Dawca organow-sonda

[gacusia1]

Ciekawa jestem jakie macie podejscie do tego tematu.

[czar_bajry]

Swoje i męża oddała bym bez problemu a przynajmniej tak mi się wydaje jednak
trudno mi sobie wyobrazić podjęcie takiej decyzji w stosunku do dzieci dzieci.

[bi_scotti]

Yeap. Ta kartka przy driver's lincence podpisana od zawsze jakby
co ... I w rodzinie wszystko obgadane.
Podoba mi sie prawo w Hiszpanii, gdzie z zalozenia jest sie na "tak"
i tylko jesli jest sie przeciw, trzeba to zakomunikowac oficjalnie.
Bylabym za takim prawem i u nas.

kartka przy drivers licence?

[gacusia1]

Ja to mam wpisane w health card.

[bi_scotti]

gacusia1 napisała:

> Ja to mam wpisane w health card.

Na bialo-czerwonym OHIP number sprzed ponad 25 lat nie ma takiej
opcji.

Oooo...ok :)

[gacusia1]

Ja TU siwezynka jestem..dopiero od 5,5 roku.

[jowita771]

> Podoba mi sie prawo w Hiszpanii, gdzie z zalozenia jest sie na "tak"
> i tylko jesli jest sie przeciw, trzeba to zakomunikowac oficjalnie.

W Polsce też tak jest, ale lekarze z tego nie korzystają.

[wiotka_trzpiotka]

dokładnie
u nas jest tak samo, ale lekarze się boją naciskać

[rosapulchra-0]

nie, bo się nie nadaję

[bi_scotti]

rosapulchra-0 napisała:

> nie, bo się nie nadaję

???
Zawsze sa czesci, ktore mozna uzyc, nawet od osob swiezo
potraktowanych chemo. Przeciez to nie tylko o major organs chodzi.
Moj syn slyszy w miare OK dzieki komus, kto byl bardzo ciezko chory,
bardzo stary, bardzo nafaszerowany lekarstwami a jednak ...
Kazdym szeptem MU dziekujemy

[rosapulchra-0]

moja chęć oddania moich organów po mojej śmierci jest, papier w portfelu
podpisany, ale i również świadomość, że niewiele lub żadne się nie będą nadawać,
a przynajmniej te z najważniejszych.

[bi_scotti]

To juz tylko zalezy od mozliwosci danej placowki, do ktorej trafia
Twoje zwloki a poniewaz nalezy miec nadzieje, ze nie nastapi to w
najblizszych dziesiecioleciach, szansa, ze wszystkie (wiekszosc)
osrodkow medycznych bedzie wiedziec jak skorzystac rosnie Moze
zreszta beda to juz wtedy czasy gdy w ogole sami sobie bedziemy
hodowac wlasne nowe czastki w miare potrzeby. SF? Who knows

[gacusia1]

Mam kogos w bardzo bliskim otoczeniu,kto nie godzi sie na oddanie
narzadow BO NIE,z czystego egoizmu,bo to jego i koniec... Przykre...
ciekawe jak patrzylby na to,gdyby sam znalazl sie w potrzebie a inny
powiedzialby-nie,bo to moje a ty sobie umieraj(oczywiscie gdyby
jeszcze byl w stanie to powiedziec).

[bi_scotti]

Ja mysle, ze to czesto z braku wiedzy i swiadomosci. Moze tez z
wlasnego ostrego leku przed smiercia - takie podswiadome zaklinanie,
ze jesli nie bede o tym mowic, czy myslec, to taka sytuacja, w
ktorej moje organy moga byc kiedykolwiek juz tylko organami a nie
mna, nigdy nie nastapi. My wszyscy przeciez w glebi duszy myslimy,
ze jestesmy niesmiertelni

[anyx27]

Jestem za, tylko niestety moje organy się nie nadają przebyta borelioza
wyklucza honorowe krwiodawstwo, jak i oddanie narządów do przeszczepu.

[echtom]

Jestem za - tylko chciałabym mieć pewność, że mózg będę miała dobrze umarty, zanim pobiorą

[kosher_ninja]

Dlatego uważam, że fajnie by było, gdyby zgody lub niezgody danych osób były
NAPRAWDĘ brane pod uwagę.
W Polsce mogę sobie całe ciało wytatuować w chęci oddania narządów, a wystarczy,
że mój mąż w szoku powie "NIE" i dupa blada. Centralny rejestr pewnie by sprawę
załatwił. U nas chyba na razie można jedynie zastrzec, że tych organów nie chce
się oddać, zgoda jest domniemana (czyli zależy od rodziny).
Ale centralny rejestr powinien działać w obie strony - jak ktoś zastrzega, że
organów nie odda, to jednocześnie ich nie dostanie.

[ewa_mama_jasia]

W Polsce mogę sobie całe ciało wytatuować w chęci oddania narządów,
a wystarczy > ,> że mój mąż w szoku powie "NIE" i dupa blada. \\
I dlatego uważam, że powinni patrzeć tylko i wyłącznie na rejestr
sprzeciwów. Nie ma sprzeciwu? To domniemana zgoda i koniec.
Bierzemy. Nie dziwię się, że najbliższej rodzinie ciężko się
zdecydować w godzinę lub nawet krócej. Nie wiem sama, czy
zgodziłabym się na pobór narzadów od męża czy dziecka, choć obiema
rękami i nogami jestem za pobieraniem narzadów do przeszczepu.

[ib_k]

ewa_mama_jasia napisała:

>
> W Polsce mogę sobie całe ciało wytatuować w chęci oddania narządów,
> a wystarczy > ,> że mój mąż w szoku powie "NIE" i dupa blada.

to nie jest prawda, to tylko wygodnictwo lekarzy...

[jowita771]

Ja uważam, że osoby, które się nie zgadzają na pobranie nie powinny też dostać
organów w razie potrzeby. Jak się jest przeciwnym, to konsekwentnie.

[purpurowa_komnata]

> Ja uważam, że osoby, które się nie zgadzają na pobranie nie
powinny też dostać
> organów w razie potrzeby. Jak się jest przeciwnym, to
konsekwentnie.


A co zrobić z tymi, którzy ze względu na chorobę się nie zgadzają?
Też ich pozbawić takiej możliwości. Ja przez wielę lat oddawałam
krew-w obecnej sytuacji wiem,ze nigdy już krwi nie oddam choć jestem
za tym całym sercem-podobnie z organami.

[echtom]

Mniemam, że chodzi o osoby, które nie zgadzają się na pobranie organów bez medycznego uzasadnienia.

[purpurowa_komnata]

W oświadczeniu woli nie ma miejsca dlaczego się nie zgadzasz.
Czyli dlaczego jesteś na nie pozostaje tajemnicą.
Z tego co ja się orientuję.
Mam nadzieję,ze się mylę.

[jowita771]

Jeśli oświadczasz, że nie chcesz, to nie dostajesz. Jeśli jesteś chora na coś,
co uniemożliwia oddanie organów, to nie zastrzegasz, że jesteś przeciwna. I tak
nie pobiorą.

[purpurowa_komnata]

Jowita-to nie jest takie proste. Niestety nie jest. Testy w tym kierunku nie są
prowadzone przed przeszczepem (mówię o sobie)-a wieloletnie leczenie może
spowodować niewykrycie testami (nawet gdyby ktoś takowe przeprowadził).Wiec mimo
istniejącej choroby testy mogą wyjść negatywne.
Ja kocham życie i nie narażę nikogo na niebezpieczeństwo choroby, bo życie
ludzkie i zdrowie jest dla mnie najważniejsze.
Dlatego kiedyś z wielką radością oddawałam krew.
Nie wyobrażam sobie sytuacji, kiedy wpisuję, do rejestru,że jestem na tak(choć
całym sercem jestem) a później po przeszczepie ktoś choruje.
To już wolę być pozbawiona ewentualnej pomocy niż kogoś narazić na
niebezpieczeństwo.

[3-mamuska]

gacusia1 napisała:

> Mam kogos w bardzo bliskim otoczeniu,kto nie godzi sie na oddanie
> narzadow BO NIE,z czystego egoizmu,bo to jego i koniec... Przykre...
Powiem tak ,ze kazdy ma prwo z czystego egoizmu odmowic swojego ciala
komukolwiek.Tak samo jak zdanie, ze kobieta ma prawo do aborcji,bo to jej cialo.
Ja sie nie zgodzilam na pobranie narzadow od taty,nie z egoizmu,ale z nadzieji
ze jednak lekarze sie pomylili.
NIe myslalm wtedy o ludziach czekajacych na przeszczep,ale o swojej rodzinie i
rozpaczy.Mialam wtedy 18 lat i moze nie bylam gotowa podjac takiej decyzji,ale
tez nie wiem czy teraz bym postapila inaczej.

[purpurowa_komnata]

Nie rozumiem dlaczego takie emocje wywołuje to,ze ktoś odmawia zgody
na pobranie własnych narządów po śmierci.
To jego ciało i tylko on powinien nim rozporządzać za życia i po
śmierci.Motywacja-dlaczego jest na nie-jest właściwie bez znaczenia.

Tylko jednego nie zrozumiem(dotyczy śmierci dorosłego)-sytuacji
kiedy rodzina odmawia pobrania narządów od zmarłego-wiedząc jak
bardzo chciał być dawcą.

[purpurowa_komnata]

> Zawsze sa czesci, ktore mozna uzyc, nawet od osob swiezo
> potraktowanych chemo.
Nie zawsze niestety-nie chodzi o leki.
Są takie choroby, które infekują cały organizm i przeszczepienie
organu to choroba u biorcy.

[3-mamuska]

rosapulchra-0 napisała:

> nie, bo się nie nadaję
To samo.

[jowita771]

Zakreśliłam "tak", ale ostateczną decyzję podejmie moja rodzina. Wiedzą, że ja
jestem za, ale gdyby to miał być dla nich problem, to niech nie oddają moich
narządów.

[green_hill]

Zgadzam sie na pobranie narzadow. Czy rodzina bedzie respektowac moja wole po smierci, to juz inny problem.

[gazeta_mi_placi]

Tak.Noszę nawet stosowne oświadczenie woli w portfelu.
Po co mi flaki po śmierci jak komuś innemu mogą się przydać.

[karra-mia]

tak, bo po śmierci to mi się już raczej niż nie przyda. Mąz poinformowany i gdyby coś, to wie, jaka jest moja wola i obiecał, ze ją wykona.

[aurita]

Mam stosowne oswiadczenie w portfelu

[jkk74]

zarówno mój mąż jak i rodzice wiedzą że jestem na "tak" jeśli chodzi o oddanie
organów... dotyczy to zarówno mnie jak i moich dzieci...
gdyby - nie daj Boże - zmarło się mi i któremukolwiek z dzieci to mąż ma wyrazić
zgodę na pobranie tego co tam będą chcieli...
a potem mają mnie skremować i wysypać nad morzem...

[katia.seitz]

W Polsce nie wolno wysypać prochów nad morzem, ani w innym nie
przeznaczonym do tego miejscu (niestety).

[jkk74]

katia ale pomarzyć se mogę?
zresztą... może zmienią przepisy nim zemrę, albo ja zmienię miejsce swego pobytu

[kosher_ninja]

To, że prawo tego zabrania, nie oznacza, że człowiek po cichu nie może sobie
tego zrobić. W praktyce rodzina może zrobić z prochami co jej się podoba.

[kitty4]

Mam stosowne oświadczenie w portfelu - kserokopię dokumentu sprzeciwu z wpisem o sprzeciwie w Centrum Organizacyjno-
Koordynacyjnym do spraw Transplantacji - "Poltransplant", popularnie
zwanym "centralnym rejestrem sprzeciwów".

[figrut]

Tak, wszystkich bez względu na to, czy będzie to płuco, serce, czy
kawał skóry lub oko. Resztę mają spalić i przekazać rodzinie do
pochowania.

[guderianka]

nie

[candyca]

Dlaczego NIE?

[guderianka]

candyca napisała:

> Dlaczego NIE?

A dlaczego pytasz?
Naprawdę Cię to interesuje, czy też chcesz mnie przekonać by zgodzć
się na oddanie narządów czy też chcesz dogryzać i pokazywać jaki ze
mnie marny czlowiek bo podjęłam decyzję inną niż wszyscy
zadeklarowani w tym wątku ?

[miska_malcova]

guderianka napisała:

> candyca napisała:
>
> > Dlaczego NIE?
>
> A dlaczego pytasz?
> Naprawdę Cię to interesuje, czy też chcesz mnie przekonać by zgodzć
> się na oddanie narządów czy też chcesz dogryzać i pokazywać jaki ze
> mnie marny czlowiek bo podjęłam decyzję inną niż wszyscy
> zadeklarowani w tym wątku ?

a po co ta agresja? Ja jestem ciekawa jaki możesz mieć argument

[guderianka]

a po co ta agresja? Ja jestem ciekawa jaki możesz mieć argument

agresją nazywasz odpowiedz pytaniem na pytanie? Nie użyłam
wulgaryzmów, nie uzyłam caps locka, nie uzyłam wykrzynika. Zadałam
pytanie o to, co kieruje daną osobą, która zadaje mi takie pytanie.
Innym, tym ktorzy się zgodzili, nie zadaje sie pytania dlaczego się
godzą tylko czy się godzą-natomiast już wyżej padło stwierdzenie, że
skoro ktoś się nie godzi to jest egoistą i gdy jemu coś się stanie
nie powinien również dostać narządów. Ot, logika biblijna, oko za
oko a ząb za ząb..

[miska_malcova]

no cóż... Nadal jesteś agresywna... A odpowiedzi jak nie było tak nie ma...

[guderianka]

Każdy sądzi sam po sobie..
Agresji nie ma-zapewniam
a odpowiedzi udzieliłam już niżej

[miska_malcova]

Tak, tak udzieliłaś...

Nadal nie znamy Twojej argumentacji

[gacusia1]

oczywiscie nie masz obowiazku sie tlumaczyc ale moja ciekawosc jest
ogromna,co Toba kieruje w podjeciu decyzji o ewentualnym usmierceniu
kogos,kto moglby zyc dzieki Tobie.

Dlaczego NAS sie nie pyta?

[gacusia1]

Bo to oczywiste,ze chcemy uratowac czyjes zycie. Nie bedziemy
zbierac profitow z tego powodu bo nas juz nie bedzie na swiecie. To
jest proste i oczywiste i dlatego NAM pytania DLACZEGO sie nie
zadaje.

[guderianka]

co Toba kieruje w podjeciu decyzji o ewentualnym usmierceniu
> kogos,kto moglby zyc dzieki Tobie.


proszę, bez takich argumentów bo niedobrze mi się robi. Jeśli tak
mówisz osobie o której wpsomnialaś to się nie dziwię ,że jest ona na
nie bo usiulujesz manipulowac jej emocjami i wzbudzać poczucie winy.
Nie masz prawa by tak mowić

[gacusia1]

Ale taka jest prawda i moze wlasnie ten fakt powinni sobie wziac do
serca osoby mowiace NIE? To i dobrze,ze robi Ci sie niedobrze bo
moze jednak trafia to do Ciebie?

[guderianka]

Nie, robi mi się niedobrze bo to manipulacja i bardzo niska
argumentacja. JA NIE MA OBOWIĄZKU ratowania zycia innym poprzez
oddanie swych narzadów i wszelkie próby wymuszenia tego są wg mnie
niesmaczne.
I nie masz racji mówiąc, że taka jest prawda. Bo prawda jest to, że
medycyna i jej zaawansowanie DAJĄ MOŻLIWOŚĆ by w ten sposób ratowac
innym życie-ale NA SZCZĘŚCIE- dają też wybór i wolną wolę kto ma to
zrobić

[gacusia1]

Oczywiscie,ze masz wolna wole,tak samo jak i we wszystkim. Tu po
prostu chodzi o Twoje wyrzuty sumienia. jesli zas nie posiadasz ich
mowiac NIE,to i lepiej dla Ciebie. To Twoja sprawa,wylacznie Twoja
sprawa.

[guderianka]

Dokładnie. To MOJA sprawa.
A wyrzutów nie mam- bo niby dlaczego miałabym mieć ?

[gacusia1]

Bo niby dlaczego ktos moglby zyc,a nie bedzie bo Ty nie godzisz sie
na oddanie narzadow.Ot co.Ale to nadal wylacznie Twoja sprawa.

[guderianka]

Skoro moja to nie obarczaj mnie odpowiedzialnością za życie lub
śmierć obcych ludzi.Ten ktoś będzie zyć bo być może narządy odda mu
ktoś inny. A może umrze bo nikt nie odda narządów.
Taki lajf.Nie mam obowiązku, nie jestem odpowiedzialna za życie
innych, nie ma przymusu.

[gacusia1]

Ja tez pytam dlaczego,Guderianko. Nie chce Ci dopiec ani nic z tych
rzeczy,po prostu ktos z moich bliskich rowniez mowi NIE i nie
potrafie tego zrozumiec. Argumentacja jest NIE,BO NIE. Dlatego
ciekawa jestem,co moze byc powodem odmowy pobrania organow,by
uratowac zycie innym.

[miska_malcova]

Ja tez chciałabym zrozumieć, dlaczego ktoś po swojej śmierci chce, aby zgnił
niż, aby "przydał się" i uratował komuś życie... Ale chyba guderianka nam nie
odpowie

[guderianka]

Gacusiu- po starej znajomości - nie wierzę w to, że jest NIE bo
nie. MOże ten ktoś nie chce z Tobą rozmawiać na ten temat w obawie,
że będziesz drążyć temat, namawiać, przedstawiać argumenty "za',
wreszcie oceniać a co najwazniejsze-w obawie, że nie zrozumiesz.
Ktoś, kto wyraził chcęć na oddanie swych organow po smierci ma inny
stopień świadomości i rozumienia niż ten, kto zgody nie wyraża,jest
jakby jeden poziom wyżej-a wiadomo że jak wyzej to już trudno
zrozumieć poziom niższy. Ja nie potrafię myśleć o sobie w kategorii
trupa-mimo że smierć mnie fascynuje, począwszy od początku jej
procesu az po koniec, mimo iż się jej nie boję bo mam swoją
filozofie zycia i umierania (bliską buddyjskiej filozofii) nie umiem
mysleć o sobie w kategoriach nieboszczyka. Czuję ścisły związek
swojej duszy, umysłu, emocji ze swoją fizycznością-ze swoim cialem i
organami-jesteś w stanie jakoś to sobie wyobrazić?To wrażenie
nierozerwalności i poczucia siebie poczucia własności? Jeśli tak, to
może będziesz w stanie zrozumiec i mnie.
Musze przyznać, że kiedyś znacznie bardziej byłam na NIE, ostatnio
coś zaczyna we mnie powoli pękać i zaczynam powoli dojrzewać -na
razie tylko do myśli- że jakaś cześć mnie mogłaby nadal funkcjonowac
poza mną, poza moim zyciem.

p.s. męzowi, matce i dziecku -oddałabym siebie bez wahania. Problem
mam z 'obcymi" (wiem glupio to brzmi bo trupowi wszystko jedno ale
ja trupem nie jestem ale żywym człowiekiem )

a teraz lincz

[gacusia1]

Nie,nie lincz...dyskusja.
To ciekawe,ze czujesz te wiez organow z dusza i emocjami. Ja po
pewnym zdarzeniu w miom zyciu czuje wlasnie,ze zycie jest bardzo
kruche i latwo je stracic. Nie odczuwam zwiazku duszy z organami.
Dla mnie moja dusza jest tylko jakas niezbadana energia,ktora nie ma
nic wspolnego z materialnym swiatem.

[guderianka]

Dziękuję za próbę zrozumienia.
Ciekawe mówisz..pewnie tak..dla mnie normalne..ja wyjaśnić tego
prezycyjnie nie potrafię..tak właśnie odczuwam, tak własnie żyje-
całą sobą chłonąc to życie, to cialo, te emocje..
"Problem"-no własnie bo czy to problem? Mam wrażenie właśnie, że
neguje się postawy ludzi, którzy nie chca oddac swych narządów, że
sie ich potępia, że propaguje się "rozdawnictwo" i jak na wariatów
patrzy sie na tych którzy czują inaczej, bardzo mi się to nie
podoba, bo dar życia w postaci oddania organow wtedy będzie pełny -
gdy będzie przemyslany, w pełni świadomy i w pełni dobrowolny-
- więc problem polega na tym może, że tak bardzo kocham siebie i tak
bardzo kocham zyc..

[kropkacom]

> bo dar życia w postaci oddania organow wtedy będzie pełny -
> gdy będzie przemyslany, w pełni świadomy i w pełni dobrowolny-

Oddanie organów może uratować komuś życie bez względu na to jak bardzo była to
decyzja przemyślana.

[d.o.s.i.a]

> Ciekawe mówisz..pewnie tak..dla mnie normalne..ja wyjaśnić tego
> prezycyjnie nie potrafię..tak właśnie odczuwam, tak własnie żyje-
> całą sobą chłonąc to życie, to cialo, te emocje..

>>Ciach<<

Przyznam, ze dawno tak egzaltowanych bzdur nie czytalam.

[rosapulchra-0]

gacusia1 napisała:

> Nie,nie lincz...dyskusja.
> To ciekawe,ze czujesz te wiez organow z dusza i emocjami. Ja po
> pewnym zdarzeniu w miom zyciu czuje wlasnie,ze zycie jest bardzo
> kruche i latwo je stracic. Nie odczuwam zwiazku duszy z organami.
> Dla mnie moja dusza jest tylko jakas niezbadana energia,ktora nie ma
> nic wspolnego z materialnym swiatem.

jedyne emocje, jakie czuję do swoich organów to złość, bezsilność, nienawiść,
większość moich trzewi albo jest chora albo naruszona skalpelem w sposób chyba
nie do końca profesjonalny, czego dziś ponoszę konsekwencje. Chętnie bym je
wymieniła wszystkie, bo ból, który od mniej więcej pół roku mi towarzyszy i inne
z nim związane atrakcje są już ponad moje siły. BTW, jedną z opcji, którą
lekarze biorą pod uwagę, jeśli chodzi o moje leczenie jest właśnie przeszczep
wątroby

[miska_malcova]

Oddam każdy kawałek mojego ciała, jeśli tylko komuś może to uratować życie.
Nieważne czy wątroba, skóra, włosy, czy cokolwiek.

[guderianka]

No i super, to chwalebne. Ja tak nie potrafię.

[miska_malcova]

Może kiedyś dojrzejesz do takiej decyzji...
Tylko... Kiedyś możesz potrzebować przeszczepu i nie będzie Ci głupio, że ktoś
zrobi dla Ciebie to, na co Ciebie nie stać?

[guderianka]

Nie, nie będzie mi głupio. Dlaczego ma być mi glupio że ja nie
potrafię zdecydować się na coś tak ważnego a inni to potrafia? Czy
ma być glupio kobietom, które nie potrafią zdecydowac sie na adopcję
i pokochac obcego dziecka a inne potrafią? Albo kobietom, które nie
mają instynktu macierzynskiego i nie chcą dzieci? To wybór każdego
człowieka a podarowanie komuś narzadów to akt dobrej woli a nie
transakcja coś za coś. To nie decyzja o zjedzeniu bulki albo chleba-
ale znacznie powazniejsza decyzja, przynajmniej taką jest dla mnie.

[miska_malcova]

Stawianie na jednej szali adopcji, a na drugiej oddanie narządów jest
nieporozumieniem. Ty kiedyś możesz potrzebować części zamiennych, a sama swoich
nie chcesz oddać. Jasne, ze to akt dobrej woli, dla mnie to tez poważna decyzja
i już ją podjęłam.

[guderianka]

Ja nie stawiam na szali, nie wartościuję-a o tym właśnie piszesz.
Porównuję-a to nie to samo.
No moge potrzebować cześci zamiennych, wiem o tym. Ale nie wiem czy
to, że będę ich potrzebowała sprawi, że zdecyduję się je "wziać".
Nie wiem co będzie
Zgadzam sie z Tobą, że to bardzo powazna decyzja.

[miska_malcova]

guderianka napisała:

> Ja nie stawiam na szali, nie wartościuję-a o tym właśnie piszesz.

ok, porównujesz 2 zupełnie różne rzeczy, których nie da się porównać

[guderianka]

ale dlaczego się nie da?-bo Ty tak mówisz?
wg mnie można porównać,wg Ciebie nie.
I tyle

[miska_malcova]

czyli sprowadzenie dyskusji do stwierdzenia "bo tak" Zacne

[guderianka]

Nie, nie bo tak.
Ale
Bo takie jest moje zdanie, Ty masz inne. Nie ma możliwości
konsensusu bo Ty nie zgadzasz się ze mną a ja z Tobą. Więc lepiej
chyba skończyć niż ironicznie dogryzać ?

[miska_malcova]

nie można porównywać do siebie rzeczy nieporównywalnych Rozumiesz?

[guderianka]

Wiesz co, naprawdę nie chce mi się z Toba dalej rozmawiać.
Dla Ciebie sa nieporównywalne a dla mnie porównywalne. Rozumiesz ?

[miska_malcova]

a tak, to jest porównywanie na zasadzie pięść do oka

[alanta1]

miska_malcova napisała:

> Kiedyś możesz potrzebować przeszczepu i nie będzie Ci głupio, że ktoś
> zrobi dla Ciebie to, na co Ciebie nie stać?

Nie będzie jej głupio, bo nie zgodzi się na przeszczep. Jeśli dobrze rozumiem ma
wizję siebie jako całości: ciała i duszy. I tak jak nie chce oddać kawałka
swojego ciała obcym, tak i nie może przyjąć kawałka cudzego ciała, bo to by była
ingerencja w nią jako całość.

No wlasnie,ze nie!

[gacusia1]

Chodzi o to,ze przyjac,to i owszem bo "co je twoje to je moje,a co
moje to wara od tego". To mniej wiecej tak wyglada. Tylko
dlaczego???? Ciagle pytam DLACZEGO i zaden argument mnie nie
przekonuje jak dotad.

[miska_malcova]

gacusia, bo nie padły żadne argumenty

[alanta1]

A jeśli nie, to znaczy, ze ta cała jej filozofia życia i śmierci jest o kant
dupy potłuc. I to zwyczajny egoizm, ot całe wytłumaczenie.

[guderianka]

Gacusia-zaczynasz mnie złościć bo piszesz slowa, które z mojej
strony nie padły.
O 17:01 napisałam w tej dyskusji, że nie wiem czy zdecydowałabym się
w ogóle "wziąć" od kogoś organy.

Szkoda, że nie czytasz tego co piszę, ale to co chcesz .

[kropkacom]

> Czy godzisz sie na pobranie Twoich narzadow do przeszczepu?

Tak. To chyba najprostszy sposób aby uratować czyjeś życie. I nie rozumiem jak
można się na pobranie narządów nie zgodzić.

Dlatego goraco dyskutuje z Guderianka

[gacusia1]

bo rowniez probuje to pojac,dlaczego NIE? Pomimo jej
argumentacji,dalej tkwie w tym samym punkcie.

[guderianka]

Ale w jakim punkcie gacusiu?Przeciez ja nie chcę zmieniać Twojego
punktu.Moja argumentacja jest wyjaśnieniem mojego odczuwania i myśli-
z calkiem innego biegunu niż Twoje- stąd pewnie niezrozumienie..
Gacusiu-mi nie zalezy byś zrozumiała-bo to nie o to chodzi. Ale o to
bys nie potępiała tylko dlatego, że nie rozumiesz i byś nie mówiła -
zwłaszcza innym- że robią coś złego. Bo to nie jst złe.

[gacusia1]

Ja wlasnie chce to zrozumiec. Nie potepiam Twojej decyzji. Mam tylko
zdanie,ze zachowujac cale cialo dla siebie po smierci przyczyniamy
sie do kolejnej,ewentualnej smierci kogos,kto moglby zyc. To wlasnie
tego nie potrafie pojac,dlaczego?

[kali_pso]

To wcale nie jest takie proste- organ, którego tak ochoczo byś się
pozbyła może zostać odrzucony przez biorcę i on umrze- czy wtedy
oskarżałabyś się o jego śmierć?
Sprawa pobierania organów to jest chyba jedna z tych spraw, których
do końca i na siłę nie ma co "rozumieć"- jak zrozumieć pragnienie
rodzica dziecka, aby ono żyło, pomimo tego, że organ będzie pobrany
od kogoś, kto własnie zmarł. Potrafisz "zrozumieć", że ci ludzie
żyją z poczuciem winy? Bo ich dziecko będzie żyło wtedy, gdy ktoś
inny umrze...
Poza tym ja wierzę w to, że życie weryfikuje nasze poglądy, że można
jednak zapragnąć żyć i przyjąć organy a również w ostatniej chwili
zdecydowac sie oddać coś swojego. Dlatego nie ma co się zarzekać i
zmuszać innych do spowiedzi- dlaczego?

[gacusia1]

Ejj...ale to nie jest tak,ze najpierw wyznacza sie osobe
do "umarcia" i pobiera od niej organy. Nie ma wiec mowy o poczuciu
winy,ze nosi sie i zyje dzieki organom innych. Jedyne z czym sie
zgodze to to,ze zycie weryfikuje nasze poglady. Oczywiscie i
podpisze sie pod tym obiema rekami. Dlatego pytanie jest czysto
teoretyczne i dotyczy chwili obecnej a nie zaklada innych
ewentualnosci.

Gacusiu

[imasumak]

Ale wobec tego każdy, kto nie jest honorowym dawcą krwi, czy potencjalnym dawcą
szpiku kostnego, powinien według Ciebie mieć wyrzuty sumienia, gdyż jego
zaniechanie może pozbawić kogoś życia.

A ja Gauderiankę doskonale rozumiem, chociaż w moich dokumentach od lat znajduje
się deklaracja odnośnie dawstwa narządów po śmierci. A znajduje się tam
dokładnie z takich samych powodów, dla których Gauderianka podjęła decyzję
odwrotną do mojej.
Ja również mam poczucie nierozerwalności ciała z duszą, tyle że mnie fakt, iż
jakiś mój organ może komuś uratować życie, przynosi ulgę. Tak jak przynosi mi
ulgę podjęta przez mnie decyzja, że to co zostanie z mojego ciała po wycięciu z
niego potrzebnych organów, ma zostać skremowane. Po prostu nie jest mi obojętne,
co się stanie z moim ciałem po jego śmierci, a fakt, że mogę o tym zdecydować,
pomaga mi pogodzić się z perspektywą śmierci.
To są bardzo subiektywne odczucia, niezależne od nas, dlatego nie dziwi mnie, że
ktoś może inaczej myśleć.

[cherry.coke]

> Ja również mam poczucie nierozerwalności ciała z duszą, tyle że mnie fakt, iż
> jakiś mój organ może komuś uratować życie, przynosi ulgę. Tak jak przynosi mi
> ulgę podjęta przez mnie decyzja, że to co zostanie z mojego ciała po wycięciu z
> niego potrzebnych organów, ma zostać skremowane. Po prostu nie jest mi obojętne
> ,
> co się stanie z moim ciałem po jego śmierci, a fakt, że mogę o tym zdecydować,
> pomaga mi pogodzić się z perspektywą śmierci.

O o, wlasnie tak. Tez tak mam.

Poza tym wazne jest jeszcze, co daje ulge rodzinie - w mojej panuje raczej
przekonanie, ze oddane organy, ktore moga uratowac komus zycie, sa swojego
rodzaju pocieszeniem i moga pomoc godzic sie ze smiercia bliskiej osoby.

Tutaj jakis czas bardzo glosna byla historia dwoch zamordowanych Polakow
(tutejszy ucpany mlodziak zadzgal ich srubokretem po wywolanej przez siebie
sprzeczce) i tego, jak ich rodziny wyrazily zgode na przekazanie ich organow
chorym. Wlasnie podobnie to tlumaczono - ze w obliczu tej kompletnie
bezsensownej tragedii jest dla nich pocieszniem, ze ich synowie nawet po smierci
moga komus pomoc i ze smierc przyniosla komus innemu zycie.

Zle porownanie

[gacusia1]

Oddajac krew lub szpik lub jedna nerke za zycia to zupelnie nie to
samo,co oddac organy po wlasnej smierci. W tym ostatnim przypadku
zapewniam Cie(haha,moze sie myle?) ze juz Ci sie organy nie
przydadza. Szczerze mowiac,dla mnie duzo wiekszym poswieceniem jest
wlasnie oddanie krwi,szpiku,nerki niz organow po smierci.

[imasumak]

A jakież to poświecenie oddać krew lub szpik? No chyba, że ktoś się boi igły .
Co do nerki się zgodzę.

Ale nie odniosłaś się do reszty wypowiedzi.

[lacitadelle]

> A jakież to poświecenie oddać krew lub szpik? No chyba, że ktoś się boi igły

No nie żartuj, oddawałaś kiedyś krew? Trzeba w ogóle mieć taki pomysł,
zaplanować realizację, wybrać się do punktu krwiodawstwa, na to trzeba poświęcić
sporo cennego dobra, jakim jest czas (w moim przypadku dodatkowo przynajmniej
jedną dobę po pobraniu do niczego się nie nadaję), potem tę pobraną krew
organizm musi wytworzyć. Poza tym osoby, które regularnie oddają krew muszą się
liczyć z tym, że trudno im będzie w dowolnym momencie przestać (organizm niejako
przyzwyczaja się do produkcji więcej ilości krwi).

Żeby oddać organy po śmierci nie musisz robić dosłownie NIC, bo już nie żyjesz.

[gacusia1]

Zeby oddac krew musisz byc zdrowa jak ryba i jeszcze do tego czysta-
zadnych lekow,nie mowiac o innych trawkach i alkoholu.Tak wiec
poswiecenie musi byc,jesli robi sie to z dobroci serca. Jesli chodzi
o organy po smierci to albo sie nadadza albo nie,ale Tobie po
smierci sie juz nie nadadza na pewno.

[imasumak]

Oczywiście, że oddawałam, od lat jestem honorowym dawcą krwi.

[franczii]

Czemu stawiasz na rowni oddawanie krwi i nerki?
Oddanie jednej nerki za zycia to prawdziwe poswiecenie ale krwi? Obiektywnie
oddanie krwi nic cie nie kosztuje a jednak egoistycznie zdecydowalas komus zycia
nie uratowac.

[franczii]

Ja nie mam oporow zeby po smierci pobrano ze mnie organy ale zadnych oswiadczen
nie podpisuje, oddaje prawo rozporzadzania moimi zwlokami rodzinie i z gory
akceptuje kazda decyzje. Wedlug mnie tak jest najlepiej.
Trudno mi powiedziec co by bylo w razie smierci bardzo bliskiej osoby, nie
potrafie sobie wyobrazic w tej chwili zebym musiala podejmowac taka decyzje.

[hamerykanka]

Tak.
Na amerykanskim prawie jazdy w rogu jesli zgadzasz sie byc dawca,
jest male serduszko, wiec nie ma problemu czy ktos chcial byc dawca
czy nie.
Takie pytanie, czy sie chce byc dawca, jest w kwestionariuszu o
prawko.

[cherry.coke]

Ja sie godze, cala rodzina o tym wie. Po mojej smierci zdatne czesci zamienne
mozna pobrac, a reszte spopielic i do urny. W Irlandii nie ma procedury zgody
wlasnej zmarlego, nawet podpisane oswiadczenie bedzie zignorowane, zgode musi
wyrazic dopiero rodzina. Ale najczesciej wyraza i statystycznie zgody sa jakos w
czolowce swiatowej.

[kali_pso]

Tak, godzę się.

Natomiast nie wiem, jaką decyzję podjęłabym w przypadku, gdyby
chodziło o moich bliskich. Nie wiem i już i nie mam zamiaru się
tłumaczyć. Dopuszczam myśl, że myśl o pokrojeniu mojego syna na
kawałki byłaby mi wstrętna a rozpacz innej matki mniej istotna w
moich oczach niż moja własna. Tak, to jest okropne, to jest
oderażające, takie nieematkowe. Niemniej dopuszczam też myśl, że
widok łez innej kobiety skłoniłby mnie do zmiany decyzji- nie wiem
po prostu co bym zrobiła.

[mrs.solis]

A gdyby plakala ci zona 50 letniego faceta,ktory troche za duzo pil
i teraz potrzebuje watroby twojego syna, tez bys byla w stanie sie
ugiac?

[loganmylove]

Raczej nie m się kontaktu z potrzebującym więc wizja, że to na przepita watrobę
jest mało realna chociaż niestety możliwa-sama znam taki przypadek i nadziwić
się nie moge, ze przeszczepili watrobę pijakowi który znów zaczął chlać W
Polsce jest jeszcze jeden delikatny problem o którym sie nie mówi-w mniejszych
miejscowościach lekarzom zwyczajnie nie chce się zawiadamiać poltransplantu o
tym,ze jest pacjent od którego można pobrać narządy a wracając do tematu-nie
mam nic przeciwko oddaniu swoich narządów

[gacusia1]

Na cale szczescie odbywa sie to anonimowo,albo niemal anonimowo. Nie
moze byc mowy o sytuacji,jaka dajesz za przyklad.

[szyszunia11]

oczywiście, że się zgadzam, choć przyznm, ze nie nagłośniłam jeszcze tego
odpowiednio w rodzinie. Dla mnie nie ma żadnego argumentu przeciw, po prostu
żadnego, za to jest gigantyczny argument "za". Taka zgoda nie jest żadnym
bohaterstwem, jest oczywistością (przy obecnym stanie wiedzy medycznej i z
wiedzą, co się dzieje z narządami nieboszczyka wraz z upływem czasu) a brak
takiej zgody - dla mnie jest po prostu podejrzany. O co? ano jakąś dziwaczną
filozofię połączoną z znieczulicą...

[lolinka2]

rozmowa z córką, lat 8.5:
- Natalia, czy gdybyś miała wypadek i umarła, to powinniśmy się
zgodzić na pobranie narządów do przeszczepu?
- rogówkę tak, resztę... to tak niezręcznie trochę.
- yyy... dlaczego?
- bo przy rogówce nie ma ryzyka odrzucenia przeszczepu, a z innymi
narządami, to tak jest, że daję komuś prezent, który go może równie
dobrze zabić...
(...)

[bi_scotti]

Ej, nie tworzcie mitow. Odrzucenie przeszczepu nie zawsze zabija -
zalezy od organu, ktory jest przeszczepiany. Poza tym jest wielu
recipients, ktorzy ten sam organ (np. nerke) maja przeszczepiany 2
albo 3 razy w ciagu zycia, bo z roznych wzgledow, przy roznym
uladzie schorzen, te przeszczepione nerki czasem nie sa w stanie zyc
tak dlugo jak ich nowi posiadacze. Moj syn, jak wspomnialam, slyszy
dzieki przeszczepowi - to byl 3 z kolei przeszczep, pierwszy, ktory
nie zostal odrzucony; byl zrobiony prawie 20 lat temu jak chlopiec
byl maluchem; od tego czasu wiedza o przeszczepach posunela sie lata
swietlne i dotyczy to tez kwestii doboru organu do odbiorcy,
postepowania przy odrzuceniu itd.
Mowiac szczerze wydaje mi sie, ze czasem po prostu warto pogadac z
ludzmi, ktorzy przeszczepy otrzymali i jak bardzo zmienilo to ich
zycie (nie tylko uratowalo ale wielokrotnie po prostu uczynilo
bardziej znosnym) - taka rozmowa moze rozwiac wiele watpliwosci
natury duchowej czy wrecz filozoficznej.
Dodam tez, ze tak jak ten stary czlowiek, ktory dal mojemu synowi
sluch, dawca wcale nie musi byc 20-letnim motocyklista, ktory
wjechal w sciane z predkoscia 200 km/h. Mozna spokojnie dozyc
swojego naturalnego zywota, umrzec w pokoju we wlasnym lozku i wciaz
jeszcze dalej ZYC w innych ludziach. Mnie sie to wydaje po prostu
fantastycznie pikene i optymistyczne - zupelnie niezywkle,
nowoczesne rozumienie "non omnis moriar" ...

[lacitadelle]

> wjechal w sciane z predkoscia 200 km/h. Mozna spokojnie dozyc
> swojego naturalnego zywota, umrzec w pokoju we wlasnym lozku i wciaz
> jeszcze dalej ZYC w innych ludziach. Mnie sie to wydaje po prostu
> fantastycznie pikene i optymistyczne - zupelnie niezywkle,
> nowoczesne rozumienie "non omnis moriar" ...

Myślę podobnie. Leżałam na patologii ciąży z dziewczyną, która żyje dzięki
przeszczepionej nerce, jest niesamowitą osobą, pełną optymizmu i chęci do życia,
pomimo tego, że codziennie jeździ na wielogodzinne dializy, że miała zaplanowaną
cesarkę na 30 tydzień ciąży (szanse, że do tego tygodnia dociągnie, były wcale
nie takie wielkie, ale się udało), że potrzebuje kolejnej nerki. Przy takich
osobach człowiek czuje się taki mały, taki śmieszny ze swoimi problemami.

Ciekawa jestem, czy jak się zna osobę, która żyje dzięki przeszczepowi, to też
można nie wyrażać wewnętrznej zgody na przeszczep własnych narządów? Od razu
powiem, że pytam bez agresji, nie potępiam takich osób, ale też i nie rozumiem.

[imasumak]

lolinka2 napisała:
bo przy rogówce nie ma ryzyka odrzucenia przeszczepu, a z innymi narządami, to tak jest, że daję komuś prezent, który go może równie dobrze zabić...

A nie wyjaśniłaś swojej elokwentnej córce, że bez tego prezentu w wielu
przypadkach, śmierć jest stuprocentowo pewna?

[lolinka2]

po cytacie wstawiłam taki znaczek (...), co oznacza że nie
przytoczyłam całości rozmowy. Owszem, poszukałyśmy informacji o
tym, jaki jest odsetek odrzuconych przeszczepów, jakie są wskazania
do przeszczepu poszczególnych narządów i stanęło na tym, że w
zasadzie to ona myślała, że proporcje są raczej odwrócone (cóż, o
badaniu zgodności układu HLA nie miała pojęcia) więc skoro tyle
przeszczepów się przyjmuje, to OK - ona się bała, że może bardziej
komuś zaszkodzić niż pomóc

[karambol45]

obejrzycie film "siedem dusz"

[konwalka]

jeszcze pare lat temu oddalabym wszytsko
teraz juz nie

[kamyczek_0]

Jestem na tak, rodzina wie, info w portfelu noszę. Nie miałabym oporów
dotyczących pobrania narządów mojego zmarłego dziecka właśnie dlatego, że jestem
matką. Włącza mi się natychmiast myślenie w drugą stronę, które mnie całkowicie
przekonuje do słuszności mojej decyzji. Nikogo nie oceniam, to indywidualna
sprawa każdego człowieka, chociaż lepiej jest brać niż dawać. Staram się
zrozumieć taką decyzję.

[bea.bea]

mam w dowodzie oświadczenie, ze w razie W można zabrać ze mnie co komu potrzeba

[anma6]

Przez 11 lat miałam w domu MAME właśnie dlatego ze ktoś nie powiedział - NIE.Moja mam w sumie była 17 lat dializowana i 11 lat miała przeszczep- wiem co to znaczy mieć mame na dializach i co znaczyło tych cudownych 11 lat kiedy ktoś zupełnie obcy zdecydował się oddać organy swojego bliskiego do przeszczepu.Ten ktoś dał nie tylko mojej mamie w miare normalne życie bez dializ ten ktoś dał mnie normalne dzieciństwo z mamą która nie musi być 3 razy w tygodniu w szpitalu po 6 godzin tylko mame w domu, z którą mogłam nawet wyjechać na wakacje.Życie na dializach jest nierżadko straszne, bolesne, wykańczające cały organizm- przeszczep nawet jeżeli jest na kilka lat( to nie jest tak po przeszczepie żyje się i juz nie ma problemu odrzutu)daje normalne życie . U mojej mamusi przeszczep został odrzucony po 11 latch i znowu moja kochana wróciła na dializy,lecz tym razem dializy pokonały moją mamcie i w zeszłym roku zmarła.
Jeszcze raz powtórzę kiedyś , tamta rodzina dała nam 11 cudownych lat, wspaniałych, moja mama zdążyła mnie odchować i nawet poznać swojego ukochanego wnuczka.Gdyby wówczas nie miała przeszczepu jestem pewna tak długo nie zyłaby- to jest pewne.
Przeszczep to wielki dar, najwspanialszy jaki można dostać i dać- tylko dlaczego do nie których to nie dociera ?- nie wiem.Nie potrafię tego zrozumieć , jestem zbyt emocjonalnie z tym związana.

[sm2000]

Ja wiem dlaczego niektórzy mają przed tym opory, po prostu PISowski ciemnogród i
dlatego są na nie, ale jak kiedyś znajdą się w sytuacji że ktoś z ich bliskich
będzie potrzebował narządu do przeszczepu to będą skomlić i kajać się do ludzi
aby ktoś narząd oddał.

Przykład to 6 latek który dzięki rodzinie dawcy żyje żyje!! a Wy przeciwnicy
pierd...... tu głupoty i prawicie życiowe mądrości, jeżeli ktoś woli żeby robale
zjadły (dosłownie) narządy dzięki którym ktoś inny może żyć to ciemniak i
zacofany katolik.

Alleluja i do przodu razem wytępimy ciemnogród

[bloopsar]

Jako osoba, ktora juz dwa razy skorzystala z tego daru od innych - TAK,
oczywiscie, zgadzam sie zeby po smierci pobrano ode mnie cokolwiek co tylko
bedzie sie nadawac.

[changeone]

Tak, noszę w portfelu kartkę.