Czy miałyście coś takiego w młodości?
Obejrzałam ostatnio film, mniejsza o to, jaki - wystąpił w nim aktor:
który przypomniał mi moje zauroczenie pewnym człowiekiem, gdy miałam jakies 16 lat. Był ode mnie starszy o jakieś 6 lat i wyglądał podobnie jak na tym zdjęciu, gdy go pierwszy raz spotkałam.
Oszalałam na jego punkcie.
Potem uważałam przez cały czas, że każda dziewczyna to przeżywa z podobną intensywnościa, bliską szaleństwu, uwazałam, że na tym polega zakochanie.
Teraz, gdy to wspominam zauważam pewne elementy, które nie były normalne, przynajmniej według tego, jak relacjonują zakochanie inne znane mi kobiety.
Przyporządkowałam praktycznie całe swoje zycie temu, aby mieć okazję go spotkać - był ratownikiem na basenie, a ja tylko lubiłam się popluskać. Zaznaczam, ze nie było to romantyczne, po bliższym poznaniu wydał mi się prymitywny i prosty, ale to nie osłabiło intensywności zauroczenia.
W efekcie jako dziewczyna średnio sprawa fizycznie, grubawa, zrobiłam kurs na ratownika - wszystko pod jego kuratelą. Potem brałam udział w zawodach sportowych z pływania, takze dlatego, że on mnie tego nauczył. Oczywiście bez wyników, bo nie miałam warunków fizycznych, ale wszyscy mnie chwalili, ze nigdy nie widzieli kogoś, kto tak dobrze pływa technicznie - tego mnie nauczył i to pozwalało mi nie być w ogonach na zawodach. Godziłam się na te treningi tylko po to, aby miec okazję go widzieć - równie dobrze mógłby być ekstremalnym faszystą, zrobiłabym wszystko.
Pływałam z nim, potem chodzilismy razem po górach, były jakieś elementy seksu, ale raczej ubogie - byłam wtedy dziewicą.
Do dziś pamiętam pierwszy jego dotyk, działo się to na basenie pod prysznicem, zaszedł mnie niespodziewanie od tyłu i to było od wieczności, odkąd go spotkałam. Dla mnie to było ekstremalne doświadczenie, które wtedy uznałam jednak za normalne, myślałam, że na tym właśnie polega zakochanie, dlatego ludzie szaleją, stąd rodzą się wojny, wzrosty i zagłady cywilizacji - nigdy później jednak tego nie przeżyłam z kimś innym.
Zresztą za każdym razem, gdy następował z nim kontakt fizyczny, to było tak jakby to był pierwszy raz, bo nigdy oficjalnie nie byliśmy razem i nic nie było deklarowane. Pamiętam wszystkie sytuacje, gdy dochodziło do kontaktu. Pamiętam nawet zapach, którego używał. Pamiętam dosłownie wszystkie sytuacje, gdy były "momenty", a trwało to z przerwami jakieś 10 lat. A mam słabą pamięć, ledwo pamiętam wczesne dzieciństwo córki.
Zawsze "przypadkowo" na siebie trafialiśmy, z mojej inicjatywy - cale moje życie wtedy na tym polegało, bo oficjalnie sie nie spotykaliśmy. Ledwo ogarniałam szkołę.
Lata trwały, poznałam innych facetów, wyszłam z domu rodzinnego, przeprowadziłam się i znowu przypadkiem się spotkalismy, ale tym razem nie z mojej inicjatywy - kiedyś po prostu wyszłam z moim facetem z wynajmowanego mieszkania 100 km dalej od Pana Pięknego i jego basenu i natknęliśmy się własnie na niego - zwyczajnie szedł ulicą.
Zwieńczeniem tego zauroczenia było oczywiście kolejne przypadkowe spotkanie, na zakonczenie którego skonsumowliśmy owe 10 lat podchodów, niestety po spożyciu, ale i tak to pamiętam. Miał już wtedy żonę, wylaliśmy całe piwo na jego małżeńskie łóżko i do dziś martwię się, że jego zona na pewno to wyczuła i były kwasy. Od tamtego czasu przypadkowe spotkania całkowicie ustały i nigdy później go nie widziałam, czyli od jakichś 15 lat.
Zaznaczam, że z facetem nie umiałam nawet rozmawiać - przynajmniej na tyle, aby czuć z tego jakaś satysfakcję, było wręcz przeciwnie, bylismy jakby z dwóch światów. Niemniej nigdy potem nie czułam niczego choć trochę podobnie intensywnego i niestety ciągle tego szukałam myśląc, że tak właśnie to powinno wyglądac, tylko z kimś, z kim można się dogadać.
