Interesują się Waszym życiem ?

[nadja11]

Czy Wasi rodzice lub teściowie interesują się szczegółowo Waszym życiem?
Jestem zmęczona codziennymi telefonami mojej matki podczas których jestem
przepytywana. Gdy przyjeżdzają moi rodzice zaglądają mi do lodówki ,
sprawdzaja jakie sprzęty przybyły , wciąż chcą przetwarzac moje życie a
pozniej o wszystkim opowiadają przypadkowym ludziom. Matka dzwoni mi do pracy
z pytaniami na jaką zmiane pracuje mój mąż , czy dziecko w przedszkolu i pies
był na spacerze, jestem strasznie zmęczona.
Staram sie dystansować , odbieram co 3 telefon , odpowiadam zdawkowo ,nie ma
szans dla moich rodziców nie ważne że mam 3 dychy , sama jestem matką,
mieszkam i utrzymuje sie sama oni musza uczestniczyc w moim życiu.

[e_r_i_n]

Interesują się (moi rodzice), ale nie w taki sposób, jak opisany przez Ciebie.

[angazetka]

W interesowaniu się życiem nawet dorosłych dzieci nie ma nic złego -
przeciwnie, to dobrze świadczy o relacjach w rodzinie. Z tym że u
ciebie to nie jest interesowanie się, a wścibstwo.

[croyance]

Moj ojciec dzwoni do mnie mniej wiecej 2 razy w miesiacu, ale mam z
nim okazjonalny kontakt na FB i mailu. Z mama kontaktuje sie moze raz
w miesiacu, chyba, ze przez maila w jakiejs konkretnej sprawie.
Widuje ich z trzy razy w roku, i wtedy jest to bardzo intensywny
kontakt i wspolne spedzanie czasu na maksa Zawsze, gdy lece
samolotem (czesto), wysylam tez ojcu smsem numer lotu/godziny, zeby w
razie czego wiedzial, ze bylam na pokladzie etc.

Co do tesciow, przez telefon gadam z nimi moze raz na trzy miesiace,
widujemy sie kilka razy w roku. Uroczy ludzie i tez, jak juz uda nam
sie spotkac, lubie spedzac z nimi czas. Maz dzwoni do mamy raz na
dwa, trzy tygodnie, czesto poinformowac wlasnie o planowanych
podrozach.

Co do tesciow, szczegolowo sie nie interesuja, nigdy nie zadaja pytan
osobistych, moi rodzice natomiast by chcieli, ale ze wzgledu na
odleglosc stracili nieco watek

[sanrio]

to co opisałaś to też raczej standard nie jest Croyance.

[croyance]

Czy ja wiem. Moi rodzice maja bardzo duzo pracy, jezdza na konferencje,
gdyby mieli codziennie do mnie wydzwaniac, to sama nie wiem, kiedy
mieliby miec na to czas. Z drugiej strony, mamy emocjonalnie bliskie
relacje, i jak juz sie widzimy, to ho ho.

[croyance]

Zapomnialam dodac, ze mieszkamy w innych krajach. Przed wyjazdem, do 28
roku zycia, z roznych wzgledow mieszkalam z rodzicami.

[sanrio]

croyance napisała:

> Zapomnialam dodac, ze mieszkamy w innych krajach.

no, to jest dość istotna informacja

[croyance]

Ups, pardon DDD

[default]

To jest chore i niebezpieczne, oznacza że nie potrafią żyć swoim
życiem, a żerują na Waszym. Ja przez lata nauczyłam się nie mówić
nawet połowy z tego co się dzieje w moim życiu, bo inaczej
zwariowałabym. I tak nieraz pluję sobie w brodę, że chlapnęłam coś
za dużo, z byle głupstwa robi się potem "wywiad-rzeka" na parę
tygodni. A dzwonić muszę codziennie, inaczej jest awantura oraz
płacz i nerwy ("matkoboska, czemu nie dzwonisz, ja już od zmysłów
odchodzę!")

[wuika]

Z moimi rodzicami gadam często, ale mówię to, co chcę. Nie wypytują, nie
przepytują dokładnie z tematów, których nie chcę poruszać, bo po prostu o nich
nie mówię. Jak się nie zdzwonimy przez tydzień czy dwa to oznacza, że nie działo
się nic, co wymagałoby przegadania czy poinformowania. Ostatnio trochę częstsze
rozmowy, ale to z powodu problemów, które ma moja mama i musi je z kimś omówić.
Natomiast narzeczony ma przejścia ze swoją mamą, której od razu coś się robi,
jak co parę dni się nie zadzwoni i nie zda relacji.

[grzalka]

interesują się, owszem, ale nie sa namolni
z mamą rozmawiam przez telefon co najmniej raz w tyg. a bywa i
częściej, spotykamy się średnio raz w miesiącu, oni są na bieżąco z
moimi sprawami, ja z ich, ale nie wynika z tego żadna frustracja

[deodyma]

ja wszystko rozumiem, ale to jest po prostu wscibstwo i wychodzi na
to, ze rodzice nie maja swojego zycia, bo nie zajmowali by sie
takimi pierdolami.

[tosterowa]

Cóż, czas odciąć pępowinę na dobre.

[super-mikunia]

A sama do nich dzwonisz, pytasz się co u nich, co porabiają, jak się
czują, proponujesz jakieś spotaknia (?) Czy tylko trakrujesz jak
natrętów, którz swoją robotę odwalili tzn. sprowadzili Cię na ten
świat, odchowali, wykształcili, a teraz niech spadają (?)

Moim rodzicom nie muszę nic mówić, po minie/tonie mówieniu wiedzą
już wszystko czy jest ok

[ledzeppelin3]

> A sama do nich dzwonisz, pytasz się co u nich, co porabiają, jak się
> czują, proponujesz jakieś spotaknia (?) Czy tylko trakrujesz jak
> natrętów, którz swoją robotę odwalili tzn. sprowadzili Cię na ten
> świat, odchowali, wykształcili, a teraz niech spadają (?)
>

super-mikuniuniu, co ty pitolisz?
Skąd takie wnioski? Masz okres? Fałda na brzuchu się pojawiła?

[joxanna]

A ja bym chyba chciała, żeby się trochę bardziej interesowali. Tzn. jest ok,
zawsze chętni do pomocy, ale są tacy... hm. techniczni. Tzn właśnie - pomóc,
zająć się dziećmi, przyjedźcie na obiad, ale żeby po prostu porozmawiać,
zainteresować się, wpaść do nas na kawę (do nas, nie do dzieci) - to im się nie
chce. Zawsze tacy byli. Ale kiedyś, jak mieszkaliśmy razem to i tak wszystko o
sobie wiedzieliśmy, razem przeżywaliśmy dobre i złe. A teraz - nawet czasem nie
spytają. Albo powiem, że coś mnie dręczy, to słyszę - to wpadnijcie na obiad.
Wpadamy i rozmawiamy o schabowym.

Ale nie chcę narzekać za bardzo. Tacy są, zawsze byli, takich ich kocham.

Są dyskretni, nie chcą się narzucać, raczej czekają na kontakt z mojej strony.
Dzwonię, pytam, opowiadam - ale chciałabym, żeby czasem też oni zadzwonili...

[super-mikunia]

Masz okres? Fałda na brzuchu się pojawiła?

bardzo merytoryczne ledzeppelinko/u - jestem po okresie z czego bardzo się
cieszę bo nie planuję kolejnego potomstw, wagę mam tą sama od końca
podstawówki, z czego też jestem bardzo zadowolona, ale do rzeczy...moja
odpowiedź to subiektywne odczucia po przeczytaniu tresci w/w posta, choćby y po
tym fragmencie

nie ważne że mam 3 dychy , sama jestem matką,
mieszkam i utrzymuje sie sama [u]oni musza uczestniczyc w moim życiu.[/u]

no niestety co za pech, że ma się rodziców, którzy muszą uczestniczyć w życiu
dzieci nawet ich dorosłych - moje kondolencje

[anorektycznazdzira]

> odpowiedź to subiektywne odczucia po przeczytaniu tresci w/w
posta, choćby y po
> tym fragmencie
>
> nie ważne że mam 3 dychy , sama jestem matką,
> mieszkam i utrzymuje sie sama [u]oni musza uczestniczyc w moim
życiu.[/u]


TYLKO ten fragment zobaczyłaś? Czy były przed nim z przodu jeszcze
jakieś literki?

[super-mikunia]

w takim razie wytłuszczę i podkreślę, choć nie wiem czy to pomoże w czytaniu ze
zrozumieniem...

to subiektywne odczucia po przeczytaniu tresci w/w posta, choćby y po
tym fragmencie

[sanrio]

Ja z mamą mam kontakt praktycznie co dzień, albo rozmawiamy przez telefon albo
robimy razem zakupy, bo ja samochodowa a ona nie, albo wychodzimy do kina razem
(b.często) lub coś zjeść. Nie wypytuje mnie, tylko uczestniczy w moim życiu tak
jak mój mąż i córka. Z tatą gadam rzadziej ale też często (raz na tydzień). U
Ciebie jest problem, tak jak dziewczyny pisały - wścibstwo a nie
zainteresowanie. A nie możesz pogadać z mamą i powiedzieć jej, że źle się z tym
czujesz?

[truscaveczka]

Nie interesują się. Moja babcia tak dzwoni do mojej matki,
sprawdzajac, czy dziecku jeść dała Dziecko ma 24 lata jakby co

[iuscogens]

Mama moim tak, ja jej zresztą też. Nie ma żadnych inspekcji czy kontroli, mama
miała kiedyś takie zapędy, ale od kiedy je poskromiłam i od kiedy nie mieszkamy
razem mamy b.dobre stosunki. Teść się zbyt nie interesuje, i dobrze

[anorektycznazdzira]

NIe, nie w tej formie.
Ogólnie współczuję.
Moja mama się ineteresuje ale nie uciążliwie i sympatycznie.
Teściowa jest w 99,99% skoncentrowana na sobie, pozostałą część
uwagi dzieli między czworo dzieci, z których mój mąż, jako mniej
zasobny niż np. siostra, nie jest na pierwszym miejscu

[kropkacom]

Interesują się. Teściowej starczy chyba świadomość, że u nas ok i nie wnika za
bardzo. Mama moja dzwoni co drugi dzień i coś tam sobie codziennie piszemy.
Także obecnie (odpukać) jest idealnie.

[burza4]

Moja eks teściowa taka była, i Bog nade mną czuwał chyba, bo wtedy nie mieliśmy
telefonu. Oszalałabym przy takich akcjach; duszę się i coś mi się dzieje z
trawieniem, jak ktoś mi się każe spowiadać z każdego kroku. Mam dużą potrzebę
prywatności, i na taką namolność źle reaguję. Kiedyś wiłam się jak piskorz,
teraz ucinam rozmowę, albo z miejsca ograniczam kontrolne zapędy.

Z rodzicami zdzwaniamy się - jak jest o czym pogadać, częstotliwość różna, bywa
że i parę razy dziennie, kiedy indziej - raz na 2 tygodnie. Nie lubię czczej
paplaniny o niczym.

[beverly1985]

Nie. Wyprowadziłam się z domu bardzo wcześnie i nie jestem obecnie kontrolowana.
Nauczylam się niestety, że w sytuacji gdy mamam bardzo niewiele o moim zyciu wie
gdy powiem jej jakiegoś newsa to jest to potem wałkowane tygodniami

[chococino]

Interesują się, ale nie inwigilują. Ale niedawno byłam na kawie u koleżanki,
która ma czteroletnią córkę, przyszła jej matka, stanęła w drzwiach i spytała:
dlaczego Nadia jest w krótkim rękawie, dlaczego w jasnej bluzce, ile zjadła
pierogów, dlaczego tak mało, czy ma jogurt na podwieczorek, jaki dostali
rachunek za gaz, kiedy skończą remont i czemu nie wcześniej, czy zarejestrowali
już nowy samochód.... I jeszcze kilka. Po czym poszła sobie do swojego domu.
Oszalałabym.

[solejrolia]

współczuję!
teściowie- nie wtrącają się, wiedzą tyle, ile chcemy im powiedzieć, rozmowa jest
przyjemnością. jest ok
ale moi- okropność
oni nie tyle, że muszą wiedzieć, oni nadal próbują mieć wpływ na nasze życie.
zaczyna się od stania w drzwiach, gdy wchodzimy, komentowania mojego stroju,
poprzez krytykowanie naszych wyborów, typu praca. ale na komentarzach nie kończy
się, tu trzeba koniecznie doradzić, naciskać, wcinać się...

raz zrobiliśmy coś w absolutnej tajemnicy kupiliśmy samochód
gdy po 3-4 miesiącach okazało się, że silnik wymaga naprawy, mama stwierdziła:
acha, a nie mówiłam, żebyście kupili nowy samochód!.
wowczas mogłam spokojnie odpowiedzieć:
nie mamo, nie mówiłaś, bo nie wiedziałaś, nikt się ciebie o radę nie pytał i
kupiliśmy takie auto jakie nam się podobało, i jesteśmy z niego zadowoleni, a że
się popsuło, cóż, bywa.
o kurcze, ale się obraziła...kilka ładnych dni szerokim łukiem omijała i nie
odzywała się

[suazi1]

Interesują się, ale w stopniu nieupierdliwym.

[estelka1]

Tata się interesuje, mama dopóki żyła, również się interesowała. Czasami były niewygodne pytania, ale mało do tego przywiązywałam wagi. Do taty dzwonię po kilka razy dziennie, spytać o samopoczucie, czy czegoś ode mnie nie potrzebuje, widujemy się też codziennie. Na ogół na moment wpadam do niego, czy podrzucam go do lekarza, na zakupy itp. w niedziele przychodzi do mnie na obiad. Mówię mu o rzeczach, o ktorych chcę mówić, lub o których uważam, że powinien wiedzieć. Zawsze mam mu coś do powiedzenia, dzięki temu nie musi inwigilować. A jego pytania czy mam zapas owoców dla wnusi, jaki mam rachunek za gaz itp. nie wynikaja ze wścibstwa, tylko z chęci i możliwości zadbania o córkę i wnuczkę.
Tata dzwoni do mnie na ogół wówczas, kiedy ja się spóźniam ze swoimi "relacjami" lub jak ma jakąś sprawę do mnie. I choć czasem w duchu złoszczę się, że za bardzo żyje moimi sprawami, nie dramatyzuję. Lepszego ojca i dziadka nie mogłabym sobie dla nas wymarzyć. W chwilach zmęczenia stałą obecnością taty w moim życiu, mówię sobie, że jakiś czas temu był okres, że to my z siostrą byłyśmy ogonami rodziców, którzy w znacznej mierze podporządkowali swoje życie nam i naszym potrzebom. Teraz jest ten moment, że ja jestem potrzebna tacie i na tyle ile mogę, jestem przy nim i pomagam. I wiecie czego żałuję najbardziej? Że nie ma już mojej mamy.

[estelka1]

Ale żeby była zachowana równowaga, powiem, że wobec teściów nigdy nie miałam takich odczuć i przemyśleń Nie potrzebowałam ich obecności w swoim życiu i irytowały mnie ich pytania. Tyle że ich zainteresowanie nami było znikome. Teraz teściowie są już eks, więc nic im do mojego życia i problemu nie ma. A tata, to jest tata. Po prostu go kocham, więc jestem dużo bardziej wyrozumiała niż wobec innych ludzi

[dominika101]

interesują się umiarkowanie, ale ja mam jeszcze 3 rodzeństwa z czego 2 w wieku
szkolnym ( liceum ), więc zajmują się nimi
mieszkamy w innych miastach, więc dzwonimy do siebie średnio raz na tydzień, a
widzimy się średnio raz w miesiącu
teściowie mieszkają bardzo blisko, więc widujemy się częściej - czasem nawet
kilka razy w tygodniu ( np jadę z teściową na zakupy )
ale moi teściowie nie są wścibscy, jeśli sami im czegoś nie powiemy to nie dopytują
rodzice nie wiedzą ile zarabiamy, nie konsultujemy też z nimi żadnych dużych
zakupów typu samochód, mieszkanie - informujemy, jak sprawa jest sfinalizowana
z obserwacji znajomych mam taką konkluzję, że im większa zależność finansowa od
rodziców tym intensywniejszy kontakt, wścibstwo, chęć uczestniczenia w każdej
decyzji
mówiąc o zależności finansowej mam na myśli dokladanie do mieszkania, samochodu,
pożyczki albo finansowe prezenty
nie wyobrażam sobie np, żeby nasi rodzice mówili nam z kim mamy się spotkać,
kogo odwiedzić albo jaki samochód mamy kupić, a mam znajomych do których dzwoni
mama z przypomnieniem, że trzeba np odwiedzić ciocię Zosię ( dodam, że jest to
ciocia typu piąta woda po kisielu, której znajomi nie lubią i nie widują się z
nią praktycznie poza wielkimi uroczystościami typu wesela i pogrzeby )
tam rodzice też decydowali o zakupie kolejnego mieszkania ponieważ sfinansowali
pierwsze, a na drugie pożyczali część kasy