zwiazek z rozsadku czy to ma sens

[upsetupset]

Mam 28lat i mam juz dosc trafiania na palantow, ktorym chodzi tylko o seks. Niestety mam takiego pecha, ze wtedy gdy jest duza chemia, odpowiada mi wszystko facet okazuje sie draniem. Moj bliski kolega wzial sprawy w swoje rece i poznal mnie z kolega. Uczciwy chłopak, ulozony, normalny ani jakiejs wielkiej chemii nie ma, ani nie jestem totalnie na nie. Młodszy 2lata 26latek ale ogarnięty. Postanowilam sie narazie spokojnie pospotykac. Chcę już mieć rodzinę. Kocham dzieci i za wózkami się zaczełam oglądać. Nastepna sprawa o ktora muszę wypytać to emigracja. Ja się na nią szykuję. Uczę się już niezbędnych rzeczy które tam w pracy będą mi niezbędne. Mam zawód konkretny. Nie mam problemu ze znalezieniem pracy poza Polską. Angielski na poziomie komunikatywnym, wysoki. Jadę do Dublina na kurs językowy. Drugi jezyk czyli albo niemiecki albo ktorys ze skandynawskich zaczynam naukę od pazdziernika i rok- dwa lata chciałabym wyjezdzac. Ten chłopak widzę też pracował za granicą ale humanista z robiącym doktoratem, nie wiem czy mu bedzie tak prosto. Chociaz staz e europejskim parlamencie odbył. Widzicie, że nie patrzę na niego pod kątem zakochania ale czy dałby radę ze mną jechać ewentualnie. Z drugiej strony juz czuje sie taka samotna. Nie chcę znowu być emocjonalnie wyczerpana po kolejnym draniu. Niby mogę poznać w kraju do którego chcę emigrować ale bede juz miała 30lat. Obcokrajowcy tez maja inna mentalnosc, kulturę. Zanim się zasymiluje tez trochę minie. Nie chc być sama. Co wy drogie ematki radzicie. Macie juz jakies doswiadczenie malzenskie, zyciowe. Mozna ktoras byla w podobnej sytuacji, a moze po prostu wypowiecie sie co wy w takiej sytuacji zrobilybyscie. Forum forum, zycie zyciem i tak sama wybiorę. Mogę przeciez spokojnie spotykac sie i zobaczyc w jakim kierunku to pojdzie. Jednak chcialabym poznac wasze opinie.

[triss_merigold6]

Planowanie związku z rozsądku i bez większego pociągu seksualnego uważam za samopostrzał w brzuch, ale to moja subiektywna opinia.
Trudno, żeby facetom nie chodziło o seks, jeśli są normalni to chodzi o seks, a potem można myśleć co dalej z tak pięknie rozpoczętą znajomością.
Pospotykaj się, prześpij z typem, zobacz czy lubisz jego towarzystwo, czy macie o czym rozmawiać, czy w ogóle mógłby Cię zafascynować czymś, przyciągać.

[ola_dom]

upsetupset napisała:

> Mozna ktoras byla w podobnej sytuacji,

No właśnie - nawet jak była w podobnej, to i tak nie ta sytuacja, nie ten chłop, nie Ty.
Może mieć sens, może mieć WIELKI sens, ale może też być kompletnie bez sensu.
Nie wiem, czy czyjekolwiek inne doświadczenia w tym wypadku mogą się na coś przydać.

[triss_merigold6]

Ja bym powiedziała, że jeśli zamierza się stleniać z pięknej ojczyzny, to żeby nie zawracała facetowi głowy, bo szkoda jego czasu na bezproduktywne chodzenie ze sobą. Nie mają po 17 lat, aczkolwiek pan 26-letni ma jeszcze oceany czasu.

[ola_dom]

triss_merigold6 napisała:

> Ja bym powiedziała, że jeśli zamierza się stleniać z pięknej ojczyzny, to żeby
> nie zawracała facetowi głowy,

ale ona chyba chce już razem z panem?

[triss_merigold6]

Tia... humanista z doktoratem w trakcie. Zależy czy pan byłby w stanie zmienić wizję pracy naukowej na coś konkretnego.

[ola_dom]

triss_merigold6 napisała:

> Tia... humanista z doktoratem w trakcie. Zależy czy pan byłby w stanie zmienić
> wizję pracy naukowej na coś konkretnego.

Ale przynajmniej nie trzyma go tu żadna fajna robota, którą żal porzucić .

[riki_i]

Z Panem trzeba by odbyc rozmowę, niekoniecznie z super poważną miną po prostu go spytac co zamierza porabiac po doktoracie. Skoro praktykował w europarlamencie, to dyscyplina zapewne śmieciowa, typu politologia czy stosunki międzynarodowe - warto przepatrzec co ten facet ma naprawdę w głowie. Jak zacznie pitolic farmazony, że dr z czegoś takiego rozświetli mu drogę do sławy, to pozbyc się go czym prędzej. Jak powie, że robi z braku innych pomysłów na życie, albo że też chce wyjechac zagranicę po doktoracie do jakiejś wstępnie ustalonej uczelni, albo, że ma różne inne działania w zanadrzu - no to ok, sprawa jakoś tam wyjaśniona.

co do braku chemii, to wielokrotnie wypowiadałem się na ten temat w duchu identycznym do triss. nie ma chemii = nie ma związku. proste i jedyne możliwe działanie. wszystko inne to przepis na katastrofę

[triss_merigold6]

Rozważanie przez 28-latkę - młodą kobietę - tak na zimno związku z rozsądku, bez pasji, bez fascynacji, bez tęsknoty za tym konkretnym człowiekiem wydaje mi się obleśne. Wyrachowane.

I, tak na marginesie, nie zda egzaminu.

[asmarabis]

Tez bys rozwazala na zimno, jak by cie jakis wredny Wloch wykorzystal i zlamal ci serce....

[riki_i]

Mogłoby zdac egzamin, gdyby to nie był niedoszły dr z "gotowania na gazie", tylko ustawiony facet z konkretną kasą. W schemacie - zaciągnąc do USC, a po jakimś czasie sczyścic z nadmiaru dóbr materialnych.

Ps. Choc powiem też, że tacy ustawieni i wolni zazwyczaj są cwani i oblatani. Znam taką żeńską wyrachowaną gnidę, celującą w duże majątki i ... gucio! Wszystkie męskie towary się na niej poznały , zanim doszło do formalizacji związku.

[lauren6]

Po co pchasz się w związek z kimś, kto ci nie pasuje, skoro i tak zamierzasz opuścić kraj?
Znając życie poznasz sobie kogoś na emigracji, możliwe że też normalnego i lepiej dopasowanego do ciebie niż ten pan.

[upsetupset]

Zawsze razniej z kims wyjechac w dodatku z Polakiem, a czy na emigracji kogos poznam? tez nie wiadomo, nie ma gwarancji. Jakoś nie wyobrazam sobie wizji, ze zostane kompletnie sama bez meza, dzieci. Moze lepszy zwiazek taki i moze milosc sie pojawi no nie wiem.

[zla.m]

A zwykła ludzka przyzwoitość to poszła się paść, jak widzę. traktujesz faceta instrumentalnie - bo TY nie chcesz być sama, bo TY chcesz rodzinę, bo TY planujesz... jak facet jest naprawdę sensowny, to powinien cię kopnąć w... i zwiewać od takiej ograniczonej egoistki

[majaa]

Najgorsze co można zrobić, to wiązać się z kimś z desperacji. Jak Ci facet nie odpowiada, to daj se siana, bo i tak nic z tego nie wyjdzie. Generalnie radzę się trochę ogarnąć i nie rzucać na każdego, kto się nawinie. Daj sobie trochę czasu i szansę poznania odpowiedniej osoby.

[ola_dom]

majaa napisała:

> Najgorsze co można zrobić, to wiązać się z kimś z desperacji. Jak Ci facet nie
> odpowiada, to daj se siana, bo i tak nic z tego nie wyjdzie.

Ale tu niekoniecznie jest mowa o desperacji (a jak jest, to wie tylko autorka).
Sama zaczęłam się spotykać z facetem z nudów - nie zachwycał mnie (nie mój typ), ale też nie odrzucał (tu mam bardzo jednoznaczne kryterium, działa automatycznie) - był miły, zabawny, dowcipny, pioruńsko inteligentny - tyle że bez motyli i ćwierkania w brzuchu (na początku). Okazał się fantastycznym gościem i właśnie minęło nam 7 wspólnych lat.
I taki "związek z rozsądku" ma też swoje zalety. Jak się zakochujesz nieprzytomnie, to ślepniesz i nie widzisz potencjalnych wad. No wiadomo - miłość ślepa i głucha jest. Ale potem zaczyna wracać wzrok i słuch, i okazuje się, że ideał ma jednak jakieś wady = rozczarowuje.
A ja nie ma początkowego ślepego oczarowania, to nie ma potem rozczarowania.
W ŻYCIU kiedyś nie sądziłam, że tak to może działać. A tu proszę...
Ale - warunek podstawowy - facet musi być fajny i nie może odrzucać na wejście. I nie, że "obiektywnie" odrzucać - to się czuje albo nie.

[upsetupset]

Nie no wlasnie o tym mowie. Chłopak jest wg mnie fajny, inteligentny, sympatyczny. Nie odrzuca mnie. Jest fajny ale nie ma tego efektu wow- naprawdę chcę z nim być. Pewnie gdybym miała 22lata zostałby moim kumplem. Mam czas, mogę się pospotykać i zobaczę co z tego wyjdzie bo i tak jestem sama i on jest sam więc czemu nie spędzić wspólnie czasu. Ogólnie jest miłym facetem, obiektywnie jest nawet przystojny.

[anorektycznazdzira]

Ale co to jest u Ciebie "efekt wow"?
Bo dla jednych to są te zasrane motylki w brzuchu, nie mogę spać, nie mogę jeść, szczytuję, a dla innych bardziej normalne reakcje, które mówią, że mają do czynienia z interesujacym człowiekiem. Jeśli poszukujesz tego pierwszego, to generalnie wielkiego sukcesu nie wróżę i nie dziwię się, że poprzednie związki nie wypalały.

[majaa]

No nie wiem, być może to jeszcze nie desperacja, ale teksty "nie chcę być sama", "chcę już mieć rodzinę", "zanim się zasymiluję, to będą już miała 30 lat" zabrzmiały mi jakoś tak lekko histerycznie. Nie mówię, że ma koniecznie czekać na szał ciał, motyle w brzuchu czy cielęce zauroczenie, ale taka "zimna" kalkulacja, czy się gość nada na emigrację czy nie też nie jest dobra, moim zdaniem.

[upsetupset]

Desperacja może nie ale zaczynam już odchodzić poważnie do sprawy i szukam kogoś żeby założyć rodzinę w najblizszej przyszlosci, czyli nie za 10 lat ale za 3-4 chcialabym juz dziecko.

[majaa]

Jestem daleka od wydawania sądów, czy facet, z którym się teraz spotykasz jest czy nie jest odpowiedni, bo tego nikt nie jest w stanie teraz zgadnąć. Ale wiesz, jeśli planujesz wyjazd i chcesz, żeby jechał z Tobą, rzucając swoje dotychczasowe życie, to przyzwoitość wymagałaby, żebyś wiązała z nim jednak jakieś nadzieje, a nie tak na zasadzie, że "z braku laku, to i kit dobry". Chodzi mi po prostu o to, żebyś się nad tym zastanowiła, bo możesz chłopaka skrzywdzić.

[upsetupset]

Jeśli żadne zakochanie nie nadzieje jak najbardziej bede szczera

[bergamotka77]

Bo strasznie zdesperowana jestes i faceci to czuja. Z kazdym musisz sie spotykac pytajac pewnie na pierwszej randce ile chce miec dzieci? Dziwne twoje zachowanie, wyjedz, poznaj tam kogos. 30 lat to nie podeszly wiek na zakladanie rodziny

[anusia_magda]

Ok. , ale czy chopak wie że go nie kochasz i mu to nie przeszkadza? Może on chciałby byc kochany? Po drugie czy Ty chciałabyś żeby ktoś cię tak własnie wybrał, z rozsądku?

[ira_08]

To o czym piszesz, to nie związek z rozsądku, bo sama piszesz, że okazał się fantastycznym gościem. Na początku często wcale nie ma piorunów, jest jakiś pociąg, "to coś", ale to jeszcze nie zawsze miłość.

> A ja nie ma początkowego ślepego oczarowania, to nie ma potem rozczarowania.

Jasne, jasne. Naprawdę nie każdy zakochuje się na ślepo. A brak oczarowania nie gwarantuje braku rozczarowania. Z czasem ludzie lepiej się poznają i może się okazać, że jednak pan rozczaruje. I co wtedy?

[ola_dom]

ira_08 napisał(a):

> To o czym piszesz, to nie związek z rozsądku, bo sama piszesz, że okazał się fantastycznym gościem.

W sumie racja, to nie była chłodna kalkulacja - o il tak należy rozumieć związek z rozsądku.

> Jasne, jasne. Naprawdę nie każdy zakochuje się na ślepo. A brak oczarowania nie
> gwarantuje braku rozczarowania.

Pisałam o sobie . Wcześniej każde "wow!" kończyło się potem "aaałłł...". A tym razem zaczęło się kompletnie inaczej niż zwykle i pewnie dlatego nie traktowałam sprawy poważnie ani nawet nie przyszło mi do głowy, że kroi się jakiś związek. No bo jak to - bez zakochania, motyli, zauroczenia?
A jednak.

Nie ma n/t

[brak.polskich.liter]

[zabka141]

To nie fair w stosunku do tego faceta. Na dluzsza mete zwiazek nie wypali, wiec lepiej nie marnuj czasu jesli juz czujesz ze cos nie tak.

Emigruj i tam sobie kogos poznasz. A poki co patrz na facetow z ktorymi sie umawiasz - czy przypadkiem jaki s nie wyglada na drania? Takich omijaj, choc cie pociagaja.

[ola_dom]

zabka141 napisał(a):

> A poki co patrz na facetow z ktorymi sie umawiasz - czy przypadkiem jaki s nie wyglada na drania?

Hehe, można się oszukać .
Tak właśnie oceniłam mojego obecnego faceta - cwany łajdak. Bo na takich zawsze trafiałam i takich unikałam.
A tu ani cwany, ani łajdak. Choć tak może i "wygląda".
Dlatego będę się upierać, że nie ma reguły, ani żadnej rady - można popróbować i się pospotykać, i zobaczyć, co z tego wyniknie.

[upsetupset]

Tego naprawdę nie da się wyczuć czy dran czy nie. Ostatnio się z takim spotykałam. Prowadził wolontariat dla dzieci, lubi dzieci, wydawał się szczery i uczciwy niestety nie. To najgorszy typ człowieka jakiego poznałam. Bez skrupułów i serca, a wydawał się taki dobry.

[triss_merigold6]

A co Ci zrobił, że okazał się zły? Bzyknął i nie zaproponował ślubu czy jak?

[upsetupset]

O coś takiego nie miałabym pretensji i tak bym nie pisała

[upsetupset]

I zrobił bardzo dużo złego z pełną swiadomościa i premedytacją i nie chodzi o inne kobiety spotykanie się czy cokowiek związane z seksem

[triss_merigold6]

Na kasę wyrąbał?

[upsetupset]

nie na szczescie taka naiwna nie jestem

[riki_i]

Może skrzywdził te dzieci, albo finansowo wyrąbał ich rodziców. Obie te rzeczy byłyby faktycznie paskudne.

[bufo.bufo]

O rety, zaczyna się robić ciekawie. Też znałam takich gości, co pracowali z dziećmi, niby fajni i dobrzy a dranie. Dawaj

[rosapulchra-0]

triss_merigold6 napisała:

> Na kasę wyrąbał?
A co cię to obchodzi, ciekawska babo? Potem będziesz dziewczynie przy byle okazji wyrzygiwać to w perfidny sposób.

[zabka141]

Nie wiem jak to jest. Mam przyjaciolke, dlugo ze soba mieszkalysmy, obracalysmy w tym samym kregu znajomych. Na imprezie poznawalysmy razem jakis chlopakow, ona wybierala jednego, ja drugiego. Jej wybor to zawwsze byl jakis dran, moj to zawsze dobry chlopiec. Zdarzylo nam sie to kilka razy. Wiec nie wiem jak to jest. Niektore kobiety ciagnie do dobrych, inne do zimnych drani.

[kruche_ciacho]

pospotykaj sie i zobacz co z tego wyjdzie nie rob sobie cisnienia masz jeszcze troche czasu na zalozenie rodziny

[mejerewa]

Postaw sprawę jasno. Jemu również. Czyli, że potrzebujesz towarzysza na rozpoczęcie życia na emigracji. I to takiego, który dostosuje się do twoich już sprecyzowanych planów (masz harmonogram na 2 lata). I będzie dodatkiem towarzysko-łóżkowym i wsparciem we wspólnej podróży, mieszkaniu, pracy poszuka tam, gdzie ty dostaniesz swoją itp. Jeśli jemu to odpowiada to ok. Jednak nie powinnaś udawać zaangażowania w związek, żeby go przy sobie zatrzymać.

Co do wpisów, że bez chemii, pożądania i miłości nie ma związku, to napiszę że większość małżeństw z długim stażem opiera się na obiektywnych czynnikach typu dom, dzieci, kredyt, wygoda itp. I trwają latami, ale zwykle też mają swoją legendę i dobre wspomnienia z czasów zakochania. A ty pozbawiasz się już tego na starcie, planując założenie spółki z facetem, jako remedium na samotność, sublokatora i towarzysza w osiedleniu się za granicą. I liczysz pewnie, że facet się wpasuje w tę układankę bez sprzeciwu i własnego zdania na wspólne życie. Nie wierzę w taką sielankę, bo nawet w kochającym się związku podstawą są kompromisy. Właśnie w imię miłości. A w spółce też, ale w imię umowy, wspólnych korzyści, celu biznesowego. No chyba, że facet też uzna, że ma korzyści, bo świetnie gotujesz, lubisz seks i przymykasz oczy na to, ze zakochał się w koleżance z pracy.

[kitek_maly]

Nie
> stety mam takiego pecha, ze wtedy gdy jest duza chemia, odpowiada mi wszystko f
> acet okazuje sie draniem.

Nie wypaliło z tym Szwedem pochodzenia włoskiego mieszkającym w Izraelu?

[asmarabis]

> Nie wypaliło z tym Szwedem pochodzenia włoskiego mieszkającym w Izraelu?

Ale przeciez to byl Wloch z Austrii....

[ira_08]

Ma sens. U pary 70-latków, którzy uniesienia i fajerwerki mają za sobą i chcą teraz spokojnie spędzić starość, mając z kim iść do kościoła, na spacer, mając kogoś przy sobie po prostu.

28-latka, która ledwo poznanego faceta analizuje pod kątem swoich planów na życie, bo chce emigrować, to obrazek bardzo smutny, dla mnie, 27-latki niewiarygodny. Wygląda to tak: ok, wyemigruję, potrzebuję tylko kursu angielskiego, norweskiego, jednego certyfikatu, paszportu, no i tego Maćka by jakoś urobić, żeby z doktoratem z historii zechciał wyjechać do Norwegii i kierowcą tam zostać.

Przykre, że sobie to robisz, że jemu to robisz. Wybierasz go na potencjalnego partnera i ojca, bo tobie się za granicą już nie będzie chciało szukać. Być może facet się zakocha i co wtedy? A jak wyjedzie na jaw, że był taką zupką chińską, na szybko, mu potrzeba, choć niesmaczne? Wyjedzie za Tobą, bo samotna jesteś? Musisz emigrować, skoro tak się boisz tej innej mentalności i kultury, że z góry zakładasz kilka lat na asymilację i związek?

[jola-kotka]

Związek bez chemi miłości,nigdy w życiu.

[princess_yo_yo]

Zwiazek kiedy wieje desperacja nigdy nie ma sensu, jest powod dlaczego ci nie wychodzi. Za duze parcie.

[liliawodna222]

Ubawił mnie fragment o tym, jak to Ty jemu planujesz życie... A on w ogóle został o tym poinformowany?

[princesswhitewolf]

Mam zawód konkretny. Nie mam problemu ze znalezieniem pracy poza Polską.

a co to za zawod?

[asmarabis]

> migracja. Ja się na nią szykuję. Uczę się już niezbędnych rzeczy które tam w pr
> acy będą mi niezbędne.

Jakie to rzeczy i skad wiesz ze akurat te sa niezbedne a nie inne?

[kadfael]

Straszna desperacja z tego bije.
I jakieś takie postawienie na głowie różnych rzeczy. Po chyba sensowniej jest myśleć - z tym facetem chcę mieć dziecko. A nie chcę mieć dziecko - szukam faceta żeby mi zrobił. Choć oczywiście , jeśli chcesz być samotną matką...

[bufo.bufo]

Histeryzujesz, jak chodzi o wiek. Mając 29 lat się rozwodziłam, mając 30 lat to poznałam obecnego męża, mając ponad 32 lata urodziłam dziecko. Spokojnie.

[triss_merigold6]

O, to ja pierwszy raz rozwiodłam się wcześniej.
Jako 30-letnia rozwódka miałaś 10x większe szanse na poznanie kogoś i powtórne zamążpójście niż gdybyś była panienką po 30-tce.

[bufo.bufo]

Dlaczego tak uważasz?

[triss_merigold6]

Z doświadczenia - to raz.
Z rozmów z facetami - to dwa.
Z obserwacji wchodzenia w związki przez rozwódki, dzieciate rozwódki i panny 30+.

Masz ponad 30 lat, nie masz/nie miałaś męża ani dzieci, skoro dotąd nikt cię nie chciał, to ja też nie chcę. - tok myślenia wielu mężczyzn.

[3-mamuska]

Ale wcale nie jest powiedziane ze miłość chemia nie przyjdzie z czasem.
Myśle ze taki wow to jest gdy ma sie 16-24 lata mniej więcej potem miłość moze byc inna.

Zreszta ledwo sie poznaliście .
-----------------
Życie ma ty­le ko­lorów, ile pot­ra­fisz w nim dostrzec.

[jola-kotka]

Jak sie skończy to jest po związku to chyba jasne chcesz mieszkać pod jednym dachem z kimś kogo nie kochasz? Tak sie nie da po jakimś czasie na widok tej osoby bedzie ci niedobrze.

[bufo.bufo]

Ale w czym paroletni związek z mężem (bez dzieci) jest lepszy niż jeden lub kilka związków typu kombinat? Przecież nie jest powiedziane, że tej singielki 30 nikt "nie chciał".
Faktem jest, że nie narzekałam jakoś specjalnie na brak powodzenia po rozwodzie, czasem się nawet trzeba było oganiać od natrętów, ale raczej uważałam, że po prostu się podobam facetom, a nie że to zasługa mojego stanu cywilnego. Twoje wnioski są ciekawe. Bo obawiałam się, że raczej rozwód może odstraszać (czasem ktoś nie wchodzi w to czy ślub był cywilny czy kościelny, jakie się ma przekonania itd.). Jak mój obecny zaczął się ze mną spotykać, to niektórzy koledzy mówili - ale wiesz, rozwódka to nie będzie mogla wziąć ślubu w kościele.
Na szczęście to nie był w ogóle problem, bo jako nie-katoliczka nie miałam ślubu kościelnego, a obecny mąż z kolei zdeklarowany ateista. I tak wchodził w grę tylko USC.

[asmarabis]

Jak mój obecny zaczął się ze mną spotykać, to niektórzy koledzy mówil
> i - ale wiesz, rozwódka to nie będzie mogla wziąć ślubu w kościele.
> Na szczęście to nie był w ogóle problem, bo jako nie-katoliczka nie miałam ślub
> u kościelnego, a obecny mąż z kolei zdeklarowany ateista. I tak wchodził w grę
> tylko USC.
>

Kurde, nie rozumiem.....koledzy meza nie wiedza ze on jest ZADEKLAROWANYM ateista? Po co sie przed nimi ukrywa, sa jakimis fanatykami katolicyzmu?

[triss_merigold6]

No właśnie, dziwne.
Jestem ateistką, oba śluby miałam w USC, nigdy nie miałam problemów z poznaniem facet ateisty lub obojętnego religijnie na tyle, że na kwestie kościelne miał wyrąbane.

[bufo.bufo]

Mąż i jego koledzy mają taki swoj sposób żartowania.

[asmarabis]

Aha, no jezeli ich takie rzeczy smiesza to ok

[rosapulchra-0]

triss_merigold6 napisała:

> Z doświadczenia - to raz. Siostry, czy twojego?
> Z rozmów z facetami - to dwa. Który facet ma takie jaja, żeby chcieć z tobą w ogóle rozmawiać?
> Z obserwacji wchodzenia w związki przez rozwódki, dzieciate rozwódki i panny 30
> +.
Kłamstwo, kłamstwo i jeszcze raz kłamstwo.
>
> Masz ponad 30 lat, nie masz/nie miałaś męża ani dzieci, skoro dotąd nikt cię
> nie chciał, to ja też nie chcę. - tok myślenia wielu mężczyzn.

[triss_merigold6]

Jakieś dowody na to, że kłamstwo?

[rosapulchra-0]

Cała ta reguła jest kłamstwem.

[riki_i]

Powiem jako facet tak.

30-letnia rozwódka w zasadzie zawsze jest normalna, 30-letnia panienka niekoniecznie.

30-letnia rozwódka raczej nie ma "trupów w szafie" odnośnie swego prowadzenia się, bo głównie była ze swoim byłym mężem; 30-letnia panienka to wielka niewiadoma - równie dobrze może byc szajbniętą oazówką, co wieloletnią sponsoretką, albo po prostu q... z natury

30-letnia rozwódka mieszkała z facetem, zna zwykłe życie i raczej można się spodziewac łatwego procesu docierania się; 30-letnia panienka może miec wyobrażenia na temat codzienności w związku zaczerpnięte z bajek Disneya i Harlequinów

Starczy, czy jeszcze mam dodac?

[asmarabis]

Naprawde cos w tym jest, kobiety po 30tce to maja naprawde przechlapane, strasznie to niesprawiedliwe!

[triss_merigold6]

Zależy które. Niemal wszystkie baby, jakie znam i które rozwiodły się tuż przed 30-tką lub mając te 30 lat ponownie wyszły za mąż, mają nowych facetów, kolejne dzieci. Nie miały większych problemów z poznawaniem mężczyzn - kawalerów i bezdzietnych.

[bufo.bufo]

Ok, dziękuję

[princy-mincy]

Zgadzam sie, ale trzeba tez dodać, ze to działa w dwie strony.
Facet po 30, ktory jest kawalerem, nigdy nie był w żadnym dłuższym związku, nie ma dzieci tez ma duża szanse na uznanie go za odpad atomowy.

[riki_i]

princy-mincy napisała:

> Zgadzam sie, ale trzeba tez dodać, ze to działa w dwie strony.
> Facet po 30, ktory jest kawalerem, nigdy nie był w żadnym dłuższym związku, nie
> ma dzieci tez ma duża szanse na uznanie go za odpad atomowy.

W teorii tak. W praktyce , desperacja kobiet "posuniętych w latach" bywa tak przeogromna, że sytuacja nawet i takich okazów jest nienajgorsza.

[rosapulchra-0]

A do której grupy zaliczysz 30-letnią pannę po zakończonym kilkuletnim bezdzietnym konkubinacie? Lub 30-letnią pannę z dzieckiem?

[kosmos_pierzasty]

Z tego co piszesz to według mnie ma szansę - szansę! I na teraz to tyle.
Jak masz szczęście do lobuzow , to pozostaje Ci tylko mocno ruszać rozumem na początku znajomości, żeby przełamać ten schemat. Chemia też musi być, ale to u niektórych kobiet przychodzi z czasem, bywa i tak. Może jesteś taką osobą?

[anorektycznazdzira]

Jakieś minimum zainteresowania kandydatem na ojca własnych dzieci trzeba mieć.
Inaczej skończy się tak, że sobie z rozsądku zrobisz dzidziusia, po czym za 3 czy 5 lat poznasz "ideał", "faceta swojego życia" i zacznie się jazda bez trzymanki, bo jak się ma dzieci to sprawy się spiętrzają w sposób, którego nie jesteś sobie z stanie dzisiaj nawet wyobrazić.
Jestem na nie. Albo coś Ciebie do niego ciągnie, albo to najbardziej idiotyczny pomysł, na jaki mogłaś wpaść.

[andaba]

Oczywiście że ma.
Znacznie większy, niż branie ślubu z klapkami na oczach, jakie daje zadurzenie.

[ira_08]

Nie jesteś tą od Izraeczyka? Też ta sama desperacja, wiek, dobry zawód i ciśnienie na dziecko oraz emigrację

[misiu-1]

Nie siląc się na odpowiedź na zadane pytanie, pragnę tylko zwrócić uwagę na to, że rozsądek jest zwykle trwalszy niż chemia.

[triss_merigold6]

Oczywiście. Zwłaszcza jeśli, XIX-wieczną modą, na boku jest burdel - dla pana i ogrodnik - dla pani.

[anorektycznazdzira]

Poza chemią jest jeszcze coś takiego jak antychemia.
Jak się komuś wydaje, że przez rozsądek antychemie przewalczy to jest głupi a ni e rozsądny.

[nowi-jka]

ze związkiem jest jak z pierdem
jak zrobisz to na siłę to g.ówno z tego wyjdzie

[lacitadelle]

> ze związkiem jest jak z pierdem
> jak zrobisz to na siłę to g.ówno z tego wyjdzie


Najlepsza odpowiedź na tak postawione pytanie.

[bergamotka77]

fuj

[a.nancy]

Jakbyście mieli po 60 lat, to bym była za Dobrze mieć kogoś bliskiego na stare lata, nawet bez "chemii"
Ale przed trzydziestką? Niech Cię ręka boska broni