Chcę mieć dzidziusia

[pysienka]

Witam wszystkie emamy. Zwracam się do Was bo jesteście doswiadczone w tej
wkestii. Mam 22 lata i od pazdziernika rozpoczynam 4 rok studiów dziennych.
Odkąd mąż dostał stała i pewną pracę myslimy o dzidziusiu. Maż bardzo chce,
ale ja się strasznie boje i mam duże obawy. Chodzi o to, że na studia bedę
musiała codziennie dojeżdzać pociagiem, boję się, że zniosę źle ciążę niekogo
nie będzie pod reką wraziie czegoś i że zawalę studia.
Powiedzcie czemu zawsze jak człowiek czegos chce to musi być tyle
wątpliwości tyle miotania się między soba i tyle zapytań??? Juz sama nie wiem
czego chcę. Teraz jak mam wolne i siedzę sama po całych dniach, kiedy mąż
jest w pracy, to w domu panuje taka pustaka, nic nie słychać oprócz wrzasku
papugi znowu jak się zaczną studia będzie urawanie głowy i brak czasu na
nic
Pozdrawiam

[mamamon]

Czesc,
Ile Ci jeszcze lat zostalo: rok, dwa? Ja uwazam, ze lepiej poczekac jeszcze
troche. Ciaza ciazy nie rowna i podczas, gdy niektore kobiety maja duzo energii
i sily, zdarza sie, ze trzeba lezec i sa problemy. Do tego dojdzie Ci stres, ze
trzeba konczyc studia, ze sesja, ze nie mozesz chodzic na zajecia, etc. Wiec
zaczekaj jeszcze troszke.
pozdrawiam,
m.

[pysienka]

hej zostało mi w sumie 2 latka, tyle ze znowu teraz jak by był dzidzius to
potem mogłabym iść do pracy bez obawy, ze mnie nie przyjmią bo nie mam dziecka.
Dzisiejsze realia są beznadzejne i tak, źle i tak też źle. Wiem, każda kobieta
reaguje inaczej i własnie tego nie wiadomo jak to będzie

[mamamon]

A mi sie zawsze wydawalo, ze to te bez dzieci chetniej przyjmuja.

[pysienka]

możliwe, tyle ze np mojej znajomej któraz znalazła prace kazali podpisać
klauzule dwu letnia, ze nie zajdzie w ciąze i nie odejdzie bo jak tak to bedzie
musiała zapłacić sporo

[zorkas]

Iwsz co - poczekaj troszkę, bo rzeczywiście różnie możesz przejśc tę ciążę - ja
to nawet tramwajem nie dam rady jechac i ciągle wymiotuje i w ogóle czasem to
mało fajnie jest. Poza tym hormonki sprawiaja, że inne rzeczy zaczynają się
liczyć i nie wiem, czy studia nie przestaną byc mniej ważne.
To już lepiej teraz znajdź pracę i zdobądź jakieś doświadczenie -z
doświadczeniem zawsze łatwiej przyjmują do pracy. A takie dwa lata pracy (nawet
czasowej, nawet bez etatu, byleś listy referencyjne miała i szanszę wpisania
czegoś do życiorysu) mogą więcej zdziałać przy poszukiwaniu pracy nic cokolwiek
innego.
A jak Ci w pracy kiedyś tam kazą podpisać takie oswiadczenie to koniecznie
podpisz - i to ze dwa razy i weź sobie kopię:0) Sprawa w sądzie pracy
gwarantowana, że wygrasz i nic się takim kwitem nie musisz przejmować - jest
kompletnie niezgodny z prawem i nic Ci nie zrobią jak zajdziesz.
____
Już w marcu'05 będę mamusią.

[josik11]

Ja poczekalam.
Tylko ze u mnie byla inna sytuacja nawet stworzona do rodzenia dzieci.
Studiowalam zaocznie 4,5 lata a potem jeszcze 2 lata wieczorowo.
Gdybym nie czekala to moje dziecko mogloby isc juz do szkoly a tak ma dopiero 3
m-ce a ja juz 30 - stke na karku i chyba Marta bedzie jedynaczka...
A co do pracy to zaczelam ja bedac na ostatnik roku tych zaocznych studiow.
Ja zaluje ze nie urodzilam wczesniej ale fak jak juz powiedziala jedna z
dziwczyn ciaza ciazy nierowna i mogloby ci to przeszkodzic w studiowaniu. A z
now brac dziekanke? Czy ja wiem czy mialabym tyle zaparcia i wrocic na uczelnie?
Aska

[pysienka]

dzięki dziewczyny za odpowiedzi
no własnie raczej nie chciałabym zawalać studiów i brać dziekanki. Myślałbym
raczej o indywidualnym toku nauczania(to również jest możliwe ale zależy od
wykładowców tylko i wyłącznie). jest to bardzo ciężki orzech do zgryzienia,
ciągle myślę i się zastanawiam. Chyba odstwię tabletki, przecież zawsze po
miesiącu mogę znowu je zacząc brać i zobaczę jak bedzie(mąż narzeka ze od
tabletek nie mam ochoty na seks nie wiem czy może to być też tym spowodowane?).

[sakada]

Ja nie czekałam. Mam ślicznego synka i studiuję zaocznie. Poród miałam jak marzenie, dzidzuś zdrów jak ryba. Wiesz, że z punktu widzenia biologii najlepszy czas na rodzenie dzieci to 20-25 lat (mniejsze ryzyko wad, lżejszy poród). Pamiętaj, że odkładając to w czasie możesz nie zauważyć, gdy Twój zegar biologiczny przestanie tykać i skończy się na piesku, czy kotku... A im człowiek starszy - tym bardziej wygodny. Choć oczywiście w Twoim przypadku tak być nie musi. Za to, jeśli miałabyś dzidzię teraz - odchowasz ją nieco i nadal możesz cieszyć się młodością
Pozdrawiam.

[sugar_mama_danielcia]

Poczekaj jeszcze troszeczke.
Ja sama nie chcialam czekac, ale los okazal sie laskawy Lecialam do Polski w
3 miesiacu ciazy na obrone. Mialam szczescie bo nie mialam mdlosci i zmeczenie
juz stawalo sie historia.
W obecnej ciazy czulam sie tak paskudnie, ze nie da sie tego opisac. W
pierwszym trymestrze nie dla mnie byly wyprawy do sklepu, przejazdzki srodkami
komunikacji miejskiej - moim przyjacielem byl woreczek, w ktory niemal
codziennie wymiotowalam bedac w parku, na ulicy. Przykre uczucie.
Nigdy nie wiesz na jaka ciaze trafisz, nie wiesz czy dzidzia, ktora Ci sie
narodzi da Ci spac noca. Nie wiesz czy nie bedziesz musiala lezec w czasie tych
magicznych 9 miesiecy. Nie wiesz czy porod nie zakonczy sie cesarskim cieciem i
twoja rehabilitacja bedzie dluzsza.
Mysle, ze bardziej docenisz macierzynstwo jak problem zaliczenia sesji i
egzaminow spadnie ci z karku.

Sugar

[wieczna-gosia]

w kwestii formalnej sakado
dnia 20. 06
bylas 20-letnia mamusia, mialas za soba matury i egzaminy na studia przed
soba )
teraz juz studiujesz i to zaocznie )
cos przegapilam?
bo jesli sie dostalas na studia to gratuluje ale pardon nic nie wiesz o tym jak
sie studiuje z dzieckiem ))

[aluniaaa]

ja w połowie 4 roku zaszłam w ciąże - planowalismy i się duało za pierwszym
razem,wszystko było OK,egzaminy zdawałam prez telefon,kiedy juz bałam sie
jezdzic na uczelnie( to byl 5 rok),urodzilam przed zimowa sesja i tez jakso
poszlo,ale tragedia bylo dla mnei pisanie pracy magisterskiej,zajmowanie sie
dzieckiem 24/7,czas na zrobienei obaidu itd.Nie wyrabialam,ale dalam rade.Mimo
to bylam i jestem zdania,ze urodzic dziecko na ostatnim roku studiow - czy
wczesniej wiaze sie ze stresem,nerwowką.Trzba umeic dobrze zorganizowac czas.Ja
mialam to szczescie ze udalo mi sie nei jezdzic na zjady.promotor mi bardzo
pomagal.Ale roznie w zyciu bywa.

Teraz jzu powoli zapominam jak to bylo ciezko na pcozatku,maluch rosnei jak na
drozdzach,w planach niebawem poczecie nastepnego stworzonka.
Ale wydaje mi sie ze lepiej teraz niz czekac,czesto jest tak ze kobiety ktore
czekaja potem maja problemy z zajsciem w ciaze i wteyd dopiero zaczynaja sie
schody.

[impala29]

machnij sobie dzieciaka i zobaczysz zjaka to rozkosz...........
nikt nie da recepty ze bedzie tak i tak...
tylko pamietaj ze to decyzja na całe zycie

[aluniaaa]

dokładnie,nie wyobrazam sobie zycia bez mojego Dominika.A to jak bedziesz
znosila ciaze nikt nie moze Tobie zagwarantowac czy lepiej maja tyle lat co
teraz czy w wieku np. 25 po studiach.itd
Na pewno sobie poradzisz.

[erinaceus]

Radziłabym Ci poczekać - tak jak pisały dziewczyny - ciąża może przebiegać mało
komfortowo, a jak już dzidziuś się pojawi, to o komforcie wcale nie będzie
mowy. Zapewne będziesz zestresowana ciągłym rozdarciem między uczelnią a
dzieckiem, o ile w ogóle bedziesz w stanie studiować (możesz liczyć na pomoc?)
pozdrawiam
aga

[pysienka]

Hej witam Was ponownie)
dzięki za szczere opinie. Wiem, że to jest decyzja na całe zycie i wielkaa
odpowiedzialność. Mam teściów którzy z wielką chcęcią by pomogli i są w stanie
pomóc bo już są na emeryturach takze mają czas.
Wiem, że wielkim plusem jest młodość im wczesniej tym lepiej, a co bedzoe to
nigdy niewiadomo i to jest właśńie ten minus ale tak już chyba jest we
wszytskim, że więcej niewiadomych

[magdazaw]

ja także zaczynam od października 4 rok studiów i mam już 11-miesięcznego
synka rok byłam na dziekance, ponieważ moje studia wykluczają ciążę -
studiuję chemię. Nie jest lekko, ale nie żałuję, kocham Mateuszka ponad życie i
nie wyobrażam sobie jakby Go nie było.
Magda

[domali]

Ja urodziłam synka na drugim roku studiów, wzięłam roczną dziekankę (co nie
jest równoznaczne z zawaleniem studiów), od września zaczynam czwarty rok.
Dziecko podczas studiów to wielki plus z jednego powodu - nigdy, pracując, nie
będziesz miała dla maluszka tyle czasu, co teraz. Chociażby trzymiesięcznych
wakacji, ferii, długich przerw świątecznych. Poza tym łatwiej opuścić zajęcia,
gdy maluch choruje, niż wziąć wolne w pracy.
No i to, o czym piszesz - kończąc studia będiesz miała odchowanego brzdąca i
myślę, że prędzej pracodawcy uwierzą, ze więcej dzieci nie planujesz, bo masz
już jedno, niż w to, że jako młoda mężatka 'na razie o tym nie myślisz'.
Co do studiowania z dzieckiem, to nie ukrywam, łatwo nie jest. Ale wszystko to
kwestia organizacji.
Ja cały pierwszy rok życia Wiktorka spędziłam z nim, potem poszedł do żłobka, a
ja wróciłam na studia (dzienne).
I tak sobie powoli zyjemy, sesje są wykańczające (bo uczyć się mogę, jak mały
śpi, czyli czasami na przykład około 4), ale da się to przeżyć. Aha, i nie mamy
do pomocy nikogo, bo rodzina cała daleko.
Jesli tylko kwestie 'organizacyjne' Cię powstrzymują, a jesteś pewna, że chcesz
dziecka, to wierz mi, można dać sobie radę.
Pozdrawiam, Dominika

[pysienka]

Dzięki Dominika za liścik. Z dnia na dzień razem z mężem zastanawiamy się nad
zajściem na razie postanowiliśmy odstawić tabletki na miesiąc- myslę, że to
dobry krok u przyszłościzobaczę teraz jak się ureguluje cykl. Dużo mi
pomagają Wasze posty i czytam je z wielkim zainteresowaniem. Pozdrowionka dla
wszystkich mamuś i ich bobasków wszytskie zdjęcia bobasków są prżeśliczne

[aluniaaa]

Oby się udało i uwazam,ze dobrze robisz

[pysienka]

dzięki za wsparcie nawet nie wiecie ile to dla mnie znaczy. tak naprawdę nie
mam z kim o tym porozmawiać podzielić sie wątpliwościami. Dzieki jeszcze raz

[aluniaaa]

ja mam prawei 8 miesiecznego szkraba,w pt byłam u lekarza,przepisal mi kwas
foliowy,w tym tygodniu ide do rodzinnego po recepte na szczepionke na rozyczke
i zaczynamy produkcje rodzenstwa dla Dominika

[pysienka]

To wspaniała wiadomość, cieszę się razem z Wami i naprawdę zyczę powoedzenia

[allga]

Hejhej!
A ja Ci radzę po przeczytaniu całego wątku iść sama (!) do lasu lub zamknąć się
w ciemnym kibelku, zamknąć oczy, wyciszyć się i zapytać: czy JA tego chcę? My
emamy możemy Ci z pełną życzliwością radzić, ale nasze rady opierają się na
naszych doświadczeniach (+sióstr, sąsiadek, koleżanek), a co kobitka, to
doświadczenie.

Pozdrawiam z całego serca i życzę, aby Twój wybór był zgodny z Twoimi
potrzebami i pragnieniami. No i jeszcze Twojego męża oczywista. Tu muuuusi być
zdogność!

[pysienka]

mąż i ja mamy takie samy obawy on boi się o mnie i nic nie chce na siłę ani
mnie do niczego zmuszać. Jeszcze raz dzieki za rady i wyrozumiałość.

[aluniaaa]

Będzie dobrze

[pysienka]

Dominik jest przesłodki

[aluniaaa]

a dziekuję bardzo Wasze też będzie słodziutkie A mój Dominik bidulek,oczka
ma chore,zaropiałe i tak mi go szkoda masz może GG?
Chetnie bym sobie porozmawiała poza forum

[pysienka]

Biedne dzieciątko
podaje numer gg mój i mojego meża(ale ja na nim raczej tylko jestem) 3903646
z przyjemnością porozmawiam