Przeprowadzka

[alfa36]

Przeprowadzilismy się i .... źle mi. Co jest....? Nowy dom, jako tak
urządzony, w niedalekiej odleglosci od miasta. Mlody to samo: "mamo
zwieź mnie do staregop domu". Ktos tak mial? jak sobie poradzic?

[ewelsia]

Ja przeprowadzałam się kilka razy, ( mieszkania), i do dzisiaj wspominam nasze
pierwsze mieszkanie jako najszczęśliwszy okres w moim życiu. Kawalerka była w
kamienicy, po babci, mieszkali tam rodzice, ja się urodziłam, potem mój
syn......ciężko za to zapłaciłam emocjonalnie, poza tym, nałożyły się stany
depresyjne spowodowane różnymi czynnikami i sytuacja zrobiła się bez wyjścia,
tzn. udałam się do specjalisty. Nie jest różowo do dziś, ale żyć trzeba .
Chociaż na mnie hasło "przeprowadzka" działa źle, to bardzo chciałabym mieć
swój dom, bez sąsiadów, ogród,dużo zwierzaków, więc jakoś tam zazdroszczę
posiadaczom domków.
Jestem przypadkiem chyba ekstremalnym, więc nie przejmuj się tak bardzo. Skoro
macie dom, to zawsze znajdzie się jakieś zajęcie, np. uprawianie ogrodu, może
jakieś zwierzęta? Najważniejsze to zająć się czymś.

[angazetka]

Jak sobie poradzić? Dać sobie i reszcie domowników czas. Trzeba się
przyzwyczaić do zmiany i pokochać nowe miejsce, to nie przychodzi z
dnia na dzień.

[marzeka1]

Jako że kilka razy z życiu dorosłym już przeprowadzałam się, moja
rada brzmi: oswój swoje miejsce.

[mulka1]

Trzy lata temu przeprowadziłam się z domu na wsi do domu w mieście.
Nie za bardzo sobie z tym jeszcze poradziłam ( tym bardziej,że tamtego domu nie
sprzedałam). Przez pierwsze pół roku płakałam , wszystko było obce. Po około
roku lekko zaczęłam sie przyzwyczajać. Jakos milej zrobiło się gdy zaczęły mnie
rozpoznawać panie przy kasie w najblizszych sklepach, gdy listonoszka spotkawszy
mnie na mieście mówiła dzień dobry, lub pan od licznika gazowego zaczął kojarzyć
gdzie mieszkam. W tedy bardziej zaczęłam czuć się jak u siebie. Dobrze jednak
nie jest. Czasem mam wrażenie ,że zamieszkam na powrót w starym miejscu.
Śmieszne jest to,że nikomu ze znajomych nie powiedziałam że wcale nie jestem
zadowolona z nowego domu- pewno uznaliby to za swoisty rodzaj kokieterii.

[alfa36]

Tak się sklada, ze gdy ponad 8 lat temu przeprowadzalam się do męża,
nie sądzilam że na tak dlugo tam sie zatrzymam. To mieszkanie bylo
mieszkaniem pierwszej żony mojego męża, bardzo tam nie chcialam być
wlasnie z tego powodu. I .... bylo mi tam dobrze.

[ewelsia]

widzisz alfo, nie jesteś sama ze swoimi odczuciami, ważne jest, żeby dać sobie
prawo do swoich myśli i nastrojów, także tych niewygodnych czy niemiłych, nie
walczyć z nimi, jakoś tam zaakceptować, to ważne. daj sobie czas po prostu.

[lilka69]

to mi pachnie niedojrzaloscia...nie dziecka ale twoja. skoo ty jestes wiecznie
strapiona nowym domem to nic dziwnego,ze dziecko jak to widzi o tez teski to
starego. ja mieszkam w nowym mieszkaniu od kilku tygodni. duze mieszkanie ,
wygodne mieszkanie bylo moim marzeniem. ja sie cieszylam , maz tez to i dziecko
(niespelna 5 letnie). dalismy mu argumenty ZA i dawalismy je dlugo przed
przeprowadzka.

i teraz jest nam tu wspaniale. fakt, zr pozostalismy wsrod starych katow bo ta
sama okolica. to moze pomoc bo sa stare (w sensie znajome) place zabaw, znajomi,
sklepy).

ale to od rodzicow zalezy jak dziecko sie czuje-tak sadze.

my wykonczylismy bardzo szybko mieszkanie doslownie do ostatniego obrazka na
scianie zatem nie mamy poczucia wiecznego remontu jak sporo ludzi.

[alfa36]

(nie mam neta w nowym domu, dlatego odzywam sie teraz)
My nie mamy poczucia tymczasowosi. Wnętrze wykonczone, pozostalo
kilka drobnostek nie mających wplywu na funkcjonowanie. Daję sobie
czas...., dziecku też, choc w jego przypadku to pierwsza z dwoch
zmian. Moje dziecko zmienia też grupę przedszkolną (w obrębie
jednego przedszkola). Nie udalo mi sie go zostawic, mimo rozmowy z
wicedyrektorem, bo, zdaniem (chyba) wychowawczyni, synek jest mniej
samodzielny niż inne 5 latki (a jego "stara " grupę lączą z 6
latkami). Kurcze...., źle mi...

[armamagedon]

Za to bym zrobiła dżihad apokaliptyczny. co to za argument przy pięciolatku? Koledzy pójdą do starszakow, a jemu co powiedzą? Za wolno butki zapinasz? Rozbicie grupy w trakcie roku, zwłaszcza jeśli ma swoich kolegów, to zwykła wstrętna parszywość

[elza78]

ja tak mialam
mlody w wieku 4 lat przezywal strasznie, lacznie z tekstami ze "wszystkie dobre
senki zostaly w starym domku"
stary domek wspomina do tej pory, minelo mu w zasadzie samo, ale przeprowadzka i
ogolnie wszystko co sie wokol tego dzialo bylo dla niego sporym przezyciem i
zachwialo jego poczucie bezpieczenstwa.
no nie mam jakiejs konkretnej recepty, trzeba starac sie stworzyc mu nowe
warunki w ktorych poczuje sie jak u siebie - bezpieczny, u nas pomoglo troche
lozko samochod i pokoj urzadzony w stylu zygzaka

[elza78]

jesli chodzi o mnie to na nowym miejscu poczulam sie dobrze po roku, ktoregos
razu wracajac z pracy poczulam ze wracam do swojego domu i od tej pory jest ok
a przeprowadzalam sie po raz pierwszy w poprzednim miejscu zamieszkania
mieszkalam od urodzenia byl to dla mnie spory szok emocjonalny, teraz kiedy
mysle o mozliwosci powrotu w stare rejony widze ze byloby to krzywda dla mojej
rodziny

[alfa36]

Dzięki. Ja czuję się coraz lepiej, tym bardziej, ze rzucilam się w
wir pracy zawodowej. Niewątpliwie nowy dom jest dla mnie bardziej
wygodny, ladny... Ale kiedy wczoraj pojechalam sprzątac w starym
miejscu... znow mi żal... takie opuszczone miejsce. Czasem mam
wrazenie, ze jakas nienormalna jestem
Mlody ostatnie dwa dni u dziadkow, jutro przedszkole, wyjazd z
nowego miejsca.

[forsycja222]

Ja tak miałam. Mija z czasem

[inny.kwiatek]

I myślisz, że autorka ma ten problem 13 lat? Litości z tym wyciąganiem wątków!

[by]

Aby przyzwyczaić się musi minąć około 2 lata.

[by]

Yyy wątek z 2010 ...

[ginger.ale]

by napisała:

> Aby przyzwyczaić się musi minąć około 2 lata.

Minęło 13 lat...