Dodaj do ulubionych

wstrząsające przeżycie

14.03.04, 10:19
Witam Was, w czwartek przeżyliśmy pożar piwnicy naszego domu- horror, na szczęście nic się nie stało żadnemu z nas. Ale wspomnienie zostanie w nas na całe życie. Tylko 17 miesięczna Marysia nic nie będzie pamiętała (mam nadzieję). Napiszcie jakie było najbardziej wstrząsające przeżycie w Waszym życiu? pozdrawiam ziazia17
Obserwuj wątek
    • ineiz Re: wstrząsające przeżycie 14.03.04, 11:53
      Witam
      Rozumiem co przeżyłaś, bo sama będąc jeszcze w ciąży przeszłam przez to samo.
      Co prawda pożar nie był bezpośrednio u mnie tylko w mieszkaniu piętro niżej,
      ale i tek było to koszmarne przeżycie. Obudził mnie o 2 w nocy dżwięk syren, w
      całym mieszkaniu już potwornie śmierdziało. Wpadłam w panikę, przede wszystkim
      strasznie bałam się o dzidzię. Jeszcze przez następne kilka miesięcy miałam
      fobię "pożarową". Okropne!
      Pozdrawiam
    • gandzia4 Re: wstrząsające przeżycie 14.03.04, 12:45
      To było kilka lat temu. Siedzieliśmy akurat pod parasolką przed barem, który
      jest dosłownie 20m od mojego domu. Nasza 10 letnia wówczas córka była w domu.
      Wakacje godzina przed 15. Nagle pojawia się grupa umundurowanych policjantów,
      jeden z nich każe wszystkim opóścić bar i najbliższy teren, zostaje ewakuowany
      również nasz blok oraz pobliski duży sklep i przychodnia. Przechodzimy na
      przystanek autobusowy jakieś 20m dalej, córka jest już z nami. Teren zostaje
      ogrodzony i otoczony przez policję, na nasze pytanie co się dzieje odpowiadają
      nam, że w naszym bloku jest bomba. Ta wiadomość doprowadza Darię do łez w domu
      został nasz kociak. Wszystko skończyło się w ciągu 20min. Okazało się, że nasz
      sąsiad zza ściany, miał w piwnicy (która jest pod moim mieszkaniem, parter)
      niewypały, trotyl i zapalniki, a ja dosłownie spałam na bombie. Do dzisiaj nie
      czuję się zbyt pewnie gdy słyszę jak on urzęduje w swojej piwnicy, bo nie wiem
      czy znowu nie znosi do niej jakiś ładunków.
      Nikomu nie życzę takich atrakcji. Najciekawsze, że rodzice tego zresztą
      dorosłego mężczyzny nie mogą do dzisiaj pojąć co takiego złego zrobił synek. A i
      jeszcze matka tego faceta opowiada jak to policja kłamie, bo syn jej powiedział,
      że w słoiku ma ziółka a policja twierdzi, że to jakaś marihuana. Ponadto byli
      obrażeni na wszystkich sąsiadów przez kilka miesięcy, bo ponoć to ktoś z
      sąsiadów zauważył co on wyczynia i wezwał policję. Głupota ludzka po prostu nie
      ma granic.
    • ziazia17 Re: wstrząsające przeżycie 14.03.04, 20:56
      dziękuję Wam za listy, ja już jakoś dochodzę do siebie, mam nadzieję, że minie mi "fobia" jak najszybciej. Pozdrawiam Was ziazia17
    • dorota1011 Re: wstrząsające przeżycie 14.03.04, 21:33
      to były wakacje. byłam z narzeczonym nad morzem, w Jastrzębiej górze. mój
      narzeczony pojechał z kumplem załatwić jakieś sprawy- już nie wrócil. wtedy
      widziałam go ostatni raz....zginął w wypadku, później się okazało że kolega był
      pijany. nie wiem co było potem. długo brałam leki uspakajające. teraz mam męża,
      córkę ale już nigdy nie będę tą samą osobą co przed całym zdarzeniem. nikomu
      nie życzę tego co ja przeżyłam
    • mamagabi Re: wstrząsające przeżycie 15.03.04, 08:07
      W nocy z 1 na2 listopada nie było nas w domu bo wyjechaliśmy na groby naszych
      rodziców i ktoś włamał się do naszego mieszkania i nas okradł. To jest bardzo
      dziwne uczucie kiedy wchodzisz do mieszkania które uważasz za swoją ostoje i
      zastajesz potworny bałagan i zdajesz sobie sprawe że nie możes czuć się w nim
      bezpiecznie że ktoś może ot tak sobie wejść wejść bez twojej wiedzy i zabrać co
      chce. Całe szczęście że nie ukradli żadnych pamiątek rodzinnych które były dla
      nas cenniejsze niż np. komputer. Gabrysia też długo nie czuła się pewnie i bała
      się że jak wyjedziemy gdzieś to znowu nas okradną.
      • kostruszka Re: wstrząsające przeżycie 15.03.04, 08:26
        Najbardziej wstrząsające przeżycie spotkało mnie podczas ubiegłorocznych
        wakacji. Było banalnie - mąż poszedł popływać, a ja zostałam na plazy wraz z
        dwuletnia córeczką. Mijały godziny, a maż nie wracał.Zostawiłam cały majdan i
        biegałam z córcią na ręku po całym brzegu, chcąc przekrzyczeć fale i śmiech
        ludzi. Zawiadomiłam władze portu, policję (ratowników już nie było), a oni
        zamiast szukac, pytali mnie o jakieś bzdury. Do tej pory uginaja mi się nogi, a
        żoładek robi mały jak orzeszek, gdy o tym sobie przypomnę, choć wszystko
        skończyło się dobrze. Kasia
        • skay5 Re: wstrząsające przeżycie 15.03.04, 08:37
          ja też przezyłam pozar-oznak na ciele na szczęście nie ma, ale uraz psychiczny
          został!
          Gdy przeczytałam Twoją opowieść to aż mnie ciarki przeszły-ja 3 razy byłam w
          takiej syt. , na szczęście nic się nie stało, nikt nie ucierpiał jakoś
          widocznie...
          trzymaj się pozdr.
    • l.e.a Re: wstrząsające przeżycie 15.03.04, 11:35
      jako dziecko przeżyłam wybuch domu zpowodowany unikiem gazu, to był duży blok
      mieszkalny, zginęło wówczas dużo osób, mój tato był ranny, mamie, bratu i mnie
      oprócz szoku nic nie było sad do dziś mam fiola na punkcie szczelności
      instalacji gazowej i jestem wyczulona na najmniejszy jego unik.
      dodam, że w przeddzień tego wypadku miałam sen proroczy ale nikt nie wierzył 9-
      latce, zresztą do dziś nikt nie wierzy ale to nieważne ...

      Jakieś 5 lat temu wybralismy się z mężem i moim bratem samochodem na wycieczkę
      do skansenu. Wjechaliśmy na przejazd kolejowy, który był w lesie.
      Przejechalismy przejazda dosłownie po tym jak opona oderwala sie od torów,
      przejechał pociąg z ogronym gwizdkiem !!! cała nasza 3 zwymiotowała - koszmar
      okazałao się, że rogatka była popsuta a nie widać pociagu wyjeżdzającego z
      zakrętu w lesie ! po naszym wypadku wyrąbano tam część drzew ...

      kolejne bardzo niemiłe zdarzenie sad uwaga tylko dla ludzi o mocnych nerwach,
      zbliżał się mój ślub, postanowiłam do mojego narzeczonego wyjechać parę dni
      wcześniej wraz z bratem i kuzynką podróżowaliśmy pociagiem, nagle świst i mocne
      hamowanie, pod pociąg wpadł człowiek - pewna częśc jego ciała leżała pod oknem
      naszego przedziału sad(((

      pozdrawiam lea
      • fifii Re: wstrząsające przeżycie- uwaga długie... 31.03.04, 00:18
        Jak miałam ok. 8 lat, było to późną zimą, mój ojciec zorganizował jak
        nierzadko kiedy miał sposobność imprezkę. Może małe wprowadzenie.
        Wyprowadziliśmy się na wieś, rodzice wybudowali piękny drewniany dom. Ojciec
        dobrze jak na te czasy zarabiał, ale często i długo nie było go w domu – taka
        praca. Lubił pić, a po kilku kieliszkach stawał się upierdliwy i agresywny, z
        całą pewnością nie należał do tych co zasypiają po alkoholu... Towarzystwo się
        rozchodziło a on wtedy czepiał się matki, wywoływał nas (mnie i rodzeństwo) z
        łóżek żeby prowadzić edukacujne alkoholowe pogawędki których tematem było np.
        FLACZKI, których nie zjadłam na obiad. Potrafił bełkotać o nich przez pół
        godziny a ja już wychodząc z łózka na jego wołania zaczynałam beczeć. Jak
        szczesliwym trafem nie wywoływał nas z łózek , to z kolei przestawałam oddychac
        i nasłuchiwałam przy zgaszonym swietle w moim pokoiku jak sunie obok do
        sypialni i czy wejdzie do mnie i zacznie się jakaś rmonolog czy da mi spokoj
        Ale impreza tej zimy zakonczyła się inaczej. Ojciec zszedł do garazu który był
        na parterze i najzwyczajniej w swiecie polał benzyną z karnistrów ( „w
        tamtych” czasach były z nia problem jak pamiętacie i trzeba było kombinować )
        graty w garażu. Wyjął zapałki, miał problemy z zapaleniem bo już nie ta ostrość
        widzenia i ruchy niezbyt skoordynowne. Na szczescie jeden z imprezowiczów
        który nie zdązył jeszcze się ewakuować , a również pozadnie zawiany przyłozył
        mu i nie zapalił tej zapałki. Za to obrażony wskoczył do samochodu i pojechał
        przed siebie. Nas wczesniej matka wywołała, ubrała w kurtki i tak stalismy w
        nocy przed otwartymi drzwiami garazowymi patrzac na bieg wydarzeń. Matki
        tłumaczeń w ogóle nie słuchał. Jak się potem okazało rozbił się gdzies w lesie
        samochodem, ale tacy to zawsze mają szczescie i był tylko potłuczony i
        pokaleczony. Nie wiadomo do tej pory jak dostał się jakies 120 km po tym
        wypadku do swojej matki (mieszkalismy tam przed przeprowadzka na wies) gdzie
        przez kilka dni mieszkał i brzdakał o rozwodzie itp. Może nie tyle to
        zdarzenie tam gdzies głęboko we mnie utkwiło co ogólnie taka j upierdliwosc,
        agresja, przekleństwa, wrzaski pijackie. Sama widzę, że łatwo się irytuję.
        Chyba mam to po nim smile))
        Teraz jestem w połowie ciąży, kilka dni temu pojechalam sama odwiedzić
        rodziców. Zazwyczaj jezdzimy do nich z mezem tylko na weekendy, raz ze daleko ,
        dwa praca. Obecnie miałam mozliwosc zostania u nich dluzej ale i tak wróciłam
        kilka dni przed czasem. Mimo, ze ojciec nie ma już takiego zdrowia, pieniedzy,
        jest na emeryturze, dalej popija wrecz teraz nałogowo. Ale niby się poprawił
        ostatnio... Ale charakter mu się nie zmienił.
        Gdy tam byłam, zadzwoniła do mnie koleżanka pytajac kiedy będę u siebie w
        domu. Wczesniej przed wyjazdem wspominałam jej o wyjezdzie do rodziców.
        Powiedziałam, że jeszcze jestem na wsi. Ojciec nie przejmując się tym, ze mi
        przeszkadza głosno komentował, „jak ona mówi – na wsi, a nie u rodziów !!!”.
        Było to tak głupie z jego strony, żen awet tego nie skomentowałam. Wieczorem
        doszło między nami do dyskusji , na temat mojego brata, męża itd. -od słowa do
        słowa wylądowałam w swoim pokoju słyszac pod swoim adresem gówniara, piz.. się
        wstydzi powiedziec, że jest u rodziców itd.. Prawie całą noc przepłakałam,
        rano wstalam i dalej nie mogłam się powstrzymać. Wydawało mi się ze mój
        dzidzius w brzuszku kreci się bardziej niż zwykle, pewnie to była autosugestia.
        W kazdym bądź razie rano powiedziałam matce, że wyjezdzam. Ona zaczeła mnie
        atakowac ze ja działam impulsywnie, że mam jego charakter. Powiedziałam, że
        to nie byłoby dziwne, w koncu w takich warunkach się wychowałam. Usłyszałam od
        niej, ze ja przeciez miałam wspaniałe dzieciństwo - w dobrobycie !!!!
        Powiedziałam, że ja chce mieć spokój i na szczescie już mam swój spokojny kąt.
        Wróciłam do domu nieprzytomna, głodna (nie byłam w stanie nic jesc) ze
        spuchniętą twarzą od płaczu. Dopiero po dwóch dniach doszłam do siebie.
        Od tego zdarzenia minęło już kilka dni a moja matka nie zadzwoniła do mnie
        podtrzymując jednoznacznie to co mi powiedziała na odchodnym, że jestem
        impulsywną histeryczką i że nie miałam racji....
        Taaaa..to jest to wsparcie emocjonalne od rodziców od samego początku i
        wracające ciągle bumerangiem.
        Przepraszam, ze się tak rozpisalam Ale chyba mi lepiej...
        • agablues Re: wstrząsające przeżycie- uwaga długie... 31.03.04, 02:02
          Mała dziewczynka ciągle pamięta...
          Trzymaj się, przytulam Cię mocno. Dbaj o dzidzie, jestem pewna, ze dasz jej
          szczęśliwsze dzieciństwo. Dbaj też o tę małą, przelękniętą, skrzywdzoną
          dziewczynkę, którą byłaś. Nie pozwalaj jej już krzywdzić, dosyc się nacierpiała.
          Nie narażaj się na takie sytuacje.
          Pozdrawiam Aga
    • mmilki Re: wstrząsające przeżycie 31.03.04, 07:24

      ...Nowy Jork, 11 wrzesnia 2001 r.

      na Manhatanie samolot uderzyl w wiezowce WTC,
      ktore niedlugo po tym zawalily sie...

      w jednym z nich od kilku lat na 71 pietrze pracowal moj maz,
      tego dnia,jak zawsze wyszedl do pracy,
      a ja z dwuletnim synkiem zostalam w domu;

      nigdy nie zapomne,co wowczas przezylam...

      nie zapomne leku,strachu,bezradnosci,ekranu telewizora,
      ktory dokladnie pokazywal samolot wlatujacy w budynek,
      w ktorym przeciez mogl byc moj maz,

      nigdy nie zapomne malenkiej twarzyczki spiacego synka i okropnych mysli,
      ze moze wlasnie w tej chwili,gdzies pod gruzami WTC umiera jego ukochany
      tatus...
      patrzylam w telewizor i nie wiedzialam,czy maz wszedl juz do budynku,
      ktory wlasnie sie walil,czy nie...

      nie zapomne tych pustych,samotnych godzin,gdy czekalam na telefon od niego,
      na znak zycia lub...

      nie moglam nic zrobic,nie moglam nawet zadzwonic do najblizszych,
      gdyz telefony do Polski,komputery,jakakolwiek komunikacja nie dzialala.

      okropna byla ta samotnosc i bezsilnosc...

      ...11 wrzesnia ominela nas tragedia,
      wszystko skonczylo sie dobrze,maz wrocil,
      jednak z pracy mojego meza zginelo kilka osob,
      nigdy o nich nie zapomne,nie zapomne o ich rodzinach
      mimo uplywajacego czasu,wciaz sa to dla mnie bolesne wspomnienia...

      wstrzasajaca byla tez smierc mojego taty i ukochanej babci,
      smierc najblizszych zawsze jest bardzo silnym i smutnym przezyciem,
      choc teraz wiem,ze nie tylko ona...

      pozdrawiam serdecznie z Nowego Jorku, milki

    • ziazia17 Re: wstrząsające przeżycie 31.03.04, 20:37
      Moje drogie, od kilku dni nie miałam ani chwili, by zajrzeć do kompa. Dopiero teraz Marysia "dała mi wolne". Dziękuję Wam za Wasze wspomnienia tych wszystkich przeżyć, mam nadzieję, że czas naprawdę leczy rany każdego. Mnie jest już o niebo lepiej, odmalowane ściany, naprawione szkody- wizualnie jakby nic się nie stało. Tylko w środku jeszcze gdzieś strach, ale już coraz mniejszy... Pozdrawiam Was serdecznie, trzymajmy się ziazia17

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka