Książki na których płakałyście

[mamaemmy]

Macie takie?
Ja placzę zawsze ilekroć wracam do dziecięcej ksiązki"Serce" Amicis'a ,niektóre ksiązki Jeżycjady,dawniej to był"Pies który jezdzil koleją",pamietam jak z przyjaciólką chcialysmy coś(nie pamietam juz co)wyprosić u jakiejs nauczycielki i potrzebne były lzy i ona poleciala do biblioteki po ta lekturę i czytala na glos ostatnia strone...i płakałysmy obie

[m_incubo]

Ryczę zawsze podczas czytania końcówki Sagi o Wiedźminie

[ga-ti]

Ostatnio na Kubusiu Puchatku. Czytałam synowi i popłakałam się na ostatniej stronie, gdy Krzyś szedł po schodach na górę do swojego pokoju i ciągnął za sobą misia. Tak mi sie smutno zrobiło, bo pomyślałam, że ja tak szybko dorosłam i moje dzieci też tak jakoś szybko rosną i w ogóle...

[czarnaalineczka]

jennie
marley i ja
i wiele wiele innych
ale na tych najbardziej

[landora]

"Wichrowe Wzgórza" - scena z Heathcliffem po śmierci Katarzyny
"Lwy Al-Rassanu" i "Fionawarski gobelin" - zawsze ryczę
Płakałam czytając o śmierci Syriusza Blacka i Dumbledora

[lily-evans01]

A ja się niemal popłakałam, jak w ostatnim tomie HP przeczytałam rozdział "Opowieść księcia". Unikałam spoilerów, więc śmierć Snape'a mnie zaskoczyła i z lekka zdołowała. Co widać w sygnaturce .

[volta2]

w dorosłości to raczej mi się nie zdarzylo, ale za dzieciństwa to proszę:
serce - standard
chlopcy z placu broni
do przerwy 0:1
oto jest kasia
ania z zielonego
i potem to już sienkiewicz mnie wycisnął w potopie i panu wołodyjowskim, krzyżacy chyba też?

zapewne popłakiwałam przy innych lekturach ale już nie pamiętam na jakich i kiedy.

[rosannamarianna]

" Bracia Lwie Serce " Astrid Lindgren - zawsze płaczę, córki zresztą też.

[angazetka]

Ja też! To była zresztą pierwsza książka, nad którą płakałam.

[stuletnia_stokrotka]

"Kolor purpury"

[nangaparbat3]

Bialy Bim Czarne Ucho - szlochalam na okrągło
w kazdej powiesci Dostojewskiego jest miejsce, przy ktorym ryczę - zazwyczaj jedno
pewnie też rożne inne, ale nie pamietam -

[antyideal]

"Mały książę"

[ivaz]

Miasto Radości Dominique Lapierre

[default]

"Dzikus, czyli wyjęty spod prawa" - czytałam tę książkę w dzieciństwie kilkanaście razy i za każdym razem ryczałam w głos.
Potem to już rzadko kiedy płakałam przy książkach. Na pewno przy "Potopie".

[toxicity1]

default napisała:

> "Dzikus, czyli wyjęty spod prawa" - czytałam tę książkę w dzieciństwie kilkanaś
> cie razy i za każdym razem ryczałam w głos.

Oj, pamiętam tę książkę - dostałam ją dzieckiem będąc na gwiazdkę.
Też płakałam.

[estragonka]

mamaemmy napisała:

> Macie takie?
> Ja placzę zawsze ilekroć wracam do dziecięcej ksiązki"Serce" Amicis'a

ale numer, kliknęłam z myślą, że przeczytam sobie wątek, bo i tak na pewno nikt nie wymieni "serca" Amicisa przeczytałabym tę książkę córce chętnie, ale skoro ryczę jak czytam po cichu to wolę nie myśleć jakie będą efekty czytania tego na głos...

a córka teraz co kilkanaście linijek przybiega ze łzami w oczach jak czyta książkę ... "Ucho, dynia, 125" - twierdzi że jest tak smutna, że ona nie może tego czytać.

[lilly_about]

Wyję oglądając filmy, ale jakoś podczas czytania książek nie.

[pinkdot]

Ostatnio, na pierwszej części "Północnej drogi" Cherezińskiej. Trzeba mieć stalowe nerwy by nie uronić łezki za Reginem...

[lejdi111]

płakałam na wielu ale pierwszą książką, która wycisnęła ze mnie łzy była Anielka B. Prusa.

[majenkir]

lejdi111 napisała:
> pierwszą książką, która wycisnęła ze mnie łzy była Anielka B. Prusa.

Mnie tez! Scena smierci Karuska. Rany, jakie smutne to bylo.....

[noname2002]

"BialyBim Czarne Ucho"
"Zabic ptaka" Ewy Ostrowskiej
"Medaliony" Zofii Nalkowskiej- na fragmencie gdzie dzieci bawia sie w palenie Zydow, bo nie pamietaja niczego innego.

[szanowna_pani]

"Oczy w mokrym miejscu" mam dopiero od urodzenia dziecka - przedtem mi się nie zdarzało.
Płakałam czytając "Prawiek i inne czasy" Tokarczuk - przy scenie gwałtu na córce kobiety z lasu (nie pamiętam już imion).
Sama mam córkę.

[guderianka]

Poczwarka

[mood_indigo]

E.T

[mallard]

Nigdy nie płakałem na żadnej książce, natomiast jako dziecko czasem płakałem na łóżku.

[kroliczyca80]

Bardzo rzadko płaczę podczas czytania, ale ostatnio poleciały mi łzy przy jednej z końcowych scen 'Musimy porozmawiać o Kevinie'. Scenie w ogrodzie, ale więcej nie powiem, żeby nie spojlerować, jeśli ktoś nie czytał/oglądał (lepiej przeczytać). Na filmie poryczałam się zresztą w tym samym momencie, jakoś tak się nie spodziewałam, choć pewnie powinnam.

[cudko1]

kochankowie mojej mamy - zającównej - na tym na pewno

a i jak Akkarina zabili to walnęłam książką przez pokój

[marychna31]

> kochankowie mojej mamy - zającównej - na tym na pewno
"Kochankowie mojej mamy" to tytuł filmy nakręconego na podstawie książki "Moj wielki dzień".

[cudko1]

o masz rację, miałam ochotę babę za kudły wytargać wwwwwrrrrrrrr a filmu nie oglądałam i nie mam w planach bo pewnie też bym wyła

[gazeta_mi_placi]

W filmie jest inne (optymistyczne) zakończenie, chłopiec zostaje z matką i jej narzeczonym, kończy się sceną gdy wszyscy troje idą na wspólny spacer trzymając się za ręce.

[zona_mi]

Film beznadziejnie wypacza przesłanie z książki.
Książką bardzo mi się podobała, film wyjątkowo irytował, wręcz złościł.

[cudko1]

OJP dlatego nie cierpię ekranizacji!!

[gazeta_mi_placi]

A autorką nie była czasem Maria Łopatkowa?

[menodo]

gazeta_mi_placi napisała:

> A autorką nie była czasem Maria Łopatkowa?"

Nie, Janina Zającówna.

[fasol-inka]

jezu, miałam to samo, ten film wbił mnie w fotel i długo, bardzo długo nie mogłam się otrząsnąć
w czasie wspomnianej sceny ryczałam strasznie...
nie wiedziałam, że jest książka, ale chyba nie mam odwagi czytać

[lafiorka2]

a jaki to film?

[girasole01]

Ja tak samo, właśnie miałam o tym napisać. Zresztą po przeczytaniu tego fragmentu przez pewien czas się pozbierać nie mogłam, nie spodziewałam się tego i zrobiło to na mnie ogromne wrażenie. Film już nie, oglądałam go po książce i nie podobał mi się. Inną sceną w książce (w filmie chyba jej nie było), która mnie mocno poruszyła była ta, w której Kevin bawił się pewnym przedmiotem podczas wizyty mamy w zakładzie.

[kroliczyca80]

O ile pamiętam, była i w książce, i w filmie. Ja też najpierw czytałam i ciut mi się miesza.

[beataj1]

Bardzo często płacze na filmach czy tez czytając książkę. Jestem generalnie łatwo wzruszalna (chyba nie ma takiego słowa ale idealnie pasuje).

Najbardziej w życiu płakałam, mało tego szlochałam gdy czytałam we wczesnym romantycznym nastolęctwie Trędowatą. Matko jaka była rozpacz.

Teraz kilka lat temu przekartkowałam tą książkę jeszcze raz i odkryłam że ma naprawdę duże walory humorystyczne - zwłaszcza w warstwie językowej...

[peonies]

przeryczałam niemalże całą książkę "PS. Kocham Cię."

[cudko1]

o matko no pewnie na ps. kocham cię wyłam jak bóbr, ale żeby tak ekranizację spierdzielić to trza umieć, choć trzeba przyznać że dom nad rozlewiskiem zmasakrowali znnnnaaaaaccczzznie bardziej, nie da rady tego oglądać nawet w niewielkich fragmentach, a próbowałam bo lubię książki

[fasol-inka]

dom nad rozlewiskiem to NAJGORSZA ekranizacja ever

[fasol-inka]

a na jakiej książce ja płakałam... przed urodzeniem dziecka chyba na żadnej; po urodzeniu Krucha jak lód Picoult (tak, wiem, literatura nienajwyższych lotów) - końcówka tej książki spowodowała, że przepłakałam pół nocy

[rene1311]

A ja tam bardzo lubie jej książkitej jeszcze nie czytałam, musze nadrobić

[gazeta_mi_placi]

O czym to?

[noname2002]

W skrocie- o tym jak nieuleczalna choroba dziecka niszczy rodzine. Podobna ale wedlug mnie lepsza jest ksiazka "Bez mojej zgody", tej samej autorki.

[gazeta_mi_placi]

"Bez mojej zgody" czytałam, podobało mi się. Podobno był też film, nie oglądałam, warto?

[ania_pelka]

Film ma zupełnie inne zakończenie niż w książce i wiadomo książka 100 razy lepsza, ale można obejrzeć

[zastrzelony_czlowiek]

"Niezawinione śmierci" Whartona

[kotbehemot6]

Cien wiatru

[gazeta_mi_placi]

Nie płaczę na książkach, czasem za to na krześle albo na łóżku. Książki za bardzo szanuję aby na nich siedzieć.