Życie bez ślubu?

[malgo2004]

Ile z was zyje bez ślubu?
Ja jestem z moim partnerem od 9 lat i nie mamy slubu.Ukalada nam sie
wspaniale i na razie nie chcemy tego zmieniac.Jezali jestescie w takich
zwazkach to dlaczego?
Pozdrawiam

[carmelaxxx]

ja zyje juz 8 lat ebz sluby mamy dwuletniego synka i jest ok. Pewnie kiedys
zalegalizujemy sie ale na pewnie nie dlatego "bo wypada" tylko tak sami dla
siebie.

[oszka]

hej,
ja tez zyje bez slubu. mam 1,5 miesieczna coreczke, a mojego partnera znam od
roku nie chce slubu. znam ludzi, ktorzy nie maja slubu i maja po 4 dzieci i
dom na wsi i wspolne plany i sa szczesliwi. to chyba moj wzorzec, natomiast
wzorca malzenstwa nie mam, ani wsrod rodziny ani wsrod znajomych poprzednio
bylam w zwiazku z mezczyzna 6 lat i tez bez slubu, bo nie byl nam potrzebny, bo
nalezelismy do siebie, ale jakos nasze drogi sie rozeszly, niestety. i teraz,
czasem nachodza mnie mysli, ze gdybysmy moze byli malzenstwem moze bysmy sie
nie rozstali, moze nadal bysmy trwali w naszej milosci, mimo np.mojej wpadki?
no coz, nie czas i miejsce na gdybania... tata mojego szkraba bardzo chcialby
slub, ale ja nie mam wewnetrzenej potrzeby. mam nadzieje, ze to rozumie,
chociaz mu z tym ciezko. a slub jezeli juz to faktycznie tylko dla siebie, nie
ze wypada czy ktos naciska (bo mnie naciskaja 'tescie', ale co oni moga, no
co? no i nie koscielny, nie mam filmu białej sukni ;p
pozdrawiam,
a.

[aluc]

od 6 lat, mamy dwuletniego syna, myślimy (i nie tylko) o rodzeństwie
bez ślubu, bo ślub niczego by nie zmienił, więc po co wydawać na to kasę

[wieczna-gosia]

myślimy (i nie tylko)

terefere )))
nie opowiadaj tylko zachodz ))

[aluc]

wieczna, zachodzę potworze od stycznia ) nie każdemu tak do razu z górki
idzie zachodzenie w ilościach hurtowych

[wieczna-gosia]

dopiero od stycznia?
No to kciuki trzymam i uroczki czynie niech sie robi )))

Wiecznie wredna )

[ma.pi]

aluc napisała:

> od 6 lat, mamy dwuletniego syna, myślimy (i nie tylko) o rodzeństwie
> bez ślubu, bo ślub niczego by nie zmienił, więc po co wydawać na to kasę

Ale zeby zawrzec zwiazek malzenski wcale nie trzeba wydawac kasy. Przynajmniej
my nie wydawalismy.

Pozdr.

[driadea]

Ja z moim mężczyzną mamy zamiar się pobrać, ale "dopiero kiedyś" (1,5,10
lat...?), mamy pięciomiesięczną córcię, jesteśmy razem prawie 4 lata i jest
nam cudownie.
Zaznaczam, że nie jesteśmy przeciwnikami instytucji małżeństwa.
Pozdrawiam
P.S. Poruszyłam już ten wątek (mamy bez ślubu) tutaj:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=12264&w=10719715

[kingaolsz]

My zylismy 2 lata bez slubu, w miedzyczasie urodzil sie nasz synek i kiedy on
mial 4 miesiace wzielismy slcu cywilny, bo po pierwsze chcielismy a po drugie
okazalo sie to bardzo przydatne ze wzgledu na papierkowe sprawy. Akurat nam
slub nic nie zmienil w zasadzie nie ma zadnej roznicy, poza tym ze mowie
dumnie "moj maz". Nadal jestesmy szczesliwi bardzo. Ale uwazam ze takie tzw.
zycie na kocia lape, bardzo czesto lepiej funkcjonuje nie malzenstwa i sa pary,
ktore w zyjac w ten sposob beda miec super zycie.

Pozdrawiam
Kinga

[steffa]

Czemu nie. Takie samo życie jak inne. Zupełnie mnie ten ślub nie jest
potrzebny. A nacisków też nie czuję. Wśród moich znajomych z dziećmi (1-
2 'sztuki'), to całkiem normalny 'stan'. Tak od ręki naliczyłam
takich "przypadków" 4.

[szymanska]

Ja żyję, ale nie zamierzam trwać tak w nieskończoność. Opowieści typu że ktoś
tam ma tyle a tyle dzieci i żyje bez ślubu mnie nie przekonują. Gdyby nie daj
Bóg coś się stało to nie mają prawa do niczego. Moja kuzynka była w wolnym
związku 8 lat, pojawiło się dziecko, niestety jej partner zginął w wypadku a
ona później nie miała prawa do mieszkania bo było jego.Dziecko renty do dziś
nie ma ;-(((((((

[ruda_kasia]

Wolnie, wolniej... dziecko ma rentę niezaleznie od ślubu rodziców, jeśli jej
nie ma, to tak samo by nie miało po ślubie, np. moja córka po swoim ojcu, gdyby
coś nie daj Boże... bo nie ma jeszcze odpowiedniego stażu rentowego.
Mieszkanie też mogłoby odziedziczyć po tatusiu, chyba że nie było przez niego
uznane, ale ślub by tu wiele nie zmienił, chyba żeby się odbył 180 dni przed
urodzeniem dziecka.
kasia - prawnik żyjący bez ślubu

[aluc]

no właśnie
zawsze mówię, że wolny związek wymaga nieco więcej troski o sprawy formalne,
ale to da się załatwić
my w każdym razie te wszystkie rzeczy mamy tak uregulowane, że w przypadku ***
odpukać nie ma w zasadzie żadnej różnicy, czy byliśmy czy nie byliśmy
małżeństwem
aluc - też nieślubny prawnik

[wieczna-gosia]

Widocznie zeby spokojnie i bez stresu zyc bez slubu trzeba byc prawnikiem )))

[aluc]

wieczna, czep się tramwaja, ja cię bardzo proszę ))))

[wieczna-gosia]

ja wiem ze ja sie lubie czepiac ale teraz sie nie czepiam (serio) tylko czynie
obserwacje na temat obserwowanej rzeczywistosci )

[zajaczek101]

Owszem dziecko dziedziczy a co Ty z tego masz. Nie masz nic!!! Ani wypłaty
ubezpieczenia z ZUZ-u ani renty po mężu, nie dostajesz równiż nic ze środków
materialnych np. samochodu itp. A jak z wyrażeniemiem zgody na operację, w
przypadku kiedy "mąż" jest nieprzytomny. Ciekawe jak to rozwiązaliście.

[malenka200]

My z moim ężczyzną nie mamy ślubu, ale wszędzie mowię o nim "mój mąż", bo
trochę wstyd... Może dlatego, że wychowałam sie w małomiasterczkowej
atmosferze... Ale zamierzamy sie pobrać-a kiedy, jeszcze nie wiadomo,
najbardziej ze względu na naszego 3 miesięcznego synka.

[marcin-kaminski]

Z moim "mężem" jesteśmy już ponad 4 lata. Kubuś w sobotę kończy roczek. Ślub
jest nam niepotrzebny i nieopłacalny po prostu. Być może za jakiś czas
(nieprędko) się zdecydujemy. Moja "niezalegalizowana teściowa" (tak się sama
określa) mówi że żyjemy jak bezbożniki... ale nawet gdybyśmy chcieli się pobrać
to w grę wchodzi tylko ślub cywilny. A moja rodzina się już pogodziła. Jak
byłam w ciąży to moi dziadkowie bali się żebym nie została sama, ale już się
przekonali i jest dobrze
Pozdrawiam
Monika

[iwona-mama-majki]

ja jestem z moim partnerem od ponad półtora roku. Nasza córka skończyła wczoraj
7 miesięcy. Do tej naszej sytuacji przyzwyczaili sie już wszyscy, choć musze
przyznać, że początki były trudne (jestem pierwszym przypadkiem w rodzinie
hihihi)Ślub mamy w planach ale dopiero za jakiś czas. Nie jest on jednak
podyktowany jakimikolwiek naciskami. Po prostu chciałabym przeżyc taki dzień w
którym on będzie tylko dla mnie a ja dla niego.

[anek.anek]

Był już taki wątek na którymś z forum.
My jesteśmy ze sobą od 10 lat, mamy 2,5 letniego synka, teraz staramy się
(trzymajcie kciuki) o następnego malucha. Nie jest łatwo, bo "teściowie"
mocno katoliccy (my niewierzący), ale jakoś udaje nam się chwilowe burze z nimi
przetrwać. Nie wykluczam ślubu, bo jak się teraz okazało ułatwia wiele spraw
urzędowych, bez ślubu trzeba po prostu więcej się nachodzić po urzędach i to
wszędzie razem (jeśli rzecz dotyczy dziecka).
O sprawy dziecka się nie martwię, bo zgodnie z prawem mój partner ma identyczne
obowiązki wobec niego (również spadkowe) jak w przypadku dzieci "małżeńskich".
Gorsze jest to, że z kolei jako ojciec ma mniej praw, bo zgodnie z prawem
polskim dziecko pozamałżeńskie ma jednego opiekuna prawnego" zaocznie jest to
zawsze matka. Tak więc np. mój syn nie mógł być zameldowany tam gdzie ojciec
jeśli ja nie jestem tam zameldowana (w naszym przypadku to akurat okazało się
problemem, bo ja z innych, niezależnych powodów nie mogę się przemeldować).
podobnie z rozliczeniem podatkowym w tym roku chcieliśmy, żeby ojciec dziecka
się z nim rozliczył, bo ja nie miałam żadnych dochodów w ubiegłym roku, a
dziecka faktycznie pozostaje na jego utrzymaniu. Okazało się to niemożlwe,
chyba, że tata wystąpiłby do sądu o ustanowuienie praw ojcowskich. Tak więc
tatusiowe pozamałżeńscy mają "przerąbane" - same obowiązki, a praw niewiele.

[aluc]

ejże ejże anek, jakie ustanowienie praw ojcowskich???? a cóż to za potwór?
czyżby dziecko nieuznane przez tatusia? przecież uznanie wystarcza do spraw
podatkowych, bo ustala pochodzenie

jak nieuznane, to nie do sądu, tylko we dwójkę ciupasem do USC, uznanie przez
ojca za zgodą matki przed urzędnikiem, pani kwitek wyda i szlus ) pięć
złotych się należy, o ile dobrze pamiętam

[ewa216]

Hej
Ja żyje bez ślubu,tak po krótce-dla kasy.jako samotna mama mam 500zł
miesięcznie na wychowawczym
Choć do tego dochodzi jeszcze to ,że nie czuje potrzeby brania ślubu,kościelny
nie wchodzi w grę w ogóle,a cywilny weźmiemy może za kilka lat.
Pozdrawiam
Ps.tylko mnie za tą kasę nie zlinczujcie
Ewa

[driadea]

Pierwsze słyszę! Ja i mój facet też jesteśmy zameldowani każde gdzie indziej, a
w USC zapytali, czy meldować "normalnie" (czyli tam, gdzie matka), czy inaczej.
Poza tym ojciec, jesli uznał dziecko (czyli w akcie urodzenia dziecka jest jego
nazwisko) ma takie same prawa jak kazdy inny ojciec, niezależnie od stanu
cywilnego, bo to nie ma nic wspólnego! Może i jakieś trudności urzędowe są (ja
się z takimi nie spotkałam, stąd słowo "może"), ale z pewnością nie dotyczą
dziecka!

[s.a.m.m.y]

anek, a gdzież to jakieś takie prawo jest???? U nas przy zapisywaniu dziecka
pani w urzędzie zapytała się gdzie chcemy mieć zameldowane dziecko. A co do
rozliczeń, to kolejny rok z rzędu mój facet rozlicza się z naszym dzieckiem i
nikt się nie czepia. W paragrafie zapisane jest, że rodzic ma być wolny i
dziecko utrzymywać, natomiast nigdzie nie jest zapisane, że tym rodzicem jest
tylko i wyłącznie matka.

pozdrawiam
sammy

[anek.anek]

W USC faktycznie przy rejestracji dziecka nas zapytano gdzie dziecko będzie
zameldowane, Zostao zameldowane tam gdzie ja.
Teraz musieliśmy je przemeldować z Pragi PŁD na Ursynów (oczywiście w-wa),
ponieważ tutaj faktycznie mieszkamy i tutaj będzie chodziło do przedszkola. A
jeśli nie będzie zameldowane na Ursynowie, to nie mamy co marzyć o pańswtowym
przedszkolu w tej dzielnicy (chodzi o dotacje z urzędu gminy). I w urzdzie na
Ursynowie okazało się, że jest problem, bo ja nie mogę z różnych powodów się
tutaj przemeldować, a dziecko musi być zameldowane z matką (chyba że ojciec ma
prawnie ustanowioną opiekę nad dzieckiem). to naprawdę się wydarzyło! W końcu
rozwiązaliśmy to tak, że ja się zameldowałam na pobyt czasowy na Ursynowie.
Antoś jest uznany przez ojca, nosi jego nazwisko itd.
W przypadku rozliczenia rocznego, tuż przed złożeniem zeznania, wpadł nam taki
pomysł do głowy żeby rozliczyć go z ojcem (bo on nas utrzymuje). Niestety jak
głupia zaczęłam grzebać w prawie podatkowym, zapytałam dwóch znajomych
księgowych, a na koniec żeby potwierdzić poszłam do swojego u skarbowego.
wszędzie była ta samo odpowiedź, jeśli tata nie ma sądownie ustanowionego prawa
do dziecka, nie może się z nim rozliczyć a ja występujęwszędzie jako samotna
matka (choć naprwdę nią nie jestem) i jako taka MUSZĘ się rozliczać z
dzieckiem. Cholera, czy to tylko ja mam takiego pecha???

do anek.anek

[driadea]

Ojciec ma prawnie ustanowioną opiekę nad dzieckiem od momentu, gdy jego
nazwisko zostaje wpisane do aktu urodzenia dziecka jako nazwisko jego ojca. I
nie ma innej możliwości, to ojciec jak każdy inny, niezależnie od jego stanu
cywilnego.
Ja jestem zameldowana w Katowicach, ojciec Glorci we Włocławku. To prawie 400
km. Prawo do dziecka mamy obydwoje równorzędne.
Pozdrawiam, Agnieszka

[anek.anek]

Ale czy mieliście takie problemy jak my? Czy chcieliście żeby maluch był teraz
zameldowany z ojcem? Kurcze, wkurza mnie to, że tutaj czytam co innego niż
mówią nam w Urzędach. Zapytałam o ten problem z rozliczeniem na forum "prawo i
pieniaze" możę tam znajdzie się ktoś posiadający wiedzę prawną. Jeśli ktoś taki
mi tam odpowie, podzielę się z Wami tą wiedzą.

[anek.anek]

Zgodnie z sugestią z forum "prawo i pieniądze" zadzwoniłam do Izby skarbowej.
Oczywuiście okazuje się, że miałaś rację! Podano mi wykładnię i interpretację
przepisów, mają też mi przesłać to na piśmie, żebyśmy nie mieli problemów w
Urzędzie skarbowym. Rozlicza się z dzieckiem ten, kto faktycznie je utrzymuje.
Dziekuję za negację mojego wcześniejszego postu, bo spoczęłabym na "laurach" i
zgodnie ze stanowiskiem niekompetentnej urzędniczki z US bylibyśmy "do tyłu" z
kasą. Uratowałaś nasz budżet domowy!!!!

[aluc]

anek, nie ma czegoś takiego jak sądownie ustanowione prawo do dziecka

jest tylko uznanie dziecka (za zgodą obojga rodziców) i sądowe stwierdzenie
ojcostwa, jak tatuś uznać nie chce, a od niedawna również jak mamusia się nie
chce zgodzić na uznanie

jeśli dziecko ma ustalone pochodzenie (chilli albo jest uznane, albo sąd
stwierdził ojcostwo danego pana) i sąd władzy rodzicielskiej ojca nie pozbawił,
to ojciec władzę ma i kropka, ale władza rodzicielska nie ma nic do rzeczy przy
wspólnym rozliczaniu podatkowym

NIE MUSISZ rozliczać się z dzieckiem, to jest prawo, a nie obowiązek, coś w
rodzaju ulgi podatkowej, tak jak w małżeństwie - rozlicza się z dzieckiem ten,
któremu to się opłaca, a nie każdy przymusowo

wg przepisów podatkowych do wspólnego rozliczenia uprawniona jest osoba stanu
wolnego, samotnie wychowująca dziecko, nie ma bardziej szczegółowych przepisów,
nie ma również orzecznictwa (to, co jest, skupia się na separacji i rozwodzie)

inna sprawa, że skoro ty dotychczas rozliczałaś się jako samotna matka (a z kim
się rozliczałaś, mogą jeszcze przez 5 lat sprawdzać), a teraz nagle rozliczać
się zacznie tatuś, może to wzbudzić uzasadnioną i zupełnie nikomu do szczęścia
niepotrzebną ciekawość US

[steffa]

To jakiś bzdet - sorry za wyrażenie,ale: mój syn jest zameldowany tam, gdzie
jego ojciec, choć ja tam nie jestem zameldowana. Moi znajomi "ojcowie"
rozliczali się ze swoimi dziećmi "nieślubnymi" itd itp A co to
jest 'ustanowienie praw ojcowskich'. Ojciec "przyznaje się" do dziecka przed
urzędnikiem w Urzędzie Dzielnicowym, podpisuje papier i dziecko dostaje akt
urodzenia, a tam jest napisane kto ojciec, kto matka, a nie napisane czy są bez
ślubu czy po.

[kajami1]

Ze ślubem czy bez ważne żeby się kochać!

Tak mi wpadło do głowy.

Pozdrawiam.
Kasia

[lidek0]

Skoro sie kogoś kocha i chce z nim być to dlaczego nie brac ślubu? No chyba, ze
nie jest się pewnym swoich uczuć

[suffo]

No to jestem chyba rekordzistka - 12 lat razem bez slubu, 2 letni syn. Czasami
bardzo bym chciala slubu, bo czuje do mojego niemeza przyplyw czulosci,
milosci, porzadania, a czasami ciesze sie, ze nie wzielismy slubu, bo go
nienawidze, chce spakowac i wystawic za drzwi.

[aluc]

lidek0 napisała:

> Skoro sie kogoś kocha i chce z nim być to dlaczego nie brac ślubu? No chyba,
ze
>
> nie jest się pewnym swoich uczuć

a po co brać, skoro się kocha, chce się z nim być i jest się pewnym swoich
uczuć? czy ślub coś w tej mierze na ludzi załatwia?

[driadea]

No właśnie?? po co brać, skoro się kocha, chce się z nim być i jest się pewnym
swoich
> uczuć? czy ślub coś w tej mierze na ludzi załatwia

[miszka007]

A jak komuś przedstawiacie swojego faceta, to mówicie "PARTNER"?
Sorry, ale jak to brzmi?

pozdrawiam
m. prawnik, szczęśliwa (od 5 lat) mężatka

[luka11]

ja od 7 lat jestem szczesliwa mezatka ale nie mam nic do tych ktorzy slubu brac
nie chca. ich sprawa. ja tylko cos napisze ku przestrodze. pare lat temu bylam
w szpitalu. gdyby nie to ze jestem mezatka moj facet w ogole by nie mogl mnie
odwiedzac ( tylko najblizsza rodzina ) no i co- bez slubu bym go nie widziala 2
tygodnie. a tak pomogl mi sie przebierac, karmic itd. moja mama opiekowala sie
wtedy synkiem i nie bardzo by mi mogla pomoc. slub naprawde pomaga a nie
przeszkadza. jeszcze nie jestesmy w uni ( w niemczech np lepiej nie miec slubu-
zyje sie lepiej- wiecej kasy) ale u nas niestety jeszcze "linczuja" takie pary.
a slub cywilny naprawde nieiwele kosztuje. i uslyszec te slowa " ja... biore
ciebie....za zone i slubuje ci..." to najpiekniejsze wyznanie milosci-
uwierzcie mi.

pozdrawiam wszytskich zycze wszytskiego najlepszego- oby dla was jesli nie
chcecie brac slubu prawo bylo bardziej liberalne!!!!

[izams]

Witam - i ja właśnie z tego powodu co napisała luka11 ten ślub wzięłam ( tzn.
to zdecydowanie zaważyło na mojej późniejszej decyzji ) po około 8 latach
życia " na kocią łapę " mój obecnie mąż leżął pół roku w szpitalu - gdyby nie
szczęście i znajomości nie mogłabym ( formalnie -) przy nim byc ( także
otrzymywać informacje o zdrowiu itd) bo nie jestem jego żoną - jestem dla niego
NIKIM-według biurokracji.
2 lata po tym " incydencie szpitalnym " wzięlismy slub cywilny ( kosztowało nas
to naprawde niewiele )i w moim życiu zupełnie nic to nie zmieniło - ale od
strony prawnej - czuję się zdecydownie lepiej . I nasza córka urodziła się już
w zalegalizowanym związku - tego akurat chcieliśmy oboje
poz,
iza

[steffa]

A czy przy wizytach szpitalnych każą okazywać akt ślubu? To dziwne.

[aluc]

luka11 napisała:

> ja tylko cos napisze ku przestrodze. pare lat temu bylam
> w szpitalu. gdyby nie to ze jestem mezatka moj facet w ogole by nie mogl mnie
> odwiedzac ( tylko najblizsza rodzina ) no i co- bez slubu bym go nie widziala
2
>
> tygodnie. a tak pomogl mi sie przebierac, karmic itd. moja mama opiekowala
sie
> wtedy synkiem i nie bardzo by mi mogla pomoc.

kolejna nieprawda
kiedyś wklejałam tu konkretne przepisy dotyczące tajemnicy lekarskiej i opieki
szpitalnej, teraz stukam z domu, więc do Lexa nie mam dostępu, ale w
poniedziałek wkleję (chyba że mnie ruda kaśka uprzedzi)

z naszej praktyki - za naszego bycia razem każde z nas leżało w szpitalu, w tym
ja również nieporodowo, i nie było żadnych problemów ani w odwiedzaniu ani w
załatwianiu różnych formalności, prawdę mówiąc nikt nikogo nie pytał o
charakter związku

wystarczy znać swoje prawa

pozdrawiam

[izams]

do aluc - niestety mąz wtedy " otarł się o śmierc "- i ja jako osoba z nim nie
zwiazana właściwie nie mam żadnego prawa do otzrymywania info( w każdym razie
nie miałam - bo może cos się zmieniło ) Praktyka była taka , ze w zasadzie nie
bylo problemu - ale ...jednak był ( taki bez słów...)
poz, Iza

[driadea]

A nie mogłaś się w szpitalu przedstawić jako jego żona? U nas tak było (On się
przedstawiał jako mój mąż) i było ok.

[izams]

W wielkim stresie się o tym nie myśli - ale i tak jak napisałam - w zasadzie
nikt mnie nie pogonił - ale przy przyjmowaniu na Izbę Przyjęć a potem prawie od
razu na salę operacyjnę , czekanie 9 godz. na wynik operacji , później następne
7 godz. bo sie pierwsza nie powiodła a właściwie trzeba było ją poprawić - a to
pytanie KTO JA JESTEM? powracało jak bumerang ,

Dodam jeszce od siebie - jak wszystko sie dobrze układa - to o takich sprawach
sie nie myśłi - żyjemy sobie i myslimy - nic sie nie stanie zawsze będzie OK .
Nie każdy jest prawnikiem jak aluc , więc chociażby zabezpieczenia materialne -
nie każdy wie jak sie do tego zabrać ( ja akurat - w konkubinacie o stronie
materialnej pomyslałam - zupełnie nie spodziewałam się "ataku" z innej strony)
poz,
Iza

sprawy szpitalne dla nieżon :)

[aluc]

i niemężów też

ustawa o zawodzie lekarza:

[...]
Art. 31. 1. Lekarz ma obowiązek udzielać pacjentowi lub jego ustawowemu
przedstawicielowi przystępnej informacji o jego stanie zdrowia, rozpoznaniu,
proponowanych oraz możliwych metodach diagnostycznych, leczniczych, dających
się przewidzieć następstwach ich zastosowania albo zaniechania, wynikach
leczenia oraz rokowaniu.
2. Lekarz może udzielać informacji, o której mowa w ust. 1, innym osobom tylko
za zgodą pacjenta.
3. Na żądanie pacjenta lekarz nie ma obowiązku udzielać pacjentowi informacji,
o której mowa w ust. 1.
4. W sytuacjach wyjątkowych, jeżeli rokowanie jest niepomyślne dla pacjenta,
lekarz może ograniczyć informację o stanie zdrowia i o rokowaniu, jeżeli według
oceny lekarza przemawia za tym dobro pacjenta. W takich przypadkach lekarz
informuje przedstawiciela ustawowego pacjenta lub osobę upoważnioną przez
pacjenta. Na żądanie pacjenta lekarz ma jednak obowiązek udzielić mu żądanej
informacji.
5. Obowiązek lekarza, określony w ust. 1, dotyczy także pacjentów, którzy
ukończyli 16 lat.
6. Jeżeli pacjent nie ukończył 16 lat lub jest nieprzytomny bądź niezdolny do
zrozumienia znaczenia informacji, lekarz udziela informacji przedstawicielowi
ustawowemu, a w razie jego braku lub gdy porozumienie się z nim jest
niemożliwe - opiekunowi faktycznemu pacjenta.
7. Pacjentowi, który nie ukończył 16 lat, lekarz udziela informacji w zakresie
i formie potrzebnej do prawidłowego przebiegu procesu diagnostycznego lub
terapeutycznego i wysłuchuje jego zdania.
8. Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o opiekunie faktycznym, należy przez
to rozumieć osobę wykonującą, bez obowiązku ustawowego, stałą pieczę nad
pacjentem, który ze względu na wiek, stan zdrowia albo swój stan psychiczny
pieczy takiej wymaga.

radzę zwrócić uwagę na punkt 2 (zakaz udzielania informacji KOMUKOLWIEK,
łącznie z najbliższą rodzinę, o ile pacjent nie wyraził na to zgody)

punkt 6 i 8 (one właśnie dotyczą sytuacji nadzwyczajnych - w przypdku izams to
ona powinna być potraktowana jako faktyczny opiekn swojego partnera)

podkreślam - ustawa w ogóle nie posługuje się pojęciem "najbliższa rodzina",
mamy tylko przedstawiciela ustawowego (chilli najczęściej rodzic w stosunku do
dziecka) oraz faktycznego opiekuna

na dobrą sprawę, za udzielenie informacji o stanie zdrowia najbliższej rodzinie
bez zgody pacjenta, lekarza możnaby pociągnąć do odpowiedzialności
dyscyplinarnej

inna sprawa, jaka jest znajomość tych przepisów w środowisku lekarskim i jakie
tam panują zwyczaje ....

a już na pewno na "żoną jestem" nikt nie będzie żądał wylegitymowania się aktem
małżeństwa

podobne zresztą nieporozumienia są z odbiorem poczty na przykład, po spotkałam
się już z przepytywaniem odbierającego na okoliczność związków łączących go z
adresatem... tyż nieprawnie, bo odebrać może każda dorosła osoba zamieszkująca
pod danym adresem, o ile przesyłka nie jest zastrzeżona jako "do rąk własnych"

prawo to nie jest wiedza tajemna, dziewczyny ja też nie znam na pamięć
przepisów o zawodzie lekarza czy świadczeniu usług pocztowych )) ale parę
sytuacji można przewidzieć i jakoś się do nich dogrzebać, popytać i tak dalej,
skoro i tak w większości jakoś udało wam się przebrnąć przez kwestie uznania
dziecka czy zabezpieczenia majątkowego....

[driadea]

Nie, jak komuś przedstawiam mojego faceta to mówię "Sebastian".
Sory, ale co to ma do rzeczy?
Pozdrawiam, Agnieszka (szczęśliwa nie-mężatka ;P)

[driadea]

Właśnie, tak sobie pomyślałam... Wychodzić za mąż tylko dlatego, żeby mówić o
facecie "mąż'? Ja tak mówię i bez papierka.
Buzka

[wieczna-gosia]

Wszysstkie moje niemezate znajome mowia o facetach facet a przy obcych mowia
maz zeby nie komplikowac i nie wdawac sie w tlumaczenia za wyjatkiem jednej
ktora mowi "konkubent" z wyrazna uciecha)

A wiekowa ciocia mojego meza (swiec Panie....) do smierci nie zaakceptowala
faktu ze najpierw mielismy slub jedynie cywilny a potem koscielny jednostronny
i odmawiala siadania przy jednym stole ze mna na Wigilie ) zona wg cioci
jedynie po koscielnym )

[aluc]

miszka007 napisała:

> A jak komuś przedstawiacie swojego faceta, to mówicie "PARTNER"?
> Sorry, ale jak to brzmi?
>
> pozdrawiam
> m. prawnik, szczęśliwa (od 5 lat) mężatka

"niemąż"
"konkubent"
"współspacz"
"ojciec mojego dziecka"

a tak w ogóle to on ma imię i ono go najbardziej indywidualizuje

PS. a dlaczego partner brzmi tak okropnie?

[alltid_ung]

aluc napisała:

> miszka007 napisała:
>
> > A jak komuś przedstawiacie swojego faceta, to mówicie "PARTNER"?
> > Sorry, ale jak to brzmi?
> >
> > pozdrawiam
> > m. prawnik, szczęśliwa (od 5 lat) mężatka
>
> "niemąż"
> "konkubent"
> "współspacz"
> "ojciec mojego dziecka"
>
> a tak w ogóle to on ma imię i ono go najbardziej indywidualizuje
>
> PS. a dlaczego partner brzmi tak okropnie?


Dopisuje sie i ja chodz ja mezata
Ja uwazam ze partner brzmi ok. Tu w szwecji zycie bez slubu to normalka,
standart jesli ktos slub bierze to po ilustam latach wspolzucia. Maja na to
okreslenie "wspolzyjacy" cos na zasadzie partnera i jest to ogolnie
akceptowane. Ja mysle ze to nie "partner" jest problemem
tylko "partnerka" ...."konkubina"....."niezona".....hmmmmmm Moze niektore
dziewczyny maja problem z dowartosciowaniem sie ......ja bym nie chciala
byc "ta druga" - ale ta "pierwsza" ze slubem czy bez nie ma problemu
(zylam z moim obecnym mezem dosc dlugo bez sluby, wyszlam za maz bo jestem
snobem i chcialam miec "biala suknie")Pozdrawiam was wszystkie Gosia

@--------------------@------------------@-----------------@-----------------@
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=621&w=5989627&a=11388017
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=621&w=5989627&a=10207476
www.fampersson.k-webb.nu

[steffa]

Ja mówię "mąż", ale aż się skręcam, bo nie lubię tego słowa. Zwyczajowo, taka
jest jego 'funkcja życiowa', che che. A co mam
mówić: "narzeczony"? "chłopak"?, a może "konkubent", che che. Wszystko brzmi
pretensjonalnie i sztucznie. Włącznie z "moim facetem".

[mrufkaa]

mieszkam w Anglii i tutaj to juz w ogole chleb z maslem, przyznam, ze to
wlasnie slub jest raczej komentowany jako nieslychane wydarzenie...
Przynajmniej wsrod mlodych lub jeszcze nie ustawionych materialnie ( czyli my)
Kariere zrobilo okreslenie "partner" i sluzy do wszystkiego, czasem w papierach
bardziej oficjalnych zamieniane na NEXT OF KIN, ale to tez nie do konca to samo
(no, pola semantyczne sie zazebiaja ale nie pokrywaja))
Partner, poza tym, wcale nie musi byc odmiennej plci i do tego tez trzeba sie
szybciutko przyzwyczaic, zeby w towarzystwie szeroko geby nie rozdziawiac.))

[gofer73]

razem bez ślubu 8 lat z 4 letnim synkiem i planami na następne. Jakos nigdy
slub nam nie przyszedl do głowy...może kiedys...Obie rodziny to zaakceptowały
no może poza 90 letnią Babcią Daniela, wojującą katoliczka. Nigdy tez z powodu
braku ślubu nie mielismy zadnych kłopotow - prawnych, obyczajowych itp....Tak
sobie myslę, ze ten przysłowiowy papierek nie ma w gruncie rzeczy znaczenia,
jak ludzie sie kochaja to i beda razem 50 lat, a jak coś jest nie tak to żaden
ślub nie pomoże. Głowę dam, że nie jedna para małżenska rozwiodła sie przed
upływem 8 roku bycia razem

Pozdrawiam wszystkie kociołapowe
Gofer mama Maksa

[katerzinka]

Witajcie! znam sie z moim "chłopem" 14 lat, mieszkamy razem od 7 lat w tym roku
mija 6 rocznica slubu cywilnego- zawartego z myslą o mniejszych podatkach ))
mamy 4 m. córcie i jestesmy szczęśliwi. Koscielnego brać nie będziemy bo do
szczęścia nam nie potrzebny, a poza tym byłoby to obłudne gdyż nie chadzamy do
kościoła, nie praktykujemy jakby to ktos powiedział. Ale jak patrze na moich
znajomych którzy brali kościelny bo tak wypada, to mnie skręca, po co tak
oszukiwać samego siebie??? Nie są przez to ani lepsi ani szczęśliwsi!
Pozdrawiam- Kacha

[kajami1]

Mimo, że jestem mężatką to i tak przedstawiając mojego Jarka mówię: "a to moja
druga połowa". Czyli pasuje to do nas wszystkich bez względu na formalności (bo
tym właśnie jest ślub).

Pozdrawiam raz jeszcze.
Kasia

[pasik]

Na pl.soc.rodzina ładnie to wymyślili: TOWARZYSZ ŻYCIA- proste i ładne.
Ja osobiście mam męża, z którym żyłam 3 lata bez zalegalizowania związku i
dobrze mi z tym nie było.Dziecko świetnie się bawiło na naszym slubie
pozdr.Pasik

[gandzia4]

Moja mama żyje w takim związku już od 23 lat i mają z ojczymem 17 letnią córę.
To był jej wybór za bardzo sparzyła się na moim ojcu. nie chciała ryzykować w
razie "niewypału" ponownego prania brudów w sądzie. Żyje im się dobrze, sądzę,
że lepiej niż nie jednemu zalegalizowanemu małżeństwu)) Ja też byłam za życiem
na "kocią łapę", lecz w grę weszło mieszkanie i do jego przejęcia potrzebny był
nam ślub)) Nie widzę nic złego w takich związkach, skoro dwojgu ludzi jest tak
dobrze to ich sprawa. Gorszy mnie szybki ślub na siłę bo ona w ciąży i co ludzie
na to powiedzą, a później męczą sie ze sobą a na to wszystko patrzy dziecko.

[evee1]

> sobie myslę, ze ten przysłowiowy papierek nie ma w gruncie rzeczy znaczenia
Ha, bo to nie o papier chodzi, tylko o podpis!!

[1asia]

Witajcie
Ja jestem z moim facetem 11mcy a nasze malenstwo ma miesiacJak latwo zgadnac
bardzo szybko nam wszystko poszlo, ale slubu nie bralismy .Tzn. ja bym
chciala,ale tylko cywilny a to tylko dlatego bo go baaaaaaarrrdzoo kocham i
podnieca mnie fakt ze bedzie mial na palcu obraczke)Wiem ze niektorzy moga
pomyslec ze krutko sie znamy i co ja moge powiedziec o milosci do niego.Ale
uwierzcie mi przeszlismy juz wiele i nie wiadomo kiedy nasze losy sie polepsza,
ale obydwoje wiemy czego chcemy: siebie nawzajem
p.s
i dziekuje Bogu (choc nie uczeszczam tak do kosciola) ze dal mi moja coreczke i
jej tatusia

do 1asi

[driadea]

Ja wiedziałam, że spędzę resztę życia z moim niemężem po weekendzie
znajomości Miłość to miłość, nie ma znaczenia, ile się znacie
Ja jestem z moim 4 lata i mamy prawie półroczną Glorię
Pozdrawiam

[beata32]

Przepraszam, że tak sobie zażartuję, ale jestem nieco poodenerwowana, bo
złożyłam papiery o przyjęcie do przedszkola mojego synka - jakbym wiedziała, że
z przyjeciem do przedszkola mogą być takie problemy - to bym poczekała ze
ślubem ... ... bo np. matki samotne mają absolutne pierwszeństwo. A przecież
nikt nie sprawdza, czy matka jest samotna tylko w papierach ... prawda?

Więc - jak macie kiedykolwiek w planach małżeństwo - to lepiej poczekajcie do
przyjęcia Waszego dziecka do przedszkola

Pozdrawiam

[anula291]

Byłam żoną przez 10 lat,rozwód zakończył to tytułowanie!! obecnie żyję w wolnym
związku 2 lata i jest dobrze, nie powiem ,że nigdy nie wezmę ślubu ale narazie
nie opłaca mi sie to.Muszę myśleć takimi kategoriami bo mam 3 dzieci a tatus
nie kwapi sie do płacenia alimentów, ja niestety nie zarabiam tyle aby móc
zrezygnować z pieniążków.Mam do was pytanie , czy gdy chrzciliście swoje dzieci
to nie mieliście problemów ? wiem że księża robią z tego problem zwłaszcza gdy
można wziąśc slub kościelny.Ja jestem w takiej sytuacji że mogę zawrzeć slub
kościelny. Jak to było u was?

[mabrulki]

Witam.
Trochę się boję że będzie atak na mnie za to co tu napiszę...Nie twierdzę ż tak
się rzeczy mają u wszystkich par,ale twierdzę że dotyczy to sporej części tak
zwanych wolnych związków.Tak było u mnie i tak było u mojej przyjaciółki
(dopiero jak obie posłubiłyśmy naszych facetów to na jakichś pogaduchach
wyznałyśmy to sobie wzajemnie).
Jestem z moim mężem od 13 lat.Pierwsze 8 lat to jeszcze dzieciaki byliśmy,więc
temat ślubu najpierw się nie pojawiał,ale stopniowo,stopniowo...Wtedy jednak
wszedlkie tego typu plany torpedowali nasi rodzice,tzn.moi,od których jednak
jeszcze byłam zależna.Wreście zamieszkaliśmy razem,wkrótce skończyłam studia i
poszłam do pracy.W tym momencie nic już nie stało na przeszkodzie.A
jednak...czekaliśmy kolejne prawie 3 lata!
Na głos się mówiło:"ślub to papierek,nam nie potrzebny w naszej
miłości",małżeństwo to instytucja","nie stać nas na wesele",wolne związki są
bardziej prawdziwe" itd.itp.-inne cytaty powyżej w wypowiedziach dziewczyn.
Mój chłopak/partner (jakoś to słowo mi nie pasiło nigdy)nagle zmienił
front.Może nie nalegał,ale dawał do zrozumienia że on byłby bardziej zadowolony
gdybyśmy ten ślub wzięli.Co gorsza zaczął sugerować że odmawiam ponieważ się
boję,bo w głębi duszy wcale ne chcę być z nim do końca życia chociaż to sobie
obiecyewaliśmy.
Wściekałam się na niego bo naprawdę sama wierzyłam w te "slogany",które
przytoczyłam.
Ale coś się we mnie zaczęło łamać.Spędziłam długie miesiące na
rozmyślaniach.Biłam się z myślami.I w końcu dotarło do mnie.Dotarła prawda:mój
chłopak miał rację.Bałam się.Bo wcale nie byłam pewna.Czy chcę do końca życia
ztym człowiekiem już zostać,z jego wadami i przywarami.Nigdy już nikogo nie
poznać,nie przeżyć uniesień pierwszych spotkań.Te wszystkie obawy we mnie
tkwiły gdzieś w podświadomości,skrywały się pod hasłąmi które tak gorąco
głosiłam i w które na poziomie świadomości naprawdę wierzyłam,że to one są
powodem mojej niechęci do ślubu.Nie chciałam się sama przed sobą przyznać.
Gdy już to zrozumiałam czekała mnie decyzja.I w końcu podjęłam ją:zostaję z
Nim.Z mężczyzną który nie jest doskonały i nieraz mnie wkurza,ale którego
kocham i on mnie kocha.Który mnie nigdy nie zawiódł i poświęcał się dla mnie.Z
moim ukochanym.
Wzięliśmy ślub i wtedy pojęłam.To zrozumie tylko ktoś kto składa przysięgę w
kościele.Te słowa nigdy nie są puste i bez znaczenia,mogą takie być jeśli
naprawdę się nie kocha,ale wtedy nawet w wolnym związku będą łamane.Nie w
przysiędze rzecz lecz w uczuciach i prawości.A złożenie tej przysięgi z pełną
świadomością jest NAJWIĘKSZYM I NAJPIĘKNIEJSSZYM WYZNANIEM MIŁOŚCI.
Cieszę się że jesteśmy małżeństwem.Coś mi pika w sercu gdy mówię "mój mąż".

[izams]

Witaj mabruli - co do pierwszej części wywodu - tak zgadzam sie z Tobą ,
co do drugiej - zupełnie nie - niestety nie prawdą jest , że jak składasz
przysiege małżeńską to nie są to słowa puste i bez znaczenia - właściwie wydaje
mi się , że częściej takie są niż nie - mój kolega biorąc drugi ślub tak to
podsumował - mówiłem te słowa po raz drugi i wiedziałem jak niewiele znacza w
ustach młodych , pełnych nadziei i ideałów osób ( bo pierwszy ślub z fanfarami
brał mając 20 lat a drugi ( bez fanfarów ) mając 38 ,
a że coś " pika " mówiąc " mój mąż " - wiesz mi chyba czasami też )))),
poz, Iza

[aluc]

przysięgę można złożyć w kościele, w białej sukni, przy świadkach
można ją także wyszeptać wprost do ucha, tak, żeby słyszał ją tylko ten, dla
którego jest przeznaczona
dla mnie i jedna i druga jest tyle samo warta
ale tę do ucha już dałam i otrzymałam, ta przy świadkach nie jest mi
potrzebna

[driadea]

Przysięgę można składać niekoniecznie w kościele, można, jak mówi moja
poprzdniczka, wprost do ukochanego ucha, można gdziekolwiek, jeśli to przysięga
prosto z serca, wcale nie uważam, ze ta przy ksiedzu jest lepsza, wrecz
przeciwnie...