Inteligencja emocjonalna

[virtual_moth]

Do zincjowania tego tematu zainspirował mnie post marianki15:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=567&w=16558166&a=16561048
Chciałabym znać Wasze zdanie na temat istnienia tzw. inteligencji
emocjonalnej. Mnie osobiście trochę zaskoczył fakt, iż, jak podaje
marianka15, już w przedszkolu rozwijają tę "umiejętność" u dzieci. Moim
zdaniem bowiem nie można rozwijać czegoś, czego nie ma

Co o tym sądzicie?
Ja uważam, że inteligencja emocjonalna to termin wymyślony przez marniutkich
psychologów na potrzeby zakompleksionych pacjentów ("niech pan się nie
przejmuje niskim IQ, istnieje jeszcze coś takiego jak inteligencja
emocjonalna") jak również po to, aby mieć więcej pacjentów ("o, widzę u pana
totalny zanik inteligencji emocjonalnej, to trzeba leczyć")
Inteligencję emocjonlaną wrzucam do jednego worka z psychoterapią dla
wszystkich, dysleksją czy inną dyskgrafią, ADHD diagnozowaną u co drugiego
dziecka itp.
Dla mnie inteligencja to zdolność sprawnego korzystania z posiadanej wiedzy,
zdolność asymilacji i skutecznego działania wobec nowych sytuacji i
problemów.
Wydaje mi się, że "inteligencję emocjonalną" wymyślono na użytek ludzi,
którym się wydaje, że są inteligentni, ale nie potrafią nauczyć się
rozwiązywania równań różniczkowych

A jak Wam się wydaje?

pozdrawiam

[triss_merigold6]

Również uważam inteligencję emocjonalną za czysty wymysł. Kiedyś umiejętność
wczuwania się w nastroje innych ludzi i stosownego zachowania nazywano TAKTEM,
DOBRYM WYCHOWANIEM i KULTURĄ OSOBISTĄ.
To takie pocieszenie też dla rodziców: może twoje dziecko jest tępym matołem i
opanowanie jakiegokolwiek materiału sprawia mu kłopoty ale za to jest lubiane
przez kolegów i miłe.
To wszystko z nudów Wysoki Sądzie...

[ikaikaj]

zdecydownie popieram.tez uwazam,ze inteligencja emocjonalna to wymysl
'amerykanskich uczonych",ktorzy chyba maja za duzo czasu i za duzo pieniazkow na
przeprowadzanie kolejnych badan i udowadnianie,ze cos istnieje a cos nie.
co do adhd i dysleksji to wierze,ze istnieja,ale rzeczywiscie w zakresie ich
diagnozowania wystepuje jakas niezdrowa nadinterpretacja.
tak na marginesie u mojego starszego syna 2 lata temu pani przedszkolanka
"zaobserwowala" zespol aspergera bo nie nawalal sie z kolegami tak czesto jak
inne dzieci i nie lubil welnianych sweterkow))
na szczescie jestem corka psychiatry i nie dalam sie wyslac z malym do poradni
mysle,ze teraz jest tez ogromna moda na bycie takim troche domoroslym
psychologiem."trendy" jest miec ksiazki typu "inteligencja emocjonalna" czy cos
w tym stylu...niestety to do niczego dobrego nie prowadzi
pozdrawiam

IE to argument ostateczny ;)

[kawka74]

jakiś czas temu, chyba już rok, diabeł mnie podkusił do wzięcia udziału w dyskusji na onecie. Kiedy osobie, z którą prowadziłam rozmowę, skończyły się dość kiepskie argumenty, wtedy dostałam pociskiem z supertajnej broni: BO MASZ NISKĄ INTELIGENCJĘ EMOCJONALNĄ! I jak ja mogłam dalej dyskutować, no jak?
Przyszłość rysuje się dość wyraźnie: chamskie odzywki, brak empatii, współczucia, kultury będą teraz kwalifikowały nie do kopniaka w pupsko i lotu w kosmos, tylko do terapii za ciężkie pieniądze i zwolnienia lekarskiego.

[triss_merigold6]

Dostępność pseudonaukowych poradników typu "Rozwiń swoją IE" kusi żeby sobie
samemu stawiać diagnozy. Poza tym to taka przypadłość studentów pierwszych lat
medycyny i psychologii. Pamiętam jak byłam jeszcze w podstawówce i rodzice
zdobyli trzytomową "Encyklopedię medycyny". Czytałam i łapałam
schizy. "Zdiagnozowałam" u siebie niemal wszystko (no, odpadały rzeczy typu:
stopa szpotawa i ciąża oraz część nowotworów) w tym chyba wszystkie opisane
kompleksy.

[barbin]

Nie jestem specjalistą od inteligencji emocjonalnej, ale napiszę co rozumiem
pod tym pojęciem. Każdy, kto pracuje z ludżmi wie, że oprócz inteligencji,
wiedzy, dobrego wychowania potrzebne jest jeszcze COŚ.
Bywa, że spotykasz się z człowiekiem żle wychowanym, nieuprzejmym, głupim,
zaczepnym- Ty musisz mu pomóc. Inteligencja, savoir vivre- nie wystarczą, bo w
Tobie się wszystko gotuje. Umiejetność wyjścia z takiej sytuacji, umiejętność
zdystansowania się i udzielenia serdecznej pomocy takiemu człowiekowi- to
nazywam inteligencją emocjonalną.

[allga]

Czekaj, czekaj. Nie kapuję. Dobra - zdystansuję się do sprawy i nie wezmę do
siebie faktu, że urzędniczka bryzga na mnie ptyaliną z wściekłości, bo mogę
sobie wyobrazić, że dajmy na to ma w domu chore dziecko a jednak musiała
przyjść do roboty, znaczy się - jestem inteligentna emocjonalnie. Ale co z
tą "serdeczną pomocą"?

Jest taka reklama w piwa w TV, jak to drwal uwalnia wilka z potrzasku. OK. Tu
łapię, że jest inteligenty emocjonalnie i pod przykrywką wściekłości potrafi
zobaczyć paniczny lęk. Ale co ja mam zrobić z tą urzędniczką? I jeszcze na
koniec załatwić sprawę?

[allga]

O jeny, sorki. Może nie widziałaś tej reklamy a ja tu przykładem sypię. Idzie
tak: drwal widzi wilka w potrzasku. Powoli zbliża się doń, chcąc go uwolnić.
Wilk charczy z wściekłością, obnaża zębiska i chlusta śliną. Drwal nie
rezygnuje i patrząc wilkowi głęboooooko w oczy zbliża się powolutku i kiedy są
już nos w nos, wilk łagodnieje i zostaje uwolniony. Ciary pani, ciary po
plecach! Taki inteligenty emocjonalnie!

[barbin]

Allga, dokładnie tak jak w reklamie. Jestem lekarzem, w swojej pracy spotykam
się nie tylko z ludżmi kulturalnymi i na poziomie, ale i z tymi, którzy
wchodząc do gabinetu sypią "łaciną" i starają się opluć mnie za całe zło, które
ich w życiu spotyka: za to, że autobus się spóżnił, żona zgubiła skierowanie,
za to,że na termin musiał czekac 3 miesiące, a w poczekalni jest ciasno. Ja
muszę zacisnąć zęby, wysłuchać napastnika, któremu zawiniłam tylko tyle, że
akurat szef kazał mi zostawić (na potem) wszystkie swoje oboiwiązki na
oddziale i wpaść do poradni na zastepstwo. Musze się usmiechnąć i zapytać: w
czym mogę pomóc? Musze odsunąć od siebie wszystkie negatywne odczucia, które
budzi we mnie ten człowiek, żeby móc skupić się na udzieleniu mu pomocy. Takie
sytuacje dotyczą wszystkich, którzy pracują z ludzmi, ba , wszystkich, którzy
żyją z ludżmi. Scenka z mojej pracy była tylko przykładem (żeby nie było, że ja
taka pokrzywdzona ).

[allga]

Hmmm.... Twój przykład jest ciut podstępny, albowiem dotyczy klarownej
sytuacji, w której jedna strona, z punktu widzenia etyki (nie tylko lekarskiej)
nie może odmówić pomocy stronie drugiej. Teoretycznie Twój zawód wyklucza
odmowę pomocy osobie, która wchodzi do gabinetu z wiąchą na ustach.

A ja nadal nie wiem, co ja mam zrobić z tą wściekłą urzędniczką? Niby to ona
jest tam, by mi pomóc, poradzić, podpowiedzieć.

Mam też inną wątpliwość. Postawa osoby inteligentnej emocjonalnie wiąże się
więc w pewnym sensie z braniem odpowiedzialności za emocje innych ludzi. Myślę,
że każdy ma prawo odpowiadać za swoje emocje i fakt, że może tym zrobić innym
przykrość. A emocjonalny inteligent ich w tym trochi ubezwłasnowalnia, czyż nie?
Jak to jest?

[marianka15]

No dobrze, skoro jesteście tak przeciw inteligencji emocjonalnej, to
odpowiedzcie na pytanie: dlaczego niektórzy wyjątkowo zdolni uczniowie stają
się bardzo przeciętnymi pracownikami w sytuacjach, które wymagają szerokiego
kontaktu z innymi osobami? A dlaczego niektórzy bardzo słabi uczniowie
doskonale radzą sobie w życiu dorosłym, po szkole? Robią karierę, osiagają
sukces? Już taka dyskusja była pod koniec wakacji na forum dla matek dzieci
zdolnych, kobietki nie doszły do żadnych konkretów, ale o IE też nie wspomiały
w żadnym poście...
Podobnie "kończących" znajomych mam w swoim życiu bardzo wielu - macie zapewne
i Wy. Powspominajcie lata szkolne, przyjrzyjcie sie życiorysom niektórych.
Nigdy Was takie sytuacje nie dziwiły?
Pomijam oczywiście fakt, kiedy pracę i stanowisko załatwia słabemu uczniowi
tatuś czy znajomy...

Oto ja i mój mąż.
Ja: Nie uważam, abym reprezentowała sobą zbyt wysokie IQ - ot, takie w
granicach średniej krajowej. Ale jakiś tam sukces odnoszę, gdyż moi uczniowie
mnie szanują i darzą sympatią (tak twierdzą, ja tego nie wymyśliłam )- nie
tylko za wiedzę, sposób jej przekazywania. Niektórzy nazywają prywatnym
psychologiem. Zawsze sie zastanawiałam, dlaczego tak się dzieje. Nie uważam
siebie za postać wyjątkową. Może dzieje się tak dzięki umiejętności bycia
taktowną i szanowania wszystkich, jak leci? W każdej sytuacji? I tu nie chodzi
tylko o wrodzoną, bądź nabytą grzeczność. Nie wiem. Ale w codzienych sytuacjach
życiowych, kiedy muszę cos załatwić, wychodzi mi to lepiej niż mojemu mężowi. A
teraz o nim.
Mąż: Bardzo, bardzo inteligentny człowiek, ale tylko w testach IQ (nie wiem,
jakim cudem wziął mnie za żonę). W codziennych, życiowych sprawach ponosi wiele
porażek - nie potraf kontrolować emocji, przemilczeć tego, co trzeba. To rodzi
problemy, pewną niechęć innych. I nie potrafi sobie przetłumaczyć, że pewne
zachowania pociagają za sobą inne.

Virtual_moth,
nawet, jeżeli
<<inteligencja emocjonalna to termin wymyślony przez marniutkich psychologów na
potrzeby zakompleksionych pacjentów ("niech pan się nie przejmuje niskim IQ,
istnieje jeszcze coś takiego jak inteligencja emocjonalna")>>
- to dlaczego to potępiać? Może takie stanowisko lekarza, taki tekst coś komuś
pomoże? Przecież nie wszyscy mogą być doskonali: piękni, mądrzy, inteligentni?

Wiesz, w klasie, której jestem wychowaczynią, jest spora grupa bardzo słabych
uczniów. W pierwszej klasie zrobiłam im na godzinie wychowawczej zabawę-
ćwiczenie na określenie, który typ inteligencji reprezentują (chodzi tu o model
dzielący inteligencję na 7 typów, bez IE i IQ). Zabawa była przednia. Dzieciaki
odnalazły sie w odpowiedniej rubryce, odkryły drzemiące w sobie możliwości.
Ogromny procent spośród nich reprezentował inteligencję kinestetyczną - i to
sie sprawdziło w ciągu kolejnych lat nauki! Uwierzysz? Dokładnie się
sprawdziło! Nabrali wiary we własne możliwości! Legendarna zaś lekcja stała sie
dla mnie ogromnym źródłem wiedzy o uczniach, choć początkowo podchodziłam
sceptycznie.

Uważam, że każdy wymysł ludzkości można postawić na piedestale i obsypać
kwiatami, jeżeli tylko może pomóc innym - nawet na krótko. IE ma to właśnie na
celu.

P.S. W ostatnich numerach pisma "Mamo to ja"(może Twojego Dziecka", nie
pamiętam, jutro sprawdzę na półce) drukowany jest cykl na temat rozwoju IE u
małych dzieci.

Pozdrwiam

[allga]

Wszystko zależy od interpretacji. Ja jestem z przekonania freudystką. Głęboko
wierzę, że człowiek tworzy sobie pewien model, wewnętrzną strukturę swoich
relacji z ludźmi na bazie własnych pierwotnych doświadczeń z rodzicami. I
dlatego to rodzaj więzi z matką wydaje mi się kluczowy dla rozwoju dziecka a
nie jakikolwiek trening inteligencji emocjonalnej. Jeśli potrzeby dziecka są
zauważane i realizowane z czułością i akceptacją, są wszelkie przesłanki ku
temu, by sadzić, że z dziecka wyrośnie empatyczny, otwarty na innych człowiek,
który nie czuje się wiecznie zagrożony (najlepszą obrona jest zawsze atak). I
jeżeli chcesz lepiej zrozumieć męża, spróbuj poobserwować swoich teściów lub
wsłuchaj się w historie z jego dzieciństwa.

Woody Allen cudnie ośmiesza psychoanalizę w jej amerykańskim wydaniu. Dla mnie
to szalenie ciekawa i chyba trafiona metoda zrozumienia, czemu jesteśmy jacy
jesteśmi i co leży u źródeł naszych osobowości.

Powiem tak: nie jestem przeciwniczką pomocy ludziom wg tej metody. Po prostu
jestem zwolenniczką innej. Ale cudne jest to, że drąży temat osoba pracująca w
szkole, z dzieciakami. Tak trzymaj Marianko!

chciałam tylko zauważyć....

[umasumak]

że każda teoria, każde odkrycie budzi na początku wątpliwości, a nawet kpinę.
Kiedyś nawet palono na stosie za szerzenie kontrowersji...
Moje zdanie jest takie - nie kazda osoba która sobie świetnie radzi z nauką,
potrafi sobie równie świetnie radzić w kontaktach interpersonalnych i
odwrotnie - nie każdy słaby i uważany za tępego uczeń jest życiowym gamoniem.
Dodam jeszcze, że nie są to odosobnione przypadki.
Jestem przekonana, że istnieje coś takiego, jak inteligencja emocjonalna.
Zresztą jak zwał, tak zwał, ale pewne jest, że nie każdy może się tym czymś
poszczycić.

Uma

[kawka74]

oczywiście, tylko że moim zdaniem akurat IE to nie jest żadne odkrycie. To raczej zebranie w jednym pudełku wielu czynników, które są istotne dla kontaktów międzyludzkich: dobre wychowanie, empatia, itd. I tego nie da się załatwić inteligencją emocjonalną ćwiczoną w przedszkolu.

[bea.bea]

dlaczego nie?
jeśli w domu nie nauczą młodego człowieka dobrego wychowania, empati,
zyczliwości, to przeciez moga to zrobic w przedszkolu czy szkole...
moze maluch nie ma jeszcze umiejetności analizy zachowan, ale zapamietuje, i
moze zapytać taty.....czy mamy..... ( np.dlaczego powiedział ty....do
sąsiadki ))

[kawka74]

oczywiście, że tak, tylko że robi się to od dawna i przykrywka inteligencji emocjonalnej jest do tego zupełnie zbędna

[umasumak]

kawka74 napisała:

> oczywiście, tylko że moim zdaniem akurat IE to nie jest żadne odkrycie.

[kawka74]

ano usiłowali mnie tego nauczyć na kursie pedagogicznym, ale się nie dałam, zresztą uczniowie i tak mnie lubią chociaż jestem emocjonalnie nieinteligentna

[bea.bea]

wydaje mi sie ,że temat jest jak najbardziej prawdziwy...
bo często nie wiedza a znalezienie sie wśród ludzie, odpowiednie reakcje,
dystans do tematu , panowanie nad nerwami, decydują o sukcesie sprawy, czy
zadania.
Słyszałam , że właśnie te umiejętności w dużo większym stopniu decyduja o
odnoszonych przez nas sukcesach , czy porazkach, niż zwykłe IQ.

bo przecież inteligencja jest jak komputer....możemy mieć ogromną "pamięc" ale
co z nia zrobimy, w jakim stopniu wykozystamy i w jaki sposób to jest ważne

[allga]

Nie wierzę!!!!!!

Nie wierzę, że małe dziecko trenowane na kursach IE zdystansuje się
emocjonalnie (w jakimkolwiek stopniu) od swoich rodziców! Dziewczyny! To już
przesada! Naprawdę wystarczy zajrzeć do pierwszego z brzegu podręcznika
psychologii, nie związanego z żadną z modnych szkół, żeby przekonać się, że
takie twierdzenia są sprzeczne z mechanizmami rozwoju człowieka. Jeśli ta
teoria zakłada taką możliwość, to chyba jednak stanę się jej przeciwniczką.

[allga]

Za wcześnie kliknęłam.

Dziecko kopiuje rodzica zupełnie poza świadomością. Kopiuje go nie tyle
słowach, na poziomie konkretu słownego, co w emocjonalnym stosunku rodzica do
świata (czyli do dziecka). Nawet jeśli dziecko zapyta tatusia, czemu tak mówi
do sąsiadki, to nie znaczy, że nie przejmie podświadomie jego złości i agresji
wobec niej, zawartych w tonie głosu, mimice ojca.

Dziewczyny! Popatrzcie na swoje maluchy. Moja córka uwielbia nasladować mnie
rozmawiającą przez telefon. Naśladuje nie tyle konkretne słowa, których używam,
co moje miny, intonację, pewien klimat, który kojarzy z rozmową telefoniczną.

Dla lepszego zrozumienia sprawy polecam film "Pręgi". Naprawde warto obejrzeć!

Pozdrawiam

[ikaikaj]

allga-popieram cie w 100%.
a od siebie dodam jeszcze tylko tyle,ze mnie osobiscie denerwuje to,ze ludziom
sie wydaje, ze psychologia jest dla kazdego, i ze wystarczy nabyc poradnik i juz
mozna pomagac...to tak jak ja bym rzucila medycyne,przeczytala vademecum terapii
i uznala,ze moge leczyc.
mysle,ze spor o to czy IE istniej czy nie po pierwsze zostawmy fachowcom a po
drugie nie starajmy sie "rozwijac" jej u naszych dzieci tylko na podstawie
jakiegos poradnika.efekt moze byc bardzo krzywdzacy.
jedym slowem glosze haslo "psychologia dla psychologow"
pozdrawiam

[domali]

ikaikaj napisała:


> jedym slowem glosze haslo "psychologia dla psychologow"


Otóż to!

[marianka15]

domali napisała:

> ikaikaj napisała:
> jedym slowem glosze haslo "psychologia dla psychologow"

> Otóż to!
> -------------
> No dobrze, ale czy ma to oznaczać, że przeciętny człowiek nie ma prawa
wiedzieć, znać podstawowych informacji na temat IE? Czy przeczytanie
podręcznika na dany temat w żaden sposób mu nie pomoże? Przecież nie
dyskutujemy tutaj o patologii prowadzenia specjalistycznych zajęć z IE przez
niewykfalifikowaną kadrę!
Człowiek inteligentny - czy sprawa dotyczy IQ, czy jakiegokolwiek innego typu
inteligencji (choćby z tzw. koła wielorakiej inteligencji) - DĄŻY DO
POGŁęBIANIA WIEDZY na tematy mu bliskie? Przecież jest to naturalne!
Zabronić?

[domali]

Czytanie i pogłębianie wiedzy na swój własny użytek - ok. Każdy powinien to
robić. Natomiast niedopuszczalne jest ferowanie wyroków w stylu 'masz niski
poziom IE' tylko i wyłącznie po takim 'poczytaniu'. I o to Ice i mi chodziło.

[merlott]

moim zdaniem IE istnieje. i byc moze niekore z Was odrzucaja to tylko ze
wzgledu na nazwe, bo "inteligencja" zwykla kojarzyc sie nam czyms z innym.
moze, gdyby nazwac to dojrzalosia emocjonalna, przyjelybyscie, ze to istnieje i
ze nalezy nad tym pracowac od dziecka.

popieram to, co napisala tu umasumak i kawka - ze IE jest zbiorem takich
roznych cech.

dla mnie IE to przede wsystkim umiejetnosc radzenia sobie z wlasnymi emocjami.
umiejetnosc hamowania zlosci, umiejetnosc oceny sytuacji, nie popadanie w
skrajne zalamania, zdrowa ocena sytuacji, dystans do problemu, kompromisy.

i tak, uwazam, ze dzieci mozna tego uczyc. i nie chodzi o jakies formalne,
pompatyczne kursy. gdy Wasze malenstwo reaguje przesadzona zloscia, wrzaskiem,
krzykiem, tlumaczycie mu przeciez, ze moze reagowac inaczej. gdy tupie ze
zloscia, ze cos chce, tlumaczycie ze moze na to poczekac. gdy placze, bo je
ukaraliscie, tlumaczycie ze to nie znaczy, ze go nie kochacie. dla mnie to
wlasnie jest nauka IE dla dziecka. natomiast gdy dziecko nie dostaje tych
tlumaczen, natomiast ma same zakazy i nakazy - wowczas to jest wlasnie brak
nauki IE.

pozdrawiam serdecznie

[le_lutki]

Ha, ja chyba nieoczytana jestem w poradnikach albo co, bo szczerze mowiac jakos
mi termin IE nie zapadl w pamiec
Ale z tych opisow, ktore tu czytam, to dochodze do wniosku, ze chyba nie mam
tego zbytr wielkich pokladow u siebie
"umiejetnosc radzenia sobie z wlasnymi emocjami.
> umiejetnosc hamowania zlosci, umiejetnosc oceny sytuacji, nie popadanie w
> skrajne zalamania, zdrowa ocena sytuacji, dystans do problemu, kompromisy." -
jak pisze merlott.
To sa wszystko cechy, ktore bardzo mi sie podobaja i pracuje nad nimi jak moge
z nadzieja, ze po pierwsze kiedys je nabede, po drugie - ze w ogole mozna je
nabyc, a nie po prostu trzeba urodzic sie z nimi i po trzecie, ze nie
posiadajac ich w stopniu zadowalajacym bede jednakze w stanie przekazac je w
formie idealow chociazby mojemu Grubciowi

Tak czy siak bardzo mi sie podobaja. No i nauczylam sie nowego terminu
Pozdrawiam cieplo i zycze nam wszystkim Inteligencji Emocjonalnej.

[melka_x]

Stosunkowo nowy, za to bardzo modny termin na to co w psychologii określało się
jeszcze niedawno umiejętnościami społecznymi. Czyli to wszystko czego uczymy
się jako dzieci przebywając najpierw w rodzinie, później w innych grupach, a
więc zdolność do odbierania sygnałów pozawerbalnych, czyli zwyczajnie
interpretacja czyjegoś wyrazu twarzy, gestów, tonu itd, empatia, komunikowania
się bez agresji, za to w sposób, który zachęca do wysłuchania, kontrola
własnych emocji i sposobu ich wyrażania. Triss ma więc sporo racji pisząc, że
to w dużej mierze kultura osobista, wychowanie i takt

[kawka74]

dorzucę jeszcze swoje pięć grosików nie chodzi mi o to, czy IE istnieje czy
nie, chodzi mi o skutki wprowadzenia kolejnego modnego wyrażenia, klucza do
wszystkich problemów. Obawiam się tego, o czym napisałam w poście wyżej, że
teraz każdy cham i prostak będzie się usprawiedliwiał brakiem inteligencji
emocjonalnej i będzie chodził na kursy IE zamiast zastanowić się nad swoim
zachowaniem. Obawiam się, że usprawiedliwienie dla braku zrozumienia dla innych
w postaci IE zaowocuje brakiem poczucia winy, bo niby jak mogę mieć poczucie
winy z powodu zrugania kolegi Kowalskiego, skoro to wina rodziców, którzy nie
posłali mnie w przedszkolu na kurs IE dla sześciolatków, a teraz zabrakło w
księgarni podręcznika "Inteligencja emocjonalna w praktyce", więc niech kolega
Kowalski się wypcha, bo jestem usprawiedliwiona.
Pewnie zdrowo przesadzam i koloryzuję, ale boję się kolejnej furtki dla
buractwa, które zamiast powstydzić się trochę za siebie rozłoży ręce i powie,
że nie ma już miejsc na kursie IE.

[marianka15]

Obiecałam sprawdzić, jakie pismo drukuje artykuły o IE - tak, to "Mamo to ja".

Myślę, że powinnam rozwinąć temat cytując fragmenty artykułu (wrzesień, s. 37-
38). Czytając powyższe posty widzę, że dyskutuje sie nad problemem bez
całkowitej znajomości zagadnienia. Przeczytajcie.

"Istnieje szceść podstawowych umiejętności, bez których iE nie mogłaby sie
rozwijać. To właśnie dzięki wpajaniu ich dziecku, mamy szansę na wychowanie
szcczęśliwego człowieka.

1) SAMOŚWIADOMOŚĆ
2) KIEROWANIE EMOCJAMI
3) SAMOMOTYWACJA
4) EMPATIA
5) NAWIĄZYWANIE ZNAJOMOŚCI
6) PODTRZYMYWANIE KONTAKTÓW

Ludzie z rozwiniętą IE mają łatwiej w życiu! Dlaczego? Ponieważ:
1) Potrafią współpracować
2) Są twórczy.
3) Osiągają wyznaczone przez siebie cele.
4) Są lubiani i pożądani przez grupę.
5) Nie boją sie zmian. "

Kochane, to tylko fragmenty, nie cytowałam rozwinięcia poszczególnych punktów,
gdyż są - wg mnie - oczywiste.
Powiedzcie: czy nie chciałybyście, aby Wasze dzieci prezentowały wymienione
umiejętności, aby były właśnie takie? JA BYM CHCIAŁA! Dlatego z wielką chęcią
przyjęłabym każdą fachową pomoc, aby tego własne dziecko nauczyć. Przecież nie
nauczy sie naśladując tylko rodziców, ponieważ my nie zawsze jesteśmy wzorcowym
przykładem takich zachowań!

Aha, to nie jest termin nowy, badania nad IE prowadzone są od 10 lat, a w
dzisiejszych czasach to oznacza "epokę lodowcową"

IE pomaga też rozwijać własne fascynacje, radzic sobie ze stresem, strachem,
złością. Może pomóc - choć w minimalnym stopniu - na stan zakochania

Podyskutujcie teraz, proszę: IE - potrzebna, czy też nie?

Moje zdanie: potrzebna. Tak jak potrzebna jest każda umiejętność konieczna w
radzeniu sobie z rzeczywistością. Podejrzewam, że IE modna jest ostatnio
dlatego, że czasy tego potrzebują. Przecież są trudne - inaczej niż lata
młodości naszych rodziców. Oni nie musieli walczyć rozpaczliwie o pracę (fakt,
walczyli o kartki na mięso, o samo mięso...), nie żyli w społeczeństwie, gdzie
istnieje tylko prawo dżungli.
Przecież teraz nawet w szkole uczy sie młodzież walki o przyszłość, szukania
pracy, pisania CV, samprezentacji. Która z Was w szkole średniej-liceum miała
tego typu zajęcia? A u nas uczy sie dzieciaki bycia menagerem samego siebie!
Czasy sie zmieniają. Potrzeby sie zmieniają. Zmienia się też forma zajęć
prowadzonych przez psychoterapeutów

Czekam na opinie

[kawka74]

jeśli IE wygląda tak, jak to opisujesz, to pięknie, ale nie zmniejsza to moich
obaw - patrz post wyżej. Boję się że IE stanie się tarczą dla ludzi
bezmyślnych, bezwzględnych i prostackich, że będzie to dla nich wygodny sposób
pozbycia się odpowiedzialności za swoje słowa i działania. Tak jak
zaświadczenie o ADHD stało się dla niektórych dzieci sposobem na nieponoszenie
konsekwencji swojego zachowania.

[marianka15]

Tu chodzi o coś innego: IE ma na celu podniesienie jakości życia samego
zainteresowanego. Kierowanie emocjami i odpowiedzialność za słowa to tylko
część większej całości. Jeżeli cham i prostak będzie usprawiedliwiał swoje
zachowanie i zarzucał rodzicom, ze nie posłali go na kursy IE - to tylko jego
problem! Jeżeli tak się zachowuje, to też problem jego rodziców, że nie
nauczyli go kultury i szacunku do ojca i matki. A to już nie jest sprawa IE,
tylko zwykłego, porządnego wychowania, jakie powinno otrzymywać w domu dzecko
od tysięcy lat. Nie trzeba mieć certyfikatu ze szkolenia IE, aby wiedzieć, jak
dziecko należy uczyć miłości i szacunku do rodzicieli.
Cham pozostanie chamem. On nawet nie będzie dokładnie wiedział, co oznacza
termin IE, co sie za tym kryje. Uważam, że raczej nie ma powodów do niepokoju.
A jeżeli cham zechce poznać tajniki IE - to tym lepiej, nauczy sie przynajmniej
zasad współżycia z ludźmi. Zresztą cham ma to do siebie, że raczej sie nie
przyzna, że nie uczęszczał na jakieś tam kursy z IE [a cóż to znaczy IE ?],
gdyż wstyd mu będzie...

[kawka74]

A to już nie jest sprawa IE,
> tylko zwykłego, porządnego wychowania, jakie powinno otrzymywać w domu dzecko
według mnie właśnie to porządne wychowanie w domu, potem przedszkole i szkoła,
które w pewnym stopniu socjalizują, wystarczą w zupełności. Inteligencja
emocjonalna to nowa nazwa dla starych spraw, nic więcej.

[marianka15]

kawka74 napisała:

> A to już nie jest sprawa IE,
> > tylko zwykłego, porządnego wychowania, jakie powinno otrzymywać w domu dz
> ecko
> według mnie właśnie to porządne wychowanie w domu, potem przedszkole i
szkoła,
> które w pewnym stopniu socjalizują, wystarczą w zupełności. Inteligencja
> emocjonalna to nowa nazwa dla starych spraw, nic więcej.
------------
Otóż to! Masz dużo racji. Jednak ja raz jeszcze nieśmiało podkreślam, że tzw.
porządne wychowanie nie zapewni dziecku powodzenia w przyszłości - może pomóc,
ale nie daje stuprocentowej gwarancji. Oczywiście stosowanie sie do wszystkich
zasad IE wykładanych w podręcznikach też nie da recepty na szczęście. Nic jej
nie da, nie łudźmy się. Dlatego powinniśmy szukać sposobów, aby przynajmniej
naszym dzieciom było łatwiej w dzisiejszym społeczeństwie. Dlatego potrzebne
jst podkreślanie roli samoświadomości, samomotywacji i innych rzeczy
wspomnianych przeze mnie w cytacie z gazety. Tradycyjna edukacja przedszkolna
nie jest w stanie temu sprostać. Przypominam, że nie powinniśmy sie tutaj
ograniczać wyłącznie do pojęcia dobrego wychowania - IE jest pojęciem
szerszym...

[procesor]

Dobre wychowanie nie załatwia wszystkiego.

Załóżmy że jest grupa dobrze wychowanych osób.
I w tej grupie jedni będa łatwiej nawiązywac kontakty z ludźmi niż inni, jedni
będą potrafili pilnowac swych granic - nie pozwolą sie np. wykorzystywac w
pracy, będą umieli bronić swego zdani i nie używac agresjiw kontaktach z innymi
(uwaga - nie zawsze agresja jest związana z zachowaniem chamskich, czasem jest
to agresja "w baiałych rękawiczkach", ale mimo to okrutna).

I można przypuszczać że ci któzry nie będa mieli problemów w kontaktach z
innymi, mając ten sam poziom inteligencji i będąc tak samo "dobrze
wychowanymi"(tak załóżmy) to będą ci z wieksza inteligenja emocjonalną..

[kawka74]

masz rację pisząc o dobrym wychowaniu jako o części recepty na sukces, bo owo
wychowanie nie wystarczy, żeby było dobrze. Ale pozostałe czynniki zawierające
się w szerokim pojęciu inteligencji emocjonalnej to sprawy przebadane,
przewałkowane i przeanalizowane. Ktoś zebrał to do kupy - ale czy to dobrze,
czy źle; na moje oko to znów Ockham machnął brzytwą

[virtual_moth]

kawka74 napisała:

> Inteligencja emocjonalna to nowa nazwa dla starych spraw, nic więcej.

No właśnie. Mnie dodatkowo zastanawia fakt, dlaczego to się nie nazywa
np. "umiejętność życia w społeczeństwie" czy coś w tym guście, tylko zawiera w
sobie słowo "inteligencja". To sugeruje, jakoby ta umiejętność była wrodzona
(podobnie jak inteligencja zwykła). Of kors, wiadomo, że inteligencję można
kształtować, rozwijać - ALE, wydaje mi się, do pewnego stopnia, ograniczonego
genami danego osobnika.
A moim zdaniem empatię, współczucie, takt, kulturę osobistą, dobrą komunikację
z ludźmi można rozwijać w sposób niemal nieograniczony (w porównaniu do
inteligencji) i nie jest to aż tak zależne od genów i wrodzonych predyspozycji
jak w przypadku inteligencji.

I trochę irytuje mnie to nazewnictwo, które w moim mniemaniu jest całkowicie
błędne. To co rozumiemy pod pojęciem inteligencji emocjonalnej ma niewiele
wspólnego z inteligencją jako taką. Może dla psychologów jest to tylko słowo-
klucz, takie niefortunna dość próba krótkiego nazwania tej mnogości cech, o
których mowa. Dla laików IE stoi na rówi z inteligencją mierzalną punktami IQ i
leczy ich kompleksy.

Myślę nawet, że to kobiety wymyśliły pojęcie inteligencji emocjonalnej

[marianka15]

Ale po co poświęcać swoją energię na rozważania nad kwestią nazewnictwa: jak
zwał, tak zwał! Przynajmniej dla mnie nie jest to tak ważne. Ważne natomiast
jest to, że problem "umiejętności społecznych" został dostrzeżony i oceniony
jako ważny - skoro mnożą sie jak grzyby po deszczu odpowiednie podręczniki.
Jest na to zapotrzebowanie: jedni robią na tym wielkie pieniądze, inni
korzystają w kształtowaniu pozytywnych, osobistych kontaktów międzyludzkich i
budowaniu kariery (lub chociaż próbują skorzystać). Może ktoś dzięki temu
wygrał swoje życie?

[marianka15]

Jestem winna uzupełnienie informacji na temat edukacji przedszkolnej w zakresie
kształtowania IE (wspomniałam o tym w linku wklejonym przez autorkę tego wątku).
Jest to jednocześnie sprostowanie.

Otóż został opracowany specjalny program rozwijający IE u dzieci. Autorką jest
dr Maria Moneta-Malewska. Został on objęty patronatem prezydenta
A.Kwaśniewskiego, a pilotażem w trzech wybranych szkołach warszawskich zajęła
sie Barbara Labuda. Wszystko zmierza ku temu, aby zaistniał również w
przedszkolach.
Mamy, ja Was nieświadomie wprowadziłam w błąd, gdyż kołatało mi po głowie, że
już istnieje właśnie w przedszkolach. Sprawdziłam i okazało się, że chodzi o
szkoły podstawowe. Przepraszam.

[merlott]

chyba niedokladnie Was czytalam dopisujac sie do tego watku poprzednio. Teraz
wiec dodam kilka nowych komentarzy.

ad nazwy, ktora krytykuja tu niektorzy - zgadzam sie, ze nie jest najlepsza.
Natomiast mysle, ze jest taka z czysto marketingowego powodu. Ile osob siegnie
po poradnik "umiejetnosc radzenia z otoczeniem" a ile po "ineligencje bla, bla,
bla"? dla mnie marketing i tyle.

co do specjalnego programu w przedszkolach, szkolach - pewnie nie zaszkodzi,
ale srednio wierze w powodzenie. IE to cos, co rozwijamy cale zycie i mysle, ze
glownie poprzez kontakty z rodzicami, znajomymi, kolegami. Nie przez siedzenie
na kursie. Zwlaszcza male dzieci. Moze, gdyby takie kursy organizowane byly dla
rodzicow, wtedy uwierzylabym w ich sens.

a sama IE, albo to co kryje w osbie jest OK, tak jak pisalam wyzej..

pozdrawiam

[marianka15]

merlott napisała:

> chyba niedokladnie Was czytalam dopisujac sie do tego watku poprzednio. Teraz
> wiec dodam kilka nowych komentarzy.
> ad nazwy, ktora krytykuja tu niektorzy - zgadzam sie, ze nie jest najlepsza.
> Natomiast mysle, ze jest taka z czysto marketingowego powodu. Ile osob
siegnie
> po poradnik "umiejetnosc radzenia z otoczeniem" a ile po "ineligencje bla, bla
> bla"? dla mnie marketing i tyle.
> co do specjalnego programu w przedszkolach, szkolach - pewnie nie zaszkodzi,
> ale srednio wierze w powodzenie. IE to cos, co rozwijamy cale zycie i mysle,

ze
>
> glownie poprzez kontakty z rodzicami, znajomymi, kolegami. Nie przez
siedzenie
> na kursie. Zwlaszcza male dzieci. Moze, gdyby takie kursy organizowane byly
dla
> rodzicow, wtedy uwierzylabym w ich sens
> a sama IE, albo to co kryje w osbie jest OK, tak jak pisalam wyzej..
>
> pozdrawiam
>
---------------
Merlott, ale są kursy i kursy... Chyba muszę Was namówić na przeczytanie choćby
jednej książki na temat IE, bo widzę, że nie do końca społeczeństwo rozumie, o
co tutaj chodzi.
Oto prosty przykład ćwiczenia z maluchami:
W pomieszczeniu z lustrami weneckimi przebywa grupka dzieci. Wchodzi
wychowawczyni, rozdaje po cukierku. Mówi: "Jeżeli któreś z Was zachowa ten
cukierek na potem (tutaj podaje termin), to otrzyma jeszcze jeden."
Wychodzi. Następuje obserwacja poczynań dzieci. Tylko neliczne, bardzo
nieliczne chowają dyskretnie słodkości do kieszeni. Reszta zjada od razu.
Po latach następuje proces odszukiwania badanych dzieci. Są już dość duże,
zaczęły układaś sobie życie, podjęły pierwsze wybory. Otóż dzieci z cukierkiem
w kieszeni w większosci przypadków osiagnęły dość znaczące sukcesy (szkoła,
wysokie wyniki, dobra praca już na studiach). Natomiast te, które zjadły
smakowitość od razu, zazwyczaj reprezentowały "średnią krajową" - ot, bez
żadnych większych osiagnięć.

Nauka IE nie polega na siedzeniu w ławeczkach na nudnym kursie i rysowaniu
bazgrołów na serwetkach. To jest nauka prowadzona w grupkach, często w trakcie
zabawy. Dziecko uczy się nie mając zapewne świadomości, że właśnie realizuje
program pani doktor od programu wdrażania IE.

Racja, że wiele nasze dzieci mogą się nauczyć od rodziców. Takie ćwiczenie z
cukierkami można zrobić w domu. Zapewne nieświadome, że kształcicie IE , nie
raz w ten sposób postępowałyście z dziećmi, ucząc je cierpliwości,
samodyscypliny. Spokojnie można na ten pomysł wpaść samemu. Jednak ile z Was
zastanowiłoby się potem, po latach, jak to wpłynęło na życie pociech?
A może jesteście w stanie wpaść na inne pomysły kształcące IE? Zastanówcie sie,
to wcale nie jest tak proste i oczywiste...

Aha, zaczyna wyglądać, że robię sie na domorosłą specjalistkę od IE
Ojej, to nie tak miało być! Doceniam jednak wagę tego typu elementów
uzupełniających edukację naszych dzieci. Może chcę, aby moja córcia miała
lepiej ode mnie? Poza tym pracuję w szkole z młodzieżą, która potrzebuje
wsparcia, pokierowania. Która często jest pozostawiona sama sobie przez
wiecznie zapracowanych rodziców. Ona chce sie uczyć się walki ze stresem,
potrzebuje zajęć z samomotywacji. Dlaczego mamy jej tego zabronić? Dlaczego
nasz sceptycyzm ma zamykać dzieciakom drogę do lepszego jutra? Nawet, jeżeli to
tylko marzenia...

Pozdrawiam

[procesor]

MArianko, to co opisałaś to było doświadczenie na dzieciach, a nie nauka
rozwijająca inteligencję emocjonalna..

W naszych szkołach dzieci mają i tak dużo zajęć, wtłacza sie im w głowy tyle
informacji (hmm, może lepiej uczyć je jak te informacje zdobywac? bo uczenie
sie na pamięć roczników statystycznych - mam nadzieję to już przeszłość) - a
zajęcia dodatkowe z IE??

To powinno być realizowane jako normalny proces WYCHOWANIA społecznego w
szkole. Na każdej lekcji - dziecko jest częścia grupy rówiesniczej, ma kontakt
z nauczycielami, pracownikami szkoły itd. i realizacja programu nauczania
powinna uwzględniac nauke zachowań. Pomoc koledze, wspólne wykonywanie zadań,
rywalizacja kontra współpraca.

MAm wrażnie że teraz od przedszkola(!!) stawia sie na wygrywanie, na
rywalizację, na bieg do przeodu bez oglądania ise na innych.. A potem dziwią
sie ludziska, że przyjaciół nie ma, że konkurenci nogę podstawiają, że nie ma
co liczyć na pomoc..

Za moich czasów to ja pomagałam koleżankom które nie rozumiały lekcji, a nie
korepetycje musiały brać. Teraz jest postawa "radź sobie sam" "będziesz gorszy
to ja lepiej wypadnę" "co mnie to obchodzi".
A potem chce sie dzieci na zajęcia z IE zapisywac....

[marianka15]

procesor napisała:

> MArianko, to co opisałaś to było doświadczenie na dzieciach, a nie nauka
> rozwijająca inteligencję emocjonalna..
-----------------------
Ale przecież to jest doświadczenie i jednocześnie ćwiczenie, pomagające w
rozwoju IE! Uczy cierpliwości, trudnej sztuki dokonywania wyborów, stopniowego
dązenia do wyznaczonego celu. Przecież jest to chyba oczywiste?


procesor:
> W naszych szkołach dzieci mają i tak dużo zajęć, wtłacza sie im w głowy tyle
> informacji (hmm, może lepiej uczyć je jak te informacje zdobywac? bo uczenie
> sie na pamięć roczników statystycznych - mam nadzieję to już przeszłość) - a
> zajęcia dodatkowe z IE??
> To powinno być realizowane jako normalny proces WYCHOWANIA społecznego w
> szkole. Na każdej lekcji - dziecko jest częścia grupy rówiesniczej, ma
kontakt
> z nauczycielami, pracownikami szkoły itd. i realizacja programu nauczania
> powinna uwzględniac nauke zachowań. Pomoc koledze, wspólne wykonywanie zadań,
> rywalizacja kontra współpraca.
--------------------
Oczywiście, ze rozwój IE powinien stać sie nieodłącznym procesem wychowania,
przecież do tego dąży autorka programu i Labuda. Tylko tradycyjna szkoła temu
nie podoła. Nie podoła też tradycyjny dom. Nam, matkom, potrzebna jest choćby
ogólna orientacja na temat IE - a z tym, jak widzę, niezbyt dobrze. Cały czas
usiłuję wytłumaczyć, że IE to nie tylko kwestia dobrego wychowania, bycia
grzecznym, ułożonym, pomagającym kolegom w odrabianiu lekcji


procesor:
> MAm wrażnie że teraz od przedszkola(!!) stawia sie na wygrywanie, na
> rywalizację, na bieg do przeodu bez oglądania ise na innych.. A potem dziwią
> sie ludziska, że przyjaciół nie ma, że konkurenci nogę podstawiają, że nie ma
> co liczyć na pomoc..
> Za moich czasów to ja pomagałam koleżankom które nie rozumiały lekcji, a nie
> korepetycje musiały brać. Teraz jest postawa "radź sobie sam" "będziesz
gorszy
> to ja lepiej wypadnę" "co mnie to obchodzi".
> A potem chce sie dzieci na zajęcia z IE zapisywac....
-------------
Ufff! IE jest kombinacją elementów psychologii społecznej i tych wszystkich
terminów, które powyżej wymieniły forumowiczki. Cały czas dążę do wyjaśnienia,
że chodzi tu o wykształcenie w dziecku umiejętnosci kierowania swoim życiem,
dążenia do sukcesu, ale nie kosztem innych. Przecież już cytowałam fragmenty z
pisma, gdzie pojawiła się empatia, umiejętność współżycia z ludźmi. Tutaj nie
ma konfliktu interesów! Przecież nie dąży sie do sukcesu jednostki kosztem
innych ludzi! Ma być lepiej Kowalskiemu, ale Kowalski swoim zachowaniem,
postępowaniem może też pomóc innym!
Czy to tak trudno zrozumieć?

A nie wykluczy sie owej walki szczurów ot, tak sobie. Należy podjąć odpowiednie
działania. Ale co zrobić, kiedy panuje taki sceptycyzm?...

[kawka74]

byłabym ostrożna w traktowaniu inteligencji emocjonalnej jako lekarstwa na
problemy. Poza tym, jak sądzę, tu nie chodzi o sceptycyzm wobec konieczności
nauczenia dzieci tego, co składa się na IE, ale sceptycyzm wobec wprowadzania
nowego terminu, nowej idei, która zdewaluuje się jak wszystkie inne tego typu
teorie mające rozwiązać wszystkie problemy. Bo jeśli coś jest do wszystkiego,
to jest właściwie do niczego. Nie zrozum mnie źle, nie jestem jakoś specjalnie
cięta akurat na teorię IE, bo w gruncie rzeczy jestem odporna na wszystkie tego
typu rewelacje, które nie są tak naprawdę żadnymi rewelacjami.
Moim zdaniem z IE jest tak, jak z cudownymi dietami odchudzającymi - tak, ta na
pewno zadziała, a potem klęska. Potem znów kolejna cudowna dieta albo cudowny
specyfik - i kolejna klęska. A potem przychodzi zrozumienie - to do niczego nie
prowadzi. Dla mnie IE jest kolejną cudowną dietą, niczym więcej, fajerwerkiem,
który za jakiś czas spłonie i tyle go widzieli.
Tak jak napisałam kilka postów wcześniej - brzytwa Ockhama, mnożenie bytów
ponad potrzebę. Wszak istota IE ma się dobrze bez dodatkowej otoczki w postaci
teorii nowej odmiany inteligencji.

[ikaikaj]

kawka74 napisała:

> byłabym ostrożna w traktowaniu inteligencji emocjonalnej jako lekarstwa na
> problemy. Poza tym, jak sądzę, tu nie chodzi o sceptycyzm wobec konieczności
> nauczenia dzieci tego, co składa się na IE, ale sceptycyzm wobec wprowadzania
> nowego terminu, nowej idei, która zdewaluuje się jak wszystkie inne tego typu
> teorie mające rozwiązać wszystkie problemy. Bo jeśli coś jest do wszystkiego,
> to jest właściwie do niczego. Nie zrozum mnie źle, nie jestem jakoś specjalnie
> cięta akurat na teorię IE, bo w gruncie rzeczy jestem odporna na wszystkie tego
>
> typu rewelacje, które nie są tak naprawdę żadnymi rewelacjami.
> Moim zdaniem z IE jest tak, jak z cudownymi dietami odchudzającymi - tak, ta na
>
> pewno zadziała, a potem klęska. Potem znów kolejna cudowna dieta albo cudowny
> specyfik - i kolejna klęska. A potem przychodzi zrozumienie - to do niczego nie
>
> prowadzi. Dla mnie IE jest kolejną cudowną dietą, niczym więcej, fajerwerkiem,
> który za jakiś czas spłonie i tyle go widzieli.
> Tak jak napisałam kilka postów wcześniej - brzytwa Ockhama, mnożenie bytów
> ponad potrzebę. Wszak istota IE ma się dobrze bez dodatkowej otoczki w postaci
> teorii nowej odmiany inteligencji.

zgadzam sie z kawka a od siebie dodam tylko,ze sceptycyzm panuje nie tylko wsrod
laikow,ale i wsrod psychologow...bo ten rodzaj psychologii to taka psychologia
marketingowa.masowa sprzedaz czegos co nie jest zadna rewelacja,czegos co juz
istnialo jako grupa odrebnych cech ,tylko opatrzonego nowa, wspolna etykietka.

[marianka15]

Podpytałam dzisiaj moich uczniów, co sądzą na temat IE. Niewielu wiedziało
cokolwiek, problem więc rozjaśniłam podając cytowane powyżej punkty
z "Mamo...".
Wnioski:
Owszem, kultury uczą się w domu, zasad współżycia również.
Ale rodzice mają zbyt mało czasu i przygotowania pedagogicznego, aby pomóc
dzieciom w rozwijaniu pozostałych wytycznych stawianych przez autorkę programu
IE. W zasadzie - nie mają większego pojęcia, jak można pomóc dziecku w
rozwijaniu poczucia własnej wartości, samoświadomości, samomotywacji itd. Oni
mają te swoje naście lat i w zasadzie sami muszą sobie pomagać na zasadzie prób
i błędów. Potrzebują pomocy z zewnątrz, potrzebują większego zainteresowania
dorosłych, zwł. specjalistów. Stąd np. wielkim wzięciem cieszy sie u nas w
szkole pani pedagog. Zajęcia rozwijające IE są pożądane.
Młodzież czuje sie po prostu zagubiona...

Racja, nie można IE traktować jako lekarstwa na problemy. Jednak zauważcie, że
czasami trzeba zażyć kilka specyfików, aby chorobę uleczyć. Nowa etykieta z
hasłem "inteligencja emocjonalna" pojawia się na buteleczce z dotychczasowym
specyfikiem zwanym potocznie... np. psychologią społeczną (tutaj możecie podać
każdą z cytowanych przez forumowiczki dawnych nazw). Niby lek ten sam, ale
jednak trafia do szerszego kręgu potencjalnych odbiorców. I o to chyba chodzi.

Nie jestem specjalistą psychologiem, więc chyba czas skończyć to moje
wymądrzanie się. Jestem za wprowadzenie zajęć z IE w szkołach, gdyż takie jest
społeczne zapotrzebowanie (przynajmniej w mojej szkole). Pracuję z młodzieżą,
znam jej problemy. Wiem też, jak entuzjastycznie reaguje na wszelkie nowości
pomagające w przezwycieżaniu codziennych trudności. Kiedyś wprowadziłam przed
zajeciami techniki relaksacyjne - patrzyli na mnie jak na ufo, ale byli pod
wrażeniem i wspólnie ćwiczyli. Kiedy przyniosłam na klasówkę magnetofon z
odpowiednią muzyką klasyczną (wg zasady: odpowiednie dźwięki pobudzają
odpowiednie fale mózgowe), protestów też nie było, choć teraz patrzyli jak na
ufo do kwadratu. A klasówka wypadła nadzwyczaj pomyślnie.
Dzieciaki Chcą poznawać siebie, poznawać psychikę człowieka. Sami nie mają
czasu, aby zaczytywać się odpowiednia lekturą. Uważam, że należy im pomóc -
nawet, jeżeli owo "lekarstwo" okaże sie chybione...

[kawka74]

Marianko, w jakiej szkole uczysz - które klasy, w jakim wieku są dzieciaki? Ja
tez jestem nauczycielem i też zależy mi na tym, żeby moje dzieci (szósta klasa
szkoły podstawowej) miały dobry start, bo to chyba o to chodzi, o zapewnienie
im nie tylko odpowiedniego bagażu wiedzy, ale także i odpowiednich
umiejętności. Nadal nie bardzo mam ochotę bawić się w inteligencję emocjonalną,
ale ciekawi mnie, jakie metody - poza tymi oficjalnymi - stosujesz, zeby
pracowało się lepiej. pozdr

[marianka15]

[procesor]

Ćwiczenie zakłada powtarzalność. Czy to doświadczenei było systematycznie
powtarzane?? Jako trening??

Wcale nie uważam że inteligencja emocjonalna to coś jak dobre wychowanie.
Zauwaz ze sa ludzie którzy w naturalny sposób łatwo nawiązuja kontaktuy z
innymi, mają duże grono przyjaciół. Bez żadnej nauki - cecha wrodzona? Czy też
sposób wychowania w dzieciństwie? Warunki?
Na pewno można wyuczyc pewnych zachowań. Ale czy konieczne są oddzielne lekcje
w szkołach? Mnie się to troche skojarzyło z propozycja LPR w Krakowie by lekcje
patriotyzmu obowiązkowo do szkół wrprowaadzic..

To NAUCZYCIELOM i RODZICOM tak naprawde potrzeba takiej wiedzy - by w sposób
naturalny przekazywali te umiejętności.. Chyba że zakładamy wychowanie włąsnie
teraz pierwszego pokolenia kwalifikowanych pod względem IE przyszłych rodziców
i nauczycieli..

Nawiasem mówić jakis teścik w internecie sobie kiedys zrobiłam i wyszlo mi że
mam wysoką inteligencję emocjonalna i werbalną.. hihi.. ale widac to nie
wystarcza aby sie dogadac.

Lubie jak sie pisze o tym że "Tradycyjna szkola temu nie podoła..". Wiele osób
już spotkałam które bardzo chwaliły przedwojennych inteligentów. Że poznając
taką panią w mocno podeszłym wieku (zwykle panią bo kobiety dłuzej żyją ale
dotyczyło to tez panów oczywiście) byli zachwyceni jej taktem, oczytaniem,
kulturą osobistą, pewną aura - jak to nazwać?- dużej dozy człwieczeństwa? To
wychowankowie i wychowanki dawnych tradycyjnych szkół.

I wiesz tak sobie myślę, ze to nie kwestia programów, dodatkowych lekcji,
nowych szalenie teorii. To raczej kwestia tego KTO w tych szkołąch ich uczył.
Że nauczyciel uczył nie tylko przedmiotu "matematyka". Uczył jak myślec -
ścisle i logicznie. Nie tylko uczył łaciny ale i wpajał pewne wartości
uniwersalne.

Owszem mozna odgórnie zarządzić wprowadzenie przedmiotu IE do szkół. Ba, te
lekcje mogą sie odbywac.
Czy musza być dobre efekty?
Jedynie MOGĄ.

Mój jak nazwałaś sceptycyzm jest przy całym moim optymizmie - tylko
realistycznym spojrzeniem na otaczająca rzeczywistość. I gdy patrze na mojego
bratanka z podkrązonymi oczami, bo nie dosypia (trzecia gimnazjalna) z powodu
nawału lekcji.. I to nie dlatego że jest głąbem. Przeciwnie, jest laureatem
różnych konkursów, świetnie się uczy. Ale jakim kosztem? Lekcji jest tyle że z
kółkami zainteresowan zabierają codziennie 8-9 godzin, do tego prace domowe i
dodatkowe lekcje języka. CZas na czytanie lektur..
I tylko na życie jakos mało zostaje. I na sen.

Jak słysze o dodatkowych lekcjach dla uczniów.. ech..
Zwłaszca uwielbiam te 3 godziny wf w tygodniu.. spędzanych na korytarzu bo sala
jedna o klas czerdziesci pare.. No ale o kręgosłupy trzeba dbać! A że
krzywią sie od zbyt długiego siedzenia w ławkach i zbyt cięzkich tornistrów..
cóż.. ale wf 3 razy!!

To i zajęci az IE mogą być..
Nie obrażaj sie Marianko, ja tak dobrotliwie.
Doba jakoś nie chce miec więcej niż 24 godziny a człowiek jakoś musi te parę
godzin spać..

[marianka15]

He he! Gdyby Twój bratanek miał silnie rozwiniętą IE, to z tych wszytkich
dodatkowych zajęć i olimpiad wybrałby te, dające w przyszłości najwiecej
korzyści. Ale tak małe dziecko nie potrafi podjąc tego wyboru, więc chyba
należałoby my pomóc? Może jakieś zajęcia z IE? To jest właśnie dylemat
dobrych uczniów: zaharowują się dla ocen w szkole, a potem i tak nie mogą
znaleźć pracy (jakbym widziała swego męża...). Z dobrych czasów zostają tylko
świadectwa z paskiem
Słuchaj, ja sobie żartuję, ale to ma pewien sens, wiesz?

Zajęcia z IE nie muszą być przecież typem normalnych lekcji. Przecież po to są
godziny wychowawcze, aby spokojnie poradzić sobie z problemem. W większości
przypadków te właśnie godz. wych. są marnowane. Istnieją wprawdzie szkolne
programy wychowawcze, ale nie wszędzie są porządnie i uczciwie wdrażane.
Najczęściej n-l na godz. wych. usprawiedliwia opuszczone przez uczniów lekcje i
karci za słabe oceny.
Na godz. wych. można naprawdę wiele zrobić. W zeszłym roku zaprojektowałam
kilka takich zajęć otwartych dla nauczycieli. Przybyło kilka osób z grona, test
określający typ inteligencji wykonywali uczniowie, wykonywali ich nauczyciele.
Pożytek mieli zwłaszcza ci piersi, ale ubaw również drudzy...
Ale odbiegam od tematu, przepraszam.

W każdym razie chciałam podkreślić, że można to zrobić bez naruszenia rozkładu
lekcyjnego, bez zamęczania ucznia, bez klasówek z IE . Warunki więc są, tylko
chętnych do nauczania brak...

[marianka15]

Zgubiłam literkę w słowie "pierwsi"

[procesor]

Otóz on chodzi tylko na te wybrane. I tyle tego jest.
Jak na dziecko to już całkiem spore chłopię. Ja już go tym określeniem bym nie
nazwała - i ze względu na rozmiary zewnętrzne i ze wzgledu na przekroczoną juz
barierę dzieciństwa. Oczywiście wiele cech jest jeszcze niedojrzałych ale to
już zdecydowanie nastolatek, młodzież a nie dziecko.

On własnie robi to pod kątem tego co dalej - bo tu trzeba wybrać co dalej jaka
szkoła jaki profil klasy. Nawet na dostateczny tez sie trzeba nauczyć. No a
szachy dla przyjemności - ale bądźmy szczerzy to tez nauka ..logicznego
myśłenia, strategii itd.

Własnie miałam napisac o tych lekcjach wychowawczych. Bo to takie lekcje-nie
lekcje zwykle. Ale włąsnie tu jest miejsce jak sama piszesz na takie rzeczy.
AAAA! Chetnych brak do nauczania..?? Oj coś ci nauczyciele.. ;P
Poważniej - najpierw trzeba wychowac tych co będa wychowywać i tu znowu
problem. Bo co - wszystkich nauczycieli (bo wychowawstwo miewają wszyscy, no
prawie) na kursy? Niektórzy nie mają do tego talentu zapewne, a niechętny i
nieczujący tematu nauczyciel to horror. Niektórym to nawet charakter nie
pozwoli pomyślec o takich "bzdetach" (spora grupa mężczyzn).

Ech temat rzeka jak sie wydaje, a ja padam na nos. Ale będę jeszcze tu
dopisywac.

[marianka15]

[kawka74]

dostałam, wielkie THX

[jojo_z_jajem]

"Nieinteligentny emocjonalnie" pracownik zadzwoni do Ciebie podczas Twojego
urlopu o 7 rano z blacha sprawa. Na delikatna uwage ze nie za bardzo sa warunki
do rozmowy bo tu wymyslasz : odkurzaja korytarz, pracuja ratraki czy cos
innego ow gosc z genialnym IG powie "OK zadzwonie za pol godziny" - o zgrozo!

Jesli pacujesez przy tasmie - IE to wymysl, ew musiesz wiedziec kiedy nie
przeklinac przy szefie. W innych przypadkach IE ma znaczenie, naprawde. Dla
szefow 80% sukcesu ich pracy to wlasnie IE. Lednie 20% to umiejetnosci ( choc
czasem i tego nie maja

Tlumaczac IE na polski : "Nie wazne co umiesz, wazne kogo znasz"

[procesor]

jojo_z_jajem napisał:
> Tlumaczac IE na polski : "Nie wazne co umiesz, wazne kogo znasz"

A może "nie ważne co umiesz, ważne, że sprawiasz wrażenie,jakbyś wszystko
umiała!".

[marianka15]

procesor napisała:

> A może "nie ważne co umiesz, ważne, że sprawiasz wrażenie,jakbyś wszystko
> umiała!".
>
--------------------
He he! To mogłaby być świetna aluzja do mojej osoby
Jak ja mam rozwiniętą IE!

[procesor]

marianka15 napisała:
> He he! To mogłaby być świetna aluzja do mojej osoby
> Jak ja mam rozwiniętą IE!


Wyzej jeszcze ci odpisałam. Tylko czytaj pamiętając że nie przybieram tonów
złośliwych jeno kpiarskie czasem.