TTM?

[izabellaz1]

Z zasady nie przepadam jakoś za dziećmi. Tzn. nie rozczulam się przy niemowlakach, nie garnę się do wszystkich na tej planecie. Lubię swoje, ale...no nie mogę spokojnie usiedzieć jak widzę, że jakiemuś dziecku obok mnie jest źle. Że jest smutne. Od razu bym przytuliła, pogadała, dążyła do rozwiązania kłopotu - taki odruch. TTM? Tzn. czy to normalne, że generalnie na co dzień nad dziećmi nie wzdychacie, ale jak widzicie, że siedzi jakieś smutne i z problemem wypisanym na twarzy (np. znacie je ze szkoły dziecka) to macie ochotę zareagować?

Dobrze, że nie jestem nauczycielem, bo coś czuję, że za bardzo empatycznie podchodziłabym do swojej pracy

[gryzelda71]

Już ponad siły napisać TEŻ TAK MACIE?

[izabellaz1]

Nooo

[czarnaalineczka]

normalny odruch u wyzszych ssakow

[izabellaz1]

Czy ja wiem. Najczęściej myślę, że jestem stosunkowo bezduszna. Nie wzruszam się na filmach, nie daję pieniędzy paniom/panom/dzieciom z karteczkami przechadzających się po autobusach czy ulicach, a tu takie ludzkie odruchy nagle

[czarnaalineczka]

napisalam odruchy ssakow
a nie ludzkie
psy nie wzruszaja sie na filmach
a pocieszaja smutnych

[izabellaz1]

czarnaalineczka napisała:

> psy nie wzruszaja sie na filmach

Cholera, znaczy mam zacząć jednak?

[czarnaalineczka]

moze inne filmy ogladac

[hotya]

Przez chwilę myslałam, że TTM to jakaś jednostka chorobowa

[izabellaz1]

A wiesz, że to może zależeć od kontekstu

[sadosia75]

Zastanawiałam się od jakiegoś czasu co znaczy TTM. I wymyśliłam
tęczowy tęczowy most ( coś lepszego od zwykłego tęczowego mostu )
Ale jak widzę to w ogóle o tęczowy tęczowy most nie chodzi....
I nie ja TTNM

[izabellaz1]

sadosia75 napisała:

> I nie ja TTNM

NNS.