drugie dziecko, trudna decyzja, obawy

[wanessa31]

Witam,
Mam 35 lat, maż 37, dziecko 5lat. Do tej pory nie rozważałam chęci posiadania drugiego dziecka, aż tu naglę zapaliła mi sie lampka, bo to przecież już ostatni dzwonek. Są jednak obawy, czy to nie za późno, czy podołamy zaznaczee nie mamy pomocy żadnej pomocu, rodzice i teściowie nie żyją ja i mąż jesteśmy jedynakami. Nie o to chodzi, ze mnie jako jedynaczce było źle, wręcz przeciwnie, było mi cudownie i do tej pory chciałam aby dziecko tez było jedynakiem.
Najbardziej przeraża mnie fakt braku pomocy. Obecnie jestem osoba czynną zawodowo, potem musiałabym zatrudnić opiekonkę, a to z kolei duże koszty. Sytuacja finansowa ogólnie ok, dom, brak kreydtu, samochód, mieszkanie po rodzicach, niestety ale mój wrodzony egoizm jedynaka ciagle mi mówi za mało........zdaję sobie sprawę, że posiadanie drugiego dziecka pogorszy byt tego pierwszego.
Czy słusznie myśle, czy Wami targały takie uczucia??

[anaisanais]

Ja mam 35 lat maz 40 i decydujemy sie na pierwsze dziecko. Oboje zagranica zadnych dziadkow, tesciowie 300 km od nas, a kraj raczej pracujacym matkom nieprzychylny. Przedszkola drogie, opiekunka tez. Ale chcemy miec wiec trudno, na razie nie mysle o tym w kategoriach finansowych.

[18_lipcowa1]

Nie, nie targały mną takie uczucia.
Po prostu chciałam miec to 2 dziecko i juz.
Nie przeraża mnie nic, bo wiem, że sobie poradze, za kilka lat zapomne o pieluchach, zabkowaniu i innych takich atrakcjach, będę miała dwójkę fajnych dzieci a tak to bym się starzała z jednym i żałowała ze nie mialam drugiego.
Ktoś tu napisał ze się nigdy takich decyzji nie żałuje, że się ma dziecko, albo kolejne a załuje się że się nie miało.
Poza tym macie po 35 i 37 lat, sorry ale czasu na myslenie to juz za wiele nie macie.

[jamesonwhiskey]

Ktoś tu napisał ze się nigdy takich decyzji nie żałuje, że się ma dziecko, albo kolejne a załuje się że się nie miało.

bo wasze male mozdzki nie mogo pojac ze
po fakcie to nie ma czego zalowac a wrecz bylo by to chore, skoro jest juz dziecko
na zastanawianie sie to jest czas gdy nie ma dziecka i wtedy sie mysli o konsekwencjach swojego wyboru

[sandrasj]

Jak się czegoś generalnie chce to się nie ma takich dylematów. A czy to nie jest tak że nie myślałaś o tym, chęci nie było ale nagle uświadomiłaś sobie że to tzw "ostatni dzwonek" i zaczęłaś to rozważać? No to ty nie chcesz mieć drugiego dziecka (też jestem jedynaczką i też planuję jedynaka jedynie) tylko przemijanie Ci uświadomiło że podjęłaś taką a nie inną decyzję, imo bardzo dobrą jeśli nie czujesz potrzeby posiadania więcej niż jednego dziecka

to sie nie zastanawiaj tylko do roboty

[e-milia1]

ja mam 33 lata, moj maz prawie 40, dwa miesiace temu urodzil sie nasz syn i juz zapomnialam jak to bylo gdy go nie bylo. nasza corka niedlugo skonczy 6 lat i od prawie 2 lat prosila o rodzenstwo. tez sie balam jak to bedzie, ale jest lepiej niz przy pirwszym dziecku. czlwiek ma wprawe i jest chyba bardziej cierpliwy, corka nam pomaga i jest bardzo szczesliwa. jest duzo roboty bo w koncu jest ich 2 i kazdym z nich trzeba sie zajac, jakby nie bylo corka jest tez jeszcze mala i nas bardzo potrzebuje. tez nie mamy pomocy bo wszyscy daleko. czasem sa takie dni, ze nie wiem gdzie rece wlozyc.... u nas niania nie wchodzi w gre, bede musiala wiec dwa lata zostac w domu i zrezygnowac na ten czas z dobrej pracy. mieszkamy zagranica i dlugo trwalo nim doszlam tak dlaeko. boje sie, ze za dwa lata bede znow stratowac od zera, ale patrzac na nasze malenstwo staram sie o tym nie myslec. proponuje przestac tyle myslec i ulec pokusie

[chipsi]

> a lata bede znow stratowac od zera, ale patrzac na nasze malenstwo staram sie o
> tym nie myslec. proponuje przestac tyle myslec i ulec pokusie

... i wyjadać kit z okien nie mogąc się utrzymać z jednej pensji

[joxanna]

>po fakcie to nie ma czego zalowac<

Faktem w tym wypadku jest decyzja.
a) Decyzja o urodzeniu dziecka (i urodzenie - i już jest),
b) albo decyzja o nieurodzeniu dziecka (nie ma dziecka, żyję dalej tak jak teraz).

Problem w tym, że ja też (a może tylko ja) mam wrażenie, że skutki tych decyzji są różne: tzn nie spotkałam nikogo, kto by żałował, że urodził kolejne dziecko. (czyli zgodnie z Twoją tezą: ' po fakcie nie ma czego żałować'.)
Ale spotkałam ludzi, którzy żałowali, że nie zdecydowali się na kolejne dziecko (czyli niezgodnie z Twoją tezą, że 'po fakcie nie ma czego żałować).

Dla mnie Twoja teza jest bez sensu, albo mam za mały mózg, żeby pojąć taką trochę niestandardową logikę.

[jamesonwhiskey]

Ale spotkałam ludzi, którzy żałowali, że nie zdecydowali się na kolejne dziecko (czyli niezgodnie z Twoją tezą, że 'po fakcie nie ma czego żałować).

Dla mnie Twoja teza jest bez sensu, albo mam za mały mózg, żeby pojąć taką trochę niestandardową logikę.


no i jak zalowali, rwali sobie wlosy z glowy
szli na kolanach do czestochowy
biczowanie pokutne
to takie zwykle pierdzielenie
o jak strasznie zalujemy tyle ze jak byl czas to sie nie chcialo

[chipsi]

Potrzeby większej nie odczuwam, mniejszej też nie szczególnie a warunki mieszkalno-finansowe utwierdzają mnie w przekonaniu że 1 dziecko w zupełności wystarcza. Jak mi coś pada na głowę i myślę o kolejnym dziecku to jadę na zakupy dla mojej jedynaczki. Rachunek za nie i myśl że musiałabym wydawać 2x tyle studzi moje zapędy

[18_lipcowa1]

> a. Jak mi coś pada na głowę i myślę o kolejnym dziecku to jadę na zakupy dla mo
> jej jedynaczki. Rachunek za nie i myśl że musiałabym wydawać 2x tyle studzi moj
> e zapędy

ale to głupie akurat

[jamesonwhiskey]

> ale to głupie akurat

ktos powie glupie , ktos inny powie ze to rozsadek

[wanessa31]

tak, twierdze, ze jest to rozsądne podejście.

[18_lipcowa1]

jamesonwhiskey napisał:

> > ale to głupie akurat
>
> ktos powie glupie , ktos inny powie ze to rozsadek

no tak
idzie se na zakupy ot tak
to głupie i tyle

[jamesonwhiskey]

> idzie se na zakupy ot tak

moze cie to zszokuje ale za zakupy trzeba zaplacic

[chipsi]

Dlaczego głupie? Są jeszcze inne sytuacje, np wyjście do kina czy zwyczajnie - praca z której musiałabym zrezygnować.

[zuzanna56]

Nie, nie miałam żadnych obaw, zawsze chciałam mieć dwoje. Wtedy akurat zamienialiśmy mieszkanie z dwupokojowego na trzypokojowe, dom kupilismy dopiero gdy drugie miało ponad 6 lat, mamy kredyt. Ja tak dumałam nad trzecim, obawiałam sie o finanse, o pracę, no i sie nie zdecydowalismy, teraz już jest za późno.

[18_lipcowa1]

chipsi napisała:

> Dlaczego głupie? Są jeszcze inne sytuacje, np wyjście do kina czy zwyczajnie -
> praca z której musiałabym zrezygnować.

to bida u ciebie
skoro jedno dziecko ci wyjscie do kina zabierze

[chipsi]

> to bida u ciebie
> skoro jedno dziecko ci wyjscie do kina zabierze

Hm, no jeśli nie stać by było mnie na opiekunkę za każdym razem gdy chcę gdzieś wyjść, szczególnie jeśli musiałabym zrezygnować z pracy to tak, bieda by była i to paskudna.

[ewcia1980]

18_lipcowa1 napisała:
> to bida u ciebie
> skoro jedno dziecko ci wyjscie do kina zabierze

Znowu forumowy ekspert się odezwał.
Pogadamy za jakieś 4 lata jak twoje drugie dziecko, którego jeszcze nie masz, skończy 3 lata i nie będzie już podlegało bezpłatnym wejściom na basen , do kina czy zniżkom w pensjonatach, hotelach czy BP.
Bo na razie masz jedno, małe dziecko za które praktycznie nie płacisz bo sporo atrakcji ma jeszcze za darmo.


Ja mam dwoje dzieci - i rozrywka z dwójka dzieci to kolosalny wydatek.

[18_lipcowa1]

> Znowu forumowy ekspert się odezwał.


Skoro jedno dziecko aż tak zmienia syt to faktycznie lepiej go nie miec.


> Pogadamy za jakieś 4 lata jak twoje drugie dziecko, którego jeszcze nie
> masz, skończy 3 lata i nie będzie już podlegało bezpłatnym wejściom
> na basen , do kina czy zniżkom w pensjonatach, hotelach czy BP.

4 lata to jest mnóstwo czasu na to by zmienic swoją sytuacje materialną tak by starczyło.

Moja mama ma takich znajomych wiesz,co strasznie zydzili wlasnie na dziecko, bo kasa, bo drogo,bo czasy złe bo to , bo siamto.
Jakoś chwile przed 40tką zrobili dobry interes, dostali spadek, no, ogolnie zostali zabezpieczeni na resztę życia i nagle im sie zachciało a było juz za pozno.
A tak? Jakby sie zdecydowali po 30tce i NAWET przebidowali by z dzieckiem albo dwójką te kilka lat a potem stałoby sie tak jak sie stało to mieliby i kase i dzieci a tak maja tylko kase i wcale szczesliwi nie są.

[ewcia1980]

> Skoro jedno dziecko aż tak zmienia syt to faktycznie lepiej go nie miec.

powtórzę się - pogadamy za parę lat jak Twoje dzieci będą większe.
i będzie ich dwoje
bo na razie masz jedno i to małe
więc sama zobaczysz jak kolejne dziecko zmienia sytuacje finansową.
a jeszcze fajnie jakby ci sie trafiło dziecko odmiennej płci coby nie było za ekonomicznie.


mnie nie dziwi, że ludzie planując kolejne dziecko biorą pod uwagę swoją sytuacje materialna.
bo narobić dzieci łatwo.
trudniej je wychować, wykształcić i zadbać o ich rozwój.
i ja mówie o życiu a nie wegetacji.
bo faktycznie - łachy z lumpów, zamiast kina/basenu - podwórko, zamiast wczasów - podwórko, do żarcia - mielonka i pasztet - to jedno dziecko więcej nie obciąży aż tak finansowo.

[18_lipcowa1]

> więc sama zobaczysz jak kolejne dziecko zmienia sytuacje finansową.
> a jeszcze fajnie jakby ci sie trafiło dziecko odmiennej płci coby
> nie było za ekonomicznie.


4 lata to mnostwo czasu by poprawic swoja syt materialną



> bo faktycznie - łachy z lumpów, zamiast kina/basenu - podwórko, zamiast wcza
> sów - podwórko, do żarcia - mielonka i pasztet - to jedno dziecko więcej nie
> obciąży aż tak finansowo.


moje dzieci nie sa tak chowane i nie beda

[onewoman]

Ale gdzie je chowasz?

[chipsi]

Zaraz zaraz!
Lipcowa, bo ja czegoś nie rozumiem. To każdy na forum (Ty chyba też) burzy się jak to ludzie zakładają rodziny kiedy ich nie stać, jak się mogą pobrać nie mając własnego lokum i zapewnionej przyszłości a Ty tu piszesz że najpierw się robi dzieci a potem się trza starać o kasę? Dziwna kolejność i dość niewykonalna w sytuacji gdy nie ma jak wrócić do pracy po urodzeniu kolejnego dziecka.
Jakbym kazania w kościele słuchała: rodzić a potem Bóg wykarmi

[18_lipcowa1]

nie zrozumialas
nie szkodzi

[chipsi]

... napisała ta uważająca robienie zakupów za głupie

[ewcia1980]

> 4 lata to mnostwo czasu by poprawic swoja syt materialną

jakież to proste prawda

> moje dzieci nie sa tak chowane i nie beda

ani mnie to chłodzi ani grzeje.

[pamplemousse1]

Myślisz, że ciuchy z lumpów i wczasy "pod gruszą" określają miłość rodziców do dziecka? I że nie można zjeść wartościowo za mniejsze pieniądze???
ludzie coraz głupsi na tym świecie...

[ewcia1980]

pamplemousse1 napisała:
> Myślisz, że ciuchy z lumpów i wczasy "pod gruszą" określają miłość rodziców do
> dziecka?

a w którym miejscu moich postów (o ile piszesz do mnie) to wyczytałaś??????
ale masz racje - ludzie coraz głupsi są bo czytać ze zrozumieniem nie potrafią!!


> I że nie można zjeść wartościowo za mniejsze pieniądze???

wartościowo i monotonnie - jak najbardziej można
wartościowo i z urozmaiceniem - to już nie bardzo
ale jeśli potrafisz albo wydaje ci się, że jesz "wartościowo" za małe pieniądze to gratuluję!

[gazeta_mi_placi]

A po co im jakaś rozrywka? Mają siebie , niech się bawią razem i tyle.
Jeszcze kreatywność w nich wyrobisz.

[ewcia1980]

gazeta_mi_placi napisała:
> A po co im jakaś rozrywka?



> Mają siebie , niech się bawią razem i tyle.
> Jeszcze kreatywność w nich wyrobisz.

no to chyba jeszcze jedno sobie "machnę" żeby moja dwójka miała jeszcze więcej rozrywki

a tak na serio - to owszem.
dwójka świetnie potrafi organizować sobie czas.

[attiya]

a co w tym takiego głupiego?

[chipsi]

No wiesz, idziesz do sklepu, robisz zakupy, płacisz za nie... głupie co nie?

[jajko54]

czy dasz radę finansowo to tylko Ty możesz ocenić. również pod kątem co takiego 'odbierzesz' pierworodnemu. na oko wydaje się że masz dobrą sytuację finansową więc jeśli tylko to Cię wstrzymuje... a może to tylko wymówka i tak naprawdę nie chcesz tego drugiego dziecka. obowiązku nie ma, zróbcie tak żebyscie ze swoim wyborem byli zadowoleni.

jedna z mam wypowiadajacy sie jest sama jedynaczka

[e-milia1]

i jak widze nie byla z tego powodu nieszczesliwa. z mojego otoczenia osoby, ktore nie maja rodzenstwa same maja przynajmniej 2 dzieci i twierdza, ze bycie jedynakiem wcale nie bylo fajne. znam takich osob okolo 10.... sama mam 2 rodzenstwa, bedac dzieckiem zalowalam, ze nie jestem jedynaczka. teraz dziekuje Bogu, ze mam rodzensto, szczegolnie zas ze moja siostre. dla nas zawsze oczywistym bylo, ze bedziemy miec przynajmniej 2. mnie sie 3 marzy

jako jedynaczka i córka jedynaka

[tabakierka2]

nigdy przenigdy nie poprzestałabym na jednym dziecku.
Jako dziecko b. chciałam mieć rodzeństwo i zazdrościłam koleżankom, że je mają.
Z wiekiem ta potrzeba jeszcze u mnie narastała.
Zdecydowaliśmy się na drugie dziecko, bo oboje nie wyobrażaliśmy sobie, że nasz syn będzie zapatrzonym w siebie egocentrykiem wokół którego wszyscy skaczą ( moi rodzice przechodzą w tym samych siebie). Może nie wszyscy jedynacy tacy są, ale większość, którą spotkałam, tak.

[attiya]

wyobraź sobie, że na dobrą sprawę twoi synowie takoż mogą być zapatrzoną w siebie dwójką egocentryków - to wcale nie jest przypisane do jedynaków
na to wychodzi, że ty też jesteś zapatrzoną w siebie egocentryczką, skoro jestes jedynaczką
pretensja li i jedynie do rodziców, że cię tak wychowali

[tabakierka2]

attiya napisała:

> wyobraź sobie, że na dobrą sprawę twoi synowie takoż mogą być zapatrzoną w sieb
> ie dwójką egocentryków - to wcale nie jest przypisane do jedynaków
> na to wychodzi, że ty też jesteś zapatrzoną w siebie egocentryczką, skoro jeste
> s jedynaczką
> pretensja li i jedynie do rodziców, że cię tak wychowali

pewnie tak.
Nie wiem, czy jestem zapatrzoną w siebie egocentryczką...czasami tak.
A z drugiej strony odkąd pamiętam miałam wbijane do głowy do wyrzygania 'nie myśl tylko o sobie, nie bądź egoistką' albo 'jesteś taką samą egoistką jak ojciec' (rzyg). Przez co aktualnie mam wielkie problemy, żeby walczyć o swoje...
Może i moi synowie mają 'szansę' wyrosnąć na dwójkę zapatrzonych w siebie egocentryków, ale wydaje mi się być to rzadszym zjawiskiem niż w przypadku jedynaków ( nie mówię o rodzeństwu z dużą różnicą wieku)

[androgienia]

Zazdroszczę dylematu Mam jedno, chociaż zawsze chciałam mieć dwoje, jestem jedynaczką i nigdy nie chciałam jedynaka. Los ze mnie zakpił, stan zdrowia nie pozwala mi na decyzję o drugim. Czasem po prostu padam i nie mam na nic siły. Z siedmiolatkiem da się dogadać, on rozumie, że nie mam siły, ale gdybym miała do tego niemowlę, nie dałabym rady fizycznie. Pieniądze są, potem ich nie ma, potem znowu są. Zdrowie bardzo ciężko odbudować.

[gazeta_mi_placi]

Mną nic nie targa, a w Twoim przypadku to przedostatni dzwonek, zatem nóżki do góry...

[lipsmacker]

Ja bardzo chce miec 3cie dziecko, ostatni dzwonek bo mam 39lat i juz wiadomo ze nie bedzie prosto, prawdopodobnie ivf. Wiele przemawia przeciw tej decyzji - wlasna firma w ktorej musze bywac codziennie bo w sumie od mojego nadzoru i wkladu zalezy pewnien wazny kontrakt, plany zalozenia drugiej firmy, nawet fakt ze planujemy dalej duzo podrozowac a synowie sa juz na tyle duzi ze wlasnie zaczyna to byc z nimi bardzo fajne, w planach Chiny, Nowa Zelandia, Nepal. Niemowle zaburzy to wszystko. Nie wiem jak dam rade fizycznie z malym dzieckiem bo przeszlam borelioze, dopiero zaczelam odzyskiwac kondycje. Ale nie moge sobie tego wybic z glowy, czuje ze jesli nie bede miala tego 3go to zawsze bede zalowac i miec zal i do siebie i do meza. Moze to wsciek macicy na stare lata.

[gazeta_mi_placi]

>> wlasna firma w ktorej musze bywac codziennie bo w sumie od mojego nadzoru i wkl
> adu zalezy pewnien wazny kontrakt.

Czytaj: umowa z lokalną sortownią odzieży trzeciej kategorii na dostawę tanich szmat.

> plany zalozenia drugiej firmy.

Czytaj: plany założenia drugiego ciucholandu na miejscowym osiedlu

[lipsmacker]

To ja mam sortownie a umowa jest o wyrob konkretnej jakosci towaru pod duzego klienta. Kontrakt wart rownowartosc fajnego mieszkania w Warszawie corocznie wiec uwierz gazeta ze to jest dylemat.

Druga firma bedzie w zupelnie innej branzy.

[klubgogo]

Biedni nie jesteście, starzy na wychowanie też nie, na zrobienie bardziej. Ale to wasza decyzja.
Mną nic nie targa, bo ja nigdy nie chciałam drugiego. Jedno odpowiada mi najbardziej. Nie muszę się martwic, że zawsze trzeba wydac razy dwa, nie muszę sie martwic, że gorączki dwie, że kłótnie dwie, że kilkulatki nie przytulę, bo niemowlę ryczy. Że może się urodzic chore... nie, nie chcę. Jedno jest cudne.

[spacey1]

Spójrzmy prawdzie w oczy. Wiele osób chciałoby mieć taką sytuację mieszkaniowo-finansową, jak Ty. Więc jeśli chcesz mieć dziecko, na pewno sobie poradzisz. Zastanów się tylko, czy naprawdę chcesz. I ostatni gwizdek nie jest wystarczającą motywacją. I wiesz co, postaraj się jednak trochę przebudować swoją hierarchię wartości. To przerażające, co piszesz o swoim pragnieniu posiadania więcej i więcej.

[nenia1]

Tak, też miałam przez jakiś czas dylematy, zresztą mam wrażania, że większość kobiet zbliżając się do czterdziestki przeżywa podobny dylemat, nie tylko te z jednym dzieckiem, ale i te z dwójką, a nawet trójką.
Ja to odczucia odbierałam jak chęć wsadzenia nogi w zamykające się drzwi, spowodowania, że jeszcze raz przeżyję coś co przeżywałam jako młodsza osoba, kolejnego czekania na dziecko, a nie na wnuka.
Ale córka już spora, wygodne życia, po namyśle nie zdecydowałam się i zupełnie nie żałuję.
Przeciwnie, jestem bardzo zadowolona z decyzji.
Na widok wózków nie odczuwam jakiegoś żalu, przeciwnie cieszę się swobodą, wolnością, oboje z mężem mamy teraz sporo czasu dla siebie, uwagę koncentrujemy na sobie, nie na dziecku co przekształca naszą relację w bardziej intymną więź, realizujemy nasze hobby, które trochę kosztuje i cieszymy się życiem.
Bardzo się cieszę, że nie ulegałam "lepiej zrobić i nie żałować, niż żałować, że się nie zrobiło".
A w mity związane z jedynactwem zupełnie nie wierzę.
Sama zresztą jedynaczką nie byłam, z siostrą kontakt w dorosłym życiu mam prawie zerowy, chłop podobnie, więc na własnym przykładach widzimy jak to z rodzeństwem bywa.

[chipsi]

Ano właśnie, gdzie te wszystkie emamy, które niegdyś w wątku o więzi między małżonkami krzyczały, że ta więź ważniejsza niż więź z dzieckiem? Toż decydując się na kolejne dziecko narażamy na szwank relacje małżeńskie

[nenia1]

Gdzieś napisałam, że naraża? A że zmienia to chyba nie wątpisz?

Przede wszystkim piszę o sobie, jesteśmy oboje już parę lat po czterdziestce i zwyczajnie cieszę się, że nie mam w moim wieku malucha, czy dziecka przedszkolnego czy wczesnoszkolnego.
Że mamy czas dla siebie i możemy go wykorzystywać jak chcemy.
I widzę sama po sobie, że inaczej funkcjonujesz w związku jak masz dzieci, bo to jednak liczne obowiązki, a teraz po prostu wykorzystujemy czas na to na co nam go brakowało.
Wierzę, że są ludzie w pewnym wieku, którzy żałują, że jednak nie zdecydowali się na więcej dzieci, skądś się w końcu biorą mamy nawet w okolicach 60-tki.
Ja piszę o sobie, też miałam takie obawy, bo dopadał mnie "kryzys okołoczterdziestkowy" ale nic takiego się nie dzieje, przeciwnie jestem mega zadowolona z decyzji, bo po prostu w moim wieku nie czuję się na nową rolę mamy.

[chipsi]

Nenia, słońce, przecież ja się z Tobą zgadzam w całej rozciągłości
Napisałaś ile radości czerpiesz z czasu, który możesz spędzić z mężem. Mam to samo. Gdybym miała kolejne dziecko, pomijając już aspekty finansowe, nie miałabym dla męża czasu już zupełnie, że o czasie dla siebie samej nie wspomnę.
Po prostu kiedyś była na tym forum dyskusja o więziach między małżonkami i tam każda pisała jakie to ważne a w tym wątku większość pisze jak to dobrze poświęcać się kolejnym dzieciom.