Bezsens czytania dzieciom klasyki literatury

[micha11]

Czytam dziecku stare bajeczki, klasykę polskiej literatury i zastanawiam się czy jest sens wciąż pieczołowicie pielęgnować tamtą literaturę i czytać ją małym dzieciom, czy jednak lepiej poszukać czegoś wartościowego we współczesnej literaturze . Czasy się zmieniły, posługujemy się dziś zupełnie innym językiem , te bajki były pisane nieraz ponad sto lat temu. Małe dzieci nie znają tamtej mowy, nie rozumieją więc bajki i wg mnie można je w ten sposób tylko zniechęcić do czytania. Wydaje mi się, że jednak powinno się czytać dzieciom współczesne książki. A wy jak sądzicie? Dla zobrazowania fragmenty wierszy Konopnickiej :
"A zaś Pimpuś w pustej sionce,
Bez munduru dla pokuty
Od samego musiał rana
Z całej pensji czyścić buty" "

"Krasnoludki są na świecie ", wiersz dla około 3-latków :
"...Nie odżegnać się od niego,
Takie sprytne małe licho!.. "
"...Zresztą myślcie, jako chcecie,
Czy kto chwali, czy kto gani..."

[dziennik-niecodziennik]

sądzimy że w sumie to człowiekowi nie zaszkodzi znac rożnych wersji języka i różnych pozycji literatury.

[micha11]

Ok. W szkole średniej czy podstawowej rozumiem klasykę . Ale czytać takie wierszyki dzieciom kilkuletnim, które nie rozumieją co im czytasz ?

[babunia_wygodka]

micha11 napisał:

> Ok. W szkole średniej czy podstawowej rozumiem klasykę . Ale czytać takie wiers
> zyki dzieciom kilkuletnim, które nie rozumieją co im czytasz ?

Konopnickiej w życiu dzieciom nie czytaliśmy, bo je kochamy
Czytaliśmy Pottera, Tolkiena, Panienkę z Okienka, Szaleństwa Panny Ewy, Abigail, opowiadania o wiedźminie, Bajki Robotów... Takie książki gdzie coś się dzieje, a nie chodzi wyłącznie o popłakanie nad Jasiem co nie doczekał.
Mistrza i Małgorzatę to chyba jednak same niech przeczytają za parę lat.

[amandaas]

Abigail!! OMG całe lata minęły odkąd to czytałam, musze odgruzować Książka mojej młodości

[trup.w.szafie]

babunia_wygodka napisała:


>
> Konopnickiej w życiu dzieciom nie czytaliśmy, bo je kochamy
>

i z tej miłości pozbawiliście je cudownych krasnoludków i sierotki marysi??? pimpusia sadełko? na jagody???? to takie kochanie inaczej rzekłabym...

[arwena_11]

Nigdy nie strawiłam sama Sierotki to dlaczego mam katować własne dzieci? Aż tak niegrzeczne nie są. Na Jagody też na szczęście mnie ominęło

[b.bujak]

wg mnie takie maluchy odbierają bajki bardziej "całościowo", nie skupiają się na szczegółach, przecież na pewno są w bajkach słowa i zwroty współczesne, których nie rozumieją, ale nie przeszkadza im to w odbiorze...
dopiero w pewnym momencie zaczynają wyłapywać słówka, ale nic nie stoi na przeszkodzie tłumaczyć im ich znaczenie - to normalny i ważny element czytania dzieciom

[micha11]

Też mam wrażenie ,że odbierają jak mówisz całościowo , ale ja dziwnie się czuję czytając dziecku słowa , których nie rozumie, a nie chcę przerywać i tłumaczyć co chwilę bo chcę by dziecko się wczuło i zatraciło w historii

[zona_mi]

> ja dziwnie się czuję czytając dziecku słowa

Nie rozumie także wielu słów używanych współcześnie - nie tłumaczysz mu ich?
Właśnie teraz łatwiej pojmie archaizmy, jeśli mu je krótko i przystępnie objaśnisz, niż gdy będzie nastolatkiem i będzie wymiotował nad Krzyżakami i Mitami greckimi.

[olena.s]

No ale część znaczeń wyłapie samo z kontekstu, Czy ty pamiętasz, jak się poznałaś trudniejsze i bardziej abstrakcyjne zwroty? Wiekszość narosła samodzielnie, prawda?

[wro-tka]

>nie chcę przerywać i tłumaczy
> ć co chwilę bo chcę by dziecko się wczuło i zatraciło w historii

dzieci są wielowątkowe i nie stracą na opowieści.

[olena.s]

To prawda.
Ale naj, naj, najważniejsze jest, aby po pierwsze czytac, a po drugie nie czytać tego, co dziecko nudzi i odstręcza - bo wtedy nie wpoimy dzieciom tego, że czytanie jest ciekawe i fajne.

mlodziez

[grrrrw]

"W Tyńcu, w gospodzie pod "Lutym Turem".... Mamo, co to jest tyniec, gospoda, luty i tur......

"W paltociku do szkoły o milę..."(Jan Kasprowicz) - Co to jest paltocik ? - Małe palto ? - Co to jest palto ?.... (16 lat)

A "Chłopów" czytał i się zachwycał ????" Czytał i się nie zachwycał, bo nie rozumiał. mamusia mu opowiedziała własnymi słowami.

[ichi51e]

Nie chwalilabym sie gdybym miala takie ciemne dzieci. No ale i za moich czasow takie tumany byly. ("Wdowiec- ktos kto sie rozwiodl" liceum)

[landora]

Szesnastolatek nie wie, co to jest palto...?

[turzyca]

> "W paltociku do szkoły o milę..."(Jan Kasprowicz) - Co to jest paltocik ? - Ma
> łe palto ? - Co to jest palto ?.... (16 lat)

Dziewczynki tego problemu nie maja, dziewczynki wiedza, ze mozna miec palto. Albo jelito.


I poniewaz nie moge sie powstrzymac od cytatu:
"– Dorota ma palto – dyktowała ciotka Lila (…. Napisałeś?
Tomcio wydał dźwięk potakujący i podrapał się długopisem po policzku, znacząc przy tym niebieską krechę na jego różowej okrągłości.
– Pokaż – ciotka Lila podeszła do stołu. Ujrzała nierówne kulfony formujące się w zdanie: „Dorota ma jelito”. – Tomasz! Jakie znów jelito?!
– Grube – mruknął syn chirurga.
– Dlaczego nie piszesz tego, co ci dyktuję?
– Bo sama ciocia mówiła, że nieważne, co się pisze, tylko jak.
– Bzdury! Nie mogłam mówić czegoś podobnego – obruszyła się starsza pani. – Dorota ma palto, palto, rozumiesz? A wiesz, dlaczego: ma palto, a nie: ma jelito?
– Bo idzie jesień – odparł Tomcio ze zniechęceniem. W ciągu dwóch miesięcy nauki szkolnej przekonał się, że ilekroć go pytano o przyczynę jakiegoś zjawiska, zawsze miała ona związek z nadejściem jesieni. Tym razem jednak nie trafił.
– Co ma jesień do tego? – zdziwiła się ciotka Lila. – Dorota dlatego ma palto, żebyś ty się nauczył pisać. Proszę: Dorota ma palto. To palto Inki.
– Ja nie rozumiem – zirytował się Tomcio. – Wspólne mają czy co?
– Ty nie filozofuj, ty pisz. Nieważne, co się pisze, ważne jak.
– A widzi ciocia.
– Tomasz, ja z tobą oszaleję! – ciotka Lila została przyłapana na gorącym uczynku i to ją zirytowało. – Powtarzam, nie zadawaj głupich pytań, tylko pisz: Dorota ma jelito.
– Palto ma…
– Znów przekręcasz! Milcz! I pisz! Dorota ma jelito. To jelito Inki. Napisałeś? Czego się śmiejesz?
– Hi, hi, ciociu, a jak się pisze: „syjamskie” czy „sjamskie”?"

[olena.s]

W zeszłym roku 'palto' oraz 'pantofle' znalazły się na liście zwrotów, które uznano za warte, by ocalić je od zaponienia. Akcja zorganizowana przez bibliotekę śląską, glosowano na te, które są warte szczególnej ochrony.

[turzyca]

'pantofle' znalazły się na liście zwrotów, które uz
> nano za warte, by ocalić je od zaponienia.

O rany, to jak sie nazywa damskie buty? Znane tez jako czolenka? Dla mnie "pantofle" to takie codzienne slowo, zupelnie niezagrozone zanikiem. Zawsze sie musze pilnowac, zeby go nie uzyc po niemiecku, bo to false friend, po niemiecku to jedno z okreslen kapci (w Polsce zreszta tez, gdzieniegdzie).

[olena.s]

Na pociechę powiem ci, że chyba nie weszły do finału, tylko byly zgłaszane do listy 500. W finale znalazł się za to absztyfikant, melancholia, chędożyć (chyba tylko w nowszym, seksualnym znaczeniu), żak, luby, reszty nie pamiętam.

[kanagata]

no właśnie, dla mnie pantofle to kapcie (Dolny Śląsk).

a co do młodzieży- zawsze była młodzież, ktora wiedziała, co to zacz to przysłowiowe palto, i taka, która nie wiedziała.

Konopnickiej też córkom nie czytam, sama nigdy nei lubilam, a czytam i czytałam zawsze dużo. Ale tak czy inaczej nie ucieknie się od "staroci". My już z moją obecnie drugoklasistką czytałyśmy "Plastusiowy pamiętnik" (dramat, straszne anachronizmy), "Jak Wojtek został strażakiem" (tu było lepiej), "Szewczyka Dratewkę" (ten o szklanej górze, też cięzkie do przejścia dla siedmiolatki). Lista lektur jest dość oderwana od rzeczywistości. Kanon kanonem, ale jeśli czytanie lektury polega na tłumaczeniu co drugiego słowa, to chyba nie o to chodzi. Nie w młodszych klasach podstawówki przynajmniej.

[olena.s]

Ja nie twierdzę, że pantofle są dziś już niezrozumiałe, tylko że najwyraźniej jakaś grupa osób postrzega je jako zanikające.

Kanon kanonem, ale jeśli czytanie lek
> tury polega na tłumaczeniu co drugiego słowa, to chyba nie o to chodzi. Nie w m
> łodszych klasach podstawówki przynajmniej.

Kiedy moje dziecko uczono w szkole jak wybrać dobrą dla siebie książkę, jednym z mierników była liczba nieznanych słów na stronie. Uznano, że przy pięciu materiał staje się za trudny. Przy czym odnoszono się tam do książek mniej więcej współczesnych, z obecną składnią.

[joa66]

Lista lektur jest dość oderwana od rzeczywistości. Kanon kanonem

Z tego co wiem, ta lista jest dość elastyczna i otwarta - być może macie pecha z nauczycielem?

Ale , tak jak pisałam wcześniej, ktoś powinien się jej przyglądac od czasu do czasu - i ten "ktoś" powienien być w stanie odpowiedzieć dlaczego (lub po co) konkretna książka X jest w sugerowanym zestawie lektur. Fajnie by było gdyby te ktosie miały stronę internetową gdzie każdy- z nazwiska- uzasadnia wybór książek na liscie lektur.

Mam wrażenie, że teraz to jest takie bujanie między MENem, lękiem przed wykreslaniem (po co? - lepiej mieć święty spokój zamiast tłumaczyć dlaczego nie ma Marysi Sierotki na liście)

[dziennik-niecodziennik]

kilkuletnie dziecko rozumie co mu czytasz. jak nie zrozumie jakiegos slowa to mu wyjasnisz. na tym polega rozwój umiejętnosci językowych.

[mika_p]

> Ok. W szkole średniej czy podstawowej rozumiem klasykę . Ale czytać takie wiers
> zyki dzieciom kilkuletnim, które nie rozumieją co im czytasz ?

"Potopu nie da się dziś czytac bez miliona przypisów. Żeby odczytać, jak istotne jest przysięganie na krucyfiks przez Kmicica, trzeba rozumieć słowo krucyfiks"
Całość tutaj

W dzieciństwie nie, bo archaiczne słownictwo. W szkole nie, bo archaiczne słownictwo. A potem już w ogóle nic nie trzeba czytać.

[olena.s]

Wiesz ty co? Rób sobie jak uważasz.
Tylko jednocześnie zdaj sobie sprawę z tego, że corocznie publikuje się tysiące i tysiące książek w setkach języków. Niekóre z nich są świetne. Wstrząsające. Zachwycające. Oddające jakieś najwazniejsze przeżycia i doświadczenia dziejszych i przyszlych generacji. A te są inne, niż najważniejsze przeżycia i marzenia generacji wcześniejszych.
Co poniektóre z tych książek będą przetłumaczone na polski. I to te książki będą ważne dla kolejnych pokoleń, a nie nieszczęsna Marysia, Puc czy inna Anielka.
Na klasykę i przymus naprawdę nie powinno być miejsca w szkołach podstawowych. Nie wtedy, jeżeli chcemy, żeby ludzie czytali także wówczas, kiedy za brak lektury obowiązkowej nie będzie już groziła pała.

[ichi51e]

Sek w tym ze osoby ktore dopiero ucza sie jezyka powinny miec kontakt z jezykiem w czystej postaci - nie z tlumaczeniami ktore czesto sa tylko kalkami obcych jezykow a nie tekstami po polsku...

[olena.s]

No ale są przecież polskie książki pisane w ostatnim dziesięcioleciu - dwóch. Są książki dla dzieci przedszkolnych i starszych. Nie wszystko jest tylko tłumaczniem (acz nie mam absolutnie nic przeciwko tłumaczeniom).

[hellulah]

A wiesz ty co? Ludzie, którzy z łatwością czytają, nie obawiają się archaizmów i klasyki. Serio, można i Konopnicką, i Puca z Bursztynem, i najmodniejsze bestsellery światowe. Nie ma po co dystansować się od pewnych wspólnych korzeni, od pewnej płaszczyzny porozumienia. No chyba, że głowa boli od podążania za tekstem drukowanym.

A co do szkoły to racja, przymus czytania niczego dobrego nie czyni.

Mam czytające dziecko, jestem czytającym rodzicem, dziecka do Puca czy Marysi sierotki nie zmuszałam, dziecko przeczytało już setki innych książek, nie tylko po polsku. Traumy z powodu historyjek o sympatycznych psiakach czy smutnej opowieści o osieroconej dziewuszce nie odnotowano.

[olena.s]

Pod warunkiem, że dziecko 'kupuje' dany tekst. Wtedy proszę bardzo, można czytać, czy dawać do czytania nawet Homera, czemu nie?
Problem polega jednak na tym, żeby nie zanudzić czytaniem, nim jeszcze dziecko nauczy się samo poszukiwać interesujących materiałów i radzić sobie ze złozoną treścią i formą.

[verdana]

Można, tylko po co? Jakie dziecko będzie naprawdę zainteresowane Konopnicką?
Akurat traumę związaną z Konopnicką odnotowałam, jak najbardziej.

[joa66]

Z dzieciństwa mojego dziecka pamiętam, że wysłuchiwał "kanonu" bez problemu - jedyna różnica między tym, który mu się spodobał, a tym który nie polegała na tym, że nigdy nie prosił o ponowne przeczytanie czegoś co mu się podobało "umiarkowanie". To co mu się podobało, znałam niemal na pamięć od wiecznego powtarzania

Jedyny raz kiedy nie zdzierzył to byłą jakaś książka a la Disney, którą dostał w prezencie. Zrobiła mu się zmarszczka na czole na wylot, bo w ogóle nie wiedział o co chodzi.

Nie miał problemu z "klajstrami" itp Nie róbmy z dzieci głupszych niż są rzeczywiście.

p.s. i jeszcze jedno - moim zdaniem dziecko czuje kiedy rodzic odpracowuje pańszczyznę kiedy mu czyta.

[asia_i_p]

Ja uwielbiałam Konopnicką. "Sierotkę Marysię" babcia czytała mi na okrągło, a mnie fascynowało, że ten magiczny świat jest taki tuż za rogiem, prawie zauważalny, a jednak nie. I te opisy gospodarstwa krasnoludków . . .
Z innych rzeczy zapamiętanych z dzieciństwa - ciotka czytała mi "Dziadka do orzechów" i do dzisiaj mam dreszczyk, kiedy słyszę niektóre sformułowania.

Myślę, że to trochę ma wspólnego z tym, jak to jest czytane. Dla babci "Sierotka Marysia" to była książka-marzenie jej dzieciństwa. Jako malutkie dziecko znalazła na strychu jakąś stronę z czasopisma czy też ulotkę reklamującą książkę, i obraz krasnoludków tańczących wokół ogniska tak jej zapadł w pamięć, że marzyła o tej książce przez kilka lat, nim ją w końcu dostała. Myślę, że coś z tych emocji przekazała mi w czytaniu.

[landora]

Za Konopnicką nie przepadałam, ale Puca z Bursztynem, Słoneczko i parę jeszcze innych staroci uwielbiałam i znałam niemal na pamięć. Potem kochałam Trylogię, Trzech Muszkieterów i Nad Niemnem. Ballady i romanse Mickiewicza czytywałam dla przyjemności.
Z klasyki najgorzej wspominam Żeromskiego, który dla mnie jest grafomanem, "Lalkę" i "Chłopów". Po prostu do tych książek nie wróciłam, traumy jednak nie odnotowano.

[1matka-polka]

Charakter można jednak poznać po zamiłowaniu do literatury. Jedni uwielbiają Sienkiewicza i "Nad Niemnem" a drudzy Żeromskiego i już wszystko jasne

[agni71]

cos w tym chyba jest

[landora]

No widzisz, ale kiedy próbowałam wrócić do Trylogii jako już zupełnie dorosła kobieta, to już mi nie podchodziła. Odłożyłam, bo nie chciałam sobie psuć wspomnień.
Może powinnam spróbować jeszcze raz nieszczęsnego Żeromskiego...? :p

[landora]

Kurczę, przeczytałam Trylogię w wieku 11 czy 12 lat, nie przypominam sobie, żebym potrzebowała do tego słownika czy przypisów. Przecież większość "trudnych" słów można zrozumieć z kontekstu, chociażby ten nieszczęsny krucyfiks.

[totorotot]

Czytać i tłumaczyć

[b.bujak]

z kolędami to samo... właśnie niedawno robiłam synowi przekład kolędy "w żłobie leży..."
ale uważam, że warto czytać dzieciom różnorodne rzeczy i czasem sięgnąć po klasykę, chyba, że sama nie rozumiesz, co czytasz

[micha11]

W Ojcze nasz zawsze fragment "Jako i my odpuszczamy ... " mówiłam "jakoimy " i zastanawiałam się co to znaczy. Tak klepałam bez sensu jak leci A w tych wierszach np. Konopnickiej zmieniam dziecku tekst , od razu zamieniam te dawne wyrazy naszymi odpowiednikami , ale to bez sensu mi się wydaje.

[saszanasza]

b.bujak napisała:

> z kolędami to samo... właśnie niedawno robiłam synowi przekład kolędy "w żłobie
> leży..."

wiesz, to pani od religii dzieciom z grupy mojej córki przekładu nie zrobiła, efektem czego było to, że polowa grupy śpiewała, że Maryja syna pobiła

[kadfael]

A kto Ci każe czytać dzieciom Konopnicką? Poczytaj Brzechwę, Tuwima, albo Fredrę. A dzieci się Ciebie nie pytają - co to znaczy jak czegoś nie rozumieją? Te którym czytywałam - zawsze pytały.

[agaja5b]

Nie ma rozwoju języka bez kontaktu z drugim człowiekiem, więc na pewno moge powiedzieć że nauczylismy nasze dzieci mówić. Rozwój mowy u dziecka zaczyna się w łonie matki, dziecko słyszy dżwieki mowy i juz po urodzeniu (jako noworodek) reaguje na melodie języka. oczywiście warunkiem niezbędnym jest to ze dziecko słyszy. Były badania na ten temat pokazujące jak dzieci reagowały na dźwieki mowy w języku rodziców i w języku obcym, reakcja czyli rozpoznanie (ssanie smoczka) nastepowała nie tylko na dźwiek głosu matki ale tez na dźwiek języka jakim posługują sie rodzice. Poza tym wiadomo musi byc kontakt z językiem i osobą go uzywającą, bo dziecko szybko sie orientuję że mówi sie "po coś", żeby podtrzymać kontakt z opiekunem i później wyrazić co chcę. Zaszkodzic mozna nie mówiąc do dziecka, czy nie reagując na jego potrzebe kontaktu, ograniczajac kontakt z otoczeniem czy rówieśnikami jednocześnie długo uzywając języka " domowego" zrozumiałego najczęściej tylko dla dziecka i opiekuna. Idąc do przedszkola dziecko musi wykonać wysiłek by sie porozumiewać i być rozumianym, nie ma mamy która sie domysla po monosylabach, dlatego grupa rówieśnicza stymuluje. Takie np bliźnieta często długo mają swój swiat i język bo nie muszą sie wysilać by inni ich rozumieli. Słownik bierny u roczniaka jest sporo bogatszy niz czynny, pierwsze wchodzą rzeczowniki, dziecko nazywa ale tylko to co widzi i to co jest dostepne. W miarę rozwoju tożsamosci i świadomosci swojego "ja" (ok 18 mies) wchodzą podstawowe zaimki osobowe dotyczące dziecka (wynika z egocentryzmu dziecięcego) ja, moje i czasowniki zwykle daj, oczywiście stosowane różnie. Wiadomo że normy wiekowe są płynne i elastyczne, jak rodzic widzi że jego dziecko wcześniej reaguje niż " ustawa przewiduje" to zwykle mozna uznać że tak jest, jednak podstawowych praw w rozwoju przeskoczyc się nie da, mimo szczerych checi rodziców. A czytanie dziecku ma sens bo wzbogaca jego słownik to raz, ale na obrazku można pokazać wiele rzeczy, których na codzien nie ma w zasięgu ręki, więc jakby rozszerza jego świat, który można nazwać. Później rozwija wyobraźnię, pozwala przepracować dzieciece problemy (np nie Jaś się moczy tylko ten chłopczyk z książki) a dziecko mocno sie identyfikuje i przeżywa z bohaterem, przygody bohatera są przygodami dziecka, zaspakaja potrzebe bliskości i kontaktu z rodzicem w końcu.
U nas jedna i druga zaczęły mówić około roku oprócz standardowych to starsza zaczęła mówic " ciu" na słonia i poza tym chętnie naśladowała odgłosy zwierząt wszelakich, co młodszej niezbyt się chciało, wymawiała tylko "miał" na kota i "mu" na wszystko inne co sie rusza. Poza tym młodsza długo (właściwie do tej pory niektóre wyrazy mówi w formie zniekształconej, bez głosek, których nie słyszała, więc pracujemy nad tym) mówiła niewyraźnie bo miała spory niedosłuch wynikający z przewlekłych zapaleń uszu.

Bardzo mi przykro, nie w tym wątku wkleiłam:)

[agaja5b]

[agaja5b]

Ja moim dziatkom czytałam i czytam klasykę literatury dziecięcej. Jeżei chodzi o Konopnicką to kilkulatkom takie "Pranie", " Stefek burczymucha", " Kukułeczka" itp nie sprawiaja trudnosci, by zrozumieć sens, zresztą na bieżąco tłumaczę, albo w końcu po któryms razie jak juz znaja na pamięć to się w końcu same łapią że jakiegos słowa nie rozumieją. Starszej czytam "Na jagody" i uwielbia, " Co słonko widziało" też, choc nie wszystkie wierszyki, Brzechwę, Tuwima, Jachowicza, Fredrę, Chotomską, bajki Puszkina, Andersena, poza tym czytam jej bajki La Fontaine, na bieżąco sobie wszystko tłumaczymy i streszczamy o co chodziło i bardzo lubi. Mnie żal byłoby nie czytać nigdy takich fajnych rzeczy, a współczesne wybierze sobie sama.

[wredna1zmija]

"Co słonko widziało" irytowało mnie do tego stopnia, że właśnie się zjeżyłam czytając sam tytuł. Inna sprawa, że jako dorosła uważam Andersena (przynajmniej część) i Puszkina za zbyt ostre dla dzieci. A jak byłam smarkata jakoś po mnie spływała drastyczność niektórych utworów.

[olena.s]

Uważam, że należy pozwalać dzieciom wybierać. 'Co dziś poczytamy?', 'Wybierz coś z półki'. Uważam, że jezeli dziecko 'kupuje' Konopnicką, to czemużby jej nie czytać? Uważam wreszcie, że są masy nowych fajnych książek (osobiście jestem wielką fanką pozycji o staruszku Pettsonie i kocie Finudusie, na przykład) i należy proponować zwłaszcza to, co samemu uważa się za ciekawe. I zwracać uwagę na reakcje dziecka.

[kocianna]

Kilkuletnie dziecko posadzone przed kreskówką w oryginalnej wersji językowej (np. po angielsku) zrozumie wszystko bez najmniejszych problemów. Dlaczego nie miałoby więc rozumieć wierszyka, w którym co najmniej połowę słów zna? Dlaczego uważamy własne dzieci za głupsze, niż są?

W wątku obok pisałam, że mąż dyktował mi swój doktorat, a potem trzyletnia córka zabijała nas słownictwem na poziomie uniwersyteckim.

[jowita771]

Też się kiedyś zastanawiałam czytając córce "Bajki" Krasickiego, jak pytała, co znaczą niektóre słowa. Z drugiej strony, mnie też to czytali, jak byłam mała, pewnie tez pytałam, czytanie uwielbiałam i tak mi zostało, Krasickiego lubię do tej pory. Ja nauczyłam się czytać z książki wydanej w 1910 roku, która cała była napisana językiem nieco nieaktualnym.

[attiya]

no pewnie że nie nawet tak lubiana przeze mnie seria "poczytaj mi mamo" trąci myszką
na topie jest u mojego dziecka Piątkowska i Kasdepke i to naprawdę na razie wystarczy
aaaa i wiersze Wawiłow ale te są naprawdę ponadczasowe

[vilez]

Wiersze Wawiłow kochamy

[anika772]

Można czytać trochę starej, trochę nowej literatury. Nie zaszkodzi na pewno.

[vilez]

Klasyka top nie jest coś, co "ustalono raz na zawsze". Każde pokolenie ma swoją klasykę. Dla mnie wartościowa klasyka dziecięca to Narnia, Marry Poppins, Księga dżungli, Pippi, Cudowna podróż Lagerlöf, Karlsson z dachu, Emil detektyw, Mis Paddington, Alladyn i inne takie. Ale nie Konopnicka, litości!
Z polskiej to wiersze Tuwima i Brzechwy. I polskie podania/legendy.

[ichi51e]

Ja widze jeden duzy plus - znajdz mi literature dla dzieci na przyzwoitym poziomie jezykowo. Cos zeby moglo lizac buty Bajcr o stalowym jezu to pogadamy niestety wiekszosc ksiazeczek obecnie wydawanych to bardzo kiepskie tlumaczenia...

[majarzeszow]

Ja cenię klasykę i dobieram ją odpowiednio do wieku dzieci. Jako, że z kanonu lektur wyleciało kilka cennych pozycji, sami wiec doczytujemy je w domu. Np. Jacek, Wacek i Pankracek, Cudaczek-wyśmiewaczek, Doktor Dolittle czy Plastusiowy pamiętnik, Karolcia, Bułeczka.
Momentami muszę tlumaczyc dzieciom realia czasow przeszlych np. ze ktos czeka i czeka na list (a dziecko pyta: a nie mozna po prostu zadzwonic czy maila napisac ?
Uwazam, że klasykę trzeba znać i już. Pimpusia Sadełko tez nei zawadzi

Jak mnie czasem dzieci wnerwią, to mówie, że dziateczki duch święty rózeczką bić radzi, rózeczka nigdy zdrowiu nie zawadzi - a one dokładnie wiedzą o co chodzi hihi

[agni71]

majarzeszow napisała:

> Ja cenię klasykę i dobieram ją odpowiednio do wieku dzieci. Jako, że z kanonu l
> ektur wyleciało kilka cennych pozycji, sami wiec doczytujemy je w domu. Np. Jac
> ek, Wacek i Pankracek, Cudaczek-wyśmiewaczek, Doktor Dolittle czy Plastusiowy p
> amiętnik, Karolcia, Bułeczka.

Kiedy wyleciało? To były lub aktualnie sa lektury moich dzieci w SP.

[alinawk]

Czy to bajka, czy nie bajka,
Myślcie sobie, jak tam chcecie.
A ja przecież wam powiadam:
Krasnoludki są na świecie.

Uwielbiam początek. Jako dziecko juz czytające nienawidziłam poezji, jak otwierałam książkę i widziałam że jest napisana wierszem to zamykałam i odkładałam z powrotem. Ten wiersz na początku sierotki Marysi to skrzętnie pominęłam i dopiero jako dorosła przeczytałam jak czytałam dzieciom.

Ktoś tam wyżej polecał Stefka Burczymuchę :

O większego trudno zucha
jak była Stefek Burczymucha.
.....
Tygrys, tato, tygrys, krzyczy.
Tygrys? Ojciec się zapyta.
Ach, lew może, miał kopyta..
......
Idzie ojciec, służba cała
Patrzą, a tam myszka mała...

[antyideal]

Stare wierszyki mają swoja "melodię".
Nie zlicze ile godzin spedzilismy czytajac w kółko Stefka Burczymuche,
Zosie Samosie, Rzepke, Lokomotywe, Krasnoludki, Pan kotek był chory...
na dzien dobry, na dobranoc, na wyciszenie w ciagu dnia.

Bezsens czytania klasyki oraz sens dresu :-D

[iwoniaw]

Oczywiście, czytanie dziecku klasyki jest bez sensu, jeszcze poszerzy sobie słownictwo i horyzonty kompletnie niepotrzebnir - i jak to będzie potem korespondowało z dresami na wigilii? A potem, nie daj Boże, zapragnie koszuli i spodni materiałowych do teatru i będzie matce głowę suszył o jakieś abstrakcyjne i bezsensowne kwestie

[lily-evans01]

Prawda?

[saszanasza]

Czytam dziecku "dobrą literaturę", ale często już nie klasykę.
Dodam że kupuję książki z równie dobrymi ilustracjami, lubię takie niedopowiedziane...a właściwie dziecko moje lubi....ma wtedy większe pole do rozbudzenia własnej wyobraźni. Córka często analizuje każdy rysunek, a takie nie oczywiste, to jak Exuperyowski "słoń trawiony przez węża boa", powodują że dla dziecka książka to podwójna frajda.

Ostatnio będąc w małej pobliskiej księgarence, właścicielka (entuzjastka literatury), żaliła się, że o ile pierwotnie zamawiala książki "niszowe" tak rodzice jednak wolą te disnejowskie przekłady.

Szkoda

[saszanasza]

A propos wierszyków to moja córka ostatnio zaśmiewa się przy pozycjach:
"Wścibscy", "Duszki stworki i potworki", "Nowe fikołki pana Pierdziołki" i "Czy Zuza ma siurka". Mnie osobiście podoba się jeszcze "Gryzmoł".

Z pozycji bardziej ambitnych polecam: Pamiętnik blumki, Asiunia, Opowieść o błękitnym psie....

Zresztą dużo tego, a ja wymieniłam mlodej prawie całą "biblioteczkę".

[lelija05]

Niedawno musiałam tłumaczyć dziecku, dlaczego mama zbiła kotka i dlaczego w Akademii Kleksa uczą się tylko chłopcy. Ciężko było

[antyideal]

Ma to swoj urok, pokazywanie na takich konkretnych przykladach jak
zmienia sie swiat

[lelija05]

Tak też tłumaczyłam, że dawno, dawno temu...

[gazeta_mi_placi]

Jak dobrze pamiętam mama zbiła kotka bo rozlał mleczko.

[lelija05]

Nie, wypił I stłukł jajeczko.

[gazeta_mi_placi]

Możliwe, ale skoro to wiesz to czemu nie umiałaś wytłumaczyć dziecku?

[lelija05]

A gdzie ja napisałam, że nie potrafiłam?
Z tym problemu nie było, gorzej ze szkołą dla chłopców

[ichi51e]

A jak wytlumaczylas w sumie? Bo mi przychodzi tylko do glowy ze po prostu byla to szkola tylko dla chlopcow ktorzy mieli inie zaczynajace sie na A. Dlaczego na A w sumie...?

[lelija05]

Zrobiłam feministyczny wykład o głupich facetach, którym się wydawało, że najlepsze rozrywki są tylko dla nich zarezerwowane

[asia_i_p]

Mnie dopiero mąż oświecił, że "Akademia Pana Kleksa" tak naprawdę była domem dziecka, nie szkołą z internatem. Coś jak taka wczesna "Dycha z Kopernikiem". Bo rzeczywiście, rodzice Adasia znikają na samym początku, które dziecko oprócz synów golarza Filipa ma tam jakichkolwiek aktywnych rodziców?

[lily-evans01]

A co w tym dziwnego?
Takie szkoły bywają i dzisiaj. Mojej młodej akurat nie trzeba by tego tłumaczyć, obłędnie zazdrości koleżance, która chodzi do klasy tylko dla dziewczynek i nawet chciała przeforsować szkołę nie koedukacyjną .
Z kolei córka była bardzo zdumiona, że dzieci z Bullerbyn idą SAME do szkoły przez las, nie jadą żadnym środkiem transportu, nawet wtedy, kiedy jest śnieżyca. I jeszcze, że w "Ani z Zielonego Wzgórza" w jednej klasie uczą się dzieci w różnym wieku, bo mamy przecież chyba około 11-letnią Anię i pannę 16-letnią w ostatniej ławce.
A tak całkiem na serio - to bardzo fajnie można na tych dawnych i w sumie niedawnych dziełach dla dzieci pokazać, jak zmienia się rzeczywistość, jak jeszcze niedawno ludzie komunikowali się bez nadmiaru elektroniki, jak podróżowali, jakiego sprzętu używali w gospodarstwie domowym (albo i nie ). Nawet dzieci w "Karolci" czy "Ucho, dynia...", czy też "Oto jest Kasia" żyją w trochę innym świecie, inaczej się bawią niż obecnie ...
I powiem szczerze, że w wielu z tych najnowszych pozycji brakuje mi pewnego klimatu... Ta cała "klasyka" chyba daje więcej pola dla wyobraźni...

[przystanek_tramwajowy]

Jak ktoś nie umie wytłumaczyć dziecku, dlaczego do Akademii Pana Kleksa chodzą tylko chłopca, to ewidentnie ma luki w wykształceniu - między innymi nie czytał klasyki. Inaczej by wiedział, że kiedyś nie było koedukacji w szkołach.

---
Ja mówię dzieciom: Nie, nie przejedziesz się na koniku, ale jak wrócimy do domu, to co byście przejeździli w 30 sekund, dostaniecie do skarbonki. I też mają ogromne uśmiechy (by upartamama.

[lelija05]

A czytałaś dokładnie moje wypowiedzi? A byłaś przy rozmowie między mną a córką?
Braki to chyba masz ty, nie napiszę gdzie

[przystanek_tramwajowy]

Nie czytamy klasyki, a później dres na Wigilii, chamstwo na forum. Tak, tak...

---
Ja mówię dzieciom: Nie, nie przejedziesz się na koniku, ale jak wrócimy do domu, to co byście przejeździli w 30 sekund, dostaniecie do skarbonki. I też mają ogromne uśmiechy (by upartamama.

[agni71]

I co sie rzucasz?

Z twojej wypowiedzi:

"Zrobiłam feministyczny wykład o głupich facetach, którym się wydawało, że najlepsze rozrywki są tylko dla nich zarezerwowane"

nie wynika, ze zdajesz sobie sprawę, że wowczas były oddzielne szkoły dla dziewcząt i chlopców. Równie dobrze moglas dziecku powiedziec, ze dziewczynki tez miały takie szkoły, a ta ksiązka opowiada właśnie o szkole męskiej

[lelija05]

A czy ja muszę się tu rozpisywać i zdawać relację z mojej dosyć długiej rozmowy z dzieckiem? Wytłumaczyłam jej dokładnie jak to drzewiej bywało, tu chyba nie muszę tego objaśniać, bo chyba historia edukacji nie jest dorosłym emamom obca?

[przystanek_tramwajowy]

Nie, historia edukacji nie jest nam obca - czytałyśmy klasykę.

[lelija05]

Brawo.

[antyideal]

agni71 napisała:

> I co sie rzucasz?
>

Mało elegancki tekst jak na wczorajszą tropicielkę i krytyka "mentalnych dresów" , hehe

[agni71]

lily-evans01 napisała:

> A co w tym dziwnego?
> Takie szkoły bywają i dzisiaj. Mojej młodej akurat nie trzeba by tego tłumaczyć
> , obłędnie zazdrości koleżance, która chodzi do klasy tylko dla dziewczynek i n
> awet chciała przeforsować szkołę nie koedukacyjną .

Jednej z moich corek tez ostatnio wyrwało się stwierdzenie, że szkoda, ze teraz szkoły nie sa oddzielne dla dziewczynek i chlopców, jak jakiś, przepraszam, cytuję, "palant" cos tam glupiego zrobił czy powiedział w szkole, po raz kolejny, rozwalając tym samym lekcję, po raz kolejny ....
U nas temat oddzielnych szkól wyszedł przy okazji lektury szkolnej "Sposób na Alcybiadesa".

[lily-evans01]

W moim mieście jest takowa szkoła. Ale posłałabym tam dziecko... po moim trupie . Zresztą jako dziecko samotnej matki, nie zostałaby przyjęta .

Z kolei w klasie córka ma tylko 4 koleżanki, a chłopców jest 11. I co ciekawe, mimo że klasa ogólnie jest dość męcząca dla nauczyciela (chłopcy są dość ruchliwi i hałaśliwi), to jest w niej dobra atmosfera, nie ma na razie dokuczania, plotkowania, podgryzania się i budowania hierarchii na zasadzie królowa balu i jej świta .

[micha11]

No tak bo przecież chłopcy to sami palanci. I lekcje rozwalają . Nie to co grzeczne dziewczątka. Jakby tak odizolować tych palantów , to dziewczynki dopiero mogłyby rozwinąć skrzydła.

[olena.s]

No jest taki etap, kiedy płcie się nie znoszą. Nie wiedziałaś?

[agni71]

micha11 napisał:

> No tak bo przecież chłopcy to sami palanci. I lekcje rozwalają . Nie to co grze
> czne dziewczątka. Jakby tak odizolować tych palantów , to dziewczynki dopiero m
> ogłyby rozwinąć skrzydła.

ocho, nadepnęłam na odcisk?

off topic

[saszanasza]

lelija05 napisała:

> Niedawno musiałam tłumaczyć dziecku, dlaczego mama zbiła kotka i dlaczego w Aka
> demii Kleksa uczą się tylko chłopcy. Ciężko było

oj tam, oj tam,
to w nowych fikołkach pana pierdziołki jest wierszyk:

"po wodzie pływa babcia nieżywa, i robaczki też pływają, babci pięty podgryzają, ropka z noska babci leci, śmierdzi, cuchnie moje dzieci".

Przyznam że jak na literaturę dziecięcą, dość ostro ktoś "pojechał"

[lelija05]

Takie klimaty dzieciom zawsze pasowały

[ichi51e]

A z czego to jest? Bo ja to znam w innej wersji jako stara piosenka kolonijna...

[saszanasza]

ichi51e napisała:

> A z czego to jest? Bo ja to znam w innej wersji jako stara piosenka kolonijna..
> .

"Nowe fikołki Pana Pierdziołki" jest tam wiele innych rymowanek, wyliczanek, odliczanek....

[micha11]

Powiedz, że żartujesz Nie mogę uwierzyć, że ktoś pisze takie teksty dla dzieci . No chyba że jakiś nieobyty dresiarz

[saszanasza]

no niestety to prawda.
ja w sumie nie jestem przewrażliwiona na punkcie "poprawności politycznej" w książkach dla dzieci (typu zero przemocy), ale o ile dla mnie te dwa wierszyki są śmieszne (znalam je również z dzieciństwa, choć nie tak wczesnego jak zaserwowałam córce ), tak uważam że te dwa wiersze psują całkiem fajną książkę. autorzy mogliby sobie je po prostu darować.

[moofka]

a tam bezsens
klasyke trzeba znac chocby po to zeby rozumiec nowe utwory
zreszta - dzieci maja doskonaly zmysl jezykowy i bynajmniej jak mikolaj rej gadac nie zaczna
za to wzbogaca jezyk na pewno
i ogolne wyczucie tekstu
mnie tak zawsze serce mieknie jak mi synio przylazi poczochrany w bluzie z kapturem i glosem proszliwym przemawia 'mateczko daj dwa zeta'

[maja.london888]

Bo Konopnicka jest drętwa; czytaj Brzechwę i Tuwima - klasyka, ale dużo przyjemniejsza (i zabawna). Moim zdaniem współczesna literatura dla dzieci jest często koszmarna i bardziej szkodzi niż pomaga.

[agni71]

Konopnickiej akurat nigdy nie ceniłam (podobnie jak Sienkiewicza), ale sa inni "klasyczni" twórcy dla dzieci: genialny Tuwim, świetny Brzechwa. Te stare wiersze mają piękną melodię, a i słownictwo nieco archaiczne warto znać też. Z prozy starszej z ogrooomna przyjemnością czytałam np. Krystyne Boglar (Klementyna lubi kolor czerwony) - jak to jest pięknie napisane! Oczywiście, realia trzeba tłumaczyc, czasem i słownictwo, ale na tym polega bogactwo języka. Z dawniejszej literatury rozrywkowej swietny jest Bahdaj. Tę "starą" literaturę nieraz czyta sie o niebo lepiej niz współczesne wypociny. Niestety, nie mam zbyt dobrego zdania o wspólczesnej polskiej literaturze dla dzieci. Niektórep pozycje, mam wrażenie, były pisane na (złym) haju, jak np. książczyna "Kosmiczne komplikacje" niejakiego Tomasza Trojanowskiego. Grafomania i dno! W ogóle ksiązki wydawane przez wyd. Literatura jakos nam nie podchodzą....

[solaris31]

ja czytam starsze pozycje dzieciom, i podobnie, jak w nowych pozycjach , wyjaśniam trudniejsze slowa.

uważam, że trzeba znac język ojczysty, w wersji starszej także. wiadomo, że nie będę zmuszała do używania tej starszej formy językowej na codzień, ale obcowanie z tego typu literaturą bardzo wzbogaca i sam język, i ogólnie, inteligencję dziecka.

[tully.makker]

Krasnoludki Konopnickiej to jeden z ulubionych wierszykow mojego dwulatka. czytamy potworne wrecz ilosci klasyki, mam ze swojego dziecinstwa 200stronicowa ksiazke z wierszami brzechwy i byla w uzyciu u wszystkich trzech chlopaków.
U starszych dzieci - moze juz nie, ale u maluchow klasyczne bajeczki zawsze sie nam sprawdzaly najlepiej.

[jotde3]

micha11 napisał:

> Czytam dziecku stare bajeczki, klasykę polskiej literatury i zastanawiam się cz
> y jest sens wciąż pieczołowicie pielęgnować tamtą literaturę

mój lubi wspólczesne lektury jak go już szkoła zmusi to czyta i mówi że fajne ale żeby tak sam siebie to konsola wymiata .

[mamablue]

W klasyce nie ma nic złego! Jak ktoś napisał wyżej, chodzi o rytm, o bliskość, o głos, a dzieciaki, z którymi można się już dogadać, po prostu pytają, jak czegoś nie rozumieją.
Czytanie klasyki nie wyłącza przecież możliwości czytania pozycji współczesnych.