję, że
nie będziecie musieli długo tak mieszkać. Tego Ci życzę z całego serca.

[mikas73]

Ja mam teraz prawie 100 m2, każdy ma swój pokój itp. ale tego mojego dziecięcego mieszkania na 36 m2 jakoś tak tragicznie nie wspominam, mimo że pokój z młodszym bratem,jakoś potem w osobnych było nam nie tak. Myślę ,że największym problemem jest jeden pokój i za wszelką cenę trzeba go podzielić. Przeżyć musicie i tyle, metraż nie jest taki mikroskopowy.

[tomelanka]

znajomi tak mieszkaja
nie wiem, jaki jest metraz, ale jest to jeden sredniej wielkosci pokoj, kuchnia
oddzielona barkiem, przedpokój kiszka i lazienka bez okna
w pokoju stoja 3 lozka, 3 komody, stol, 2 pufy-jedno co sie rzuca w oczy to to,
ze ciezko opanowac zabawki
dzieci maja ok 2 i 5 lat

[mikas73]

jedno co sie rzuca w oczy to to,
> ze ciezko opanowac zabawki

Polecam plastikowe pudła z przykryciem, można ułożyć wysoką wieżę a zabawek zmieści się co nie miara a sprzątanie ich do takich pojemników to w tempie ekspresowym idzie.

[atena12345]

znam dwie takie rodziny. Jest im cięzko i ciasno, ale radzą sobie.

[emwu55]

To ja opowiem jak to jest. Mamy 32m i jedno wszędobylskie i bardzo
enegetyczne dziecko w wieku 5 lat.
Wszystko zależy od dobrego planowania przestrzeni. Kuchnia to
kuchnia ma ok 7m i w niej sie jada i oczywiscie gotuje. Jest stół i
6 krzeseł oraz oczywiście wszystkie meble kuchenne, lodówka i
zmywarka. Łazienka malutka ale z wanną i umywalką. W przedpokoju
wbudowana duża szafa. Pokój 18,5 m z wydzieloną częścią sypialnianą,
która docelowo jest pokoikiem synka. oddzielona od drugiej części
pokoju ścianką k-g z oknem. Stoi tam jego łóżko, duza wersalka,
regał i druga szafa w zabudowie ale z roletą zamiast drzwi.
W "salonie" kanapa narożnik - bez boków bo to marnuje powierzchnię,
duży regał z książkami, stolik kawowy, komoda a nad nią TV. Znajomi
się ze mnie śmieją, że walczę o każdy centymetr powierzchni ale
potem są zaskoczeni efektem, że mimo wszystko można nawet impreze
urządzić.
Owszem, jak sie ze starym pokłócę to lekko nie jest ale przynajmniej
spać możemy osobno. Teraz jestem po operacji więc chłopaki śpią w
sypialni a ja w salonie i jest ok.

Emwu55

[karcia85]

Masz maila.

[kawka74]

Też bym była przerażona. Ale gdyby to była cena za, dajmy na to, święty spokój,
przeprowadziłabym się raz dwa bez grymaszenia.
Macie to mieszkanie już urządzone czy dopiero urządzacie? IKEA miała kiedyś
kilka ciekawych pomysłów na zagospodarowanie takiego metrażu, tak, aby się nie
pozabijać o meble i pomieścić więcej rzeczy, niż na pierwszy rzut oka mogłoby
się zmieścić.
Lekko nie będzie, ale dacie radę.

[czar_bajry]

Mój cioteczny brat tak mieszkał. Jakoś sobie radzili ale dzieci w domu bardzo
grzeczne i ograniczone ruchowo w gościach były nie do zniesienia

[agatar-m]

my mamy mieszkanie 36m, 2 pokoje kuchnia , łazienka. Oczywiście
chcemy i planujemy mieć większe, ale dajemy rade. Chłopcy maja pokój
razem, dzieki łóżku piętrowemu maja sporo miejsca, więcej niż my u
nas.

[gabrielle76]

mieszkalismy w 4 przez 6 lat, wiadomo że nie jest zbyt fajnie z dziecmi w jednym
pokoju ale jakos tragicznie nie było, idzie przezyc

a tak w praktyce:

[sanrio]

jak może wyglądać dzień takiej rodziny? Non stop dzieci na głowie, cały czas
trzeba być z nimi - ale to i w dużym domu się zdarza. Natomiast: co w czasie
kiedy dzieci już śpią? Co można robić w jednym pokoju gdzie śpią małe dzieci?
Jak wygląda życie intymne? Nie tylko seks, także rozmowy, które mąż i żona
przeprowadzają między sobą a ich dzieci niekoniecznie muszą je słyszeć. Nie chcę
nikogo krytykować za wybory jakich w życiu dokonał, ale dla mnie taka
klaustrofobiczna klita bez możliwości oddalenia się od domowników to największy
horror życia.

[kropkacom]

My zamykaliśmy pokój i życie toczyło się w sporej kuchni i przedpokoju. I nie
musisz mi wierzyć ale nie wspominam tego okresu źle. Małżeństwo też nie
ucierpiało. Oczywiście daleka jestem od zachwalania tego stanu.

[sanrio]

kropkacom napisała:

> My zamykaliśmy pokój i życie toczyło się w sporej kuchni i przedpokoju

jeśli tylko JEST ta kuchnia, bo w "nowoczesnych" kawalerkach to li jedynie aneks
i wtedy jest prawdziwy klops. U mnie, btw, mimo kilku pokoi - też dużą część
czasu spędza się w kuchni

[kropkacom]

Ja do dzisiaj mam sentyment do przesiadywania w kuchni

[gabi683]

sanrio napisała:

> kropkacom napisała:
>
> > My zamykaliśmy pokój i życie toczyło się w sporej kuchni i przedpokoju
>
> jeśli tylko JEST ta kuchnia, bo w "nowoczesnych" kawalerkach to li jedynie anek
> s
> i wtedy jest prawdziwy klops. U mnie, btw, mimo kilku pokoi - też dużą część
> czasu spędza się w kuchni



No i u mnie na tej kawalerce aneks kuchenny ale dałam rade .teraz się ciesze z
tego co mam Ale rozumiem jak trudno żyć na takiej małej powierzchni.

[kawka74]

Są większe horrory - na przykład dwa pokoje, ale w jednym mieszka wścibska
teściowa. Albo teściowa, syn teściowej, jego żona i ich dziecko. Albo - tu wstaw
podobne. Osobiście nie znoszę mieszkań typu borejkowskiego, gdzie mieszkają
cztery pokolenia i trzeba robić listę społeczną do łazienki - to nie na moje nerwy.
W obliczu mieszkania na kupie z teściową, szwagrem, żoną szwagra i potomstwem
szwagra (może być inna konfiguracja) 35 metrów kwadratowych BEZ nich wydawałoby
mi się szczytem luksusu.

[beacia09]

Wyprowadzamy sie od moich rodziców. Tu mamy dla siebie dwa pokoje ale ciągłe kłotnie z mamą nie dają mi żyć.Święty spokój za cenę klitki

[kawka74]

Klitka klitką, ale pomyśl, że nie będzie więcej kłótni. Nie będziesz czuła
oddechu nieżyczliwych osób na karku. Będziesz panią we własnej chacie, małej, bo
małej, ale jednak.
Cena jest wysoka, ale zrobiłabym tak samo.
Ba, separacja może wpłynąć pozytywnie na Twoje relacje z mamą.

[gazeta_mi_placi]

Jak od rodziców to nawet klitka dobra!

[marychna31]

> A słyszałaś jak rodzice uprawiają seks?
poszukujesz na dziś wieczór inspiracji to fantazjowania w trakcie samotnej
masturbacji?

[panirogalik]

a nie da rady jakoś ten pokój poprzegradzać? Nie żeby od razu ścianą działową
ale szafą, zasłoną, panelami z Ikea czy coś...

[beacia09]

Pokój nie jest zbyt wielki i za wiele nie można nic z nim zrobić. Mam dwójkę dzieci w tym jedno szkolne a drugie malutkie. Ryczeć mi się chce ale dla naszego spokoju to chyba jedyne wyjście. Dopóki nie wrócę do pracy nie mamy szans na większe mieszkanie.

[marzeka1]

Jeśli to wyprowadzka "dla waszego spokoju", to nie ma co rozpaczać,
ale wyprowadzać się. Kiedyś to się zmieni, a niezależność rodziny
jest najważniejsza.

[melmire]

A zaslony japonskie? ostatnio bardzo modne. Nie zapewniaja izolacji dzwiekowej,
ale podzial - jak najbardziej. No i zajmuja minimum miejsca, bo sa instalowane
do szyny na suficie. Na dodatek chyba sa ruchome, tzn. mozna by miec inna
konfiguracje na dzien i na noc.

[melmire]

O
takie cos mi chodzi.
Sa o roznym stopniu przezroczystosci i ruchomosci. Zaleta jest to ze grubosc
jest praktycznie zadna, wiec nie zabierajac miejsca.

[mama_duzych_dzieci]

Witam,
mialam 2 dzieci i jeden pokój - 27m, dalam radę, i dzieci dały radę.
Nie było lekko, ale nie ciełam się. Wspominam ten okres z wielkim
usmiechem na twarzy. Dalismy radę, dzieci się nie pozabijały i
dlaej jestesmy razem . Za rok będzie tego juz 30 lat )))))))))

[verdana]

Mieszkałam w czwórke w kawalerce 29 m. Dzieci były male i zadowolone
z sytuacji - dla dzieci przebywanie stale z rodzicami to nie taki
problem. My bylismy zmeczeni, fakt. No, ale doktorat w tych
warunkach napisałam, więc się da.

Sorry ale nie rozumiem

[maxi3]

Jak mogliście się zdecydować na drugie dziecko,mając taką sytuację?

[lukrecja34]

a nie przyszło ci do głowy,że czasem decydując się na dzieci można mieć lepszą
sytuację materialną? że kryzys finansowy może dotknąć każdego i w każdym momencie?

[maxi3]

lukrecja34 napisała:

> a nie przyszło ci do głowy,że czasem decydując się na dzieci można
mieć lepszą
> sytuację materialną? że kryzys finansowy może dotknąć każdego i w
każdym momenc
> ie?


Oczywiście ,że sytuacja materialna może być różna ale...przecież
autorka mieszka od dawna z matką w 2 pokojach i pewnie nie układało
się jej z mamą już od dłuższego czasu.

[gazeta_mi_placi]

Może myślała,że drugie dziecko załagodzi sytuację?

[deodyma]

maxi3 napisała:

> Jak mogliście się zdecydować na drugie dziecko,mając taką sytuację?





a Tobie oczywiscie nie przyszlo do glowy, ze w zyciu nie wszystko da
sie przewidziec

[gabi683]

maxi3 napisała:

> Jak mogliście się zdecydować na drugie dziecko,mając taką sytuację?



No czasem trafiają się trafi bobas nie zaplanowany,nie znasz życia czy co?!

[asia_i_p]

Jak mogłaś zdecydować się na taki oskarżycielski post, nie znając
sytuacji?

[lolinka2]

znam jedną co w jednopokojowym mieszkała z (uwaga): 2 córkami z
pierwszego małżeństwa, 2 córkami z drugiego małżeństwa, drugim mężem,
4 kotami, patyczakami i pająkiem....
Zrobiła to tak: kuchnię zredukowali do aneksu (takiego a la szafa
komandor, czyli odsuwasz drzwi masz kuchnię, zamykasz - masz lustra).
Reszta kuchni to sofa na której spali oni, szafka rtv, jakiś
książkowy regał. W drugim pokoju na jednej ścianie dwa łóżka piętrowe
(koszary, hehe), jedna ściana cała obstawiona biurkami na wymiar, pod
nimi szafki, nad nimi - półki na książki, na jednej ścianie - wielka
szafa wnękowa i 4 ściana to okno. Dobrze wykorzystywali przestrzeń
pod łóżkami piętrowymi i ogólnie sporo fajnych rozwiązań tam było...
Nie słyszałam, żeby na to narzekali aczkolwiek od roku czy coś
mieszkają z tą samą czwórką dzieci, znacznie większą liczbą kotów i
patyczaków i nowym pająkiem w 3pokojowym.

Osobiście nie wiem, jak tak można.....

[gazeta_mi_placi]

A jak tam pachniało?

[lolinka2]

bywałam swego czasu często, pachniało normalnie.

[ja_w_twoim_wieku_nie_jadlam]

Czegos nie rozumiem - raz wpasc mozna, ale zeby dwa razy ? A gdzie uczenie sie na bledach? Mieszkalas z matka i sie dalas zaciazyc drugi raz, wiedzac ze zycie z nia to pieklo? Gdzie masz rozum?
Nie mowiac juz o tym ze jak zwykle egoistycznie postepujesz skrajnie, lepiej zacisnij zeby i sie z matka pogodz. Jak dzieciak w wieku szkolnym ma spokojnie sie uczyc jezeli zyje w pomieszczeniu wielkosci szafy z dwojka agresywnyych (zwlaszcza po alkoholu) doroslych i rozwrzeszczanym smierdzacym niemowleciem? MYSLENIE NIE BOLI! Posluchaj sie lepiej, ja ci dobrze radze!

[verdana]

Cóż, my zdecydowalismy się na drugie dziecko w kawalerce świadomie i
bedąc przy zdrowych zmysłach. Bo różnica wieku miedzy dziećmi,
zalety posuadania rodzeństwa pozostaja na zawsze, a sytuacja
materialna mlodego małżenstwa zazwyczaj stopniowo się poprawia. I
mielismy rację - mamy dzieci w takim odstepie, w jekim chcielismy
mieć, mieszkanie większe tez w końcu przyszło - a gdybysmy czekali -
cóż, albo pozostałby nam jedynak, albo dzieci z taką różnicą wieku,
ze nie byłyby już dla siebie towarzystwem.
czasem są rzeczy wazniejsze od aktualnej sytuacji mieszkaniowej.

[maxi3]

verdana napisała:
> czasem są rzeczy wazniejsze od aktualnej sytuacji mieszkaniowej.

Jasne ,że są ale pewnie decydując się na drugie dziecko miałaś
świadomość ,że w tej klitce siedzieć nie będziesz przez X następnych
lat,prawda?

A autorka postu ma już dziecko w weku szkolnym które potrzebuje
swojego kąta !!!!!
Oraz taką sytuację,że przez następnych 10 lat już z tej kawalerki
nie wyjdą.

[kali_pso]

Wiesz co maxi...osoba, która siedzi w domu z 7-latkiem i nie potrafi
zakrzątnąć się, aby poszukać opieki do niego, by mogła iśc do pracy
nie jest chyba najlepszą wyrocznią w sprawach właściwej organizacji
życia innych i podważania ich umiejętności zmiany mieszkania na
większe - nie sądzisz? Bardzo, bardzo jestem ciekawa twojej opinii?
p

[maxi3]

Oj kali_psiu już już wnikasz w moje stare wątki to zauważ ,że
siedziałam w domu z dzieckiem bo tak chcałam i tego wymagała wtedy
moja sytuacja rodzinna,ale ,myślałam przede wszystkim o dziecku aby
nie musiało biegać z kluczem na szyi lub tłuc się samo 2 autobusami
do domu.
A przede wszystkim miało i ma swój pokój ,który jest jego azylem i
tylko jego......

[szpil1]

maxi3 napisała:
> A autorka postu ma już dziecko w weku szkolnym które potrzebuje
> swojego kąta !!!!!

Hmm, coś w tym jest. Ja, jako dziecko mieszkałam w takich "ciasnych" warunkach i bardzo, bardzo brakowało mi swojego własnego kąta, własnego biurka gdzie mogłabym odrabiać lekcje i miejsca gdzie mogłam pobyć sama. Niestety zawsze ktoś był w jedynym pokoju jaki mieliśmy, gdzie spaliśmy, oglądaliśmy telewizję, jedliśmy itd.

[asia_i_p]

To ty widzę bliska znajoma autorki postu, bo o tym, że będą w
kawalerce siedzieć 10 lat to nic nie pisała. Pisała coś o
mieszkaniu, kiedy znajdzie pracę.
Pogooglaj "kredyt mieszkaniowy" i "wynajem mieszkań".

[kali_pso]

dwojka agresywnyych (zwla
> szcza po alkoholu) doroslych


Jakieś wspomnienia z dzieciństwa? Bo nie przypominam sobie, aby
autorka watku podnosiła kwestię swojej i/lub męża choroby
alkoholowej....MYŚLENIE NIE BOLI a uwiarygadnia trollingp

[gazeta_mi_placi]

>> Czegos nie rozumiem - raz wpasc mozna, ale zeby dwa razy?

Aj tam...
Może dziewczę za bardzo uwierzyło w słowa piosenki "Nic dwa razy się nie zdarza..."

>Mieszkalas z matka i sie dalas zaciazyc drugi raz, wiedzac ze zycie
> z nia to pieklo?

Może myślała,że drugie dziecko załagodzi sytuację?

Jak dzieciak w wieku szkolnym ma spokojnie si
> e uczyc jezeli zyje w pomieszczeniu wielkosci szafy z dwojka agresywnyych (zwla
> szcza po alkoholu) doroslych i rozwrzeszczanym smierdzacym niemowleciem?

Współczuję...
Może niech chodzi do kolegów się uczyć?

[ga-ti]

Znam taką rodzinę osobiście (rodzinka mojej ciotki). Mieszkają w kawalerce - rodzice i 2 dzieci z różnicą wieku 1,5 roku - już jakieś 16 lat. Żyją! Ratują się babcią na wsi, do której często przyjeżdżają, by dzieciaki się "wyszalały".
Ja mieszkałam 3 lata u teściowej w 1 pokoju z mężem i dzieckiem i też jakoś daliśmy radę. I udawało nam się kochać, co dla niektórych tu się wypowiadających wydaje się niemożliwe, nawet spłodziliśmy śliczną córeczkę

Popracuj nad możliwościami przedzielenia, wydzielenia kawałka przestrzeni dla każdego z Was. Powodzenia!

[gazeta_mi_placi]

>Ja mieszkałam 3 lata u teściowej w 1 pokoju z mężem i dzieckiem i też jakoś daliśmy radę. I udawało nam się kochać, co dla niektórych tu się wypowiadających wydaje się niemożliwe, nawet spłodziliśmy śliczną córeczkę.

Zawsze są plusy takiej sytuacji.
Teściowa miała darmowe porno
Mogła też z dumą powiedzieć wnuczce,że była przy niej w najważniejszych chwilach jej życia,nawet przy poczęciu

[kali_pso]

> >Ja mieszkałam 3 lata u teściowej w 1 pokoju z mężem i dzieckiem


...mieszkała trzy lata U teściowej a nie Z teściową w jednym pokoju
p

[ga-ti]

Ha Ha, musiałaby mieć zdolność widzenia przez ściany, nawet trzy
Sprawdź, czy Twoi sąsiedzi takiego daru nie posiadają.

[lejdi111]

ja tak mieszkałam przez 9 miesięcy z tym, ze nas było 3. Dla mnie to była PORAŻKA.

[alba27]

Ja się przyznam, my mieszkamy Do niedawna mieszkaliśmy w 2
pokojach, ale zachciało nam się budować dom, no i mieszkanie
sprzedaliśmy, żeby jakaś kasa na rozpoczęcie budowy była. Całe
szczęście mieliśmy jeszcze kawalerkę w centrum i stanelismy przed
wyborem, albo na rok wprowadzmy się do rodziców, co wiązało się z
zakupem drugiego samochodu, bo rodzice mieszkają ok 8km od
przedszkola, albo zamieszkamy w 4 na 30m. Wybraliśmy drugie wyjście.
Jak jest? W tygodniu ok, bo po przedszkolu dzieciaki mają różne
zajęcia i wracamy wieczorem, najgorzej jest w weekend jak pada
deszcz i nie bardzo jest gdzie wyjść. Zorganizowalismy sobie to w
ten sposób, ze w pokoju stoją łóżka a w kuchni jest taki "pokój
dzienny" ze stołem, biurkiem i tv. Do pracymam kilka minut, do
przedszkola też. Komfortem też było to , że wprowadziliśmy sie tylko
z najbardziej potrzebnymi rzeczami, resztę poupychaliśmy po
rodzicach. Mieszka z nami jescze kot Czasami bywają chwile , że
mam dosyć, ale wiem, że to tymczasowe rozwiązanie. Co do dzieci, oni
się cieszą że śpią w jednym pokoju z rodzicami i nie sądzą, żeby
mieli traumę z powodu tego, że przez 1 rok mieli pokój z rodzicami.
Dzieciaki mają 5 i 6 lat. Reasumując, nie jest tragicznie ale nie
będę kłamać że jest wspaniale i marzę o tym żeby to trwało całe
życie.

[beacia09]

Nigdzie nie napisałam, że będziemy tak mieszkać całe życie. Ale nie ukrywam, że to jest kwestia przynajmniej trzech lat jak mała pójdzie do przedszkola żebym mogła wrócić do pracy.
Dwa lata temu nie mieszkaliśmy z rodzicami, wróciliśmy dlatego, że mojej mamie stan zdrowia się pogorszył i namawiała nas żebyśmy wrócili a dwa dni temu usłyszałam od mamy, że żaluje i była to najgorsza decyzja jaka w życiu podjęła (oj bardzo Jej słowa mnie zabolały). Niejednokrotnie zapewniała mnie o zamianie mieszkania. Właściwie o sprzedaży tego. Rodzice mieli kupić sobie mniejsze a resztę mieli nam dać byśmy mogli sobie kupić swoje. I co...i uwierzyłam a teraz jesteśmy na lodzie. Zaraz pewnie odezwą się głosy, że jesteśmy dorośli i nie powinniśmy liczyć na niczyją pomoc decydując się na rodzinę...ale ja uwierzyłam i konsekwencje teraz tego ponoszę nie tylko ja ale przede wszystkim moje dzieci

[pudelek09]

Ja mieszkalam z rodzicami i bratem w kawalerce(33,5m kw)24 lata.Na
szczescie byla mala wneka-rodzice odrodzili ja meblami i akurat
weszly tam 2 tapczany i mala szafka.Wczesniej mielismy pietrowe lozko
(b.dobre rozwiazanie w takim malym mieszkaniu).Przez ostatni rok
mieszkalismy w piatke(doszla moja coreczka).Przezylismy!Choc o
wlasnym pokoju marzylam zawsze.

[marzeka1]

Beaciu, 3 lata to nie wieczność, trudno, stało się. Przejechałaś się
na najbliższych, tym bardziej to przykre. Myślę jednak, że lepiej z
własną rodziną na początek w 35 m., niż w domu, gdzie toksyczna
mamunia wszystko wypomina i o wszystko się czepia.

[gazeta_mi_placi]

Tak to jest jak niby dorosły człowiek,już założywszy własną rodzinę ogląda się
na swoich rodziców...

[triss_merigold6]

Tak to jest jak rodzice robią z gęby cholewę.

[gazeta_mi_placi]

Myślisz,że przez 20-parę lat życia autorka nie poznała na tyle swojej matki i nie wie czy jest ona osobą odpowiedzialną czy też niekoniecznie trzeba jej wierzyć na słowo?

[wieczna-gosia]

w pokoju w akademiku mielismy 2 a w kawalerce 25 metrowej troje
dzieci. teraz mamy 4 pokoje i jak tu juz ktos napisal roznica jest
taka ze i tak zyjemy na kupie w jednym. Najstarszej oddalismy jeden
pokoj we wladanie bo najstarsza a pokoj maciupki- a gdzie tam-
regularnie zasypiala w pokoju z 3 siostrami w jednym lozku w
dodatku. W zasadzie tylko ja mam w rodzinie syndrom jaskini. A
najmlodszy ze wzgledu na konstrukcje psychiczna taka jaskinie miec
musi i teraz ja miec bedzie. Reszta zyje na kupie w kuchni
(najmnieszym pomieszczeniu w domu dodajmy) a najciekawsze ze mniej
lub bardziej powazni narzeczeni corek tez tak mieli, widac bylo ze
dobrze sie czuja na kupie

[anorektycznazdzira]

Mieszkałam, przeżyłam, nie polecam.
Wszystko się da, preferuję 4 osoby w mieszkaniu 1-pokojowym niż 4 osoby
(czy nawet 3) w pokoju przynależącym do mieszkania teściowej i teścia.
Tak to sobie tłumaczyłam kiedy tak mieszkałam. Nie długo zresztą,
skupiliśmy się na zorganizowaniu kasy, kredytu i innych okoliczności
niezbędnych do przeprowadzki na 80 własnych metrów, czego i Tobie
życzę.

[beatrycja.30]

Nigdy nie mieszkałam w jednopokojowym mieszkaniu, ani sama, ani z
mężem, ani z dziećmi, nasze pierwsze mieszkanie miało ponad 50
metrów i były to dwa pokoje, potem mieliemy większe,ponad 60, a
potem nie za duzy dom. Gdyby to miało być życie przez rok czy dwa,
mozna przezyć, dłużej, ciężko.

[figrut]

Pięć lat mieszkali tak moi znajomi, tylko u nich było trudniej, bo
dziecko było jedno, za to dorosłych troje na 35 metrach (oni i jej
teściowa, ale fajna babka). Co najgorsze, do tego mieszkania latem
zjeżdżała się rodzina z Śląska i nie wiem jak oni to robili, że nie
zwariowali, ale przez całe wakacje mieli non stop minimum dodatkowe
dwie osoby. Do pokoju wieczorem nie można było wejść, bo wszystko
zasłane materacami gąbkowymi. Z szafy trzeba było ubrania wyjąć przed
posłaniem łóżek, bo później nie można było szaf otworzyć. W ciągu
roku gdy nie było gości, trudno było przejść po podłodze - dziecko
musiało gdzieś się bawić, więc zabawki były na wolnej, podłogowej
przestrzeni, a tej było niewiele.
Teściowa mieszkała w czwórkę rodzeństwa + rodzice i.... bardzo sobie
chwaliła Co prawda u teściowej jest duży pokój z dużą kuchnią,
więc sam pokój bardziej za sypialnie robił, bo życie toczyło się
głównie w kuchni.

[fajnyjagodka88]

ja tak mieszkałam prawie 20 lat, ale był to mały domek, z 1 pokojem i kuchnią, no i korytarzem, Rodzice + 2 dzieci i pies. 35 m kw.

[gandzia4]

Ja jako dziecko mieszkałam z mamą w mieszkaniu służbowym o trochę mniejszym
metrażu, później dołączył do nas ojczym a jeszcze później młodsza siostra.
Traumy nie mam. Sposobem jest przedzielenie pokoju ścianką działową, a jeśli to
niemożliwe (tak miałyśmy w naszej pierwszej służbówce) to np szafą, szafa była
ustawiona tak, że odgradzała mój kącik, plecy szafy mama wykleiła tapetą. Faktem
jest, że w małym mieszkaniu szybko się robi bałagan bo wystarczą 2-3 rzeczy nie
odłożone na miejsce. Jednak żyć spokojnie się da i to długie lata. Sąsiedzi na
takim samym metrażu mieścili się w 5 osób. Dasz radę

[default]

35 m to nie tak źle, może da się tak pokombinować, żeby to podzielić
na dwa pokoiki? Nawet kosztem kuchni (jeśli osobna), wystarczy aneks
kuchenny. Grunt że bez rodziców/teściów. Mieszkałam z mężem
dzieckiem i teściową w 3 pokojach, było koszmarnie, nieważne, że
mieliśmy dwa pokoje dla siebie. Potem z dzieckiem i z rodzicami w 2
pokojach - też nieciekawie, na początku miło, potem z każdym
tygodniem coraz więcej scysji. W końcu :CIASNE ALE WŁASNE 36 m2- dwa
pokoiki z mikroskopijną ciemną kuchnią, ja z mężem, dziecko, trzy
psy i dwa koty. Było ciasno, ale byliśmy sami i na swoim, to
rekompensowało wszystkie inne niedogodności. Bardzo miło wspominam
tamten okres, dość długi zresztą - 10 lat.

[allejoasia]

Mieszkaliśmy 4 lata we 3 w jednopokojowym mieszkaniu - teraz mamy 3
pokoje i ..... tylko na noc syn idzie do siebie, nic sie nie
zmieniło, życie rodzinne toczy się w jednym 16 metrowym pokoju +
aneks a pozostałe stoją puste. Widać te cztery lata przyzwyczaiły
nas do ciągłego przebywania ze sobą. Czasem mnie męczy, że w jednym
pokoju pracuje się na komputerze, ogląda tv, buduje rozległe
miasteczko z torami, je i gada ale nikt nie chce być skazany na
banicję. W lipcu urodzi się nowy członek rodziny, oczywiście gdzie
stoi nowo zakupiona kołyska? W naszym pokoju.